[czytaj: kurjer] jeden z krojów czcionki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kurTAŻ] dawniej: wynagrodzenie maklera giełdowego; kurtaż, prowizja maklerska
SJP.pl
[czytaj: kurwłazje] marka koniaku i firma
SJP.pl
[czytaj: kusTO] nazwisko, m.in. Jacques-Yves Cousteau (1910-1997) - francuski oficer marynarki, oceanograf i wynalazca
SJP.pl
[czytaj: KOwentri] miasto w Anglii
SJP.pl
Coventry – miasto w środkowej Anglii, w hrabstwie West Midlands, w dystrykcie metropolitalnym Coventry, położone na wschód od Birmingham. W 2021 roku miasto liczyło 344 285 mieszkańców.
W mieście znajduje się stacja kolejowa Coventry i port lotniczy Coventry.
Wikipedia
[czytaj: kawer] dawny przebój muzyczny lansowany przez nowego wykonawcę w nowej aranżacji; kower
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muz. wykonanie, aranżacja lub nagranie utworu muzycznego wykonywanego wcześniej przez innego muzyka lub grupę muzyczną;
Wiktionary
Cover ( cover, IPA //, od cover version) – nowa aranżacja, interpretacja istniejącego utworu muzycznego wykonywana przez artystę niebędącego jego pierwotnym twórcą.
Aż do początku lat 60. XX wieku covery były podstawową formą działalności rockmanów, a utwory były w znacznej części pisane przez kompozytorów, którzy sami ich nie wykonywali.
Wikipedia
(1.1) Najnowsza płyta tego zespołu zawiera wyłącznie covery.
Wiktionary
[czytaj: KAweridż] procentowa liczba osób mających możliwość obejrzenia lub usłyszenia reklamy; zasięg reklamy
SJP.pl
[czytaj: kowerkołt] gęsta tkanina wełniana na płaszcze i kostiumy; kowerkot
SJP.pl
[czytaj KOwermark] półpłynny preparat kosmetyczny, służący do tuszowania mankamentów cery, sprzedawany najczęściej w sztyfcie; korektor
SJP.pl
[czytaj: kawerować] wykonywać nową wersję utworu muzycznego innego wykonawcy
SJP.pl
[czytaj: kowid] potocznie: COVID-19 - ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana koronawirusem SARS-CoV-2; kowid, covidek, covidzik, koronainfekcja, wuhanka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. choroba wywołana koronawirusem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. covidowy
rzecz. covidianin mos.
Wiktionary
(1.1) żart. kowidło
Wiktionary
[czytaj: kowid dziewietnaście] ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana koronawirusem SARS-CoV-2
SJP.pl
COVID-19 (od coronavirus disease 2019) – choroba zakaźna układu oddechowego wywołana zakażeniem wirusem SARS-CoV-2. Została po raz pierwszy rozpoznana i opisana w listopadzie 2019, w środkowych Chinach (miasto Wuhan, w prowincji Hubei) podczas serii zachorowań zapoczątkowujących pandemię tej choroby.
Wikipedia
[czytaj: kowidek] żartobliwie: COVID-19 - ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana koronawirusem SARS-CoV-2; covidzik, covid, kowid, wuhanka, koronainfekcja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. pot. neol. osoba, która podniosła profilaktykę COVID-19 do poziomu przekonania religijnego, robiąca wszystko z myślą o zapobieganiu COVID-19
Wiktionary
(1.1) No i covidianin uważa, że jak ktoś nie wierzy w covida, to powinien być spacyfikowany.
Wiktionary
rzecz. kowidianin m., kowidianizm m., covidianizm m., covid m., COVID-19 m., COVID m.
:: fż. covidianka ż., kowidianka ż.
przym. covidowy, kowidowy
Wiktionary
(1.1) kowidianin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. pot. neol. osoba lekceważąca pandemię COVID-19 i związane z nią zalecenia medyczne
Wiktionary
(1.1) Rośnie w siłę cały ruch negacjonistów pandemii, zwanych też antycovidowcami, foliarzami czy wręcz covidiotami.
Wiktionary
rzecz. covidiotyzm m.
:: fż. covidiotka ż.
Wiktionary
(1.1) antycovidowiec, antymaseczkowiec, koronasceptyk, plandemista
Wiktionary
[czytaj: kowidowiec] potocznie: osoba chora na COVID-19
SJP.pl
→ COVID-19 [czytaj: kowidowy] ; COVID-owy, kowidowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący choroby COVID, COVID-19
Wiktionary
rzecz. COVID m., covidianin mos.
przym. postcovidowy
Wiktionary
[czytaj: kowidoza] sytuacja wywołana pandemią COVID-19 oraz zbyt intensywnymi, uciążliwymi działaniami mającymi na celu jej ograniczenie; kowidoza, pandemioza
SJP.pl
[czytaj: kowidzik] żartobliwie: COVID-19 - ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywołana koronawirusem SARS-CoV-2; covidek, covid, kowid, wuhanka, koronainfekcja
SJP.pl
[czytaj: kowidówka] potocznie:
1. ustawa z 2 marca 2020 roku, uchwalona w celu przeciwdziałania chorobie COVID-19;
2. zespół medyków skupiających się na walce z chorobą COVID-19
SJP.pl
[czytaj: KAwinton] nazwa wielu miast i gmin w USA
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Coward – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Karolina Południowa, w hrabstwie Florence.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. metalowy instrument perkusyjny, przypominający krowi dzwonek, tyle że pozbawiony serca; dźwięk wydobywa się z niego poprzez uderzenie pałeczką
Wiktionary
(1.1) Cowbelle zbudowane są z blachy, zwykle stalowej, ukształtowanej w dzwonek o kształcie spłaszczonego trapezu.
(1.1) Jak tłumaczy amerykański perkusista i kompozytor, Glenn Kotche, muzycy rockowi chętnie używają cowbella ze względu na jego utrzymujący się dźwięk, który bardzo wyraźnie potrafi przebić się przez nawet najmocniejsze brzmienia.
Wiktionary
[czytaj: kałboj] pasterz bydła, koni w Ameryce Północnej, charakteryzujący się specyficznym, gł. skórzanym ubiorem: szerokim kapeluszem, pasem z przypiętą bronią; kowboj
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) war. zob. kowboj.
Wiktionary
(1.1) kowboj
Wiktionary
[czytaj: cołikendowy] odbywający się co weekend
SJP.pl
powtarzający się każdego wieczora
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dzieje się każdego wieczora
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɔvʲjɛˈt͡ʃɔrnɨ, AS: covʹi ̯ečorny
Wiktionary
[czytaj: kołorker] osoba realizująca projekty razem z innymi niezależnymi od siebie ludźmi
SJP.pl
[czytaj: kołorking]
1. realizowanie wspólnych projektów przez niezależne od siebie osoby;
2. biur lub pracownia wynajęte w takim celu
SJP.pl
Co
Wikipedia
[czytaj: kołorkingowy] związany z realizowaniem wspólnych projektów przez niezależne od siebie osoby
SJP.pl
powtarzający się każdego wtorku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KOzja] miejscowość w Rumunii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kusidu] potrawa portugalska przygotowywana z wołowiny, kiełbasy, salcesonu, kury, wieprzowiny, kapusty, ziemniaków, ryżu i białej fasoli
SJP.pl
powtarzający się każdej zimy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cały
Wiktionary
(1.1) Drugie, przygotowane pod kierunkiem Arlety Nocoń i Grażyny Siemionki z myślą o tegorocznym konkursie, zatytułowane „Cołki rok w izbie Ślązoka”, rozbawiło publiczność do łez.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|księstwo łowickie. czółenko tkackie
Wiktionary
zaimek nieokreślony zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu
SJP.pl
zaimek nieokreślony
(1.1) …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
(1.2) …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dam ci coś, jak do mnie wpadniesz.
(1.2) On coś robi, ale nie wiem dokładnie co.
(1.2) Ja chciałbym coś zjeść lub wypić, ale nie wiem co.
(2.1) Ten model samochodu powstał coś w latach trzydziestych, może później.
(2.1) Coś mi się widzi, że próbujesz robić ze mnie durnia.
Wiktionary
IPA: t͡sɔɕ, AS: coś
Wiktionary
zaim. co
partyk. cosik, cóś
przysł. co
przedr. co
skr. co
wykrz. co
przyim. co
Wiktionary
(1.1) reg. śl. cosi, reg. śl. cosik, reg. śl. cosikej
(2.1) gdzieś, jakoś, cosik, reg. śl. cosika
Wiktionary
wzmocnione cokolwiek
SJP.pl
zaimek
(1.1) wzmocnione cokolwiek
Wiktionary
(1.1) Zrozumiał jeno, że nie chce, nie może się zgodzić na to, aby Azie cośkolwiek zawdzięczał, jako swojej dobrodziejce.
Wiktionary
potocznie:
1. zaimek pytający "co" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Coś ty zrobił?!", "Coś ty taki wesoły?");
2. zaimek względny "co" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Oddaj to, coś ukradł.", "Coś strzelił, toś chybił.")
SJP.pl
odbywający się co środę
SJP.pl
Congregatio Passionis Iesu Christi, zakon pasjonistów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ang. Cost Per Action
SJP.pl
(skrót od: Certificate of Proficiency in English) angielski certyfikat językowy na poziomie zaawansowanym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = biochem. kinaza fosfokreatynowa
(1.2) = Centralny Port Komunikacyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ce-pe-lja] skrót od: Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego; Cepelia
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
(1.1) = Centrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego;
Wiktionary
IPA: t͡sɛˈpɛlʲja, AS: cepelʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. cepeliada ż., cepelia ż.
przym. cepeliowski
skr. Cepelia
Wiktionary
(1.1) Cepelia
Wiktionary
skrót od: Centrala Produktów Naftowych
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju męskorzeczowego
(1.1) = hist. Centrala Produktów Naftowych
Wiktionary
IPA: t͡sɛ‿pɛ‿ˈɛ̃n, AS: ce‿pe‿ẽn
Wiktionary
rzecz. cepeen m., cepeeniarz m.
Wiktionary
skrótowiec, fraza zdaniowa
(1.1) = cała przyjemność po mojej stronie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: s-i-pi-ti albo ce-pe-te]
1. skrót ang.: carriage paid to ... (dostawa do (miejsce przeznacz.)) - klauzula w umowie handl. zobowiąz. sprzedającego do zawarcia umowy o przewóz i zapłacenia przewoźnego;
2. skrót ang.: cost per transaction - wskaźnik opłacalności reklamy (koszt wygenerowania jednej transakcji przy wykorzystaniu danej kampanii reklam.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Central Processing Unit - procesor w komputerze
SJP.pl
symbol chromu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ce-er-siedem] środowiskowo: piłkarz Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro
SJP.pl
[czytaj: krak] krak;
1. pochodna kokainy w formie wolnej zasady, przeznaczona do palenia;
2. program komputerowy do łamania zabezpieczeń w programach i grach komputerowych;
3. plik komputerowy pozbawiony zabezpieczeń przed kopiowaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kokaina zmieszana z sodą oczyszczoną i strącona z roztworu, stosowana wziewnie
(1.2) pot. inform. program łamiący zabezpieczenia antypirackie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cracking m., cracker m.
przym. crackowy
Wiktionary
[czytaj: kraker] kraker; w informatyce:
1. osoba włamująca się do sieci komputerowych w celach niezgodnych z prawem;
2. osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń aplikacji komputerowych
SJP.pl
Cracker (z ang., dosłownie „łamacz”) – osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych (crackingiem). Według słownika "Jargon File" termin ukuli około 1985 roku hakerzy, w reakcji na dziennikarskie nieporozumienia wokół słowa „haker”.
Wyróżnia się dwa główne znaczenia tego słowa, zgodnie z którymi działania crackerów polegają na:
Wikipedia
[czytaj: krakers] kruche, słonawe ciastko; krakers
SJP.pl
[czytaj: kraking] proces technologiczny rozkładu ciężkich frakcji ropy naftowej, polegający na pękaniu długich łańcuchów węglowych w węglowodorach, sposób otrzymywania m.in. benzyny syntetycznej; kraking; krakowanie
SJP.pl
Cr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|crackować.
Wiktionary
rzecz. niecrackowanie n.
czas. crackować ndk.
Wiktionary
[czytaj: krakować] łamać zabezpieczenia oprogramowania komputerowego; krakować
SJP.pl
[czytaj: krakowia] polski klub sportowy z Krakowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krakowiana] druki, akta, rękopisy itp. o Krakowie, dotyczące Krakowa
SJP.pl
[czytaj: kraftować] potocznie:
1. tworzyć, robić coś ręcznie z pasją i dbałością o szczegóły;
2. w grach: tworzyć przedmioty z surowców
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: KRAnach] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kraniostenos-is] wada wrodzona, przedwczesne zarośnięcie szwów czaszkowych; kraniosynostoza, kraniostenoza
SJP.pl
[czytaj: krenog] sztuczna wyspa o charakterze obronnym, otaczana palisadą
SJP.pl
[czytaj: krap] środowiskowo: tandeta, badziewie, kicz
SJP.pl
Crap, Andreas Crap, wł. Thomas Döppner (ur. 28 maja 1970 w Wolfsburgu) – niemiecki gitarzysta, członek zespołu Neue Deutsche Härte Oomph!.
Wikipedia
[czytaj: krapowaty] środowiskowo: tandetny, badziewny, bez wartości; badziewiasty
SJP.pl
[czytaj: krasz]
1. rodzaj talerza perkusyjnego, używanego do wyraźnego akcentowania części rytmu;
2. w informatyce: sytuacja, w której program przestaje działać prawidłowo;
3. środowiskowo: załamanie rynku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krałl] najszybszy styl pływacki; kraul
SJP.pl
[czytaj: krałlista] sportowiec uprawiający pływanie crawlem (kraulem); kraulista
SJP.pl
[czytaj: krałlistka] sportsmenka uprawiająca pływanie crawlem (kraulem); kraulistka
SJP.pl
[czytaj: krałlowy] przymiotnik od: crawl - najszybszy styl pływacki; kraulowy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kriejtiw] marka sprzętu elektronicznego i firma
SJP.pl
[czytaj: kredit] w księgowości: prawa strona rachunków, miejsce zapisu zobowiązań przedsiębiorstwa; rubryka "ma"
SJP.pl
[czytaj: kredo] kredo;
1. w katolicyzmie: wyznanie wiary odmawiane w czasie mszy świętej;
2. przenośnie: wyznawane przez kogoś poglądy i system wartości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. chrześcijańskie wyznanie wiary
(1.2) przen. kardynalna zasada, którą ktoś się kieruje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈkrɛdɔ, AS: kredo
Wiktionary
(1.1) kredo
(1.2) motto życiowe
Wiktionary
[czytaj: krip] potocznie: osoba wzbudzająca niepokój lub dyskomfort swoim zachowaniem, przekraczająca granice społeczne w sposób budzący odrazę lub strach
SJP.pl
Creep – ballada rockowa wydana na debiutanckim singlu angielskiego zespołu Radiohead, która później znalazła się na pierwszym albumie zespołu – "Pablo Honey". Singel nie odbił się większym echem na branży muzycznej. Za to po reedycji na albumie, piosenka stała się międzynarodowym hitem. Zespół zaczął odnosić się negatywnie do swojego utworu po tym, jak fani uczestniczyli w koncertach zespołu wyłącznie dla jednej piosenki.
Wikipedia
[czytaj: kripers] sznurowany but na grubej podeszwie
SJP.pl
[czytaj: kripipasta] straszna historia rozpowszechniana w internecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. pasta z elementami horroru;
Wiktionary
Creepypasta – fikcyjna i straszna historia, przybierająca zwykle formę miejskiej legendy rozpowszechniana za pomocą internetu, która ma na celu przestraszyć czytelnika. Bardzo często twórcy takich historii twierdzą, iż osobiście doświadczyli opisywanych przeżyć.
Wikipedia
(1.1) Czytałem niedawno przerażającą creepypastę.
Wiktionary
rzecz. pasta
Wiktionary
[czytaj: kremello] o maści konia: kasztanowaty o kremowym odcieniu
SJP.pl
[czytaj: kremona] miasto we Włoszech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);
(1.2) geogr. adm. prowincja we Włoszech, w regionie Lombardia;
Wiktionary
Cremona – miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, nad rzeką Pad, stolica prowincji Cremona.
Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwały 69 444 osoby, 992,1 os./km². Cremona leży na lewym brzegu Padu, na wschód od Piacenzy.
Wikipedia
(1.1) Oprócz licznej dynastii Amatich żyła w Cremonie jeszcze druga rodzina, która z pokolenia na pokolenie uprawiała budowę instrumentów. Nazywali się Guarneri i było ich pięciu w trzech lutniczych generacjach.
(1.1) Zrezygnowawszy ze zdobywania Mediolanu, gdzie Francesco II Sforza poddał już zamek Hiszpanom, książę Urbino wysłał część swoich wojsk, aby oblegały Cremonę. Zanosiło się na to, że oblężenie nie przyniesie nic poza stratą czasu i sił.
(1.1) W 824 r. Lotar postanowił zgrupować szkoły w ośmiu ośrodkach, wybierając na ich siedziby Turyn, Pawię, Cremonę, Weronę, Vicenzę, Cividale, Florencję i Fermo. Doprowadziło to na początku XII w. do rozwoju nowego typu szkół, a mianowicie szkół kapitulnych przy kościołach.
Wiktionary
rzecz. kremończyk mos., kremonka ż.
przym. kremoński
Wiktionary
(1.1) (spolszczone) Kremona
Wiktionary
[czytaj: kremplina] dawniej: kremplina, bistor;
1. skędzierzawiona przędza syntetyczna o dużej puszystości;
2. tkanina, dzianina z tej przędzy;
3. potocznie: odzież z takiej dzianiny
SJP.pl
[czytaj: krepa] cienki naleśnik z pszennej lub gryczanej mąki
SJP.pl
[czytaj: krepida] sandały noszone w starożytnej Grecji
SJP.pl
[czytaj: krepuskolari] grupa poetów włoskich z początku XX w.
SJP.pl
[czytaj: kreszendo]
1. określenie muzyczne: coraz silniej, coraz głośniej;
2. przenośnie: narastająco (w odniesieniu do dźwięków lub emocji)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) muz. stopniowe wzmacnianie siły dźwięku
przysłówek
(2.1) stopniowo wzmacniając siłę dźwięku lub głosu
Wiktionary
Crescendo (z wł.: narastając, coraz głośniej; wym. "kreszendo") – stopniowe zwiększanie głośności, wzmacnianie natężenia dynamiki w utworze muzycznym.
W notacji muzycznej crescendo przedstawiane jest jako symbol graficzny (podobny do odpowiednio "wydłużonego" znaku mniejszości używanego w matematyce - "<") lub w postaci skrótu ("cresc."). Przeciwieństwem crescenda jest diminuendo.
Wikipedia
(2.1) Kocham cię, żono – powiedział Żaczek crescendo.
Wiktionary
IPA: krɛˈʃɛ̃ndɔ, AS: krešẽndo
Wiktionary
[czytaj: krojcfeld]
1. nazwisko, np. Hans Gerhard Creutzfeldt (1885-1964), lekarz niemiecki;
2. choroba Creutzfeldta-Jakoba - choroba mózgu o długim okresie inkubacyjnym, powodująca śmierć chorego najpóźniej po kilkunastu miesiącach od jej ujawnienia się; gąbczaste zwyrodnienie mózgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) med. pot. zob. choroba Creutzfeldta-Jakoba.
Wiktionary
IPA: ˈkrɔjt͡sfɛlt, AS: kroi ̯cfelt
Wiktionary
[czytaj: krunek] bluza lub koszula bez kołnierzyka i kaptura; crew neck, krunek
SJP.pl
[czytaj: krik] nazwisko
SJP.pl
Crick – wieś w Anglii, w hrabstwie Northamptonshire, w dystrykcie ("unitary authority") West Northamptonshire. Leży 21 km na północny zachód od miasta Northampton i 117 km na północny zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 1460 mieszkańców.
Wikipedia
[czytaj: kryket] gra zbliżona do palanta, polegająca na zburzeniu bramki drużyny przeciwnej przez rzut piłką, odbijaną płaską, grubą rakietą przez broniącego zawodnika; krykiet
SJP.pl
Cricket – album wydany w 1993 roku przez zespół Happy Cactus. Płyta zawiera 14 kompozycji. Dotychczas nie dokonano jej reedycji.
Zespół tworzyli: Colin Meloy, David Casey, Deidre Casey i Mark Schummer.
Wikipedia
[czytaj: kriKO]
1. awangardowy teatr działający 1933-38 w Krakowie, 1938-39 - w Warszawie;
2. teatralna grupa twórcza, założona 1956 w Krakowie przez T. Kantora
SJP.pl
Cricot, Teatr Artystów Cricot – polski teatr awangardowy, który działał w Krakowie (w latach: 1933–1938) oraz w Warszawie (1938–1939).
Wikipedia
[czytaj: krimen] w środowisku prawniczym: przestępstwo
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krindż] środowiskowo: żenada, zażenowanie, obciach; krindż
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. coś żenującego, obciachowego, co wywołuje wstyd lub niesmak
Wiktionary
rzecz. krindż m., krindżówa ż.
przym. cringe'owy, krindżowy
Wiktionary
(1.1) obciach, siara, żenada, zażenowanie, wstyd
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) slang. dotyczący cringe'u, wstydliwy lub żenujący
Wiktionary
(1.1) Za dzieciaka ten serial lubiłem, ale obecnie uważam go za wysoce cringe'owy.
Wiktionary
rzecz. cringe mrz.
Wiktionary
(1.1) żenujący, obciachowy, wstydliwy
Wiktionary
[czytaj: kri-olo] brazylijska rasa konia domowego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Cristal (hiszp. "Cristal") – wenezuelska telenowela wyemitowana w latach 1985-1986.
Wikipedia
[czytaj: kristian] imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kromaNIĄ] miejsce odkryć antropologicznych we Francji
SJP.pl
[czytaj: krocze] nazwisko; m.in. Benedetto Croce - włoski filozof
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kroks] but z tworzywa sztucznego z grubą podeszwą, ruchomym paskiem na pięcie i otworami wentylacyjnymi; kroks
SJP.pl
[czytaj: kroks] but z tworzywa sztucznego z grubą podeszwą, ruchomym paskiem na pięcie i otworami wentylacyjnymi; kroks
SJP.pl
dawna nazwa górnej warstwy płaszcza ziemskiego
SJP.pl
Crofesima – dawna nazwa górnej warstwy płaszcza ziemskiego (mezosfery).
Nazwę dla tej warstwy płaszcza wprowadzono, gdyż uważano, że jest ona zbudowana z krzemu ("Si") i magnezu ("Mg") (sima) oraz z pewnych ilości chromu (Cr) i żelaza (Fe) - Cr+Fe+Si+Mg.
Wikipedia
[czytaj: krłasą] rodzaj rogalika z ciasta francuskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kulin. rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;
Wiktionary
Croissant (wym.) – pieczywo z ciasta francuskiego w kształcie rogalika, tradycyjnie bez nadzienia. Pierwszy oficjalny przepis na croissanty pochodzi z 1839 roku i jest wiązany z osobą Augusta Zanga, właściciela wiedeńskiej piekarni przy rue de Richelieu w Paryżu.
Wikipedia
[czytaj: kroma] model samochodu marki Fiat
SJP.pl
[czytaj: kromalin] próbny wydruk kolorowej grafiki, służący jako wzorzec przy ustawianiu kolorystyki na maszynie drukarskiej; kromalin
SJP.pl
Cromalin – nazwa handlowa systemu prób koloru należąca do firmy DuPont. Istnieją dwie odmiany tego systemu – naświetlane przy użyciu klisz odbitki analogowe oraz wydruki cyfrowe.
Firma DuPont była prekursorem prób koloru dla poligrafii, stąd do dziś zachowało się potoczne nazywanie prób innych producentów również "kromalinami".
Wikipedia
[czytaj: krołmer] miasto w Anglii
SJP.pl
Cromer – miasto portowe w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w regionie East of England, w hrabstwie Norfolk. W 2001 miasto to na powierzchni 4,66 km² zamieszkiwało 7 749 osób.
W mieście znajduje się zbudowana w 1833 roku latarnia morska Cromer.
W tym mieście ma swą siedzibę klub piłkarski – Cromer Town F.C.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kronenberg] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kranin] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: krokfis] z łaciny: szkic topograficzny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kros] wyścig przeprowadzany w trudnych warunkach terenowych; kros
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kros-linking] wzajemne promowanie się stron internetowych przez wymianę banerów i linków; crosslinking
SJP.pl
[czytaj: krosdreser] osoba nosząca ubiór przeznaczony dla płci odmiennej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) psych. zakładanie strojów stereotypowo przypisanych płci przeciwnej;
Wiktionary
(1.1) transwestytyzm
Wiktionary
[czytaj: krosfejder] środowiskowo: element didżejskiego miksera wyciszający sygnał z jednego źródła i puszczający sygnał z drugiego źródła
SJP.pl
Cr
Wikipedia
[czytaj: krosfajer] model samochodu marki Chrystler
SJP.pl
CrossFire (także CrossFireX dla platformy "Spider") – nazwa technologii łączenia kart graficznych, opracowana pierwotnie przez firmę ATI, a następnie rozwijana przez AMD. Rozwiązanie to stanowiło odpowiedź na konkurencyjną technologię SLI firmy Nvidia.
Wikipedia
[czytaj: krosfit] program treningu siłowego i kondycyjnego
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) system treningowy rozwijający różne partie ciała przy pomocy różnych ćwiczeń
Wiktionary
CrossFit, crossfit – program treningu siłowego i kondycyjnego, który opiera się na wzroście dziesięciu najważniejszych zdolności siłowych. Podczas ćwiczeń rozwija się siłę i masę mięśni, aby wzmocnić siłę ich ruchu.
Wikipedia
[czytaj: krosfiter] osoba stosująca program treningu siłowego i kondycyjnego
SJP.pl
[czytaj: krosfiterka] kobieta stosująca program treningu siłowego i kondycyjnego
SJP.pl
[czytaj: krosfitowiec] osoba trenująca crossfit
SJP.pl
[czytaj: krosfitowy] związany z programem treningu siłowego i kondycyjnego
SJP.pl
Crossing-over – wymiana odcinków chromatyd pomiędzy chromosomami homologicznymi w czasie mejozy, w uproszczeniu jest to proces wymiany materiału genetycznego, w wyniku którego zwiększa się zmienność genetyczną. Odkrywcą procesu crossing-over był Thomas Morgan.
Wikipedia
[czytaj: krosminton] gra podobna do badmintona, rozgrywana bez siatki przy użyciu specjalnych rakiet i aerodynamicznych lotek; speed badminton
SJP.pl
Crossminton (dawniej speed badminton) – sport rakietowy łączący zalety tenisa, badmintona i squasha, w który gra się bez siatki i z użyciem nowatorskich lotek (tzw. speederów) oraz rakiet, umożliwiających wyjątkowo szybką grę.
Wikipedia
[czytaj: krosołwer] rzecz lub zjawisko będące skrzyżowaniem rzeczy lub zjawisk tego samego rodzaju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krosowiec] zawodnik biorący udział w krosie - wyścigu w trudnych warunkach terenowych; krosowiec
SJP.pl
związany z crossem (krosem); krosowy
SJP.pl
[czytaj: krosplej] przebieranie się za postacie płci przeciwnej z filmów, komiksów, gier itp.
SJP.pl
Cr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. włoskie ciasto kruche z owocami lub inną słodką masą, rodzaj tarty
Wiktionary
Crostata to włoska tarta lub placek, znana również jako "coppi" w Neapolu i "sfogliate" w Lombardii. Najwcześniejsze znane użycie słowa "crostata" we współczesnym znaczeniu można znaleźć w książkach kucharskich "Libro de Arte Coquinaria" autorstwa Martino da Como, opublikowanej około 1465, i "Cuoco napolitano", opublikowanej pod koniec XV wieku, zawierającej przepis (numer 94) zatytułowany "Crostata de Caso, Pane itp".
Wikipedia
IPA: krɔˈstata, AS: krostata
Wiktionary
[czytaj: krałdfanding] finansowanie przedsięwzięcia przez zbiórkę drobnych wpłat od wielu osób
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) finansowanie społecznościowe;
Wiktionary
[czytaj: krałdfandingowy] związany z finansowaniem przedsięwzięcia przez zbiórkę drobnych wpłat od wielu osób
SJP.pl
[czytaj: krałdsors-ing] pozyskiwanie informacji, realizacja zadań przez otwarte uczestnictwo wielu osób
SJP.pl
Crowdsourcing (wym. []) – proces, w ramach którego organizacja (firma, instytucja publiczna, organizacja non-profit) przeprowadza outsourcing zadań wykonywanych tradycyjnie przez pracowników do niezidentyfikowanej, zwykle bardzo szerokiej grupy ludzi w formie open call ( crowd „tłum”, sourcing „pozyskiwanie, zaopatrywanie się”).
Wikipedia
[czytaj: kroł] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krałn] szkło krzemowo-potasowe stosowane w fizyce do wyrobu układów optycznych; kron, kronglas
SJP.pl
Korona (ang. "Crown") wcześniej zwana koroną podwójnej róży (ang. "Crown of the double rose") – brytyjska jednostka monetarna o wartości 5 szylingów, wprowadzona przez reformę monetarną króla Henryka VIII; w obiegu w latach 1526–1965.
Pierwsze monety były bite ze złota, zaś pierwsze srebrne pojawiły się za rządów Edwarda VI.
Wikipedia
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) = polit. hist. Centrolewica Rzeczypospolitej Polskiej;
(1.2) = med. biochem. białko C-reaktywne;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ce er pe gie lub s-i ar pi dżi] z angielskiego: Computer Role Playing Game, komputerowe gry odgrywania ról, komputerowe gry fabularne; typ gier komputerowych wzorowanych na klasycznych grach typu RPG
SJP.pl
skrót od: Catode Ray Thube, określenie monitorów zawierających lampę kineskopową
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krü] z francuskiego: grunt, teren, na którym wyrosła winorośl; zbiór wina; wino (lokalne)
SJP.pl
[czytaj: kridiTE] przekąska z surowych warzyw pokrajanych w paski, maczanych w zimnym sosie
SJP.pl
[czytaj: kruz] pocisk samosterujący, trudno wykrywalny przez radary
SJP.pl
[czytaj: kruzer] typ motocykla przeznaczony do turystyki
SJP.pl
Cr
Wikipedia
[czytaj: krambl] deser w postaci owoców zapiekanych pod kruszonką
SJP.pl
[czytaj: kranczips] marka chipsów ziemniaczanych
SJP.pl
Crunchips – marka chipsów ziemniaczanych produkowanych od 1993 przez koncern Lorenz Bahlsen Snack-World, która jest dostępna w 80 krajach. Produkowane są w Niemczech, Polsce, Austrii i Rosji.
Wikipedia
[czytaj: kranczipsy] chipsy marki Crunchips
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. dotyczący Akademii della Crusca
Wiktionary
[czytaj: krasz] potocznie: osoba, w której ktoś się zauroczył; krasz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. osoba, w której ktoś się podkochuje
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kruZO] nazwisko, m.in. Robinson Crusoe - bohater powieści Daniela Defoe
SJP.pl
Crusoe – rodzina energooszczędnych procesorów zgodnych z x86, które miały swoją premierę w 2000 roku. Zaprojektowana przez korporację Transmeta z myślą o urządzeniach przenośnych (laptop, tablet) i urządzeniach wbudowanych (cienkie klienty), odtwarzacze DVD, centra multimedialne
Wikipedia
[czytaj: krusta] cukrowa obwódka na krawędzi kieliszka, rzadziej innego naczynia
SJP.pl
Crusta – ozdoba szklanki, stosowana głównie przy napojach alkoholowych. Wykonuje się ją zwilżając krawędź szklanki, a następnie dotykając krawędzią wysypanej na deskę czy talerzyk soli (np. margarita), cukru (słodkie koktajle) bądź innej sypkiej substancji.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: krojf] nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kruzado]
1. dawna złota lub srebrna moneta portugalska mająca na rewersie znak krzyża;
2. jednostka monetarna Brazylii w latach 1986-1990 równa 100 centavos
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kruzejr] dawna jednostka monetarna Brazylii, będąca w obiegu w latach 1942-1994; cruzeiro
SJP.pl
[czytaj: kruzejro] dawna jednostka monetarna Brazylii, będąca w obiegu w latach 1942-1994; cruzeir
SJP.pl
Cruzeiro – miasto i gmina w Brazylii, w stanie São Paulo. Znajduje się w mezoregionie Vale do Paraíba Paulista i mikroregionie Guaratinguetá.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. muz. średniowieczny smyczkowy instrument muzyczny bardów walijskich i celtyckich;
Wiktionary
skrót od: Centralna Rada Związków Zawodowych - organ zrzeszający związki zawodowe w latach 1949-1980
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. rodzaj cienkiego naleśnika, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej;
Wiktionary
Cr
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. cienkie naleśniki, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej;
Wiktionary
symbol cezu, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = chem. chlorobenzalomalononitryl
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Congregatio Sanctae Catharinae Virginis et Martyris, zakon katarzynek
SJP.pl
symbol
(1.1) = mat. cosecans
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kɔˈsɛkãw̃s, AS: kosekãũ̯s
Wiktionary
(1.1) cosec
Wiktionary
Congregatio Sororum Divini Pastoris a Providentia Divina, zakon pasterek
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: czepel] wyspa na Dunaju
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Congregatio Sororum Sacrae Familiae de Nazareth, zakon nazaretanek
SJP.pl
Congregatio Sancti Michaelis Archangeli, zakon michalitów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Czechosłowacka Republika Socjalistyczna
SJP.pl
1. Centrala Spółdzielni Spożywców "Społem";
2. Centralne Studium Samolotów;
3. ang. Content Scrambling System, system kodowania zawartości płyt DVD;
4. ang. Cascading Style Sheets, kaskadowe arkusze stylów, język programistyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Congregatio Sororum Sanctae Elisabeth, zakon elżbietanek
SJP.pl
Congregatio Sororum Sancti Felicis a Cantalicio Tertii Ordinis Regularis Sancti Francisci Seraphici, zakon felicjanek
SJP.pl
Congregatio Sororum Sanctae Hedvigis ab Immaculata Virgine Genitrice Mariae, zakon jadwiżanek
SJP.pl
Congregatio Sororum Sancti Michaelis Archangeli, zakon michalitek
SJP.pl
Congregatio Sancti Spiritus sub tutela Immaculati Cordis Beatissimae Virginis Mariae, zakon duchaczy
SJP.pl
Congregatio Sanctissimi Salvatoris, zakon redemptorystów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: Christlich-Soziale Union - Unia Chrześcijańsko-Społeczna, niemiecka partia polityczna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = czysta substancja węglowa, tj. przelicznik stosowany w analizie węgla po odjęciu popiołów i wilgoci
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pobrane próby węgla z otworów wiertniczych wykonanych z powierzchni ziemi lub z wyrobisk górniczych poddawane są badaniom pod względem zawartości metanu. Na tej podstawie złoże lub jego część jest zaliczana do niemetanowych, gdy zawartość metanu w węglu nie przekracza 0,1 m³ metanu na megagram czystej substancji węglowej, co zapisuje się w postaci 0,1 m³ CH4/Mg csw.
Wiktionary
ang. Clock Time and Date, sygnał przesyłany przez nadawców stacji radiowych, pozwalający na automatyczną regulację aktualnej godziny i daty w pozwalających na to odbiornikach radiowych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: cent; ct
SJP.pl
kotangens
SJP.pl
symbol
(1.1) = mat. cotangens
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s, AS: kotãŋgẽũ̯s
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) liter. fikcyjny humanoidalny obcy bóg opisywany jako gigant z głową przypominającą ośmiornicę oraz smoczymi skrzydłami i pazurami, wokół którego rozwinął się szalony kult;
Wiktionary
Cthulhu – istota fikcyjna, Wielki Przedwieczny, najbardziej znane bóstwo z kręgu mitów stworzonych przez H.P. Lovecrafta. Zwany jest Bratem lub Kapłanem Przedwiecznych, Al-Khadhulu, Kuthulu, Set-Hulhu lub Chta-lhu.
Cthulhu spoczywa w grobowcu, uśpiony w cyklopowym mieście R’lyeh na dnie Pacyfiku, kiedy jednak planety ułożą się prawidłowo, Cthulhu przybędzie aby zniszczyć świat.
Wikipedia
(1.1) Wielki Przedwieczny
Wiktionary
jedna z popularniejszych linii produktów marki Casio
SJP.pl
[czytaj: cetepe] metoda tworzenia formy drukowej bezpośrednio z pliku; ctp, CTP
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: control (czytany jako cały, odmienny wyraz lub potocznie: ce-te-er-EL); Ctrl
SJP.pl
[czytaj: s-i ti VI lub ce te FAŁ] skrót od:
1. Canada Television;
2. colour television
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
symbol miedzi, pierwiastka chemicznego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kubikulum] kubikulum;
1. grób w katakumbach wczesnochrześcijańskich;
2. pomieszczenie w dawnym domu rzymskim
SJP.pl
Cubiculum (łac. pokój do spoczynku, spania, od "cubare" – leżeć) – pojęcie używane w architekturze starożytnej dla określenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Tykocin,Tworyczów. pieszcz. piesek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. rzadko: przykry, odrażający zapach; smród, odór;
2. powonienie, węch psa; wiatr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rzad. nieprzyjemny, odrażający zapach
Wiktionary
IPA: t͡sux, AS: cuχ
Wiktionary
(1.1) odór, smród
Wiktionary
wierzchnie okrycie męskie noszone w Polsce przez górali; czucha; czuha; gunia; guńka
SJP.pl
cuchna nawozowa - gatunek muchówki z rodziny kłośnicowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cuchnąć.
Wiktionary
czas. cuchnąć
Wiktionary
→ cuchnąć
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od cuchnąć
przymiotnik
(2.1) o bardzo brzydkim zapachu
Wiktionary
(2.1) Ładny kwiat nigdy nie jest cuchnący.
Wiktionary
IPA: t͡suxˈnɔ̃nt͡sɨ, AS: cuχnõncy
Wiktionary
czas. cuchnąć
Wiktionary
wydzielać ostry, nieprzyjemny zapach
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) brzydko pachnieć, śmierdzieć
Wiktionary
(1.1) Ten chłopak cuchnie, bo się nie myje.
Wiktionary
IPA: ˈt͡suxnɔ̃ɲt͡ɕ, AS: cuχnõńć
Wiktionary
rzecz. cuchnięcie n.
przym. cuchnący
Wiktionary
(1.1) śmierdzieć, capić
Wiktionary
doprowadzać do przytomności; trzeźwić
SJP.pl
czasownik
(1.1) med. fiz. doprowadzać do częściowego lub pełnego stanu świadomości
(1.2) psych. praw. doprowadzać do częściowego lub pełnego stanu poczytalności
Wiktionary
rzecz. cucenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. gra erotyczna polegająca na przyzwoleniu mężczyzny na zdradę – partnerka lub partner otrzymuje całkowitą swobodę seksualną, a on sam czerpie satysfakcję z jego lub jej niewierności
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(2.1) seks. mężczyzna przyzwalający na zdradę
Wiktionary
(1.1) Od jakiegoś czasu ja i mąż eksperymentujemy ze swingiem i cuckoldem.
(2.1) Hej cuckoldy, oddajcie swoje laski – jestem mocno napalony.
Wiktionary
(1.1) candaulizm, zdrada kontrolowana
Wiktionary
1. niezwykłe, niecodzienne zjawisko;
2. osoba lub rzecz bardzo piękna, niesamowita;
3. szczęśliwy zbieg okoliczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;
(1.2) przen. rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
Wiktionary
Cud (z prasłowiańskiego "*čudo": dziwo) – religijne określenie zjawiska lub zdarzenia, którego nie da się racjonalnie wyjaśnić przez odwołanie do przyczyn naturalnych, a które będąc niepojętym i niewyjaśnionym przez znane człowiekowi prawa natury, uważane bywa za sprzeczne z tymi prawami i za wyraz ingerencji Boga lub sił nadprzyrodzonych.
Wikipedia
(1.1) Apostołowie chodzili i czynili cuda.
(1.2) To prawdziwy cud! Auto zostało całkowicie zniszczone w wypadku, a on wyszedł z niego bez żadnych ran!
Wiktionary
IPA: t͡sut, AS: cut
Wiktionary
rzecz. cudowność ż., cudak m., cudaczność ż.
przym. cudowny, cudny, cudaczny
przysł. cudownie, cudnie, cudacznie
czas. cudować
Wiktionary
ironicznie: dieta, której stosowanie powoduje bardzo szybkie chudnięcie
SJP.pl
ideał dziewczyny, dziewczyna posiadająca najlepsze cechy; cud-dziewica
SJP.pl
ideał dziewczyny, dziewczyna posiadająca najlepsze cechy; cud-dziewczyna
SJP.pl
ideał kobiety; kobieta posiadająca cechy najlepsze
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) zob. cud.
(1.2) zob. cudo.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: coś niezwykłego, niesamowitego, rzadko spotykanego; cuda niewidy
SJP.pl
z ironią o rzeczach niezwykłych, nadzwyczajnych ale nierealnych lub nieosiągalnych; cuda na kiju
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) iron. rzeczy niezwykłe i nadzwyczajne, lecz nierealne i nieosiągalne
Wiktionary
(1.1) To normalna świnia afrykańska. Biega po Lesie Kabackim, umyka policji, cuda-wianki.
(1.1) Facet, który chce zostać prezydentem, choć nie ma o niczym zielonego pojęcia, oddycha z ulgą, bo najgorsze przeszło. Przed żoną się nie skompromitował. Bał się, że jej cuda-wianki opowiada, jak to w dalekiej ojczyźnie go kochają, bał się, że przesadza, a był za skromny.
(1.1) W dodatkach tematycznych można śmiało znaleźć rys historyczny, dziesiątki nowych i skomplikowanych terminów, poradniki i inne cuda-wianki.
Wiktionary
IPA: ˌt͡suda‿ˈvʲjãnʲci, AS: cuda‿vʹi ̯ãnʹḱi
Wiktionary
(1.1) cuda wianki, cuda na kiju, cuda niewidy
Wiktionary
właściwy cudakowi; dziwaczny, cudaczny
SJP.pl
potocznie: ogół cech czegoś, co zwraca na siebie uwagę swoją osobliwością; cudaczność, dziwaczność, pokraczność, osobliwość
SJP.pl
coś dziwnego
SJP.pl
zdrobnienie od: cudak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od cudak
Wiktionary
rzecz. cudak m.
przym. cudaczny
Wiktionary
zdrobnienie od: cudak
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób dziwny i śmieszny
Wiktionary
przym. cudaczny
rzecz. cud mrz., cudak mos., cudowność ż.
czas. cudować
Wiktionary
(1.1) ekscentrycznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: cudacznie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cudaczny
SJP.pl
stawać się cudacznym - dziwnym, śmiesznym, ekscentrycznym; dziwaczeć
SJP.pl
egzotyczna roślina kwiatowa z rodziny trudziczkowatych; cudacznik indyjski
SJP.pl
Cudacznik ("Quisqualis") – rodzaj roślin z rodziny trudziczkowatych ("Combretaceae"). Obejmuje 17 gatunków występujących w tropikalnej Afryce i Azji.
Wikipedia
potocznie: ogół cech czegoś, co zwraca na siebie uwagę swoją osobliwością; pokraczność, dziwaczność, cudackość, osobliwość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cudaczne
Wiktionary
przym. cudaczny
rzecz. cud mrz., cudowność ż., cudak mos.
Wiktionary
śmieszny, dziwaczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nietypowy i śmieszny jednocześnie
Wiktionary
(1.1) Pisze książki dla młodzieży i dorosłych – od mrocznych i cudacznych po seksowne, przerażające i pełne przygód.
Wiktionary
rzecz. cudowność ż., cud mrz., cudaczek mos., cudaczność ż., cudak mos.
przysł. cudacznie
czas. cudować
Wiktionary
potocznie: zachowywać się jak cudak, robić różne dziwactwa; grymasić, dziwaczyć, wydziwiać
SJP.pl
dziwak, ekscentryk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. człowiek postępujący lub wyglądający dziwacznie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sudak, AS: cudak
Wiktionary
rzecz. cud m., cudowanie n., wycudowanie n., cudowność ż., cudaczność ż.
:: zdrobn. cudaczek m.
:: fż. cudaczka ż.
czas. cudować ndk., wycudować dk.
przym. cudaczny, cudny, cudowny
przysł. cudacznie, cudnie, cudownie
Wiktionary
w użyciu przysłówka: w sposób niepojęty (np. Cudem uniknął śmierci.); cudownie
SJP.pl
coś wspaniałego, pięknego, nadzwyczajnego; cudo
SJP.pl
Cudków – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Dąbrowa Zielona.
Wieś duchowna Sutków, własność opactwa cystersów w Jędrzejowie położona była w końcu XVI wieku w powiecie radomszczańskim województwa sieradzkiego.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: cudnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cudny
SJP.pl
Cudniki – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, w gminie Krośniewice. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Jankowice.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Cudnów (wieś w Polsce lub miasto na Ukrainie)
SJP.pl
→ cudny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cudne; cecha tych, którzy są cudni
Wiktionary
przym. cudny
Wiktionary
niezwykle piękny, wzbudzający zachwyt, wspaniały, nadzwyczajny, cudowny
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) nadzwyczaj piękny, godny podziwu
Wiktionary
rzecz. cud mrz., cudność ż., cudowność ż., cudak mos.
czas. cudować
Wiktionary
(1.1) czarujący, nadzwyczajny, piękny, przepiękny, śliczny, wspaniały, zadziwiający
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica rejonu na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim na północy kraju, położone na skalistych brzegach rzeki Teterew;
Wiktionary
Cudnów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Jedlnia-Letnisko. Ma status sołectwa.
W latach 1945–1975 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego, następnie w latach 1975–1998 do województwa radomskiego.
Wikipedia
przym. cudnowski
Wiktionary
coś wspaniałego, pięknego, nadzwyczajnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. osoba, rzecz lub zjawisko niezwykle piękne lub nadzwyczajne
(1.2) daw. rzecz dziwna, dziwaczna, straszydło, dziwoląg
Wiktionary
(1.1) Spojrzenie jej trafia na prześliczną, szylkretową puderniczkę, leżącą na wystawie. — O jej, co to za cudo!
(1.2) Rzecz trudna do wiary, bajka, cudo, pokusa, omamienie, czary, dziwo, mara… bies tego nie zgadnie, co znaczy?
Wiktionary
(1.1) cudeńko, cacko, pieścidełko, cacuszko
Wiktionary
gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
Cudokaczka ("Callonetta leucophrys") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Południową. Nie jest zagrożona. Od XX w. jest licznie hodowana w niewoli.
Wikipedia
dawniej: cudotwórczy - czyniący cuda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. potwór
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rzad. twór cudowny, niezwykły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk
(1.2) przen. osoba, której działania okazują się bardzo skuteczne
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cudotwórstwo n.
:: fż. cudotwórczyni ż.
przym. cudotwórczy
Wiktionary
czyniący cuda
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czyniący cuda
Wiktionary
rzecz. cudotwórstwo m., cudotwórca m., cudotwórczyni ż.
Wiktionary
kobieta posiadająca dar czynienia cudów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: cudotwórca
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cudotwórstwo m.
:: fm. cudotwórca m.
przym. cudotwórczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czynienie cudów
Wiktionary
rzecz. cudotwórca m., cudotwórczyni ż.
przym. cudotwórczy
Wiktionary
(1.1) taumaturgia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cudować.
Wiktionary
czas. cudować
rzecz. cudowność ż., cudak mos.
Wiktionary
potocznie: robić coś wymyślnego bez potrzeby
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pot. robić coś wymyślnego bez specjalnej potrzeby
Wiktionary
(1.1) Mówi: Co ty znowu cudujesz, już te drzwi rozsuwane do dużego pokoju wymyśliłaś… Ja mu tłumaczę: Słuchaj, czy u nas musi być normalnie, jak u wszystkich? Róbmy tak, żeby nam dobrze było. I Wiesiek trochę mięknie.
Wiktionary
rzecz. cud m., cudowność ż., cudak m., cudowanie n., cudaczenie n.
czas. cudaczyć ndk.
przym. cudowny, cudny, cudaczny
przysł. cudownie, cudnie, cudacznie
Wiktionary
(1.1) wymyślać; gw. Górny Śląsk wynokwiać
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony, cudem
(1.2) w sposób godny podziwu, zachwycająco, niezwykle
Wiktionary
IPA: t͡suˈdɔvʲɲɛ, AS: cudovʹńe
Wiktionary
rzecz. cudowność ż., cud m., cudak mos.
przym. cudowny
przysł. przecudownie
czas. cudować
Wiktionary
(1.2) wspaniale
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: cudownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cudowny
SJP.pl
→ cudowny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cudowne, wspaniałe, niezwykłe, piękne itp.
(1.2) cecha rzeczy cudownej, związanej z cudem, powstałej na skutek cudu
Wiktionary
(1.1) Cudowność jest zawsze piękna, wszystko jedno jaka cudowność, nie ma cudowności, która by nie była piękna.
Wiktionary
IPA: t͡suˈdɔvnɔɕt͡ɕ, AS: cudovność
Wiktionary
rzecz. cud mrz., cudak mos., cudactwo n., cudaczność ż., cudowanie n., cudaczenie n.
czas. cudować ndk., cudaczyć ndk.
przym. cudowny, cudny, cudaczny
przysł. cudownie, cudnie, cudacznie
Wiktionary
(1.1) wspaniałość, niezwykłość
(1.2) nadprzyrodzoność, nieziemskość
Wiktionary
1. słynący z cudów, powstały wskutek cudu;
2. bardzo piękny, niezwykły; nadzwyczajny, wspaniały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu
(1.2) związany z cudem
Wiktionary
(1.1) Nauczycielka jest cudowna, ale jej syn – niemiły.
(1.1) W związku ze zbliżającymi się połowinkami w moim liceum rozpoczęłam poszukiwania cudownej sukienki.
Wiktionary
IPA: t͡suˈdɔvnɨ, AS: cudovny
Wiktionary
rzecz. cud mrz., cudowność ż., cudak mos.
przysł. cudownie
czas. cudować
Wiktionary
(1.1) cudny, śliczny, piękny, wspaniały, nadzwyczajny
Wiktionary
rodzaj ptaka z rzędu wróblowych
SJP.pl
rodzaj ptaka z rzędu wróblowych
SJP.pl
Cudowronki, cudowronkowate, ptaki rajskie (Paradisaeidae) – rodzina ptaków z rzędu wróblowych (Passeriformes). Występują na Molukach, Nowej Gwinei i w północno-wschodniej Australii. Zamieszkują lasy tropikalne, nieliczne żyją na otwartej przestrzeni.
Wikipedia
o cechach cudowronkowaty (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach cudowronkowaty (rodzina ptaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
coś należące do kogoś innego (fraz. harować na cudzym)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cudzić.
Wiktionary
czas. cudzić
Wiktionary
żartobliwie: papieros wzięty od kogoś; cudzy papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. żart. papieros wzięty od innej osoby
Wiktionary
(1.1) Nie palę — odpowiedziałem, […]. — Ale zaraz otworzą kiosk, mogę kupić paczkę — zaoferowałem. Przez chwilę rozważał, czy nie poczekać na cudzesa.
Wiktionary
przym. cudzy
Wiktionary
cudzich brunatny - gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych
SJP.pl
czasownik
(1.1) stpol. czyścić
Wiktionary
IPA: ˈt͡sud͡ʑit͡ɕ, AS: cuʒ́ić
Wiktionary
rzecz. cudzenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. cudzoziemiec
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈkrajĩn, AS: cuʒokrai ̯ĩn
Wiktionary
tracić cechy narodowe, wynaradawiać się
SJP.pl
dawniej, dziś uznawane za niepoprawne: wszystko to, co obce, cudzoziemskie; cudzoziemszczyzna
SJP.pl
Cudzoziemszczyzna (właśc. Cudzoziemczyzna. Komedia we trzech aktach, wierszem) - trzyaktowa komedia Aleksandra Fredry napisana w 1822. Prapremiera odbyła się w teatrze lwowskim 29 lutego 1824.
Wikipedia
obywatel innego państwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba pochodząca z innego kraju
Wiktionary
Cudzoziemiec, obcokrajowiec (łac. "peregrinus" – osoba pochodząca z innego kraju, ang. "foreigner", fr. "étranger", niem. "Ausländer", ros. "иностранец") – osoba nieposiadająca obywatelstwa państwa, w którym przebywa.
Regulacja statusu cudzoziemców jest różna w poszczególnych państwach. Obecnie duże znaczenie ma też prawo międzynarodowe, a na terenie Unii Europejskiej regulacje unijne.
Wikipedia
(1.1) Dla braci moich stałem się obcym / i cudzoziemcem dla synów mej matki.
(1.1) Jakiś cudzoziemiec pytał mnie, jak dojść na dworzec.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈʑɛ̃mʲjɛt͡s, AS: cuʒoźẽmʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. cudzoziemszczyzna ż.
:: fż. cudzoziemka ż.
czas. scudzoziemczyć dk., scudzoziemszczać ndk.
przym. cudzoziemski
Wiktionary
(1.1) obcokrajowiec; pot. zagraniczniak; przest. etranżer; starop|foryster.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta, dziewczyna z innego kraju
Wiktionary
Cudzoziemka – powieść Marii Kuncewiczowej. Pierwodruk ukazał się w odcinkach w 1935 w „Kurierze Porannym”, oddzielnie wydana w Warszawie w 1936. Przetłumaczona na 14 języków, uważana za jedno z najwybitniejszych osiągnięć literackich psychologizmu okresu międzywojennego. Wielokrotnie wznawiana. W konstrukcji powieści autorka złamała wszelki porządek chronologiczny. Skomponowana jest ze wspomnień, dygresji, retrospekcji głównej bohaterki.
Wikipedia
rzecz. cudzoziemskość ż.
:: fm. cudzoziemiec m.
przym. cudzoziemski
przysł. cudzoziemsko
Wiktionary
pochodzący z obcego państwa, właściwy obcym krajom lub cudzoziemcom
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom
Wiktionary
(1.1) Wygląda, że obecność wojsk cudzoziemskich w Afganistanie nie przyczynia się do pacyfikacji kraju.
Wiktionary
rzecz. cudzoziemiec m., cudzoziemka ż., cudzoziemszczyzna ż., cudzoziemskość ż.
Wiktionary
(1.1) zagraniczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest cudzoziemskie; cecha tych, którzy są cudzoziemscy
Wiktionary
(1.1) Wszystko co w nas najlepsze pochodziło od matki, ale ona szybko nas opuściła nie mogąc podźwignąć ciężaru cudzoziemskości.
Wiktionary
rzecz. cudzoziemiec m., cudzoziemka ż.
przym. cudzoziemski
przysł. cudzoziemsko
Wiktionary
wszystko to, co obce, cudzoziemskie; cudzoziemczyzna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół spraw, rzeczy cudzoziemskich
Wiktionary
rzecz. cudzoziemiec m., cudzoziemka ż.
przym. cudzoziemski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. dopuszczanie się cudzołóstwa
Wiktionary
rzecz. cudzołóstwo n., cudzołożnik m., cudzołożnica ż.
czas. cudzołożyć
przym. cudzołożny
Wiktionary
kobieta zdradzająca męża z innym mężczyzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔwɔʒʲˈɲit͡sa, AS: cuʒou̯ožʹńica
Wiktionary
rzecz. cudzołóstwo n., cudzołożenie n.
:: fm. cudzołożnik m.
czas. cudzołożyć
przym. cudzołożny
Wiktionary
zdradzający żonę z inna kobietą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa
Wiktionary
(1.1) Nie płaciło się kary za zabicie człowieka w pojedynku sądowym ani za zabicie cudzołożnika, włamywacza lub podpalacza pochwyconego na gorącym uczynku, ani za sztuczne poronienie wywołane przez samą matkę, ani za zgładzenie świętokradcy, który włamał się do świątyni.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈwɔʒʲɲik, AS: cuʒou̯ožʹńik
Wiktionary
rzecz. cudzołóstwo n., cudzołożenie n.
:: fż. cudzołożnica ż.
czas. cudzołożyć
przym. cudzołożny
Wiktionary
uprawiający cudzołóstwo, dopuszczający się zdrady małżeńskiej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem
Wiktionary
(1.1) W dobie renesansu zdradzonego męża symbolizował kogut, a cudzołożną niewiastę symbolizowała kobieta z gestem zwanym figą, zatem jednoznacznym symbolem chuci cielesnej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈwɔʒnɨ, AS: cuʒou̯ožny
Wiktionary
rzecz. cudzołóstwo n., cudzołożnik m., cudzołożnica ż., cudzołożenie n.
czas. cudzołożyć
Wiktionary
uprawiać seks z osobą będącą w związku małżeńskim lub samemu będąc w takim związku
SJP.pl
czasownik
(1.1) dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę
Wiktionary
(1.1) Nie cudzołóż! — to szóste przykazanie Dekalogu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈwɔʒɨt͡ɕ, AS: cuʒou̯ožyć
Wiktionary
rzecz. cudzołóstwo n., cudzołożnik m., cudzołożnica ż., cudzołożenie n.
przym. cudzołożny
Wiktionary
stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rel. stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;
Wiktionary
Cudzołóstwo lub zdrada małżeńska ( adulterium) – termin występujący w różnych kulturach, religiach i systemach prawnych, oznaczający akt współżycia płciowego osób, z których przynajmniej jedna jest związana małżeństwem z inną osobą. Niektórzy autorzy mylą niekiedy cudzołóstwo z nierządem, rozumianym jako akt współżycia płciowego osób, z których żadna nie jest związana małżeństwem.
Wikipedia
(1.1) 25 kwietnia 2005 r. w Afganistanie 25-letnia Amina została publicznie ukamienowana za cudzołóstwo.
(1.1) Chrystus uznaje bowiem za cudzołóstwo nie tylko obcowanie cielesne z żoną bliźniego, ale również z osobą rozwiedzioną.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sud͡zɔˈwustfɔ, AS: cuʒou̯ustfo
Wiktionary
rzecz. cudzołożnik m., cudzołożnica ż., cudzołożenie n.
czas. cudzołożyć ndk.
przym. cudzołożny
Wiktionary
(1.1) zdrada małżeńska; pot. przyprawianie rogów, skok w bok, daw. adulterium
Wiktionary
ten, kto cudzołoży
SJP.pl
żywienie się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego przez organizmy niezdolne do przeprowadzania fotosyntezy i chemosyntezy; heterotrofizm, heterotrofia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. odżywianie się organizmu związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;
Wiktionary
przym. cudzożywny
Wiktionary
(1.1) heterotrofizm, heterotrofia
Wiktionary
o organizmach zwierzęcych lub roślinnych: odżywiający się gotowymi związkami organicznymi pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego; heterotroficzny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;
Wiktionary
rzecz. cudzożywność ż.
Wiktionary
(1.1) heterotroficzny
Wiktionary
1. należący do kogoś innego;
2. dawniej: obcy, cudzoziemski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) należący do kogoś innego
(1.2) cudzoziemski
Wiktionary
(1.1) Przez jakiś czas mieszkałem w cudzym mieszkaniu.
(1.1) Mali na ogół walczą o cudze. Biorą ich do armii, raz do jednej, raz do drugiej (…)
(1.2) Cudze chwalicie // Swego nie znacie // Sami nie wiecie // Co posiadacie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sud͡zɨ, AS: cuʒy
Wiktionary
rzecz. cudzes mzw., cudzesy
Wiktionary
(1.1) obcy
(1.2) obcy, obcoplemienny
Wiktionary
przymiotnik od: cudzysłów
SJP.pl
znak interpunkcyjny służący najczęściej do oznaczania cytatów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;
(1.2) parzysty znak graficzny służący do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych; para cudzysłowów (1.1)
Wiktionary
Cudzysłów – znak interpunkcyjny, zwykle podwójny (cudzysłowa), służący m.in. do wyodrębniania cytatów, pseudonimów, ironii.
Wikipedia
(1.2) Każdy cytat powinien znaleźć się w cudzysłowie.
Wiktionary
IPA: t͡suˈd͡zɨswuf, AS: cuʒysu̯uf
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. szczęśliwy zbieg okoliczności, traf, fart
Wiktionary
(1.1) Miołech cufala. → Poszczęściło mi się.
Wiktionary
1. dawniej: zaprzęg koni ustawionych parami;
2. dawniej: para koni cugowych;
3. potocznie: strumień powietrza w wentylatorze itp.;
4. potocznie: ciąg powietrza, przeciąg, przewiew
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. ciąg (alkoholowy, narkotyczny)
(1.2) reg. pot. ciąg, przepływ powietrza w wentylatorze, piecu
(1.3) przest. zaprzęg kilku koni
(1.4) przest. para koni cugowych
(1.5) gw-pl|Górny Śląsk. kolej. pociąg
(1.6) daw. gwara. więz. ucieczka
(1.7) daw. pluton, szereg wojska
Wiktionary
IPA: t͡suk, AS: cuk
Wiktionary
przym. cugowy
rzecz. cugant m., cugowiec mzw., cugowy mzw.
Wiktionary
(1.1) przeciąg, przewiew
Wiktionary
koń używany tylko do czterokonnych lub sześciokonnych zaprzęgów powozu, w cugu; koń cugowy; cugowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zootechn. koń zaprzęgowy
Wiktionary
(1.1) Stajenny wyprowadził dwa kare silne cuganty.
Wiktionary
rzecz. cug m.
Wiktionary
(1.1) cugowy, cugowiec
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) długi pasek rzemienny lub gruby sznur mocowany po obu stronach uzdy, stanowiący część uprzęży używanej do kierowania koniem w zaprzęgu; lejc, wodza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. pas połączony z wędzidłem, element uprzęży służący do kierowania zwierzęciem przez jeźdźca lub powożącego
Wiktionary
(1.1) lejc, wodza
Wiktionary
(zwykle w liczbie mnogiej) długi pasek rzemienny lub gruby sznur mocowany po obu stronach uzdy, stanowiący część uprzęży używanej do kierowania koniem w zaprzęgu; lejc, wodza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) jeźdz. rzemienne pasy służące do kierowania koniem
Wiktionary
(1.1) Pierwszy i trzeci szwadron polski skrócił cugle. Broń do ataku!
(1.1) Runął w śnieg i ledwo utrzymał cugle. Po chwili namacał końcem stopy strzemię i gnał za saniami.
Wiktionary
IPA: ˈt͡suɡlɛ, AS: cugle
Wiktionary
(1.1) lejce, wodze
Wiktionary
koń używany tylko do czterokonnych lub sześciokonnych zaprzęgów powozu, w cugu; koń cugowy; cugant
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. zootechn. koń do zaprzęgu
Wiktionary
(1.1) Stangret wyprowadził dwa silne cugowce.
Wiktionary
rzecz. cug m.
Wiktionary
(1.1) cugowy, cugant
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: cug, np. stajnia cugowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zootechn. nadający się do zaprzęgu
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zootechn. koń zaprzęgowy
Wiktionary
(1.1) W stajni stały trzy konie cugowe.
Wiktionary
rzecz. cug m.
Wiktionary
(1.1) zaprzęgowy; daw. zaprzężny
(2.1) cugant, cugowiec
Wiktionary
produkt spożywczy wytwarzany z trzciny cukrowej lub buraków cukrowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
(1.2) spoż. krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
Wiktionary
Cukier – potoczna nazwa sacharozy, występującej pod nazwami handlowymi m.in. cukier spożywczy, cukier konsumpcyjny. Sacharoza to słodki dwucukier otrzymywany w procesie rafinacji w cukrowni, przede wszystkim z trzciny cukrowej, a w klimacie umiarkowanym z buraka cukrowego.
Wikipedia
(1.1) Zawartość cukrów prostych (glukozy i fruktozy) w wielokwiatowych miodach pszczelich waha się średnio w zakresie 65–75% (…)
(1.2) Cukier składa się niemal w całości z sacharozy.
(1.2) Herbaty nie słodzę, ale do kawy zawsze dodaję łyżeczkę cukru.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sucɛr, AS: cuḱer
Wiktionary
rzecz. cukiernica ż., cukierniczka ż., cukrownia ż., cukierek m., cukrzyk m., cukrzyca ż., cukrzenie n., pocukrzenie n., cukiernictwo n., cukiernik m., cukrówka ż., cukierkowość ż., scukrzanie n., scukrzenie n., Cukrówka ż., cukrowiec m.
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk.
przym. cukrzany, cukrowy, cukierkowy, cukierniczy, cukrzycowy
przysł. cukrowo, cukierkowo
Wiktionary
(1.1) sacharyd, węglowodan
(1.2) cukier spożywczy, sacharoza
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia,Mazury, Ostródzkie. cukrzyca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Olsztyn, Szczytno. cukiernica
Wiktionary
rzecz. cukierniczka ż.
Wiktionary
(1.1) cukiernica
Wiktionary
zdrobnienie od: cukierek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pieszcz. cukierek
(1.2) przen. o kimś ładnym
Wiktionary
Cukiereczek – amerykańska komedia kryminalna z 1999 roku, w reżyserii Darrena Steina.
Wikipedia
(1.1) Stasiu, teraz weź sobie cukiereczka.
(1.2) Krysia, nasz cukiereczek, zaśpiewa piosenkę po włosku.
Wiktionary
rzecz. cukierek mrz.
przym. cukierniczy
Wiktionary
przysmak z cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) spoż. drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;
(1.2) rzad. zdrobn. od: cukier
Wiktionary
Cukierek (właściwie cukier kandyzowany) – wyrób cukierniczy wykonany ze stężonego roztworu cukru w wodzie, do którego dodawane są aromaty i barwniki.
Słowa „cukierek” zaczęto używać w XVIII wieku, wówczas to w polszczyźnie zaczęły się rozpowszechniać derywaty od wyrazów oznaczających surowce jadalne, w tym przypadku podstawą był „cukier”.
Wikipedia
(1.1) Wszystkie dzieci bardzo lubią cukierki.
(1.2) Panienka sobie cukierku do herbatki nasypie, będzie lepsza!
Wiktionary
IPA: t͡suˈcɛrɛk, AS: cuḱerek
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukiernia ż., cukierenka ż., cukiernik m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukrówka ż., cukrownia ż.
:: zdrobn. cukiereczek m.
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk.
przym. cukierkowy, cukrzycowy, cukrowy, cukierniczy, cukrowniczy
przysł. cukierkowo
Wiktionary
(1.1) pot. lm. cuksy, reg. śl. bómbón, bombon
Wiktionary
zdrobnienie od: cukiernia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od cukiernia (lokal, gdzie się kupuje, spożywa wyroby cukiernicze, gdzie można się napić kawy, herbaty itp.; rzad. wytwórnia ciastek)
Wiktionary
(1.1) Wstępowali zawsze na kawę do pewnej zacisznej cukierenki.
(1.1) Odwiedzał zaciszne nisze cukierenek.
Wiktionary
rzecz. cukierek mzw./mrz.
Wiktionary
przysmak z cukru
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest cukierkowate; cecha tych, którzy są cukierkowaci
Wiktionary
przym. cukierkowaty
przysł. cukierkowato
Wiktionary
słodki, ckliwy, mdły
SJP.pl
pomieszczenie, w którym wyrabiane są cukierki
SJP.pl
przysłówek
(1.1) ładnie
(1.2) słodko
Wiktionary
rzecz. cukier mrz., cukierek mzw./mrz.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest cukierkowe; cecha tych, którzy są cukierkowi
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukierek m., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukrzenie n., pocukrzenie n., cukrownia ż., cukrownik m., cukrowniczka ż., cukiernia ż., cukierniczka ż., cukiernik ż., cukiernictwo n., cukrówka ż., scukrzenie n.
czas. cukrować ndk., pocukrować dk., scukrzyć dk.
przym. cukierkowy, cukierkowaty, cukrowy, cukierniczy, cukrowniczy, cukrzycowy
przysł. cukierkowo, cukierkowato
Wiktionary
1. → cukierek;
2. sentymentalny, czułostkowy, przesłodzony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cukierkiem, dotyczący cukierka
przymiotnik jakościowy
(2.1) przen. czułostkowy i sentymentalny
(2.2) przen. przesłodzony w odbiorze, o banalnej urodzie
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukierek m., cukrownia m., cukrownik m., cukrownictwo n., cukrówka ż., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukierkowość ż., cukrowość ż., cukrzenie n., pocukrzenie n., scukrzanie n., scukrzenie n., cukrowanie n., pocukrowanie n., cukiernica ż., cukierniczka ż.
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk.
przym. cukrowy, cukrowniczy, cukrzycowy, cukierniczy
przysł. cukierkowo
Wiktionary
1. wytwórnia ciast i ciastek;
2. lokal z wyrobami cukierniczymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cuk. hand. miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)
(1.2) cuk. miejsce, gdzie wyrabia się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)
Wiktionary
Cukiernia – zakład gastronomiczny z obsługą kelnerską lub sklep oferujący w szerokim asortymencie wyroby ciastkarskie i desery, a także koktajle owocowe, napoje gorące i potrawy śniadaniowe.
Cukiernia może być połączona z piekarnią lub lodziarnią.
Wikipedia
(1.1) Mama zabrała synka do cukierni na deser.
(1.2) Faworki to jedna z trudniejszych receptur w naszej tradycyjnej cukierni, jakie przyszło mi weganizować – wyznaje Wojciech Starowicz, szef Cukierni Starowicz. Ale udało się!
Wiktionary
IPA: t͡suˈcɛrʲɲa, AS: cuḱerʹńa
Wiktionary
zob. cukier.
Wiktionary
(1.1) ciastkarnia
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z lokalem, gdzie się kupuje, spożywa wyroby cukiernicze, gdzie można się napić kawy, herbaty itp. lub rzad. wytwórnią ciastek
Wiktionary
(1.1) Śród wykwintu kokociego cukiernianej atmosfery, gdzie nad mdławą białą kawą płyną kłęby z papierosów (…) gdzie się „smęci” nikłe grono literacin mędrkujących, wstanę, gwizdnę, rozszalały, nad pachnących mydłków zgrają.
Wiktionary
rzecz. cukiernia ż., cukiernictwo n., cukiernik mos., cukierniczka ż.
przym. cukierniczy
Wiktionary
naczynie do cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) naczynie, w którym podaje się cukier;
Wiktionary
Cukiernica – naczynie służące do przechowywania i podawania cukru. Najczęściej wchodzi w skład serwisu stołowego. Przeciętna cukiernica ma pojemność pomiędzy 100 a 250 ml.
Na początku robiono je głównie ze srebra. Od końca XVIII wieku wykonywane zazwyczaj z ceramiki, porcelany czy fajansu. W XX wieku najczęściej używano szkła i metalu i tworzywa sztucznego. Ozdobne cukiernice wykonane są z metali szlachetnych i ozdobione drogimi kamieniami.
Wikipedia
(1.1) Czy przypadkiem nie przesadzasz z tym słodzeniem? Może od razu wsypiesz do herbaty całą cukiernicę?
Wiktionary
IPA: ˌt͡sucɛrʲˈɲit͡sa, AS: cuḱerʹńica
Wiktionary
rzecz. cukiernik m., cukiernia ż., cukier m., cukierek m., cukrownia ż., cukrownictwo n., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukrzenie n., pocukrzenie n., cukrowanie n., pocukrowanie n., scukrzanie n., scukrzenie n., scukrowanie n., cukrówka ż.
:: zdrobn. cukierniczka ż.
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk., scukrować dk.
przym. cukierniczy, cukrowniczy, cukrowy, cukierkowy
przysł. cukierkowo
Wiktionary
(1.1) gw. Olsztyn, Szczytno cukierdoza
Wiktionary
1. zawód cukiernika;
2. dział przemysłu spożywczego zajmujący się wyrobem słodyczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział przemysłu, który zajmuje się wyrobem słodyczy
Wiktionary
Cukiernictwo – dział wytwórczości obejmujący wyrób produktów cukierniczych trwałych, pieczywa cukierniczego trwałego, oraz produktów cukierniczych nietrwałych. Przemysł cukierniczy produkuje trwałe wyroby, czyli takie, które nie ulegają istotnym zmianom chemicznym i fizycznym w okresie co najmniej 1 miesiąca od daty wyprodukowania.
Wikipedia
rzecz. cukierniczka ż., cukier m., cukiernik m., cukiernica ż., cukrownia ż., cukierkowość ż.
przym. cukrowy, cukierniczy, cukierniany
Wiktionary
1. mała cukiernica;
2. kobieta zajmująca się zawodowo wyrobem słodyczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cukiernica
(1.2) zaw. cuk. kobieta cukiernik
Wiktionary
(1.1) Czy możesz podać mi cukierniczkę?
Wiktionary
IPA: ˌt͡sucɛrʲˈɲit͡ʃka, AS: cuḱerʹńička
Wiktionary
rzecz. cukiernik m., cukiernia ż., cukier ż., cukiernica ż., cukierek m., cukrownia ż., cukrownictwo n., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukrzenie n., pocukrzenie n., cukrowanie n., pocukrowanie n., scukrzanie n., scukrzenie n., cukrówka ż., cukierdoza ż., cukierkowość ż., cukiernictwo n.
czas. cukrzyć ndk., pocukrzyć dk., cukrować ndk., pocukrować dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk.
przym. cukierniczy, cukrowniczy, cukrowy, cukierkowy, cukrzany, cukierniany
przysł. cukierkowo
Wiktionary
(1.1) cukiernica
Wiktionary
dotyczący cukiernika lub cukiernictwa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cukiernictwem, dotyczący cukiernictwa
Wiktionary
(1.1) Podobnie jak nugaty, babka piaskowa jest typowym świątecznym wyrobem cukierniczym.
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukierek m., cukiereczek m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukiernik m., cukiernictwo n., cukrówka ż., cukrownia ż., cukrownik m., cukrzenie n., scukrzanie n., scukrzenie n., pocukrzenie n., cukrowanie n., pocukrowanie n., cukrzyca ż., cukrzyk m., cukierkowość ż., cukroza ż., cukrowiec m.
czas. cukrzyć ndk., cukrować ndk., pocukrować dk., scukrzać ndk., scukrzyć dk., pocukrzyć dk.
przym. cukrowy, cukierkowy, cukrowniczy, cukrzycowy, cukierniany
przysł. cukrowo, cukierniczo, cukierkowo
Wiktionary
specjalista cukierniczy, zajmujący się wyrobem ciast i słodyczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zaw. rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy
Wiktionary
Cukiernik (ciastkarz) – osoba, która wykonuje czynności związane z wypiekiem ciast i ciastek.
Absolwenci z przygotowaniem w tym zawodzie są najczęściej zatrudniani w zakładach cukierniczych lub podejmują własną działalność gospodarczą.
Wikipedia
IPA: t͡suˈcɛrʲɲik, AS: cuḱerʹńik
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukiernictwo n., cukrownictwo n., cukrownik m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukierek m., cukrowanie n., cukrzenie n., cukrownia ż., cukierkowość ż.
przym. cukierniczy, cukrowy, cukrzany, cukierniany
czas. cukrować ndk., pocukrować dk., cukrzyć ndk., pocukrzyć dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mała dynia, tykwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. odmiana dyni zwyczajnej o podłużnych, zwykle obłych i ciemnozielonych owocach;
(1.2) spoż. jarzyna z owoców cukinii (1.1)
Wiktionary
(1.1) Cukinia jest jednym z niewielu warzyw, których kwiaty są również jadalne.
(1.2) Ostra bryndza doskonale komponuje się z bazylią i delikatną cukinią.
Wiktionary
IPA: t͡suˈcĩɲja, AS: cuḱĩńi ̯a
Wiktionary
przym. cukiniowy
Wiktionary
(1.1) kabaczek
(1.2) kabaczek
Wiktionary
→ cukinia
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cukinią, dotyczący cukinii
Wiktionary
rzecz. cukinia ż.
Wiktionary
dostarczający cukru, bogaty w cukier
SJP.pl
kobieta odczuwająca nieodpartą potrzebę spożywania produktów zawierających cukier
SJP.pl
osoba odczuwająca nieodpartą potrzebę spożywania produktów zawierających cukier
SJP.pl
uzależnienie od spożywania produktów zawierających cukier
SJP.pl
rodzaj alkoholu wielowodorotlenowego; alkohol cukrowy
SJP.pl
przyrząd do oznaczania zawartości cukru w roztworach; cukromierz
SJP.pl
miernik stężenia cukru w cieczach; sacharymetr
SJP.pl
Cu
Wikipedia
chorobowe występowanie glukozy w moczu; glikozuria
SJP.pl
Cukromocz – obecność cukru w moczu.
W zależności od rodzaju cukru w moczu można rozróżnić:
Najczęściej spotyka się glukozurię. W warunkach prawidłowych nie stwierdza się glukozy w moczu. Obecność glukozurii jest wskazaniem do oznaczenia glukozy w surowicy. Może być objawem cukrzycy.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cukrować.
Wiktionary
czas. cukrować ndk.
przym. cukierniczy, cukierkowy, cukrowy
rzecz. cukiernik mos., cukiernica ż., cukierniczka ż.
Wiktionary
1. potocznie: słodzić (komuś);
2. depilować pastą cukrową
SJP.pl
1. wysoka trawa z rodziny wiechlinowatych służąca do produkcji cukru; trzcina cukrowa;
2. zwykle w liczbie mnogiej: związek chemiczny składający się z węgla, wodoru i tlenu; węglowodan, cukier, sacharyd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) roślina służąca do produkcji cukru
Wiktionary
Cukrowiec ("Saccharum" L.) – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych ("Poaceae"). Obejmuje ok. 37 (35–40) gatunków. W wąskim ujęciu do rodzaju zaliczanych jest 5 lub 6 gatunków, w tym dwa mieszańce. Rośliny te występują na różnych kontynentach w strefie tropikalnej i w ciepłym klimacie umiarkowanym, z centrum zróżnicowania w południowej Azji. W Europie rosną trzy gatunki.
Wikipedia
rzecz. cukier mrz.
przym. cukierniczy
Wiktionary
wytwórnia cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fabryka cukru
Wiktionary
Zobacz też: Cukrownia w innych znaczeniach tej nazwy.
Cukrownia – zakład przemysłowy produkujący cukier (sacharozę) z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej.
Wikipedia
(1.1) Powodem pożaru w cukrowni było najprawdopodobniej podpalenie.
Wiktionary
IPA: t͡suˈkrɔvʲɲa, AS: cukrovʹńa
Wiktionary
rzecz. cukier m., cukierek m., cukrownictwo n., cukrownik m., cukiernictwo n., cukiernia ż., cukiernik m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukierkowość ż.
przym. cukrowniczy, cukierniczy, cukierkowy, cukrowy
Wiktionary
gatunek rośliny z rodziny werbenowatych; lippia trójlistna
SJP.pl
dział przemysłu zajmujący się produkcją cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gałąź przemysłu obejmująca produkcję cukru z buraków cukrowych lub z trzciny cukrowej
Wiktionary
przym. cukierkowy, cukrowniczy, cukrowy
rzecz. cukrownia ż., cukiernik mos., cukierniczka ż., cukiernica ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący cukrowni, cukrownika lub cukrownictwa
Wiktionary
(1.1) Przemysł cukrowniczy przeszedł bardzo poważny kryzys.
Wiktionary
rzecz. cukierek mzw./mrz., cukierniczka ż., cukiernica ż., cukierkowość ż., cukrownia ż., cukrownictwo n., cukrownik mos.
przym. cukierkowy, cukierniczy, cukrowy
Wiktionary
specjalista w dziedzinie cukrownictwa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: cukier (słodka, biała substancja służąca do słodzenia)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cukru, związany z cukrem
(1.2) zrobiony z cukru
Wiktionary
IPA: t͡suˈkrɔvɨ, AS: cukrovy
Wiktionary
rzecz. cukrzyk mzw./mos., cukierkowość ż., cukier m., cukierek m., cukrownictwo n., cukrownia ż., cukiernictwo n., cukiernik m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukrowanie n.
czas. cukrować ndk.
przym. cukierniczy, cukrowniczy, cukierkowy
Wiktionary
węglowodan złożony z fruktozy i glukozy (disacharyd), sacharoza
SJP.pl
1. dawniej: słodycze;
2. grupa związków organicznych zbudowanych z atomów węgla, wodoru i tlenu; węglowodany, sacharydy, cukrowce
SJP.pl
związek cukru z tlenkiem metalu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cukrem
Wiktionary
rzecz. cukier mrz., cukiernik mos., cukierniczka ż.
Wiktionary
gęstnieć wskutek krystalizacji cukru; scukrzać się
SJP.pl
przewlekła choroba, w której niedobór insuliny powoduje nieprawidłową przemianę węglowodanową; moczówka cukrowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;
Wiktionary
Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem glukozy we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta wysp trzustkowych. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.
Wikipedia
(1.1) Moja babcia jest chora na cukrzycę.
(1.1) Pies, który cierpi na cukrzycę, pije i siusia przesadnie dużo.
Wiktionary
IPA: t͡suˈkʃɨt͡sa, AS: cukšyca
Wiktionary
rzecz. cukrzyk m., cukrzyczka ż., cukier m., cukierek m., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukierkowość ż.
przym. cukrzycowy, cukierniczy, cukierkowy
Wiktionary
przymiotnik od: cukrzyca
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) med. związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą
Wiktionary
(1.1) W pokładowej apteczce są zarówno zwykłe aspiryny, jak i silne leki nasercowe, przeciwastmatyczne, cukrzycowe, a nawet odtrutki narkotyczne.
(1.1) Najczęściej przewlekła neuropatia cukrzycowa atakuje nerwy stóp i nóg, nieco rzadziej nerwy dłoni i ramion.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sukʃɨˈt͡sɔvɨ, AS: cukšycovy
Wiktionary
rzecz. cukrzyk mos./mzw., cukierek mrz., cukrzyca
Wiktionary
(1.1) diabetyczny
Wiktionary
→ cukrzyk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. kobieta chora na cukrzycę, diabetyczka
Wiktionary
rzecz. cukrzyca ż., cukrzyk m.
Wiktionary
człowiek cierpiący na cukrzycę - przewlekłą chorobę trzustki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) med. osoba cierpiąca na cukrzycę
(1.2) pot. diabetolog
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. nazwa systematyczna|Coereba flaveola|ref=tak., mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;
Wiktionary
Cukrzyk ("Coereba flaveola") – gatunek małego ptaka z rodziny tanagrowatych (Thraupidae). Występuje w tropikach Ameryki Południowej i Środkowej. Jest osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sukʃɨk, AS: cukšyk
Wiktionary
rzecz. cukrzyczka ż., cukrzyca ż., cukierek m., cukrzyki nmos., cukrzenie n., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukier mrz., cukierkowość ż.
czas. cukrzyć ndk.
przym. cukrzykowy, cukrzycowy, cukrowy, cukierkowy, cukierniczy
Wiktionary
(1.1) diabetyk
Wiktionary
człowiek cierpiący na cukrzycę - przewlekłą chorobę trzustki
SJP.pl
Cukrzyki (Coerebinae) – podrodzina ptaków z rodziny tanagrowatych (Thraupidae).
Wikipedia
1. dodawać cukru (np. do herbaty);
2. potocznie: cukrzyć komuś - prawić komplementy
SJP.pl
1. roztwór cukru i drożdży używany do robienia alkoholu w procesie fermentacji; nastaw;
2. gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;
3. letnia odmiana słodkiej gruszki; owoc tej odmiany;
4. odmiana wczesnej kapusty;
5. gołąbek cukrówka - gatunek grzybów z rodziny gołąbkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Streptopelia roseogrisea|Sundevall|ref=tak., gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku cukrówek (1.1)
(1.3) pot. spoż. cebula o delikatnym, słodkawym smaku
(1.4) gw-pl|Śląsk Cieszyński, Zaolzie. ornit. sierpówka, synogarlica
(1.5) gw-pl|Bukowina, Zaolzie,Spisz,Lutynia. med. cukrzyca
(1.6) gw-pl|Podhale,Cieszyn,Jaworzynka,Ochaby,Kochanowice,Biskupizna,Hazy,Ostródzkie,Olsztyn,Szczytno,Mrągowo,Giżycko. burak cukrowy
(1.7) gw-pl|Dobry Lasek. czereśnia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ekspansja cukrówki dokonała się w bardzo krótkim czasie.
(1.2) Z gałęzi starej akacji zerka na mnie sierpówka, czy tam cukrówka, zwał jak chciał.
Wiktionary
rzecz. cukier mrz., cukiernia ż., cukierek mrz., cukiernica ż., cukierniczka ż., cukierkowość ż.
przym. cukrowy, cukierkowy, cukierniczy
Wiktionary
(1.3) cebula cukrowa
(1.5) gw. Bukowina choroba z cukru
Wiktionary
potocznie: cukierek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. cukierki
Wiktionary
IPA: ˈt͡suksɨ, AS: cuksy
Wiktionary
[czytaj: KALbertson] nazwisko
SJP.pl
Culbertson – wieś w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nebraska, w hrabstwie Hitchcock.
Wikipedia
[czytaj: kiLOT] męskie spodnie jedwabne, zapinane pod kolanem, noszone w XVIII wieku
SJP.pl
[czytaj: kultivar] odmiana rośliny uprawnej posiadająca szczególne cechy użytkowe lub estetyczne; kultywar
SJP.pl
lina służąca do umocowania statku do przystani, nabrzeża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mors. żegl. gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;
Wiktionary
IPA: ˈt͡sũma, AS: cũma
Wiktionary
rzecz. cumownik m., cumownica ż., cumowniczy m., cumowanie n.
czas. cumować, zacumować, przycumować, odcumować
przym. cumowy, cumowniczy
Wiktionary
[czytaj: KAMberlend] zimny sos do mięsa, przyrządzony z galaretki porzeczkowej z dodatkiem chrzanu; kumberland
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kumbia] rytmiczna muzyka z Kolumbii; również taniec do tej muzyki
SJP.pl
Cumbia – kolumbijski taniec ludowy, w rytmie 4/4, a także muzyka latynoamerykańska z charakterystycznym rytmem. Typowa cumbia jest elementem folkloru niektórych krajów Ameryki Południowej, jej zmieniona (lekko przyspieszona) wersja – cumbia villera – jest muzyką dyskotekową.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kraków. smoczek
Wiktionary
regionalnie: smoczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) kraków. smoczek
(1.2) kraków. rzad. cukierek
Wiktionary
Cumino – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Dzierzążnia.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
zdrobnienie od: cuma
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cumować.
Wiktionary
Cumowanie – unieruchomienie jednostki pływającej (statku wodnego) przy nabrzeżu, kei, pomoście, burcie innej jednostki, boi, pławie, dalbie, beczce cumowniczej itp.
Termin cumowanie odnosi się także do unieruchamiania przy odpowiednich platformach i wieżach statków powietrznych lżejszych od powietrza (balony, sterowce), oraz do statków kosmicznych łączących się z sobą w przestrzeni kosmicznej.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sũmɔˈvãɲɛ, AS: cũmovãńe
Wiktionary
rzecz. cuma ż.
czas. cumować ndk., zacumować dk., przycumować dk., odcumować dk.
przym. cumowy, cumowniczy
Wiktionary
1. umocowywać statek do nabrzeża lub innego statku za pomocą cum;
2. być umocowanym cumami
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) żegl. mocować statek do nabrzeża
(1.2) daw. uczn. pić alkohol, upijać się
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) żegl. być przymocowanym do nabrzeża
Wiktionary
(2.1) Przez wiele lat Ad-Dauha było ważnym portem, jednak płytkie wody i rafy koralowe powodowały, że w porcie nie mogły cumować duże jednostki.
Wiktionary
IPA: t͡sũˈmɔvat͡ɕ, AS: cũmovać
Wiktionary
rzecz. cuma ż., cumowanie n., zacumowanie n., przycumowanie n.
czas. przycumować dk., zacumować dk.
przym. cumowy, cumowniczy
Wiktionary
miejsce, gdzie cumują statki
SJP.pl
pal na brzegu, do którego mocuje się cumy
SJP.pl
w żeglarstwie: dotyczący cumy lub cumowania
SJP.pl
pracownik zajmujący się cumowaniem statków
SJP.pl
przymiotnik od: cuma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara. zob. cymper.
Wiktionary
[czytaj: kumulonimbus] chmura kłębiasta burzowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. wypiętrzona, kłębiasta chmura deszczowa niosąca burzę;
Wiktionary
Cu
Wikipedia
[czytaj: kumulus] biała chmura kłębiasta, typowa dla ciepłej pory roku; kumulus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. oddzielna, biała, gruba chmura kłębiasta, złożona głównie z kropel wody;
Wiktionary
Cu
Wikipedia
IPA: kũˈmulus, AS: kũmulus
Wiktionary
przym. cumulusowy
Wiktionary
[czytaj: kumulusowy] przymiotnik od: cumulus, np. szlak cumulusowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od cumulus
Wiktionary
IPA: ˌkũmuluˈsɔvɨ, AS: kũmulusovy
Wiktionary
rzecz. cumulus
Wiktionary
[czytaj: kunnilingus] seks oralny polegający na pobudzaniu ustami kobiecych narządów płciowych; mineta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) seks. stymulacja kobiecych narządów płciowych językiem i ustami;
Wiktionary
Cunnilingus (łac. "cunnilinctio"), wulg. mineta, patelnia – metoda seksu oralnego polegająca na stymulowaniu (pieszczeniu) narządów płciowych partnerki, zwłaszcza jej łechtaczki, za pomocą ust oraz języka. Cunnilingus występuje zarówno w kontaktach heteroseksualnych, jak i u kobiet bi- oraz homoseksualnych. Dla znacznej części kobiet oralne pieszczoty łechtaczki są najprostszym sposobem osiągnięcia orgazmu.
Wikipedia
IPA: ˌkũɲiˈlʲĩŋɡus, AS: kũńilʹĩŋgus
Wiktionary
(1.1) wulg. mineta
Wiktionary
[czytaj: kłore] model samochodu marki Daihatsu
SJP.pl
1. wyraz naśladujący miarowe uderzenia
2. wyraz oznaczający przycupnięcie, ukrycie się, przyczajenie się
SJP.pl
[czytaj: kupal] bimetal utworzony z warstw aluminium i jednej lub dwóch warstw miedzi nawalcowanych na gorąco; kupal
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cupać.
Wiktionary
czas. cupać ndk., cupnąć dk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) przest. iść powoli za kimś ażeby go pochwycić, dybać na kogoś
(1.2) przest. iść ukradkiem w czyjeś ślady, śledzić kogoś
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. kucać
Wiktionary
rzecz. cupanie n., cupnięcie n.
czas. cupnąć dk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: przysiąść, kucnąć; przypaść do ziemi, przyczaić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni dokonany
(1.1) opuścić się krótko do pozycji niskiej, blisko ziemi
Wiktionary
rzecz. cupnięcie n., cupanie n.
czas. cupać
Wiktionary
(1.1) kucnąć, przycupnąć, przyczaić się, przysiąść
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. farm. nazwa handlowa środka owadobójczego stanowiący roztwór związku miedzi w płynnych związkach organicznych stosowanego dawniej jako preparat przeciw pasożytom
Wiktionary
(1.1) Zwieziono do składu w Krakowie znaczne ilości cuprexu, proszków przeciwwszowych, mitigalu, świec siarkowych, środków przeciwmuchowych, jak: flit, lepy oraz około 1000 sztuk hydropultów.
Wiktionary
[czytaj: kuprum] z łaciny: miedź (pierwiastek chemiczny)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kjurasao] likier pomarańczowy ze skórek gorzkich pomarańczy; curaçao
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: kjurasao] likier pomarańczowy ze skórek gorzkich pomarańczy; curaçao
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. suszona skórka gorzkiej pomarańczy, przyprawa stosowana do produkcji niektórych piw i likierów
(1.2) likier ze skórek curaçao (1.1);
Wiktionary
Cu
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) charakterystyczny dla okresu działania i twórczości grupy The Cure
Wiktionary
(1.1) Ta piętrowa kompozycja w genialny sposób rozładowuje niesamowite napięcie, kumulowane od pierwszych nut riffu, aż po wprowadzenie iście cure'owskiego, rozpogadzającego końcówkę motywu w szóstej minucie.
Wiktionary
[czytaj: kuria] zespół kolegialnych urzędów duchownych; kuria
SJP.pl
Curia lub kuria – w starożytnym Rzymie najstarsza jednostka podziału obywateli oparta na związkach rodowych.
Wikipedia
kiur; stara, obecnie pozaukładowa jednostka miary radioaktywności
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: küRI-skłoDOWska albo kiRI-skłoDOWska] Maria Curie-Skłodowska (lepiej: Skłodowska-Curie, 1867-1934) - chemik i fizyk, laureatka Nagrody Nobla w roku 1903 i w roku 1911
SJP.pl
Curie-Skłodowska (ang. "Madame Curie") – amerykański film biograficzny z 1943 r. w reżyserii Mervyna LeRoya. Film jest opowieścią o życiu Marii Skłodowskiej-Curie, słynnej uczonej polsko-francuskiej. Scenariusz powstał na podstawie książki Ewy Curie, córki dwukrotnej noblistki.
Wikipedia
[czytaj: küriterapia] metoda leczenia, głównie schorzeń nowotworowych
SJP.pl
przysłówek miejsca
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. z powrotem
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. wstecz, do tyłu
Wiktionary
(1.1) Pódź no sam, curig. → Chodź no tu z powrotem.
(1.2) Curig! (komenda dla konia)
Wiktionary
(1.1) nazod
Wiktionary
[czytaj: kuriozum] osoba, rzecz lub zjawisko zdumiewające swoją niezwykłością lub dziwacznością; kuriozum
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzecz lub zjawisko wyjątkowo osobliwe
Wiktionary
(1.1) Tego rodzaju wywłaszczenie stanowi prawdziwe curiosum w dziejach własności.
Wiktionary
(1.1) kuriozum
Wiktionary
[czytaj: kerl] rasa kotów o uszach w kształcie półksiężyca, wywiniętych na zewnątrz
SJP.pl
cU
Wikipedia
[czytaj: karler lub kerler] osoba uprawiająca curling (sport zimowy na lodzie)
SJP.pl
[czytaj: karling lub kerling] sport zimowy rozgrywany na lodzie, w którym drużyny starają się ulokować specjalne kamienie jak najbliżej środka wyrysowanej na podłożu tarczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;
Wiktionary
Curling (wym. angielska: //) – zespołowy sport precyzyjny, podobny do pétanque czy bocce. Jest on rozgrywany na prostokątnej tafli lodu. W rywalizacji biorą udział dwie drużyny liczące po 4 zawodników. Do gry używa się kamieni, które są wypuszczane na lodzie w kierunku celu zwanego "domem". Liczba przyznanych punktów zależy od liczby kamieni znajdujących się najbliżej środka domu.
Wikipedia
przym. curlingowy
Wiktionary
[czytaj: karlingowy albo kerlingowy] przymiotnik od: curling, np. klub curlingowy
SJP.pl
[czytaj: kurikulum] program nauczania; sylabus
SJP.pl
[czytaj: kari lub kary] kari;
1. przyprawa będąca mieszanką m.in. pieprzu, kolendry, kurkumy, imbiru, chili i gorczycy;
2. potrawa z dodatkiem tej przyprawy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) spoż. mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;
(1.2) kulin. klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
Wiktionary
Curry (wym. kary) a. kari – nazwa sposobu przyrządzenia potraw w kuchni indyjskiej. Curry to warzywa, ser, ryby, mięso lub inne składniki dania głównego w sosie.
Wikipedia
rzeczownik
(1.1) kulin. kiełbasa lub parówka z sosem pomidorowym i curry;
Wiktionary
Cu
Wikipedia
[czytaj: KARtis] nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: karwing] jazda ciętymi skrętami na desce alpejskiej; karwing
SJP.pl
[czytaj: kerwi] o kobiecie: krągła i seksowna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: ker-zon lub ker-zn] nazwisko angielskie, np. George Nathaniel Curzon (1859 - 1925), polityk brytyjski, autor projektu linii demarkacyjnej po wojnie bolszewickiej w 1920 roku, zwanej linią Curzona
SJP.pl
Curzon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Kraj Loary, w departamencie Wandea.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 405 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 69 osób/km² (wśród 1504 gmin Kraju Loary Curzon plasuje się na 905. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 1158.).
Wikipedia
[czytaj: kuskuta] rodzaj wialni używanej do oczyszczania drobnych nasion roślin motylkowych; kuskuta
SJP.pl
[czytaj: kastomizacja] dostosowanie czegoś (np. urządzenia, aplikacji) do własnych potrzeb
SJP.pl
[czytaj: kastomizer] specjalista zajmujący się dopasowywaniem produktu do indywidualnego zamówienia klienta
SJP.pl
[czytaj: kastomizerka] specjalistka zajmująca się dopasowywaniem produktu do indywidualnego zamówienia klienta
SJP.pl
[czytaj: kastomizować] dostosowywać coś (np. urządzenie, aplikację) do własnych potrzeb
SJP.pl
[czytaj: kastomowy] środowiskowo: dopasowany do potrzeb nabywcy, robiony na zamówienie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) neol. slang. hand. wykonany pod klienta, zgodnie z jego upodobaniami, życzeniami
Wiktionary
IPA: ˌkastɔ̃ˈmɔvɨ, AS: kastõmovy
Wiktionary
grupa wysp japońskich w Cieśninie Koreańskiej, miejsce bitwy morskiej w czasie wojny rosyjsko-japońskiej w 1905 r.
SJP.pl
Cuszima (jap. 対馬 Tsushima) – grupa wysp położona pośrodku Cieśniny Koreańskiej, o współrzędnych 34°00′N i 129°00′E. Należy do japońskiej prefektury Nagasaki. W przeszłości była wyodrębniona jako prefektura Tsushima. W marcu 2004 roku wszystkie sześć miast położonych na Cuszimie zostało połączonych administracyjnie i utworzyło miasto Cuszima, obejmujące całą powierzchnię archipelagu. Powierzchnia miasta Cuszima wynosi 707,42 km², a powierzchnia głównej wyspy 695,74 km².
Wikipedia
przymiotnik od: Cuszima (grupa wysp japońskich)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący grupy wysp Cuszima, związany z nią
(1.2) dotyczący miasta Cuszima, związany z nim
Wiktionary
[czytaj: katscena] środowiskowo: przerywnik filmowy w grach wideo; cutscenka
SJP.pl
[czytaj: katscenka] środowiskowo: przerywnik filmowy w grach wideo; cutscena
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. więz. więzień skazany po raz pierwszy lub nowoprzybyły
Wiktionary
(1.1) pierwszak
Wiktionary
[czytaj: kusko] miasto w Peru, dawniej stolica państwa Inków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Peru;
Wiktionary
Cuzco lub Cusco (kecz. Qosqo lub Qusqu) – miasto położone w południowej części Peru na wysokości 3326 m n.p.m.
Obecnie stolica regionu Cuzco, liczba mieszkańców w 1990 r. wynosiła 275 tys. Miasto zostało założone przez pierwszego władcę Inków Manco Capaca w XII wieku. W 1533 r. zdobyte przez oddziały Francisco Pizarro. Podczas powstania Manco Inki w 1536 r. miasto zostało spalone. Hiszpanie w tym samym miejscu zbudowali swoje miasto.
Wikipedia
IPA: ˈkuskɔ, AS: kusko
Wiktionary
[czytaj: s-i wi] skrót od: Curriculum Vitae - życiorys; c.v.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) urz. biur. życiorys (zawodowy)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Swoje CV proszę przesłać drogą elektroniczną.
Wiktionary
(1.1) curriculum vitae
Wiktionary
skrótowiec
(1.1) = praw. cum voto separato → ze zdaniem odrębnym;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gwarowo: dwója (ocena niedostateczna lub dopuszczająca)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. najgorsza ocena szkolna
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. eduk. dwója
Wiktionary
IPA: ˈt͡sfaja, AS: cfai ̯a
Wiktionary
(1.1) niedostateczny, pała, daw. dwója obecnie jedynka
(1.2) gw. Górny Śląsk cwajka, cwajer
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk,Lwów. dwója (ocena szkolna)
Wiktionary
1. potocznie: mały, krępy pies mający nos jakby rozdwojony
2. żartobliwie o człowieku z końcem nosa przedzielonym bruzdą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Warszawa. żart. przest. buldog
Wiktionary
(1.1) A swojem porządkiem, jeżeli chodzi o zaszczyt na spacerze, to tylko cwajnos. sic.
(1.1) Cwajnos dobry dla ciecia czyli dzwońca, żeby w bramie siedział i powagi swojemu panu dostarczał. Jeżeli pan w tem fachu pracujesz, bierz pan buldoka. sic.
Wiktionary
rzecz. cwajnoska ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: t͡sfajˈnɔska, AS: cfai ̯noska
Wiktionary
rzecz. cwajnos m.
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawna moneta austriacka równa dwudziestu grajcarom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. moneta austriacka (= 20 grajcarów);
Wiktionary
IPA: t͡sfãnˈt͡sɨɟɛr, AS: cfãncyǵer
Wiktionary
→ cwaniak; cwaniaczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pejor. umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel
Wiktionary
rzecz. cwaniara ż., cwaniakowanie n., cwaniak mos., cwaniaczka ż., cwaniaczek mos., cwaniactwo n., cwaniackość ż.
przym. cwany
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób typowy dla cwaniaka
Wiktionary
rzecz. cwaniara ż., cwaniakowanie n., cwaniak mos., cwaniactwo n., cwaniackość ż.
Wiktionary
ogół cech charakterystycznych dla cwaniaka; cwaniaczość, cwaniakowatość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest cwaniackie; cecha tych, którzy są cwaniaccy
Wiktionary
przym. cwaniacki
przysł. cwaniacko
rzecz. cwaniak mos.
Wiktionary
potocznie: umiejętność radzenia sobie, często czyimś kosztem; spryciarstwo, cwaniarstwo, spryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przebiegłe radzenie sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych
Wiktionary
IPA: t͡sfãˈɲat͡stfɔ, AS: cfãńactfo
Wiktionary
rzecz. cwaniura ż./mos., cwaniakowanie n., cwaniak mos., cwaniaczek mos., cwaniaczka ż., cwaniara ż.
przym. cwany, cwaniacki
przysł. cwanie, cwaniacko
czas. wycwanić się dk.
Wiktionary
(1.1) spryt
Wiktionary
zdrobnienie od: cwaniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od cwaniak
Wiktionary
(1.1) Woody Allen (…) tym razem nie w roli znerwicowanego intelektualisty, lecz jako tytułowy drobny cwaniaczek, z drobnym wyrokiem na sumieniu, który szykuje kolejny skok.
Wiktionary
rzecz. cwaniak m., cwaniara ż., cwaniactwo n., cwaniura m./ż.
:: fż. cwaniaczka ż.
czas. cwaniakować ndk.
przym. cwaniacki
Wiktionary
potocznie: kobieta chytra, przebiegła, radząca sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych; spryciara, spryciarka, cwaniara, cwaniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chytra, przebiegła, cwana kobieta
Wiktionary
rzecz. cwaność ż., cwaniak m., cwaniactwo n., cwaniaczek mos., cwaniakowanie n., cwaniara ż.
przym. cwaniacki, cwany
Wiktionary
potocznie: udawać cwaniaka, starać się być sprytnym, przebiegłym; cwaniakować
SJP.pl
potocznie: człowiek chytry, przebiegły, radzący sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych; spryciarz, spryciula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych
Wiktionary
Cwaniak – amerykański kryminał filmowy z 1987 roku.
Wikipedia
(1.1) Wszystkie handle i szmugle przechodziły przez kartoflarnię, w skutek czego pracujące tu cwaniaki całą giełdę mokotowską trzymały w swojem ręku.
Wiktionary
rzecz. cwaniackość ż., cwaniactwo n., cwaniaczenie n., cwaniakowanie n., cwaniakowatość ż., cwaniarstwo n., cwaniura mos./ż., cwaność ż.
:: zdrobn. cwaniaczek mos.
:: fż. cwaniaczka ż., cwaniara ż., cwaniarka ż., cwaniocha ż., cwaniura ż., cwaniurka ż.
czas. cwaniaczyć ndk., cwaniakować ndk.
przym. cwaniaczy, cwaniakowaty, cwaniacki, cwany
przysł. cwaniacko, cwanie
Wiktionary
(1.1) pot. miglanc, czort, skubaniec, skurkowaniec, skurkowany, spryciarz, szelma, szpenio; gw. Śląsk Cieszyński beskuryja, gw. Górny Śląsk buks, beskuryjo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. zachowywanie się w sposób cwaniacki
Wiktionary
rzecz. cwaniactwo n., cwaniarstwo ż., cwaniak m., cwaniaczek m., cwaniaczka ż., cwaniarka ż., cwaniara ż.
czas. cwaniakować
przym. cwany, cwaniacki, cwanie
przysł. cwanie, cwaniacko
Wiktionary
ogół cech charakterystycznych dla cwaniaka; cwaniackość, cwaniaczość
SJP.pl
taki, który udaje cwaniaka, stara się być sprytnym, przebiegłym
SJP.pl
potocznie: udawać cwaniaka, starać się być sprytnym, przebiegłym; cwaniaczyć
SJP.pl
czasownik
(1.1) zachowywać się cwanie, sprytnie, przebiegle
Wiktionary
(1.1) Nie cwaniakuj, bo dostaniesz mandat!
Wiktionary
rzecz. cwaniak m., cwaniakowanie n., cwaniaczek mos.
czas. cwaniaczyć
przym. cwany
przysł. cwanie
Wiktionary
(1.1) cwaniaczyć
Wiktionary
potocznie: kobieta chytra, przebiegła, radząca sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych; spryciara, spryciarka, cwaniaczka, cwaniarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. pejor. kobieta przebiegła, dobrze się ustawiająca
Wiktionary
(1.1) Żałuję, że ją poznałem, bo to była cwaniara najgorszego gatunku – szła po trupach i nie miała hamulców przed żadnym oszustwem, byleby osiągnąć swój cel.
Wiktionary
IPA: t͡sfãˈɲara, AS: cfãńara
Wiktionary
rzecz. cwaniura ż./mos., cwaniakowanie n., cwaniak, cwaniaczek, cwaniaczka, cwaniactwo
przym. cwany, cwaniacki
przysł. cwanie, cwaniacko
czas. wycwanić się
Wiktionary
(1.1) cwaniaczka, spryciara, krętaczka
Wiktionary
potocznie: kobieta chytra, przebiegła, radząca sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych; spryciara, spryciarka, cwaniara, cwaniaczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cwaniara
Wiktionary
rzecz. cwaniak mos., cwaniakowanie n.
Wiktionary
potocznie: umiejętność radzenia sobie, często czyimś kosztem; cwaniactwo, spryciarstwo, spryt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) w sposób cwany
Wiktionary
rzecz. cwaniactwo n., cwaniak mos., cwaniakowanie n., cwaniara ż.
przym. cwany
czas. cwaniakować
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: cwanie
SJP.pl
regionalnie: cwaniaczka
SJP.pl
potocznie: mężczyzna chytry, przebiegły, osiągający swoje cele kosztem innych ludzi; cwaniak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chytry, przebiegły mężczyzna
rzeczownik, rodzaj żeński
(2.1) chytra, przebiegła kobieta
Wiktionary
(1.1) Jego kompan, większy cwaniura, węszy w pobliżu sektora mieszkalnego.
Wiktionary
rzecz. cwaniak m., cwaniaczek m., cwaniactwo n., cwaniara ż.
Wiktionary
(1.1) cwaniak, szczwany lis
(2.1) cwaniaczka
Wiktionary
potocznie: umiejętność radzenia sobie, często czyimś kosztem; cwaniactwo, cwaniarstwo spryciarstwo, spryt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cwane; cecha tych, którzy są cwani
Wiktionary
rzecz. cwaniak mos., cwaniaczka ż.
przym. cwany
Wiktionary
(1.1) szczwaność
Wiktionary
chytry, potrafiący sobie radzić
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel
Wiktionary
(1.1) Teofil nie uwierzył w ani jedno słowo. Był za cwany, żeby wierzyć w takie przypadki.
Wiktionary
rzecz. cwaniactwo n., cwaniaczek mos., cwaniaczka ż., cwaniak mos., cwaniara ż., cwaniakowanie n., cwaność ż.
przym. cwaniacki
czas. wycwanić się, cwaniakować
przysł. cwanie
Wiktionary
(1.1) chytry, przebiegły, sprytny, kuty na cztery nogi
Wiktionary
najszybszy bieg konia lub innego zwierzęcia; szybki galop
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. najszybszy czterotaktowy chód konia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Noga prowadząca pracuje w cwale tak samo, jak w galopie.
Wiktionary
rzecz. cwałowanie n.
czas. cwałować ndk.
przym. cwałowy
przysł. cwałem
Wiktionary
bardzo szybko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) jeźdz. o biegu: pełnym galopem
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: cwał
Wiktionary
(1.1) Usłyszeliśmy wierzchowca pędzącego cwałem przez most na Tybrze.
Wiktionary
rzecz. cwał mrz., cwałowanie n.
czas. cwałować ndk.
przym. cwałowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jeźdz. o koniach pędzenie cwałem
Wiktionary
rzecz. cwał m.
czas. cwałować ndk.
przym. cwałowy
przysł. cwałem
Wiktionary
1. o zwierzęciu, zwłaszcza o koniu: biec cwałem;
2. jechać cwałem konno lub końmi;
3. o ludziach: szybko biec
SJP.pl
1. przymiotnik od: cwał, np. cwałowy bieg konia;
2. w medycynie: tętno cwałowe - tętno mocne, szybkie, będące objawem chorobowym
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: cwany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. pinezka
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk rajscwek
Wiktionary
1. w slangu więziennym: mężczyzna zmuszany do odbywania stosunków homoseksualnych;
2. wulgarnie: mężczyzna, do którego czuje się niechęć lub odrazę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. gwara. więz. mężczyzna zmuszany do odbywania oralnych i analnych stosunków homoseksualnych, zwłaszcza w więzieniu
(1.2) wulg. rzad. mężczyzna świadczący usługi seksualne homoseksualistom
(1.3) wulg. pogard. wyzwisko pod adresem mężczyzny
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: cwelić
Wiktionary
Cwel, cwer, poszkodowany – obraźliwe pojęcie używane w gwarze więziennej, degradujące określenie osoby zmuszanej w więzieniach do odbywania stosunków seksualnych z innymi współwięźniami i wykluczoną przez to z kategorii grypsujących.
Wikipedia
(1.1) Wczoraj wydupczyłem jednego cwela!
(1.2) Mój kumpel jest cwelem na Dworcu Centralnym.
(1.3) Co za cwel z ciebie!
Wiktionary
IPA: t͡sfɛl, AS: cfel
Wiktionary
rzecz. cwelownia ż., przecwelowanie n., cwelowanie n.
:: zdrobn. cwelik m.
czas. cwelić, przecwelić
przym. cwelowaty
Wiktionary
(1.1) gwara. więz. parówa, nygus, beret, śliczny
(1.2) kurwa
(1.3) wulg. chuj, kutas; pot. frajer
Wiktionary
w budownictwie drewnianym: dolna belka ścian wieńcowych lub szkieletowych stanowiąca podstawę ścian, słupów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cwelić.
Wiktionary
czas. cwelić
Wiktionary
dawna, prosta tkanina używana m.in. w średniowieczu na stroje dla ludu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. włók. materiał z bawełny lub lnu utkany w kostkę lub pasy
(1.2) stpol. podwójnie tkane płótno
Wiktionary
Cwelich, cwilich (z niem. "zwilich") – prosta tkanina lniana lub konopna, później bawełniana tkana splotem wielorządkowym w pasy i kostki. Stosowana głównie przez biedniejszą ludność, chociaż była droższa od drelichu.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sfɛlʲix, AS: cfelʹiχ
Wiktionary
(1.2) cwylich; reg. śl. ćwilich
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: cwel
Wiktionary
w gwarze przestępczej:
1. odbywać stosunek homoseksualny;
2. biec, uciekać;
3. nie odzywać się, nic nie mówić
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) wulg. gwałcić doodbytniczo
Wiktionary
(1.1) Piotrek cweli Jacka.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sfɛlʲit͡ɕ, AS: cfelʹić
Wiktionary
rzecz. cwel m., cwelenie n., cwelowanie n., przecwelowanie n.
czas. przecwelić
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wulg. odczasownikowy od|cwelować.
Wiktionary
rzecz. przecwelowanie n., cwel m.
czas. przecwelić, cwelować ndk., cwelić ndk.
przym. cwelowaty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający cechy cwela
Wiktionary
czas. przecwelić
rzecz. przecwelowanie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. cela lub oddział więzienny, w której siedzą cwele
Wiktionary
(1.1) cwelówka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ekspr. cwel
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. cela lub oddział więzienny, w której siedzą cwele
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Centrala Wynajmu Filmów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cwibak
Wiktionary
rzecz. cwibak m.
Wiktionary
ciasto biszkoptowe z bakaliami; keks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rodzaj biszkoptowego placekacka z bakaliami
(1.2) gw-pl|Czechowice-Dziedzice,Skałat,Bukowina. reg-pl|Lwów. keks
(1.3) gw-pl|Górny Śląsk. sucharek
(1.4) gw-pl|Góra świętej Anny,Puńców. biszkopt
(1.5) gw-pl|Cieciorka. bułeczka mleczna
Wiktionary
IPA: ˈt͡sfʲibak, AS: cfʹibak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cwibaczek m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. techn. nożyce do drutu
Wiktionary
przestarzałe: okulary osadzone na nosie za pomocą sprężynki, bez uchwytów za uszy; binokle, pince-nez
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. okulary trzymające się na nosie za pomocą specjalnie wygiętego sprężynującego elementu łączącego oba szkła
Wiktionary
(1.1) binokle
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. ścisk (np. w stolarstwie)
Wiktionary
(1.1) Dej mi sam ino ta cwinga, co se te lajsty do kupy ścisna.
Wiktionary
zwischenruf;
1. okrzyk zakłócający przemówienie;
2. wtrącenie się do rozmowy, wejście komuś w słowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. sweter
Wiktionary
(1.1) Kajś żech cwiter stargoł.
Wiktionary
skrót od: Centralny Wojskowy Klub Sportowy
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrótowiec
(1.1) = ciepła woda użytkowa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W budynku zamontowano instalację CWU, w skład której wchodzi kocioł gazowy.
Wiktionary
(1.1) c.w.u.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. podwójnie tkane płótno
Wiktionary
IPA: ˈt͡sfɨlʲix, AS: cfylʹiχ
Wiktionary
(1.1) cwelich
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kjatjum] kwiatostan z bezokwiatowych kwiatów męskich i żeńskich; cjatjum
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: cybant
SJP.pl
śruba w kształcie litery U zakończona z obu stron gwintem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. zacisk na rury do regulacji przepływu;
Wiktionary
Cybant (z niem. "Ziehband") – obejma zaciskowa na rurę, służąca np. do mocowania elementów na masztach i rurach, także jako zacisk ograniczający przepływ płynu przez przewód.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨbãnt, AS: cybãnt
Wiktionary
mający długie nogi
SJP.pl
gatunek rodzynka o wydłużonym kształcie; cybeba
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciemnobrązowy, wydłużony rodzynek, mający nasiona
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨbɛp, AS: cybep
Wiktionary
gatunek rodzynka o wydłużonym kształcie; cybeba
SJP.pl
przedrostek
(1.1) nauk. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sterowaniem, kontrolą
(1.2) publ., wojsk. pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)
Wiktionary
(1.2) cyber- + atak = cyberatak
Wiktionary
rzecz. cyberek m., cyborg m., cyborgizacja ż.
Wiktionary
(1.2) internetowy, wirtualny
Wiktionary
forma przemocy internetowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody w Internecie
Wiktionary
(1.1) Artykuł dotyczy rozważań nad zjawiskiem cyberagresji w kontekście zagrożenia bezpieczeństwa cyfrowego dzieci i młodzieży.
Wiktionary
osoba angażująca się w działalność społeczno-polityczną przez internet
SJP.pl
działalność społeczno-polityczna przez internet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cyberatak
Wiktionary
rzecz. cyberatak m.
Wiktionary
ofensywne działanie w internecie, którego celem mogą być systemy informatyczne, sieci komputerowe lub urządzenia osobiste
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) krym. atak dokonywany za pośrednictwem internetu
Wiktionary
Cyberatak – złośliwy incydent związany z ICT wywołany przez próbę zniszczenia, ujawnienia, zmiany, dezaktywacji, kradzieży lub uzyskania nieuprawnionego dostępu do składnika aktywów (jak np. systemów komputerowych, sieci, programów) lub jego nieuprawnionego wykorzystania przez jakiegokolwiek agresora.
Wikipedia
(1.1) Incydent miał miejsce dzień po tym, jak Iran oskarżył Izrael o akt sabotażu w ośrodku wzbogacania uranu w Natanz, gdzie w niedzielę doszło do cyberataku i awarii w dostawie energii elektrycznej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨbɛrˈatak, AS: cyberatak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cyberataczek mrz.
Wiktionary
ochrona systemów, sieci i danych przed atakami, uszkodzeniem lub nieuprawnionym dostępem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. ogół działań i procesów mających na celu zapewniania bezpieczeństwa systemom informatycznym;
Wiktionary
Cyberbezpieczeństwo ( cybersecurity) – interdyscyplinarna dziedzina oparta na informatyce, obejmująca technologię, ludzi, informacje i procesy, której celem jest zapewnienie niezakłóconego działania systemów w warunkach działań przeciwników. Zajmuje się tworzeniem, eksploatacją, analizą i testowaniem bezpiecznych systemów komputerowych, a obejmuje także aspekty prawne, polityczne i etyczne, czynnik ludzki oraz zarządzanie ryzykiem.
Wikipedia
przym. cyberbezpieczny
Wiktionary
odporny na cyberataki
SJP.pl
cybernetyczne środki walki, zaprojektowane lub wykorzystane do zadania ran lub śmierci ludziom oraz zniszczenia lub destrukcji obiektów, sprzętów i systemów
SJP.pl
[czytaj: cyberbuling] znęcanie się nad kimś w internecie; cyberprzemoc, cybermobbing
SJP.pl
[czytaj: cyberkaFE] kawiarnia, w której goście mają do dyspozycji komputery lub terminale podłączone do internetu i mogą korzystać z sieci; kafejka internetowa, kawiarenka internetowa
SJP.pl
cenzura w internecie
SJP.pl
przesadne zamartwianie się o własne zdrowie wywołane znalezionymi w internecie informacjami
SJP.pl
Cyberchondria – nieuzasadnione, wzmożone martwienie się objawami chorobowymi, spowodowane przeglądaniem wyników wyszukiwania lub piśmiennictwa w internecie. Termin cyberchondria jest neologizmem pochodzącym od terminów cyber- i hipochondria.
Wikipedia
działania przeciwko niewierzącym i wyznawcom innych religii, prowadzone w internecie przez islamskich fundamentalistów
SJP.pl
Cyberfeminizm – zróżnicowany awangardowy ruch polityczny i artystyczny, inspirowany badaniami nad problematyką tożsamości, techniki i ciała, a zwłaszcza złożonej relacji między kobietami i maszynami. Brak ścisłej definicji terminu wiąże się z faktem, że pierwsze cyberfeministki celowo unikały sztywnej kategoryzacji.
Wikipedia
chorobliwy lęk przed korzystaniem z technologii cyfrowej
SJP.pl
grupa cyberprzestępców; cybermafia
SJP.pl
dobre praktyki bezpieczeństwa w sieci
SJP.pl
osoba poświęcająca zbyt dużo czasu na korzystanie z internetu; internetoholik, netoholik, siecioholik
SJP.pl
uzależnienie od internetu; netoholizm, siecioholizm, internetoholizm, dataholizm
SJP.pl
przestępstwo z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej; cyberprzestępstwo
SJP.pl
grupa hakerów działająca w imieniu Państwa Islamskiego, salafickiej organizacji terrorystycznej
SJP.pl
kultura związana ze światem komputerów, Internetu itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) neol. kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;
Wiktionary
Cyberkultura – kultura wieku informacji, ogół działań o charakterze twórczym związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.
Wikipedia
(1.1) Nie ma myślenia o cyberkulturze i praktykowania jej bez odniesień do wcześniej istniejących kształtów rzeczywistości – przede wszystkim natury, ale chyba w równym stopniu kultury. Stąd metaforyczne ujęcie sieci jako kłącza (…).
Wiktionary
wykorzystywanie służbowego komputera do celów prywatnych w godzinach pracy; cyberbumelanctwo, cyberpróżniactwo, cyberslacking
SJP.pl
grupa cyberprzestępców; cybergang
SJP.pl
[czytaj: cybermobing] znęcanie się nad kimś w internecie; cyberprzemoc, cyberbullying
SJP.pl
skrót od: cybernetyka, cybernetyczny (czytany jako cały, odmienny wyraz)
SJP.pl
rzadko: osoba korzystająca z Internetu, surfująca po Internecie; internauta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni
Wiktionary
(1.1) Cybernauta, przymocowany do urządzeń sensorycznych, opuszcza więzienie ciała i wkracza w świat doznań cyfrowych.
Wiktionary
rzecz. cybernautyka ż.
:: fż. cybernautka ż.
przym. cybernautyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) futurystyczna podróżniczka po cyberprzestrzeni
Wiktionary
rzecz.
:: fm. cybernauta m.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką
(1.2) mający związek z informatyką, zwłaszcza z Internetem
Wiktionary
(1.1) Stany Zjednoczone, ale nie tylko, są zaniepokojone dezinformacją względem bezpieczeństwa cybernetycznego.
Wiktionary
rzecz. cybernetyka ż., cybernetyk m., cybernetyczka ż.
przym. biocybernetyczny
Wiktionary
(1.2) internetowy, elektroniczny
Wiktionary
uczony zajmujący się cybernetyką, procesami sterowania oraz związanymi z tym procesami przekazywania i przetwarzania informacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) specjalista w dziedzinie cybernetyki
Wiktionary
(1.1) Byliśmy na pogrzebie znanego cybernetyka z Katowic.
Wiktionary
rzecz. cybernetyka ż., neurocybernetyka ż.
przym. cybernetyczny
Wiktionary
nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach takich jak maszyna, organizm żywy, społeczeństwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: cybernetyk
Wiktionary
Cybernetyka (gr. κυβερνήτης "kybernetes" ‘sternik; zarządca’ od κυβερνᾶν "kybernán", ‘sterować, kontrolować’) – transdyscyplinarne podejście do systemów sterowania oraz związanego z tym przekazywania informacji (komunikacja) w człowieku i maszynie. Za twórcę cybernetyki uważa się amerykańskiego matematyka pochodzenia żydowskiego Norberta Wienera.
Wikipedia
(1.1) Za twórcę cybernetyki uważa się matematyka Norberta Wienera.
(1.1) Jej artykuły o cybernetyce drukowaliśmy dziesięć lat temu.
Wiktionary
rzecz. neurocybernetyka ż., cybernetyk m., biocybernetyk mos., biocybernetyka ż.
przym. cybernetyczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cybernetyzować.
Wiktionary
czas. cybernetyzować
Wiktionary
uporczywe nękanie przy pomocy środków komunikacji elektronicznej; cyberstalking
SJP.pl
obrona przed zagrożeniami cybernetycznymi
SJP.pl
działania zabezpieczające systemy i dane
SJP.pl
zdolność systemu lub organizacji do przeciwdziałania cyberatakom
SJP.pl
środowiskowo: system informatyczny umożliwiający m.in. śledzenie miejsca na ekranie monitora, na które patrzy użytkownik
SJP.pl
zaplanowane działanie w cyberprzestrzeni (atak, szpiegostwo, sabotaż lub obrona) prowadzone przez państwo, służby lub grupy hakerskie
SJP.pl
oszust działający w internecie
SJP.pl
oszustwo popełnione za pomocą internetu lub technologii cyfrowej
SJP.pl
sztuka łącząca literaturę z wykorzystaniem internetu i animacji; poezja cyfrowa
SJP.pl
wyspecjalizowana jednostka policji zajmująca się przestępczością w Internecie
SJP.pl
policjant specjalizujący się w zwalczaniu przestępczości internetowej i cyberzagrożeniach
SJP.pl
poniedziałek następujący po Święcie Dziękczynienia, w którym pojawiają się internetowe promocje i wyprzedaże
SJP.pl
Cy
Wikipedia
treści erotyczne i pornograficzne rozpowszechniane w Internecie
SJP.pl
przemoc z użyciem internetu i narzędzi elektronicznych; agresja elektroniczna, cyberbullying, cybermobbing
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. inform. prześladowanie, obrażanie, nękanie, wyśmiewanie kogoś z wykorzystaniem Internetu lub telefonu komórkowego;
Wiktionary
Cyberprzemoc (cybermobbing, cyberbullying, agresja elektroniczna, elektroniczna przemoc rówieśnicza) – stosowanie przemocy poprzez: prześladowanie, zastraszanie, nękanie, wyśmiewanie innych osób z wykorzystaniem Internetu i narzędzi typu elektronicznego takich jak: SMS, e-mail, witryny internetowe, fora dyskusyjne w internecie, portale społecznościowe i inne. Osobę dopuszczającą się takich czynów określa się stalkerem.
Wikipedia
(1.1) Jesteś ofiarą lub świadkiem cyberprzemocy? Nie bój się działać. (z Internetu)
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨbɛrˈpʃɛ̃mɔt͡s, AS: cyberpšẽmoc
Wiktionary
1. wirtualna przestrzeń, w której komunikują się komputery i inne urządzenia cyfrowe, np. telefony komórkowe; cyberspace;
2. potocznie: internet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. rzekoma przestrzeń, w której komunikują się komputery
Wiktionary
Cyberprzestrzeń (również wirtualny świat, cyberspace, hybryda będąca skrótem od cybernetics space „przestrzeń cybernetyczna”) – iluzja świata rzeczywistego stworzona za pomocą metod teleinformatycznych. Ułatwia wymianę, gromadzenie i udostępnianie informacji za pośrednictwem komputerów oraz komunikację między człowiekiem i komputerem.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ, AS: cyberpšesṭšẽń
Wiktionary
przym. cyberprzestrzenny
Wiktionary
(1.1) internet
Wiktionary
osoba dokonująca przestępstw z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inform. krym. przestępca łamiący prawo w Internecie
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) W dobie pandemii cyberprzestępcy pozostają groźni.
Wiktionary
popełnianie przestępstw z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krym. popełnianie przestępstw przy użyciu systemów komputerowych
(1.2) krym. ogół popełnionych przestępstw przy użyciu systemów komputerowych
Wiktionary
(1.1) Wydział zajmujący się cyberprzestępczością otwarto w latach dziewięćdziesiątych.
Wiktionary
dotyczący przestępstw z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
przestępstwo z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej; cyberincydent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przestępstwo dokonane z wykorzystaniem internetu
Wiktionary
nauka o ludzkim umyśle i zachowaniu w kontekście interakcji człowieka z technologią
SJP.pl
Cy
Wikipedia
[czytaj: cyberpank] odmiana fantastyki naukowej, skupiająca się na życiu ludzi w otoczeniu zaawansowanej technologii komputerowej i informacyjnej
SJP.pl
Cyberpunk – odmiana fantastyki naukowej, skupiająca się na negatywnych konsekwencjach funkcjonowania ludzi w otoczeniu zaawansowanej technologii komputerowej i informacyjnej.
Słowo „cyberpunk” pojawiło się jako tytuł opowiadania Bruce’a Bethke wydanego w 1983 roku w ramach antologii „Amazing Stories”, jednak jako nazwy na określenie nowego nurtu literackiego po raz pierwszy użył go pisarz i wydawca fantastyki Gardner Dozois.
Wikipedia
przymiotnik od: cyberpunk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cyberpunka
Wiktionary
(1.1) Cyberpunkowy świat jest wizją, wizją przyszłości, apokaliptyczną, ponurą i przerażającą. W tym świecie rządzonym przez rywalizujące ze sobą korporacje, bohaterem jest zwykle „zbuntowany młody człowiek walczący z systemem lub żyjący na krawędzi marginesu drobny przestępca, uwikłany na skutek zbiegu okoliczności w konflikt z potężną organizacją”.
Wiktionary
rzecz. cyberpunk m.
Wiktionary
reklama w przestrzeni wirtualnej, zwłaszcza w Internecie
SJP.pl
wirtualna relacja seksualna oparta na wysyłaniu do siebie pobudzających seksualnie komunikatów; cybersex
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;
Wiktionary
Cyberseks lub seks komputerowy ( cybersex, potocznie cybering) – wirtualny stosunek seksualny, w trakcie którego dwie lub więcej osób łączą się zdalnie poprzez sieć komputerową i wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty. Może, ale nie musi, się to wiązać z masturbacją.
Wikipedia
(1.1) Osobnym wątkiem jest poczucie bycia zdradzanym u partnera, który jest związany z osobą uzależnioną od cyberseksu.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈbɛrsɛks, AS: cyberseks
Wiktionary
(1.1) cyberek
Wiktionary
wirtualna relacja seksualna oparta na wysyłaniu do siebie pobudzających seksualnie komunikatów; cyberseks
SJP.pl
sklep internetowy, w którym transakcje dokonywane są zdalnie, a towar dostarczany jest przez kuriera
SJP.pl
wykorzystywanie służbowego komputera do celów prywatnych w godzinach pracy; cyberlenistwo, cyberpróżniactwo, cyberbumelanctwo
SJP.pl
[czytaj: sajberspejs]
1. wirtualna przestrzeń, w której komunikują się komputery i inne urządzenia cyfrowe, np. telefony komórkowe; cyberprzestrzeń;
2. potocznie: internet
SJP.pl
rywalizacja sportowa w grach komputerowych; e-sport, sport elektroniczny
SJP.pl
społeczeństwo korzystające z internetu
SJP.pl
[czytaj: cyberstalker lub cyberstoker] osoba uporczywie nękająca inną osobę przy pomocy środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) inform. krym. osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia używając środków komunikacji elektronicznej
Wiktionary
(1.1) Czy będzie w niej miejsce dla cyberstalkerów, którzy dziś uprzykrzają życie internautom nękając ich uporczywymi mailami?
Wiktionary
[czytaj: cyberstalking lub cyberstoking] uporczywe nękanie przy pomocy środków komunikacji elektronicznej; cybernękanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. krym. prześladowanie osób poprzez śledzenie i utrudnianie życia przy użyciu środków komunikacji elektronicznej
Wiktionary
Cyberstalking – neologizm określający zjawisko używania Internetu i innych mediów elektronicznych do nękania.
Zjawisko to jest definiowane jako cyberprzemoc popełniana przez stalkera. Sprawca jako narzędzia używa technologii informacyjnej, w szczególności Internetu, by dręczyć pojedynczą osobę, grupę osób lub całą organizację.
Wikipedia
(1.1) Należy wspomnieć o cyberstalkingu, równie powszechnej odmianie cyberprzestępczości.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) socjol. klasa społeczna wykonująca niskopłatną, niewymagającą kwalifikacji pracę związaną z przestrzenią wirtualną
Wiktionary
(1.1) Specustawa dla cybertariatu powinna zatem uwzględniać, że pracownikiem może być także osoba, która w zakresie wykonywania swoich obowiązków zachowuje dużą swobodę i nie jest związana instrukcjami pracodawcy.
Wiktionary
szerzenie wiary chrześcijańskiej lub rozważania na temat chrześcijaństwa za pośrednictwem internetu
SJP.pl
osoba dokonująca aktu przemocy przy zastosowaniu środków komunikacji elektronicznej; e-terrorysta
SJP.pl
związany z aktami przemocy przy zastosowaniu środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
akt przemocy przy zastosowaniu środków komunikacji elektronicznej, którego celem jest zniszczenie infrastruktury informacyjnej atakowanego kraju; e-terroryzm
SJP.pl
Cy
Wikipedia
uzależnienie od internetu i technologii
SJP.pl
wojna przy użyciu środków komunikacji elektronicznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) konflikt prowadzony w cyberprzestrzeni
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydział zajmujący się cyberprzestępczością
Wiktionary
(1.1) Funkcjonariusze cyberwydziału Komendy Stołecznej Policji i Prokuratura Okręgowa Warszawa Praga od jakiegoś czasu prowadzą śledztwo w sprawie wyłudzenia subwencji z Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
Wiktionary
pozyskiwanie informacji w sieci i systemach cyfrowych w celach wywiadowczych
SJP.pl
ochrona systemów i danych przed zagrożeniami w sieci
SJP.pl
[czytaj: cyber-zagrożenie] zagrożenie mające związek z korzystaniem ze środków komunikacji elektronicznej, głównie internetu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zagrożenie mające związek z systemami komputerowymi, zwłaszcza korzystaniem z internetu
Wiktionary
Cyberzagrożenie – wszelkie potencjalne okoliczności, zdarzenie lub działanie, które mogą wyrządzić szkodę, spowodować zakłócenia lub w inny sposób niekorzystnie wpłynąć w przypadku sieci i systemów informatycznych, użytkowników takich systemów oraz innych osób.
Wikipedia
(1.1) Jest teraz jasne, że cyberzagrożenia są jednym z najbardziej poważnych ekonomicznie i dotyczących bezpieczeństwa narodowego zagrożeń, z którymi, jako naród, musimy się zmierzyć – powiedział prezydent.
Wiktionary
rodzaj zabawki, robot o złożonych funkcjach przypominający domowe zwierzę lub wirtualna istota o zachowaniach symulujących zwierzęce
SJP.pl
[czytaj: cyber-złodziej] osoba kradnąca pieniądze lub informacje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, zwłaszcza internetu
SJP.pl
ogół zagadnień związanych z funkcjonowaniem człowieka w Internecie i mediach cyfrowych
SJP.pl
żołnierz sił cybernetycznych
SJP.pl
Cyberżołnierz (ang. "Cyborg Soldier") – amerykańsko-kanadyjski film science fiction z 2008 roku w reżyserii Johna Steada.
Wikipedia
żółtobrązowa substancja pochodzenia zwierzęcego, będąca wydzieliną gruczołów cybety (cywety) - drapieżnika z rodziny łasz; cywet
SJP.pl
ssak zaliczany do rodziny łasz z rzędu drapieżnych, zwierzę wielkości lisa mające szare futro w brązowe cętki; cyweta
SJP.pl
futro ze skór cybet; cywety
SJP.pl
mieszkaniec Cybinki (miasta w Polsce); Cybinianin
SJP.pl
mieszkanka Cybinki (miasta w Polsce); Cybinianka
SJP.pl
mieszkaniec Cybinki (miasta w Polsce); Cybinczanin
SJP.pl
mieszkanka Cybinki (miasta w Polsce); Cybinczanka
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Cybinka ( Ziebingen, dolnołuż. "Zebinki") – miasto w Polsce w województwie lubuskim, w powiecie słubickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Cybinka. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.
Pod względem historycznym Cybinka leży w zachodniej części dawnej ziemi lubuskiej, w ramach której położona jest w regionie określanym jako ziemia torzymska.
Wikipedia
IPA: t͡sɨˈbʲĩŋka, AS: cybʹĩŋka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. sztuczny człowiek, futurologiczna forma człowieka, w którego ciele funkcje organiczne są pełnione przez systemy i układy cybernetyczne;
2. potocznie: osoba niepokonana, odporna na ciosy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;
Wiktionary
Cyborg (od cybernetic organism – organizm cybernetyczny) – organizm, którego procesy życiowe realizowane są lub wspomagane przez urządzenia techniczne.
Wikipedia
(1.1) Taki jest porządek istnienia, że nadchodzącemu pokoleniu przekazuje swoją wiedzę pokolenie mijające, a nie jakieś cyborgi z przyszłości.
(1.1) […] siły Zionu, a więc ludzi uwięzionych we wnętrzu ziemi, gdzie schronili się przed zbuntowanymi maszynami, zdołały powstrzymać inwazję cyborgów sterowanych przez sztuczną inteligencję.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨbɔrk, AS: cybork
Wiktionary
rzecz. cyborgizacja ż.
temsłow. cyber-
Wiktionary
zastępowanie narządów człowieka albo zwierzęcia sterowanymi elektronicznie urządzeniami mechanicznymi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kośc. puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów;
(1.2) hist. niewielkie naczynie;
(1.3) archit. obudowa ołtarza w kształcie baldachimu opartego na czterech kolumnach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Neoprezbiter podarował rodzinnej parafii cyborium przywiezione z pielgrzymki do Lourdes.
(1.2) Muzeum nabyło w zeszłym roku trzy cyboria z kości słoniowej pochodzące z wykopalisk pod Palmyrą.
(1.3) W jednym z medalionów zdobiących cyborium nad ołtarzem na Lateranie umieszczono obraz Chrystusa karmiącego owce ziarnem.
Wiktionary
(1.1) puszka
Wiktionary
rurka fajki, przez którą przechodzi dym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część fajki, rurka łącząca główkę z ustnikiem, służąca do ciągnięcia dymu
(1.2) daw. gwara. więz. noga
Wiktionary
Cybuch (z tureckiego "çıbık, çubuk") – podłużna, rurkowata część fajki łącząca główkę z ustnikiem.
W zależności od typu fajki cybuch może być łączony z główką, lub stanowić z nią monolit (np. w klasycznych fajkach wrzoścowych).
Ustnik może być przymocowany do cybucha (na sztywno lub elastycznie) lub stanowić jego specjalnie ukształtowane zakończenie.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
część fajki (cybuch)
SJP.pl
potocznie: pierś kobiety, sutek; cycek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) grub. pierś kobieca, rzadziej zwierzęca
(1.2) daw. włók. rodzaj wzorzystej tkaniny bawełnianej, odmiana perkalu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) reg. człowiek wyzyskujący innych, skąpiec, pieczeniarz
Wiktionary
Cyc (wymowa) – projekt z dziedziny sztucznej inteligencji (AI), mający na celu stworzenie kompletnej bazy wiedzy, tak zwanego "zdrowego rozsądku". Ma to stanowić podstawę, która umożliwi programom AI, przeprowadzanie rozumowania podobnego do ludzkiego.
Wikipedia
(1.1) Zobacz, jakie ona ma duże cyce!
(1.2) Jakoż kniahini miała na sobie suknię ze spłowiałego cycu, kożuch na wierzchu i jałowicze buty na nogach.
Wiktionary
IPA: t͡sɨt͡s, AS: cyc
Wiktionary
rzecz. cycówa ż., cycnik m., cycowanie n.
:: zdrobn. cycek m., cycuś m.
czas. cycować ndk.
przym. cycowy, cycaty
Wiktionary
(1.1) cycek, pierś, melon
Wiktionary
cycaty; potoczne:
1. o zwierzęciu (np. o krowie) - mający pokaźne wymiona;
2. o człowieku - mogący poszczycić się pokaźnym biustem
SJP.pl
potocznie: kobieta z dużym biustem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wulg. kobieta mająca duży biust
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈt͡satka, AS: cycatka
Wiktionary
rzecz. cycek m.
Wiktionary
cycasty; potoczne:
1. o zwierzęciu (np. o krowie) - mający pokaźne wymiona;
2. o człowieku - mogący poszczycić się pokaźnym biustem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o człowieku: taki, który ma wydatny biust
(1.2) o zwierzęciu: taki, który ma wydatne wymiona
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈt͡satɨ, AS: cycaty
Wiktionary
rzecz. cyc m., cycek m., cycuś m., cyckonosz m.
czas. cycować
Wiktionary
(1.1) biuściasty, piersiasty
Wiktionary
1. potocznie: pierś kobiety, sutek; cyc;
2. sutek samicy zwierzęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) posp. kobieca pierś
(1.2) posp. sutek zwierzęcia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) gwara. przestępcza młodociany przestępca
Wiktionary
(1.1) „Pokaż cycki!” – zawołał kloszard za przechodzącą kobietą.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨt͡sɛk, AS: cycek
Wiktionary
rzecz. cyc m., cycor m., cycowanie n., cycatka ż.
:: zdrobn. cycuś m.
czas. cycować ndk.
przym. cycaty, cyckowaty
Wiktionary
(1.1) zob. cyc.
Wiktionary
cicero;
1. stopień pisma o wielkości 12 punktów typograficznych;
2. jednostka długości w układzie wielkości drukarskich wynosząca 12 punktów typograficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) typogr. druk. w systemie miar typograficznych Didota stopień czcionki odpowiadający dwunastu punktom (4,5108 mm)
(1.2) druk. poligr. miara długości stosowana w poligrafii i drukarstwie, równa jednej czwartej kwadratu;
Wiktionary
Cycero – jednostka długości używana w poligrafii. 1 cycero = 12 punktów typograficznych = 1/4 kwadratu = 4,511278... mm
Wikipedia
IPA: t͡sɨˈt͡sɛrɔ, AS: cycero
Wiktionary
rzecz. Cyceron mos.
przym. cycerowy, cyceroński
Wiktionary
cicero
Wiktionary
Marcus Tullius Cicero , rzymski mówca, teoretyk mowy, filozof i pisarz; Cicero, Cycero
SJP.pl
Ma
Wikipedia
odmiana stylu retorycznego, wzorowana na dziełach Cycerona (I w. p.n.e.) uważanych, zwłaszcza w epoce renesansu, za najdoskonalsze urzeczywistnienie ideału klasycznego oratorstwa
SJP.pl
Cy
Wikipedia
właściwy Cyceronowi, taki jak u Cycerona; cyceronowski; cyceroński
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cycerona lub z nim związany; Cyceroński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) druk. poligr. związany z cycerem (stopniem wielkości pisma)
Wiktionary
(1.1) Teksty składane w formacie wąskim należy składać petitem lub kolonelem, składane w formacie szerokim wymagają czcionki większej, np. cycerowej.
(1.1) W drukach okolicznościowych, bibliofilskich lub literaturze pięknej dajemy paginę większą, cycerową, a nawet tercjową.
Wiktionary
rzecz. cycero mrz., Cyceron mos.
przym. cyceroński
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cycerona lub z nim związany; Cyceronowski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach
Wiktionary
rzecz. Cyceron mos., cycero n.
przym. cyceronowy, cyceroniański, cycerowy
Wiktionary
(1.1) cyceronowy, cyceroniański
Wiktionary
ozdobny frędzel na tałesie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. biustonosz
Wiktionary
(1.1) bishalter, lajbik
Wiktionary
cycek (częściej);
1.
a) pierś kobiety;
b) kobiecy sutek;
2. sutek zwierzęcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyckać.
Wiktionary
IPA: t͡sɨt͡sˈkãɲɛ, AS: cyckãńe
Wiktionary
czas. cyckać, cycować
Wiktionary
gwarowo:
1. ssać, siorbać;
2. lizać;
3. cyckać się - pieścić się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gwara. ssać, siorbać
Wiktionary
(1.1) To widocznie jakieś głupie, bo brudne, jakby maciorę cyckało.
(1.1) Z tamtej pustej głowicy wybiegało śmieszne cmokanie. Jakby krowa wodę cyckała przez ściśnięte, grube mięsiste wargi. Pompa szła.
Wiktionary
rzecz. cyckanie n.
czas. cycować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wulg. mężczyzna który najbardziej fascynuje się kobiecymi piersiami
Wiktionary
IPA: t͡sɨt͡sˈkɔ̃mãn, AS: cyckõmãn
Wiktionary
potocznie o biustonoszu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. grub. biustonosz
Wiktionary
przym. cycaty
Wiktionary
[czytaj: sajklokros] rodzaj kolarstwa uprawianego na trudnych trasach terenowych; cyklokros, kolarstwo przełajowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. żart. biustonosz
Wiktionary
(1.1) Kieca poszukiwana! O ile to możliwe, z rękawami, a jeśli bez nich, to z górą na tyle zabudowaną, żeby mi cycnik wszechstronnie nie wyłaził!
Wiktionary
rzecz. cyc mos./mrz.
Wiktionary
(1.1) biustonosz, stanik, pot. żart. cyckonosz, cyconosz
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowyfakt.
(1.1) posp. duża kobieca pierś
Wiktionary
rzecz. cycek mos./mrz.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. wycycować)
(1.1) neol. pot. karmić piersią
Wiktionary
(1.1) Wstaję, szukam, młode gada, woła, protestuje, ale jakimś cudem nikt więcej się nie budzi. Przewijam, cycuję, usypia. Ja próbuję też.
Wiktionary
rzecz. cyc m., cycownik m., cycowanie n., cycek m., cycuszek m., cycnik m., cycuś m., cycowanie n., wycycowanie n., wycyckanie n., cyckanie n.
czas. wycycować dk., cyckać ndk., wycyckać dk.
przym. cycaty, cycowy
Wiktionary
mieszkaniec Cycowa
SJP.pl
mieszkanka Cycowa
SJP.pl
przymiotnik od: Cyców
SJP.pl
przymiotnik od: cyc - tkanina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cycem, dotyczący cyca
Wiktionary
rzecz. cyc m.
czas. cycować
Wiktionary
potocznie:
1. zgrubienie od: cyc; sut;
2. kobieta mający duży biust
SJP.pl
zdrobnienie od: cyc; cycek, cycuś, cycuń, cycuszek
SJP.pl
zdrobnienie od: cyc; cycek, cycuś, cycuń, cycunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: cycek
Wiktionary
czas. cycować
Wiktionary
zdrobnienie od: cyc; cycek, cycuszek, cycuś, cycunio
SJP.pl
zdrobnienie od: cyc; cycek, cycuszek, cycuń, cycunio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zdrobn. od cyc
(1.2) łódź. gw-pl|Poznań. coś nadzwyczajnego
Wiktionary
(1.2) Jakie to było pyszne! Mówię ci — cycuś obiadek.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨt͡suɕ, AS: cycuś
Wiktionary
zob. cyc.
Wiktionary
(1.1) cyc, cycek, pierś
(1.2) cudo
Wiktionary
tkanina bawełniana, drukowana w barwne wzory
SJP.pl
Cyców (nazwa oboczna: Cyców Pierwszy, przejściowo "Wiszniewice") – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Cyców. Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Świnka, dopływ Wieprza.
Historycznie położony jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej).
Wikipedia
właściwie: Rodrigo Díaz de Vivar, kastylijski rycerz
SJP.pl
Rodrigo (Ruy) Díaz de Vivar (ur. ok. 1043 w Vivar del Cid w prowincji Burgos, zm. 10 lipca 1099 w Walencji), zwany Cydem Walecznym ( El Cid Campeador), Mój Cyd ("Mio Cid") lub po prostu Cyd ("El Cid", z #PATRZ
"sīd" – Pan) – hiszpański bohater narodowy czasów rekonkwisty, kastylijski rycerz ("hidalgo"), zdobywca i późniejszy zarządca miasta Walencja.
Wikipedia
krzew lub drzewko z rodziny różowatych; pigwa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) związany z Cydonią, dotyczący Cydonii
Wiktionary
rzecz. Cydonia ż., Cydończyk m., Cydonka ż.
Wiktionary
napój niskoalkoholowy o słodko-kwaśnym smaku, przefermentowany sok z dojrzałych jabłek; jabłecznik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) spoż. niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;
(1.2) hand. butelka, puszka lub szklanka cydru (1.1)
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Rosnąca popularność cydru sprawiła, że coraz więcej barów zdecydowało się na sprzedaż tego trunku z kija. Jest to alternatywa dla lubianego przez Polaków, zwłaszcza latem, prosecco, również sprzedawanego w ten sposób.
(1.1) Cydr należy podawać schłodzony, najlepiej z lodówki. Można go pić samodzielnie, ale pasuje również do wielu dań w zależności od gatunku.
(1.2) Poproszę dwa cydry w puszce i solone orzeszki.
Wiktionary
IPA: t͡sɨtr̥, AS: cytr̦
Wiktionary
przym. cydrowy
Wiktionary
(1.1) jabłecznik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. durszlak
Wiktionary
przymiotnik od: Cydzyna (miejscowość na Pomorzu Zachodnim; Cedynia)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cyferblat
Wiktionary
(1.1) To nie cyferblat, lecz tylko mały cyferblacik.
Wiktionary
rzecz. cyferblat m.
Wiktionary
tarcza zegara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tarcza zegara
(1.2) gw-pl|Lwów, Warszawa. twarz
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈfɛrblat, AS: cyferblat
Wiktionary
rzecz. cyferblacik mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: cyfra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od cyfra
Wiktionary
(1.1) Ktoś jednak zaczął majstrować przy cyferkach, tu coś dodał, tam ujął i pojawiła się, przez nikogo w mieście nie autoryzowana, dziura budżetowa.
Wiktionary
przym. cyferkowy, cyfrowy
rzecz. cyfrówka ż., cyfrzak mrz., cyfryzacja ż., cyfra ż.
Wiktionary
przymiotnik od: cyferka
SJP.pl
wiecznie zielone drzewko z rodziny psiankowatych; pomidor drzewiasty
SJP.pl
znak służący do zapisywania liczb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
(1.2) symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
(1.3) pot. znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
(1.4) pot. aparat cyfrowy
(1.5) etn. ornament, wzór, deseń
(1.6) daw. monogram, inicjały imienia i nazwiska
(1.8) daw. (dosł. i przen.) zero
Wiktionary
Cyfra – umowny znak pisarski służący do zapisywania liczb.
Wikipedia
(1.1) Georg Cantor sprytnie wykorzystał rozwinięcie liczby rzeczywistej na nieskończony ciąg cyfr, dowodząc że moc zbioru liczb rzeczywistych jest większa niż naturalnych.
(1.1) System sześćsetkowy ma 600 cyfr. Nie ma potrzeby tworzyć dla każdej osobnego symbolu.
(1.2) Cyfrę 1 od 0 odróżnia w elektronice cyfrowej wyższy poziom napięcia.
(1.2) F jest cyfrą systemu szesnastkowego.
(1.3) F nie jest cyfrą, jest literą.
(1.3) Znaki pisarskie można podzielić na litery, cyfry i znaki przestankowe.
(1.3) Ta cyfra jest trochę zbyt jaskrawa.
(1.3) Nie tylko cyfry służą do zapisu liczb. Także przecinek dziesiętny, czy znaki plusa i minusa.
(1.7) Jeszcze znaczniej zmniejszą się te cyfry, jeżeli się uwzględni zależność współczynnika tarcia od temperatury
(1.7) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨfra, AS: cyfra
Wiktionary
rzecz. cyfrówka ż., cyfryzacja ż., cyfrak m., cyfrzak m., cyfrowanie n., odcyfrowanie n.
:: zdrobn. cyferka ż.
czas. cyfrować ndk., odcyfrować dk.
przym. cyfrowy, cyferkowy
przysł. cyfrowo
Wiktionary
(1.3) cyfra arabska
Wiktionary
potocznie: cyfrowy aparat fotograficzny; cyfrzak, cyfrówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. cyfrowy aparat fotograficzny
Wiktionary
rzecz. cyfra ż.
Wiktionary
żartobliwie: osoba mająca manię na punkcie cyfr, liczb
SJP.pl
osoba zajmująca się projektowaniem i konstrukcją urządzeń cyfrowych, układów komputerowych
SJP.pl
dział techniki dotyczący konstruowania elementów do układów i urządzeń komputerowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyfrować.
Wiktionary
Cyfrowanie – ozdabianie stroju "cyfrą", czyli haftem (np. parzenice na portkach w stroju góralskim) lub tłoczonym wzorem (np. podczas ozdabiania kierpców góralskich), jak również ozdabianie wzorem elementów konstrukcyjnych chaty góralskiej (np. sosrębu) i góralskich siekierek – ciupag.
Wikipedia
czas. cyfrować
rzecz. cyfra ż., cyfrówka ż., cyfryzacja ż.
Wiktionary
ozdabiać haftem (portki góralskie)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) z wykorzystaniem technologii cyfrowych
Wiktionary
przym. cyfrowy
rzecz. cyfrówka ż., cyfrzak mrz., cyfryzacja ż., cyfra ż.
Wiktionary
złożony z cyfr i liter
SJP.pl
cecha czegoś, co związane jest z techniką wytwarzania, przesyłania i przetwarzania sygnałów zapisanych w systemie binarnym (zero-jedynkowym)
SJP.pl
1. związany z cyframi;
2. wykorzystujący technikę cyfrową; digitalny, dygitalny;
3. gramofon cyfrowy - przyrząd do odtwarzania dźwięku z płyt kompaktowych; odtwarzacz CD, gramofon laserowy, dyskofon;
4. maszyna cyfrowa - dawna nazwa komputera; maszyna matematyczna, maszyna elektroniczna
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cyframi
(1.2) wykorzystujący technikę cyfrową
Wiktionary
(1.2) Czy pani Renata zajmuje się slawistyką, czy digitalizacją w bibliotece cyfrowej?
Wiktionary
IPA: t͡sɨfˈrɔvɨ, AS: cyfrovy
Wiktionary
przysł. cyfrowo
rzecz. cyfra ż., cyferka ż., cyfrzak m., cyfrówka ż., cyfryzacja ż.
Wiktionary
(1.2) digitalny, dygitalny
Wiktionary
zbyt częste korzystanie z urządzeń elektronicznych
SJP.pl
digitalizacja, dygitalizacja;
1. nadawanie postaci cyfrowej różnego rodzaju danym; digityzacja;
2. upowszechnienie się umiejętności korzystania z techniki cyfrowej w różnych dziedzinach życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. dygitalizacja.
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Skutecznym rozwiązaniem dla firm przetwarzających duże ilości dokumentów jest ich cyfryzacja. Dokumenty w zdigitalizowanej wersji oznaczają mniej wykonywanych wydruków.
Wiktionary
rzecz. cyfra ż., cyferka ż., cyfrowanie n., cyfrówka ż.
czas. cyfrować ndk.
przym. cyfrowy
przysł. cyfrowo
Wiktionary
nadawać czemuś (muzyce, obrazowi, danym) postać cyfrową; dygitalizować, digitalizować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cyfrzak
Wiktionary
rzecz. cyfrzak m.
Wiktionary
potocznie: cyfrowy aparat fotograficzny; cyfrówka, cyfrak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) slang. aparat cyfrowy
Wiktionary
(1.1) Jacku, no pochwal się swoim nowym cyfrzakiem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨfʒak, AS: cyfžak
Wiktionary
rzecz. cyfrówka ż., cyfra ż., cyferka ż.
:: zdrobn. cyfrzaczek m.
przym. cyfrowy
przysł. cyfrowo
Wiktionary
(1.1) cyfrówka
Wiktionary
potocznie:
1. cyfrowy aparat fotograficzny; cyfrak, cyfrzak;
2. telewizja cyfrowa;
3. element budowy telewizorów cyfrowych;
4. przestarzale: maszyna cyfrowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. fot. cyfrowy aparat fotograficzny, aparat cyfrowy
(1.2) daw. środ. maszyna cyfrowa
Wiktionary
(1.1) Odkąd kupiłam cyfrówkę, robię dziesięć razy więcej zdjęć.
Wiktionary
IPA: t͡sɨfˈrufka, AS: cyfrufka
Wiktionary
rzecz. cyfra ż., cyferka ż., cyfrzak m., cyfryzacja ż., cyfrowanie n., odcyfrowanie n.
czas. cyfrować, odcyfrować
przym. cyfrowy, cyfrowany, cyferkowy
przysł. cyfrowo
Wiktionary
(1.1) slang. cyfrzak m.
Wiktionary
zabawka dla dzieci; fryga, bąk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wirująca zabawka
(1.2) gw-pl|Poznań. koza
Wiktionary
(1.1) Nie piszczałem jako świerszcz, nie skakałem jako pchła ani jako cyga, bo takową uciechę insektom zostawuję…
(1.1) […] podniósł w górę rzucającego się jak cyga i idąc ku drzwiom między ławami, wołał…
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨɡa, AS: cyga
Wiktionary
(1.1) bąk, fryga, krąglica, warchołka, warkotka, wartałka
Wiktionary
owca maści białej, hodowana głównie na podgórzu
SJP.pl
rasa owiec o wszechstronnej użytkowości
SJP.pl
1. przenośnie: osoba prowadząca beztroski lub wędrowny tryb życia;
2. potocznie: kłamca, oszust;
3. członek cyganerii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. o kimś, kto prowadzi nieustabilizowany lub wędrowny tryb życia
(1.2) pot. o człowieku mającym śniadą cerę i ciemne włosy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. Cygan m., Cyganka ż., Cyganek m., cygańskość ż., cygańszczyzna ż., Cyganiątko n., Cyganeczka ż., Cyganicha ż., cyganeria ż., cyganienie n., ocyganienie n., cygański m., Cygów m., Cyga m., Cyganówka ż., Cygany nmos., Cygusy nmos., Cyganki nmos., cyganologia ż.
:: fż. cyganka ż.
czas. cyganić ndk., ocyganić dk., wycyganić dk.
przym. cygański
przysł. cygańsko
Wiktionary
(1.1) latający Holender, wagabunda, włóczęga; pot. latawiec, łajza, łazęga, łazik, szlaja, włóczykij, wycieruch, powsinoga; kresy|badzinia., kresy|bradziaga.; daw. laufer
(1.2) pogard. czarnuch; pot. murzyn
(1.3) zob. oszust.
Wiktionary
potocznie: dziewczynka śniada, ciemnowłosa; czarnulka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: cyganka
Wiktionary
Cy
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨɡãˈnɛt͡ʃka, AS: cygãnečka
Wiktionary
rzecz. cyganek mos./mrz., Cyganka ż.
Wiktionary
potocznie: śniady, ciemnowłosy chłopiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: cygan
(1.2) pot. ciemnowłosy chłopiec o śniadej karnacji
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) rodzaj kozika
Wiktionary
Cyganek (niem. "Tiegenhagen") – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie nowodworskim, w gminie Nowy Dwór Gdański. Leży na obszarze Żuław Wiślanych przy drodze wojewódzkiej nr 502.
Wieś wchodzi w skład sołectwa "Żelichowo".
W miejscowości przez kilka stuleci istniała gmina mennonicka.
Wikipedia
(1.2) W pierwszej ławce siedział roześmiany cyganek z jasnowłosą dziewczynką.
(2.1) Tępym cygankiem nie naostrzysz kredek.
Wiktionary
rzecz. cygański mrz., Cygan mos., cygan mos., cyganeczka ż., Cyganiątko n., Cyganka ż., cyganka ż., Cyganicha ż., cygańskość ż.
przym. cygański
przysł. cygańsko
czas. cyganić
Wiktionary
grupa artystów żyjąca według własnych zasad; bohema
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środowisko artystów prowadzących swobodny, ekscentryczny tryb życia
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. cygański mrz., Cygan m., cygan m., Cyganka ż., Cyganeczka ż., cygańskość ż., cyganienie n., ocyganienie n.
czas. cyganić ndk., ocyganić dk.
przym. cygański
Wiktionary
(1.1) bohema
Wiktionary
przymiotnik od: cyganeria
SJP.pl
potocznie:
1. śniade, ciemnowłose dziecko;
2. urwis, złodziejaszek
SJP.pl
żartobliwie:
1. śniada, ciemnowłosa kobieta;
2. krętaczka, oszustka
SJP.pl
Cyganicha – dawny zaścianek. Tereny, na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie oszmiańskim, w sielsowiecie Holszany.
Wikipedia
1. przenośnie: osoba prowadząca beztroski lub wędrowny tryb życia;
2. potocznie: kłamca, oszust;
3. członek cyganerii
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potocznie: ciemnowłose dziecko o śniadej cerze
SJP.pl
potocznie: oszukiwać, kłamać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. ocyganić, scyganić, wycyganić)
(1.1) pot. świadomie podawać informacje niezgodne z prawdą; zatajać fakty
(1.2) pot. postępować w sposób nieuczciwy, oszukiwać lub manipulować, często w celu uzyskania korzyści materialnych
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) przest. oddawać się rozpuście, prowadzić się niemoralnie
czasownik zwrotny niedokonany cyganić się (dk. brak)
(3.1) rzad. prowadzić życie w sposób właściwy Cyganom bądź cyganerii
Wiktionary
(1.1) W radiu muszą cyganić, i tyle. Z sufitu biorą te dane.
(1.1) Pogrom, który autor wiersza zamierza opowiedzieć, wydaje się jemu samemu tak nieprawdopodobnym i niemożliwym, że w obawie, by go nie posądzono o kłamstwo, zastrzega się, iż pisze samą prawdę i nic nie cygani.
(1.1) Mówić to mogła dużo, cygani jak najęta.
(1.2) – Wójt od lat nas cygani, to biały rasista - to jeszcze w miarę cenzuralne słowa, jakie można usłyszeć o Pazdanie.
(1.2) W budżetach cyganić już nie można, bo się potem daje sprawozdanie z wykonania.
(1.2) Zrobimy taką uchwałę, że jak jeno który żyd będzie cyganił i nie da gospodarzowi za zboże tyle, co się patrzy, to go zara wsadzim na dwadzieścia i cztery godzin do haresztu…
(2.1) Tu Sawa wściekły wrzasnął: „Ty wyrodna!
Z pierwszem szlachcicem cyganisz na jarze!“
(3.1) Miast cnotliwie w domu spać,
Co też jest rzecz miła,
Poetycka młoda brać
Tu się cyganiła.
Wiktionary
rzecz. Cygan mos./mrz., cygan m., cyganka ż., cyganek m., cyganeria ż., cyganienie n.
przym. cygański
czas. pocyganić dk., scyganić dk., wycyganić dk., ocyganić dk.
Wiktionary
(1.1) kłamać, łgać, okłamywać, mówić nieprawdę, bujać, kitować, picować, szklić
(1.2) oszukiwać, kręcić, matać, mataczyć, szachrować, kantować, machlować, kiwać, szwindlować; gwara. machlarzyć, szwabić, szybalić, wichlarzyć, wichłać, wić
Wiktionary
potocznie: oszukiwać, kłamać
SJP.pl
1. potocznie: kobieta śniada, ciemnowłosa;
2. potocznie: oszustka, kłamczucha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kobieta o śniadej cerze i ciemnych włosach
(1.2) pot. oszustka, krętaczka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chodź tu moja ty cyganko, niechże cię przytulę.
Wiktionary
rzecz. Cygan mos., cygan mos., cyganeczka ż., cyganek mos./mrz., Cyganiątko n., Cyganka ż., Cyganicha ż., cygańskość ż.
przym. cygański
przysł. cygańsko
Wiktionary
(1.1) pot. czarnula, czarnulka
(1.2) gw. Górny Śląsk cygonka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
badacz kultury, języka i życia Cyganów (Romów); romolog
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) znawca cyganologii
Wiktionary
rzecz. cyganologia ż.
przym. cyganologiczny
Wiktionary
nauka o kulturze, języku i życiu Cyganów (Romów); romologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauk. nauka o Cyganach/Romach;
Wiktionary
Romologia (cyganologia), romistyka ( Romistika, Tsiganologie, Romani studies) – dział etnologii oraz językoznawstwa zajmujący się badaniem dziejów, kultury i języka Romów (Cyganów).
Wikipedia
rzecz. cygan mzw./mos., cyganolog mos., cyganolożka ż.
przym. cyganologiczny
Wiktionary
(1.1) romistyka
Wiktionary
→ cyganologia; romologiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cyganologią, dotyczący cyganologii
Wiktionary
rzecz. cyganologia ż., cyganolog mos.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) papieros
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk, Bydgoszcz. papieros
Wiktionary
(1.1) Nie pal tyle cygaretów!
Wiktionary
1. cienkie cygaro; minicygaro;
2. dawniej: papieros
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienkie cygaro;
(1.2) daw. papieros
Wiktionary
Cygaretka – wyrób tytoniowy podobny w budowie do małego cygara ze względu na wykorzystanie na warstwę zewnętrzną kawałka liścia tytoniu. Cygaretki często wyposażone są w ustnik (tekturowy, plastikowy lub z delikatnego drewna – np. brzozowego) albo filtr.
Wikipedia
(1.1) Wolisz cygaretki czy normalne cygara?
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨɡaˈrɛtka, AS: cygaretka
Wiktionary
rzecz. cygaro n., cygarnica ż., cygarniczka ż.
przym. cygarowy
Wiktionary
przestarzałe: paczka cygaretek
SJP.pl
zdrobnienie od: cygaro
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od: cygaro
Wiktionary
rzecz. cygaro n.
przym. cygarowy
Wiktionary
1. pudełko na cygara lub papierosy; papierośnica;
2. rurka do palenia papierosów bez ustnika; lufka, fifka, cygarniczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. przenośne, eleganckie opakowanie na cygara lub papierosy
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨɡarʲˈɲit͡sa, AS: cygarʹńica
Wiktionary
rzecz. cygaretka ż.
Wiktionary
rurka do palenia papierosów bez ustnika, może być szklana, metalowa, z tworzywa; prosta lub fantazyjnie wygięta; fifka, lufka
SJP.pl
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia
Wiktionary
Cygaro (hiszp. "puro") – ułożone rurkowato, spreparowane i sklejone zwinięte liście tytoniu używane do palenia. Dzisiejsze określenie „cygaro” (ang. cigar – cygaro, cigarette – papierosy) prawdopodobnie pochodzi z języka Majów od słowa „sik'ar”, określającego właśnie palenie tytoniu.
Wikipedia
(1.1) Z tym wielkim cygarem w ustach wygląda jak mafiozo.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈɡarɔ, AS: cygaro
Wiktionary
rzecz. cygaretka ż., cygarko n.
przym. cygarowy
Wiktionary
tutkarz cygarowiec - chrząszcz, szkodnik drzew i krzewów liściastych; zdobnik
SJP.pl
przymiotnik od: cygaro
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cygarem, dotyczący cygar
Wiktionary
rzecz. cygaro n., cygaretka ż., cygarko n.
Wiktionary
1. należący do Cygana, Cyganów, charakterystyczny dla Cygana, Cyganów;
2. dotyczący cygana (osoby prowadzącej wędrowny tryb życia); dotyczący cyganerii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów
(1.2) pot. dotyczący cygana, włóczęgi, osoby prowadzącej nieustabilizowany tryb życia
(1.3) pot. dotyczący cygana - człowieka mającego śniadą cerę i ciemne włosy
(1.4) posp. dotyczący cygana – krętacza, kłamcy, oszusta
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. jęz. język romski
Wiktionary
(1.1) Publiczność przyjmuje występy cygańskich wirtuozów z entuzjazmem.
(1.2) Goyen nie osiedla się w jednym określonym miejscu, prowadzi tryb życia raczej cygański.
(1.3) Blondynka spojrzała za odchodzącą kelnerką, a potem kolejny raz popatrzyła na striptizera o cygańskiej urodzie, który puścił do niej oko.
(1.4) Takie cygańskie sztuczki już nie działają na ludzi, zajmij się uczciwą pracą, a nie mamieniem ludzi jakąś wyimaginowaną kasą.
Wiktionary
rzecz. cyganek mos./mrz., Cygan m., cygan m., Cyganka ż., cyganka ż., Cyganek m., cygańskość ż., cygańszczyzna ż., Cyganiątko n., Cyganeczka ż., Cyganicha ż., cyganeria ż., cyganienie n., ocyganienie n., Cygów m., Cyga m., Cyganówka ż., Cygany nmos., Cygusy nmos., Cyganki nmos.
czas. cyganić ndk., ocyganić dk., wycyganić dk.
przysł. cygańsko, po cygańsku
Wiktionary
(1.1) romski
(1.2) włóczęgowski
(1.3) śniady, ciemny
(1.4) krętacki, kłamliwy, oszukańczy
(2.1) romski, romani
Wiktionary
przysłówek
(1.1) po cygańsku, na sposób cygański
Wiktionary
rzecz. Cygan mos./mrz., cygan mos., cyganka ż.
przym. cygański
Wiktionary
oszustwo, szachrajstwo; kłamstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogół tego, co cygańskie, związane z kulturą i obyczajowością Cyganów
Wiktionary
(1.1) Nieprzenikalność cygańszczyzny, strzeżona systemem tabuicznych zakazów praktykowanych przez jej przedstawicieli, jak również barierą językową, okazały się skuteczniejsze niż wszelkie pokusy, na jakie wystawiała etnografię polską nie znana jej dziedzina folkloru.
Wiktionary
rzecz. Cygan mrz./mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨɟĩɲˈt͡ɕara, AS: cyǵĩńćara
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Polesie. jasnobrązowy
Wiktionary
(1.1) war. gw. Polesie cyglasty
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Polesie. zob. cyglany.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. zgrub. cygonka
Wiktionary
rzecz. cygoństwo n., cygonka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. cyganka
Wiktionary
rzecz. cygoństwo n., cygona ż.
Wiktionary
(1.1) zgrub. cygona
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. oszustwo
Wiktionary
rzecz. cygona ż., cygonka ż.
Wiktionary
Cygów (nazwa oboczna: Stary Cyganów) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wołomińskim, w gminie Poświętne. Ma status sołectwa.
Na terenie wsi utworzono dwa sołectwa: "Cygów" i "Jadwiniew".
W okresie Królestwa Polskiego istniała gmina Cygów.
Wikipedia
w gwarze śląskiej: akordeon
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) środ. muz. akordeon
Wiktionary
1. związek węgla z azotem, bezbarwny, trujący gaz o charakterystycznym zapachu gorzkich migdałów; dicyjan, dwucyjan;
2. kolor jasnoniebieski o szarym odcieniu;
3. barwnik, pigment w kolorze cyjanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. jednowartościowy rodnik złożony z atomów węgla i azotu
(1.2) chem. bezbarwny, silnie trujący gaz o ostrym zapachu migdałowym
(1.3) blady, spłowiały odcień koloru niebieskiego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. cyjanowy
Wiktionary
(1.2) dwucyjan
(1.3) sinoniebieski, szarobłękitny
Wiktionary
Cyjanamid, H2N−CN lub CN2H2 – organiczny związek chemiczny, amid cyjanu, pochodna cyjanu, (CN)2. Z formalnego punktu widzenia jest to kwas, jednak o tak małej mocy, że jego roztwory wodne wykazują odczyn niemal obojętny.
W temperaturze pokojowej jest to biała, krystaliczna, silnie higroskopijna substancja. Zwykle jest sprzedawany w postaci roztworów wodnych, stabilizowanych kwasem fosforowym.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. roln. herbicyd z grupy triazyn pod postacią białego, krystalicznego proszku
Wiktionary
(1.1) 2-chloro-4-(1-cyjano-1-metyloetyloamino)-6-etyloamino-1,3,5-triazyna; wzór chemiczny: C9H13ClN6; nazwa handlowa: Supelco
Wiktionary
sól kwasu cyjanowodorowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;
(1.2) pot. chem. cyjanek potasu;
Wiktionary
(1.2) Po dziesięciu minutach Bormann kazał otworzyć drzwi, w pokoju pachniało gorzkimi migdałami, czyli cyjankiem.
Wiktionary
przym. cyjankowy
Wiktionary
(1.1) daw. sinek
(1.2) przest. cyjankali
Wiktionary
sól kwasu cyjanowego
SJP.pl
sól kwasu cyjanowego
SJP.pl
Cyjaniany – grupa związków chemicznych, soli lub estrów kwasu cyjanowego, zawierające ugrupowanie −O−C≡N, w którym atomem wiążącym jest atom tlenu.
Cyjaniany (sole) zawierają jon, o strukturze. Są tautomerami izocyjanianów zawierających jon. W normalnych warunkach występują jedynie izocyjaniany, które często nazywa się potocznie cyjanianami.
Wikipedia
bardzo słaby kwas, silnie trująca ciecz lotna o zapachu gorzkich migdałów, używana do zwalczania szkodników, do dezynfekcji oraz w syntezie organicznej; cyjanowodór, kwas cyjanowodorowy, kwas pruski
SJP.pl
Cy
Wikipedia
barwnik naturalny otrzymywany z róży i dalii
SJP.pl
przymiotnik od: cyjanina
SJP.pl
minerał, odmiana krzemianu glinu; kyanit, kianit, dysten
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyjanizować.
Wiktionary
czas. cyjanizować
Wiktionary
wyodrębniać metale z rud za pomocą wodnych roztworów cyjanków
SJP.pl
potocznie: cyjanek potasowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. pot. przest. cyjanek potasu, silnie trujący
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨjãŋˈkalʲi, AS: cyi ̯ãŋkalʹi
Wiktionary
przymiotnik od: cyjanek
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z cyjankiem, dotyczący cyjanków
Wiktionary
rzecz. cyjanek mrz.
Wiktionary
rodzaj szybko działających klejów
SJP.pl
bakteria występująca w środowisku wodnym lub wilgotnym, wydzielająca trujące dla człowieka substancje przy spożyciu; cyjanofit, sinica
SJP.pl
bakteria występująca w środowisku wodnym lub wilgotnym, wydzielająca trujące dla człowieka substancje przy spożyciu; cyjanofit, sinica
SJP.pl
bakteria występująca w środowisku wodnym lub wilgotnym, wydzielająca trujące dla człowieka substancje przy spożyciu; cyjanobakteria, sinica
SJP.pl
związek mający przy jednym atomie węgla zarówno grupę nitrylową jak i hydroksylową
SJP.pl
metaloorganiczny związek chemiczny zaliczany do witamin z grupy B (wit. B12)
SJP.pl
Cyjanokobalamina – organiczny związek chemiczny, jedna z form witaminy B12. Stosowana w leczeniu i profilaktyce niedoboru witaminy B12 (z wyjątkiem przypadków zatrucia cyjankiem potasu). Niedobór witaminy B12 może wystąpić w przypadku niedokrwistości złośliwej, po chirurgicznym usunięciu żołądka, przy difylobotriozie lub w wyniku raka jelita grubego. Cyjanokobalaminę podaje się doustnie, zastrzykiem domięśniowym lub w postaci aerozolu do nosa.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. hist. dawny, prosty przyrząd do określania odcieni barwy nieba
Wiktionary
rodzaj glonów występujących na liściach roślin wodnych, żyjących w symbiozie z sinicami nadającymi im niebieskawy kolor
SJP.pl
żelazowa metoda fotograficzna, obecnie stosowana do powielania rysunków
SJP.pl
Cy
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyjanować.
Wiktionary
czas. cyjanować
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) chem. związany z cyjanowodorem, dotyczący cyjanowodoru
Wiktionary
rzecz. cyjanowodór mrz.
Wiktionary
związek nieorganiczny będący bardzo silną trucizną, mający postać bezbarwnej cieczy o intensywnym zapachu gorzkich migdałów, stosowany jako pestycyd i gaz bojowy; kwas cyjanowodorowy, kwas pruski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Przy odpowiednio wysokim stężeniu cyjanowodoru w powietrzu śmierć następuje bardzo szybko, natomiast w warunkach istniejących w niemieckim obozie zagłady Auschwitz-Birkenau uśmiercanie trwało 20–30 minut.
(1.1) Najważniejszą przemysłową metodą produkcji cyjanowodoru jest reakcja pomiędzy metanem i amoniakiem w obecności powietrza w odpowiednich warunkach.
Wiktionary
przym. cyjanowodorowy
Wiktionary
(1.1) cyjanek wodoru, formonitryl
Wiktionary
przymiotnik od: cyjan
SJP.pl
sinoniebieskie zabarwienie skóry wywołane niedotlenieniem; sinica
SJP.pl
trójwodny żelazocyjanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. karc. dziesiątka
Wiktionary
(1.1) kralka
Wiktionary
drapieżnik z rodziny psowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Cuon alpinus|ref=tak., azjatycki drapieżnik przypominający lisa i psa, zmieniający na zimę kolor sierści;
Wiktionary
Cyjon ("Cuon") – rodzaj drapieżnych ssaków z rodziny psowatych (Canidae).
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨjɔ̃n, AS: cyi ̯õn
Wiktionary
potocznie: wykrzyknik naśladujący chodzenie zegarka lub odgłosy koników polnych, świerszczy itp.; często w związkach frazeologicznych:
a) No to cyk! - słowa wypowiadane przy podnoszeniu kieliszka, zachęcające do wypicia alkoholu;
b) być na cyku - być w stanie nietrzeźwym
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) imituje jeden z wielu powtarzających się miarowo dźwięków zegarka
(1.2) imituje jeden z wielu charakterystycznych dźwięków wydawanych przez owady, np. świerszcze
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. cykać
Wiktionary
przedstawiciel rodziny owadów, których samce wydają donośne dźwięki za pomocą odwłokowego narządu dźwiękowego; piewik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ent. nazwa systematyczna|Lyristes plebejus|ref=tak., tropikalny owad wydający głośne dźwięki;
Wiktionary
(1.1) Od trzeciej poszły dreszcze po trawach i mietlicach, wśród których zaczęły sykać monotonnie cykady, aż odezwały się suche, metaliczne chrzęsty w wielkich, srebrzystych, po piasku rzucających się ostach, między któremi przebiegały, niby czarne błyskawice, rozdrażnione gorącem jaszczurki. sic.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈkada, AS: cykada
Wiktionary
rzecz. cykadowiec m.
Wiktionary
(1.1) piewik
Wiktionary
rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi
SJP.pl
1. np. o zegarze: wydawać cyknięcia; tykać;
2. o owadach takich jak świerszcz, konik polny: wydawać charakterystyczne szmery;
3. potocznie: dawać po trochu, małymi dawkami;
4. pić po trochu;
5. cykać się - bać się
SJP.pl
1. odgłos wydawany przez chodzący zegar lub inny mechanizm; tykanie;
2. suchy, trzeszczący szmer wydawany przez niektóre owady, np. świerszcze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cykać.
(1.2) odgłos wydawany przez cykady i świerszcze
Wiktionary
(1.2) Wokół rozchodziło się cykanie świerszczy i śpiew wieczornych ptaków, nie było za to słychać hałasu samochodów, które tłumiła zapewne gęsta zabudowa.
Wiktionary
czas. cykać ndk.
Wiktionary
Cycas revoluta, roślina z rodziny sagowcowatych, o sztywnych, kłujących, pierzastych liściach podobnych z kształtu do liści palmy; sagowiec; drzewo sagowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. zob. sagowiec.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨkas, AS: cykas
Wiktionary
(1.1) sagowiec, sago
Wiktionary
rodzina tropikalnych roślin nagozalążkowych
SJP.pl
o cechach cykasowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
kandyzowane skórki owoców
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. cuk. oryginalnie, kandyzowana skórka owocu cytronu stosowana jako dodatek cukierniczy do ciast i deserów
(1.2) spoż. cuk. kandyzowana skórka innego owocu: pomarańczy, cytryny, melona, arbuza lub łodygi tataraku
Wiktionary
Cy
Wikipedia
przym. cykatowy
Wiktionary
przymiotnik od: cykata
SJP.pl
1. np. o zegarze: wydawać cyknięcia; tykać;
2. o owadach takich jak świerszcz, konik polny: wydawać charakterystyczne szmery;
3. potocznie: dawać po trochu, małymi dawkami;
4. pić po trochu;
5. cykać się - bać się
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. cyknąć)
(1.1) wydawać ciche, trzeszczące, powtarzające się dźwięki
(1.2) pot. wykonywać fotografię, strzelając spustem migawki
(1.3) pot. wydzielać małymi porcjami
(1.4) pot. pić powoli
czasownik zwrotny niedokonany cykać się
(2.1) slang. bać się
Wiktionary
(1.1) Ćmy kłębiły się wokół lampy, cykały niezmordowanie a monotonnie świerszcze i kumkały rozdzierająco żaby w błotnych odnogach Strugi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨkat͡ɕ, AS: cykać
Wiktionary
rzecz. cykanie n., cyknięcie n., cykadełko n.
czas. cyknąć dk., obcykać dk.
przym. obcykany
wykrz. cyk, cyk-cyk
Wiktionary
(1.1) tykać
(1.2) pstrykać
(1.4) sączyć
Wiktionary
1. szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo;
2. szereg audycji, utworów literackich, muzycznych itp. powiązanych ze sobą treściowo, tworzących pewną całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo
(1.2) szereg audycji, utworów literackich, muzycznych itp. powiązanych ze sobą treściowo, tworzących pewną całość
(1.3) zespół zjawisk, czynności, będących w związku i stanowiących jednorazową całość
(1.4) mat. zamknięta droga z krawędzi grafu
(1.5) daw. rower
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Starożytne kalendarze bazowały na cyklach księżycowych.
(1.1) W historii Ziemi cykle długich okresów zlodowaceń i znacznie krótszych okresów międzylodowcowych następują dość regularnie po sobie.
(1.2) Na 15 (= piętnastej) stronie zaczyna się cykl ciekawych zdjęć.
Wiktionary
IPA: t͡sɨkl̥, AS: cykl̦
Wiktionary
rzecz. cykloida ż., cykliczność ż.
przym. cykliczny, acykliczny
przysł. cyklicznie
temsłow. cyklo-
Wiktionary
archipelag na Morzu Egejskim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;
Wiktionary
Cyklady (gr. Κυκλάδες, "Kikládes") – archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji. W skład archipelagu wchodzi około 220 wysp o łącznej powierzchni 2572 km². Do końca 2010 roku były jedną z prefektur (nomosów) w regionie administracyjnym Wyspy Egejskie Południowe, ze stolicą w Ermupolis na wyspie Síros.
Wikipedia
(1.1) Halsując między wyspami Cyklad łatwo rozszyfrować tajemnicę Odyseusza.
Wiktionary
rzecz. Cykladyjczyk mos., Cykladyjka ż.
przym. cykladzki
Wiktionary
mieszkaniec Cyklad (archipelagu na Morzu Egejskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Cyklad
Wiktionary
rzecz. Cyklady nmos.
:: fż. Cykladyjka ż.
przym. cykladzki
Wiktionary
mieszkanka Cyklad (archipelagu na Morzu Egejskim)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Cyklad
Wiktionary
rzecz. Cyklady nmos.
:: fm. Cykladyjczyk mos.
przym. cykladzki
Wiktionary
1. przymiotnik od: Cyklady;
2. kultura cykladzka - kultura epoki brązu, która rozwijała się w III i II tysiącleciu p.n.e. na Cykladach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cykladami, dotyczący Cyklad
Wiktionary
(1.1) Ożywione kontakty morskie z innymi ludami śródziemnomorskimi od najdawniejszych czasów – kultury kreteńskiej i cykladzkiej, a potem mykeńskiej – sprzyjały wzajemnemu przenikaniu się i wzbogacaniu doświadczeń cywilizacyjnych.
Wiktionary
rzecz. Cyklady nmos., Cykladyjczyk mos., Cykladyjka ż.
Wiktionary
chemiczny związek organiczny stosowany w przemyśle spożywczym jako sztuczny środek słodzący, kilkadziesiąt razy słodszy od tradycyjnego cukru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pot. cyklaminian (w znaczeniu środka słodzącego)
Wiktionary
(1.1) Ten napój gazowany zawiera cyklamat.
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlãmat, AS: cyklãmat
Wiktionary
(1.1) cyklaminian
Wiktionary
1. fiołek alpejski; gduła, gdula;
2. kolor różowy lub czerwony o odcieniu fioletowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cyclamen|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
(1.2) bot. roślina z rodzaju cyklamenów (1.1)
(1.3) pot. kolor różowy z odcieniem fioletowym
Wiktionary
Cyklamen ("Cyclamen") – rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych. Należy do niego 20 gatunków. Występują one w basenie Morza Śródziemnego, zwłaszcza w jego wschodniej części, poza tym w południowo-zachodniej Azji (po północny Iran). Jeden gatunek odkryty został w północno-wschodniej Somalii. W Polsce rośnie dziko jeden gatunek – cyklamen purpurowy "C. purpurascens", ale jego status we florze jest niepewny.
Wikipedia
(1.1) Cyklamen ma białe, różowe lub czerwone kwiaty.
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlãmɛ̃n, AS: cyklãmẽn
Wiktionary
przym. cyklamenowy
Wiktionary
(1.1) lud. świni chleb, świni orzech
Wiktionary
→ cyklamen
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) koloru cyklamenu: różowego o odcieniu fioletowym
Wiktionary
(1.1) Moja najlepsza przyjaciółka podarowała mi szalik koloru cyklamenowego.
Wiktionary
rzecz. cyklamen m.
Wiktionary
trujący glikozyd
SJP.pl
sól sodowa kwasu cyklaminowego stosowana jako substancja słodząca, 30 razy słodsza od sacharozy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. związek organiczny, sól lub ester kwasu cyklaminowego;
(1.2) chem. pot. cyklaminian (1.1) sodu lub wapnia (ewentualnie także potasu) stosowany jako sztuczny środek słodzący
Wiktionary
(1.1) Słodki smak cyklaminianów został odkryty przypadkowo w 1937 roku.
(1.2) Ten napój gazowany zawiera cyklaminian.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklãˈmʲĩɲãn, AS: cyklãmʹĩńãn
Wiktionary
(1.1) cykloheksylosulfaminian, N-cykloheksylosulfaminian
(1.2) cyklamat
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny wireonków
SJP.pl
enzym biorący udział w tworzeniu cząsteczek cyklicznych
SJP.pl
urządzenie służące do automatycznej dializy otrzewnowej (np. w chorobie nerek)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób cykliczny
Wiktionary
(1.1) Podczas tej fazy gwiazda staje się niestabilna, a jej jasność i wielkość cyklicznie zmieniają się wielokrotnie.
Wiktionary
rzecz. cykl m., cykliczność ż., cykloida ż.
przym. cykliczny, acykliczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha czegoś, co przebiega lub powtarza się w regularnych odstępach czasu, zgodnie z określonym cyklem
Wiktionary
(1.1) Cykliczność jest kluczową cechą wielu procesów, które można obserwować w przyrodzie, technologii i społeczeństwie, ponieważ pozwala na przewidywanie kolejnych etapów i lepsze zrozumienie dynamiki systemów.
Wiktionary
rzecz. cykl mrz., cykloida ż.
przym. cykliczny, cyklowy, acykliczny
przysł. cyklicznie
Wiktionary
1. występujący w regularnych odstępach czasu;
2. depresja cykliczna - depresja, podczas której chory doznaje lęków, przeżywa urojenia winy i ma zahamowania czynności ruchowych;
3. poeta cykliczny - autor utworów epickich tworzących cykle tematyczne, piszący w VII-VI wieku p.n.e.; cyklik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cyklu, należący do cyklu
Wiktionary
(1.1) Bezrobocie cykliczne powstaje w wyniku cyklicznego rozwoju gospodarki, kiedy spadki produkcji występują na przemian ze zwiększeniem produkcji.
Wiktionary
rzecz. cykl m., cykliczność ż., cykloida ż.
przysł. cyklicznie
przym. acykliczny
Wiktionary
autor utworów epickich tworzących cykle tematyczne, piszący w VII-VI wieku p.n.e.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) poeta tworzący cykle tematyczne wzorowane na homerowskich
Wiktionary
w technice: narzędzie do polerowania drewna lub zdzierania z niego wierzchniej warstwy; gładzica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna;
Wiktionary
Cyklina – ręczne narzędzie stolarskie służące do wygładzania powierzchni drewna. Nazywana również gładzicą. Używane obecnie m.in. do wygładzania niedostępnych dla cykliniarki mechanicznej fragmentów podłóg drewnianych.
Występuje w formie stalowej płytki (prostokątnej lub zaokrąglonej - "łabędzia szyja") o grubości od 0,4 do 1,2 mm. Krawędzie płytki wstępnie oszlifowane pod kątem prostym muszą być zawinięte (zaciągnięte) stalką aby mogły właściwie cyklinować powierzchnię.
Wikipedia
(1.1) Nadmiar ściąć metalową cykliną lub spiłować raszplą (oczywiście zabezpieczając krawędzie – ja naklejam taśmę klejącą na raszplę tak, aby taśma była nad krawędziami, a pilnik nad ślizgiem).
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlʲĩna, AS: cyklʹĩna
Wiktionary
rzecz. cykliniarz m., cykliniarka ż., cyklinowanie n.
czas. cyklinować ndk.
przym. cykliniarski
Wiktionary
przyrząd do polerowania podłóg parkietowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. rodzaj szlifierki, służący do cyklinowania;
Wiktionary
Cykliniarka — rodzaj szlifierki, służący do cyklinowania. Jest to urządzenie elektryczne składające się z silnika elektrycznego, połączonego z bębnem, na którym znajduje się papier ścierny.
Cykliniarka to nazwa potoczna. Prawidłowa nazwa tego narzędzia to szlifierka taśmowa. Występuje w dwóch wersjach:
Wikipedia
(1.1) Cykliniarka jest narzędziem do cyklinowania parkietów.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklʲĩˈɲarka, AS: cyklʹĩńarka
Wiktionary
rzecz. cykliniarz mos., cyklina ż., cyklinowanie n., wycyklinowanie n.
czas. cyklinować ndk., wycyklinować dk.
przym. cykliniarski
Wiktionary
dotyczący cykliniarza, cyklinowania
SJP.pl
ręczne polerowanie drewna cykliną
SJP.pl
osoba, która wygładza powierzchnię drewna za pomocą cykliniarki lub cykliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. wygładzanie powierzchni drewna przy pomocy cykliniarki lub cykliny
Wiktionary
Cyklinowanie – szlifowanie parkietu, najczęściej wykonywane maszyną szlifującą, czyli cykliniarką. Ma na celu zdarcie wierzchniej, zniszczonej w wyniku użytkowania warstwy drewna.
Wikipedia
rzecz. cykliniarz m., cykliniarka ż., cyklina ż., wycyklinowanie n.
czas. cyklinować ndk., wycyklinować dk.
przym. cykliniarski
Wiktionary
wyrównywać, wygładzać powierzchnię drewna za pomocą cykliny lub cykliniarki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) techn. oczyszczać i wygładzać parkiet poprzez zdzieranie jego wierzchniej warstwy cyklinarką lub cykliną
Wiktionary
rzecz. cyklina ż., cykliniarka ż., cyklinowanie n.
Wiktionary
osoba lubująca się w jeździe na rowerze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ktoś, kto jeździ na rowerze, uprawia kolarstwo
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlʲista, AS: cyklʹista
Wiktionary
rzecz. cyklistyka ż., cyklistówka ż.
:: fż. cyklistka ż.
przym. cyklistowski
Wiktionary
(1.1) rowerzysta, kolarz
Wiktionary
→ cyklista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: cyklista
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlʲistka, AS: cyklʹistka
Wiktionary
rzecz. cyklistyka ż., cyklistówka ż.
:: fm. cyklista mos.
przym. cyklistowski
Wiktionary
dawniej: kolarstwo
SJP.pl
okrągła czapka sportowa z daszkiem
SJP.pl
Cyklizacja – reakcja chemiczna, w wyniku której związek acykliczny (łańcuchowy) przekształca się w związek cykliczny. Procesowi towarzyszy wytworzenie nowego wiązania chemicznego. Reakcje tego typu zachodzą najłatwiej, jeśli produktami są pierścienie 5-, 6- i 7-członowe. Cyklizacja zwykle dotyczy związków organicznych, a jej produktami mogą być m.in. związki aromatyczne, związki heterocykliczne, cykliczne imidy, laktony, laktamy i wiele innych.
Wikipedia
przemieniać związki organiczne o budowie łańcuchowej (związki acykliczne) w związki o budowie pierścieniowej (związki cykliczne)
SJP.pl
rodzaj reakcji chemicznej
SJP.pl
Cykloaddycja – grupa reakcji chemicznych zaliczanych do tzw. procesów pericyklicznych, tzn. takich, w których utworzenie cząsteczki produktu następuje w konsekwencji kołowego przesunięcia p-elektronów w obrębie umownego lub realnego fragmentu cyklicznego.
W zależności od liczby atomów wnoszonych przez addenty do powstającego pierścienia wyróżnia się m.in
Wikipedia
alkan o budowie pierścieniowej (cyklicznej)
SJP.pl
nienasycony węglowodór posiadający w cząsteczce pierścień węglowy z jednym wiązaniem podwójnym; cykloolefina
SJP.pl
węglowodór cykliczny o czterech atomach węgla
SJP.pl
Cyklobutan – organiczny związek chemiczny z grupy cyklicznych węglowodorów. Ma podobne właściwości jak cyklopropan. Ulega addycji z rozpadem łańcucha, wiązania C−C tworzą ostre kąty. Pomimo dużych naprężeń, występuje naturalnie m.in. w postaci kwasu pentacykloanammoksowego u bakterii przeprowadzających proces anammox.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. jeden z wielu złożonych węglowodanów z grupy dekstryn
Wiktionary
tor kolarski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. tor do wyścigów w kolarstwie torowym
Wiktionary
(1.1) Kolarze spędzają na cyklodromie kilka godzin dziennie.
Wiktionary
(1.1) welodrom
Wiktionary
stacjonarny rower służący do badania sprawności fizycznej i do ćwiczeń treningowych
SJP.pl
organiczny związek chemiczny używany w chemioterapii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. med. związek organiczny, pochodna iperytu azotowego, lek alkilujący stosowany w leczeniu nowotworów;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Wskazaniami do stosowania cyklofosfamidu są m.in. ostre białaczki i mięsaki.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklɔfɔˈsfãmʲit, AS: cyklofosfãmʹit
Wiktionary
(1.1) N,N-bis(2-chloroetylo)-2-okso-1,3,2λ5-oksoazafosfinano-2-amina
Wiktionary
choroba psychiczna objawiająca się okresowymi zmianami nastrojów, napadowym występowaniem stanów maniakalnych i depresji; psychoza maniakalno-depresyjna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. choroba psychiczna z występowaniem okresowych stanów maniakalnych i depresji;
Wiktionary
(1.1) Z punktu widzenia genetycznego cyklofrenia jest więc chorobą heterogenną.
Wiktionary
rzecz. cyklofrenik mos., cyklofreniczka ż.
przym. cyklofreniczny
Wiktionary
(1.1) choroba afektywna dwubiegunowa
Wiktionary
dotyczący cyklofrenii
SJP.pl
Cyklogeneza – procesy prowadzące do powstania niżu barycznego. Czynnikami wpływającymi na cyklogenezę mogą być: ukształtowanie powierzchni, wilgotność powietrza i powstawanie kontrastów termicznych pod wpływem adwekcji ciepłego lub chłodnego powietrza z innych obszarów.
Wikipedia
wykres przedstawiający przebieg kolejnych czynności procesu technicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) wykres, który pokazuje przebieg kolejnych czynności procesu technicznego
Wiktionary
węglowodór o budowie cyklicznej (pierścieniowej) o 6 atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
Cykloheksan – organiczny związek chemiczny, nasycony węglowodór alicykliczny zawierający sześć atomów węgla.
Wikipedia
alkohol cykliczny pochodna heksanu
SJP.pl
Cykloheksanol, – organiczny związek chemiczny, cykliczny, nasycony alkohol drugorzędowy będący pochodną cykloheksanu. Bezbarwna substancja stała lub ciecz. Stosowany głównie jako półprodukt przy produkcji nylonu.
Wikipedia
szósty w szeregu nienasyconych węglowodorów o budowie pierścieniowej zawierających jedno wiązanie podwójne
SJP.pl
Cykloheksen – organiczny związek chemiczny z grupy cykloalkenów. Łatwopalna ciecz nierozpuszczalna w wodzie, rozpuszczalna w większości rozpuszczalników organicznych. Wytwarzany jest przemysłowo przez częściowe uwodornienie benzenu. Powstaje także w wyniku katalizowanej przez kwasy dehydratacji cykloheksanolu:
Wikipedia
człowiek o spotęgowanym usposobieniu cyklotymicznym, czyli takim, które charakteryzuje się zmiennością nastrojów, występowaniem na zmianę okresów depresji i wzmożonej aktywności; cyklotymik
SJP.pl
krzywa płaska, którą zakreśla punkt położony na okręgu toczącym się bez poślizgu po prostej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mat. krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;
Wiktionary
Cykloida – rodzaj krzywej płaskiej, który można definiować ruchem okręgu. Cykloida to tor (trajektoria) punktu na okręgu toczącym się – bez poślizgu – po prostej. Równoważna definicja opiera się na geometrii analitycznej – opisie tego ruchu w układzie współrzędnych. Odpowiednie wzory – dla układu kartezjańskiego – podano niżej.
Wikipedia
(1.1) Punkt zakreśla cykloidę.
Wiktionary
IPA: t͡sɨkˈlɔjda, AS: cykloi ̯da
Wiktionary
rzecz. cykl m., cykliczność ż.
przym. cykloidalny, cykliczny
przysł. cyklicznie
Wiktionary
przyrząd do kreślenia cykloid - krzywych płaskich zakreślanych przez punkt okręgu toczącego się bez poślizgu po prostej
SJP.pl
przymiotnik od: cykloida
SJP.pl
termoplastyczny produkt reakcji cyklizacji kauczuku; kauczuk cyklizowany
SJP.pl
rodzaj kolarstwa uprawianego na trudnych trasach terenowych; cyclocross, kolarstwo przełajowe
SJP.pl
przyrząd do mierzenia łuku koła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. geom. przyrząd do pomiaru łuku koła
(1.2) mot. przyrząd do rejestracji obrotów koła pojazdu
(1.3) sport. = cykloergometr
Wiktionary
Cyklometr (z greckiego: κύκλος (cyclos) 'cykle' oraz μέτρον (metron) 'mierzyć') – urządzenie wynalezione przez polskiego matematyka i kryptologa Mariana Rejewskiego, służące do wyliczania cyklicznych permutacji szyfrogramów niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma.
Wikipedia
Cyklomorfoza (gr. "kýklos" koło, "morphē" kształt), polimorfizm sezonowy – sezonowa zmienność wielkości i kształtu ciała drobnych organizmów (bezkręgowców oraz glonów planktonowych) w kolejnych pokoleniach w ciągu roku. Powszechna u planktonowych skorupiaków, zwłaszcza wioślarek.
Wikipedia
rower z niewielkim silnikiem spalinowym lub elektrycznym
SJP.pl
rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) meteorol. wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
(1.2) chem. nazwa dwóch trujących środków chemicznych: cyklon A i cyklon B
(1.3) techn. urządzenie do odpylania gazów metodą wirową;
(1.4) pot. huragan, trąba powietrzna
Wiktionary
Cyklon − rodzaj cyrkulacji atmosferycznej typowej dla niżów barycznych; wirowy układ wiatru w obrębie niżu (przemieszczają się po liniach spiralnych od zewnątrz do środka). Na półkuli północnej kierunek obrotu przeciwny do kierunku ruchu wskazówek zegara, zaś na południowej zgodny z kierunkiem wskazówek zegara (zob. efekt Coriolisa).
Wikipedia
(1.1) Statek wpadł w oko cyklonu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨklɔ̃n, AS: cyklõn
Wiktionary
przym. cyklonowy, cyklonalny, cykloniczny
Wiktionary
(1.1) niż, układ niżowy
Wiktionary
→ cyklon (wir powietrzny); cykloniczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) meteorol. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu
Wiktionary
rzecz. cyklon mrz.
przym. cykloniczny
Wiktionary
(1.1) cykloniczny
Wiktionary
urządzenie mechaniczne do oddzielania ropy naftowej od wody
SJP.pl
→ cyklon (wir powietrzny); cyklonalny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) meteorol. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu
Wiktionary
rzecz. cyklon mrz.
przym. cyklonalny, cyklonowy
Wiktionary
materiał wybuchowy kruszący; heksogen
SJP.pl
→ cyklon (urządzenie do oczyszczania gazu lub pary)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu
(1.2) meteorol. związany z cyklonem, dotyczący cyklonu
Wiktionary
rzecz. cyklon mrz.
przym. cykloniczny
Wiktionary
nienasycony węglowodór posiadający w cząsteczce pierścień węglowy z jednym wiązaniem podwójnym; cykloalken
SJP.pl
olbrzym z jednym okiem umieszczonym po środku czoła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mitgr. olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) biol. mały jednooki skorupiak, będący istotnym składnikiem zooplanktonu;
Wiktionary
(1.1) – W krainie ślepców jednooki jest królem! – obwieścił cyklop.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨklɔp, AS: cyklop
Wiktionary
rzecz. cyklopia ż.
przym. cyklopowy, rzad. cyklopi; przest. cyklopski, cyklopiczny
Wiktionary
(2.1) oczlik
Wiktionary
związek chemiczny posiadający pięć atomów węgla połączonych w pierścień oraz dwa wiązania podwójne
SJP.pl
Cyklopentadien, cyklopenta-1,3-dien – organiczny związek chemiczny, cykliczny węglowodór nienasycony zawierający w cząsteczce dwa wiązania podwójne (cyklodien).
W temperaturze pokojowej jest cieczą o charakterystycznym zapachu, nie rozpuszcza się w wodzie, ale jest rozpuszczalny w etanolu i eterze dietylowym. Jest otrzymywany ze smoły pogazowej. Stosuje się go jako monomer przy produkcji poliolefin metodą polimeryzacji z otwarciem pierścienia.
Wikipedia
związek chemiczny z grupy cykloalkanów mający pięć atomów węgla w cząsteczce
SJP.pl
Cyklopentan, C5H10 – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów cyklicznych. Jest stosowany jako rozpuszczalnik, do produkcji żywic polimerowych i klejów, a także jako porofor przy produkcji pianek poliuretanowych.
Wikipedia
cyklopowy;
1. właściwy cyklopowi, cyklopom;
2. wykonany na miarę cyklopów, gigantyczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. właściwy cyklopowi
Wiktionary
Cyklopi (także Cyklopy, Kiklopi; gr. Κύκλωπες Kýklōpes, łac. Cyclopes ‘okrągłoocy’) – w mitologii greckiej olbrzymy z jednym okiem pośrodku czoła, zajmujące się pasterstwem i budową ogromnych murów (cyklopowe mury). Pracowali też u Hefajstosa w kuźni i kuli pioruny dla Zeusa.
Wikipedia
rzecz. cyklop mrz.
przym. cyklopowy
Wiktionary
(1.1) cyklopowy
Wiktionary
cyklopowy;
1. właściwy cyklopowi, cyklopom;
2. wykonany na miarę cyklopów, gigantyczny
SJP.pl
Cyklopia, jednoocze (łac. "cyclopia") – wada rozwojowa polegająca na wykształceniu się tylko jednej gałki ocznej. Jest to jedna z wad wrodzonych związanych z holoprozencefalią.
Nazwa wady pochodzi od cyklopów, jednookich stworzeń z mitologii greckiej.
Wikipedia
cyklopi;
1. właściwy cyklopowi, cyklopom;
2. wykonany na miarę cyklopów, gigantyczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) właściwy cyklopowi
Wiktionary
rzecz. cyklop m.
przym. cyklopi
Wiktionary
(1.1) cyklopi
Wiktionary
związek chemiczny z grupy cykloalkanów mający trzy atomy węgla w cząsteczce
SJP.pl
Cyklopropan, – organiczny związek chemiczny, najprostszy cykloalkan. W warunkach normalnych jest to bezbarwny, cięższy od powietrza gaz o słodkawym zapachu. Jest bardzo łatwopalny, w kontakcie z tlenem tworzy silną mieszankę wybuchową.
Wikipedia
rodzina skorupiaków z rzędu widłonogów; oczliki
SJP.pl
1. rodzaj dawnego fotoplastykonu;
2. namalowany na płótnie obraz, nawinięty na walce, które obracając się umożliwiają obejrzenie całej panoramy
SJP.pl
antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy
SJP.pl
Cykloseryna ( cycloserinum) – organiczny związek chemiczny, antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy. Hamuje wbudowywanie -alaniny w strukturę ściany i błony komórkowej w komórkach bakterii. Działa na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie oraz na prątki gruźlicy. Działaniem niepożądanym jest oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy – może powodować psychozy, drgawki itp.
Wikipedia
sport rowerowy; kolarstwo
SJP.pl
silny lek o działaniu immunosupresyjnym
SJP.pl
Cy
Wikipedia
konkurencja kolarska, jazda po specjalnie przygotowanym, bardzo skomplikowanym torze; trial rowerowy
SJP.pl
rodzaj cyklicznego akceleratora cząstek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;
Wiktionary
Cyklotron – najprostsza i pierwsza historycznie forma akceleratora cyklicznego cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym.
W akceleratorach cyklicznych, także w cyklotronie, przyspieszane cząstki poruszają się po torach zbliżonych do kołowych, przebiegając wielokrotnie przez obszar, w którym są przyspieszane.
Wikipedia
IPA: t͡sɨkˈlɔtrɔ̃n, AS: cyklotrõn
Wiktionary
przym. cyklotronowy
Wiktionary
przymiotnik od: cyklotron
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) fiz. związany z cyklotronem, dotyczący cyklotronu
Wiktionary
rzecz. cyklotron mrz.
Wiktionary
osoba podróżująca rowerem w celach turystycznych
SJP.pl
zaburzenie psychiczne, lekka postać psychozy maniakalno-depresyjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) psych. zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Cyklotymia jest zasadniczo spokrewniona z zaburzeniami dwubiegunowymi, ponieważ również tutaj naprzemiennie występują fazy maniakalne i depresyjne. W cyklotymii jednak fazy te nie mają aż takiej intensywności i nie od razu rzucają się w oczy.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklɔˈtɨ̃mʲja, AS: cyklotỹmʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. cyklotymik m.
przym. cyklotymiczny
Wiktionary
dotyczący cyklotymii
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) psych. med. związany z cyklotymią
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklɔtɨ̃ˈmʲit͡ʃnɨ, AS: cyklotỹmʹičny
Wiktionary
rzecz. cyklotymia ż., cyklotymik m.
Wiktionary
człowiek o spotęgowanym usposobieniu cyklotymicznym, czyli takim, które charakteryzuje się zmiennością nastrojów, występowaniem na zmianę okresów depresji i wzmożonej aktywności; cykloid
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) psych. osoba cierpiąca na cyklotymię
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨklɔˈtɨ̃mʲik, AS: cyklotỹmʹik
Wiktionary
rzecz. cyklotymia ż.
przym. cyklotymiczny
Wiktionary
przymiotnik od: cykl
SJP.pl
okrężny ruch cytoplazmy wokół centralnej wodniczki pokarmowej, występujący u niektórych cudzożywnych pierwotniaków
SJP.pl
1. np. o zegarze: wydać charakterystyczny odgłos, cyknięcie; tyknąć;
2. o owadach takich jak świerszcz, konik polny: wydać charakterystyczny szmer;
3. potocznie: dać czegoś trochę;
4. rzadkie: napić się trochę
SJP.pl
1. np. o zegarze: wydać charakterystyczny odgłos, cyknięcie; tyknąć;
2. o owadach takich jak świerszcz, konik polny: wydać charakterystyczny szmer;
3. potocznie: dać czegoś trochę;
4. rzadkie: napić się trochę
SJP.pl
potocznie:
1. strach, obawa, lęk;
2. osoba bojąca się czegoś, ostrożna do przesady; tchórz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. strach
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osoba strachliwa, tchórz
Wiktionary
(2.1) Ten cykor bałby się nawet małego psa!
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨkɔr, AS: cykor
Wiktionary
(2.1) bojaźliwiec, strachajło, tchórz, panikarz, trusia, asekurant, ostrożniak, kapitulant, zajęcze serce, człowiek małego ducha; wulg. trzęsidupa
Wiktionary
1. roślina warzywna o jadalnych liściach;
2. substancja o gorzkim smaku, stosowana przy produkcji kawy zbożowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cichorium|L.|ref=tak., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
(1.2) bot. roślina z rodzaju cykoria (1.1)
(1.3) kulin. jarzyna z pędów uprawnych odmian cykorii podróżnik
(1.4) uczn. strach przed sprawdzianem
(1.5) uczn. strachliwa dziewczyna
Wiktionary
Cy
Wikipedia
IPA: t͡sɨˈkɔrʲja, AS: cykorʹi ̯a
Wiktionary
przym. cykoriowy
Wiktionary
(1.2) lud. szczerbak, twardostoj
Wiktionary
przymiotnik od: cykoria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cykorią; zawierający cykorię
Wiktionary
rzecz. cykoria ż.
Wiktionary
potocznie: łatwo ulegający strachowi; strachliwy, bojaźliwy
SJP.pl
potocznie: bać się, tchórzyć; cykać się, strachać się, dygać się, peniać
SJP.pl
odgłos zegara; cykotanie; cykanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cykotać.
Wiktionary
czas. cykotać
Wiktionary
o zegarze: wydawać dźwięki przypominające "cyk"
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. pospolita bylina o białych kwiatach, silnie trująca; szalej (pospolity);
2. trucizna wytwarzana z korzenia rośliny o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. szalej;
(1.2) toksykol. trucizna otrzymywana z soku korzenia szaleju
Wiktionary
Cykuta – śmiertelna trucizna będąca wyciągiem z różnych roślin, stosowana w starożytności i średniowieczu. Zawierała alkaloidy m.in. z takich gatunków jak szczwół plamisty ("Conium maculatum") i szalej jadowity ("Cicuta virosa"). Zarówno koniina, pochodząca ze szczwołu, jak i cykutoksyna oraz cykutol z szaleju porażają ośrodek oddechowy w rdzeniu przedłużonym.
Wikipedia
silnie trujący alkaloid z korzennego soku cykuty
SJP.pl
zdrobnienie od: Cecylia
SJP.pl
kraina historyczna w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
rzecz. Cylicyjczyk mos., Cylicyjka ż.
przym. cylicyjski, cylicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mieszkaniec Cylicji
Wiktionary
(1.1) Wśród jego pasażerów są bohaterowie późniejszych wydarzeń: Cylicyjczyk Kleon, syryjski mag Eunus, Grecy Achajos i Lesteros.
Wiktionary
rzecz. Cylicja ż.
:: fż. Cylicyjka ż.
przym. cylicyjski, cylicki
Wiktionary
związany z Cylicją, dotyczący Cylicji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cylicją, dotyczący Cylicji
Wiktionary
rzecz. Cylicyjczyk mos., Cylicja ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. włosienica
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨlʲiˈt͡sɨjũm, AS: cylʹicyi ̯ũm
Wiktionary
(1.1) stpol. dzinia
Wiktionary
1. rodzaj męskiego kapelusza
2. część maszyny tłokowej
3. przyrząd, naczynie walcowatego kształtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mat. techn. każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz
(1.2) chem. naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
(1.3) odzież. sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;
(1.4) techn. część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
(1.5) techn. magazynek w kolcie
(1.6) inform. grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.4) Dwanaście cylindrów ferrari 410 pracowało nadal bezgłośnie, choć strzałka szybkościomierza przekraczała cyfrę sto dwadzieścia.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈlʲĩndɛr, AS: cylʹĩnder
Wiktionary
rzecz. cylindryczność ż.
:: zdrobn. cylinderek m.
przym. cylindrowy, cylindryczny
przysł. cylindrycznie
Wiktionary
(1.1) walec
(1.2) menzurka
Wiktionary
mały cylinder
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. cylinder
Wiktionary
rzecz. cylinder mrz.
przym. cylindryczny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cylindrować.
Wiktionary
rzecz. cylinder m.
czas. cylindrować
przym. cylindryczny
Wiktionary
cylindrowiec koralowy - południowoamerykański wąż o podziemnym trybie życia
SJP.pl
przymiotnik od: cylinder
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cylindra
Wiktionary
rzecz. cylinder mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest cylindryczne, walcowate
Wiktionary
(1.1) W centralnym punkcie pomieszczenia na owalnym podwyższeniu stał potężny kocioł, powtarzający swoim kształtem cylindryczność twierdzy.
Wiktionary
rzecz. cylinder m.
przym. cylindryczny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma kształt cylindra
(1.2) związany z cylindrem, dotyczący cylindra
Wiktionary
(1.1) Wał na ogół wykonany jest ze stali i w formie cylindrycznej.
(1.1) Wieża, zwana gichtą, służyła do wyciągania za pomocą ręcznego dźwigu wsadu – czyli darniowej rudy żelaza, węgla drzewnego i topników – na sporą wysokość, aby zasypać nim zbudowany w pobliżu cylindryczny wielki piec.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨlʲĩnˈdrɨt͡ʃnɨ, AS: cylʹĩndryčny
Wiktionary
rzecz. cylinder m., cylinderek m., cylindrowanie n., cylindryczność ż.
Wiktionary
(1.1) walcowaty
Wiktionary
zdrobnienie od: Cecylia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Republice Komi i obwodzie archangielskim Rosji, lewy dopływ Peczory
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trafić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wyraz zastępujący słowa w niektórych piosenkach (typu: rym, cym, cym)
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) jako przyśpiewka zastępuje słowa w niektórych piosenkach
Wiktionary
w architekturze: profil w kształcie litery S; sima, esownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w architekturze: profil w kształcie litery S
Wiktionary
(1.1) sima, esownik
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. dział fizyki zajmujacy się falami dźwiękowymi i ich oddziaływaniem na substancje fizyczne
Wiktionary
Cymatyka ( κῦμα, "kyma" – fala) – dział fizyki, konkretniej akustyki, badający kształt fal akustycznych.
Wzory uzyskuje się zazwyczaj poprzez wprawienie w rezonans płynów, koloidów lub ciał stałych z rozsypanym na powierzchni piaskiem. Kształty wzorów uzależnione są od częstotliwości dźwięku oraz kształtu powierzchni wprawionej w rezonans. Fale przybierają zarówno statyczne kształty geometryczne, jak i dynamiczne formy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj bylin, półkrzewów i krzewów z rodziny babkowatych
SJP.pl
Cy
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) Ms. lp. i W. lp. od cymbał
Wiktionary
zgrubienie od: cymbał (głupiec)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zgrub. od: cymbał (głupiec)
Wiktionary
muzyk grający na cymbałach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) muzyk, który gra na cymbałach
Wiktionary
(1.1) Cymbalista zręcznie przesuwa palcami po cymbałach.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. cymbalistka ż.
przym. cymbałowy
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na cymbałach
Wiktionary
rzecz. cymbały nmos., cymbałki nmos., cymbalenie n., cymbał m.
:: fm. cymbalista m.
czas. cymbalić ndk.
przym. cymbałowy
Wiktionary
potocznie, lekceważąco: człowiek ograniczony, niezaradny życiowo; gamoń, głupiec, tuman
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. głos w organach
(1.2) daw. muz. dzwon zegarowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pogard. głupiec
Wiktionary
(1.1) Ewenementem, niemającym miejsca w żadnej innej epoce, jest cymbał niestrojony, zwany polskim, którego pojedyncza piszczałka składała się z nogi i włożonych do niej niestrojonych piszczałek, najczęściej sześciu.
(2.1) Nie będę cymbałowi dziesięć razy tłumaczył.
Wiktionary
rzecz. cymbałki lm nm., cymbały lm nm., cymbalista mos., cymbalistka ż.
:: zdrobn. cymbałek mrz.
przym. cymbałowy
Wiktionary
(2.1) głupek, osioł, muł, idiota, kretyn, głąb, niedorozwój, baran, bałwan, błazen, bęcwał, cep, ciołek, kapuściana głowa, matoł, półgłupek, półgłówek, tępak, jełop, tłumok, wariat, dupek, cwel, ciućmok, imbecyl, kiep, dureń, burak, łeb, pierdoła, sierota, debil, fiut, dzban
Wiktionary
potocznie, lekceważąco: człowiek ograniczony, niezaradny życiowo; gamoń, głupiec, tuman
SJP.pl
zdrobnienie od: cymbał
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mały cymbał
Wiktionary
popularny instrument dziecięcy zawierający luźno umocowane płytki metalowe na drewnianej ramie, w które uderza się pałeczkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. muz. dzwonki używane jako instrument dziecięcy;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: cymbałek
Wiktionary
(1.1) Cała klasa grała na cymbałkach.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃mˈbawʲci, AS: cỹmbau̯ʹḱi
Wiktionary
rzecz. cymbał mos./mrz., cymbalistka ż.
Wiktionary
(1.1) dzwonki
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) muz. związany z cymbałami, dotyczący cymbałów
Wiktionary
rzecz. cymbały mrz., cymbał mos., cymbalista mos., cymbalistka ż.
Wiktionary
instrument o stalowych strunach różnej długości, w które uderza się drewnianymi pałeczkami
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) muz. uderzany instrument strunowy;
Wiktionary
Cymbały – strunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów, uderzany pałeczkami. Klasyfikacja uwzględnia podgrupę chordofonów prostych lub cytr (dalej – cytr płytowych i rzeczywistych). Należą do instrumentów strunowych uderzanych.
Według Klasyfikacji Hornbostela-Sachsa cymbały oznaczone są numerem 314.122.
Wikipedia
(1.1) Cymbalista zręcznie przesuwa palcami po cymbałach.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃mˈbawɨ, AS: cỹmbau̯y
Wiktionary
rzecz. cymbalista m., cymbalistka ż., cymbał mos.
przym. cymbałowy
Wiktionary
popularna w XX wieku gra szkolna lub podwórkowa polegająca na odbijaniu po blacie monet za pomocą grzebienia lub linijki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) środ. gra szkolna polegająca na przesuwaniu grzebieniem po ławce większej monety tak, aby uderzała w mniejszą, którą należało trafić w bramkę przeciwnika
Wiktionary
Cymbergaj – towarzyska gra zręcznościowa, polegająca na odbijaniu monet na płaskiej powierzchni, przy użyciu linijki bądź grzebienia. Jest znana od wielu lat i posiada różnorakie warianty.
Wikipedia
(1.1) Chłopcy grali w cymbergaja i nawet nie zauważyli, kiedy do klasy wszedł nauczyciel.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃mˈbɛrɡaj, AS: cỹmbergai ̯
Wiktionary
drapieżny ichtiozaur z rodziny szastazaurów
SJP.pl
członek dawnego ludu wywodzącego się z krainy Himmerland na północy Półwyspu Jutlandzkiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. środ. górn. drewniana obudowa ścian kopalnianych
Wiktionary
rzecz. cymbrowocz mos.
czas. cymbrować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. cembrować
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. środ. górn. wznosić drewniane obudowy ścian kopalnianych
Wiktionary
(1.2)
:: rzecz. cymbra ż., cymbrowocz mos.
Wiktionary
dawny lud wywodzący się z krainy Himmerland na północy Półwyspu Jutlandzkiego
SJP.pl
Cymbrowie ( Cimbri, gr. Κίμβροι Kímbroi) – barbarzyński lud pochodzenia zapewne germańskiego, wywodzący się z krainy Himmerland ( Himmersyssel) na północy Półwyspu Jutlandzkiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. środ. górn. górnik wznoszący obudowy ścian kopalnianych
Wiktionary
rzecz. cymbra ż.
czas. cymbrować ndk.
Wiktionary
bardzo rzadki i cenny druk lub rękopis, w bibliotece przechowywany zwykle w specjalnych warunkach i nie udostępniany powszechnie; cimelium
SJP.pl
bezbarwna ciecz o dość miłym zapachu
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Giżycko,Pisz,Mrągowo,Warmia. cieśla
Wiktionary
rzecz. cymermanka ż.
Wiktionary
1. słodki pudding (kuchnia żydowska);
2. potocznie: przysmak; coś najlepszego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. wspólna nazwa kilku potraw żydowskich, najczęściej rodzaj deseru z marchewki ze słodkimi dodatkami;
(1.2) przen. coś bardzo smacznego
Wiktionary
Cy
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. cymesik m.
przym. cymesowy
przysł. cymesowo
Wiktionary
(1.2) rarytas
Wiktionary
zdrobnienie od: cymes
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. cymes
Wiktionary
rzecz. cymes mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie rostowskim;
Wiktionary
Cymlańsk (ros. Цимлянск) – miasto (od 1961) w Rosji, administracyjne centrum rejonu cymlańskiego w obwodzie rostowskim, 14731 mieszkańców (2021).
Miasto jest położone we wschodniej części obwodu rostowskiego, na zachodnim brzegu Zbiornika Cymlańskiego na rzece Don, 20 km od Wołgodońska i 236 kilometrów od Rostowa.
Wikipedia
rzecz. Cymła ż.
przym. cymlański
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cymlańskiem, dotyczący Cymlańska
(1.2) związany z Cymłą, dotyczący Cymły
Wiktionary
rzecz. Cymlańsk mrz., Cymła ż.
Wiktionary
minerał, odmiana chryzoberylu
SJP.pl
Cymofan (cymofanit, kocie oko, chryzoberylowe kocie oko) – przezroczysta lub przeświecająca odmiana chryzoberylu wykazująca efekt kociego oka. Nazwa pochodzi od greckich słów "kyma" = fala i "fainio" = pokazuję (faliste refleksy świetlne przy obrocie kamienia).
Wikipedia
młody szlachcic z obrazu "Cymon and Iphigenia" Frederica Leightona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) gwara. zabawy zapustne
Wiktionary
[czytaj: kamrik] rasa kota, długowłosa odmiana manksa
SJP.pl
Cymric (inna nazwa: "długowłosy Manx") – rasa kota powstała w Kanadzie lub USA. Istnienie długowłosych Manksów nie od razu zostało zaakceptowane.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w obwodzie rostowskim i wołgogradzkim Rosji, prawy dopływ Donu;
Wiktionary
Cymła ( Цимла) – rzeka w obwodzie rostowskim i wołgogradzkim Rosji, prawy dopływ Donu. Dolna część przebiegu została zalana w związku z budową Zbiornika Cymlańskiego. Długość rzeki wynosi 186 km (do czasu zbudowania zbiornika – 207 km), z czego 168 km w obwodzie wołgogradzkim, a 18 km w rostowskim. Powierzchnia zlewni 1650 km² (do wybudowania zbiornika 3023 km²). Największy dopływ – rzeka Rossoszka. Ogólny spadek – 120 m.
Wikipedia
rzecz. Cymlańsk ż.
przym. cymlański
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Sn
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;
(1.2) pot. naczynia i inne wyroby z cyny (1.1); Gloger.
(1.3) pot. elektron. łatwotopliwy stop cyny (1.1) z ołowiem i antymonem, używany do lutowania niskotemperaturowego
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Cienka powłoka cyny na blaszanych puszkach z żywnością zapobiega korozji.
(1.2) Szczęśliwsze były wieki, kiedy na cynie jadano.
(1.3) Przy pomocy cyny łączymy podzespoły elektroniczne do płytki drukowanej.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃na, AS: cỹna
Wiktionary
rzecz. cynownia ż., cynownictwo n., cynownik m., cynkarz m., cynkolit m., ocynownia ż., cynowanie n., pocynowanie n., ocynowanie n.
czas. cynować ndk., pocynować dk., ocynować dk.
przym. cynowy, cynkowaty, cynowniczy, cynkowniczy
przysł. cynowo
Wiktionary
(1.1) symbol. Sn
(1.3) lut, lutowie, stop lutowniczy
Wiktionary
zdrobnienie od: cynadra (nerka zwierzęca)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. cynadra (nerka zwierzęca)
(1.2) kulin. lm. cynaderki potrawy z cynaderek (1.1)
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨ̃naˈdɛrka, AS: cỹnaderka
Wiktionary
rzecz. cynadra ż.
Wiktionary
potrawa z nerek zwierzęcych; cynadry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ˈnadɛs, AS: cỹnades
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
zwierzęca nerka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. zool. nerka zwierzęca
(1.2) kulin. lm. cynadry potrawy z cynader (1.1)
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ˈnadra, AS: cỹnadra
Wiktionary
rzecz. cynaderka
Wiktionary
(bardzo rzadko również w lp) potrawa z nerek zwierzęcych; cynaderki
SJP.pl
suszona kora gałązek cynamonowca, używana jako przyprawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;
Wiktionary
Cynamon – przyprawa kuchenna otrzymywana z wysuszonej kory cynamonowca.
Występuje w dwóch postaciach: starty na proszek lub w niewielkich kawałkach zwiniętych w rulonik. Cynamon ma kolor rdzawy, a dzięki wysokiej zawartości aldehydu cynamonowego i innych lotnych związków organicznych ma charakterystyczny, słodkawo-korzenny, lekko piekący smak i silny aromat.
Wikipedia
(1.1) Posyp ciastka cynamonem, będą lepiej smakowały.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ˈnãmɔ̃n, AS: cỹnãmõn
Wiktionary
rzecz. cynamonowiec m., cynamonka ż.
przym. cynamonowy
Wiktionary
1. bułeczka z cynamonem;
2. nalewka cynamonowa;
3. gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
1. bułeczka z cynamonem;
2. nalewka cynamonowa;
3. gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych
SJP.pl
Cynamonka ("Spatula cyanoptera") – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae).
Wikipedia
wiecznie zielone drzewo lub wysoki krzew z rodziny wawrzynowatych, występujące na tropikalnych obszarach Azji i Australii, cenione dla drewna i kory, z której otrzymuje się przyprawę kuchenną cynamon, oraz olejku cynamonowego i kamforowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cinnamomum|Scheffer|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny wawrzynowatych;
(1.2) kulin. ciasto z cynamonem
Wiktionary
Cynamonowiec ("Cinnamomum" Scheffer) – rodzaj roślin z rodziny wawrzynowatych. Obejmuje ok. 250 gatunków, które pierwotnie występowały tylko we wschodniej i południowo-wschodniej Azji. Obecnie są uprawiane i jako dziczejące spotykane w całej strefie klimatu subtropikalnego.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvʲjɛt͡s, AS: cỹnãmõnovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. cynamon m.
przym. cynamonowy
Wiktionary
przymiotnik od: cynamon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) farm. kulin. dotyczący cynamonu, związany z cynamonem, zrobiony z cynamonu, zawierający cynamon, otrzymywany z cynamonu
(1.2) mający kolor rdzawobrązowy, taki jak kolor cynamonu
Wiktionary
(1.1) Dobre są także herbaty smakowe, np. z owoców leśnych, poziomkowa, z dzikiej róży, aroniowa, cynamonowa, miętowa, pokrzywowa, z żeń-szeniem.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvɨ, AS: cỹnãmõnovy
Wiktionary
rzecz. cynamon mrz., cynamonowiec mrz.
Wiktionary
rodzaj tańca lub zabawy w średniowiecznej Polsce; cenar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) zob. cenar.
Wiktionary
Cynar (czyt. "czi'nar") – aperitif pochodzenia włoskiego o zawartości alkoholu 16%. Nazwa napoju pochodzi od łacińskiego określenia "Cynara Scolymus", co znaczy karczoch. Alkohol jest produkowany od początku lat 50. XX w. W jego skład wchodzą ekstrakty z roślin i alkoholu oraz sok z karczocha.
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨ̃nar, AS: cỹnar
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. związek czynny występujący w karczochach
Wiktionary
odnoszący się do związków chemicznych cyny w drugim stopniu utlenienia
SJP.pl
związek chemiczny z grupy alkaloidów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. rodzaj tkaniny jedwabnej
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃nˈdalʲĩn, AS: cỹndalʹĩn
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. nacięcie
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃nɛk, AS: cỹnek
Wiktionary
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, bezbarwna ciecz o zapachu kamfory, występująca w olejku eterycznym otrzymywanym z eukaliptusa, piołunu i rozmarynu; eukaliptol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, bezbarwna ciecz o zapachu kamfory, występująca w olejku eterycznym z eukaliptusa, piołunu, bądź rozmarynu;
Wiktionary
Cyneol, eukaliptol – organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, bezbarwna ciecz o zapachu kamfory, występująca w olejku eterycznym otrzymywanym z eukaliptusa, piołunu, bądź rozmarynu. Wykorzystywany głównie jako składnik kompozycji zapachowych oraz środków pielęgnacyjnych.
Wikipedia
(1.1) eukaliptol
Wiktionary
kwitnąca roślina doniczkowa, jednoroczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. mieszaniec roślin z rodziny astrowatych;
Wiktionary
(1.1) Wezmę jeszcze dwie torebki nasion cynerarii.
Wiktionary
(1.1) popielnik
Wiktionary
w psychologii: poczucie swego ciała, ogół uczuć organicznych doznawanych w danej chwili; cenestezja
SJP.pl
cienka, miękka blaszka imitująca złoto, używana głównie do pakowania artykułów spożywczych; staniol; pozłotka; pozłotko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cienki, cynowy arkusz
Wiktionary
(1.1) Szeleściły na wietrze wielkie arkusze cynfolii, […] zdobywane nie wiadomo skąd przez przekupniów.
(1.1) Behemot pożarłszy trzecią mandarynkę wsunął łapę w przemyślną konstrukcję wzniesioną z tabliczek czekolady, wyciągnął jedną tabliczkę ze spodu, wskutek czego, oczywiście, wszystko runęło, po czym połknął czekoladę wraz ze złotą cynfolią.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃nˈfɔlʲja, AS: cỹnfolʹi ̯a
Wiktionary
przym. cynfoliowy
Wiktionary
(1.1) staniol, pozłotka
Wiktionary
choroba wywołana niedoborem witaminy C, objawiająca się m.in. owrzodzeniem dziąseł i błony śluzowej oraz wypadaniem zębów; gnilec, szkorbut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. med. szkorbut, odmiana awitaminozy o ciężkich objawach fizycznych i psychicznych, występująca w sowieckich łagrach na Syberii
Wiktionary
(1.1) Już po kilku miesiącach pobytu w obozie cynga dawała się we znaki większości więźniów, a z biegiem czasu stan ich zdrowia pogarszał się z tygodnia na tydzień.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃ŋɡa, AS: cỹŋga
Wiktionary
(1.1) szkorbut, gnilec
Wiktionary
1. metalowy języczek w ręcznej broni palnej;
2. ryba z rodziny okoniokształtnych, o ciele wydłużonym, wrzecionowatym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) język spustu w broni palnej
(1.2) środ. w lm. cyngle: okulary
(1.3) lwów. szkolna ocena niedostateczna
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. długa ryba z rodzaju nazwa systematyczna|Zingel|ref=tak., z rodziny okoniowatych;
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) przen. zabójca w mafii, w tajnej organizacji
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃ŋʲɟɛl, AS: cỹŋʹǵel
Wiktionary
(1.1) spust, język spustowy
(2.1) czop
(3.1) człowiek od mokrej roboty, egzekutor
Wiktionary
1. metalowy języczek w ręcznej broni palnej;
2. ryba z rodziny okoniokształtnych, o ciele wydłużonym, wrzecionowatym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨ̃ŋɡvajˈsufka, AS: cỹŋgvai ̯sufka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
roślina z rodziny astrowatych o szorstkich liściach, pochodząca z Ameryki Płn. i Meksyku; cynka; jakobinka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Zinnia|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
(1.2) bot. ogrod. roślina z rodzaju cynii (1.1), m.in. uprawiana dla ozdobnych kwiatów
(1.3) pot. kwiat cynii (1.2)
Wiktionary
Cynia, jakobinka ("Zinnia" L.) – rodzaj roślin z rodziny astrowatych. Należą do niego 23 gatunki. Rośliny te występują w Ameryce Północnej i Południowej od południowej części Stanów Zjednoczonych po Argentynę. Występują w siedliskach nasłonecznionych i suchych.
Wikipedia
(1.2) Gdy letnie dni stają się krótkie, a wieczory i ranki chłodne, na rabatach rozkwitają cynie. Wyróżniają się nasyconymi barwami i wytworną posturą. Kochają je motyle i pszczoły.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃ɲja, AS: cỹńi ̯a
Wiktionary
(1.2-3) jakobinka
Wiktionary
sól kwasu cynowego
SJP.pl
sól kwasu cynowego
SJP.pl
związany ze szkołą cyników, cynicyzmem lub cynizmem
SJP.pl
zespół poglądów głoszonych przez grecką grupę cyników
SJP.pl
stawać się cynikiem; cynicznieć
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób cyniczny
Wiktionary
rzecz. cynizm m., cynik m.
przym. cyniczny
Wiktionary
stawać się cynicznym; cyniczeć
SJP.pl
stawać się cynicznym; cyniczeć
SJP.pl
postawa życiowa charakteryzująca się nieuznawaniem obowiązujących zasad etycznych i lekceważącym odnoszeniu się do ogólnie szanowanych pojęć, praw, osób; cynizm, złośliwość, zgryźliwość
SJP.pl
1. o postawie, sposobie myślenia - nie wierzący w uczciwość i szczerość innych ludzi, zarzucający innym złe intencje i wolę;
2. postępujący niezgodnie z zasadami społecznymi, nieuczciwie, bez skrupułów;
3. związany z cynizmem - kierunkiem filozoficznym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) lekceważąco odnoszący się do ogólnie uznawanych autorytetów i zasad etycznych
przymiotnik relacyjny
(2.1) filoz. związany z cynizmem filozoficznym
Wiktionary
(1.1) Jego cyniczne zagranie twardziela może zniszczyć jego wizerunek lub doprowadzić go do reelekcji.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ˈɲit͡ʃnɨ, AS: cỹńičny
Wiktionary
rzecz. cynik m., cynizm m.
przysł. cynicznie
Wiktionary
(2.1) cynicki
Wiktionary
1. człowiek cyniczny;
2. filoz. wyznawca cynizmu, kierunku filozoficznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) filoz. przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa
(1.2) pejor. człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady
Wiktionary
(1.2) Myślę o niej często, wspominając człowieka niezbyt szczęśliwego, który na złość samemu sobie przez wiele lat budował swoją reputację cynika i zimnego drania – nadaremno.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃ɲik, AS: cỹńik
Wiktionary
rzecz. cynizm m.
:: fż. cyniczka ż.
przym. cynicki, cyniczny
przysł. cynicko, cynicznie
Wiktionary
1. postawa życiowa charakteryzująca się nieuznawaniem obowiązujących zasad etycznych i lekceważącym odnoszeniu się do ogólnie szanowanych pojęć, praw, osób; cyniczność, złośliwość, zgryźliwość;
2. w filozofii: zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa, który głosił, że dobro polega na ograniczaniu potrzeb materialnych, a życie zgodne z naturą jest najwyższą cnotą
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych
(1.2) filoz. zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) (…) odpychał nieprzezwyciężonym pociągiem do szyderstwa, bezwzględnym zaufaniem w samym sobie i pewnym, aż w cynizm wpadającym lekceważeniem wszystkiego i wszystkich na świecie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨ̃ɲism̥, AS: cỹńism̦
Wiktionary
rzecz. cyniczność ż., cynik m., cyniczka ż.
przym. cyniczny, cynicki
przysł. cynicznie
Wiktionary
(1.1) cyniczność
Wiktionary
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Zn, metal o liczbie atomowej 30, stosowany m.in. jako składnik stopów, mikroelement będący składnikiem enzymów i hormonów;
2. pospolicie: poufna informacja, wskazówka; w gwarze więziennej: tajnie przekazana wiadomość;
3. dawny instrument dęty drewniany o kształcie prostego lub zakrzywionego rogu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;
(1.2) pot. informacja, zazwyczaj poufna
(1.3) muz. daw. dęty instrument drewniany;
Wiktionary
Cynk (Zn, zincum) – pierwiastek chemiczny, metal przejściowy z grupy cynkowców w układzie okresowym (grupa 12).
Odkryto 30 izotopów cynku z przedziału mas 54–83, z czego trwałe są izotopy,, i.
Stopy cynku, np. mosiądz, znano już przed 1500 rokiem p.n.e. Czysty cynk produkowano w Indiach w średniowieczu, skąd był importowany do Europy w XVII wieku.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma cynk?
(1.2) Dostałem cynk, że jutro przejedzie tędy transport z pieniędzmi do banku.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ŋk, AS: cỹŋk
Wiktionary
(1.1)
:: rzecz. cynkowiec m., cynkowanie n.
:: czas. cynkować ndk., ocynkować dk.
:: przym. cynkowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Zn
(1.2) sygnał
(1.3) kornet
Wiktionary
roślina z rodziny astrowatych o szorstkich liściach, pochodząca z Ameryki Płn. i Meksyku; cynia; jakobinka
SJP.pl
obrabiarka do wykonywania stalowych wczepów; wczepiarka
SJP.pl
środowiskowo: osoba, która donosi na innych; donosiciel
SJP.pl
minerał, tlenek cynku
SJP.pl
Cynkit – minerał z gromady tlenków. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału, którego głównym składnikiem jest cynk. (W. Haidinger, 1845 r.).
Wikipedia
1. technika graficzna druku płaskiego;
2. technika przygotowywania klisz do druku wypukłego;
3. chemigrafia; cynkotypia
SJP.pl
Cy
Wikipedia
mieszanina siarczku cynku z siarczanem baru, używana jako biała farba; biel Griffitha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mieszanina siarczku cynku z siarczanem baru, używana jako biała farba
Wiktionary
rzecz. cyna ż.
Wiktionary
(1.1) litopon, biel Griffitha
Wiktionary
obfitujący w cynk; dostarczający cynku; zawierający cynk
SJP.pl
technika druku wypukłego, która łączy w sobie technikę akwaforty i litografii, czasami także elementy fotografii
SJP.pl
rysunek utrwalony na płycie cynkowej
SJP.pl
1. technika graficzna druku płaskiego;
2. technika przygotowywania klisz do druku wypukłego;
3. chemigrafia; cynkografia
SJP.pl
rzadko: osoba zatrudniona przy cynkowaniu blachy; ocynkowywacz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) met. pokrywanie powierzchni warstwą cynku
Wiktionary
Cynkowanie – ogół operacji mający na celu pokrycie powierzchni przedmiotów stalowych cienką, silnie przylegającą powłoką cynku w celu ochrony przed korozją powodowaną działaniem powietrza i wody. Cynkowanie jest stosowane powszechnie w wielu gałęziach gospodarki, m.in. w przemyśle samochodowym, budowlanym, lotniczym.
Wikipedia
rzecz. cynk m., cynkowiec m., cynkownia ż., cynkarz m., cynkarka ż.
czas. cynkować ndk.
przym. cynkowy
Wiktionary
pokrywać przedmioty metalowe warstwą cynku; ocynkowywać
SJP.pl
pierwiastki z 12 (II B) grupy układu okresowego: cynk, kadm, rtęć, ununbium
SJP.pl
Cynkowce
Wikipedia
pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego pierwiastków; kadmowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek należący do dwunastej grupy układu okresowego;
Wiktionary
rzecz. cynkowanie n.
Wiktionary
huta wytapiająca cynk
SJP.pl
przymiotnik od: cynk
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cynku
Wiktionary
rzecz. cynk m., cynkarz m., cynkowanie n.
czas. cynkować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara więzienna wytatuowana kropka nad lewym okiem, znak rozpoznawczy gitów
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ŋˈkfajis, AS: cỹŋkfai ̯is
Wiktionary
1. pomocnik złodzieja kieszonkowego stojący na obserwacji;
2. potocznie: urządzenie alarmowe;
3. krótka kurtka skórzana
SJP.pl
Lucius Cornelius Cinna (130-84 p.n.e.) - rzymski wódz i polityk
SJP.pl
siarczek rtęciowy używany jako farba koloru czerwonego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeden z odcieni koloru czerwonego;
(1.2) miner. minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na dalszym planie, w głębi, wznosiło się kilku stopniami podium zasiane suknem o soczystej barwie cynobru.
(1.2) W Indiach mężatki barwią sobie przedziałek cynobrem.
Wiktionary
IPA: t͡sɨ̃ˈnɔbɛr, AS: cỹnober
Wiktionary
rzecz. cynobrówka ż., cynobrowienie n.
czas. cynobrowieć ndk.
przym. cynobrowy
Wiktionary
przymiotnik od: cynober
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor czerwony o brunatnym odcieniu, taki jak kolor cynobru
(1.2) miner. dotyczący cynobru, związany z cynobrem
Wiktionary
(1.1) W moim Budapeszcie zawsze jest koniec października, przygrzewa jesienne słońce i płyną pod nogami suche strumienie żółtych, cynobrowych, brunatnych liści.
(1.1) Mienią się złote korony, wzrok Madonny ogarnia całe wnętrze, jest łagodny i słodki. Cynobrowe, pełne, kobiece usta.
Wiktionary
rzecz. cynober m., cynobrowiec m., cynobrowość ż., cynobrówka ż., cynobrowienie n.
czas. cynobrowieć ndk.
Wiktionary
roślina ozdobna z rodziny kosaćcowatych; montbrecja, krokosmia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. krokosomia
Wiktionary
rzecz. cynober m., cynobrowienie n.
czas. cynobrowieć ndk.
przym. cynobrowy
Wiktionary
(1.1) krokosomia, montbrecja, tritonia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) mit. fantastyczna istota o ludzkim ciele i psiej głowie;
Wiktionary
Cynocefal lub Psiogłowy (gr. κῠνοκέφᾰλοι) – termin oznaczający „psią-głowę”, stosowany do określenia mitologicznych stworzeń o korpusie człowieka i głowie psa.
Wikipedia
(1.1) psiogłowiec, psiogłowy
Wiktionary
cynodon palczasty - gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych; trawa bermudzka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gad ssakokształtny, wymarły częściowo pod koniec triasu, a całkowicie w połowie jury, prawdopodobnie praprzodek ssaków
SJP.pl
ssakokształtny, wymarły gad drapieżny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) met. pokrywanie powierzchni przedmiotów cyną
Wiktionary
Cynowanie (bielenie) – pokrywanie powierzchni metalowych (gł. stopów żelaza lub miedzi) ochronną powłoką cyny.
Wikipedia
rzecz. ocynownia ż., cyna ż., cynownia ż.
czas. cynować ndk.
przym. cynowy
Wiktionary
pokrywać przedmioty cyną w celu zabezpieczenia ich przed korozją; pobielać
SJP.pl
czasownik
(1.1) pokrywać cyną
Wiktionary
rzecz. cyna ż., cynowanie n., ocynownia ż.
przym. cynowy
Wiktionary
1. urządzenie do cynowania;
2. huta, w której wytapia się lub przetapia cynę
SJP.pl
biały o cynowym odcieniu
SJP.pl
1. → cyna;
2. dżuma cynowa - wada wyrobów cynowych skutkująca pojawianiem się łatwo wykruszających się wybrzuszeń na ich powierzchni; zaraza cynowa
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cyną, dotyczący cyny
(1.2) zrobiony z cyny
Wiktionary
rzecz. cyna ż., ocynownia ż., cynowanie n., ocynowanie n.
czas. cynować ndk., ocynować dk.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Cyntia – imię żeńskie pochodzenia greckiego, oznaczające "kobieta z góry Kynthos". Na tej górze według mitologii narodzić się miała wraz ze swoim bratem Apollinem bogini Artemida.
Wikipedia
minerał z grupy łyszczyków, glinokrzemian potasu, litu i żelaza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. zielona, brunatna lub czarna mika potasowa;
Wiktionary
Cynwaldyt – minerał skałotwórczy z grupy łyszczyków.
Glinokrzemian potasu zawierający lit i żelazo. Występuje w skałach Dolnego Śląska. Ma szklisty połysk, w barwach od ciemnozielonej po czarną. Wykorzystywany jest na materiały elektroizolacyjne.
Wikipedia
IPA: t͡sɨ̃nˈvaldɨt, AS: cỹnvaldyt
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. pot. rub. określenie penisa
(1.2) gwara. czepek
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨpɛk, AS: cypek
Wiktionary
rzecz. cipka, ciupa
Wiktionary
1. wysunięta w morze, jezioro lub rzekę wąska część lądu;
2. wysunięta wąska część czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. ląd mocno wysunięty w morze lub inny zbiornik wodny
(1.2) geogr. wybiegnięcia terytorium państwa w głąb innych państw sąsiednich
(1.3) przen. coś wystającego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨpɛl, AS: cypel
Wiktionary
(1.1) przylądek
(1.2) worek
(1.3) występ, koniuszek
Wiktionary
zdrobnienie od: cypel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) liter. imię|polski|m., postać z serii powieści Václava Čtvrtka o rozbójniku Rumcajsie; synek tytułowego bohatera
Wiktionary
przym. Cypiskowy
rzecz. Cyprian mos.
Wiktionary
w kształcie cypla
SJP.pl
1. wyspa na Morzu Śródziemnym;
2. państwo w Azji ze stolicą w Nikozji; Republika Cypryjska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
(1.2) geogr. europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;
(1.3) geogr. polit. zob. Cypr Północny.
Wiktionary
Cypr, Republika Cypryjska ( Κύπρος, "Kýpros"; Kıbrıs) – państwo wyspiarskie w Azji Zachodniej położone na wyspie Cypr leżącej we wschodniej części Morza Śródziemnego. Poprzez wody terytorialne graniczy z oddaloną o 70 km na północ Turcją. Jest członkiem Unii Europejskiej, ma wprowadzoną walutę euro. Największymi miastami kraju są: Limassol oraz Nikozja (stolica).
Wikipedia
(1.1) Na Cyprze położone są dwa państwa: Republika Cypryjska i Turecka Republika Cypru Północnego.
(1.2) Producentami umbry są głównie Cypr, Anglia, Francja, Niemcy i Ameryka.
Wiktionary
IPA: t͡sɨpr̥, AS: cypr̦
Wiktionary
rzecz. Cypryjka ż., Cypryjczyk mos., Cyprian mos.
przym. cypryjski, antycypryjski, procypryjski
Wiktionary
(1.2) ofic. Republika Cypryjska
(1.3) ofic. Turecka Republika Cypru Północnego
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. cyprys
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨprɛʃ, AS: cypreš
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cyprian – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Imię to zostało utworzone od nazwy wyspy Cypr przyrostkiem "-ianus" i oznaczające „pochodzący z Cypru, Cypryjczyk” (przyrostek "-ianus" często używano do tworzenia nazw osobowych wyzwoleńców). W Polsce imię to notowane jest od 1193 roku, w formie Cyprianus, a także (Cypryjan) i – wschodniosłowiańskiej – Kupryjan, ze zdrobnieniem Cyprek (?).
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨprʲjãn, AS: cyprʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Cypr m., Cypryjczyk m., Cypryjka ż.
:: zdrobn. Cyprianek mos., Cypek mos., Cypisek mos.
przym. cypryjski
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Cyprianek, Cypek, Cypisek
Wiktionary
Cyprian z małżonką; Cyprianowie
SJP.pl
Cyprian z małżonką; Cyprianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cypriana lub z nim związany
SJP.pl
cyprina islandzka - głębinowy małż atlantycki, najbardziej długowieczne zwierzę niekolonijne, mogące żyć nawet kilkaset lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. farm. chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;
Wiktionary
Cyprofloksacyna, ciprofloksacyna – organiczny związek chemiczny, chemioterapeutyk z grupy chinolonów II generacji (fluorochinolonów), o działaniu bakteriobójczym, wykazujący swoje działanie poprzez hamowanie bakteryjnej topoizomerazy DNA i gyrazy DNA. Jest najsilniej działającym lekiem wśród fluorochinolonów. Wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem i częściowo z kałem, osiągając w nich duże stężenia.
Wikipedia
(1.1) Na zapalenie płuc pacjentowi zapisano ciprofloksacynę pięćset miligramów, dwa razy dziennie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨprɔflɔksaˈt͡sɨ̃na, AS: cyprofloksacỹna
Wiktionary
(1.1) ciprofloksacyna, nazwy handlowe: Cifran, Ciloxan, Ciphin, Ciprinol, Ciprobay, Ciprofloxacin Kabi, Cipronex, Cipropol, Ciproxin, Ciprum, Cyprofloksacyna, Proxacin
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) farm. substancja głównie o działaniu antyhistaminowym, antycholinergicznym i serotoninergicznym;
Wiktionary
Cyproheptadyna – organiczny związek chemiczny z grupy związków policyklicznych o budowie częściowo aromatycznej. Stosowany jako lek przeciwhistaminowy I generacji. Charakteryzuje się dodatkowo silnym działaniem serotoninolitycznym.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. psych. chorobliwy lęk przed chorobami wenerycznymi i aktywnością seksualną
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨprɨdɔˈfɔbʲja, AS: cyprydofobʹi ̯a
Wiktionary
obywatel Cypru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)
(1.2) mieszkaniec Cypru
Wiktionary
(1.1) Dysproporcje wynagrodzenia występują w różnym stopniu, przykładowo Cypryjczyk zarabia o jedną czwartą lepiej niż zatrudniona na takim samym stanowisku Cypryjka.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈprɨjt͡ʃɨk, AS: cypryi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Cypr mrz.
:: fż. Cypryjka ż.
przym. cypryjski
Wiktionary
obywatelka Cypru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)
Wiktionary
(1.1) Dysproporcje wynagrodzenia występują w różnym stopniu, przykładowo Cypryjczyk zarabia o jedną czwartą lepiej niż zatrudniona na takim samym stanowisku Cypryjka.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈprɨjka, AS: cypryi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Cypr mrz., Cypryjczyk mos., Cyprian mos.
przym. cypryjski
Wiktionary
związany z Cyprem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Cypr
(1.2) odnoszący się do wyspy Cypr
Wiktionary
(1.1) Na fladze cypryjskiej widnieje zarys wyspy.
(1.2) Muszę ci powiedzieć, że cypryjski klimat mi nie służy.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈprɨjsʲci, AS: cypryi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Cypr mrz., Cypryjczyk mos., Cypryjka ż., Cyprian mos.
Wiktionary
drzewo iglaste o wysmukłej, stożkowatej koronie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Cupressus|L.|ref=tak., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;
(1.2) więz. choroba weneryczna
Wiktionary
Na
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨprɨs, AS: cyprys
Wiktionary
rzecz. cypryśnik m., cyprysowate nmos., cyprysowiec m., cyprysowce nmos.
:: zdrobn. cyprysik m.
przym. cyprysowy, cypryśnikowy, cyprysowaty
Wiktionary
(1.2) bukiet, kwiat, kwiatek, pączek róży, róża
Wiktionary
1. zdrobnienie od: cyprys;
2. zimozielone drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych, o łuskowatych igłach i drobnych szyszkach, występujące w Ameryce Północnej i wschodniej Azji; w Polsce często sadzone w parkach jako drzewo ozdobne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Chamaecyparis|Spach|ref=tak., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny cyprysowatych, o łuskowatych liściach;
(1.2) bot. drzewo lub krzew z rodzaju cyprysików (1.1)
(1.3) zdrobn. od: cyprys
(1.4) mały lub młody cyprys
Wiktionary
Cyprysik ("Chamaecyparis") – rodzaj roślin należący do rodziny cyprysowatych. W zależności od ujęcia systematycznego zaliczanych jest tu od 5 do 8 gatunków. Zasięg geograficzny tych roślin obejmuje Amerykę Północną oraz wschodnią Azję (Japonię i Tajwan). W naturze rosną zwykle w wilgotnym klimacie z deszczowym latem.
Wikipedia
(1.1) W czystej postaci cyprysiki i żywotniki od właściwego jałowca wyróżniają łuskowate liście. Jednakże kiełkując z nasion posiadają igiełki.
Wiktionary
rzecz. cypryśnik m., cyprysowate nmos., cyprysowiec m., cyprysowce nmos., cyprys mrz.
przym. cyprysikowy, cyprysowy, cypryśnikowy, cyprysowaty
Wiktionary
santolina cyprysikowata - zimozielony półkrzew pochodzący z Ameryki Południowej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z cyprysika
(1.2) wykonany z drewna lub innej części cyprysika
(1.3) będący częścią cyprysika
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨprɨɕiˈkɔvɨ, AS: cypryśikovy
Wiktionary
rzecz. cyprysik
Wiktionary
rodzina roślin iglastych, o liściach w postaci łusek lub igieł ułożonych okółkowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Cupressaceae|Bartlett|ref=tak., rodzina żywicznych drzew i krzewów nagonasiennych;
forma przymiotnika.
(2.1) M., B. i W. n. lp.; M., B. i W. lm nm. od: cyprysowaty
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.1) Liście cyprysowatych są zwykle zimozielone.
Wiktionary
rzecz. cyprys mrz., cyprysik mrz., cyprysowce lm nm., cypryśnik mrz.
przym. cyprysowaty
Wiktionary
o cechach cyprysowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. przypominający cyprys
Wiktionary
rzecz. cyprys, cyprysik, cyprysowate
Wiktionary
przymiotnik od: cyprys
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z cyprysa
(1.2) wykonany z drewna lub innej części cyprysa
(1.3) będący częścią cyprysa
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨprɨˈsɔvɨ, AS: cyprysovy
Wiktionary
rzecz. cyprysik mrz., cyprys
Wiktionary
wysokie, długowieczne drzewo iglaste z rodziny cypryśnikowatych
SJP.pl
Cypryśnik ("Taxodium" Rich.) – rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych ("Cupressaceae"). Obejmuje dwa gatunki występujące w południowo-wschodniej części USA oraz w Meksyku i Gwatemali. Zasiedlają siedliska podmokłe i wilgotne, przy czym rosnąc w miejscach z wysokim poziomem wody zwykle wytwarzają pneumatofory. Do tego rodzaju należy tzw. drzewo z Tule o największym obwodzie wśród współczesnych drzew na Ziemi.
Wikipedia
rodzina drzew iglastych strefy subtropikalnej, reliktowe formy z okresu trzeciorzędu
SJP.pl
o cechach cypryśnikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Cyprzanów ( Janowitz) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie raciborskim, w gminie Pietrowice Wielkie, na lewym, północnym brzegu Psiny.
Wikipedia
cyprzyk czteroklapowy - drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych; żywiczlin; sandarak
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny szorstkolistnych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. ozdobny koronkowy haft, cera
Wiktionary
Cyra, również Kira – żeński odpowiednik męskiego imienia Cyrus. Patronką tego imienia jest św. Cyra z V wieku.
Cyra imieniny obchodzi oraz jako wspomnienie św. Cyry 3 sierpnia.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: cyranka;
2. gatunek wodnych ptaków z rodziny kaczek, żyjących na wodach w strefie zimnej i umiarkowanej Europy i Azji; w Polsce ptak przelotny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anas crecca|ref=tak., gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;
(1.2) ornit. ptak z gatunku cyraneczek (1.1)
(1.3) zdrobn. od: cyranka
Wiktionary
(1.3) Cyraneczki odleciały we wrześniu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrãˈnɛt͡ʃka, AS: cyrãnečka
Wiktionary
rzecz. cyranka ż.
przym. cyrankowy, cyraneczkowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyrać.
Wiktionary
czas. cyrać ndk.
Wiktionary
ptak wodny z rodziny kaczek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Anas querquedula|ref=tak., wodny ptak eurazjatycki;
Wiktionary
(1.1) Nadleciały stadkiem cyranki, krążyły kilkakroć z wyciągniętymi szyjami, przerywając ciszę melodyjnym, dzwoniącym świstem skrzydeł, zataczały w powietrzu elipsy coraz mniejsze – wreszcie zapadły w trzciny, z łoskotem rozbijając wodę piersiami.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈrãnka, AS: cyrãnka
Wiktionary
rzecz. cyraneczka ż.
Wiktionary
(1.1) trajkotka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. cucić, ożywiać
Wiktionary
czas. docyrać
rzecz. cyranie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
[czytaj: kyrke] Kirke, Circe;
1. w mitologii greckiej: córka Heliosa, czarodziejka z wyspy Ajaja;
2. przenośnie: czarodziejka, uwodzicielka, femme fatale
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
starożytne miasto w północnej Libii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;
Wiktionary
Cyrena (gr. Κυρήνη "Kyrēnē) –" starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka, ok. 16 km od Morza Śródziemnego na płaskowyżu o wysokości 550 m n.p.m. Niedaleko miasta znajdował się port Apollonia, początkowo również samodzielne miasto, od końca VII wieku p.n.e. traktowane jako port Cyreny. Apollonię z Cyreną łączyła tzw. droga królewska, zbudowana przez legionistów rzymskich ok. 100, w miejscu której dziś biegnie nowoczesna droga asfaltowa.
Wikipedia
rzecz. Cyrenajka ż., cyrenejczyk m., cyrenejka ż., Cyrenajczyk m., Kyrene ż., Cyrene ż.
przym. cyrenejski, cyrenajski
Wiktionary
wyznawca, zwolennik cyrenaizmu
SJP.pl
doktryna greckiej szkoły filozoficznej, głosząca względność wszelkiej wiedzy
SJP.pl
mieszkaniec Cyrenajki (krainy w Libii)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Cyrenajki
Wiktionary
rzecz. Kyrene ż., Cyrenajka ż., Cyrena ż., cyrenaizm mrz., cyrenaik mos., cyrenejczyk mos., cyrenejka ż.
przym. cyrenajski, cyrenejski
Wiktionary
kraina historyczna w północno-wschodniej Libii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨrɛ̃ˈnajka, AS: cyrẽnai ̯ka
Wiktionary
rzecz. Cyrenajczyk mos., Kyrene ż., Cyrena ż.
przym. cyrenajski
Wiktionary
→ Cyrenajka (kraina historyczna)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cyrenajką, dotyczący Cyrenajki
Wiktionary
rzecz. Kyrene ż., Cyrenajka ż., Cyrenajczyk mos., Cyrena ż., cyrenaizm mrz., cyrenaik mos., cyrenejczyk mos., cyrenejka ż.
przym. cyrenejski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) astr. planetoida o numerze 133 z pasa głównego asteroid;
Wiktionary
rzecz. Kyrene ż., Cyrena ż.
Wiktionary
Szymon Cyrenejczyk, Szymon z Cyreny: przypadkowy przechodzień, którego żołnierze rzymscy zmusili do pomocy Jezusowi w niesieniu krzyża
SJP.pl
→ Cyrena (starożytne miasto na terenie dzisiejszej Libii)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Cyreną, dotyczący Cyreny
Wiktionary
rzecz. Cyrenajczyk mos., Cyrena ż., cyrenejczyk m., cyrenejka ż., Kyrene ż.
przym. cyrenajski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cyriak – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa "kyriakós" od rzeczownika "kýrios" oznaczającego "pan", "władca". Istnieje kilku świętych o tym imieniu.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Cyriaka – żeński odpowiednik imienia Cyriak. Wśród patronek tego imienia – św. Cyriaka, zm. w 307 roku w Nikomedii.
Cyriaka imieniny obchodzi: 20 marca, 19 maja, 15 lipca i 21 sierpnia.
Wikipedia
1. namiot lub budynek z areną, na której odbywają się występy prestidigitatorów, klaunów, akrobatów, tresowanych zwierząt itp.;
2. widowisko cyrkowe;
3. potocznie o śmiesznej, absurdalnej sytuacji;
4. (geol.) cyrk lodowcowy - kar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;
(1.2) hist. w starożytnym Rzymie: budynek, w którym znajdował się hipodrom, na którym odbywały się wyścigi kwadryg;
(1.3) przen. pot. dziwne, śmieszne lub uciążliwe zdarzenie, które zwraca na siebie uwagę
(1.4) geol. zob. cyrk lodowcowy.
(1.5) geol. zob. cyrk dolinny.
(1.6) stpol. splot włosów
(1.7) daw. gw-pl|Warszawa. areszt policyjny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dziennikarz przeprowadził wywiad z dyrektorem cyrku.
Wiktionary
IPA: t͡sɨrk, AS: cyrk
Wiktionary
rzecz. cyrkowiec m., cyrkówka ż., cyrkóweczka ż., cyrkiel m., cyrklowanie n., wycyrklowanie n.
czas. cyrklować ndk.
przym. cyrkowy
Wiktionary
(1.3) heca
(1.7) warszawa|cyrkiel.
Wiktionary
skrót od: cyrkowy
SJP.pl
1. przyrząd kreślarski i pomiarowy;
2. dolny brzeg sukienki, płaszcza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;
(1.2) daw. gw-pl|Warszawa. areszt policyjny, także komisariat policji
Wiktionary
Cyrkiel ( circulus) – przyrząd kreślarski służący do kreślenia okręgów i odmierzania odcinków. Stosuje się go do rysowania na papierze, brystolu czy kalce technicznej, a także do trasowania na półwyrobach. Do wyposażenia tzw. "cyrkli uniwersalnych", czyli używanych do kreślenia rysunków, należały:
Wikipedia
(1.1) Nie rysuj kółek od ręki, weź cyrkiel.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrʲcɛl, AS: cyrʹḱel
Wiktionary
rzecz. cyrk m., wycyrklowanie n., cyrklowanie n., cyrkówka ż.
czas. cyrklować ndk., wycyrklować dk.
Wiktionary
(1.2) cyrkuł
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyrklować.
Wiktionary
rzecz. cyrkówka ż., cyrkiel m., wycyrklowanie n., cyrk mrz., cyrkulacja ż.
czas. cyrklować ndk., wycyrklować dk.
Wiktionary
potocznie:
1. odmierzać określoną ilość czegoś; obliczać, kalkulować;
2. starać się przybyć gdzieś o określonej porze;
3. środowiskowo: wyrównywać dolny brzeg ubrania
SJP.pl
przymiotnik od: cyrkiel
SJP.pl
1. pierwiastek chemiczny o symbolu Zr
2. minerał, krzemian cyrkonu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;
(1.2) miner. pospolity minerał z gromady krzemianów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma cyrkon?
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrkɔ̃n, AS: cyrkõn
Wiktionary
rzecz. cyrkonówka ż., cyrkonia ż.
przym. cyrkonowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Zr
Wiktionary
syntetyczny kamień ozdobny stosowany w jubilerstwie jako imitacja diamentu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jubil. syntetyczny kamień ozdobny;
Wiktionary
Cyrkonia – bezbarwny syntetyczny kamień ozdobny nieposiadający swojego wzorca w przyrodzie. Jest to stabilizowana, regularna modyfikacja dwutlenku cyrkonu.
Wikipedia
(1.1) Przez długi czas cyrkonia uchodziła za najlepszą imitację diamentu.
Wiktionary
rzecz. cyrkon mrz., cyrkonówka ż.
przym. cyrkonowy
Wiktionary
przymiotnik od: cyrkon
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący cyrkonu (pierwiastka)
(1.2) dotyczący cyrkonu (minerału)
Wiktionary
rzecz. cyrkonówka ż., cyrkon m., cyrkonia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) elektr. żarówka z żarnikiem z cyrkonu
Wiktionary
rzecz. cyrkon mrz., cyrkonia ż.
przym. cyrkonowy
Wiktionary
człowiek występujący w cyrku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) artysta występujący w cyrku
Wiktionary
(1.1) Gdy światła zgasły, na arenę wybiegło kilku cyrkowców.
(1.1) Wyraz „heca” już się całkowicie zleksykalizował i stracił związek ze szczuciem zwierząt, chociaż miał taki niemiecki źródłosłów; odtąd związał się na stałe z cyrkowcami i komediantami.
Wiktionary
IPA: t͡sɨrˈkɔvʲjɛt͡s, AS: cyrkovʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. cyrk m., cyrkowanie n.
:: fż. cyrkówka
czas. cyrkować ndk.
przym. cyrkowy
Wiktionary
(1.1) artysta cyrkowy
Wiktionary
1. cecha czegoś, co wymaga dużej sprawności fizycznej; karkołomność;
2. śmieszność, karykaturalność sytuacji
SJP.pl
związany z cyrkiem (zwykle o miejscu występów artystów)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cyrkiem, dotyczący cyrku
Wiktionary
(1.1) Uruchomieniu towarzyszyły happeningi, popisy cyrkowe, szczudlarze i artyści na scenie m.in. koncert zespołu cygańskiego.
Wiktionary
IPA: t͡sɨrˈkɔvɨ, AS: cyrkovy
Wiktionary
rzecz. cyrk m., cyrkowiec m., cyrkówka ż., cyrkóweczka ż.
czas. cyrkować
Wiktionary
obieg, przepływ, krążenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obieg zamknięty
Wiktionary
Cyrkulacja (krążenie) – operator wprowadzony początkowo w dynamice płynów następnie uogólniony na wszystkie pola wektorowe, dla danego pola definiuje wielkość skalarną. Cyrkulacja oznaczana jest zwyczajowo przez formula_1
Dla przepływającego płynu z prędkością formula_2 wzdłuż zamkniętej krzywej formula_3 cyrkulacja określona jest wzorem:
Wikipedia
(1.1) Kolejne rozdziały poświęcone są falom i niestabilnościom hydrodynamicznym ogólnej cyrkulacji atmosfery oraz elementom technik numerycznych (…)
Wiktionary
rzecz. cyrklowanie n., cyrkularz mrz., cyrkulowanie n., wycyrklowanie n.
Wiktionary
przymiotnik od: cyrkulacja
SJP.pl
rodzaj obrotowej piły elektrycznej
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) idea wykorzystywania czegoś wielokrotnie w obiegu zamkniętym
Wiktionary
1. mający kształt lub przekrój koła;
2. odbywający się w obiegu zamkniętym;
3. związany z cyrkułem - terytorium; cyrkułowy;
4. dawniej: związany z cyrkularzem - pismem urzędowym
SJP.pl
1. ogłoszenie z informacjami na temat jakiejś konferencji, skierowane do określonej społeczności;
2. dawniej: pismo urzędowe z określonymi instrukcjami i wskazówkami, wydawane przez organ administracyjny podległym mu jednostkom; kurenda, okólnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przest. pismo okólne, okólnik
Wiktionary
IPA: t͡sɨrˈkulaʃ, AS: cyrkulaš
Wiktionary
rzecz. cyrkuł m., cyrkulacja ż.
Wiktionary
urządzenie zapewniające stały ruch powietrza w pomieszczeniu
SJP.pl
Cyrkulator – urządzenie stosowane w technice mikrofalowej, zazwyczaj trójwrotnik. Charakteryzuje się macierzą rozproszenia (w przypadku idealnym):
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) krążenie czegoś w jakimś obiegu
Wiktionary
rzecz. cyrkulacja ż.
czas. cyrkulować
przym. cyrkulacyjny
Wiktionary
(1.1) krążenie
Wiktionary
1. być w obiegu;
2. krążyć, obiegać;
3. potocznie: poruszać się po określonym obszarze
SJP.pl
1. przestarzałe, żartobliwie: obwód w pasie osoby tęgiej;
2. dawniej: objętość, obwód
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zob. okołorostek.
Wiktionary
IPA: t͡sɨrˈkũw̃fʲiks, AS: cyrkũũ̯fʹiks
Wiktionary
1. w językach starożytnych: akcent padający na samogłoski długie;
2. znak graficzny w postaci wężyka lub daszka, oznaczający ten akcent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. w niektórych językach: akcent długiej samogłoski o intonacji opadającej od tonu wyższego do niższego;
(1.2) jęz. znak diakrytyczny pierwotnie używany w celu zaznaczania cyrkumfleksu (1.1)
Wiktionary
(1.1) Literackie formy z cyrkumfleksem pochodzą zapewne z dialektu żmudzkiego, który ma odmienny system akcentuacyjny.
Wiktionary
(1.2) pot. daszek
Wiktionary
związany z cyrkumfleksem
SJP.pl
dawniej: omówienie
SJP.pl
dawniej: zdarzenie, okoliczność
SJP.pl
zewnętrzne umocnienia (przede wszystkim w postaci wału) służące oblegającym twierdzę jako ochrona przed ewentualną odsieczą (od łac. "circumvallo" - otaczam wkoło wałem)
SJP.pl
Cy
Wikipedia
dawniej: otaczający coś murami, biegnący wzdłuż murów otaczających coś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) daw. otaczający coś murami
(1.2) daw. przebiegający wzdłuż murów otaczających coś
Wiktionary
1. komisariat policji w zaborze rosyjskim;
2. jednostka podziału terytorialnego (dzielnica, okręg);
3. zarząd dzielnicy, okręgu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) adm. przest. jednostka podziału terytorialnego kraju lub miasta
(1.2) daw. komisariat policji, zwłaszcza w byłym zaborze rosyjskim
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.2) — Zmuszę pana do pojedynku!
— Co to zmuszę?… Ciupasem mnie pan sprowadzisz, czy co?… A jakbyś mi pan coś podobnego powiedział po trzeźwemu, tobym poszedł do cyrkułu i daliby panu pojedynek…
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrkuw, AS: cyrkuu̯
Wiktionary
rzecz. cyrkularz m.
Wiktionary
(1.1) okręg, dzielnica
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. kościelny
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrkfnɨ, AS: cyrkfny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cyrkówka
Wiktionary
rzecz. cyrkówka ż., cyrk mrz.
przym. cyrkowy
Wiktionary
artystka cyrkowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) artystka występująca w cyrku
Wiktionary
IPA: t͡sɨrˈkufka, AS: cyrkufka
Wiktionary
rzecz. cyrk m., cyrkowiec m., cyrkóweczka ż., cyrkiel m., cyrklowanie n., cyrkowanie n.
czas. cyrkować ndk., cyrklować ndk.
przym. cyrkowy
Wiktionary
regionalnie: polana górska powstała po wykarczowaniu lasu
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. dawniej: własnoręcznie podpisany dokument, zwłaszcza zobowiązanie;
2. w baśniach i podaniach: pakt zawarty z diabłem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. praw. średniowieczny, odręcznie sporządzony dokument związany z działalnością prywatno-prawną;
(1.2) kośc. praw. dekret papieski, którego obieg, w przeciwieństwie do encykliki, ogranicza się tylko do kurii rzymskiej
(1.3) kośc. mit. liter. rzekomy pakt z diabłem, w którym ktoś zrzeka się prawa do duszy po śmierci w zamian za doczesne korzyści
(1.4) przen. umowa skrajnie niekorzystna dla jednej ze stron
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.2) Cyrograf papieski, czyli dokument, w którym Jan Paweł II powierza nadzwyczajne pełnomocnictwa Sekretarzowi Stanu odnośnie Państwa Miasta Watykańskiego (…), wywołał zaskoczenie w samym Watykanie oraz duże poruszenie i liczne, nieraz mylne, interpretacje w prasie światowej.
(1.3) Jan XXII nakazał wyszukiwać i aresztować tych, „którzy składają ofiary diabłom i oddają im cześć albo oddają się im w poddaństwo, wręczając im” podpisany przez siebie cyrograf.
Wiktionary
dawniej: fryzjer wykonujący także zabiegi felczerskie; balbierz, balwierz, barbierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. fryzjer wykonujący również proste zabiegi medyczne;
Wiktionary
Cyrulik, balwierz, chirurg, felczer (łac. "barbarius") – osoba, która dawniej zajmowała się zawodowo między innymi goleniem, kąpaniem, rwaniem zębów, nastawianiem złamań, puszczaniem krwi, a także nieskomplikowanymi operacjami i leczeniem lekkich chorób. Bardziej skomplikowanymi chorobami zajmowali się wykształceni na uniwersytetach medycy, natomiast balwierze wykorzystywali wiedzę ludową i doświadczenie.
Wikipedia
(1.1) Wśród narzędzi pewnego warszawskiego cyrulika znajdowały się trzy pelikany.
(1.1) Cyrulik ogolił mnie w okamgnieniu.
Wiktionary
przym. cyrulicki, cyruliczny
Wiktionary
(1.1) balwierz
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cyrus – imię męskie pochodzenia perskiego od słowa "khuru", „tron, stolica”, z gr. "kύρος" (kyros), „moc, władza, panowanie, autorytet” lub hebr. "kôresh", "hhâras", „słońce”. Jest sześciu świętych o tym imieniu, m.in. św. Cyrus, męczennik aleksandryjski z IV wieku n.e.
Wikipedia
(1.1) Dali więc pieniędzy kamieniarzom i cieślom oraz żywności, napoju i oliwy Sydończykom i Tyryjczykom, by sprowadzili drzewo cedrowe z Libanu morzem do Jafy na mocy pozwolenia, udzielonego im przez Cyrusa, króla perskiego.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrus, AS: cyrus
Wiktionary
Cyrus z małżonką; Cyrusowie
SJP.pl
Cyrus z małżonką; Cyrusostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cyrusa lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cyryl – imię męskie pochodzące z języka greckiego. Wywodzi się ze słowa κύριος znaczącego „pan”, „władca”. W Polsce używane było rzadko, częściej natomiast na Rusi Czerwonej.
Rosyjskim odpowiednikiem tego imienia jest Kiriłł ( Кирилл).
Cyryl imieniny obchodzi: 9 lutego, 14 lutego, 18 marca, 29 marca, 27 czerwca, 30 czerwca, 7 lipca i 8 sierpnia.
Wikipedia
(1.1) Mam na imię Cyryl i pracuję w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk jako slawista.
(1.1) 14 lutego, 18 marca i 27 czerwca przypadają imieniny Cyryla.
(1.1) Panie Cyrylu, proszę nas jutro odwiedzić.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨrɨl, AS: cyryl
Wiktionary
rzecz. Cyrylowa ż., Cyrylka ż., cyrylica ż., cyrylskość ż., cyrylickość ż., cyryliczność ż.
:: zdrobn. Cyrylek mos., Cyrek mos.
:: fż. Cyryla ż.
przym. cyrylijski, cyrylski, cyrylicki, cyryliczny
:: przest. gwara. Cyrylowy, Cyrylkowy
przysł. cyrylsko, cyrylicko
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Cyrylek, Cyrek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Cyryla – imię żeńskie pochodzenia greckiego; żeński odpowiednik imienia Cyryl. Wywodzi się ze słowa "kyrios" znaczącego „pan”, „władca”, a na gruncie greckim oznaczało osobę, która należy do Boga.
Imię jest imieniem używanym rzadko w XXI wieku. W styczniu 2024 r. w rejestrze PESEL wykazano 375 kobiet o imieniu Cyryla nadanym jako imię pierwsze oraz 190 kobiety noszące imię Cyryla jako imię drugie. Dla porównania, Annę, najczęściej nadawaną jako imię pierwsze, nosi 1 072 616 osób.
Wikipedia
starosłowiański alfabet utworzony przez jednego z uczniów św. Cyryla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;
Wiktionary
Cyrylica – pismo alfabetyczne służące do zapisu języków wschodniosłowiańskich, większości południowosłowiańskich i innych. Nazwa nawiązuje do „apostoła Słowian“ – św. Cyryla, który wspólnie ze św. Metodym, prowadząc misję wielkomorawską wśród Słowian, zapisał i wprowadził do liturgii język słowiański. Do zapisu tego języka zostały stworzone dwa alfabety – najpierw głagolica, z której zostały później zapożyczone niektóre litery cyrylicy, a potem cyrylica.
Wikipedia
(1.1) W archiwum było sporo dokumentów na temat naszej miejscowości, niestety większość pisana cyrylicą.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrɨˈlʲit͡sa, AS: cyrylʹica
Wiktionary
rzecz. Cyryl
przym. cyrylicki, cyrylijski
Wiktionary
związany z cyrylicą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) jęz. napisany cyrylicą, związany z cyrylicą
Wiktionary
rzecz. Cyryl m., cyrylica ż.
przym. cyryliczny, cyrylijski
Wiktionary
dawniej: cyrylicki - związany z cyrylicą
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Cyrylem
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrɨˈlʲijsʲci, AS: cyrylʹii ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. cyrylica ż., Cyryl mos.
przym. cyrylicki
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cyryli lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. cyrylo-metodiański.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrɨlɔ‿mɛtɔˈdɛjsʲci, AS: cyrylo‿metodei ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) cyrylo-metodiański, cyrylo-metodyjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Cyrylem i Metodym, dotyczący Cyryla i Metodego
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrɨlɔ‿mɛtɔˈdʲjä̃j̃sʲci, AS: cyrylo‿metodʹi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. cyrylo-metodianizm mrz.
Wiktionary
(1.1) cyrylo-metodejski, cyrylo-metodyjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) zob. cyrylo-metodiański.
Wiktionary
(1.1) Taras Szewczenko usiłował wciągnąć Polaków do Bractwa Cyrylo-Metodyjskiego w Kijowie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨrɨlɔ‿mɛtɔˈdɨjsʲci, AS: cyrylo‿metodyi ̯sʹḱi
Wiktionary
(1.1) cyrylo-metodiański, cyrylo-metodejski
Wiktionary
Cyryl z małżonką; Cyrylowie
SJP.pl
Cyryl z małżonką; Cyrylostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cyryla lub z nim związany
SJP.pl
wykrzyknik zastępujący słowa przy śpiewaniu melodii, naśladujący brzmienie instrumentów, zwłaszcza perkusyjnych lub będący przyśpiewką w piosenkach ludowych; zwykle w wyrażeniu "cym, cyrym, cym"
SJP.pl
położony na południe od Alp; cisalpejski, cisalpiński, cysalpiński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony na południe od Alp
Wiktionary
(1.1) Zwyczaje w cysalpejskich prowincjach zakonu nieznacznie odbiegały od tych zza Alp.
Wiktionary
położony na południe od Alp; cisalpiński, cisalpejski, cysalpejski
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) położony na południe od Alp
Wiktionary
(1.1) Zwyczaje w cysalpińskich prowincjach zakonu znacznie odbiegały od tych zza Alp.
Wiktionary
(1.1) przedalpejski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) daw. ssać
Wiktionary
typ krzywej płaskiej tworzonej na podstawie dwóch innych krzywych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geom. typ krzywej płaskiej;
Wiktionary
Cysoida – typ krzywej płaskiej.
Tworzona jest na podstawie dwóch innych krzywych. Jeśli mają one w układzie współrzędnych biegunowych równania
Wikipedia
(1.1) cissoida
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Austro-Węgry
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gwara. cesarz
Wiktionary
1. chorobowy, woreczkowaty guz wypełniony płynem, rzadziej - galaretowatą substancją; torbiel;
2. otoczka wytwarzana przez niektóre organizmy (np. pierwotniaki), umożliwiająca im przetrwanie w niesprzyjających życiu warunkach środowiska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. patologiczna przestrzeń w ciele wypełniona płynem, stanowiąca miękki guz w kształcie błoniastego woreczka
(1.2) mikrobiol. przetrwalnik dla niektórych pierwotniaków i prokariotów;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨsta, AS: cysta
Wiktionary
rzecz. cystyda ż., cystyna ż., cysteina ż.
przym. cystowy
Wiktionary
(1.1) torbiel
Wiktionary
aminokwas endogenny zawierający grupę tiolową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. jeden z aminokwasów, zawierający siarkę w grupie tiolowej (-SH), syntetyzowany w organizmie z metioniny, uczestniczący w detoksykacji ustroju
Wiktionary
Cysteina (skrót: Cys lub C) – organiczny związek chemiczny z grupy endogennych aminokwasów kodowanych, wchodzi w skład wielu białek. Wraz z homocysteiną i metioniną tworzy grupę aminokwasów siarkowych (cysteina jest najprostszym z nich).
Wikipedia
(1.1) Cysteina bierze udział w syntezie glutationu, ważnego antyoksydantu komórkowego.
Wiktionary
rzecz. cysta ż.
Wiktionary
(1.1) symbol chemiczny: Cys, C; wzór chemiczny: wzór chemiczny|C3H7NO2S.
Wiktionary
w medycynie: wycięcie pęcherza moczowego
SJP.pl
członkini zakonu żeńskiego reguły cystersów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. zakonnica z zakonu cysterskiego
Wiktionary
(1.1) W kilkanaście lat po fundacji w Trzebnicy powstają nowe klasztory cysterek na ziemiach polskich.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. cysters m.
przym. cysterski
Wiktionary
żeński katolicki zakon monastyczny oparty na regule św. Benedykta
SJP.pl
1. duży zbiornik do przechowywania lub przewozu cieczy albo gazów;
2. pojazd z takim zbiornikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. zamknięty zbiornik do magazynowania wody
(1.2) duży pojemnik do magazynowania wody
(1.3) mot. pojazd do przewożenia płynów
Wiktionary
Cysterna (z łac. "cisterna", od "cista" paka; gr. "kistê", kosz) – zbiornik do gromadzenia i przechowywania cieczy, zwykle wody. Najczęściej cysterny służyły do gromadzenia deszczówki. Ich wielkość i pojemność zależała od potrzeb mieszkańców (od kilkunastu litrów do tysięcy metrów sześciennych – rezerwuary).
Wikipedia
(1.3) W Kalifornii zapaliła się cysterna samochodowa, wskutek czego powstał wielokilometrowy korek.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈstɛrna, AS: cysterna
Wiktionary
przym. cysternowy
Wiktionary
(1.3) beczkowóz
Wiktionary
statek wyposażony w cysterny, używany do przewozu ładunków płynnych; tankowiec, zbiornikowiec
SJP.pl
przymiotnik od: cysterna
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cysterną, dotyczący cysterny
Wiktionary
rzecz. cysterna ż.
Wiktionary
członek zakonu cysterskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;
Wiktionary
(1.1) Inkunabuły te odnaleziono w opactwie cystersów pod Maceratą.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. cysterka ż.
przym. cysterski
Wiktionary
zakon założony w XI wieku w Citeaux we Francji; zakon cysterski
SJP.pl
Zakon Cysterski (łac. "Ordo Cisterciensis", skrót "OCist." lub "OCSO" ("Ordo Cisterciensis Strictioris Observantiae") dla trapistów) – katolicki zakon monastyczny reformowany, posługujący się regułą benedyktyńską, założony w 1098 przez św. Roberta z Molesme, pierwszego opata z Cîteaux we Francji ( Cistercium; obecnie Saint-Nicolas-lès-Cîteaux). Pierwsze klasztory powstały w La Ferté (1113), Pontigny (1114), Clairvaux (1115) i Morimond (1115). Do Polski cystersi przybyli w połowie XII w.
Wikipedia
→ cysters
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cystersami, dotyczący cystersów
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do cystersów, będący ich własnością
Wiktionary
(2.1) W dobrach cysterskich nie brakowało wielkich zagonów.
Wiktionary
rzecz. cysters m., cysterka ż.
przym. pocysterski
Wiktionary
choroba pasożytnicza zwierząt i człowieka wywołana przez pęcherzykowatą larwalną postać niektórych tasiemców, zwaną wągrem; cystycerkoza; wągrzyca
SJP.pl
pęcherzykowata postać larwalna niektórych gatunków tasiemca wywołująca niebezpieczną chorobę - wągrzycę; wągier; wągr
SJP.pl
Cy
Wikipedia
chirurgiczne połączenie między żołądkiem a torbielą jakiegoś narządu organizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. operacyjne połączenie między żołądkiem a torbielą jakiegoś narządu organizmu
Wiktionary
radiologiczne badanie pęcherza moczowego
SJP.pl
Cystografia - badanie radiologiczne pęcherza moczowego wypełnionego środkiem cieniującym. Cystografię zstępującą wykonuje się na zakończenie urografii, a wstępującą (cystouretrografia mikcyjna) po wypełnieniu pęcherza środkiem cieniującym przez cewnik.
Wikipedia
kopalny szkarłupień; pęcherzowiec
SJP.pl
gromada wymarłych szkarłupni; pęcherzowce
SJP.pl
wyrostek celulozowy na ścianie komórki roślinnej
SJP.pl
wziernik służący do przeprowadzenia badania zwanego cystoskopią, polegającego na wprowadzeniu wziernika przez cewkę moczową do pęcherza moczowego
SJP.pl
Cystoskop – wziernik, który służy do przeprowadzenia badania zwanego cystoskopią, polegającego na bezpośrednim wprowadzeniu wziernika przez cewkę moczową do pęcherza moczowego.
Cystoskop jest metalową rurą zaopatrzoną w światłowodowy układ optyczny, który umożliwia wzrokową ocenę śluzówki pęcherza moczowego. Dodatkowo zaopatrzony jest w oprzyrządowanie umożliwiające pobieranie materiałów do badań, przepłukanie pęcherza lub odessanie jego zawartości.
Wikipedia
badanie diagnostyczne stosowane w urologii polegające na wprowadzeniu cystoskopu poprzez cewkę moczową do pęcherza moczowego
SJP.pl
Cystoskopia (gr. "kystis" - pęcherz, woreczek i "skopeín" - oglądać) - badanie diagnostyczne stosowane w urologii, czasem połączone z działaniem terapeutycznym, które polega na wprowadzeniu przyrządu zwanego cystoskopem (wziernikiem) poprzez cewkę moczową do pęcherza moczowego.
Wikipedia
cewnikowanie pęcherza moczowego przez skórę
SJP.pl
Cystostomia – rodzaj urostomii. Jest to przetoka przez powłoki brzuszne do pęcherza moczowego ponad spojeniem łonowym. Dren zakładany jest operacyjnie i mocowany jest słabym szyciem tak, aby mógł być usunięty bezoperacyjnie lekkim szarpnięciem.
Wikipedia
w medycynie: przecięcie ścianki pęcherza moczowego
SJP.pl
krzaczkowaty glon z rzędu morszczynowców, brunatnica występująca w ciepłych morzach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) genet. gen spełniający funkcję biochemiczną, którego ekspresja prowadzi do powstania pojedynczego łańcucha polipeptydowego;
Wiktionary
Cystron, cistron − gen spełniający funkcję biochemiczną, którego ekspresja prowadzi do powstania pojedynczego łańcucha polipeptydowego.
Cystron składa się z kilku tysięcy par zasad; może zostać podzielony na mniejsze części.
Wikipedia
(1.1) W komunikacie genetycznym „wyrazy” nie są oddzielone od siebie; natomiast specyficzne sygnały wskazują początek i koniec operonu oraz granice cystronów wewnątrz operonu.
Wiktionary
choroba pasożytnicza zwierząt i człowieka wywołana przez pęcherzykowatą larwalną postać niektórych tasiemców, zwaną wągrem; cysticerkoza; wągrzyca
SJP.pl
choroba pasożytnicza zwierząt i człowieka wywołana przez pęcherzykowatą larwalną postać niektórych tasiemców, zwaną wągrem; cysticerkoza; wągrzyca
SJP.pl
komórka niewytwarzająca zarodników, występująca u grzybów podstawczaków; rozwierka
SJP.pl
Cy
Wikipedia
białko proste, składnik albuminy
SJP.pl
Cystyna – aminokwas powstały w wyniku połączenia dwóch cząsteczek cysteiny poprzez mostek dwusiarczkowy (jest to więc dimer).
Cystyna uczestniczy w tworzeniu mostków dwusiarczkowych w białkach. Wraz z wiązaniami wodorowymi, siłami van der Waalsa stabilizuje trzeciorzędową strukturę białka.
Wikipedia
wrodzone zaburzenie przemiany materii polegające na gromadzeniu się cystyny w lizosomach
SJP.pl
Cystynoza (ang. cystinosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie choroba metaboliczna zaliczana do lizosomalnych chorób spichrzeniowych, w której przebiegu w lizosomach gromadzi się aminokwas cystyna. Dziedziczenie choroby jest autosomalne recesywne. Cystynoza związana jest z mutacjami genu kodującego białko enzymu cystynozyny. Częstość schorzenia szacuje się na 1:100 000-1:200 000 urodzeń.
Wikipedia
występowanie w moczu wzmożonej ilości cystyny
SJP.pl
Cystynuria (ang. i łac. "Cystinuria") – wrodzona, genetycznie uwarunkowana choroba metaboliczna o dziedziczeniu autosomalnym recesywnym, która charakteryzuje się wydalaniem zwiększonej ilości cystyny (a także określonych innych aminokwasów) z moczem oraz upośledzeniem absorpcji z przewodu pokarmowego.
Wikipedia
wykrzyknik nakazujący zachowanie ciszy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) używany jako wezwanie do zachowania ciszy
Wiktionary
(1.1) Kielich stłucz! Niech z Twych ócz żal się napije! Nie mów: cyt! To nie wstyd - Sawa nie żyje!
Wiktionary
(1.1) cisza, cicho, sza
Wiktionary
zdrobniale: cytat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cytat
Wiktionary
(1.1) To nie cytat, lecz tylko mały cytacik.
Wiktionary
rzecz. cytat m., zacytowanie n., cytacja ż., cytowanie n.
czas. zacytować, cytować
Wiktionary
dawniej:
a) cytat (dosłowne przytoczenie w tekście czyichś słów);
b) pozew, wezwanie do stawienia się przed władzą, zwłaszcza sądową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. dosłowne przytoczenie w mowie lub tekście cudzych słów
(1.2) przest. pozew, wezwanie do stawienia się przed władzą sądową lub administracyjną
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈtat͡sʲja, AS: cytacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. cytat m., cytacik m., cytata ż., cytowanie n., zacytowanie n.
czas. cytować ndk., zacytować dk.
przym. cytacyjny, cytatowy
Wiktionary
(1.1) cytat, cytata
Wiktionary
samodzielna obronna twierdza służąca głównie do obrony miasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;
Wiktionary
Cytadela ( cittadella) – samodzielna, dominująca nad miastem lub prowincją twierdza. Na terytorium własnym zadaniem cytadeli była ochrona mieszkańców w przypadku najazdu wroga. Na terytoriach podbitych cytadele budowano w celu utrzymania w posłuszeństwie mieszkańców (taką rolę miała np. cytadela Aleksandrowska w Warszawie).
Wikipedia
(1.1) Żołnierze perscy schronili się w dwóch nadmorskich cytadelach, zaopatrywanych drogą morską.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtaˈdɛla, AS: cytadela
Wiktionary
przymiotnik od: cytadela
SJP.pl
dawny instrument strunowy szarpany, o gruszkowatym korpusie i długiej szyjce
SJP.pl
Cytara – dawny, strunowy, szarpany, instrument muzyczny z płaskim korpusem o gruszkowatym zarysie, długą szyjką z podstrunnicą i metalowymi progami, oraz kilkoma zdwojonymi, drucianymi strunami, które zarywa się palcami. Znana od późnego średniowiecza; najbardziej popularna w okresie renesansu i wczesnego baroku; wyparta przez gitarę. Używana głównie do akompaniowania śpiewowi, również do gry solowej.
Wikipedia
osoba grająca na cytrze; cytrzysta
SJP.pl
dosłowne przytoczenie w tekście czyichś słów; cytata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;
Wiktionary
Cytat, cytata (łac. "citatio", niem. "Zitat") – dosłowne przytoczenie cudzych słów. Cytat w literaturze jest formą ekspresji artystycznej. Może mieć charakter jawny, w postaci wyraźnie wyróżnionego tekstu, lub niejawny, stanowiąc rodzaj aluzji.
Wikipedia
(1.1) Skąd on zna tyle fajnych cytatów?
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨtat, AS: cytat
Wiktionary
rzecz. cytacja ż., cytata ż., cytowanie n., zacytowanie n.
:: zdrobn. cytacik m.
czas. cytować ndk., zacytować dk.
przym. cytatowy, cytacyjny
Wiktionary
dosłowne przytoczenie w tekście czyichś słów; cytat
SJP.pl
specjalista w dziedzinie cytatologii
SJP.pl
żartobliwe określenie sposobu komponowania wypowiedzi, w której autor nadużywa cytatów
SJP.pl
nadmierne używanie cytatów
SJP.pl
przymiotnik od: cytat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cytatem, dotyczący cytatu
Wiktionary
rzecz. cytat mrz., cytata ż., cytacja ż., cytowanie n., zacytowanie n.
czas. cytować ndk., zacytować dk.
Wiktionary
enzym powstający podczas kiełkowania ziaren jęczmienia w słodowni, rozpuszczający hemicelulozę błon komórkowych
SJP.pl
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z komórką zwierzęcą lub roślinną
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨtɔ, AS: cyto
Wiktionary
dotyczący działu anatomii zajmującego się badaniem rozmieszczenia przestrzennego różnych komórek w większych strukturach
SJP.pl
1. dział anatomii zajmujący się badaniem rozmieszczenia przestrzennego różnych komórek w większych strukturach;
2. struktura komórek jakiejś części organizmu; cytoarchitektura
SJP.pl
Cytoarchitektonika (ang. "cytoarchitectonics", z gr. κύτος = komórka + αρχιτεκτονική = architektura) – nauka zajmująca się organizacją komórek organizmu. Odnosi się przede wszystkim do budowy ośrodkowego układu nerwowego: mózgowia i rdzenia kręgowego. Komplementarna dziedzina badań nad układem włókien mielinowych to mieloarchitektonika (ang. "myeloarchitectonics", z gr. μυελός = szpik + αρχιτεκτονική). Pola mieloarchitektoniczne w pewnym stopniu pokrywają się z cytoarchitektonicznymi.
Wikipedia
struktura komórek jakiejś części organizmu; cytoarchitektonika
SJP.pl
autoradiografia wykorzystywana do badań nad strukturą i funkcjonowaniem komórki
SJP.pl
jądro komórkowe
SJP.pl
potocznie: autobus umożliwiający wykonanie badań cytologicznych
SJP.pl
Cytochemia – dział biochemii, który się zajmuje składem chemicznym komórki oraz procesami chemicznymi zachodzącymi w komórce. Pozwala na zlokalizowanie związków chemicznych w komórce z wykorzystaniem technik takich jak mikrospalanie, mikrospektrofotometria, autoradiografia, kriomikroskopia elektronowa, mikroanaliza rentgenograficzna i immunohistochemia.
Wikipedia
specjalistka w dziedzinie cytochemii
SJP.pl
specjalista w dziedzinie cytochemii
SJP.pl
białkowa struktura odpowiedzialna za transport elektronów i uzyskiwanie energii w wyniku redukcji tlenu, występująca u wszystkich organizmów aerobowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) biol. białko uczestniczące w transporcie elektronów w procesie fosforylacji oksydacyjnej;
Wiktionary
metoda diagnostyczna polegająca na mikroskopowych badaniu komórek złuszczonych z błon śluzowych lub pobranych z jam ciała
SJP.pl
biolog zajmujący się procesami fizjologicznym zachodzącymi na poziomie komórek
SJP.pl
nauka zajmująca się procesami fizjologicznym zachodzącymi na poziomie komórki
SJP.pl
przymiotnik od: cytofizjologia
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z cytogenetyką
Wiktionary
osoba zajmująca się cytogenetyką
SJP.pl
nauka zajmująca się zagadnieniami genetycznymi zachodzącymi na poziomie komórki
SJP.pl
Cytogenetyka – dział genetyki zajmujący się badaniem chromosomów. Cytogenetyka koncentruje się zarówno na kształcie jak i liczbie chromosomów, jak również na ich dziedziczeniu. W ostatnich latach rozwinęła się cytogenetyka molekularna, umożliwiająca badanie materiału genetycznego w stadium interfazy, bez uformowanych chromosomów.
Wikipedia
w biologii: tworzenie się nowych komórek
SJP.pl
związany ze zmianami w komórkach kobiecych dróg rodnych w trakcie cyklu hormonalnego, pozwalający określić fazę tego cyklu, np. badanie cytohormonalne, wymaz cytohormonalny
SJP.pl
substancja hormonopodobna wytwarzana głównie przez komórki układu odpornościowego i oddziałująca na aktywność biologiczną sąsiadujących z nią komórek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. białko związane z procesem zapalnym
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cytokinezą, dotyczący cytokinezy
Wiktionary
rzecz. cytokineza ż.
Wiktionary
końcowa faza podziału komórki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) podział cytoplazmy w czasie podziału komórki
Wiktionary
Cy
Wikipedia
przym. cytokinetyczny
Wiktionary
hormon roślinny syntetyzowany i występujący w młodych pędach i korzeniu, aktywujący niektóre enzymy, białka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hormon wzrostu roślin
Wiktionary
1. specjalista w dziedzinie cytologii;
2. osoba wykonująca diagnostyczne badanie mikroskopowe komórek pobranych ze śluzówki pochwy, dróg oddechowych itp.
SJP.pl
1. nauka zajmująca się budową, funkcjami, rozwojem i podziałem komórek organizmów;
2. w diagnostyce medycznej: mikroskopowe badanie komórek pobranych z błon śluzowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. nauka o komórce;
(1.2) pot. med. mikroskopowe badanie komórek pochwowej części szyjki macicy, pobranych drogą wymazu i opracowanej jako utrwalony rozmaz na szkiełku laboratoryjnym
Wiktionary
Nie mylić z: badaniem cytologicznym, zwanym powszechnie cytologią.
Cytologia (gr. "kytos" ‘komórka’, "logos" ‘nauka’), biologia komórki – dział biologii badający komórki, m.in. ich budowę (morfologię) oraz działanie (fizjologię). Jej dziedzinami są: cytofizjologia, cytopatologia, cytogenetyka i cytochemia. Cytologię można podzielić na cytologię zwierzęcą oraz roślinną.
Wikipedia
(1.1) Zostało nam jeszcze zaliczenie kolokwium z cytologii.
(1.2) W tym roku muszę zrobić cytologię.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtɔˈlɔɟja, AS: cytoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. cytolog m.
przym. cytologiczny
przysł. cytologicznie
Wiktionary
(1.1) biologia komórki
(1.2) badanie cytologiczne
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) biol. związany z cytologią, dotyczący cytologii
(1.2) med. związany z cytologią (badaniem pobranych komórek)
Wiktionary
rzecz. cytologia ż.
Wiktionary
forma rzeczownika.
(1.1) plural|cytologia.
Wiktionary
autobus przystosowany do badań cytologicznych i mammograficznych
SJP.pl
wirusowa choroba zakaźna
SJP.pl
Cytomegalia ("Cytomegalic inclusion body disease CIBD") – ogólnoustrojowa choroba, głównie wieku niemowlęcego, wywołana przez wirusa z rodziny Herpesviridae, betaherpeswirusa typu 5 (HCMV, ludzki cytomegalowirus, HHV-5), zaliczanego do cytomegalowirusów.
Wikipedia
herpeswirus atakujący gruczoły ślinowe
SJP.pl
Cy
Wikipedia
błoniasta, sieciowa struktura w ramach cytoplazmy komórkowej
SJP.pl
technika pomiarowa używana do analizy właściwości komórek
SJP.pl
specjalista w dziedzinie cytomorfologii
SJP.pl
jedna z dziedzin mających zastosowanie w diagnostyce laboratoryjnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. oocyt pozbawiony jądra
Wiktionary
część zawartości komórki nie obejmująca jądra, zawiera zarówno składniki stałe, jak i formę bezpostaciową
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biol. półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;
Wiktionary
Cytoplazma – część protoplazmy komórki eukariotycznej pozostająca poza jądrem komórkowym, a w przypadku, z definicji nie posiadających jądra, komórek prokariotycznych – cała protoplazma.
Wikipedia
przym. cytoplazmatyczny
Wiktionary
→ cytoplazma; cytoplazmowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z cytoplazmą
Wiktionary
rzecz. cytoplazma ż.
Wiktionary
u protistów: otwór, przez który są wydalane niestrawione resztki pokarmu; nibyodbyt
SJP.pl
Cytopyge – komórkowy otwór wydalniczy (odbytowy) występujący u większości orzęsków, przez który na drodze egzocytozy wydalane są niestrawione części pokarmu. Jest jednym z dwóch obszarów błony komórkowej orzęska, na którym nie występują rzęski. Tylko w jego obrębie opróżniane są wodniczki.
Wikipedia
leczenie ukierunkowane na zmniejszenie liczby komórek nowotworu i jego masy
SJP.pl
Cy
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. zob. cytozol.
Wiktionary
(1.1) Cząsteczki te zebrane w macierzy są niezdolne do wymiany z pulą owych molekuł w cytosolu.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. zob. cytozolowy.
Wiktionary
(1.1) Ta bariera może być przezwyciężona w wyniku kolejnego działania mitochondrialnej i cytosolowej dehydrogenazy jabłczanowej.
Wiktionary
taki, który powoduje wstrzymanie procesów podziału komórek i ich namnażania
SJP.pl
lek hamujący podział komórek, używany głównie w leczeniu chorób nowotworowych; antymitotyk, lek antymitotyczny, lek cytostatyczny, lek onkostatyczny
SJP.pl
jama gębowa u orzęsek (pierwotniaki)
SJP.pl
Cytostom – jeden z dwóch obszarów błony komórkowej orzęska, na którym nie występują rzęski. Tylko w jego obrębie tworzą się wodniczki pokarmowe i tylko w jego obrębie zachodzi endocytoza. Konieczność występowania cytostomów u orzęsków wynika z bardzo złożonej budowy ich pellikuli, uniemożliwiającej tworzenie się i opróżnianie wodniczek (patrz też: cytopyge) w dowolnym miejscu.
Wikipedia
zespół włóknistych struktur białkowych w komórce eukariotycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. system białkowych struktur komórki nadający jej kształt, zapewniający organizację jej cytoplazmy oraz uczestniczący w jej ruchu;
Wiktionary
Cytoszkielet – sieć włóknistych struktur białkowych w komórce eukariotycznej, dzięki którym organella i substancje nie pływają swobodnie w cytozolu, ale zajmują pewne przypisane sobie miejsca.
Cytoszkielet tworzą włókienka (filamenty) aktynowe, czyli mikrofilamenty, mikrotubule zbudowane z innego białka, a mianowicie tubuliny oraz filamenty pośrednie.
Wikipedia
(1.1) Połączenie cytoszkieletu ze ścianą komórkową ułatwia rozmieszczenie organelli wewnątrz komórki oraz ich ruchy.
(1.1) Zaburzenia w strukturze i funkcji cytoszkieletu mogą być powodem zmian kształtu krwinek.
Wiktionary
przym. cytoszkieletowy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z cytoszkieletem
Wiktionary
(1.1) Ten zrąb cytoszkieletowy nie jest strukturą statyczną, ale uczestniczy również w funkcji dynamicznej komórki, tj. w transporcie aksonowym i we wzroście neurytu.
Wiktionary
rzecz. cytoszkielet m.
Wiktionary
dział taksonomii grupujący organizmy na podstawie badań cytologicznych
SJP.pl
toksyczność względem komórek w danym organizmie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cytotoksyczne
Wiktionary
Cy
Wikipedia
przym. cytotoksyczny
przysł. cytotoksycznie
Wiktionary
toksyczny względem komórek w danym organizmie
SJP.pl
toksyna działająca na określone kategorie komórek organizmu
SJP.pl
zbadana statystycznie liczba cytowań jakiegoś tekstu (tekstów)
SJP.pl
dający się cytować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cytować.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtɔˈvãɲɛ, AS: cytovãńe
Wiktionary
rzecz. zacytowanie n., cytat m., cytacik m., cytacja ż., cytata ż.
czas. cytować ndk., zacytować dk.
przym. cytatowy, cytacyjny
Wiktionary
dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zacytować)
(1.1) dokładnie przytaczać w swojej wypowiedzi lub tekście słowa innej wypowiedzi lub fragmentu tekstu
Wiktionary
(1.1) Maritain cytuje gdzieś Boccaccia, który w komentarzu do Dantego powiedział: "Poezja jest teologią".
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈtɔvat͡ɕ, AS: cytovać
Wiktionary
rzecz. cytat m., cytacik m., cytacja ż., cytata ż., cytowanie n., zacytowanie n.
czas. zacytować dk.
przym. cytacyjny, cytatowy
Wiktionary
(1.1) przytaczać, przywoływać, podawać, powoływać się (na)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu szawelskim;
Wiktionary
Cytowiany (lit. "Tytuvėnai") – miasto na Litwie, położone w okręgu szawelskim, 17 km od Kielm.
W czasie Powstania Styczniowego doszło pod Cytowianami do bitwy (7 kwietnia 1863) powstańców z wojskiem rosyjskim, w którym zginął naczelnik wojenny Zygmunt Cytowicz (1833-1863).
Wikipedia
przym. cytowiański
Wiktionary
liczba komórek w jednym mikrolitrze badanej laboratoryjnie próbki płynu, pobranej z wnętrza ciała
SJP.pl
płynna faza cytoplazmy (bez organelli i cytoszkieletu)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) biol. płynna część cytoplazmy wypełniająca przestrzenie między elementami cytoszkieletu a organellami;
Wiktionary
Cytozol, cytoplazma podstawowa, matriks cytoplazmy, płyn wewnątrzkomórkowy – płynny składnik cytoplazmy, w którym znajdują się organelle. W tym układzie koloidalnym znajdują się składniki odżywcze, jony, białka, enzymy oraz produkty odpadowe metabolizmu, z których część jest rozpuszczona w wodzie.
Wikipedia
(1.1) Jednym ze sposobów transdukcji, czyli przetwarzania sygnału […] i przesyłania go dalej, jest mechanizm doprowadzający do zmian stężenia jonów wapnia w cytozolu.
Wiktionary
przym. cytozolowy
Wiktionary
→ cytozol
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) biol. związany z cytozolem
Wiktionary
(1.1) Bardziej skomplikowany proces zachodzi w przypadku wiązania hormonu przez receptor cytozolowy, np. w przypadku hormonów steroidowych.
Wiktionary
rzecz. cytozol m.
Wiktionary
azotowa zasada organiczna wchodząca w skład kwasów nukleinowych
SJP.pl
Nie mylić z: Cytyzyna.
Cytozyna (skróty: Cyt, C) – organiczny związek chemiczny z grupy pirymidyn, jedna z pięciu zasad azotowych, wchodzących w skład podstawowych nukleotydów kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W dwuniciowych kwasach nukleinowych cytozyna tworzy parę komplementarną z guaniną za pomocą trzech wiązań wodorowych:
Wikipedia
instrument muzyczny o płaskim pudle rezonansowym, na którym rozpięte są struny strojone w dwojaki sposób
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. instrument strunowy o płaskim pudle;
Wiktionary
Cytra (z gr. "kitara, z lac. Cithara") – instrument muzyczny z grupy chordofonów szarpanych. Współczesna odmiana cytry pochodzi z terenów Niemiec i Austrii. Jej nazwa wskazuje na pokrewieństwo ze starogrecką kitarą, podobnie jak nazwa "gitara".
Wikipedia
(1.1) Grajmy Panu na harfie, grajmy Panu na cytrze, chwalmy śpiewem i tańcem cuda te fantastyczne.
(1.1) […] sam siebie nie poznaję, ale zbrzydły mi uczty, zbrzydło wino, śpiewanie, cytry i wieńce, zbrzydł dwór cezara i nagie ciała […]
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨtra, AS: cytra
Wiktionary
rzecz. cytrzysta m., cytrzystka ż.
Wiktionary
bezbarwna ciecz o zapachu cytryny otrzymywana z olejku cytrynowego i lemongrasowego
SJP.pl
Cytral – mieszanina dwóch stereoizomerów z grupy aldehydów, niepierścienowych terpenów: geranialu i neralu, produktów utlenienia geraniolu i nerolu.
Ma intensywny zapach przypominający cytrynę. Izomery geometryczne wchodzące w jego skład to geranial (α-cytral) o konfiguracji "E" (inaczej "trans") oraz neral (β-cytral) o konfiguracji "Z" (inaczej "cis").
Wikipedia
mieszaniec pomarańczy słodkiej z pomarańczą trójlistkową
SJP.pl
Cytranga – mieszaniec roślin z rodzaju cytrus.
Stosowana jako podkładka nie zapobiega suchej zgniliźnie korzeni ani chorobie "Citrus exocortis".
Wikipedia
minerał; cytryn
SJP.pl
kadź garbarska, zaopatrzona w mieszadło skrzydłowe, napędzane mechanicznie, używana do moczenia skór
SJP.pl
1. gatunek drzewa o wiecznie zielonych liściach;
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Citrus medica|ref=tak., gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;
Wiktionary
Cytron, cedrat ("Citrus medica" L.) – gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych ("Rutaceae" Juss.). Prawdopodobnie pochodzi z podnóża Himalajów (północno-wschodnie Indie, północna Mjanma). Rozprzestrzeniony już w starożytności do Chin i Europy (tu dotarł jako pierwszy z owoców cytrusowych ok. 300 r. p.n.e.). Jest prawdopodobnie jednym z trzech gatunków rodzicielskich (obok pomarańczy olbrzymiej i mandarynki) większości form uprawnych cytrusów.
Wikipedia
(1.1) Piłem z kolegą sok z cytronu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨtrɔ̃n, AS: cytrõn
Wiktionary
przym. cytronowy
Wiktionary
(1.1) cedrat
Wiktionary
cytrynada, cytroneta;
1. chłodzący napój z soku cytrynowego, cukru i wody, najczęściej gazowany i aromatyzowany;
2. niegazowany napój cytrynowy, sprzedawany w okresie Polski Ludowej w woreczkach foliowych
SJP.pl
Cytronada – niegazowany napój cytrynowy, produkowany i sprzedawany w Polsce w latach 80. XX wieku w foliowych woreczkach, które należało przebić słomką (często sprzedawaną w komplecie z woreczkiem).
Wikipedia
roślina z rodziny traw, uprawiana głównie w Afryce i na terenach krajów euroazjatyckich ze względu na zawartość olejków eterycznych; palczatka
SJP.pl
Cytronelal (rodinal) – organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów terpenowych, monoterpenoid będący głównym składnikiem mieszaniny terpenoidów nadającej olejkowi cytronelowemu specyficzny cytrynowy zapach.
Cytronelal jest głównym składnikiem olejków destylowanych z roślin z rodziny "Cymbopogon" oraz gatunków "Corymbia citriodora" i "Leptospermum petersonii" oraz "Melissa officinalis".
Wikipedia
Cy
Wikipedia
przymiotnik od: cytronela
SJP.pl
cytrynada, cytronada;
1. chłodzący napój z soku cytrynowego, cukru i wody, najczęściej gazowany i aromatyzowany;
2. niegazowany napój cytrynowy, sprzedawany w okresie Polski Ludowej w woreczkach foliowych
SJP.pl
Cytroneta – cytrynowy napój produkowany przez Wytwórnię Wód Gazowanych i Rozlewnię Piwa, sprzedawany w Polsce Ludowej od lat 70. do początku lat 90. XX wieku. Sprzedawany był w wersji gazowanej w szklanych butelkach, a także wersji niegazowanej w foliowych woreczkach.
Wikipedia
aminokwas biorący udział w cyklu mocznikowym
SJP.pl
Cytrulina – organiczny związek chemiczny z grupy α-aminokwasów, pochodna ornityny. Po raz pierwszy wyizolowano ją z arbuza. Bierze udział w cyklu mocznikowym, w którym powstaje z ornityny i karbamoilofosforanu w mitochondrium (reakcja katalizowana przez transkarbamoilazę ornitynową), a następnie jest wydzielana do cytozolu i przekształcana do kwasu argininobursztynowego z udziałem syntetazy argininobursztynowej.
Wikipedia
1. egzotyczne drzewo lub krzew o soczystych owocach;
2. owoc drzewa lub krzewu, uprawianego w ciepłym klimacie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Citrus|L.|ref=tak., tropikalne drzewo lub krzew o soczystych owocach;
(1.2) spoż. owoc cytrusa (1.1)
Wiktionary
Cy
Wikipedia
(1.2) Do cytrusów zaliczamy m.in.: pomarańcze, mandarynki, cytryny i grapefruity.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨtrus, AS: cytrus
Wiktionary
rzecz. cytrusowość ż.
:: zdrobn. cytrusik m.
przym. cytrusowy, cytrynowy
Wiktionary
(1.1) roślina cytrusowa, drzewo cytrusowe, krzew cytrusowy
(1.2) owoc cytrusowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od; cytrus
Wiktionary
rzecz. cytrus mzw./mrz.
Wiktionary
cytrusowy smak lub posmak, zwykle piwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cytrusowy smak
Wiktionary
(1.1) Na drugim planie intensywny wpływ liści limonki kaffir, która wnosi charakterystyczną cytrusowość.
Wiktionary
rzecz. cytrus mrz.
przym. cytrusowy
Wiktionary
związany z cytrusem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cytrusem
Wiktionary
(1.1) Zjadłbym chętnie tamten krem o cytrusowym smaku, który ciotka przyrządzała.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtruˈsɔvɨ, AS: cytrusovy
Wiktionary
rzecz. cytrus mrz./mzw.
Wiktionary
minerał przezroczysty o barwie żółtej, odmiana kwarcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny
Wiktionary
Cytryn (kwarc żółty) – odmiana kwarcu. Należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od: starofrancuskiego słowa "citrin" – żółty; gr. "kitros" = cytryna; łac. "citrus" = drzewo cytrusowe. Inne nazwy (niedopuszczalne w handlu) to: "topaz czeski, topaz złoty, topaz fałszywy, topaz Madeira".
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨtrɨ̃n, AS: cytrỹn
Wiktionary
rzecz. cytrynowiec mzw./mrz., cytryna ż., cytrynka ż., cytrynek m., cytrynian m., cytrynówka ż.
przym. cytrynowy
przysł. cytrynowo
Wiktionary
(1.1) kwarc żółty
Wiktionary
1. roślina z rodziny rutowatych, niewysokie drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach, białych kwiatach i żółtych owocach; cytrynowiec, drzewo cytrynowe;
2. owoc rośliny o tej samej nazwie, mięsisty, o soczystym, kwaśnym miąższu i żółtej skórce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. kwaśny owoc o żółtej skórce
(1.2) dendr. roślina z rodzaju nazwa systematyczna|Citrus|ref=tak., drzewo rodzące kwaśne owoce;
(1.3) środ. mot. citroën
(1.4) uczn. dziewczyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Moja babcia pija wyłącznie herbatę z cytryną.
(1.2) W oranżerii natknęliśmy się na rozłożyste cytryny, rosnące w ozdobnych donicach.
(1.3) Jacek jeździ starą cytryną do pracy.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈtrɨ̃na, AS: cytrỹna
Wiktionary
rzecz. cytrynówka ż., cytrynek m., cytrynian m., cytryn m.
:: zdrobn. cytrynka ż.
przym. cytrynowy
Wiktionary
(1.1) stpol. limonija
Wiktionary
cytronada, cytroneta;
1. chłodzący napój z soku cytrynowego, cukru i wody, najczęściej gazowany i aromatyzowany;
2. niegazowany napój cytrynowy, sprzedawany w okresie Polski Ludowej w woreczkach foliowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. cytryna
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈtrɨ̃nat, AS: cytrỹnat
Wiktionary
pospolity w Polsce motyl dzienny z rodziny bielinków; listkowiec cytrynek
SJP.pl
sól kwasu cytrynowego otrzymana przez działanie na niego odpowiednim wodorotlenkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. sól lub ester kwasu cytrynowego;
Wiktionary
rzecz. cytrynowiec mzw./mrz., cytrynówka ż., cytrynka ż., cytryn mrz., cytryna ż.
przym. cytrynowy
Wiktionary
mrozoodporne pnącza z Ameryki Północnej i Azji Wschodniej o wonnych kwiatach i jagodowych owocach
SJP.pl
Cytryniec ("Schisandra" Michx.) – rodzaj roślin z rodziny cytryńcowatych ("Schisandraceae"). Do rodzaju należy 26 gatunków występujących głównie w Azji wschodniej i południowo-wschodniej (zwłaszcza w Chinach i Japonii). Tylko jeden gatunek – "Schisandra glabra" rośnie poza Azją – w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej. Rośliny te rosną w zaroślach i lasach, zwykle nad strumieniami.
Wikipedia
mała cytryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: cytryna
(1.2) więz. miotacz gazu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poproszę dwie bezy i herbatę z cytrynką.
Wiktionary
rzecz. cytrynowiec mzw./mrz., cytryna ż., cytrynówka ż., cytrynek mzw., cytrynian mrz., cytrynóweczka ż., cytryn mrz.
przym. cytrynowy
Wiktionary
(1.2) cebula, cybula, cytryna
Wiktionary
roślina z rodziny rutowatych, niewysokie drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach, białych kwiatach i żółtych owocach; cytryna, drzewo cytrynowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z warstwą biszkoptu, budyniu i kremem cytrynowym
(1.2) bot. pot. drzewo cytrynowe
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zob. tarcznik cytrynowiec.
Wiktionary
rzecz. cytryna m., cytrus m., cytrynka ż., cytrusik m., cytrynówka ż., cytryniarz m., cytrynek m., cytrynian m., cytryn m., cytryniec m., cytryńcowate nmos., Cytrynowo n., cytrynada ż.
przym. cytrynowy, cytrusowy, cytrynianowy, cytryńcowaty
przysł. cytrynowo, cytrusowo
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób przypominający cytryny
Wiktionary
Cytrynowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Trzemeszno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Wikipedia
rzecz. cytryn mrz., cytrynowiec mzw./mrz.
Wiktionary
pomarańczowy o odcieniu cytrynowym
SJP.pl
złoty o odcieniu cytrynowym
SJP.pl
żółty o odcieniu cytrynowym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) żółty o odcieniu cytrynowym
Wiktionary
(1.1) Cytrynowożółtą barwę sos zawdzięcza użyciu dużej ilości skórki cytrynowej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ, AS: cytrỹnovožuu̯ty
Wiktionary
1. dotyczący cytryny (drzewa lub krzewu) np. gaj cytrynowy;
2. zrobiony z owoców cytryny, mający smak cytryn, zapach cytryn;
3. mający kolor dojrzałych owoców cytryny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cytryną, dotyczący cytryny
(1.2) taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny
przymiotnik jakościowy
(2.1) taki, który ma kolor owocu cytryny
(2.2) przypominający cytrynę w smaku lub zapachu
Wiktionary
(1.1) Kwas cytrynowy występuje w niewielkich ilościach w większości organizmów żywych, gdyż spełnia ważną rolę w metabolizmie węglowodanów.
(2.1) W świetle ruchliwych płomyków ukazała się twarz pytającego, cytrynowa, o bezkrwistych wargach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨtrɨ̃ˈnɔvɨ, AS: cytrỹnovy
Wiktionary
rzecz. cytrynowiec mzw./mrz., cytryna ż., cytrynka ż., cytrynówka ż., cytrynian mrz., cytrus mrz., cytryn mrz.
przym. cytrusowy
przysł. cytrynowo
Wiktionary
(2.1) jaskrawożółty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: cytrynówka
Wiktionary
rzecz. cytrynówka ż., cytrynka ż.
Wiktionary
1. nalewka na skórkach cytrynowych;
2. roślina z rodziny rutowatych; miłonia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Limonia|L.|ref=Limonia (Rutaceae)., roślina z rodziny rutowatych
(1.2) spoż. nalewka na cytrynach
Wiktionary
Cytrynówka – rodzaj likieru smakowego o smaku i zapachu cytryny. Napój pozyskiwany z mieszkanki skórki cytrynowej, syropu cukrowego, wody i alkoholu o stężeniu minimum 40% przyrządzonej w odpowiednich proporcjach.
Wikipedia
rzecz. cytryna ż., cytrynka ż., cytrynek mzw., cytrynian mrz., cytryn mrz.
:: zdrobn. cytrynóweczka ż.
przym. cytrynowy
Wiktionary
o cechach cytryńcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, liczba mnoga
(1.1) bot. rodzina roślin okrytonasiennych;
Wiktionary
Cy
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨtrɨ̃j̃nt͡sɔˈvatɛ, AS: cytrỹĩ ̯ncovate
Wiktionary
rzecz. cytrynowiec mzw./mrz.
Wiktionary
o cechach cytryńcowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
muzyk grający na cytrze
SJP.pl
kobieta grająca na cytrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. kobieta, która gra na cytrze
Wiktionary
rzecz. cytra ż.
Wiktionary
roślina stepowa z rodziny astrowatych; rupnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. szarozielony krzew azjatycki;
(1.2) lek z wysuszonego kwiatostanu cytwaru (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡sɨtfar, AS: cytfar
Wiktionary
organiczny związek chemiczny, jasnożółty proszek o silnych własnościach toksycznych, występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;
Wiktionary
Nie mylić z: Cytozyna.
Cytyzyna – organiczny związek chemiczny, alkaloid chinolizydynowy o silnych własnościach toksycznych. Występujące we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego ("Laburnum anagyroides").
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. cewa, cewka, rurka
(1.2) przest. szpulka
Wiktionary
czasownik niedokonany
(1.1) gwara. przysypiać, trwać w półśnie, najczęściej na skutek upojenia alkoholowego lub zmęczenia.
Wiktionary
(1.1) Miałeś się bawić, a nie cywać.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨvat͡ɕ, AS: cyvać
Wiktionary
(1.1) przysypiać
Wiktionary
żółtobrązowa substancja pochodzenia zwierzęcego, będąca wydzieliną gruczołów cywety (cybety) - drapieżnika z rodziny łasz; cybet
SJP.pl
Cy
Wikipedia
ssak zaliczany do rodziny łasz z rzędu drapieżnych, zwierzę wielkości lisa mające szare futro w brązowe cętki; cybeta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Civettictis|Pocock|ref=tak., rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych;
(1.2) pot. łaskun palmowy
Wiktionary
Cyweta ("Civettictis") – rodzaj ssaków z podrodziny wiwer (Viverrinae) w obrębie rodziny wiwerowatych (Viverridae).
Wikipedia
(1.1) Cyweta wyglądem przypomina połączenie kota i łasicy.
Wiktionary
1. osoba nienależąca do sił zbrojnych (również policji); osoba cywilna;
2. potocznie: życie pozawojskowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;
Wiktionary
Cywil, osoba cywilna ( civilis, obywatelski) – określenie osoby niebędącej w czynnej służbie wojskowej, przeciwieństwo żołnierza.
W mowie potocznej termin ten jest również używany w szerszym znaczeniu i odnosi się do osób niebędących członkami innych formacji mundurowych zorganizowanych na wzór wojskowy, powołanych do ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego.
Wikipedia
(1.1) Służyłem w wojsku i nie boję się żadnego cywila.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɨvʲil, AS: cyvʹil
Wiktionary
czas. cywilizować, ucywilnić dk.
przym. cywilny, cywilizatorski
przysł. cywilnie
rzecz. cywilista mos.
Wiktionary
(1.1) niewojskowy
Wiktionary
potocznie: cywile w odróżnieniu od żołnierzy
SJP.pl
specjalista w zakresie cywilistyki - nauki dotyczącej prawa cywilnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. specjalista prawniczy, znawca prawa cywilnego
Wiktionary
rzecz. cywil m.
:: fż. cywilistka ż.
przym. cywilny
Wiktionary
związany z cywilistyką lub cywilistą (np. umowa cywilistyczna, studia cywilistyczne)
SJP.pl
nauka dotycząca prawa cywilnego
SJP.pl
1. stan rozwoju społeczeństwa, zwłaszcza jego kultury materialnej;
2. ogół dóbr materialnych i kulturowych jakiegoś społeczeństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;
(1.2) ogół dóbr materialnych i umiejętności osiągnięty przez społeczeństwo w określonej epoce
Wiktionary
Cywilizacja – poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, który charakteryzuje się określonym poziomem kultury materialnej, stopniem opanowania środowiska naturalnego i nagromadzeniem instytucji społecznych. Stanowi ona najwyższy poziom organizacji społeczeństw, z którymi jednostki identyfikują się. W skład cywilizacji wchodzą mniejsze jednostki, np.: narody, wspólnoty pierwotne czy inne zbiorowości.
Wikipedia
IPA: ˌt͡sɨvʲilʲiˈzat͡sʲja, AS: cyvʹilʹizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. cywilizowanie n., ucywilizowanie n., cywilizator m., protocywilizacja ż.
czas. cywilizować ndk., ucywilizować dk.
przym. cywilizacyjny, cywilizatorski
Wiktionary
przymiotnik od: cywilizacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cywilizacją
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨvʲilʲizaˈt͡sɨjnɨ, AS: cyvʹilʹizacyi ̯ny
Wiktionary
rzecz. cywilizacja ż., cywilizowanie n., ucywilizowanie n.
czas. cywilizować ndk., ucywilizować dk.
przysł. cywilizacyjnie
przym. cywilizatorski
Wiktionary
osoba, która szerzy cywilizację, cywilizuje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) ktoś, kto szerzy cywilizację
Wiktionary
rzecz. cywilizacja ż., cywilizowanie n.
czas. cywilizować ndk.
przym. cywilizatorski
Wiktionary
kobieta, która szerzy cywilizację, cywilizuje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z cywilizatorami, cywilizowaniem, zaprowadzaniem cywilizacji
Wiktionary
rzecz. cywilizowanie n., cywilizacja ż., cywil m., cywilizator m., cywilizatorstwo n.
czas. cywilizować ndk., ucywilizować dk.
przym. cywilizacyjny, cywilny, cywilizowany
przysł. cywilizacyjnie, cywilnie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) szerzenie cywilizacji
Wiktionary
rzecz. cywilizator m., cywilizacja ż.
czas. cywilizować
przym. cywilizowany, cywilizacyjny, cywilizatorski
Wiktionary
1. krzewić, wprowadzać cywilizację;
2. cywilizować się - stawać się cywilizowanym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) korzystający ze zdobyczy cywilizacji
Wiktionary
(1.1) Odnalezienie nowego domu wydawało się niemal niemożliwe, bo imperialni zagrozili publicznie, że każdy cywilizowany świat, który zapewni schronienie czy możliwość bezpiecznego przelotu jednostkom Sojuszu, padnie ofiarą wyniszczających sankcji i okupacji.
Wiktionary
czas. cywilizować ndk.
przym. cywilizatorski
rzecz. cywilizowanie n.
Wiktionary
(1.1) kulturalny, oświecony, postępowy
Wiktionary
1. krzewić, wprowadzać cywilizację;
2. cywilizować się - stawać się cywilizowanym
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) szerzyć cywilizację
Wiktionary
rzecz. cywilizowanie n., cywilizacja ż., cywil m., cywilizator m., cywilizatorstwo n.
przym. cywilizacyjny, cywilny, cywilizowany, cywilizatorski
przysł. cywilizacyjnie, cywilnie
Wiktionary
potocznie: funkcjonariusz policji lub innych służb specjalnych nienoszący munduru
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób cywilny lub w kontekście życia cywilnego, w przeciwieństwie do spraw związanych z wojskiem, służbami mundurowymi czy sytuacjami wojennymi
Wiktionary
(1.1) Po zakończeniu służby wojskowej, Jan postanowił pracować cywilnie jako nauczyciel w szkole podstawowej.
Wiktionary
rzecz. cywil mos., cywilność ż.
przym. cywilny, cywilizatorski
czas. cywilizować
Wiktionary
dotyczący prawa cywilnego, oparty na prawie cywilnym
SJP.pl
dawniej: władza cywilna
SJP.pl
1. nie odnoszący się do wojska, nie będący wojskowym, niewojskowy (np. ludność cywilna);
2. związany ze stroną prawną stosunków osobistych, rodzinnych i majątkowych obywateli (np. sprawa cywilna, ślub cywilny);
3. przestarzałe: obywatelski, osobisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nie należący do wojska
(1.2) praw. taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
Wiktionary
(1.2) Standardowa formuła podziękowania współmałżonkowi wypowiadana przez jubilatów nawiązywała literalnie do tej, którą wygłaszano w czasie ślubu cywilnego.
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈvʲilnɨ, AS: cyvʹilny
Wiktionary
rzecz. cywil m., cywilistyka ż., cywilista m., cywilistka ż.
czas. cywilizować
przym. cywilistyczny, cywilizatorski
przysł. cywilnie
Wiktionary
(1.2) cywilnoprawny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
szlachecki urzędnik ziemski w dawnej Polsce i na Litwie; ciwun
SJP.pl
położony na południe od Alp; cisalpejski, cyzalpiński
SJP.pl
położony na południe od Alp; cisalpiński, cyzalpejski
SJP.pl
związek chemiczny stosowany jako lek zwiększający motorykę przewodu pokarmowego; cisaprid
SJP.pl
Cy
Wikipedia
człowiek rzeźbiący w metalu; cyzeler
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zob. cyzeler.
Wiktionary
przym. cyzelerski
rzecz. cyzelowanie n.
czas. cyzelować
Wiktionary
kobieta rzeźbiąca w metalu
SJP.pl
1. sztuka wykańczania, obrabiania przedmiotów kutych w metalu lub metalowych odlewów odpowiednimi narzędziami; grawerstwo, cyzelerstwo;
2. przenośnie: drobiazgowe, dokładne wykańczanie lub poprawianie czegoś; cyzelatura, wygładzanie
SJP.pl
zajęcie cyzelatora; wynik pracy cyzelatora
SJP.pl
człowiek rzeźbiący w metalu; cyzelator
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik wykańczający metalowe rzeżby i przedmioty rzemiosła artystycznego
Wiktionary
rzecz. cyzelerka ż., cyzelowanie n., cyzelunek mrz.
czas. cyzelować ndk.
przym. cyzelerski
Wiktionary
kobieta zajmująca się cyzelowaniem, rzeźbiąca w metalu
SJP.pl
1. dział fabryki zajmujący się cyzelowaniem;
2. warsztat cyzelatora
SJP.pl
→ cyzeler
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z cyzelerem lub jego fachem
Wiktionary
(1.1) Wystawa w Domu Matejki w Krakowie pokazuje dzieła sztuki złotniczej, zegarmistrzowskiej, ludwisarskiej, cyzelerskiej i innych szlachetnych rzemiosł z Polski, Niemiec, Turcji, Persji.
Wiktionary
rzecz. cyzeler mos., cyzelator mos., cyzelerstwo n., cyzelatorstwo n., cyzelowanie n.
czas. cyzelować
przym. cyzelatorski
Wiktionary
sztuka wykańczania, obrabiania przedmiotów kutych w metalu lub metalowych odlewów odpowiednimi narzędziami; grawerstwo, cyzelatorstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cyzelować.
Wiktionary
Cyzelowanie – rodzaj artystycznej obróbki plastycznej metalowych rzeźb i wyrobów rzemiosła artystycznego, wykutych, odlanych, tłoczonych lub wyoblanych.
Wikipedia
rzecz. cyzelatorstwo n., cyzelator m., cyzelatorka ż., cyzelerstwo n., cyzeler m., cyzelerka ż., cyzelernia ż., cyzelunek m., cyzelatura ż.
czas. cyzelować ndk.
przym. cyzelerski
Wiktionary
1. obrabiać, wygładzać metalowe przedmioty rzemiosła artystycznego
2. przenośnie: drobiazgowo, pedantycznie coś wykańczać
SJP.pl
czasownik
(1.1) rzem. szt. wykańczać, wygładzać przedmioty rzemiosła artystycznego i rzeźby odlewane w metalu
(1.2) przen. bardzo starannie, z pieczołowitą dokładnością, coś wykańczać, opracowywać
Wiktionary
(1.2) Autorka wykorzystała tu swe dawne teksty, ale cyzelowała, modyfikowała, rozszerzała (np. obszernym fragmentem o Klątwie).
Wiktionary
IPA: ˌt͡sɨzɛˈlɔvat͡ɕ, AS: cyzelovać
Wiktionary
rzecz. cyzelatorstwo n., cyzelator m., cyzelatorka ż., cyzelerstwo n., cyzeler m., cyzelerka ż., cyzelernia ż., cyzelunek m., cyzelatura ż., cyzelowanie n.
przym. cyzelerski
Wiktionary
zajęcie cyzelatora
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wierszowany kalendarz kościelny, używany od XII wieku; cizjojanus; cisiojanus
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym;
Wiktionary
Cyzjojan (łac. Cisiojanus) – średniowieczny wierszowany kalendarz o charakterze mnemotechnicznym.
Cyzjojany zbudowane były w ten sposób, że każdy miesiąc opisywały dwa wersy. W każdym dwuwersie poszczególne sylaby informowały o świętach stałych oraz o dniach, w których wspominało się świętego. Wersy liczyły tyle sylab, ile dni posiadał dany miesiąc. Aby zachować przyjęty układ, słowa skracano do jednej sylaby lub incipitu.
Wikipedia
(1.1) Pierwsze cyzjojany powstały w XIII wieku w Niemczech (…)
Wiktionary
IPA: t͡sɨˈzʲjɔ̇jãn, AS: cyzʹi ̯ȯi ̯ãn
Wiktionary
(1.1) cisiojanus
Wiktionary
1. połączenie liter oznaczające spółgłoskę "cz";
2. spółgłoska przedniojęzykowo-dziąsłowa, bezdźwięczna, twarda, zwarto-szczelinowa
SJP.pl
dwuznak
(1.1) jęz. dwuznak polski oznaczający fonem IPA2|t͡ʃ.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót, rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) = geogr. Częstochowa
Wiktionary
(1.1) Najlepszy bramkarzem został Mateusz Dobryma KS Raków Częstochowa, a królem strzelców Przemysław Synoradzki z UKS Ajaks Cz-wa.
Wiktionary
skrót od: część
SJP.pl
skrót
(1.1) = część
Wiktionary
(1.1) „Dziady cz. II” to dramat opisujący pogański obrzęd wywoływania dusz umarłych.
Wiktionary
południowoamerykański taniec towarzyski; cha-cha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) choreogr. południowoamerykański szybki taniec rozpowszechniony obecnie na całym świecie;
(1.2) muz. muzyka do cza-czy (1.1)
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃa‿t͡ʃa, AS: ča‿ča
Wiktionary
dawniej: pasterz owiec lub wołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. pasterz owiec lub wołów
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) daw. zootechn. duży baran lub wół
Wiktionary
Czaban, caban (tur. "çoban", rum. "cioban", rus. чабан) – nazwa pasterza owiec lub wołów w Rumunii, Mołdawii, na Węgrzech oraz w części Ukrainy, a także u ludów Kaukazu i Azji Środkowej.
Wikipedia
(2.1)
:: rzecz.
::: zdrobn. czabanek mzw.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) daw. zdrobn. od: czaban
Wiktionary
(1.1) Pasterz broni swoich czabanków od wilków i w ogóle wszelkich drapieżców.
Wiktionary
rzecz. czaban mzw., czabanka ż.
Wiktionary
(1.1) czaban
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie husiatyńskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
przym. czabarówecki
Wiktionary
dawniej: Czadca - miasto na Słowacji
SJP.pl
pospolicie:
1. czaszka;
2. głowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od czaszka
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Miała na sobie sweter w czachy.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃaxa, AS: čaχa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka mongolskiej grupy etnicznej, posługującej się dialektem czacharskim i zamieszkującej Mongolię Wewnętrzną
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Czachar mos.
przym. czacharski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. koszula płócienna, zwłaszcza noszona przez kobiety
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃaxlʲik, AS: čaχlʹik
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Czachor (forma żeńska: Czachor, Czachorowa; liczba mnoga: Czachorowie) – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku Polskę zamieszkiwało 1779 osób o tym nazwisku.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czat
Wiktionary
rzecz. czat m.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gruziński napój alkoholowy z wytłoków winogronowych;
2. w potocznym wyrażeniu: ktoś kuma (skumał) czaczę - ktoś rozumie (zrozumiał), o co chodzi
SJP.pl
Czacza ( ჭაჭა) – gruziński napój alkoholowy produkowany z wytłoków winogronowych.
Czacza stanowi odpowiednik włoskiej "grappy". Napój zawiera 40–50% alkoholu (czasami do 60%).
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Czaczów (j. łemkowski Чачів) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Łabowa.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Wikipedia
1. tlenek węgla;
2. woń spalenizny; swąd;
3. potocznie: uczucie radości, euforii lub ekscytacji; również określenie doskonałej rozrywki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. chem. zob. tlenek węgla.
(1.2) pot. zapach spalenizny
(1.3) dial. dym, opary
wykrzyknik
(2.1) slang. słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań
Wiktionary
Czad ( Tchad, #PATRZ
), oficjalnie Republika Czadu (fr. République du Tchad, arab. جمهوريّة تشاد, trb. Jumhuriyat Tashad) – państwo śródlądowe w środkowej Afryce. Graniczy od północy z Libią, od wschodu z Sudanem, od południa z Republiką Środkowoafrykańską, od południowego zachodu z Kamerunem i Nigerią, a od zachodu z Nigrem.
Wikipedia
(1.1) Budynek się zapalił. Było dużo ognia, mieszkańcy dławili się czadem.
(2.1) Jedziemy w góry. Ale czad!
Wiktionary
IPA: t͡ʃat, AS: čat
Wiktionary
(1.1-3)
rzecz. czadzenie n., zaczadzenie n., oczadzenie n.
czas. czadzieć ndk., zaczadzieć dk., zaczadzić dk., oczadzieć dk.
(2.1)
przym. czaderski, czadowy
przysł. czadersko, czadowo
Wiktionary
(1.1) tlenek węgla
(1.2) swąd
(2.1) bomba, git, odlot
Wiktionary
miasto na Słowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto powiatowe w północnej Słowacji;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
przym. czadecki
Wiktionary
→ Czadca
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czadcą, dotyczący Czadcy
Wiktionary
rzecz. Czadca ż.
Wiktionary
1. potocznie: pełen siły i dynamiki, zwłaszcza w odniesieniu do muzyki rockowej; ekscytujący, odjazdowy, czadowy;
2. w slangu młodzieżowym: świetny, wspaniały, znakomity; czadowy, odjazdowy, zarąbisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) młodz. wspaniały
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) pot. Znowu ma na sobie tę czaderską kieckę.
Wiktionary
rzecz. czad mrz.
przym. czadowy
przysł. czadersko, czadowo
Wiktionary
(1.1) bombastyczny, bombiasty, cool, coolerski, czadowy, ekstra, odjazdowy, odlotowy, super, świetny, wyjechany, wystrzałowy, zarąbisty
Wiktionary
przysłówek
(1.1) młodz. wspaniale
Wiktionary
(1.1) pot. Sabina wygląda dzisiaj czadersko.
Wiktionary
rzecz. czad mrz.
przym. czaderski, czadowy
przysł. czadowo
Wiktionary
(1.1) bombiasto, byczo, coolersko, czadowo, ekstra, zarąbiście
Wiktionary
wylot pieca hutniczego z urządzeniem do chwytania gazów
SJP.pl
urządzenie do wytwarzania gazu z węgla, drzewa, koksu lub torfu przez niezupełne spalanie; gazogenerator; gazownica
SJP.pl
przymiotnik od: czadnica
SJP.pl
ubranie muzułmanek osłaniające całą postać; czadra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;
Wiktionary
Czador ( چادر) – zewnętrzny strój, noszony przez kobiety; jest to jedna z form przestrzegania hidżabu, czyli muzułmańskich zasad ubierania się, wywiedzionych z Koranu. Jest to tradycyjny strój noszony przez kobiety w Iranie.
Wikipedia
(1.1) Kiedy kobieta założy czador, tylko jej twarz jest widoczna, w niektórych przypadkach tylko oczy, a czasem również przed oczami wisi przezroczysty kawałek płótna.
(1.1) Dwie starsze kobiety przyszły ubrane w czador, jedna dziewczyna nosiła burkę, a reszta miała tylko tradycyjną chustę na głowie, tzw. hidżab.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃadɔr, AS: čador
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czadować.
Wiktionary
czas. czadować
Wiktionary
potocznie: grać głośno, porywająco, z zapałem na jakimś instrumencie, jakąś muzykę; dawać czadu
SJP.pl
przysłówek
(1.1) pot. muz. z mocnym brzmieniem
(1.2) młodz. wspaniale
Wiktionary
(1.2) pot. Na imprezie nie było czadowo i szybko się zmyłem.
Wiktionary
rzecz. czad mrz.
przym. czaderski, czadowy
przysł. czadersko
Wiktionary
(1.2) bombiasto, cool, coolersko, czadersko, odjazdowo, odlotowo, wystrzałowo, zarąbiście
Wiktionary
1. związany z czadem, trującym gazem lub gryzącym dymem;
2. potocznie: pełen siły i dynamiki, zwłaszcza w odniesieniu do muzyki rockowej; ekscytujący, odjazdowy, czaderski;
3. w slangu młodzieżowym: świetny, wspaniały, znakomity; czaderski, odjazdowy, zarąbisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czadem, odnoszący się do czadu
(1.2) młodz. muz. rytmiczny
(1.3) młodz. wspaniały
Wiktionary
(1.2) pot. O piętnastej puszczali czadową muzę.
(1.3) pot. Wojtek ma teraz czadowy pokój.
Wiktionary
rzecz. czad mrz.
przym. czaderski
przysł. czadersko, czadowo
Wiktionary
(1.3) cool, coolerski, czaderski, ekstra, odjazdowy, odlotowy, super, świetny, wyjechany, wystrzałowy, zarąbisty
Wiktionary
ubranie muzułmanek osłaniające całą postać; czador
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. ubranie kobiet muzułmańskich okrywające całą figurę, z otworami na oczy lub twarz
Wiktionary
(1.1) war. czador
Wiktionary
w gwarze młodzieżowej: słowo zachęcające do głośnego, szybkiego grania (w odniesieniu do zespołów muzycznych) lub w ogóle do zrobienia czegoś w najwyższym stopniu, aby dostarczyć słuchaczom, widzom możliwie największych doznań; często w zwrocie "dać czadu"
SJP.pl
obywatel Czadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Czadu
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈdɨjt͡ʃɨk, AS: čadyi ̯čyk
Wiktionary
rzecz. Czad mrz.
:: fż. Czadyjka ż.
przym. czadyjski
Wiktionary
obywatelka Czadu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) obywatelka Czadu
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈdɨjka, AS: čadyi ̯ka
Wiktionary
rzecz. Czad mrz.
:: fm. Czadyjczyk mos.
przym. czadyjski
Wiktionary
związany z Czadem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do państwa Czad
Wiktionary
(1.1) Francuscy spadochroniarze już w zeszłym roku powstrzymali ofensywę partyzantów na Ndżamenę, także teraz francuskie śmigłowce wspierały czadyjską armię w walkach z rebeliantami.
(1.1) Z godnością i wytrwałością będziemy kontynuować dotychczasową pracę niosąc pomoc czadyjskiej społeczności.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈdɨjsʲci, AS: čadyi ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Czadyjka ż., Czadyjczyk mos., Czad mrz.
Wiktionary
ulegać działaniu czadu
SJP.pl
1. potocznie: chwalić kogoś bezpodstawnie, przypochlebiać się komuś; kadzić;
2. wytwarzać czad;
3. środowiskowo: śmierdzieć;
4. środowiskowo: narkotyzować się;
5. środowiskowo: głośno i energicznie grać na instrumencie; dawać czadu;
6. potocznie: wydalać gazy powstające w jelitach na skutek trawienia
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczadzić)
(1.1) rzad. chem. wydzielać czad
(1.2) rub. wywoływać smród
Wiktionary
(1.1) Wasz piecyk to bezpośrednie zagrożenie - wykazaliśmy, że faktycznie czadzi.
(1.2) Jak znów będziesz czadzić w pokoju tym czosnkiem, to wygonię cię natychmiast.
Wiktionary
rzecz. czadzenie
Wiktionary
(1.1) capić, cuchnąć, śmierdzieć, walić
Wiktionary
przymiotnik od: Czad (państwo w Afryce); czadyjski
SJP.pl
1. potocznie: emocje, podniecenie, zwłaszcza podczas koncertu rockowego; czad;
2. w gwarze uczniowskiej:
a) odpytywanie na lekcji;
b) nieporządek, nieład, bałagan
SJP.pl
gatunek grzyba z rodziny szczecinkowcowatych; chaga, huba brzozowa, błyskoporek podkorowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Czagatajem, dotyczący Czagataja (syna Czyngis-Chana)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czagatajski;
Wiktionary
rzecz. Czagataj mos.
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny dzierzbików
SJP.pl
regionalne określenie zarośli rosnących na podmokłych gruntach
SJP.pl
podmokły grunt porośnięty krzakami i niskopiennymi drzewami
SJP.pl
Czahary ( Чагарі) – wieś na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czaik wiosenny, czaik jesienny - gatunki pająka z rodziny kwadratnikowatych
SJP.pl
1. slangowo: sprawdzać kogoś lub coś; obczajać;
2. czaić się:
a) ukrywać się z zamiarem napaści;
b) o czymś niebezpiecznym: zbliżać się niepostrzeżenie, ukrywać się gdzieś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczaić)
(1.1) slang. przen. rozumieć, co się mówi
czasownik zwrotny niedokonany czaić się (dk. zaczaić się)
(2.1) czekać / oczekiwać na kogoś w ukryciu
(2.2) slang. przen. wahać się
Wiktionary
(1.1) Ty nic nie czaisz? – robal mu wlazł do kapsuły!
(2.1) Nasza dola czaić się, cierpieć i czekać.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃajit͡ɕ, AS: čai ̯ić
Wiktionary
rzecz. czajenie n.
Wiktionary
(1.1) rozumieć, pojmować, ogarniać, slang. kumać, kapować, jarzyć, kminić, kleić, czaić bazę
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bardzo mocna herbata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwara. lub środ. herbata
(1.2) gwara. więz. bardzo mocna herbata pita w celu odurzenia, często z dodatkiem tytoniu lub lekarstw
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: czaić
Wiktionary
IPA: t͡ʃaj, AS: čai ̯
Wiktionary
rzecz. czajnik m., czajniczek m.
Wiktionary
(1.2) czajura
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
herbaciarnia, knajpka urządzona we wschodnim stylu
SJP.pl
przymiotnik od: czajka (ptak z rodziny siewkowatych)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) należący do czajki
przymiotnik relacyjny
(2.1) dotyczący czajki, związany z czajką
Wiktionary
rzecz. czajka ż.
czas. czajkować ndk.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czaić.
Wiktionary
czas. czaić
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czajewszczyzna – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim, w gminie Jeleniewo.
Wieś Czajewszczyzna istniała w 1791 roku.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
1. ptak wodny z rodziny siewek;
2. dawna, bardzo zwrotna łódź kozacka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Vanellus vanellus|ref=tak., europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;
(1.2) hist. żegl. łódź kozacka;
(1.3) hist. mot. radziecka limuzyna marki GAZ-13 Czajka lub GAZ-14 Czajka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nad głowami płynących ulatywały miliony ptactwa wodnego, pelikanów, dzikich gęsi, żurawi, kaczek i czajek, kulonów i rybitew; w oczeretach przybrzeżnych słychać było taki gwar, takie kotłowanie się wody i szum skrzydeł, że rzekłbyś, iż odbywają się tam sejmy lub wojny ptasie.
(1.2) Jakoż w promieniu oka widać było kilkanaście bajdaków, dombaz, czyli tumbasów, i wąskich czarnych czółen kozackich obszytych sitowiem, a zwanych pospolicie czajkami.
(1.3) Nie chce robić z siebie gwiazdy, ale po Moskwie jeździł czarną czajką z szoferem, jak Breżniew […].
(1.3) W filmie Boba Misiorowskiego Rosjanie jeżdżą błyszczącymi od chromu czajkami.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃajka, AS: čai ̯ka
Wiktionary
(1.1) przym. czajczy
(1.1) czas. czajkować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. wydawać głos właściwy czajce
Wiktionary
rzecz. czajka ż.
przym. czajczy
Wiktionary
Cz
Wikipedia
→ Czajków
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: czajnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: czajnik
(1.2) mały czajnik, np. do zaparzania herbaty
Wiktionary
(1.1) Basieńko, postaw jeszcze jeden czajniczek wody na kawusię.
(1.2) Wsypałam zieloną herbatę do czajniczka i zalałam wrzątkiem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃajˈɲit͡ʃɛk, AS: čai ̯ńiček
Wiktionary
rzecz. czajnik m., czaj m.
przym. czajnikowy, czajniczkowy
Wiktionary
zakryte naczynie z lejkowatym zakończeniem, służące do gotowania wody na herbatę; imbryk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;
(1.2) gw-pl|Kraków. przen. głowa
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) środ. przen. karciany gracz, zbyt długo zastanawiający się
Wiktionary
Czajnik, imbryk – naczynie kuchenne służące zazwyczaj do gotowania wody.
Wikipedia
(1.1) Woda w czajniku już się gotuje!
(1.2) Chyba masz coś nie tak z czajnikiem!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃajɲik, AS: čai ̯ńik
Wiktionary
rzecz. czajniczek mrz., czaj mrz.
przym. czajnikowy
Wiktionary
(1.1) gw. Poznań herbatnik
(1.2) sagan
Wiktionary
→ czajnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czajnikiem, dotyczący czajnika
Wiktionary
rzecz. czajnik m., czajniczek mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś;
Wiktionary
Czajowice – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Wielka Wieś.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
świątynia buddyjska w kształcie wydłużonej sali, przedzielonej rzędami kolumn
SJP.pl
niepostrzeżenie, w ukryciu, z zamiarem napaści
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ułańska czapka
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny czubaczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. afrykańska potrawa ze strączkami i warzywami
Wiktionary
czekan;
1. przyrząd alpinistyczny
2. dawna broń używana do rozbijania zbroi przeciwnika
3. czeski lub węgierski ludowy instrument muzyczny, rodzaj fletu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dawna pisownia słowa: czekan
Wiktionary
Czakan ( чакан), czakanduzi ( чакандӯзӣ) – tradycyjna sztuka haftu polegająca na wyszywaniu kolorowymi nićmi ozdób, kwiatów i symboli na bawełnianych lub jedwabnych tkaninach, szeroko rozpowszechniona wśród kobiet i dziewcząt w Tadżykistanie.
W 2018 roku podczas odbywającej się w Port Louis na Mauritiusie 13. sesji Międzyrządowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego tradycja wpisana została na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.
Wikipedia
dialekt czakawski - jeden z 3 głównych ugrupowań dialektów języka serbsko-chorwackiego
SJP.pl
ułańska czapka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wojskowa czapka, wysoka i bardzo sztywna, używana od końca XVIII wieku;
Wiktionary
Czako (z węg. "csákó") – rodzaj wysokiej, sztywnej czapki wojskowej używanej od końca XVIII do początków XX wieku. Współcześnie w niektórych państwach wykorzystywane jeszcze w oddziałach reprezentacyjnych.
Wikipedia
(1.1) Cała gwardia zazdrościła im tego, jako też grenadierek: czak z czasów Pawła I.
Wiktionary
w filozofii indyjskiej: jedno z centrów energetycznych mające wpływ na zdrowie fizyczne, mentalne, emocjonalne lub duchowe człowieka; czakram; ćakra
SJP.pl
w filozofii indyjskiej: jedno z centrów energetycznych mające wpływ na zdrowie fizyczne, mentalne, emocjonalne lub duchowe człowieka; czakra; ćakra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeden z rodzajów broni miotanej pochodzący z Indii
(1.2) indyjska moneta
(1.3) (w filozofii indyjskiej) jedno z centrów energetycznych w ciele człowieka, mające wpływ na jego zdrowie fizyczne, umysłowe, emocjonalne lub duchowe
(1.4) (w filozofii i mistyce hinduskiej) jedno z centrów energetycznych umiejscowionych w skorupie ziemskiej
Wiktionary
(1.3) czakra, ćakra
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czamalalami, dotyczący Czamalalów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czamalalski;
Wiktionary
rzecz. Czamalalowie lm m.
Wiktionary
Czamaninek – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Topólka.
Wikipedia
szlachecki ubiór męski; czamarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kraw. męskie ubranie wierzchnie
(1.2) hist. kraw. podszyte futrem wierzchnie ubranie purpuratów polskich w XVI w.
Wiktionary
Czamara (pers. "dżamera", "czamera", niem. "Tschamare" z arab. "samur" - kożuch) – męskie okrycie wierzchnie pochodzenia węgierskiego, noszone od XVI wieku.
Sięgająca do bioder lub połowy ud w kroju zbliżonym do kontusza, podbijana futrem, z długimi, prostymi, wąskimi rękawami, wykładanym, wąskim, wysokim kołnierzem, ozdobnymi guzikami i szamerunkami.
Wikipedia
(1.1) Przygnał do nas w czarnej czamarze i futrzanej czapie na głowie.
Wiktionary
rzecz. czamarka ż.
Wiktionary
szlachecki ubiór męski; czamara
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gwara. uczn. głowa
Wiktionary
zdrobnienie od: czambuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czambuł
Wiktionary
rzecz. czambuł m.
Wiktionary
dawniej:
1. zbrojny oddział tatarski;
2. najazd tatarski; dziś żywe w wyrażeniu: w czambuł - ogólnie, w całości, bez wyjątku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. wojsk. wydzielony zbrojny oddział tatarski, działający samodzielnie na obcym terytorium, niszczycielski zagon jazdy tatarskiej;
(1.2) hist. niespodziewana, krótkotrwała wyprawa wojenna Tatarów
Wiktionary
Czambuł (tur. "czapuł" – zagon) – specjalnie wydzielony oddział Tatarów, którego zadaniem było – w oderwaniu od sił głównych – dokonywanie zagonu w głębi terytorium nieprzyjaciela celem zdezorganizowania zaplecza i odwrócenia uwagi od działań własnych sił głównych, a także zagarnięcia zdobyczy, przede wszystkim jasyru.
Wikipedia
(1.1) Kiedyśmy […] tędy jechali, to już była pustynia, a potem jeszcze ze dwadzieścia razy przeszły tędy czambuły…
Wiktionary
rzecz. czambulik mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka ludu zamieszkującego obszar historycznego państwa Czampy, leżącej na obszarze dzisiejszego środkowego i południowego Wietnamu
Wiktionary
rzecz. Czampa ż.
:: fm. Czam mos.
przym. czamski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) jęz. rdzenny język z rodziny arawackiej, który historycznie był używany przez indiańskie plemię w Ameryce Południowej, na terenach dzisiejszego Peru, nad rzeką Huallaga
Wiktionary
(1.1) Czamikuro jest uznawany za język niemal całkowicie wymarły.
Wiktionary
rzecz. Czamikur mos., Czamikurka ż.
przym. czamikurski
Wiktionary
(1.1) czamikurski, war. chamicuro, kod ISO 639-3: ccc
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. tkanina jedwabna
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃãmlɛt, AS: čãmlet
Wiktionary
(1.1) czemlet
Wiktionary
naród zamieszkujący Czampę
SJP.pl
Czamowie ( người Chăm) – naród zamieszkujący Czampę (państwo historyczne istniejące od II do XIX wieku na terenie obecnego Wietnamu), obecnie mniejszość etniczna zamieszkująca w Wietnamie (133 tys.), Kambodży (317 tys.), Malezji (10 tys.) i Tajlandii (4 tys.). Kilka tysięcy Czamów jest także rozproszone po świecie, głównie w USA i Francji. Posługują się językiem czamskim, należącym do grupy malajsko-polinezyjskiej.
Wikipedia
historyczne państwo istniejące na terenie obecnego Wietnamu Środkowego od II do XIX wieku
SJP.pl
Czampa, Chăm Pa – ogólna nazwa państwa lub raczej powiązanych ze sobą państw ludu Czamów, istniejących na obszarze dzisiejszego środkowego i południowego Wietnamu, od przełęczy Ngang (zwanej również Bramą Annamu) po skraj delty Mekongu, między II a XVII w. n.e.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czamami, dotyczący Czamów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czamski;
Wiktionary
rzecz. Czam mos., Czamijka ż.
Wiktionary
zaimek pytajny
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czemu, dlaczego
Wiktionary
(1.1) (gwara.) Czamu pasymy kozy na beszongu?
Wiktionary
chińska odmiana buddyzmu, w Japonii znana jako zen; chan
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Chinach; Zhanjiang
SJP.pl
rodzaj świątyni spotykany na Jawie i Bali; tjandi, candi
SJP.pl
Czandi ("candi") – rodzaj bogato zdobionej rzeźbami świątyni hinduistycznej lub buddyjskiej na Jawie i Bali.
Wikipedia
miasto w Chinach; Zhangjiakou
SJP.pl
[czytaj: CZANKczoł] miasto w Chinach; Changzhou
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Chinach; Changchun
SJP.pl
zwolennik Czang Kaj-szeka (Chiang Kai-sheka), polityka chińskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. drugi, młodszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 253,8 – 251 milionów lat temu;
Wiktionary
Czangsing (chiń. 长兴; pinyin "Chángxìng")
Nazwa piętra (wieku) pochodzi od powiatu Changxing w Chinach.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃãŋksʲĩŋk, AS: čãŋksʹĩŋk
Wiktionary
miasto w Chinach; Changsha
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) wieś w Polsce;
Wiktionary
Czaniec – wieś w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Porąbka, nad rzeką Sołą, u podnóży Beskidu Andrychowskiego (wschodnia część Beskidu Małego). Założona w średniowieczu w Księstwie Oświęcimskim wieś z czasem straciła swą samodzielność stając się częścią majątku ziemskiego i folwarku.
Wikipedia
drążek metalowy u munsztuka końskiego
SJP.pl
marka wody mineralnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. góra w Beskidzie Śląskim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Przez Czartorię szmuglowano bydło i nierogaciznę.
(1.1) W 1913 roku na szczycie Czantorii zamarzł pasterz.
Wiktionary
rzecz. czantoria ż.
Wiktionary
państwo w starożytnych Chinach; Zhao
SJP.pl
1. duża czapka
2. pospolicie: kara śmierci
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrubienie od|czapka.
(1.2) gw-pl|Tuławki, Olsztyn. człowiek wybitnie niezdarny, ciamajda
(1.3) gw-pl|Grabowo,Mrągowo. głowa cukru
(1.5) gwara. przestęp. kara śmierci, wyrok śmiercifakt.
(1.6) gwara. konspiracyjno-partyzancka rozstrzelanie
(1.7) roln. słomiane przykrycie tradycyjnego ula
(1.8) geol. warstwa mineralna bądź gazowa w górnej części jakiegoś złoża
(1.9) geogr. zob. czapa lodowa.
(1.10) bud. zob. czapa kominowa.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃapa, AS: čapa
Wiktionary
rzecz. czapka ż., czapeczka ż., czapkowanie n., czapkarstwo n., czapnictwo n., czapkarz m., czapnik m., czapica ż.
czas. czapkować ndk.
przym. czapkowy
Wiktionary
(1.2) ciapa, ciamajda, niezdara
Wiktionary
nazwisko rosyjskie, np. Wasilij Iwanowicz Czapajew (1887 - 1919) rosyjski i radziecki bohater wojskowy, symboliczna postać wielu dowcipów rosyjskich
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;
Wiktionary
Czapajewsk ( Чапаевск, do 1918 Iwaszczenkowo, ros. Иващенково, w latach 1918–1929 Trock, ros. Троцк) – miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką, dopływem Wołgi.
Powstało wokół zakładów produkujących materiały wybuchowe. Prawa miejskie otrzymało w 1919.
Wikipedia
(1.1) hist. Trock (1919-1929)
Wiktionary
rodzaj indyjskiego chleba pszennego; chapati, ćapati, ciapata
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) kulin. zob. ćapati.
Wiktionary
(1.1) Czapati są jednymi z najpopularniejszych chlebków indyjskich. Spożywane są do wszystkiego i wszędzie.
Wiktionary
zgrubienie od: czapka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. mała czapka
2. szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia ułatwiająca jego wciskanie się w głąb podłoża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czapka
(1.2) mała czapka
(1.3) bot. szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia rośliny, dzięki której korzeń łatwiej wciska się w podłoże
(1.4) biol. rodzaj modyfikacji RNA;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jeszcze tylko założymy czapeczkę i możemy iść na spacerek.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈpɛt͡ʃka, AS: čapečka
Wiktionary
rzecz. czapka ż., czapa ż.
czas. czapkować ndk.
Wiktionary
przypominający kształtem małą czapkę
SJP.pl
1. → czapeczka;
2. petrel czapeczkowy - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych;
3. lutung czapeczkowy - gatunek ssaka naczelnego z rodziny koczkodanowatych
SJP.pl
rodzaj nakrycia głowy bez ronda, często z daszkiem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek ptaka z rodziny czaplowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny mirtowatych
SJP.pl
Czapetka ("Syzygium" Gaertn.) – rodzaj roślin z rodziny mirtowatych. Należy do niego 400–500 do ponad tysiąca gatunków roślin pochodzących z tropikalnych i subtropikalnych obszarów Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Australii.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. męskie nakrycie głowy
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈpʲit͡sa, AS: čapʹica
Wiktionary
rzecz. czapa, czapka
czas. czapkować
Wiktionary
rozcapierzony; szeroko rozpostarty
SJP.pl
czapierzyć się - sterczeć, rozpościerać się na różne strony
SJP.pl
Czapiewice (kaszub. Czôpiewice, niem. "Czapiewitz", dawniej "Reinwasser", "Czystepole") – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Brusy.
W skład sołectwa "Czapiewice" wchodzi takżę wieś Czapiewice-Wybudowanie. W końcu 2025 sołectwo liczyło 328 mieszkańców.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Czapiewski – kaszubski herb szlachecki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzaj nakrycia głowy bez ronda, często z daszkiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;
Wiktionary
Czapka – nakrycie głowy, wykonane przeważnie z miękkiego materiału (niekiedy z twardymi wstawkami jak denko lub daszek), którego głównym zadaniem jest ochrona głowy przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi: zimnem, gorącem, deszczem, śniegiem, wiatrem, promieniami słonecznymi itp.
Wikipedia
(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃapka, AS: čapka
Wiktionary
rzecz. czapnictwo n., czapnik m., czapica ż., czapkarstwo n., czapkarz m., czapkowany m., czapkowanie n.
:: zdrobn. czapeczka ż.
:: zgrub. czapa ż.
czas. czapkować ndk.
przym. czapkowy, czapniczy, czapkarski
Wiktionary
(1.1) reg. boba
Wiktionary
kobieta wyrabiająca czapki
SJP.pl
przymiotnik od: czapkarz
SJP.pl
wyrób czapek; czapnictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dziedzina zajmująca się wyrobem czapek
Wiktionary
rzecz. czapka ż., czapa ż.
czas. czapkować
Wiktionary
rzemieślnik wyrabiający czapki; czapnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. wytwórca czapek
Wiktionary
rzecz. czapa ż., czapka ż., czapnik mos.
czas. czapkować
Wiktionary
(1.1) czapnik
Wiktionary
dawniej: nadmiernie skwapliwe czapkowanie, uniżona czołobitność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kłanianie się komuś w sposób uniżony
Wiktionary
rzecz. czapa ż., czapka ż.
czas. czapkować
Wiktionary
zdejmować przed kim czapkę, kłaniać się w uniżony sposób
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) zdejmować przed kimś czapkę, kłaniać się w sposób czołobitny
Wiktionary
rzecz. czapka ż., czapeczka ż., czapa ż., czapkowanie n., czapnik m., czapnictwo n., czapica ż., czapkarstwo n., czapkarz m., czapkowany m.
przym. czapkowy, czapniczy, czapkarski
Wiktionary
związany z czapką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący czapki
Wiktionary
rzecz. czapka ż., czapa ż.
czas. czapkować
Wiktionary
ptak wodny i błotny z rodziny czaplowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Ardeidae|Leach|ref=tak., duży ptak brodzący;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chórem ozwały się różowe czaple, błękitne żurawie i białe łabędzie na wodach, pawie i bengali w lasach, a do wtóru im rozlegały się dźwięki strun, nawiązanych na muszlę perłową, i słowa ludzkiej pieśni.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃapla, AS: čapla
Wiktionary
rzecz. czaplowate lm nm.
przym. czapli
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Czaplak – trzecia co do wielkości wyspa na jeziorze Jeziorak (po Wielkiej Żuławie i Bukowcu), prawnie chroniona jako użytek ekologiczny. Położona jest w północnej części jeziora, w pobliżu wsi Matyty, na terenie gminy Zalewo.
Wikipedia
ptak wodny i błotny z rodziny czaplowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
→ czapla; czaplowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czaplą, dotyczący czapli
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do czapli
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(3.1) D., C., Ms. lp. i D. lm. od: czapla
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃaplʲi, AS: čaplʹi
Wiktionary
rzecz. czapla ż., czaplowate nmos., czapelka ż., Czapelka ż., Czaplinek m.
przym. czaplowaty
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinianin
SJP.pl
mieszkanka Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinianka
SJP.pl
przymiotnik od: Czaplinek
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Zobacz też: Czaplinek w innych znaczeniach tej nazwy.
Czaplinek (dawniej "Tempelbork", Tempelburg) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czaplinek. Położone między jeziorami Drawsko i Czaplino.
Wikipedia
IPA: t͡ʃaˈplʲĩnɛk, AS: čaplʹĩnek
Wiktionary
rzecz. czaplinczanin m., czaplinczanka ż.
przym. czaplinecki, czapli
Wiktionary
mieszkaniec Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinczanin
SJP.pl
mieszkanka Czaplinka (miasta w Polsce); Czaplinczanka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rodzina ptaków brodzących
SJP.pl
Czaplowate (Ardeidae) – rodzina ptaków z rzędu pelikanowych (Pelecaniformes). Do 2008 roku czaplowate umieszczane były w rzędzie bocianowych, lecz badania genetyczne zasugerowały, że rodzina ta jest bliżej spokrewniona z pelikanowymi.
Wikipedia
o cechach czaplowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
wyrób czapek; czapkarstwo
SJP.pl
Czapnictwo, czapkarstwo – dziedzina rzemiosła, przemysłu zajmująca się wyrobem czapek.
Wikipedia
rzemieślniczka wyrabiająca czapki
SJP.pl
przymiotnik od: czapnik
SJP.pl
rzemieślnik wyrabiający czapki; czapkarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. rzemieślnik, który wyrabia czapki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. czapa ż., czapka ż., czapkarz m.
czas. czapkować
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący czapy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czaprak
Wiktionary
rzecz. czaprak m.
Wiktionary
ozdobne przykrycie konia; czołdar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jeźdz. rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;
(1.2) hipol. kynol. derka lub okrycie zakładane koniowi lub psu, które zabezpieczają przed chłodem
(1.3) techn. wyprawiona skóra zwierząt, od której odcięto łapy i inne odstające części
Wiktionary
Czaprak ( "çaprak") – okrycie na konia wykonane z różnych materiałów, przeznaczone pod siodło lub na kulbakę.
Najczęściej jest to filcowa, sukienna, niekiedy futrzana podkładka pod siodło, chroniąca grzbiet konia przed otarciami, a siodło przed końskim potem; nazywana też potnikiem. Dawniej określano tak również ozdobną tkaninę nakładaną pod siodło lub na wierzch, pokrywającą całe zwierzę lub jego zad.
Wikipedia
(1.1) Przed królem jechali rycerze na koniach odzianych w zdobne czapraki.
(1.2) Nasza klaczka dostanie nowy czaprak.
(1.2) Babciny jamnik okryty wełnianym czaprakiem siedział na kolanach.
(1.3) Handlarz wyłożył na ladę trzy czapraki.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czapraczek m.
przym. czaprakowy
Wiktionary
(1.3) krupon
Wiktionary
1. szakal czaprakowy - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych;
2. tapir czaprakowy - gatunek ssaka z rodziny tapirowatych; tapir malajski, tapir czaprakowaty;
3. kirysek czaprakowy - gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kiryskowatych; kirysek brodaty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od czaprak
Wiktionary
rzecz. czaprak mrz.
Wiktionary
ochraniacz na nogi jeźdźca; sztylpa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Czapski – polski herb hrabiowski, odmiana herbu Leliwa, nadany w zaborze pruskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) jeźdz. długie, najczęściej skórzane ochraniacze do jazdy konnej;
Wiktionary
Czapsy – rodzaj długich, najczęściej wykonanych ze skóry ochraniaczy na nogi jeźdźca.
Często spotykana część stroju kowbojów w westernach to typ westernowy. Osłaniają łydki, kolana i uda. Sięgają od stopy do pachwiny.
Półczapsy, "Half Chaps" (ang.) – zob. sztylpy.
Wikipedia
(1.1) Wszyscy jeźdźcy, niezależnie od płci i wieku, paradowali w bryczesach, czapsach […] i toczkach.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. nadzwyczajne zjawisko przypisywane działaniu sił nadprzyrodzonych; środek magiczny wywołujący takie zjawisko;
2. wdzięk, urok
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) magiczne zaklęcie
(1.2) przen. urok
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: czara
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wiedźma powiedziała, że o północy czarny kur zapieje i czar straci moc.
Wiktionary
IPA: t͡ʃar, AS: čar
Wiktionary
rzecz. czarostwo n., czarownictwo n., czary nmos., czarownik m., czarownica ż., czarowanie n., czarodziejka ż., czaruś mos.
czas. czarować ndk., zaczarować dk., wyczarować dk.
przym. czarujący, czarowny
przysł. czarująco, czarownie
Wiktionary
(1.2) urok, wdzięk, powab
Wiktionary
1. roślina o cudownych właściwościach, służąca do wykonywania czarów;
2. regionalnie: roślina zielna z rodziny astrowatych, o nerkowatych liściach i rurkowatych kwiatach w koszyczkach zebranych w wiechy; lepiężnik
SJP.pl
półkoliste lub stożkowate płytkie naczynie, zwykle bez uchwytów, używane dawniej do picia wina, miodu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów
(1.2) zawartość czary (1.1)
(1.3) część kielicha lub pucharu przymocowana od góry do trzonka
(1.4) rzecz w kształcie czary (1.3)
Wiktionary
Czara (ros. Чара) – rzeka w Rosji, w Kraju Zabajkalskim, obwodzie irkuckim i Jakucji; lewy (i najdłuższy) dopływ Olokmy. Długość 851 km; powierzchnia dorzecza 87 600 km²; średni roczny przepływ przy ujściu 900 m³/s.
Źródła w Górach Stanowych, w pasmie Kodar; w górnym biegu liczne progi; w środkowym biegu płynie w dolinie rozdzielającej Wyżynę Patomską od Płaskowyżu Olokmo-Czarskiego; w dolnym biegu płynie w kierunku północno-wschodnim równolegle do Leny.
Wikipedia
(1.1) Więc my w czarę lejmy wino, / I niech troski na dnie giną.
(1.2) Ani jedna wina czara / Nie drgnie w dłoni biesiadnika…
(1.3) Złotnik wyzłocił wewnętrzną stronę czary kielicha z XVIII wieku.
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czarka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Szczytno. czarownica
Wiktionary
→ czart; czartowski (czortowski), czorci, czortowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czartem, dotyczący czarta
przymiotnik dzierżawczy
(2.1) należący do czarta, będący jego własnością
Wiktionary
rzecz. czart m., czort m.
przym. czartowski
Wiktionary
(1.1) czartowski
Wiktionary
zdrobnienie od: czart
SJP.pl
roślina łąkowa z rodziny szczeciowatych
SJP.pl
Cz
Wikipedia
roślina łąkowa o pełzających kłączach
SJP.pl
Czarcikęsik ("Succisella") – rodzaj roślin z rodziny przewiertniowatych ("Caprifoliaceae"). Obejmuje 5 gatunków występujących w Europie środkowej i południowej od Półwyspu Iberyjskiego po Kaukaz. Do polskiej flory należy jeden gatunek – czarcikęsik Kluka "S. inflexa".
Wikipedia
rodzaj roślin z rodziny palm
SJP.pl
Czarciuk, zaklęt ("Daemonorops" (Willd.) Blume) – rodzaj roślin (palm pnących) z rodziny arekowatych. Palmy te występują w Azji Południowo-Wschodniej.
Wikipedia
zasłona na twarz dla muzułmańskich kobiet, kwef
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tradycyjna zasłona muzułmanek okrywająca głowę wraz z twarzą, jedynie z otworami na oczy
Wiktionary
(1.1) jaszmak, kwef, nikab
Wiktionary
ludowy taniec węgierski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) choreogr. lud. taniec węgierski;
(1.2) muz. muzyka do czardasza (1.1)
Wiktionary
Czardasz (od csárda – karczma wiejska) – taniec pochodzenia węgierskiego.
Pochodzi z Siedmiogrodu, w metrum dwudzielnym, w metrum 2/4, składający się z dwóch części: wolnej "lassan" i szybkiej "friss". Metrum jest parzyste 2/4. Czardasza cechują przyspieszenia, zmiany dynamiczne, rytmy punktowane, synkopy.
Wikipedia
przym. czardaszowy
Wiktionary
→ czardasz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący czardasza
Wiktionary
(1.1) Węgierskie, czardaszowe rytmy składały się na wspaniałą oprawę muzyczną.
Wiktionary
rzecz. czardasz m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) neol. obciążanie opłatą, pobieranie należności
(1.2) neol. ładowanie (akumulatora, baterii itp.)
Wiktionary
czas. czardżować ndk.
Wiktionary
pobierać należności za wykonanie zlecenia
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) neol. obciążać opłatą, pobierać należności
(1.2) neol. ładować (akumulator, baterię itp.)
Wiktionary
rzecz. czardżowanie n.
Wiktionary
zdrobnienie od: czarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: czarka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃaˈrɛt͡ʃka, AS: čarečka
Wiktionary
grzyb z klasy workowców; kustrzebka
SJP.pl
niewielkie naczynie w kształcie miseczki lub kubeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. poufała forma męskiego imienia Cezary
Wiktionary
rzecz. Cezary mos., Czaruś mos.
Wiktionary
niewielkie naczynie w kształcie miseczki lub kubeczka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czara
(1.2) okrągłe naczynie, mała czara
(1.3) mykol. syst. nazwa systematyczna|Sarcoscypha|ref=tak., rodzaj grzybów należący do rodziny czarkowatych;
(1.4) mykol. grzyb z rodzaju czarka (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. czara ż., czarkowate nmos.
Wiktionary
1. o kwiatach: w kształcie czarki;
2. o cechach czarkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. mykol. nazwa systematyczna|Sarcoscyphaceae|ref=tak., rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców;
Wiktionary
Czarkowate ("Sarcoscyphaceae" Le Gal ex Eckblad) – rodzina grzybów z rzędu kustrzebkowców ("Pezizales").
Wikipedia
(1.1) Do rodziny czarkowatych należą gatunki spotykane zarówno w klimacie tropikalnym jak i umiarkowanym.
Wiktionary
rzecz. czarka ż.
przym. czarkowaty
Wiktionary
1. o kwiatach: w kształcie czarki;
2. o cechach czarkowatych (rodzina grzybów)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zdrobnienie od: Cezar, Cezary, Cezariusz (imiona męskie); Czaruś
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Czarlin ( Czarlëno) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Tczew.
Wieś leży przy węźle dróg krajowych nr 22 i nr 91 oraz magistrali węglowej "Śląsk-Porty". W pobliżu wsi znajduje się węzeł Swarożyn, łączący autostradę A1 (E75) z drogą krajową nr 22.
Wikipedia
filiżanki kawy bez mleka, bez śmietanki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czerniawy, czarniawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. zob. czarniawy.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnavɨ, AS: čarnavy
Wiktionary
rzecz. czarnuch mzw./mos., czarniawa ż., czarnuszka ż., czerń ż., czernidło n., czarnidło ż., czarny m.
czas. czernieć ndk., czarnieć ndk.
przym. czarny, czarniutki, czarniusieńki, czernawy
przysł. czarniawo, czarnawo, czarno
Wiktionary
(1.1) czarniawy, rzad. czernawy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnca – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Włoszczowa. Ma status sołectwa.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czarnca. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
filiżanki kawy bez mleka, bez śmietanki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) bierki koloru czarnego
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) łódź. rodzaj wędliny z dodatkiem krwi
forma przymiotnika.
(3.1) liczba pojedyncza, rodzaj nijaki lub liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy od przymiotnika czarny
Wiktionary
Czarne (dawniej "Hamersztyn", Hammerstein) – miasto w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czarne.
Według danych z 1 stycznia 2018 Czarne liczyło 5983 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) W otwarciu kamiennej ściany, czarne często nie dostrzegają zagrożenia, aż do momentu, kiedy jest już zbyt późno.
(2.1) Kaszanka i czarne stanowiły w budżetach rodzinnych bardzo popularną pozycję żywnościową.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. daw. nazwa systematyczna|Arichanna melanaria., przylepek moczarek, ćma o żółtawych, czarno nakrapianych skrzydłach
Wiktionary
Zobacz też: Czarnek (ujednoznacznienie).
Czarnek – szczyt o wysokości 868 m n.p.m. w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Kamiennych, w paśmie Gór Suchych.
Góra położona jest w środkowej, najwyższej części masywu Gór Suchych, na zachód od Waligóry i na południowy wschód od Sokołowska. Znajduje się w bocznym grzbieciku odchodzącym ku południowi od Suchawy. Góra stożkowata i skalista. Zbocza strome i pocięte małymi, lecz głębokimi dolinkami.
Wikipedia
rzecz. czarny mos./mrz., czerń ż., czernina ż., czernica ż., czernienie n., poczernienie n.
czas. czernić ndk., poczernić dk.
przym. czarny, czarnawy
przysł. czarno, czarnawo
Wiktionary
(1.1) przylepek moczarek
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
drapieżna ryba z rodziny dorszowatych, występująca w wodach Atlantyku i Morza Północnego, charakteryzująca się czarnym zabarwieniem jamy gębowej i wysuniętą dolną szczęką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Pollachius virens|ref=tak., europejska i kanadyjska ryba atlantycka;
(1.2) środ. przestępcze chleb
Wiktionary
Czarniak ("Pollachius virens") – gatunek drapieżnej ryby z rodziny dorszowatych (Gadidae), blisko spokrewniony z rdzawcem. Ryba o dużym znaczeniu gospodarczym, tuż za dorszem atlantyckim i plamiakiem. Swoją nazwę zawdzięcza czarnej barwie wnętrza jamy gębowej.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃarʲɲak, AS: čarʹńak
Wiktionary
rzecz. czerń ż., czerniak m., czarny mos./mrz.
czas. czernić ndk., poczernić dk.
przym. czarny, czarniakowy, czerniakowy
przysł. czarno
Wiktionary
mieszkaniec Czarnej, Czarnego
SJP.pl
mieszkanka Czarnej, Czarnego
SJP.pl
brązowy o odcieniu czarniawym
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czerniawy, czarnawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny
Wiktionary
(1.1) Ten czarniawy półelf to Civril, zbój i zawodowy morderca.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarʲˈɲavɨ, AS: čarʹńavy
Wiktionary
rzecz. czarniawa ż., czarnuszka ż., czerń ż., czernidło n., czarnidło ż., czarny mos./mrz.
przym. czarny, czarniutki, czarniusieńki
przysł. czarniawo, czarnawo, czarno
czas. czernieć ndk., czarnieć ndk.
temsłow. czarno-
Wiktionary
(1.1) rzad. czarnawy
Wiktionary
1. przymiotnik od: Czarna, Czarne
2. przymiotnik od: Czarna Białostocka; czarnobiałostocki
SJP.pl
Czarnica (kaszub. "Czôrnice", niem. "Scharnitz") – osada w Polsce położona na Pojezierzu Bytowskim, w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Miastko.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
substancja do nadawania czemuś czarnego koloru; czernidło
SJP.pl
→ Czarnca
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: czarno
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czarny; bardziej czarny
SJP.pl
Czarniewo – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim, w gminie Sztabin.
Wieś królewska ekonomii grodzieńskiej położona była w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.
Wikipedia
zmieniać kolor na czarny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zupa na bazie zwierzęcej krwi (przeważnie kaczej lub gęsiej); czernina, czarna polewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. gw-pl|Poznań. zob. czernina.
Wiktionary
(1.1) czernina, juszka, czarna polewka
Wiktionary
zdrobnienie od: czarny; czarniuśki, czarniutki
SJP.pl
zdrobnienie od: czarniuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: czarny
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarʲɲüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: čarʹńüśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. czarnulka ż.
przym. czarnawy, czarniawy
Wiktionary
zdrobnienie od: czarniutki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: czarny
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarʲɲuˈtɛ̃ɲci, AS: čarʹńutẽńḱi
Wiktionary
zdrobnienie od: czarny; czarniuchny, czarniuśki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: czarny
Wiktionary
IPA: t͡ʃarʲˈɲutʲci, AS: čarʹńutʹḱi
Wiktionary
rzecz. czarnulka ż., czarny mos./mrz.
przym. czarnawy, czarniawy, czarny
Wiktionary
zdrobnienie od: czarny; czarniuchny, czarniutki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Pisz. ubranie żałobne
Wiktionary
mieszkaniec Czarnkowa
SJP.pl
mieszkanka Czarnkowa
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czarnków
SJP.pl
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. gmina wiejska w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Jechał dziś z Czarnkowa w województwie pilskim, gdzie pomagał jako konsultant w jakiejś mało istotnej sprawie serii dziwnych podpaleń.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃarn̥kuf, AS: čarn̦kuf
Wiktionary
rzecz. czarnkowianin m., czarnkowianka ż.
przym. czarnkowski
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) przysł. odprzym. od: czarny (barwa)
(1.2) przysł. odprzym. od: czarny (kontrast dla tła)
(1.3) przysł. odprzym. od: czarny (mrok)
(1.4) przysł. odprzym. od: czarny (pesymizm)
Wiktionary
Czarno – debiutancki album Macieja Balcara wydany w 1998 nakładem wytwórni Pomaton EMI.
Wikipedia
(1.1) Osoby będące w żałobie, ubierają się na czarno.
(1.2) Na plantacjaantacji było aż czarno od owoców aronii.
(1.3) Nadciągnęła chmura burzowa i za oknem zrobiło się czarno.
(1.4) Nie uczysz się. Czarno widzę twoją przyszłość!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃarnɔ, AS: čarno
Wiktionary
zob. czarny.
zob. czarno-.
Wiktionary
(1.2) ciemno
(1.3) mroczno, mrocznie, ciemno
(1.4) pesymistycznie
Wiktionary
w części czarny, w części biały; biało-czarny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: czarny i biały
(1.2) fot. film. w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
(1.3) przen. nazbyt uproszczony, niewidzący cech pośrednich, oddający tylko skrajności
Wiktionary
(1.1) Kupiłam sobie czarno-białą sukienkę w ukośne pasy.
(1.1) Panda to takie puchate, czarno-białe zwierzę.
(1.2) Wciąż mamy w domu działający czarno-biały telewizor.
(1.2) Jacek para się czarno-białą fotografią artystyczną.
(1.3) Dla moich dziadków wszystko jest czarno-białe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: čarno‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
przym. czarnobielski
Wiktionary
(1.1) biało-czarny
(1.2) monochromatyczny
(1.3) zerojedynkowy
Wiktionary
w części czarny, w części brązowy; brązowo-czarny
SJP.pl
w części czarny, w części czerwony; czerwono-czarny
SJP.pl
w części czarny, w części granatowy; granatowo-czarny
SJP.pl
złożony z trzech kolorów: czarnego, rdzawego i białawego
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest częściowo czarny i częściowo srebrzysty
Wiktionary
(1.1) Na niewielką scenę w kącie sali wrócił właśnie, z przysługującej mu piętnastominutowej przerwy rekreacyjnej, trzyosobowy zespół złożony z gitarzysty, perkusisty i śpiewaczki o platynowych włosach, ubranej w czarno-srebrzystą suknię niepotrzebnie mocno odsłaniającą dekolt.
Wiktionary
w części czarny, w części zielony; zielono-czarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czarny i zielony
Wiktionary
(1.1) Czy mieszanka herbaty czarnej i zielonej jest czarno-zielona?
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔ‿ʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: čarno‿źelõny
Wiktionary
w części czarny, w części żółty; żółto-czarny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czarny i żółty
Wiktionary
(1.1) Odwłoki niektórych owadów są pokryte czarno-żółtymi pasami.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔ‿ˈʒuwtɨ, AS: čarno‿žuu̯ty
Wiktionary
przymiotnik od: Czarna Białostocka; czarniański
SJP.pl
kobieta mająca czarne lub ciemne brwi
SJP.pl
mający czarne lub ciemne brwi
SJP.pl
1. mający czarną brodę;
2. mniszka czarnobroda - rodzaj ptaka z rodziny astryldowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarny zarost na brodzie
(1.2) taki, który ma czarny podbródek, brodę
Wiktionary
Czarnobrody (ang. "Blackbeard", właśc. Edward Teach lub Thatch, także Thack, Thatche i Theach) (ur. około 1680, zm. 22 listopada/2 grudnia 1718) – angielski pirat, w latach 1717–1718 grasujący na wschodnim wybrzeżu Ameryki Brytyjskiej i Morzu Karaibskim, jeden z najgroźniejszych piratów swojego okresu.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈbrɔdɨ, AS: čarnobrody
Wiktionary
brunatny o czarnym odcieniu
SJP.pl
mający czarne brwi, np. albatros czarnobrwisty
SJP.pl
1. wiewiórczak czarnobrzuchy - gatunek gryzonia;
2. oceannik czarnobrzuchy, sroczek czarnobrzuchy, błyszczak czarnobrzuchy - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ciemną spodnią stronę tułowia
Wiktionary
(1.1) Na płocie usiadł czarnobrzuchy ptaszek.
Wiktionary
brązowy o odcieniu czarnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor brązowy o odcieniu czarnym
Wiktionary
(1.1) Czarnobrązowa kora odcisnęła się na ich skórze.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: čarnobrõũ̯zovy
Wiktionary
przym. brązowo-czarny
Wiktionary
miasto na Ukrainie, w którym w 1986 roku doszło do wybuchu w elektrowni jądrowej; Czernobyl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;
(1.2) przen. publ. katastrofa w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1.1) w 1986 r.
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) W Czarnobylu doszło do największej katastrofy nuklearnej w historii.
(1.2) W opublikowanym w dziesiątą rocznicę wybuchu raporcie jedynymi ofiarami Czarnobyla są ratownicy, którzy gasili pożar w pierwszej fazie katastrofy i zostali napromieniowani niezwykle wysokimi dawkami.
Wiktionary
rzecz. czarnobylit mrz.
przym. czarnobylski, poczarnobylski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Czernobyl
Wiktionary
mieszkaniec Czarnobyla
SJP.pl
mieszkanka Czarnobyla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) silnie radioaktywna substancja krystaliczna sztucznego pochodzenia, składająca się głównie z krzemianu cyrkonu z domieszką uranu, odkryta w korium po katastrofie w Czarnobylu;
Wiktionary
Czarnobylit – silnie radioaktywna substancja krystaliczna pochodzenia technogenicznego, składająca się głównie z krzemianu cyrkonu z domieszką uranu (do 10%). Został odkryty w podziemiach reaktora nr 4 po katastrofie w Czarnobylu.
Wikipedia
(1.1) Wewnątrz bloku czwartego znajduje się między innymi wysoce radioaktywny czarnobylit. Ta nieznana wcześniej substancja, nazwana tak od Czarnobyla, powstała głównie z resztek stopionego reaktora oraz paliwa jądrowego
Wiktionary
rzecz. Czarnobyl mrz.
przym. czarnobylski, poczarnobylski
Wiktionary
przymiotnik od: Czarnobyl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czarnobylem, dotyczący Czarnobyla
Wiktionary
rzecz. Czarnobyl mrz., czarnobylit mrz.
przym. poczarnobylski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Nie mylić z: Czarnuchowice.
Czarnochowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie wielickim, w gminie Wieliczka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnocice – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie radziejowskim, w gminie Bytoń.
Wikipedia
nazwa wielu wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnocinek – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Strzegowo.
W Czarnocinku urodził się Stanisław Ignacy Łaguna.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Mikołaja w Niedzborzu.
Wikipedia
mieszkaniec Czarnocina
SJP.pl
mieszkanka Czarnocina
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający czarne czoło; część nazwy wielu gatunków ptaków
SJP.pl
czerwony o czarnym odcieniu
SJP.pl
1. sylfik czarnoczuby, kaczka czarnoczuba, bilbil czarnoczuby, sikora czarnoczuba - gatunki ptaków;
2. uistiti czarnoczuba, langur czarnoczuby - gatunki małp
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) płaskie, drukowane publikacje dla osób niedowidzących (w odróżnieniu od tych drukowanych wypukle, np. w alfabecie Braille'a)
(1.2) filatel. czarne odbitki kolorowych znaczków pocztowych lub całostek wykonane dla próby, jako nowodruk, wtórnodruk albo odbitka ze skasowanej formy;
Wiktionary
Czarnodruk – w filatelistyce ogólne określenie dla prób, nowodruków, wtórnodruków albo odbitek z form skasowanych znaczków lub całostek.
Wykonane są one na zlecenie poczty lub innych instytucji w celach reklamowych, propagandowych lub pamiątkowych. Często tak są określane czarno-białe reprodukcje. Określenie czarnodruk wywodzi się od koloru czarnego, który jako jedyny jest używany do produkcji.
Wikipedia
czarnodudek większy - gatunek ptaka z rodziny sierpodudków
SJP.pl
przymiotnik od: Czarny Dunajec
SJP.pl
gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych; gilak blady
SJP.pl
Czarnodziobek ("Rhodospiza obsoleta") – gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych (Fringillidae). Występuje w południowo-zachodniej (głównie Bliski Wschód) i środkowej Azji (aż po Chiny). Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
mający czarny dziób; część nazwy wielu gatunków ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarny dziób
Wiktionary
wykonany z czarnego dębu, drewna dębu bardzo długo przebywającego w wodzie lub pod ziemią
SJP.pl
styl czerwonofigurowy - sposób malowania naczyń w starożytnej Grecji, polegający wypalaniu namalowanych postaci i przedmiotów, przez co nabierały one czarnego koloru, a reszta naczynia - czerwonego; technika czarnofigurowa, malarstwo czarnofigurowe
SJP.pl
fioletowy o odcieniu czarnym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fioletowy o odcieniu czarnym
Wiktionary
mający czarne pióra pod dziobem; część nazwy wielu gatunków ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czarne gardło
Wiktionary
(1.1) Jak nazywacie te czarnogardłe ptaki?
Wiktionary
potocznie: związany z czarną giełdą - nielegalnym rynkiem walut
SJP.pl
dotyczący transakcji na czarnej giełdzie
SJP.pl
potocznie: człowiek zajmujący się transakcjami na czarnej giełdzie
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnogoździce ( Zwornogoschütz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Krośnice.
Wikipedia
granatowy o odcieniu czarnym
SJP.pl
1. bączek czarnogrzbiety, krogulec czarnogrzbiety, ziarnojadek czarnogrzbiety - gatunki ptaków;
2. tukotuko czarnogrzbiety - gatunek gryzonia z rodziny tukotukowatych
SJP.pl
mający czarną grzywę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. mający czarną grzywę, z czarną grzywą
Wiktionary
państwo w Europie; Republika Czarnogóry (w okresie od 4 lutego 2003 do 3 czerwca 2006 republika związkowa stanowiąca część federacji państwa Serbia i Czarnogóra)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;
(1.2) geogr. szczyt w Polsce, w Górach Kruczych;
Wiktionary
Czarnogóra ( Crna Gora / Црна Гора, IPA []) – państwo unitarne w Europie Południowej powstałe po rozpadzie Serbii i Czarnogóry. Wcześniej republika związkowa Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii (1945–1992), Federalnej Republiki Jugosławii (1992–2003) oraz Serbii i Czarnogóry (2003–2006). Leży na pobrzeżu Morza Adriatyckiego i graniczy z Serbią, Kosowem, Chorwacją, Bośnią i Hercegowiną oraz Albanią. Stolicą i największym miastem jest Podgorica.
Wikipedia
(1.1) Czarnogóra jest niepodległym państwem od 3 czerwca 2006 r.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡura, AS: čarnogura
Wiktionary
rzecz. czarnogórski mrz., Czarnogórzec mos., Czarnogórzanin mos., Czarnogórzanka ż.
przym. czarnogórski
Wiktionary
(1.1) oficjalna nazwa Republika Czarnogóry
Wiktionary
obywatelka Czarnogóry
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. Czarnogórzanka.
Wiktionary
(1.1) Nie mniejszą uwagę zwracały na siebie liczne typy południowych Słowian. Slawonka z dzieckiem, Dalmatka, Hercogowiniec, Istryjka, Czarnogórka itd. są to obrazy, które wywierały na każdym widzu głębokie wrażenie, zarówno starannem wykończeniem najmniejszych szczegółów, jak i nader sympatyczną i żywą charakterystyką przedstawianych typów sic..
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡurka, AS: čarnogurka
Wiktionary
rzecz. Czarnogórzec
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡursʲci, AS: čarnogursʹḱi
Wiktionary
rzecz. Czarnogóra ż., Czarnogórzanin mos., Czarnogórzec mos., Czarnogórzanka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem czarnogórskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czarnogórskim
(1.3) spisany, stworzony w języku czarnogórskim
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡurskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: čarnogurskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
rzadko: obywatel Czarnogóry; Czarnogórzec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) obywatel Czarnogóry
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔɡuˈʒãɲĩn, AS: čarnogužãńĩn
Wiktionary
rzecz. Czarnogóra ż., Czarnogórzec mos.
:: fż. Czarnogórzanka ż.
przym. czarnogórski
Wiktionary
(1.1) Czarnogórzec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Czarnogóry
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔɡuˈʒãŋka, AS: čarnogužãŋka
Wiktionary
rzecz. Czarnogóra ż., Czarnogórzec mos.
:: fm. Czarnogórzanin mos.
przym. czarnogórski
Wiktionary
obywatel Czarnogóry; Czarnogórzanin (rzadko)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡuʒɛt͡s, AS: čarnogužec
Wiktionary
rzecz. Czarnogórzanin mos., Czarnogóra ż.
:: fż. Czarnogórka ż.
przym. czarnogórski
Wiktionary
(1.1) Czarnogórzanin
Wiktionary
mający czarną głowę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarną głowę
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Są też przypuszczenia, że starożytni czarnogłowi Sumerowie są krewniakami Kaukazczyków.
(1.1) Cisi, przygięci do ziemi, czarnogłowi i w czarnych okryciach, nie patrząc na boki, przeszli boso i znikli w lesie opodal.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈɡwɔvɨ, AS: čarnogu̯ovy
Wiktionary
rzecz. czarnogłówka ż., czarnogłów m., Czarnogłów m., Czarnogłowy nmos.
Wiktionary
(1.1) czarnołbisty
Wiktionary
bóstwo słowiańskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. gatunek sikory;
2. rasa owiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. pot. zob. czarnogłówka zwyczajna.;
(1.2) zool. roln. zob. owca czarnogłówka.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czarnogłówkę z wyglądu bardzo trudno odróżnić od szarytki.
Wiktionary
rzecz. czarnogłów m., Czarnogłów m., Czarnogłowy nmos.
przym. czarnogłowy
Wiktionary
pasmo górskie na Ukrainie
SJP.pl
Czarnohora (522.25; ukr. "Чорногора" – "Czornohora") – pasmo górskie na terenie zachodniej Ukrainy.
Najwyższa część Beskidów Połonińskich i jednocześnie Zewnętrznych Karpat Wschodnich. Od strony północno-zachodniej sąsiaduje z pasmami Gorganów i Świdowca, od północno-wschodniej z Połoninami Hryniawskimi, zaś od południa z Karpatami Marmaroskimi (na terenie Rumunii).
Wikipedia
rodzaj skały metamorficznej lub magmowej, złożonej głównie z kwarcu; enderbit
SJP.pl
związany z magią, czarami; czarodziejski
SJP.pl
1. magia, czary;
2. sztuka rzucania zaklęć i czarów; czarodziejstwo, czarownictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) praktyki magiczne
(1.2) skutki magii
Wiktionary
Czarnoksięstwo – działanie polegające na świadomym posługiwaniu się magią (domyślnie czarną magią) zdefiniowane przez Jakuba I w traktacie "Daemonologie" jako „powodowanie zjawisk nadnaturalnych nie za pozwoleniem Boga (cuda) lecz przy pomocy diabelskiej”. Ten sam traktat dokonuje podziału „czarnoksięstwa” na: "witch-craft" (czarostwo/czarownictwo) i "necromancy" (nekromancję) za pomocą skutków tych działań: zmian materialnych (czarostwo) bądź pozyskiwanie wiedzy (nekromancja).
Wikipedia
(1.1) Hrabina parała się czarnoksięstwem, aż ją diabli porwali.
Wiktionary
rzecz. czarnoksiężniczka ż., czarnoksiężnica ż., czarnoksiężnik mos.
przym. czarnoksięski
Wiktionary
(1.1) czary, gusła, magia, czarna magia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi
(1.2) daw. rzad. kobieta zajmująca się czarami w formie badań naukowych i okultystycznych, z użyciem „czarnych ksiąg” tj. grymuarów
Wiktionary
(1.1) Jako motyl płocha, powiewna, Odleciała od ściany dziewica; Może jakaś zaklęta królewna? Królewna – lub czarnoksiężnica?
Wiktionary
rzecz. czarnoksięstwo n.
:: fm. czarnoksiężnik
przym. czarnoksięski, czarnoksiężniczy
Wiktionary
(1.1-2) czarownica, czarodziejka, magini, pejor. wiedźma, daw. czarnaksiężnica
Wiktionary
człowiek zajmujący się magią, czarami; czarodziej; mag
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi
(1.2) daw. osoba zajmująca się czarami w formie badań naukowych i okultystycznych, z użyciem „czarnych ksiąg” tj. grymuarów
(1.3) daw. osoba uczona, bardzo zręczna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) […] mniemana owa mądrość zaklinania i odklinania nieba i ziemi, czyli czarodziejska, na rodzinnéj powstała ziemi i tylko ją w obce ubrano kształty, czyli po obcemu ubrano w szatę nauki, że tego, który ją transcendentalnie czyli naukowo (t.j. przy pomocy ksiąg) wykształcał i praktykował, czarnoksiężnikiem – tego zaś, który sposobem dostępnym wykonywał ją (z przymiotów przyrodzenia moc nadprzyrodzoną wyciskać umiejąc) czarodziejem mianowano.
Wiktionary
rzecz. czarnoksięstwo n.
:: fż. daw. czarnoksiężnica, czarnaksiężnica
przym. czarnoksięski, czarnoksiężniczy
Wiktionary
(1.1) czarodziej, czarownik, mag; śrpol. czarodziejca, nigromantyk, czarnyksiężnik
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie mazowieckim;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) My dziś piszący nie możemy tego o sobie powiedzieć, prędzej by bowiem spytał nas Jan z Czarnolasu: „Coście zrobili ze spuścizną?“
(1.1) W Czarnolesie możemy zwiedzić muzeum związane z Janem Kochanowskim.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnɔlas, AS: čarnolas
Wiktionary
przym. czarnoleski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Czarnolasu, związany z Czarnolasem
Wiktionary
rzecz. Czarnolas mrz.
Wiktionary
mający czarną lub ciemną twarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o czarnym licu
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. obecność melaniny w moczu
Wiktionary
przym. czarnomoczowy
Wiktionary
(1.1) melanuria
Wiktionary
związany z Morzem Czarnym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Morza Czarnego, związany z Morzem Czarnym
Wiktionary
(1.1) Flota czarnomorska była wyposażona w broń jądrową.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔ̃ˈmɔrsʲci, AS: čarnõmorsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Morze Czarne n.
Wiktionary
(1.1) daw. pontyjski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
niebieski o odcieniu czarnym
SJP.pl
mający czarne nogi
SJP.pl
1. nieświszczuk czarnoogonowy, mulak czarnoogonowy - gatunki ssaków;
2. pirania czarnoogonowa - gatunek ryby
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma czarny ogon
Wiktionary
mający oczy koloru czarnego
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma czarne oczy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈːci, AS: čarn•oḱi
Wiktionary
(1.1) ciemnooki
Wiktionary
drobnołuszczak czarnoostrzowy - gatunek grzybów z rodziny łuskowcowatych
SJP.pl
mający czarny pień
SJP.pl
sikora czarnopierśna - azjatycki gatunek sikory
SJP.pl
1. mający czarne pióra, np. czarnopióry kruk;
2. ibis czarnopióry - gatunek dużego ptaka z rodziny ibisowatych, zamieszkującego Australię, Nową Gwineę, Małe Wyspy Sundajskie i Moluki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarne pióra, pierze
Wiktionary
(1.1) Urwał nagle, upadł plecyecami na burtę, usiadł, pochylił głowę. Z piersi sterczała mu czarnopióra strzała.
(1.1) Czarnopióry duży ptak kręcił się na drążku, wyraźnie zdenerwowany jej obecnością.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈpʲjurɨ, AS: čarnopʹi ̯ury
Wiktionary
związany z promocjami lub wydarzeniami odbywającymi się w Black Friday, pierwszy piątek po Święcie Dziękczynienia
SJP.pl
skoczek czarnoplamek - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
skoczek czarnoplamek - gatunek pluskwiaka z rodziny skoczkowatych
SJP.pl
1. kiryśnik czarnoplamy - gatunek ryby z rodziny kiryskowatych;
2. dołczan czarnoplamy - gatunek owada z rodziny szarańczowatych;
3. brzeszczotek czarnoplamy - gatunek ryby z rodziny brzeszczotkowatych;
4. teju czarnoplamy - gatunek jaszczurki;
5. brodacz czarnoplamy - gatunek ptaka z rodziny tukanowatych
SJP.pl
w szachach: poruszający się po czarnych polach, np. goniec czarnopolowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szach. poruszający się po czarnych polach
Wiktionary
broń czarnoprochowa
SJP.pl
związany z czarnym prochem, np. broń czarnoprochowa
SJP.pl
1. dujker czarnopręgi - gatunek ssaka parzystokopytnego;
2. bystrzyk czarnopręgi - gatunek ryby;
3. petrel czarnopręgi - gatunek ptaka z rodziny burzykowatych
SJP.pl
purpurowy o odcieniu czarnym
SJP.pl
żarłacz czarnopłetwy - gatunek dużego rekina z rodziny żarłaczowatych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający czarne płetwy
Wiktionary
(1.1) Z mostu widzieliśmy jakieś czarnopłetwe ryby.
Wiktionary
1. mający czarne rogi;
2. zadrzechnia czarnoroga - gatunek pszczoły samotnicy
SJP.pl
piaśnica czarnoruda - gatunek błonkówki z rodziny nękowatych
SJP.pl
związany z czarnym rynkiem - systemem nielegalnej sprzedaży towarów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) obowiązujący na czarnym rynku
Wiktionary
(1.1) Kurs państwowy dolara w tej chwili to niemal osiemdziesiąt pięć złotych. Czarnorynkowy pięć razy tyle.
Wiktionary
astryld czarnorzytny - gatunek ptaka z rodziny astryldowatych
SJP.pl
1. czepiak czarnoręki - gatunek małpy szerokonosej z rodziny czepiakowatych; geofroja;
2. gibbon czarnoręki - gatunek ssaka naczelnego z rodziny gibbonowatych
SJP.pl
członek lub zwolennik Czarnej Sotni - skrajnie konserwatywnego, nacjonalistycznego i antysemickiego ruchu w Rosji w początkach XX wieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. członek czarnej sotni, reakcyjnego ruchu politycznego w Rosji z początku XX wieku
(1.2) polit. pejor. osoba o skrajnie prawicowych lub nacjonalistycznych poglądach
Wiktionary
(1.1) Któż w kółku bakińskich koleżków mógłby się był przyznawać do patriotyzmu rosyjskiego, mocarstwowego, przedwojennego, carskiego? Byłby to czarnoseciniec, chuligan, karierowicz, drab, zbir.
Wiktionary
rzecz. czarna sotnia ż., czarnoseciństwo n.
przym. czarnosecinny
Wiktionary
wyrażający poglądy lub stosujący metody Czarnej Sotni, skrajnie konserwatywnego, nacjonalistycznego i antysemickiego ruchu w Rosji w początkach XX w.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. pejor. skrajnie reakcyjny, prawicowy, nacjonalistyczny
Wiktionary
rzecz. czarna sotnia ż., czarnoseciniec m.
Wiktionary
siny o czarnym odcieniu
SJP.pl
koczkodan czarnosiwy - gatunek małpy
SJP.pl
1. mający czarne skrzydła;
2. głuptak czarnoskrzydły - gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny głuptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarne skrzydła
Wiktionary
(1.1) Na świecie występują barwne odmiany pawi, na przykład biała, czarnoskrzydła i pstrokata.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈskʃɨdwɨ, AS: čarnoskšydu̯y
Wiktionary
Murzynka
SJP.pl
mający czarną skórę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający ciemny kolor skóry
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) mężczyzna o ciemnym kolorze skóry, przedstawiciel czarnej rasy człowieka
Wiktionary
(1.1) Gdy zapytałam o największą atrakcję turystyczną, czarnoskóry kolega odpowiedział bez wahania: Wodospady Wiktorii.
(2.1) Bardziej narażeni na rasizm są czarnoskórzy w Polsce (…)
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈskurɨ, AS: čarnoskury
Wiktionary
(1.1) ciemnoskóry
Wiktionary
białorzytka czarnosterna - gatunek ptaka z rodziny muchołówkowatych
SJP.pl
1. drzewiak czarnostopy, skalniak czarnostopy - gatunki kangura;
2. koczkodan czarnostopy - gatunek ssaka z rodziny makakowatych
SJP.pl
czarnostrząb rdzawy - gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnostów – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie makowskim, w gminie Karniewo.
Wieś duchowna "Czarnostowo" położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie makowskim ziemi różańskiej województwa mazowieckiego. W 1785 roku "Czarnostaw" wchodził w skład klucza czarnostowskiego biskupstwa płockiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Wikipedia
szary o odcieniu czarnym
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnoszyce (kaszub. "Czôrnoszëcé", niem. Bergelau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, w gminie Człuchów.
Wieś kaszubska, stanowi sołectwo gminy Człuchów. W skład sołectwa wchodzi również miejscowość Czarnoszki.
Prywatna wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w województwie pomorskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
1. nur czarnoszyi - duży, wędrowny ptak wodny z rodziny i rzędu nurów;
2. kobra czarnoszyja - gatunek węża z rodziny zdradnicowatych; kobra plująca
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Czarnota (niem. "Schwarze Lehne") - szczyt o wysokości 526 m n.p.m. będący północnym zakończeniem grzbietu Gór Wałbrzyskich ciągnącego się od Borowej przez Dłużynę i Lisi Kamień. Od południa płytkie siodło oddziela górę od Ptasiej Kopy.
Wikipedia
rodzaj ptaków z podrodziny szpaków
SJP.pl
rodzaj ptaków z podrodziny szpaków
SJP.pl
Czarnotki – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie średzkim, w gminie Zaniemyśl.
Wikipedia
1. dydelf czarnouchy - gatunek torbacza;
2. skrzacik czarnouchy - gatunek ptaka z rodziny kolibrowatych
SJP.pl
pesymista, widzący świat w czarnych barwach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek widzący wszystko w ciemnych barwach, spodziewający się, że wszystko przybierze jak najgorszy obrót
Wiktionary
rzecz. czarnowidztwo n.
przym. czarnowidzący
Wiktionary
(1.1) pesymista
Wiktionary
widzenie świata w czarnych barwach; pesymizm, ponuractwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pesymizm, postrzeganie przyszłości / przyszłego zdarzenia w ciemnych barwach, wyobrażanie sobie najgorszego scenariusza
Wiktionary
(1.1) Przypisuje mi się czasem profetyczne umiejętności, oskarżając równocześnie o czarnowidztwo. Przed trzydziestu paru laty nie byłem jednak czarnowidzem, przeciwnie, zakładałem - pisząc wtedy książki - pewien optymizm.
Wiktionary
rzecz. czarnowidz m.
przym. czarnowidzący
Wiktionary
taki, który patrzy na wszystko pesymistycznie
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czarną Wsią, dotyczący Czarnej Wsi
Wiktionary
rzecz. Czarna Wieś ż.
Wiktionary
1. nazwa kilku wsi w Polsce;
2. osada leśna w województwie mazowieckim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Czarnej Wody (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czarnej Wody (miasta w Polsce)
SJP.pl
podgatunek wrony siwej; wrona czarna, wroniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Corvus corone corone|Linnaeus|ref=tak., ptak z rodziny krukowatych, cały czarny z zielonkawym połyskiem;
Wiktionary
Czarnowron, wrona czarna, wroniec ("Corvus corone corone") – podgatunek wrony, średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), częściowo osiadły.
Wikipedia
(1.1) Czarnowron zamieszkuje wilgotne środowisko Europy Zachodniej i Południowej.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnɔvrɔ̃n, AS: čarnovrõn
Wiktionary
(1.1) war. wrona czarna, wroniec
Wiktionary
→ Czarnowo
SJP.pl
Czarnowski (Wika-Czarnowski, Sas odmienny) – kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Sas.
Wikipedia
mający czarne wąsy
SJP.pl
Czarnowąsy (dodatkowa nazwa w j. niem. Czarnowanz) – jednostka urbanistyczna w ramach Dzielnicy I Borki, Brzezie, Czarnowąsy, Świerkle w Opolu. Położona w północnej części miasta, między Borkami a Wróblinem.
Miejscowość wraz z obrębem ewidencyjnym wsi włączono do Opola 1 stycznia 2017 roku. Przed włączeniem miejscowość była wsią w gminie Dobrzeń Wielki, w powiecie opolskim, w województwie opolskim.
Wikipedia
mający czarne włosy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czarne włosy
Wiktionary
1. zielony o czarnym odcieniu;
2. kałużnica czarnozielona - chrząszcz z rodziny kałużnicowatych, chroniony w Polsce
SJP.pl
najżyźniejsza gleba zawierająca dużo próchnicy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czarnoziemy są silnie próchnicznymi glebami, wytworzonymi na lessach przy udziale roślinności stepowej.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnɔʑɛ̃m, AS: čarnoźẽm
Wiktionary
przym. czarnoziemny, czarnoziemy
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czarnoziemami, dotyczący czarnoziemów; bogaty w czarnoziemy
Wiktionary
rzecz. czarnoziem mrz.
przym. czarnoziemy
Wiktionary
(1.1) rzad. czarnoziemy
Wiktionary
grupa bardzo żyznych gleb, zawierających dużo próchnicy nadającej im czarnego zabarwienia
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. czarnoziemny
Wiktionary
Czarnoziemy – bardzo żyzne gleby o głębokim, czarnym poziomie próchnicznym, powstałe pod roślinnością stepową ze skał bogatych w węglan wapnia. Są one charakterystyczne dla strefy półsuchej klimatu umiarkowanego ciepłego.
Wikipedia
rzecz. czarnoziem mrz.
przym. czarnoziemny
Wiktionary
kot czarnołapy - największy dziki przedstawiciel afrykańskich kotów
SJP.pl
1. krogulec czarnołbisty, dzierzbik czarnołbisty, raniuszek czarnołbisty - gatunki ptaków;
2. sajmiri czarnołbista - gatunek małpy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czarny łeb
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarnɔˈwbʲistɨ, AS: čarnou̯bʹisty
Wiktionary
(1.1) czarnogłowy
Wiktionary
1. czarny kolor; czerń;
2. całkowita ciemność; egipskie ciemności;
3. ciemne zabarwienie skóry człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czarne
Wiktionary
rzecz. czerń ż., czarny mos./mrz.
przym. czarny
przysł. czarno
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Czarnożyły – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie wieluńskim, w gminie Czarnożyły.
Wieś położona przy drodze krajowej nr 45 z Sieradza do Wielunia.
Do 1953 roku miejscowość była siedzibą gminy Wydrzyn. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czarnożyły, następnie gminy gminy Czarnożyły. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.
Wikipedia
1. żółty o czarnym odcieniu;
2. ślepak czarnożółty - gatunek owada z rodziny bąkowatych
SJP.pl
1. mężczyzna o śniadej cerze lub ciemnych włosach;
2. pogardliwie: Murzyn; bambo, morus, bambus, asfalt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. mężczyzna o śniadej cerze lub czarnych włosach
(1.2) pogard. czarnoskóry mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. chrząszcz z nadrodziny czarnuchowatych (nazwa systematyczna|Tenebrionoidea|ref=tak.);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. czerń ż., czernidło n., czernina ż., czernienie n., poczernienie n., czarność ż., czarnuszka ż., czarnusznik m., czarnuchowate nmos., czarnuchy nmos., czarnulek m., czarnulka ż., czernidlak m., czerniak m.
:: fż. czarnucha ż.
:: zdrobn. czarnuszek m.
czas. czernić ndk., poczernić dk.
przym. czarny, czarnawy, czerniawy, czarnuszkowy, czarnuchowaty
przysł. czarno, czarnawo
Wiktionary
(1.2) pogard. asfalt, bambus, negatyw, smoluch
Wiktionary
1. kobieta czarnowłosa; czarnula, czarnulka, czarnuszka;
2. pogardliwie: Murzynka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta o śniadej cerze lub ciemnych włosach
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: czarnuch
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. czerń ż.
:: fm. czarnuch mos.
przym. czarny
przysł. czarnuchowaty, czarno
Wiktionary
(1.1) czarnula
Wiktionary
rodzina chrząszczy obejmująca kilkanaście tysięcy gatunków, larwy niektórych gatunków są szkodnikami roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ent. nazwa systematyczna|Tenebrionidae|Latreille|ref=tak., rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych;
Wiktionary
Czarnuchowate, mączniki (Tenebrionidae) – rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych, infrarzędu Cucujiformia i nadrodziny czarnuchów. Należy tu około 20 tysięcy gatunków. W ich ubarwieniu dominuje czerń. Cechują się przykryciem od góry nasad czułków przez listewki. Kosmopolityczne, wiele gatunków pustynnych i półpustynnych. Odżywiają się najczęściej martwą materią organiczną. Należą tu także gatunki synantropijne, w tym szkodniki magazynowe zbóż i ich przetworów, mające duże znaczenie gospodarcze.
Wikipedia
(1.1) W ubarwieniu czarnuchowatych dominuje czerń.
Wiktionary
rzecz. czarnuch mos./mzw., czerń ż., czernidło n., czernina ż., czernienie n., poczernienie n., czarność ż., czarnuszka ż., czarnusznik m., czarnuchy nmos., czarnulek m., czarnulka ż., czernidlak mzw./mrz., czerniak mzw./mrz., czarnucha ż., czarnuszek m.
czas. czernić ndk., poczernić dk.
przym. czarny, czarnawy, czerniawy, czarnuszkowy, czarnuchowaty
przysł. czarno, czarnawo
Wiktionary
o cechach czarnuchowatych (rodzina chrząszczy)
SJP.pl
potocznie: kobieta o ciemnej cerze lub czarnych włosach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. murzynka
Wiktionary
rzecz. czarnulka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: czarnula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. murzynka
(1.2) pieszcz. brunetka
(1.3) pieszcz. kobieta o ciemnej cerze
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnulka, AS: čarnulka
Wiktionary
rzecz. czarnuchowate nmos., czarnula ż., czarnuszka ż., czarny m., czarnuch m., czarnucha ż., czarność ż., czerń ż., czernidło n., czernienie n., poczernianie n., oczernienie n., oczernianie n.
czas. czernić, poczernić, oczernić, oczernić
przym. czarny, czarniutki, czarniusieńki, czarnuchowaty
przysł. czarno
temsłow. czarno-
Wiktionary
(1.1) czekoladka, czarnuszka
Wiktionary
1. pieszczotliwie o czarnowłosej kobiecie;
2. roślina o czarnych, aromatycznych nasionach, używanych jako przyprawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Nigella|L.|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
(1.2) kulin. aromatyczne, czarne nasiona czarnuszki (1.1) siewnej używane jako przyprawa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Liczne gatunki czarnuszki występują dziko na terenach śródziemnomorskich.
(1.2) Ziarenka czarnuszki wspaniale wzbogacają smak pieczywa.
Wiktionary
IPA: t͡ʃarˈnuʃka, AS: čarnuška
Wiktionary
rzecz. czarność ż., czarnulka ż., czerń ż., czarny mos./mrz.
czas. czernić ndk., poczernić dk.
przym. czarny, czarnawy, czarniawy
przysł. czarno
Wiktionary
(1.2) pot. czarny kminek
Wiktionary
1. ciemny;
2. mroczny, nie oświetlony;
3. mający ciemną skórę, włosy;
4. brudny;
5. nieżyczliwy, złośliwy;
6. smutny, trudny do zniesienia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający najciemniejszy możliwy kolor
(1.2) fiz. pochłaniający padające całe promieniowanie
(1.3) szach. należący do czarnych (2.1)
(1.4) nielegalny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) w szachach, warcabach itp.: bierka koloru czarnego (1.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) osoba rasy czarnej (1.1)
(3.2) pogard. ksiądz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Asia ma czarne włosy.
(1.1) Lubię nosić czarne buty.
(1.3) Czarny król uciekł z zagrożonego pola.
(1.4) W rzeczywistości realnego socjalizmu posiadanie i sprzedaż dolarów lub marek było traktowane jako proceder czarnego rynku.
(2.1) Zazwyczaj grając czarnymi przegrywam partię.
(2.1) Atak czarnych rozpoczął się od ruchu pionkiem na d5.
(3.1) Na spotkaniu było kilku czarnych z różnych krajów.
(3.1) Nad jeziorem widziałem czarnego fotografującego łabędzie.
(3.2) Nasz czarny zawsze ma przy sobie zestaw pierwszej pomocy – modlitwę i dowcipy.
(3.2) Spotkałem czarnego na urlopie w górach. Powiedział, że jeszcze nigdy nie był bliżej nieba.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃarnɨ, AS: čarny
Wiktionary
rzecz. czarnuchowate nmos., czarnucha ż., czerń ż., czernidło n., Czarny m., Czarna ż., czarnuch m., czarnulka ż., czarnuszek m., czernienie n., poczernienie n., oczernienie n., oczernianie n., czarniak mzw., czarnuszka ż., czerniak mrz., czarność ż., czarnek m., czernina ż.
czas. czernić, czernieć ndk., poczernieć dk., oczerniać ndk., oczernić dk.
przym. czarnawy, czarniawy
:: zdrobn. czarniutki
przysł. czarno, czarniutko, czarnawo
Wiktionary
(1.4) bezprawny, nieoficjalny, szemrany, zabroniony, zakazany
(3.1) pogard. czarnuch, asfalt
(3.2) klecha, ksiądz
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Czarnówek – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie grajewskim, w gminie Szczuczyn.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Niedźwiadnej.
Wikipedia
człowiek zajmujący się magią, czarami; czarnoksiężnik; mag; magik; czarownik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów
Wiktionary
Czarodziej, mag – w mitach, okultyzmie, legendach i literaturze fantasy, osoba praktykująca magię. Żeński odpowiednik tego słowa to "czarodziejka".
W przeciwieństwie do, parających się czarną magią, czarnoksiężników czy czarownic, czarodzieje nieśli zwykle ludziom pomoc używając białej magii.
Wikipedia
(1.1) Cały nakład nowej powieści o nastoletnim czarodzieju sprzedał się w dwa tygodnie po premierze.
Wiktionary
rzecz. czarodziejstwo n.
:: fż. czarodziejka ż.
przym. czarodziejski
przysł. czarodziejsko, czarownie
Wiktionary
(1.1) czarownik
Wiktionary
kobieta zajmująca się czarami; czarownica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fant. kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
(1.2) przen. kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska
Wiktionary
rzecz. czarodziejskość ż., czarodziejstwo n.
:: fm. czarodziej ż.
przym. czarodziejski, czarujący
przysł. czarodziejsko, czarownie
czas. zaczarować, oczarować, oczarowywać
Wiktionary
(1.1) czarowniczka
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z czarowaniem lub czarodziejem
Wiktionary
(1.1) Zobaczyła stożkowatą czapkę w gwiazdki i czarodziejską różdżkę.
Wiktionary
rzecz. czarodziej m., czarodziejka ż., czarodziejstwo n., czarodziejskość ż.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób czarodziejski
Wiktionary
rzecz. czarodziejskość ż., czarodziejstwo n., czarodziej mos., czarodziejka ż.
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czarodziejskie
Wiktionary
rzecz. czarodziejstwo n., czarodziej m., czarodziejka ż.
przym. czarodziejski
przysł. czarodziejsko
Wiktionary
zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarownictwo, czarostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ogół czarów, sztuka ich rzucania
Wiktionary
(1.1) Jest to ta sama okrutna alternatywa, z pomocą której niegdyś sprawdzano kobiety oskarżane o czarodziejstwo: wrzucano skrępowane do wody i jeśli tonęły to oznaczało, że były niesłusznie oskarżone, a jeśli wypływały — to były czarownicami i wiadomo było, jak dalej postąpić…
Wiktionary
rzecz. czarodziejskość ż., czarodziej mos., czarodziejka ż.
przym. czarodziejski
przysł. czarodziejsko
Wiktionary
minerał z grupy krzemianów
SJP.pl
Czaroit (charoit) – minerał z gromady krzemianów. Należy do minerałów rzadkich i występuje tylko w jednym miejscu na świecie. Jest minerałem o zagadkowej strukturze między krzemianami warstwowymi a wstęgowymi i bardzo zmiennym składzie chemicznym. Jego skład chemiczny nie jest do końca znany. Co jakiś czas odnajduje się w nim inne pierwiastki mające mniejsze lub większe znaczenie w jego strukturze. Podawany w literaturze wzór chemiczny czaroitu nie jest wzorem w 100% dokładnym.
Wikipedia
zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarodziejstwo, czarownictwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. praktykowanie magii
Wiktionary
Czarostwo – (lub czary) to praktyka magicznych umiejętności i zdolności. Czarostwo to szeroki termin, który różni się kulturowo i społecznie, a zatem może być trudny do precyzyjnego zdefiniowania, dlatego międzykulturowe założenia dotyczące znaczenia lub rozumienia tego terminu należy stosować bardzo ostrożnie.
Wikipedia
(1.1) Do sądów ławniczych miejskich należały sprawy o „czarostwo” także z okolicznych wsi.
Wiktionary
rzecz. czarownictwo n., czar mrz., czarownik mos., czarownica ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czarować.
Wiktionary
czas. czarować
przym. czarujący
rzecz. czar mrz., czarownik mos., czary nmos., czarodziejka ż.
przysł. czarownie
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczarować)
(1.1) czynić czary
czasownik przechodni niedokonany (opcjonalnie dk. oczarować)
(2.1) wprowadzać w podziw
(2.2) pot. wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)
czasownik zwrotny niedokonany czarować się
(3.1) pot. zwodzić siebie samego
(3.2) pot. zwodzić się nawzajem
Wiktionary
rzecz. czar mrz., czary nmos., czarownictwo n., czarownica ż., czarownik mos., czaruś mos., czarowanie n.
czas. oczarować, oczarowywać, odczarowywać, odczarować, rozczarować, rozczarowywać, wyczarować, wyczarowywać, zaczarowywać, zaczarować
przym. czarowny, czarujący
przysł. czarująco, czarownie
Wiktionary
(1.1) zaczarowywać, zaklinać
(2.1) oczarowywać, olśniewać, urzekać
(2.2) oszukiwać, pieprzyć, pierdolić, zmyślać, zwodzić
(3.1) łudzić się, oszukiwać się, zwodzić się
(3.2) łudzić się, oszukiwać się, zwodzić się
Wiktionary
kobieta zajmująca się czarami; czarodziejka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
(1.2) pot. przen. kobieta stara, brzydka, złośliwa
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Rzuciwszy urok czarownica rechocząc odleciała na miotle.
(1.1) Najkrótsza noc w roku to tradycyjne święto czarownic.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃarɔvʲˈɲit͡sa, AS: čarovʹńica
Wiktionary
rzecz. czarownictwo n., czarowstwo n., czarowniczość ż., czar mrz., czary lm nm., czarodziejka ż.
:: fm. czarownik mos.
czas. czarować ndk., oczarować dk., zaczarować dk.
przym. czarowniczy
przysł. czarowniczo
Wiktionary
(1.1) wiedźma, Baba-Jaga, baba-jaga, jędza; reg. śl. heksa
(1.2) brzydula
Wiktionary
zajmowanie się czarami, praktykowanie magii, wykonywanie magicznych obrzędów; czarodziejstwo, czarostwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zajmowanie się czarami;
Wiktionary
Czarownictwo – (jest to obecna forma słownikowa; w wersji archaicznej "czarostwo", ang. "witchcraft")
Wikipedia
rzecz. czary nmos., czar m., czarownik m., czarownica ż., czarostwo n.
przym. czarujący
czas. czarować ndk., zaczarować dk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób czarowny, pełen czaru
Wiktionary
rzecz. czar m., czarodziej m., czarowanie n., czarodziejka ż.
czas. czarować ndk.
przym. czarowny, czarujący
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czarownie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czarowny
SJP.pl
1. człowiek zajmujący się magią, czarami;
2. w wierzeniach lub baśniach: mężczyzna posiadający czarodziejską moc
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna zajmujący się czarami
(1.2) człowiek leczący przy pomocy czarów
Wiktionary
Czarownik – w społeczeństwach plemiennych osoba zajmująca się najczęściej przepowiadaniem i leczeniem za pomocą tajemnych, specjalnych formułek uznawanych za magiczne zaklęcia oraz za pomocą wyspecjalizowanych rytuałów. Jest pośrednikiem pomiędzy żyjącymi a światem zmarłych. W kulturach afrykańskich pełni rolę wyroczni, do którego zwraca się np. po uzyskanie informacji na temat np. wyniku wojen, wielkości plonów czy płci nienarodzonego dziecka.
Wikipedia
(1.2) Podobno dość niedawno linczowano na Haiti czarowników oskarżonych o rozprzestrzenianie cholery.
Wiktionary
rzecz. czar mrz., czarowanie n.
:: fż. czarownica ż.
czas. czarować ndk., oczarować dk., wyczarować dk., zaczarować dk.
przym. czarowny
Wiktionary
(1.1) czarnoksiężnik, czarodziej, mag
(1.2) szaman
Wiktionary
potocznie: mężczyzna zalotny, odznaczający się kokieterią; kokiet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czarowne
Wiktionary
przym. czarowny, czarujący
Wiktionary
taki, który zachwyca swoim pięknem, wdziękiem; przeuroczy, prześliczny, przepiękny, przecudny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający moc nadprzyrodzoną
(1.2) książk. urzekający pięknem
Wiktionary
(1.1) Dlatego też jest to ze wszystkich skarbów najczarowniejszy skarb — i nie potrzeba go szukać daleko za górami, za lasami... Bije tuż — tuż... Posłuchajcie i pamiętajcie o niem.
(1.1) Czarowny widok — czarowne wieczory! — / Ciebie zachwycał zgiełk ludzi i tęcza, / W jaką się ludzkie wiązały kolory / Nad błękitnawem morzem w pół obręczą.
Wiktionary
rzecz. czar mrz., czary nmos., czarownik mos., czarowność ż.
czas. czarować ndk.
przysł. czarownie
przym. czarujący
Wiktionary
(1.1) czarodziejski, magiczny, zaczarowany
(1.2) czarodziejski, magiczny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bazar, handlowa dzielnica muzułmańska; suk
SJP.pl
diabeł, szatan, bies; czort
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) przest. zły duch, diabeł;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Czarty zamieniły ich w kamienie.
Wiktionary
IPA: t͡ʃart, AS: čart
Wiktionary
rzecz. czort m.
przym. czarci, czartowski
Wiktionary
(1.1) diabeł, szatan, bies; gw. Górny Śląsk korfanty
Wiktionary
dawniej: budynek dla kwarantannowej straży
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina wiesiołkowata półkuli północnej
SJP.pl
Cz
Wikipedia
umowa między armatorem a frachtującym o wynajęcie statku lub samolotu na określony czas; charter
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rejs wynajętym statkiem lub samolotem
Wiktionary
Czarter (z charter) – umowa, na podstawie której odbywa się przewóz ładunków bądź osób w żegludze, transporcie kolejowym lub lotnictwie, cechująca się nieregularnością lub wręcz jednorazowością, na określoną trasę lub czas. Także wynajęcie statku, jachtu, samolotu z załogą lub bez na określony czas w celu samodzielnej organizacji transportu, podróży.
Wikipedia
rzecz. czarterowanie n.
przym. czarterowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wynajmowanie samolotów, statków lub jachtów
Wiktionary
rzecz. wyczarterowanie n., czarter m.
czas. czarterować ndk., wyczarterować dk.
przym. czarterowy
Wiktionary
wynajmować statek lub samolot na określony kurs lub czas; charterować
SJP.pl
→ czarter; charterowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czarterem
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃartɛˈrɔvɨ, AS: čarterovy
Wiktionary
rzecz. czarter m., czarterowanie n.
czas. czarterować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mors. zestandaryzowana umowa o morski przewóz ładunku wynajętym w całości lub częściowo statkiem na jedną lub kilka podróży
Wiktionary
(1.1) Do czarterpartii mogą być dołączane kartki zawierające klauzulę ustalone już po zawarciu umowy czarteru, niekiedy są one dopisywane nawet odręcznie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃartɛrˈpartʲja, AS: čarterpartʹi ̯a
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ludowa nazwa trującego grzyba o czerwonym kapeluszu, blaszkowatym hymenoforze i trzonie bez wyraźnego pierścienia
SJP.pl
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. ulica Poznania
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwa dwóch wsi w Polsce;
2. wzgórze w Lęborku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czartoryja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim, nad rzeką Styr;
Wiktionary
Czartorysk ( Чарторийськ, "Czartoryjśk") – wieś na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie kamieńskim, nad rzeką Styr. W 2026 roku liczyła ok. 1,5 tys. mieszkańców.
Wikipedia
przym. czartoryski
rzecz. Czartoryski mos./mrz., Czartoryska ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Czartoria
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czartoryska, związany z Czartoryskiem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Usłyszeliśmy dzwony z czartoryskiego kościoła.
Wiktionary
rzecz. Czartorysk mrz., Czartoryski mos.
Wiktionary
Czartowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Schartowitz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Biała. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Równiny Niemodlińskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej.
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
zwolennik czartyzmu
SJP.pl
pierwszy masowy ruch polityczny robotników angielskich, żądający demokratycznych reform politycznych; chartyzm
SJP.pl
Czartyzm (ang. "chartism", od charter – karta) – masowy i radykalny ruch polityczny w latach 1836-49 w Wielkiej Brytanii, który zmierzał do wprowadzenia demokratycznych zmian w systemie wyborczym oraz poprawy sytuacji finansowej robotników.
Wikipedia
niezwykle piękny; uroczy, urzekający
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: czarować
przymiotnik
(2.1) uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący
Wiktionary
(2.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
(2.1) Ona jast tak czarującą kobietą.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃaruˈjɔ̃nt͡sɨ, AS: čarui ̯õncy
Wiktionary
rzecz. czarownictwo n., czar m., czary nmos., czarowność ż., czarowanie n., zaczarowanie n., odczarowywanie n., odczarowanie n., czarodziejka ż.
czas. czarować ndk., zaczarować dk., odczarowywać ndk., odczarować dk.
przym. czarowny
przysł. czarująco, czarownie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego;
Wiktionary
Czaruków (ukr. Чаруків) – wieś w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego, założona w 1444 r. Wieś liczy 1163 mieszkańców.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Czaruków w powiecie łuckim województwa wołyńskiego.
W czerwcu 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA zamordowali tutaj 4 polskich mieszkańców. Część polskich zagród spalono. Większość Polaków ocalała, ponieważ wcześniej przeniosła się do bezpieczniejszych miejscowości, w tym do Łucka.
Wikipedia
przym. czarukowski
Wiktionary
charakterystyczny dla czarusia
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) pot. zachowujący się jak czaruś
Wiktionary
(1.1) Wciąż tylko się rozglądasz za tym czarusiowatym blondynem z 4 d.
Wiktionary
rzecz. czaruś mos.
Wiktionary
młody, przystojny mężczyzna starający się wszystkim przypodobać swoim obyciem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. młody przystojniak zabiegający o względy kobiet
Wiktionary
(1.1) Z Radka to jest taki czaruś, wciąż na fali.
Wiktionary
przym. czarusiowaty
rzecz. czar mrz.
czas. czarować
Wiktionary
(1.1) uwodziciel
Wiktionary
materialistyczny prąd w filozofii starohinduskiej; ćarwaka
SJP.pl
magiczne obrzędy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) magiczne obrzędy
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃarɨ, AS: čary
Wiktionary
rzecz. czar m., czarownictwo n., czarownik m., czarowniś m., czarownica ż., czarowanie n., czarodziejka ż.
czas. czarować ndk.
przym. czarowny, czarujący
Wiktionary
(1.1) magia, urok; stpol. gusła
Wiktionary
1. ironiczne bądź żartobliwe określenie czegoś niejasnego lub skomplikowanego; abrakadabra;
2. dawniej, potocznie: zaklęcie magiczne; hokus-pokus
SJP.pl
Czary-Mary ( Double, DoubleToil and Trouble) – amerykański film telewizyjny z gatunku fantasy dla dzieci.
Swoją amerykańską premierę miał 30 października 1993 roku, a polską – 7 października 2001.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;
Wiktionary
Czarysz (ros. Чарыш) – rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu. Przepływa po terytorium Kraju Ałtajskiego i Republiki Ałtaju.
Długość 547 km, powierzchnia dorzecza 22,2 tys. km². Brzegi rzeki porośnięte lasem mieszanym: głównie brzoza i sosna, rzadziej jodła syberyjska i świerk.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o brwiach: gęste, wyraziste
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈʒastɨ, AS: čažasty
Wiktionary
1. w filozofii i fizyce: wielkość pozwalająca określić kolejność zdarzeń i porównywać odstępy między nimi;
2. w teorii względności: jeden z wymiarów czasoprzestrzeni;
3. wyodrębniony okres;
4. określony moment; chwila;
5. odpowiednia pora; termin;
6. w grach zespołowych: przerwa w grze na żądanie trenera; time-out;
7. kategoria i forma gramatyczna czasownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
(1.2) chwila, moment, pora
(1.3) gram. kategoria odmiany czasownika, polegająca na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Czas jest nazywany „czwartym wymiarem”.
(1.1) W samotnym biegu uzyskała czas 13,22, dający awans.
(1.2) Myślę, że już czas iść.
(1.3) W języku polskim są trzy czasy: przeszły, teraźniejszy i przyszły.
Wiktionary
IPA: t͡ʃas, AS: čas
Wiktionary
rzecz. czasownik mrz., czasowość ż., czasówka ż.
przym. czasowy, ponadczasowy, czasownikowy, odczasownikowy
przysł. czasem, czasami, czasowo, podczas
przyim. podczas
Wiktionary
(1.2) chwila, moment, pora
Wiktionary
skrót od: czasownik
SJP.pl
skrót
(1.1) = czasownik
Wiktionary
co pewien czas; czasem
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) zob. czasem.
forma rzeczownika.
(2.1) N. lm. od: czas
Wiktionary
(.1) Widywałem się z nią czasami, zanim przeprowadziła się do Poznania.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈsãmʲi, AS: časãmʹi
Wiktionary
rzecz. czas m., czasownik mos./mrz.
przysł. czas, czasem
przyim. podczas
Wiktionary
(1.1) niekiedy; gw. Śląsk Cieszyński ponikiedy
Wiktionary
1. co pewien czas; czasami;
2. przypadkiem, może
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) niekiedy, co pewien czas
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. od: czas
Wiktionary
(1.1) "Antropolodzy mają prawo twierdzić, że przyczynili się do zachowania kulturowego dziedzictwa społeczeństw, które badali, […]. Lecz prawdą jest również, iż mieli oni swój udział, czasem tylko pośredni, w utrzymywaniu struktur władzy reprezentowanych przez system kolonialny".
(1.1) Czasem chodzimy razem do kina.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃasɛ̃m, AS: časẽm
Wiktionary
rzecz. czas m., czasownik mos./mrz.
przysł. czasami
przyim. podczas
Wiktionary
(1.1) czasami, okazjonalnie, momentami, od czasu do czasu; reg. śl. ponikiedy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) wymagający poświęcenia dużo czasu
Wiktionary
(1.1) Ta praca jest bardzo czasochłonna.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃasɔˈxwɔ̃nːɨ, AS: časoχu̯õ•ny
Wiktionary
rzecz. czasochłonność ż.
Wiktionary
1. miernik czasu trwania jakiegoś zjawiska;
2. dawniej, dziś potocznie: zegarek, zegar, chronometr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. techn. przyrząd, który odmierza upływ czasu
Wiktionary
(1.1) Na wystawie zaprezentowano nowożytne czasomierze z Japonii i Chin.
Wiktionary
1. pismo okresowe wydawane w stałych terminach;
2. egzemplarz takiego pisma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;
Wiktionary
Czasopismo – wydawnictwo ciągłe, periodyczne, publikowane pod niezmienionym tytułem, posiadające numerację ciągłą, zawierające ustaloną szatę graficzną, a także niezbyt często zmieniający się format i objętość, zawierające materiały od wielu autorów i określoną tematykę, aczkolwiek mogące różnić się wersjami językowymi – może występować w wielu mutacjach regionalnych. Potocznie za czasopisma uważa się publikacje od tygodnika wzwyż, te wydawane częściej nazywane są gazetami.
Wikipedia
(1.1) Czasopismami o regularnej częstotliwości są np. dziennik, tygodnik, miesięcznik i kwartalnik.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃasɔˈpʲismɔ, AS: časopʹismo
Wiktionary
rzecz. czasopiśmiennictwo n.
przym. czasopiśmienny, czasopiśmienniczy
Wiktionary
(1.1) gazeta, periodyk, przegląd, magazyn, rewia
Wiktionary
dział piśmiennictwa poświęcony czasopismom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dział piśmiennictwa dotyczący czasopis
(1.2) ogół czasopism
Wiktionary
cecha czegoś istniejącego lub przebiegającego w określonej przestrzeni oraz w jakimś czasie
SJP.pl
istniejący, przebiegający lub przedstawiający coś w określonej przestrzeni oraz w jakimś czasie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przym. od czasoprzestrzeń
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃasɔpʃɛˈsṭʃɛ̃nːɨ, AS: časopšesṭšẽ•ny
Wiktionary
rzecz. czasoprzestrzeń
Wiktionary
zbiór wszystkich zdarzeń elementarnych wszechświata, wraz ze strukturą umożliwiającą przyporządkowanie każdemu z nich współrzędnych przestrzennych i współrzędnej czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;
Wiktionary
Czasoprzestrzeń – matematyczny model ujmujący wspólnie przestrzeń fizyczną i czas jako jedno nierozłączne pojęcie, co jest opisywane w czterowymiarowej strukturze matematycznej.
Wikipedia
(1.1) Grawitacja jest konsekwencją krzywizny czasoprzestrzeni.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃasɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ, AS: časopšesṭšẽń
Wiktionary
przym. czasoprzestrzenny
Wiktionary
coś, co umożliwia przyjemne spędzenie czasu, np. urządzenie, zabawa itp.
SJP.pl
dawniej: koniugacja (odmiana czasownika); czasownikowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. gram. koniugacja
(1.2) daw. med. menstruacja
Wiktionary
(1.1) koniugacja
Wiktionary
dawniej:
1. koniugować; czasownikować;
2. zwlekać
SJP.pl
zawodnik specjalizujący się w konkurencjach na czas
SJP.pl
Cz
Wikipedia
część mowy odpowiadająca na pytania: co robi? co się z nim dzieje?; wyraz należący do tej części mowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gram. część mowy opisująca czynności lub stany;
(1.2) daw. rzad. kronika, latopis
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) stpol. wróżbiarz
Wiktionary
Czasownik – część mowy nazywająca procesy (czynności, stany). W zdaniu tworzy orzeczenie. Czasowniki są nazwami czynności, jakie wykonują w danym czasie istoty żywe, narzędzia lub maszyny, oraz nazwami stanów, w jakich te istoty albo przedmioty się znajdują.
Wikipedia
(1.1) Orzeczenie w zdaniu najczęściej jest wyrażone osobową formą czasownika.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈsɔvʲɲik, AS: časovʹńik
Wiktionary
rzecz. czas m., czasówka ż., czasowość ż., ponadczasowość ż.
przym. czasownikowy, czasowy, bezczasowy, odczasownikowy, ponadczasowy
przysł. czasem, czasami, czasowo, ponadczasowo
Wiktionary
dawniej: koniugować; czasować
SJP.pl
dawniej: koniugować; czasować
SJP.pl
związany z czasownikiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czasownikiem, dotyczący czasownika
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃasɔvʲɲiˈkɔvɨ, AS: časovʹńikovy
Wiktionary
rzecz. czasownik m., czas m.
przym. odczasownikowy
Wiktionary
przysłówek
(1.1) przez jakiś czas
Wiktionary
(1.1) Ta funkcja czasowo jest niedostępna.
Wiktionary
rzecz. czas m., czasownik mos./mrz.
przym. czasowy
Wiktionary
czasowy i przestrzenny; przestrzenno-czasowy
SJP.pl
1. chwilowość, przemijalność;
2. rozciągłość w czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czasowe; cecha tych, którzy są czasowi
Wiktionary
przym. czasowy
przysł. czasowo
rzecz. czas mrz., czasownik mos./mrz.
Wiktionary
1. trwający przez pewien czas; chwilowy, przemijający;
2. odnoszący się do czasu, ciągu chwil, np. ramy czasowe
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający przez krótki czas
(1.2) dotyczący czasu
Wiktionary
(1.2) Kto lata często samolotem, musi być przyzwyczajony do różnicy czasowej między strefami.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈsɔvɨ, AS: časovy
Wiktionary
rzecz. czas m., czasowość ż., czasownik mos./mrz.
przysł. czasowo, czasami, czasem
Wiktionary
(1.1) chwilowy, krótkotrwały, okresowy, przejściowy, sezonowy, tymczasowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Czastary – wieś w Polsce, w Kaliskiem, na ziemi wieluńskiej, w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim, siedziba gminy Czastary.
Wieś królewska w starostwie wieluńskim w powiecie wieluńskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku.
Wikipedia
ludowa piosenka rosyjska, białoruska lub ukraińska o tematyce humorystycznej
SJP.pl
Cz
Wikipedia
1. w filozofii i fizyce: wielkość pozwalająca określić kolejność zdarzeń i porównywać odstępy między nimi;
2. w teorii względności: jeden z wymiarów czasoprzestrzeni;
3. wyodrębniony okres;
4. określony moment; chwila;
5. odpowiednia pora; termin;
6. w grach zespołowych: przerwa w grze na żądanie trenera; time-out;
7. kategoria i forma gramatyczna czasownika
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) okres dziejów, który wyodrębniono z uwagi na pewne swoiste cechy
Wiktionary
Czasy – wiersz Cypriana Kamila Norwida napisany w 1849.
Wikipedia
(1.1) W dzisiejszych czasach odznaka Straży Miejskiej na całych równinach wzbudzała co najmniej szacunek, jeśli już nie skłaniała do pełnej współpracy.
Wiktionary
(1.1) czas, epoka, okres
Wiktionary
1. kielich;
2. misa o półkolistym kształcie;
3. część sklepienia kopulastego;
4. część nośna spadochronu;
5. w matematyce: część kuli odcięta płaszczyzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. sklepienie o półkolistym kształcie
(1.2) pojemnik, misa o półkolistym kształcie
(1.3) część spadochronu spowalniająca upadek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pod tą złotą czaszą mieści się muzeum tekstów religijnych.
(1.2) Wampir powoli sączył krew ze srebrnej czaszy.
(1.3) Znów śniło mu się, że czasza się nie otworzyła.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃaʃa, AS: čaša
Wiktionary
rzecz. czaszka, czasznica
przym. czaszkowy
Wiktionary
(1.1) klosz, kopuła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) anat. część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;
(1.2) pot. sklepienie głowy
Wiktionary
Czaszka
Czaszka ( cranium) – struktura kostna lub chrzęstna, która służy jako szkielet głowy kręgowców. Stanowi naturalną osłonę mózgu i innych narządów znajdujących się w głowie.
Wikipedia
(1.1) W tej części muzeum umieszczona jest ekspozycja wilczych czaszek.
(1.1) Mózg to znajdująca się w czaszce część ośrodkowego układu nerwowego.
(1.1) Czaszka chroni mózg przed urazami.
(1.1) Dingo krzyżuje się z psem domowym, dając płodne potomstwo, różni się jednak budową czaszki.
(1.2) Tradycja wyznaczyła kobietom tylko sposób zasłaniania głowy i całego ciała – przykrywania ogolonych czaszek (…) peruką, chustą czy turbanem, a także noszenie długich rękawów, grubych pończoch i zapinanie się po samą szyję.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃaʃka, AS: čaška
Wiktionary
rzecz. czasza ż.
przym. czaszkowy
Wiktionary
(1.2) pot. czacha, czania
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) slang. myśleć (skupiać się na czymś w myślach)
(1.2) slang. myśleć (mieć zdanie na jakiś temat)
Wiktionary
(1.1) Wybaczcie tę pożal się Boże psychoanalizę, ale czasem warto pamiętać, że facet zupełnie inaczej czaszkuje […].
Wiktionary
związany z czaszką
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) anat. związany z czaszką, dotyczący czaszki
Wiktionary
rzecz. czaszka ż., czasza ż., czaszkowce nmos.
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny purchawkowatych
SJP.pl
o cechach czaszniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Cz
Wikipedia
o cechach czaszniowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
jadalny ślimak przodoskrzelny; czareczka
SJP.pl
Czaszołka, czareczka ("Patella") – jeden z rodzajów w rodzinie Patellidae, grupujący niewielkie i średniej wielkości ślimaki morskie o charakterystycznych czareczkowatych muszlach, występujące głównie w strefie pływów.
Wikipedia
Czaszyn (ukr. Чашин) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zagórz. Ma status sołectwa.
Czaszyn leży nad rzeką Osława, na granicy turystycznej Pogórza Bukowskiego i Bieszczadów Zachodnich, która przebiega wzdłuż rzeki Osława. Większa część miejscowości leżąca na prawym brzegu Osławy wchodzi w skład Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Wikipedia
kolarski etap jazdy na czas
SJP.pl
rozmowa prowadzona za pośrednictwem internetu; chat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów
(1.2) inform. strona internetowa, na której można czatować (prowadzić czaty (1.1))
(1.3) spoż. psychoaktywna używka z liści czuwaliczki jadalnej
Wiktionary
Na tę stronę wskazuje „chat”. Zobacz też: uczelnię ChAT.
Czat (również chat, z chat [] – pogawędka) – rodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych.
Wikipedia
IPA: t͡ʃat, AS: čat
Wiktionary
(1.1)
rzecz. czatownik mos., czacik mrz.
czas. czatować ndk.
przym. czatowy
Wiktionary
(1.1) chat
(1.3) khat
Wiktionary
1. oddział żołnierzy ubezpieczający wojsko w czasie postoju;
2. żołnierze dokonujący zwiadu, śledzący kogoś lub coś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. gromada
(1.2) wojsk. żołnierze ubezpieczający lub dokonujący zwiadu, oddział z nich złożony
(1.3) wojsk. oddział główny ubezpieczający podczas postoju
Wiktionary
Czata – element ubezpieczania wojsk podczas postoju, zazwyczaj w sile od plutonu do kompanii. Rozróżnia się czaty samodzielne, wysyłane bezpośrednio z ubezpieczanego pododdziału lub oddział, i czaty główne znajdujące się w drugim rzucie oddziału czat
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃata, AS: čata
Wiktionary
program, z którym można się komunikować przez czat (chat); chatbot
SJP.pl
strona internetowa do rozmów w formie pisemnych komunikatów; czatownia
SJP.pl
miasto w Bangladeszu; Cittagong
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czatkałem, dotyczący Czatkału (rzeki w Kirgistanie i Uzbekistanie)
Wiktionary
rzecz. Czatkał mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pikantny lub łagodny sos stosowany jako dodatek do potraw, popularny głównie w Indiach; chutney, chutnej, ćatni
SJP.pl
Czatolin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Łyszkowice.
Wieś arcybiskupstwa gnieźnieńskiego w ziemi sochaczewskiej województwa rawskiego w 1792 roku. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czatować.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃatɔˈvãɲɛ, AS: čatovãńe
Wiktionary
czas. czatować
Wiktionary
1. rozmawiać z kimś za pośrednictwem Internetu; chatować;
2. stać na czatach, pilnować;
3. śledzić z ukrycia; czaić się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) pilnować, śledzić kogoś z ukrycia
(1.2) porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera
Wiktionary
(1.1) Myśliwi zaczaili się w krzakach i czatowali z załadowanymi dubeltówkami na grupkę dzików, zaganianą w ich kierunku przez naganiaczy.
(1.1) Czatowaliśmy na Kubę pod jego szkołą po ostatnim dzwonku, by wręczyć mu prezent i złożyć życzenia urodzinowe, jednak okazało się, że zachorował i nie przyszedł tego dnia na zajęcia.
(1.2) Czatuję od tygodnia z tym chłopakiem, którego poznałam na imprezie u Ani.
Wiktionary
IPA: t͡ʃaˈtɔvat͡ɕ, AS: čatovać
Wiktionary
(1.1) rzecz. czatowanie n., czata ż., czatownik m.
(1.2) rzecz. czatowanie n., czat m., czatownik m.
przym. czatowy
Wiktionary
(1.1) czyhać
(1.2) chatować
Wiktionary
uczestnik czatu; chatowicz, czatownik, chatownik
SJP.pl
uczestniczka czatu; czatowniczka, chatowiczka, chatowniczka
SJP.pl
1. w myślistwie: zamaskowane stanowisko myśliwskie; strażnica, punkt obserwacyjny;
2. strona internetowa do rozmów w formie pisemnych komunikatów; czateria
SJP.pl
1. kobieta dokonująca zwiadu lub stojąca na czatach; wartowniczka, zwiadowczyni;
2. uczestniczka czatu; chatowniczka, czatowiczka, chatowiczka
SJP.pl
1. osoba dokonująca zwiadu lub stojąca na czatach; wartownik, zwiadowca;
2. uczestnik czatu; chatownik, czatowicz, chatowicz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wartownik, zwiadowca
(1.2) osoba na komunikatorze internetowym, czacie; rozmówca
Wiktionary
(1.1) Gdy komtur toruński [w nocy 7 września, wziąwszy załogę Nieszawy,] wtargnął do obozu Brochockiego, napotkał on aż trzy łańcuchy czat. Żołnierze krzyżaccy uprzątnęli pierwsze posterunki, ale w drugim łańcuchu czatownik zdążył krzykiem wzniecić alarm.
(1.1) I że przed świtem, jak czatownik tuszył [daw.; przypuszczał] / I jak niemieckie wyznawały brańce [brańcowi; jeńcowi], / Chce miasto ubiec i szturmować szańce.
Wiktionary
1. rozmawiać z kimś za pośrednictwem Internetu; chatować;
2. stać na czatach, pilnować;
3. śledzić z ukrycia; czaić się
SJP.pl
czatowanie, pilnowanie
SJP.pl
masyw stołowy na Ukrainie (Góry Krymskie)
SJP.pl
[czytaj: czał-czał] - rasa psów o długiej, gęstej sierści koloru czarnego, rudego albo płowego; pies tej rasy; chow-chow
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego;
Wiktionary
Czaun (ros. "Чаун") – rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Czukockim Okręgu Autonomicznym; długość 278 km.
Powstaje z połączenia kilku mniejszych rzek mających źródła w górach Ilirnejski Kriaż, płynie w kierunku północnym przez zabagnioną nizinę dzieląc się na liczne ramiona i meandrując; uchodzi do Zatoki Czauńskiej Morza Wschodniosyberyjskiego.
Wikipedia
przym. czauński
Wiktionary
dawniej: turecki goniec
SJP.pl
Czausz (tur. "çavuş", z arab. شاويش, "shawish") – urzędnik dworski w Imperium Osmańskim, posłaniec, kurier, w późniejszym okresie często byli oficerowie, którym powierzano specjalne zadania.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czaunem, dotyczący Czaunu
Wiktionary
rzecz. Czaun mrz.
Wiktionary
ryba, łosoś pacyficzny
SJP.pl
Czawycza ("Oncorhynchus tshawytscha") – gatunek morskiej ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae). Największy przedstawiciel rodzaju "Oncorhynchus".
W Rosji nazywana "carycą łososiowatych", w Ameryce Północnej nazywana "king salmon" – łosoś królewski.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. med. wierzch, górna część czaszki bez kości twarzy
Wiktionary
rzecz. war. sczałbatka ż., szczałbatka ż.
Wiktionary
mieszkaniec Czchowa
SJP.pl
mieszkanka Czchowa
SJP.pl
przymiotnik od: Czchów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Czchowa, związany z Czchowem
Wiktionary
rzecz. Czchów m., czchowianin m., czchowianka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Czchów – miasto w województwie małopolskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czchów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do woj. tarnowskiego. 1 stycznia 2000 Czchów odzyskał utracone w 1928 prawa miejskie. Według danych GUS z 1 stycznia 2024 r. miasto miało 2276 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: t͡ʃxuf, AS: čχuf
Wiktionary
przym. czchowski
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
Cz
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Czcibora, Ścibora, Cibora – staropolskie imię żeńskie. Męskie odpowiedniki: Czścibor, Ścibor, Czcibor, Cibor, Czesbor. Znaczenie imienia: „walcząca o cześć”, „obrończyni czci”.
Czcibora imieniny obchodzi 9 września i 14 listopada.
Wikipedia
Czcibor z małżonką; Czciborowie
SJP.pl
Czcibor z małżonką; Czciborostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Czcibora lub związany z nim
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
osoba oddająca cześć; wielbiciel; wyznawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś
Wiktionary
(1.1) Pradawni Aztekowie byli czcicielami słońca.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃʲt͡ɕit͡ɕɛl, AS: čʹćićel
Wiktionary
rzecz. czczenie n., uczczenie n.
:: fż. czcicielka ż.
czas. czcić ndk., uczcić dk.
ims. czczony
wykrz. cześć
przym. czestny
Wiktionary
(1.1) admirator, miłośnik, wielbiciel
Wiktionary
wielbibielka w sensie przesadnym lub w starożytności kobieta, która czciła (wielbiła) jakieś bóstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. kobieta oddająca cześć i uwielbienie
(1.2) przen. wielbicielka kogoś lub czegoś
Wiktionary
(1.1) Czcicielki świętej Rity noszą jej sztandary w odpustowych procesjach.
(1.2) Rockowi idole pozdrawiają swoje czcicielki z hotelowego tarasu.
Wiktionary
rzecz. cześć ż., czciciel mos., czczenie n.
czas. czcić ndk., uczcić dk.
wykrz. cześć
przym. czestny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czcigodnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czcigodny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czcigodne; cecha tych, którzy są czcigodni
Wiktionary
przym. czcigodny
przysł. czcigodnie
Wiktionary
podniośle: zasługujący na szacunek, budzący respekt
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zasługuje na wielki szacunek
Wiktionary
(1.1) Biedy i ciemnoty u nas pełno, a ci ludzie biedni i ciemni są jednocześnie najczcigodniejszym materiałem.
Wiktionary
rzecz. czcigodność ż.
Wiktionary
(1.1) dostojny, świetny, prześwietny, szacowny, szanowny, znakomity, znamienity
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czcionka
Wiktionary
rzecz. czcionka ż.
Wiktionary
1. w poligrafii: podstawowy materiał zecerski w kształcie prostopadłościanu, którego jedna ze ścian ma odlew dający w druku znak litery, cyfry lub ornamentu;
2. w poligrafii: kształt i wielkość liter w druku;
3. czcionka komputerowa - zestaw znaków pisarskich dla danego urządzenia lub programu; font
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) druk. odlew z lustrzanym odbiciem znaku
(1.2) druk. wygląd liter w druku
(1.3) pot. inform. krój pisma użyty w tekście komputerowym
Wiktionary
Czcionka (staropolskie nazwy: "krotło", "cćonka", "trzcionka") – rodzaj nośnika pojedynczych znaków pisma drukarskiego (liter, cyfr, ornamentów, znaków), podstawowy materiał zecerski używany w technice druku wypukłego. Współcześnie czcionka drukarska została wyparta przez czcionkę komputerową, która jest obrazem pojedynczego znaku (glifu) zakodowanym w postaci bitmapowej lub wektorowej.
Wikipedia
(1.3) Aby taki znak wpisać z klawiatury, trzeba wybrać odpowiednią czcionkę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃʲt͡ɕɔ̃nka, AS: čʹćõnka
Wiktionary
rzecz. czcioneczka ż.
Wiktionary
(1.3) font
Wiktionary
tworzenie wzorów czcionek
SJP.pl
w poligrafii: pudło z przegródkami na czcionki
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Czcirad – imię męskie utworzone na wzór imion pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w czasach staropolskich.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
Czcisław, Cisław – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Czci-" („cześć”, ale też „honor, dobre imię, cnota, zaszczyt”) i "-sław" („sława”). Imię to mogło oznaczać „ten, który sławi dobre imię” lub in. Tu może też należy Czasław i Czesław; por. Czesbor.
Wikipedia
Czcisław z małżonką; Czcisławowie
SJP.pl
Czcisław z małżonką; Czcisławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Czcisława lub związany z nim
SJP.pl
oddawać cześć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) oddawać cześć
(1.2) obchodzić jakieś święto
Wiktionary
(1.1) Jest on bardzo popularnym miejscem kultu Matki Bożej Jaworzyńskiej, szczególnie czczonej wśród górali Skalnego Podhala, a także turystów i taterników.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲt͡ɕit͡ɕ, AS: čʹćić
Wiktionary
rzecz. cześć ż., czciciel m., czcicielka ż., czczenie n.
czas. uczcić dk.
wykrz. cześć
przym. czestny
Wiktionary
(1.1) oddawać cześć
(1.2) kultywować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) otaczanie kultem, czcią religijną
(1.2) obdarzanie szacunkiem
(1.3) oddawanie hołdu, pielęgnowanie pamięci o kimś lub o czymś
(1.4) świętowanie
Wiktionary
(1.1) W Japonii miejscowa religia shinto tradycyjnie opierała się na czczeniu Natury i dusz zmarłych przodków.
Wiktionary
rzecz. uczczenie n., cześć ż., czciciel mos., czcicielka ż.
czas. czcić ndk., uczcić dk.
przym. czestny
wykrz. cześć
Wiktionary
(1.1) adorowanie, chwalenie, wielbienie
(1.2) szanowanie, poważanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) gwara kociewska Tczew
Wiktionary
(1.1) Mirek mieszkał za Czczewam. → Mirek mieszkał za Tczewem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃːɛf, AS: •čef
Wiktionary
1. uczucie głodu;
2. przestarzałe: pustka
SJP.pl
1. pusty, głodny;
2. nic nieznaczący, bezcelowy, płonny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) głodny, pusty
(1.2) przen. pusty, próżny, nic nie znaczący, bezcelowy
Wiktionary
(1.1) Jelito czcze zawdzięcza swą nazwę faktowi, że w martwym ciele jest zwykle czcze, czyli puste.
(1.2) Ograniczamy się na ogół w wyrażaniu miłości do czczych deklaracji, wierząc naiwnie, że słowa zastąpią czyny.
Wiktionary
IPA: t͡ʃːɨ, AS: •čy
Wiktionary
przysł. czczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw., także. gw-pl|Więciórka,Dubiecko,Samocice. tęsknota, smutek
(1.2) gw-pl|Facimiech,Krzyszkowice,Ząb. chętka, ochota na coś
(1.3) gw-pl|Hyżne. zboże pastewne
Wiktionary
(1.1) Wstawszy pasterz bardzo rano, / wyszedł z budy, wlazł na siano, / boć go czczyca zejmowała, / jaka przedtym nie bywała.
Wiktionary
[czytaj: ce-zet-DE] skrót od:
1. Centrum Zdrowia Dziecka;
2. Centralny Zarząd Dróg
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = Centrum Zdrowia Dziecka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛ‿zɛd‿ˈːɛ, AS: ce‿ze•‿de
Wiktionary
chińska jednostka długości odpowiadająca 32 cm; czi, chi
SJP.pl
rodzaj ryb z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie czelabińskim;
(1.2) geogr. jezioro w obwodzie czelabińskim;
Wiktionary
Czebarkul ( Чебаркуль) – miasto o znaczeniu obwodowym w Rosji, w obwodzie czelabińskim, u podnóży Gór Ilmeńskich (Ural Południowy), na wschodnim brzegu jeziora Czebarkul, siedziba administracyjna rejonu czebarkulskiego. W 2010 roku liczyło ok. 43 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu urządzeń dźwigowych i transportowych oraz metalurgicznego. W pobliżu miasta znajduje się kurort klimatyczny Kisieczag.
Wikipedia
→ Czeboksary (stolica Czuwaszji)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czeboksarami, dotyczący Czeboksar
Wiktionary
rzecz. Czeboksary nmos.
Wiktionary
stolica Czuwaszji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;
Wiktionary
Czeboksary ( Чебоксары, Шупашкар) – miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Republiki Czuwaskiej. Położone na prawym brzegu Wołgi, na trasie pomiędzy Kazaniem a Niżnym Nowogrodem, 768 km na wschód od Moskwy. Liczba mieszkańców miasta wynosi 497 618 (2020).
Wikipedia
rzecz. czeboksarczyk mos., czeboksarka ż.
przym. czeboksarski
Wiktionary
odpowiednik koncernu w Korei Płd.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) forma koncernu w Korei Południowej często zarządzanych przez rodzinne klany
Wiktionary
Czebol, chaebŏl ( 재벌 „związek finansowy”) – południowokoreańska forma konglomeratów, koncernów.
Powstały w latach 70. z małych firm prywatnych.
Były popierane przez władze wojskowe, wspierające planowanie gospodarcze i dyscyplinę wewnątrz przedsiębiorstw. Do największych czeboli zaliczano Daewoo, Hyundaia, Lucky Goldstara (dzisiejsze LG Group) i Samsunga. Przy współpracy z przemysłem japońskim i zachodnim produkowały nowoczesne samochody, statki, wyroby elektroniczne, chemiczne i stalowe.
Wikipedia
pieróg z niekwaszonego ciasta, nadziewany mielonym lub drobno krojonym mięsem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. rodzaj dużego pieroga z niekwaszonego ciasta pszennego nadziewanego zwykle mięsem lub serem i smażonego; specjalność tradycyjnej kuchni środkowowschodniej, tureckiej, ukraińskiej i rosyjskiej;
Wiktionary
Czeburek (krym. "çüberek," tur. "çiğ börek", mong. хуушуур, azerb. "ət qutabı", kirg. чийки бөрөк) — pieróg z przaśnego ciasta (z mąki, wody i soli) z mięsnym nadzieniem. Tradycyjna potrawa wielu tureckich i mongolskich ludów. Danie jest także popularne wśród ludów kaukaskich. Spożywa się je bez użycia sztućców.
Wikipedia
nazwisko, np. Pafnutij Czebyszew (Czebyszow) (1821-94), rosyjski matematyk i mechanik
SJP.pl
1. członek narodowości zachodniosłowańskiej zamieszkującej głównie Czechy;
2. obywatel Czech;
3. legendarny założyciel państwa czeskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;
(1.2) etn. mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(2.1) mitsłow. legendarny założyciel państwa czeskiego;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(3.1) środ. kolej. lokomotywa serii EP05
Wiktionary
Czech ( Praotec Čech, Bohemus) – protoplasta Czechów według kroniki Kosmasa, a także postać z legendy o Lechu, Czechu i Rusie.
Wikipedia
(1.1) Karel jest Czechem i mieszka w Pradze.
(2.1) Według legendy Czech był bratem Lecha i Rusa.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛx, AS: čeχ
Wiktionary
rzecz. Czechy nmos., czeszki nmos., czechizm mrz., czeski mrz., czeszczyzna ż., czechizacja ż., czechizowanie n.
:: fż. Czeszka ż.
czas. czechizować ndk., sczechizować dk.
przym. czeski
przysł. czesko
Wiktionary
(1.1) pot. lekcew. pepik / Pepik, pepiczek / Pepiczek
(3.1) Czesio
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
dawniej: płaszcz, okrycie; czecheł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. biała koszula, zwłaszcza kobieca
(1.2) daw. prześcieradło; całun
Wiktionary
(1.1-3) war. czechło
Wiktionary
1. znawca języka, kultury, literatury i historii Czech
2. nauczyciel lub student filologii czeskiej
SJP.pl
poddawanie wpływom czeskim, nadawanie czemuś cech typowo czeskich
SJP.pl
Cz
Wikipedia
wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa wzorowane na języku czeskim albo z niego przejęte; bohemizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. zob. bohemizm.
Wiktionary
Czechizm, czeszyzm, bohemizm (od "Bohemia" – łacińskiej nazwy Czech) – element językowy zapożyczony z języka czeskiego i funkcjonujący stale w obrębie innego języka. Słowo „czechizm” może też oznaczać doraźne wprowadzenie elementów języka czeskiego do tekstu, np. w celach artystycznych lub stylizacyjnych.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛxʲism̥, AS: čeχʹism̦
Wiktionary
rzecz. Czechy nmos., Czech mos., Czeszka ż., czechizacja ż., czechizowanie n., czeszczyzna ż., czeskość ż., czeski mrz., czeszka ż.
przym. czeski
czas. sczechizować dk., czechizować ndk.
Wiktionary
(1.1) bohemizm
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czechizować.
Wiktionary
rzecz. zczechizowanie n., czechizm mrz., Czech mos., Czeszka ż.
czas. sczechizować, czechizować ndk., zczechizować dk.
Wiktionary
poddawać wpływom czeskim, rozszerzać wpływy czeskie; czeszczyć
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. sczechizować)
(1.1) narzucać język i kulturę czeską
czasownik zwrotny niedokonany czechizować się (dk. sczechizować się)
(2.1) ulegać wpływowi kultury czeskiej
Wiktionary
(1.1) Przybyli z głębi kraju edukatorzy czechizowali autochtonów.
(2.1) Ludność ta powoli czechizuje się i należy wzmocnić działalność uświadamiającą.
Wiktionary
czas. sczechizować dk.
rzecz. Czeszka ż., czeskość ż., czechizm mrz., Czech mos., Czechy lm nm., czechizowanie n.
przysł. czesko
Wiktionary
długa szata noszona przez mężczyzn w krajach Bliskiego Wschodu; czekman
SJP.pl
Czechman, czekman (tur. "czekman" - długa szata) – wierzchni ubiór z rękawami pochodzenia wschodniego, noszony przez mężczyzn w XVIII wieku, krojem zbliżony do kontusza i podobnie jak on noszony na żupan.
Najczęściej szyty z sukna lub aksamitu, z podszewką z tej samej tkaniny co żupan.
Wikipedia
państwo europejskie istniejące w latach 1990-92 (w latach 1918-90 Czechosłowacja) teraz jako dwa osobne kraje: Czechy i Słowacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1938–1939 w Europie Środkowej
(1.2) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1990–1992 w Europie Środkowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲja, AS: čeχosu̯ovacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Czecho-Słowak mos., Czecho-Słowaczka ż.
przym. czecho-słowacki, czesko-słowacki
Wiktionary
(1.1) Republika Czecho-Słowacka, druga Republika Czecho-Słowacka, druga republika
(1.2) Czechosłowacka Republika Federacyjna / Czecho-słowacka Republika Federacyjna, Czeska i Słowacka Republika Federacyjna
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲci, AS: čeχosu̯ovacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Czecho-Słowacja ż., Czecho-Słowak m., Czecho-Słowaczka ż., czeski mrz., słowacki mrz.
przym. czesko-słowacki
przysł. czecho-słowacko
Wiktionary
(1.1) czechosłowacki
Wiktionary
państwo europejskie istniejące w latach 1918-90 (w latach 1990-92 Czecho-Słowacja)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. polit. geogr. państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;
Wiktionary
Zm
Wikipedia
(1.1) W 1988 roku Polska graniczyła z NRD, Czechosłowacją i ZSRR.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲja, AS: čeχosu̯ovacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Czechosłowak mos., Czechosłowaczka ż., czechosłowakizm mrz.
przym. czechosłowacki
Wiktionary
przymiotnik od: Czechosłowacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją
Wiktionary
(1.1) Czechosłowacka flota morska istniała naprawdę.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲci, AS: čeχosu̯ovacʹḱi
Wiktionary
rzecz. Czechosłowacja ż., Czechosłowak mos., Czechosłowaczka ż., czechosłowackość ż., czechosłowakizm mrz.
przysł. czechosłowacko
Wiktionary
(1.1) czecho-słowacki
Wiktionary
obywatelka byłej Czechosłowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. obywatelka Czechosłowacji, mieszkanka Czechosłowacji
Wiktionary
(1.1) Jeszcze dziś zdarzają się takie Słowaczki, które w głębi ducha czują się Czechosłowaczkami.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡ʃka, AS: čeχosu̯ovačka
Wiktionary
rzecz. Czechosłowacja ż., czechosłowakizm mrz.
:: fm. Czechosłowak mos.
przym. czechosłowacki
Wiktionary
obywatel byłej Czechosłowacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. obywatel Czechosłowacji, mieszkaniec Czechosłowacji
Wiktionary
(1.1) Jindřich ma ojca Czecha i matkę Słowaczkę, a zatem jest pół Czechem, pół Słowakiem oraz stuprocentowym Czechosłowakiem.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔˈswɔvak, AS: čeχosu̯ovak
Wiktionary
rzecz. Czechosłowacja ż., czechosłowakizm mrz.
:: fż. Czechosłowaczka ż.
przym. czechosłowacki
Wiktionary
koncepcja uznająca istnienie jednego narodu czechosłowackiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. polit. koncepcja uznająca istnienie jednego narodu czechosłowackiego powstała w XIX w. głoszona przez niektórych polityków słowackich w obawie przed postępującą madziaryzacją; w okresie międzywojennym oficjalna ideologia Czechosłowacji, krytykowana przez wielu Słowaków;
Wiktionary
Czechosłowakizm ( čechoslovakismus, čechoslovakizmus) – idea uznająca istnienie jednego narodu obejmującego Czechów, Morawian i Słowaków.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvacism̥, AS: čeχosu̯ovaḱism̦
Wiktionary
rzecz. Czechosłowak mos., Czechosłowaczka ż., Czechosłowacja ż.
przym. czechosłowacki
Wiktionary
1. Anton P. Czechow (1860-1904), rosyjski nowelista i dramatopisarz, z wykształcenia lekarz;
2. Michaił A. Czechow (1891-1953), rosyjski aktor, reżyser, pedagog
SJP.pl
Czechow ( Чехов) – miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, 60 km na południe od Moskwy. Centrum administracyjne rejonu czechowskiego. W 2021 roku liczyło 71,0 tys. mieszkańców. W mieście znajduje się antybalistyczny radar wczesnego ostrzegania, wchodzący w skład moskiewskiego systemu obrony antybalistycznej oraz stacja kolejowa na linii Moskwa – Tuła.
Wikipedia
1. dzielnica Gliwic;
2. osiedle w Warszawie;
3. dawna wieś na Śląsku Cieszyńskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
fraza rzeczownikowa, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim;
Wiktionary
}|-
Czechowice-Dziedzice (do 21 listopada 1958 "Czechowice") – miasto w południowej Polsce, w województwie śląskim, w powiecie bielskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czechowice-Dziedzice; miasto leży historycznie na Śląsku Cieszyńskim w aglomeracji bielskiej.
Wikipedia
(1.1) Lidia ukończyła liceum w Czechowicach-Dziedzicach w 2000 roku.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛxɔˈvʲit͡sɛ d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑit͡sɛ, AS: čeχovʹice ʒ́ėʒ́ice
Wiktionary
przym. czechowicko-dziedzicki
Wiktionary
przymiotnik od: Czechowice-Dziedzice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czechowicami, dotyczący Czechowic
Wiktionary
rzecz. Czechowice nmos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czechowicami-Dziedzicami, dotyczący Czechowic-Dziedzic
Wiktionary
rzecz. Czechowice-Dziedzice lm nm.
Wiktionary
(1.1) czechowicki
Wiktionary
nazwisko, np. Józef Czechowicz (1903-39), poeta
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Czechowic-Dziedzic (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czechowic-Dziedzic (miasta w Polsce)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z miejscowością Czechów, dotyczący miejscowości Czechów
(1.2) związany z dzielnicą Czechów, dotyczący dzielnicy Czechów
(1.3) związany z miejscowością Czechowo, dotyczący miejscowości Czechowo
(1.4) gw-pl|Warmia, Mazury, Ostródzkie. czeski
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rodzaj roślin z rodziny selerowatych
SJP.pl
Czechrzyca, trybulka ("Scandix" L.) – rodzaj roślin z rodziny selerowatych ("Apiaceae"). Obejmuje 12 gatunków. Rośliny te występują w Makaronezji, południowej i środkowej Europie, południowo-zachodniej i środkowej Azji oraz w północnej Afryce. Do flory Polski należy jeden gatunek – czechrzyca grzebieniowa "S. pecten-veneris".
Wikipedia
1. państwo w Europie ze stolicą w Pradze; Czeska Republika;
2. nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;
(1.2) geogr. hist. kraina historyczna w Czechach (1.1);
(1.3) geogr. toponim odpowiadający kilku miejscowościom w Polsce;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Czechy graniczą z Polską, Niemcami, Austrią i Słowacją.
(1.1) Najdłuższą rzeką Czech jest Wełtawa.
(1.2) W skład Czechosłowacji weszły: Czechy, Morawy, Śląsk Opawski, Słowacja, Ukraina Zakarpacka (…)
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛxɨ, AS: čeχy
Wiktionary
czas. sczechizować, czechizować ndk.
rzecz. czeski mrz., czechizm mrz., Czech mos., Czeszka ż., czeskość ż., czeszka ż., czeszczyzna ż.
przym. czeski
przysł. czesko
Wiktionary
(1.1) urz. Republika Czeska; daw. Czechia; hist. Czeska Republika Socjalistyczna, CRS; peryfr. kraj nad Wełtawą
(1.2) Bohemia; daw. Czechia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. dzielnica Lublina
(1.2) geogr. nazwa kilku wsi i gromad polskich
(1.3) geogr. wieś ukraińska w obwodzie tarnopolskim, w rejonie czortkowskim
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. wieś w Polsce;
2. rzeka w Polsce, dopływ Bystrzycy
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: płaszcz, okrycie; czecheł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zob. czecheł.
Wiktionary
prowincja w Chinach; Zhejiang
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rejonowe osiedle typu miejskiego na Ukrainie, położone w obwodzie winnickim nad Sawranką;
Wiktionary
Czeczelnik (ukr. Чечельник, "Czeczelnyk") – stolica rejonu, osiedle typu miejskiego nad Sawranką, na Ukrainie, w obwodzie winnickim.
Wikipedia
przym. czeczelnicki
Wiktionary
obywatel Czeczenii; Czeczeniec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek jednego z rdzennych narodów Kaukazu Północnego
Wiktionary
(1.1) Większość Czeczenów to muzułmanie sunnici.
Wiktionary
rzecz. Czeczenia ż., Czeczeniec mos., czeczeński mrz.
:: fż. Czeczenka ż.
przym. czeczeński
Wiktionary
(1.1) war. Czeczeniec
Wiktionary
republika w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Zobacz też: Czeczeńska Republika Iczkerii.
Czeczenia ( Нохчийчоь/"Noxçiyçö", Чечня, "Czecznia"), Republika Czeczeńska (czecz. Нохчийн Республика / "Noxçiyn Respublika"; ros. Чеченская Республика, "Czeczenskaja Riespublika") – republika autonomiczna ze stolicą w mieście Grozny, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej. Jest położona na Kaukazie Północnym, graniczy z rosyjskimi Dagestanem na wschodzie, Inguszetią na zachodzie, Krajem Stawropolskim na północy oraz Gruzją na południu.
Wikipedia
(1.1) 2 kwietnia 2003 roku Czeczenia stała się częścią Federacji Rosyjskiej.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲja, AS: čečẽńi ̯a
Wiktionary
rzecz. Czeczen mos., Czeczenka ż., czeczeński mrz.
przym. czeczeński
Wiktionary
(1.1) Iczkeria; ofic. Republika Czeczeńska
Wiktionary
obywatel Czeczenii; Czeczen
SJP.pl
obywatelka Czeczenii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini narodu Czeczenów
Wiktionary
rzecz. Czeczenia ż., czeczeński mrz.
:: fm. Czeczen mos.
przym. czeczeński
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dotyczący Czeczenii
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Czeczenii, Czeczenów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czeczeński;
Wiktionary
(1.1) Zamach terrorystyczny w Biesłanie z września 2004 roku, choć wstrząsnął Rosją i Kaukazem, nie był wydarzeniem przełomowym, jeśli chodzi o konflikt czeczeński i sytuację w regionie północnokaukaskim.
Wiktionary
rzecz. Czeczenia ż., Czeczeniec mos., Czeczen mos., Czeczenka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem czeczeńskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeczeńskim
(1.3) spisany, stworzony w języku czeczeńskim
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈt͡ʃɛ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: čečẽĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
czeczotka;
1. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot;
2. mebel wykonany z czeczoty - drewna; czeczot;
3. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czeczotka;
1. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot;
2. mebel wykonany z czeczoty - drewna; czeczot;
3. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. drewno pochodzące głównie z brzozy lub topoli o splątanym układzie włókien, stosowane jako okleina albo materiał do wyrobu niewielkich przedmiotów ozdobnych
(1.2) przedmiot wykonany z użyciem czeczoty (1.1)
Wiktionary
(1.1) Dekoracyjnie splecione słoje, jasne i ciemne oczka, plamkaamki oraz żyłki charakterystyczne dla czeczoty powstają m.in. w wyniku choroby pnia drzewa.
(1.1) Oni z Panterą założyli w izbie warsztat stolarski i obrabiali brzozową czeczotę na skrzynki, które Pantera fabrykował bardzo kunsztownie zimą.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈt͡ʃɔta, AS: čečota
Wiktionary
rzecz. czeczotka, czeczotowatość
przym. czeczotowy, czeczotkowy
Wiktionary
(1.1) czeczotka, drewno kędzierzawe
Wiktionary
1. gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny łuszczakowatych;
2. drewno o nietypowym układzie włókien, tworzących nieregularne faliste linie oraz kształty widoczne po jego przecięciu; czeczot, czeczota;
3. mebel wykonany z czeczotki - drewna; czeczot, czeczota;
4. rosyjski tradycyjny taniec ludowy przy akompaniamencie akordeonu, zwykle z przytupywaniem; czeczota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carduelis flammea|ref=tak., mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamaamą na głowie i czarnym podgardlem;
(1.2) rodzaj drewna, zob. czeczota.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛˈt͡ʃɔtka, AS: čečotka
Wiktionary
przym. czeczotkowy
rzecz. czeczota ż.
Wiktionary
(1.2) czeczota
Wiktionary
przymiotnik od: czeczotka
SJP.pl
splątany układ włókien, występujący w drewnie gatunków liściastych w odziomku
SJP.pl
1. ozdobna szabla tatarska
2. ryba słodkowodna z rodziny jesiotrowatych; sterlet
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Acipenser ruthenus|ref=tak., gatunek słodkowodnej, wędrownej ryby z rodziny jesiotrowatych;
(1.2) rodzaj szabli pochodzenia tatarskiego lub kirgiskiego, popularnej w Rzeczypospolitej w XVII wieku;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) sterlet
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka na zachodniej Ukrainie, lewy dopływ Łomnicy;
Wiktionary
Czeczwa ( Чечва) – rzeka na Ukrainie, przepływająca przez rejon rożniatowski i kałuski obwodu iwanofrankiwskiego. Lewy dopływ Łomnicy w dorzeczu Dniestru.
Wikipedia
twardy żółty ser podpuszczkowy; cheddar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał odkryty w 2009 roku na Kaukazie
Wiktionary
zaimek pytajny (np. Co nowego widziałeś? Czego chciał?) lub względny (np. Zrobili wszytko, co mogli. Czego byłoby trzeba, to móc pójść na spacer.)
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) pot. dlaczego?, po co?
zaimek względny
(2.1) pot. dlaczego, po co
wykrzyknik
(3.1) grub. słucham?
forma zaimka.
(4.1) D. lp. od: co
Wiktionary
(1.1) Czegoś wrócił tak późno do domu?
(2.1) Nie wiem, czego on tak postąpił.
Wiktionary
zaimek nieokreślony zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu
SJP.pl
wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) dlaczego (w znaczeniu: „zaimek pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności”)
Wiktionary
(1.1) czegóż, dlaczego, dlaczegoż, dlaczegóż
Wiktionary
wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) dlaczego (w znaczeniu: „zaimek pytający, używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności”)
Wiktionary
(1.1) czegoż, dlaczego, dlaczegoż, dlaczegóż
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto rejonowe w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, nad rzeką Taśminą;
Wiktionary
Czehryń ( Чигирин, "Czyhyryn") – miasto w centralnej części Ukrainy, w obwodzie czerkaskim, w rejonie czerkaskim nad Tiasmynem.
Wikipedia
przym. czehryński
Wiktionary
(1.1) hist. war. Czeryn, Czyryn, Czyhiryn
Wiktionary
Indianin Ameryki Północnej zamieszkujący dawniej obszar Wielkich Równin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. członek indiańskiego plemięemienia z Ameryki Północnej;;
Wiktionary
(1.1) Liczba Czejenów i Sutajów była w 1780 roku szacowana na 3500 osób.
Wiktionary
rzecz.
:: fż. Czejenka ż.
przym. czejeński
Wiktionary
plemię Indian Ameryki Północnej; Czejenowie
SJP.pl
Indianka Ameryki Północnej zamieszkująca dawniej obszar Wielkich Równin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) członkini indiańskiego plemięemienia Czejenów
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Czejen mos.
przym. czejeński
Wiktionary
plemię Indian Ameryki Północnej; Czejeni
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czejenami, dotyczący Czejenów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czejeński;
Wiktionary
rzecz. Czejen mos., Czejenka ż.
Wiktionary
(1.1) szejeński
(2.1) szejeński
Wiktionary
rodzaj przekazu pieniężnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;
Wiktionary
Czek – dokument wystawiony w ściśle przewidzianej przez prawo czekowe formie, zawierający polecenie jego wystawcy, skierowane do banku, wypłacenia oznaczonej kwoty pieniężnej okazicielowi czeku lub wymienionej osobie, ze środków, jakimi w tym banku dysponuje wystawca. Polecenie wypłacenia środków pieniężnych musi być bezwarunkowe.
Wikipedia
(1.1) Za ostatni remont mieszkania zapłaciłem wykonawcy czekiem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛk, AS: ček
Wiktionary
przym. czekowy
Wiktionary
1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło
SJP.pl
Cz
Wikipedia
potocznie: przystawka, darmowa przekąska podawana w restauracji przed głównym daniem
SJP.pl
1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czakan;
1. przyrząd alpinistyczny
2. dawna broń używana do rozbijania zbroi przeciwnika
3. czeski lub węgierski ludowy instrument muzyczny, rodzaj fletu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. hist. broń drzewcowa w kształcie osadzonego na drzewcu niewielkiego toporka z młotkiem;
(1.2) sport. rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nadto miewali husarze obuchy czyli czekany do rozbijania zbroi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛkãn, AS: čekãn
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czekanik mrz.
Wiktionary
(1.1) obuszek, obuch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czekać.
(1.2) pozostawanie w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
Wiktionary
(1.1) Znudziło mi się czekanie na ich telefon, więc sam do nich zadzwoniłem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈkãɲɛ, AS: čekãńe
Wiktionary
czas. czekać ndk., wyczekiwać ndk., poczekać dk., zaczekać dk., oczekiwać ndk., naczekać się dk.
rzecz. wyczekanie n., odczekanie n., wyczekiwanie, oczekiwanie, poczekalnia
Wiktionary
zdrobnienie od: czekan
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czekan
Wiktionary
rzecz. czekan m.
Wiktionary
muzyk grający na czekanie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zaczekać, poczekać)
(1.1) zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
(1.2) przerywać wykonywanie jakiejś czynności
(1.3) w grze w karty: nie podbijać stawki, ale nie zrezygnować z gry
(1.4) o rzeczach, które są gotowe do użycia
Wiktionary
(1.1) Jerzy czekał, aż przyjdzie Stefan.
(1.1) Od dwóch lat wciąż czekam, aż ją przyślą.
(1.2) Czekaj! Te grzyby są trujące!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛkat͡ɕ, AS: čekać
Wiktionary
rzecz. oczekiwanie n., czekanie n., wyczekiwanie n., poczekalnia ż., odczekanie n., wyczekanie n.
czas. zaczekać dk., poczekać dk., wyczekiwać ndk., odczekać dk., oczekiwać ndk., doczekać dk.
przysł. na poczekaniu
Wiktionary
(1.1) oczekiwać, wyczekiwać, wyglądać
(1.3) pasować
Wiktionary
1. zostawać w jakimś miejscu, spodziewając się kogoś lub czegoś;
2. być przygotowanym na coś, w pogotowiu;
3. opóźniać się, zwlekać z czymś;
4. być czyimś udziałem w przyszłości;
5. przewidywać lub obawiać się, że coś nastąpi;
6. pragnąć, żeby coś nastąpiło
SJP.pl
narzędzie rybackie, gęsta sieć do połowu drobnych ryb na mieliznach
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
w ZSRR: funkcjonariusz Wszechzwiązkowej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (tzw. CzeKa)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. polit. funkcjonariusz radzieckiej CzK
Wiktionary
Czekista (ros. "Чекист" / "Cziekist") – rosyjsko-francuski dramat psychologiczny z 1992 roku w reżyserii Aleksandra Rogożkina. Scenariusz powstał na motywach powieści Władimira Zazubrina pt. "Drzazga".
Wikipedia
(1.1) Wzdłuż kolejki oczekującej na rewizję przechadzał się czekista w skórzanej kurtce z groźnie przewieszonymi na krzyż dwoma pistoletami.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈcista, AS: čeḱista
Wiktionary
rzecz. Czeka n., CzeKa n., czekistówka ż.
:: fż. czekistka ż.
przym. czekistowski
skr. CzK n.
Wiktionary
w ZSRR: funkcjonariuszka Wszechzwiązkowej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem (tzw. CzeKa)
SJP.pl
→ czekista
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czekistami, dotyczący czekistów
Wiktionary
rzecz. czekista mos., Czeka n., CzeKa n., czekistówka ż.
:: fż. czekistka ż.
skr. CzK n.
Wiktionary
długa szata noszona przez mężczyzn w krajach Bliskiego Wschodu; czechman
SJP.pl
przetwór będący połączeniem dżemu i czekolady
SJP.pl
kobieta uwielbiająca czekoladę; czekoladoholiczka
SJP.pl
osoba uwielbiająca czekoladę; czekoladoholik
SJP.pl
1. wyrób cukierniczy z masy kakaowej, zwykle w tabliczkach
2. napój sporządzany z czekolady rozpuszczonej w mleku lub wodzie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. cuk. półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;
(1.2) spoż. cuk. tabliczka czekolady (1.1)
(1.3) spoż. kulin. słodki, gęsty i gorący napój z kakao i śmietanki;
(1.4) kolor taki jak typowej czekolady (1.1)
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Na niedzielny deser mama zrobiła sernik wiedeński z czekoladą i rodzynkami.
(1.2) Krzyś jest strasznym łakomczuchem, zjada całą czekoladę na raz.
(1.3) Po powrocie z sanek rozgrzaliśmy się kubkiem czekolady.
(1.4) Ten kolor na tapicerce to bardziej czekolada niż mahoń.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛkɔˈlada, AS: čekolada
Wiktionary
rzecz. czekoladnik m., czekoladniczka ż., czekoladziarka ż., czekoladnictwo m., czekoladowiec m., czekoladziarnia ż., czekoladownia ż.
:: zdrobn. czekoladka
czas. poczekoladować
przym. czekoladowy
przysł. czekoladowo
Wiktionary
(1.1) czekolada twarda; gw. Górny Śląsk szekulada
(1.2) tabliczka czekolady; gw. Górny Śląsk szekulada
(1.3) czekolada pitna, czekolada na gorąco
(1.4) ciepły brąz
Wiktionary
lokal gastronomiczny oferujący desery i napoje na bazie czekolady
SJP.pl
mała tabliczka czekolady lub czekoladowy cukierek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czekolada
(1.2) spoż. wyrób cukierniczy z nadziewanej czekolady i dodatków, w małych porcjach, często w wyrafinowanej formie
(1.3) pot. dziewczyna o ciemnej, brązowej cerze
Wiktionary
(1.1) Jacusiu, czy chcesz troszeczkę czekoladki albo serniczka?
(1.2) Na stole stała bombonierka z czekoladkami.
(1.3) Na Madagaskarze Marek zakochał się w sympatycznej czekoladce.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛkɔˈlatka, AS: čekolatka
Wiktionary
rzecz. czokolada ż., czekolada ż., czekoladnik m., czekoladniczka ż., czekoladnictwo m., czekoladowiec m., czekoladziarka ż., czekoladziarnia ż., czekoladownia ż.
czas. poczekoladować
przym. czekoladowy
przysł. czekoladowo
Wiktionary
mała tabliczka czekolady lub czekoladowy cukierek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. kobieta wyrabiająca czekoladę
Wiktionary
rzecz. czekoladka ż., czekolada ż.
przysł. czekoladowo
przym. czekoladowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba wyrabiająca czekoladę
Wiktionary
rzecz. czekoladka ż., czekolada ż.
przysł. czekoladowo
przym. czekoladowy
Wiktionary
kobieta uwielbiająca czekoladę; czekoholiczka
SJP.pl
osoba uwielbiająca czekoladę; czekoholik
SJP.pl
zbyt częste jedzenie czekolady i innych wyrobów czekoladowych
SJP.pl
podobny do czekolady
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) spoż. przypominający wyglądem i smakiem czekoladę
(1.2) przen. o marnej czekoladzie
Wiktionary
(1.1) W Szwecji można kupić wiele słodyczy z czekoladopodobną masą.
(1.2) Fuj, to nie czekolada, to wyrób czekoladopodobny!
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛkɔladɔpɔˈdɔbnɨ, AS: čekoladopodobny
Wiktionary
pokryty polewą czekoladową
SJP.pl
pokrywać polewą czekoladową
SJP.pl
1. gatunek ryby z rodziny guramiowatych; gurami czekoladowe;
2. rodzaj ciasta czekoladowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. ciasto z czekoladą
Wiktionary
rzecz. czekoladka ż., czekolada ż.
Wiktionary
dział fabryki wytwarzający czekoladę; czekoladziarnia
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) kulin. cuk. na sposób odpowiedni czekoladzie
(1.2) z użyciem czekoladowej barwy, z obecnością czekoladowego koloru
Wiktionary
(1.1) Smakuje czekoladowo, choć nie ma tu ani kawałka czekolady, zastępuje ją za to uczciwa porcja kakao.
Wiktionary
rzecz. czokolada ż., czekolada ż., czekoladka ż., czekoladnik mos., czekoladniczka ż., czekoladownia ż., czekoladziarnia ż.
przym. czekoladowy
Wiktionary
brązowy o odcieniu czekoladowym
SJP.pl
o człowieku: taki, który ma skórę koloru czekolady
SJP.pl
1. o smaku czekoladowym;
2. zrobiony z czekolady
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) kulin. spoż. dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
przymiotnik jakościowy
(2.1) mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady
Wiktionary
(1.1) Uwielbiam smak lodów czekoladowych.
(2.1) Eli jest do twarzy w czekoladowych ciuchach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛkɔlaˈdɔvɨ, AS: čekoladovy
Wiktionary
rzecz. czokolada ż., czekolada ż., czekoladka ż., czekoladnik mos., czekoladniczka ż., czekoladownia ż., czekoladziarnia ż.
przysł. czekoladowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. osoba, która bardzo lubi czekoladę
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛkɔladɔˈʒɛrt͡sa, AS: čekoladožerca
Wiktionary
urządzenie produkujące czekoladę
SJP.pl
dział fabryczny wytwarzający czekoladę
SJP.pl
związany z czekiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czekiem, dotyczący czeku
Wiktionary
rzecz. czek m.
Wiktionary
uczeń guru; ćela
SJP.pl
miasto w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;
Wiktionary
Czelabińsk ( Челябинск) – miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, na Uralu, nad rzeką Miass.
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛˈlabʲĩj̃sk, AS: čelabʹĩĩ ̯sk
Wiktionary
rzecz. czelabińszczanin mos., czelabińszczanka ż., czelabińczyk mos., czelabinka ż.
przym. czelabiński
Wiktionary
przymiotnik od: Czelabińsk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czelabińska, związany z Czelabińskiem
Wiktionary
(1.1) Znaczenie operacji czelabińskiej polegało na tym, że biali utracili bardzo ważny węzeł kolejowy i ostatnią rokadę kolejową, a ponadto rozgromione zostały ich odwody strategiczne.
Wiktionary
rzecz. Czelabińsk m.
Wiktionary
dawniej, żartobliwie: gromadka domowników, szczególnie dzieci
SJP.pl
w dawnych dworach, zamkach: pomieszczenie dla służby, zwykle przy kuchni
SJP.pl
Czeladna ( Čeladná, Czeladna) – gmina w Czechach, w powiecie Frydek-Mistek, w kraju morawsko-śląskim.
Wikipedia
zajęcie czeladnika; okres bycia czeladnikiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzem. bycie czeladnikiem
Wiktionary
rzecz. czeladź ż.
Wiktionary
rzemieślnik zdobywający praktykę pod kierunkiem majstra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra
Wiktionary
Nie mylić z: czeladź (służba).
Czeladnik (również towarzysz) – jeden ze stopni kwalifikacji zawodowych, stwierdzający opanowanie przez ucznia, młodocianego pracownika zatrudnionego w celu nauki zawodu, umiejętności praktycznych oraz teoretycznych w zawodzie rzemieślniczym oraz potwierdzający je dowodem kwalifikacji zawodowych w formie zdanego egzaminu czeladniczego.
Wikipedia
(1.1) Po dwumiesięcznym stażu wreszcie otrzymałem dyplom czeladnika.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈladʲɲik, AS: čeladʹńik
Wiktionary
rzecz. czeladź ż., czeladnica ż., czeladka ż.
przym. czeladniczy, czeladny, czeladni
Wiktionary
związany z czeladzią (np. izba czeladna)
SJP.pl
mieszkaniec Czeladzi
SJP.pl
mieszkanka Czeladzi
SJP.pl
przymiotnik od: Czeladź
SJP.pl
dawna służba u arystokracji używana do posług w domu, jako straż w zamku itp., a także towarzysząca swoim panom w wyprawach wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. zależna ludność chłopska zatrudniona w służbie feudała; później także najemna służba folwarczna w majątkach ziemskich
(1.2) hist. dawna służba u magnatów i szlachty używana do posług domowych, jako straż zamkowa, grodowa itp., również towarzysząca w wyprawach wojennych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pan ustanowił tego niewolnika nad członkami czeladzi swojej.
(1.1) Dawny to był zwyczaj Billewiczów, że gdy gości nie było, to z czeladzią spędzali wieczory, śpiewając pieśni pobożne i przykładem swym prostactwo budując.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛlat͡ɕ, AS: čelać
Wiktionary
rzecz. czeladnik m., czeladnictwo n., czeladnica ż., czeladniczka ż., czeladność ż., czeladnia ż.
przym. czeladny, czeladniczy
przysł. czeladniczo
Wiktionary
(1.1) służba, czeladka, gw. Śląsk Cieszyński czelijadź, hasa, chasa
Wiktionary
Czelatyce – wieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie jarosławskim, w gminie Rokietnica. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka, własność Stanisława Derszniaka, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa przemyskiego.
Wikipedia
perkusyjny instrument klawiszowy należący do grupy idiofonów, przypominający fisharmonię; celesta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. idiofon przypominający kształtem fisharmonię, w którym dźwięk pochodzi z płytek uderzanych przez młoteczki uruchamiane przez klawisze;
Wiktionary
Czelesta (wł. "celesta = rajski"; skrót: Cel.) – klawiszowy instrument muzyczny z grupy instrumentów perkusyjnych wynaleziony pod koniec XIX w., przypominający kształtem fisharmonię. Dźwięk powstaje w nim w wyniku uderzania uruchamianych przy pomocy klawiszy młoteczków w metalowe płytki połączone z rezonatorem skrzynkowym, które wydają dźwięk zbliżony do dzwonków. Instrument ma zazwyczaj 49-65 klawiszy oraz skalę obejmującą trzy, cztery lub pięć oktaw.
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛˈlɛsta, AS: čelesta
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. czeladź
Wiktionary
(1.1) chasa, hasa
Wiktionary
muzyk grający na wiolonczeli; wiolonczelista
SJP.pl
kobieta grająca na wiolonczeli; wiolonczelistka
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czelny
SJP.pl
nadmierna śmiałość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pejor. bycie nadmiernie zuchwałym, odważyć się na coś wbrew przyjętym konwenansom
Wiktionary
(1.1) Po tym, co zrobił, ma jeszcze czelność uważać siebie za naszego przyjaciela.
Wiktionary
przym. czelny
rzecz. czółko n., czoło n., czołówka ż.
Wiktionary
(1.1) bezczelność, tupet, zuchwałość, rzad. śmiałość
Wiktionary
śmiały, arogancki, zuchwały
SJP.pl
przymiotnik od: czeluść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Czerniejewo;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyński, w gminie Pępowo;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chciała wysiąść w Czeluścinie, ale przespała przystanek.
Wiktionary
rzecz. czeluścinianin mos., czeluścinianka ż., czeluść ż.
przym. czeluściński
Wiktionary
przymiotnik od: czeluść
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czeluścina, związany z Czeluścinem
Wiktionary
(1.1) Ślub wzięli w czeluścińskim kościele.
Wiktionary
rzecz. Czeluścin mrz., czeluścinianin mos., czeluścinianka ż., czeluść ż.
Wiktionary
Czeluśnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Tarnowiec. Ma status sołectwa.
Czeluśnica jest jedną z największych wsi w gminie Tarnowiec.
Wikipedia
wielki otwór, głęboka jama; głębia, przepaść
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przepaść, głębia, jama
(1.2) stpol. paszcza
(1.3) stpol. szczęka
Wiktionary
Zo
Wikipedia
(1.1) Patrzył jak jego plecak stacza się w czeluść.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛluɕt͡ɕ, AS: čeluść
Wiktionary
rzecz. Czeluścin mrz.
przym. czeluściński
Wiktionary
(1.1) otchłań
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) białystok. samogon
Wiktionary
przymiotnik od: Czemierniki
SJP.pl
mieszkaniec Czemiernik (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czemiernik (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
}|
Wikipedia
mieszkaniec Czempinia
SJP.pl
mieszkanka Czempinia
SJP.pl
mistrz sportowy; champion; szampion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) sport. aktualny mistrz jakiejś dyscypliny
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę wielokrotnie nagradzane na pokazach, konkursach, wystawach
Wiktionary
czas. czempionat m.
:: fż. czempionka ż.
rzecz. championat mrz.
Wiktionary
mistrzostwo w jakiejś dyscyplinie sportu; championat
SJP.pl
championka;
1. mistrzyni w jakiejś dyscyplinie sportu
2. zwierzę (samica), które zostało zwycięzcą zawodów lub konkursu
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛ̃mpʲĩɲ, AS: čẽmpʹĩń
Wiktionary
przym. czempiński
Wiktionary
przymiotnik od: Czempiń
SJP.pl
zaimek pytajny (np. Co nowego widziałeś? Czego chciał?) lub względny (np. Zrobili wszytko, co mogli. Czego byłoby trzeba, to móc pójść na spacer.)
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) dlaczego, po co
zaimek względny
(2.1) dlaczego, po co
forma zaimka.
(3.1) C. lp. od: co
Wiktionary
(1.1) Czemu kupiłeś taki drogi samochód?
(2.1) Nikt nie wie, czemu ona ścięła włosy.
(3.1) Czemu się przyglądasz?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃mu, AS: čẽmu
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk czamu
Wiktionary
zaimek nieokreślony zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu
SJP.pl
wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne
SJP.pl
zaimek pytajny
(1.1) slang. czemu (mocniej podszyte zdziwieniem)
Wiktionary
(1.1) „Ej, nie jesteś już moim duo Fortnite!” – czemó??
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃mɔ, AS: čẽmo
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Zhengzhou; miasto w Chinach
SJP.pl
miasto w Chinach; Chengdu
SJP.pl
część rośliny łatwo przyczepiająca się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;
Wiktionary
Zobacz też: Czepca (miejscowość).
Czepca (ros. "Чепца", udm "Чупчи́") — rzeka w europejskiej części Rosji. Przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki o długości 501 km, z dorzeczem o powierzchni 20 400 км².
Wikipedia
1. zdrobnienie od: czepek
2. tkanka powierzchniowa, pokrywająca koniec korzenia; czepiec
SJP.pl
1. nieprzemakalne nakrycie głowy stosowane na basenie;
2. dawne kobiece nakrycie głowy noszone przez mężatki i wdowy;
3. część stroju ludowego;
4. biała czapeczka, noszona np. przez pielęgniarki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. nakrycie głowy;
(1.2) zaw. nakrycie głowy spinające lub chroniące włosy przy pracy lub w kąpieli
(1.3) sport. gumowe lub płócienne nakrycie głowy pływaka;
(1.4) anat. med. część błon płodowych okrywająca głowę noworodka;
(1.5) bot. element sporofitu szeregu mchów i wątrobowców;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Wrzaskliwe, wygadane przekupki w spódnicach sztywnych od krochmalu i wysokich bieluśkich czepkach.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛpɛk, AS: čepek
Wiktionary
rzecz. oczepiny lm nm., czepiec mrz.
:: zdrobn. czepeczek mrz.
czas. czepić ndk.
przym. czepny
Wiktionary
wyspa na Dunaju; Csepel
SJP.pl
Cz
Wikipedia
małpa szerokonosa, zamieszkująca Amerykę Południową
SJP.pl
Czepiak ("Ateles") – rodzaj nadrzewnych ssaków naczelnych z podrodziny czepiaków (Atelinae) w obrębie rodziny czepiakowatych (Atelidae).
Wikipedia
rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych
SJP.pl
Czepiakowate (Atelidae) – rodzina nadrzewnych ssaków naczelnych z infrarzędu małpokształtnych (Simiiformes) obejmująca czepiaki i wyjce – największe i najgłośniejsze małpy Nowego Świata, dawniej włączane do rodziny płaksowatych.
Wikipedia
o cechach czepiakowatych (rodzina ssaków)
SJP.pl
kobieta, która lubi bezpodstawnie krytykować innych, doszukuje się złych cech, intencji
SJP.pl
potocznie: taki, który bezpodstawnie krytykuje innych, doszukuje się w kimś lub w czymś złych cech, stron
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który często czepia się
Wiktionary
rzecz. czepianie n.
czas. czepiać ndk.
przym. czepliwy
Wiktionary
potocznie: przyczepianie się do kogoś, występowanie z nieuzasadnionymi pretensjami, zwykle w nieistotnych sprawach; małostkowość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. częste krytykowanie rzeczy drobnych i błahych, zwracanie uwagi na najmniejsze szczegóły
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈpʲjalstfɔ, AS: čepʹi ̯alstfo
Wiktionary
rzecz. czepianie się
czas. czepiać się
Wiktionary
(1.1) czepianie się
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czepiać.
Wiktionary
czas. czepiać ndk.
rzecz. zaczep mrz., doczepka ż.
przym. czepialski, czepny
Wiktionary
1. potocznie: nagabywać;
2. czepiać się:
a) chwytać się, zahaczać się;
b) dopatrywać się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. czepić)
(1.1) pot. prowizorycznie mocować
(1.2) pot. zatrzymywać kogoś lub coś bez istotnego powodu
czasownik zwrotny niedokonany czepiać się (dk. czepić się)
(2.1) pot. ujmować coś, by się tego trzymać
(2.2) pot. wynajdywać złe strony czegoś, niedobre intencje kogoś
(2.3) pot. czynić starania, by coś ocalić
Wiktionary
(2.2) Jeśli będziesz się czepiał każdego zdania dziennika, nie ma opcji, żebyśmy doszli do bitew.
Wiktionary
rzecz. czepianie n., zaczep mrz., doczepka ż.
przym. czepialski, czepny
Wiktionary
(1.1) przyczepiać, przymocowywać, przypinać, zawieszać
(1.2) nagabywać, zaczepiać
(2.1) chwytać się, lgnąć, przytrzymywać się, zahaczać się
(2.2) atakować, dopieprzać się, dopierdalać się, krytykować, przychrzaniać się, przyczepiać się, przypieprzać się, przypierdalać się, przypierdzielać się, przypinać się, tykać się, szukać dziury w całym
Wiktionary
1. dawniej kobiece nakrycie głowy; czepek
2. część żołądka u zwierząt przeżuwających
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. etn. rodzaj kobiecego nakrycia głowy;
(1.2) anat. zool. jeden z żołądków przeżuwaczy;
(1.3) anat. zob. czepiec ścięgnisty.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W czasie oczepin ścinano warkocz i zakładano pannie młodej czepiec.
(1.2) Krowy mają cztery żołądki zwane kolejno żwaczem, czepcem, księgami i trawieńcem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛpʲjɛt͡s, AS: čepʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. oczepiny nmos.
:: zdrobn. czepek m., czepeczek m.
przym. czepcowy, czepny
Wiktionary
(1.1) czepek
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Cz
Wikipedia
1. rączka pługa;
2. czepiga rudawa - ptak zamieszkujący w Afryce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uchwyt do prowadzenia pługa konnego przez oracza
(1.2) średniej wielkości ptak zamieszkujący środkową i południową Afrykę;
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈpʲiɡa, AS: čepʹiga
Wiktionary
rzecz. czepigi nmos.
Wiktionary
rączki od pługa konnego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Coliiformes|Murie|ref=tak., rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;
(1.2) syst. ornit. nazwa systematyczna|Coliidae|Swainson|ref=tak., rodzina ptaków z rzędu czepig (1.1)
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) M., B. i W. lm. od: czepiga
Wiktionary
Czepigi – rząd (Coliiformes) i rodzina (Coliidae) ptaków z podgromady Neornithes.
Wikipedia
rzecz. czepiga ż.
Wiktionary
Czepino (do 1945 roku niem. "Wintersfelde") – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino przy historycznym trakcie komunikacyjnym w kierunku Szczecina, w paśmie zabudowy wytworzonym przez miejscowości Czepino, Daleszewo, Radziszewo.
Wikipedia
dawny obrzęd weselny znany u większości ludów słowiańskich, podczas którego panna młoda symbolicznie przechodziła ze stanu panieńskiego w zamężny; oczepiny
SJP.pl
bylina z rodziny ślazowatych; urena
SJP.pl
czepić się:
1. chwycić się, zahaczyć się;
2. dopatrzeć się ujemnych cech kogoś lub czegoś, często bez podstaw
SJP.pl
ceremonia włączenia studentów pielęgniarstwa i położnictwa do społeczności zawodowej
SJP.pl
→ czepliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czepliwe
Wiktionary
przym. czepliwy, czepny
Wiktionary
1. umożliwiający przyczepianie się; czepny;
2. potocznie: skłonny do zaczepek, niesłusznego krytykowania; napastliwy, zaczepliwy;
3. potocznie: łatwy do zapamiętania, wpadający w ucho; chwytliwy
SJP.pl
1. umożliwiający przyczepianie się (np. organy czepne wytwarzane przez niektóre rośliny pnące)
2. czepiający się; lepki, przylegający (np. czepna witka maliny)
SJP.pl
1. umożliwiający przyczepianie się (np. organy czepne wytwarzane przez niektóre rośliny pnące)
2. czepiający się; lepki, przylegający (np. czepna witka maliny)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dostosowany do czepiania się
(1.2) chwytliwy, czepliwy
Wiktionary
rzecz. doczepka ż., czepek mrz., czepiec mrz., czepianie n., czepliwość ż.
czas. czepić ndk., czepiać ndk., przyczepić dk., przyczepiać ndk.
przym. czepliwy, przyczepny
Wiktionary
cierniste pnącze z rodziny marzanowatych; gambir
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w północno-zachodnich Chinach;
Wiktionary
Czerczen-daria (chiń. upr. 车尔臣河; chiń. trad. 車爾臣河; pinyin "Chē’ěrchén Hé"; چەرچەن دەرياسى; "Qarqan därya") – rzeka w północno-zachodnich Chinach. Jej źródła znajdują się w górach Ałtyn-tag, uchodzi do jeziora Taitema Hu (Karaburan). Długość rzeki wynosi ok. 500 km. Wykorzystywana do irygacji.
Wikipedia
dawny rodzaj werandy w domach budowlanych na Wschodzie, zwłaszcza w Turcji
SJP.pl
drzewo owocowe - mieszaniec wiśni i czereśni
SJP.pl
żartobliwie lub lekceważąco: gromada, grupa ludzi; zgraja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zgraja, grupa
Wiktionary
(1.1) Potykałem się co chwila, upadałem, a zgłodniała czereda rozjuszonych bestii już, już dosięgała mnie swymi kłami.
(1.1) Koronami drzew czmychnęła czereda małp.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈrɛda, AS: čereda
Wiktionary
rzecz. zdrobn. czeredka ż.
Wiktionary
(1.1) gromada
Wiktionary
zdrobnienie od: czereda; gromadka
SJP.pl
drzewo lub krzew z rodziny różowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus., rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
(1.2) spoż. owoc czeremchy (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (…) drzewa jaśniały świeżą zielonością, biała czeremcha rozlewała zapach i zwieszała tak nisko swe cienkie gałązki, aż zanurzały się w wodzie przejrzystej.
(1.1) U nóg Joanny leżał pęk czeremchy, która teraz właśnie rozkwitała na świecie, a której garść sporą syn ślusarza narwał zapewne w czyimś ogrodzie i milcząc tu na podłodze położył.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈrɛ̃mxa, AS: čerẽmχa
Wiktionary
przym. czeremchowy
Wiktionary
(1.1) lud. kocierba
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, w obwodzie irkuckim;
Wiktionary
Czeremchowo ( Черемхово) – miasto w Rosji w obwodzie irkuckim w zagłębiu węglowym.
Znajdują się tu kopalnie węgla, przemysł maszynowy, spożywczy, lekki.
Jedno z miejsc do których byli zsyłani polscy działacze socjalistyczni z partii „Proletariat”. Tu byli zatrudniani między innymi w kopalni węgla i złota „Komorowski i Sobieszczański” (Kомпании Русскo-Азиатическия Уголья копий и Золотые принска „Коморовский и Собесщанский”, Черемхово).
Wikipedia
przym. czeremchowski
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czeremchowem, dotyczący Czeremchowa
Wiktionary
rzecz. Czeremchowo n.
Wiktionary
związany z czeremchą
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czeremchą, dotyczący czeremchy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrɛ̃mˈxɔvɨ, AS: čerẽmχovy
Wiktionary
rzecz. czeremcha ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Czeremcha
SJP.pl
członek ludu zamieszkującego Mari El (autonomiczną republikę w Rosji); Maryjczyk
SJP.pl
lud zamieszkujący Mari El (autonomiczną republikę w Rosji); Maryjczycy
SJP.pl
dotyczący Czeremisów, właściwy Czeremisom
SJP.pl
dotyczący Czeremisów, właściwy Czeremisom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Czeremisami (Maryjczykami), dotyczący Czeremisów (Maryjczyków)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czeremiski;
Wiktionary
rzecz. Czeremis mos.. Czeremiska ż.
Wiktionary
(1.1) maryjski
(2.1) maryjski
Wiktionary
rzeka na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka na zachodniej Ukrainie, w Karpatach Wschodnich, prawy dopływ Prutu;
Wiktionary
Czeremosz ( Черемош, Ceremuș) – rzeka na zachodniej Ukrainie, w Karpatach Wschodnich, prawy dopływ Prutu o długości 80 km (167 km z Czarnym Czeremoszem) i powierzchni dorzecza 2560 km². Nazwa rzeki często pojawia się w kulturze ludowej, w szczególności w odniesieniu do tradycji huculskiej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. czosnek niedźwiedzi
(1.2) spoż. jarzyna z czosnku niedźwiedziego
Wiktionary
(1.2) Zapobiegliwe gospodynie solą czeremszę i przechowują w beczułkach na zimę.
Wiktionary
(1.1-2) czosnek niedźwiedzi, babczy czosnek, zajęczy czosnek, babny czosnek, psi czosnek
Wiktionary
namiotnik czeremszaczek - motyl z rodziny namiotnikowatych
SJP.pl
1. kwiat lub owoc czeremchy;
2. lasek czeremchowy
SJP.pl
Cz
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Padus avium|Mill.|ref=tak., gatunek drzewa lub dużego krzewu z rodziny różowatych
(1.2) bot. drzewo lub krzew z gatunku czeremuch (1.1)
Wiktionary
(1.1) Czeremucha jest typowym megafanerofitem.
(1.2) Położyła się pod czeremuchą, by przeczekać gorąc południa.
Wiktionary
(1.1) czeremcha, czeremcha zwyczajna, czeremcha pospolita, śliwa kocierpka, trzemcha, smrodynia
(1.2) czeremcha
Wiktionary
1. skorupa po stłuczonym naczyniu;
2. głowa, czaszka;
3. nieszkliwiony wyrób garncarski lub ceramiczny;
4. odłamek pocisku, bomby, granatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) anat. czaszka
(1.2) anat. głowa
(1.3) przen. liche naczynia garncarskie
(1.4) techn. w technologii ceramicznej: wytrzymały mechanicznie produkt wypiekania uformowanej masy ceramicznej
(1.5) wojsk. odłamek bomby, granatu lub pocisku
(1.6) przen. szczątki, ruiny
(1.7) gw-pl|Bukowina. dachówka
Wiktionary
Czerep – skorupa ceramiczna, stanowiąca właściwą ściankę przedmiotu; wypalona, lecz nieszkliwiona bez angoby i dekoracji.
Wypalenie wyrobu pozbawia masę ceramiczną wody, zmienia jej właściwości fizyczne i chemiczne. Czerep jest twardy, porowaty, kruchy, dźwięczy przy uderzeniu, zachowuje na stałe kształt nadany przed wypaleniem.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛrɛp, AS: čerep
Wiktionary
(1.7) czerepica
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gwarowo: dachówka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północnej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim;
Wiktionary
Czerepowiec (ros. Черепове́ц) – miasto w północnej części Rosji, w obwodzie wołogodzkim, port przy Wołżańsko-Bałtyckiej Drodze Wodnej, nad Zbiornikiem Rybińskim.
Centrum administracyjne rejonu czerepowieckiego.
Wikipedia
przym. czerepowiecki
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerepowcem, dotyczący Czerepowca
Wiktionary
rzecz. Czerepowiec mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: czereśnia
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potoczna nazwa WCzK, czyli organizacji poprzedzającej NKWD i KGB w Rosji sowieckiej; czrezwyczajka
SJP.pl
drzewo owocowe z rodziny różowatych (Cerasus avium, Prunus avium), pokrewne wiśni, powszechnie uprawiane dla owoców deserowych i na przetwory
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ogrod. bot. drzewo z rodziny różowatych;
(1.2) spoż. owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego
(1.3) techn. drewno uzyskane z czereśni (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ojciec posadził czereśnię na wzgórzu.
(1.1) Pełne mam oczy i usta pieśni, płonę na słońcu, jak kwiat czereśni, po tej skończonej mojej piosence weź mnie na ręce!
(1.2) Wszyscy jedliśmy czereśnie prosto z drzewa.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈrɛɕɲa, AS: čereśńa
Wiktionary
rzecz. czereśniówka ż., czereśniak m., Czereśnica ż.
:: zdrobn. czeresienka ż.
przym. czereśniowy
Wiktionary
(1.1-3) reg. lub daw. trześnia
Wiktionary
wsiór, wsiur, wiochman, wiochmen, wieśniak, wsiok; pogardliwie:
1. człowiek pochodzący ze wsi lub mieszkający na wsi;
2. człowiek prymitywny, nieumiejący się odpowiednio zachować w towarzystwie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czereśnią (drzewem)
(1.2) związany z czereśnią (owocem)
Wiktionary
(1.1) [...] powracając z perskiej wyprawy przeciwko Mitrydatesowi, przywiózł sadzonki drzew czereśniowych.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrɛɕˈɲɔvɨ, AS: čereśńovy
Wiktionary
rzecz. czereśnia ż., czereśniówka ż.
Wiktionary
nalewka z czereśni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) spoż. napój alkoholowy przygotowany poprzez zalanie spirytusem owoców czereśni
Wiktionary
rzecz. czeresienka ż., czereśnia ż., czereśniak m., Czereśnica ż.
przym. czereśniowy
Wiktionary
1. → Czerkasy;
2. obwód czerkaski - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerkasami, dotyczący Czerkasów
Wiktionary
Czerkaski ( Черкаски) – wieś w Bułgarii, w obwodzie Montana, w gminie Wyrszec. Według danych szacunkowych Ujednoliconego Systemu Ewidencji Ludności oraz Usług Administracyjnych dla Ludności, 15 września 2023 roku miejscowość liczyła 182 mieszkańców.
Wikipedia
rzecz. Czerkasy ż., Czerkaszczyzna ż.
Wiktionary
1. miasto na Ukrainie;
2. wieś na Ukrainie;
3. wieś na Białorusi;
4. część miasta Łaszczów w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie:
Wiktionary
Czerkasy ( Черкаси) – miasto w centralnej części Ukrainy, stolica obwodu czerkaskiego, siedziba rejonu czerkaskiego i hromady Czerkasy. Leży nad Dnieprem oraz nad brzegiem Krzemieńczuckiego Zbiornika Wodnego utworzonego przez spiętrzenie wód Dniepru.
Wikipedia
przym. czerkaski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
koń czerkieski północnego Kaukazu
SJP.pl
lud kaukaski zamieszkujący Karaczajo-Czerkiesję
SJP.pl
Cz
Wikipedia
stolica Karaczajo-Czerkiesji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Rosji, nad Kubaniem, stolica Karaczajo-Czerkiesji;
Wiktionary
Czerkiesk ( Черкесск) – stolica Karaczajo-Czerkiesji, w Rosji, nad Kubaniem. Miasto założone w 1804 roku jako Batałpaszyńska stanica kozacka. 123,1 tys. mieszkańców (2020).
Wikipedia
rzecz. czerkieszczanin mos., czerkieszczanka ż.
przym. czerkieski
Wiktionary
1. długie okrycie wierzchnie górali czerkieskich oraz armii radzieckiej;
2. futrzana czapka
SJP.pl
dotyczący Czerkiesów (ludu kaukaskiego), właściwy Czerkiesom
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerkieskiem, dotyczący Czerkieska
(1.2) związany z Czerkiesją albo Czerkiesami
Wiktionary
rzecz. Czerkiesk mrz., Czerkiesja ż., Czerkies mos., Czerkieska ż.
Wiktionary
Czerlejno – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn.
Wieś duchowna "Czerlenino", własność kapituły katedralnej gnieźnieńskiej, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
trująca bylina z rodziny obrazkowatych; kalla
SJP.pl
nazwa kilku miejscowości w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geogr. toponim, nazwa szeregu miejscowości w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Magnat urodził się w Czerminie zaraz po powstaniu listopadowym.
Wiktionary
rzecz. czerminianin mos., czerminianka ż., Czerminek mrz., Czermiński mos., Czermińska ż.
przym. czermiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Czermina
Wiktionary
(1.1) Czerminianom ponownie udało się pokonać drużynę z Marszewa.
Wiktionary
rzecz. Czermin mrz., Czerminek mrz.
:: fż. czerminianka ż.
przym. czermiński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Czermina
Wiktionary
(1.1) W ubiegłym roku zwyciężyła drużyna czerminianek.
Wiktionary
rzecz. Czermin mrz., Czerminek mrz.
:: fm. czerminianin mos.
przym. czermiński
Wiktionary
związany z Czerminem, dotyczący Czermina
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czermina, związany z Czerminem
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Konserwatora zatrudnił czermiński proboszcz.
Wiktionary
rzecz. Czermin mrz., czerminianin mos., czerminianka ż., Czerminek mrz., Czermiński mos., Czermińska ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czermna
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa kilku wsi w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;
Wiktionary
Czernelica – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie kołomyjskim (do 2020 roku w rejonie horodeńskim).
Wikipedia
przym. czernelicki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w obwodzie królewieckim w Rosji;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
przym. czerniachowski
Wiktionary
(1.1) hist. Wystruć
Wiktionary
kultura czerniachowska - kultura archeologiczna epoki żelaza
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerniachowskiem, dotyczący Czerniachowska
(1.2) związany z Czerniachowem, dotyczący Czerniachowa
Wiktionary
rzecz. Czerniachowsk mrz., Czerniachowski mos., Czerniachów mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czerniak
Wiktionary
rzecz. czerniak m.
Wiktionary
choroba młodych zwierząt, głównie cieląt, objawiająca się czarnymi plamami w wątrobie, śledzionie, oponach mózgowych powstałymi przez nagromadzenie się komórek barwnikowych; melanoza
SJP.pl
nowotwór złośliwy skóry; melanoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lepiej idź z tą zmianą do dermatologa – to może być czerniak.
Wiktionary
rzecz. czerń ż., czarniak m., czarnuszka ż., czarny m., czernienie n., zaczernianie n., zaczernienie n., czernidło n.
:: zdrobn. czerniaczek m.
czas. czernieć ndk., zaczerniać ndk., zaczernić dk.
przym. czarny, czarniawy
przysł. czarno
Wiktionary
(1.1) czerniak złośliwy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: Czerniaków
SJP.pl
nowotwór złośliwy skóry; melanoma
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. część miasta Warszawa;
(1.2) geogr. wieś w Polsce, w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Goszczanów;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Pisarz urodził się na Czerniakowie w latach międzywojennych.
Wiktionary
rzecz. czerniakowianin mos., czerniakowianka ż.
przym. czerniakowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie horodeńskim obwodu iwanofrankiwskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. czerniatyński
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. meteorol. ciemne chmury przed burzą
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mający kolor zbliżony do czarnego, ciemny, prawie czarny; czarniawy, czarnawy
SJP.pl
1. gatunek kaczki z rodziny grążyc
2. czarna jagoda
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Aythya fuligula|ref=tak., kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;
(1.2) ornit. zob. czernica obrożna.
(1.3) bot. zob. czarna jagoda.
(1.4) kraków. jeżyna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛrʲˈɲit͡sa, AS: čerʹńica
Wiktionary
rzecz. czarnek mzw., czernina ż.
Wiktionary
1. gatunek kaczki z rodziny grążyc
2. czarna jagoda
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
przymiotnik od: Czernichów
SJP.pl
1. nazwa kilku miejscowości w Polsce;
2. wieś na Ukrainie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przymiotnik od: Czernica;
2. przymiotnik od: Czernice-Borowe; czernicko-borowski
SJP.pl
przymiotnik od: Czernice-Borowe; czernicko-borowski
SJP.pl
północnoamerykańska kaczka, sporadycznie zalatująca do Polski
SJP.pl
Czerniczka, czernica obrożna, czernica amerykańska ("Aythya collaris") – gatunek średniej wielkości ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae) zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
grzyb kapeluszowy z rodziny bedłkowatych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
grzyb z rodziny pieczarkowatych, którego dojrzała grzybnia rozpływa się w czarną maź
SJP.pl
1. substancja do nadawania czemuś czarnego koloru; czarnidło;
2. zawiesina materiałów ogniotrwałych i pyłu grafitowego w wodzie;
3. dawniej: atrament, tusz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) barwnik nadający barwę czarną
(1.2) przest. zaprawa do czarnienia
Wiktionary
przym. czernidłowy, czarnawy, czarniawy, czarny
rzecz. czarnulka ż., czarny mos./mrz., czernidłak m.
Wiktionary
(1.2) szuwaks
Wiktionary
dawniej: zakonnik obrządku wschodniego
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwa dwóch wsi w Polsce
SJP.pl
Czerniechów ( Чернихів) – wieś na Ukrainie, w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, w hromadzie Tarnopol.
Do 2020 roku część rejonu zborowskiego, od 2020 – tarnopolskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Czerniecki ("Cierniecki") – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
krobnik czerniejaczek - gatunek motyla żerującego na drzewach owocowych; Eupista nigricella
SJP.pl
wydrążka czerniejeczka - gatunek motyla z rodziny zwójkowatych
SJP.pl
mieszkaniec Czerniejewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czerniejewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Czerniejewo (niem. "Schwarzenau") – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czerniejewo.
Czerniejewo uzyskało lokację miejską przed 1390 rokiem.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃɛrʲɲɛ̇ˈjɛvɔ, AS: čerʹńėi ̯evo
Wiktionary
przymiotnik od: Czerniejowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie tyśmienickim obwodu iwanofrankiwskiego, położona nad Bystrzycą Nadwórniańską;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czernić.
(1.2) odczasownikowy od|czernieć.
Wiktionary
rzecz. czarnulka ż., czarny mos./mrz.
przym. czarny
Wiktionary
nazwisko, np. Konstantin Czernienko (1911-1985), polityk radziecki, sekretarz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego
SJP.pl
1. wieś w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim;
2. wieś w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czerniewice
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przybierać czarną barwę
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poczernieć lub sczernieć)
(1.1) stawać się czarnym
(1.2) wyróżniać się czarnym lub ciemnym kolorem na jaśniejszym tle
Wiktionary
(1.1) Zdradliwie i jadowicie szerzyła się ta zaraza zmierzchu wokoło, szła od rzeczy do rzeczy, a czego dotknęła, to wnet butwiało, czerniało, rozpadało się w próchno.
(1.2) Na środku cmentarza czerniała połać gołej ziemi.
Wiktionary
rzecz. czarny mos./mrz., czerń ż.
przym. czarny, czarnawy, czarniawy
Wiktionary
(1.1) czernić się
(1.2) czernić się
Wiktionary
przymiotnik od: Czerna
SJP.pl
1. → Czernihów;
2. obwód czernihowski - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czernihowem, dotyczący Czernihowa
Wiktionary
rzecz. Czernihów mrz., Czernihowszczyzna ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. kraina obejmująca okolice Czernihowa, dawne księstwo czernihowskie;
Wiktionary
(1.1) Do tego, że zaledwie w trzy miesiące Rosja opanowała ziemie litewskie na wschód od Dźwiny i Dniepru oraz całą Siewierszczyznę i Czernihowszczyznę, przyczyniły się słabe, w większości drewniane umocnienia miast oraz słabe garnizony.
Wiktionary
rzecz. czernihowianin mos., czernihowianka ż., Czernihów mrz.
przym. czernihowski
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto obwodowe w północnej części Ukrainy, położone nad Desną;
Wiktionary
Czernihów ( Чернігів) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, nad Desną. Stolica obwodu czernihowskiego.
Wikipedia
rzecz. czernihowianin mos., czernihowianka ż., Czernihowszczyzna ż.
przym. czernihowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
miejscowość w Polsce, w województwie kujawsko-pomorskim
SJP.pl
Czernikowo – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie toruńskim, w gminie Czernikowo, której jest siedzibą.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czernikowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.
Wikipedia
przymiotnik od: Czernikowo, Czerników, Czerników Karski, Czerników Opatowski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Czernilawa ( Чернилява) – wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 1643 mieszkańców.
W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Nahaczów w powiecie jaworowskim w woj. lwowskim.
Wikipedia
przym. czernilawski
Wiktionary
zupa na bazie zwierzęcej krwi (przeważnie kaczej lub gęsiej); czarnina, czarna polewka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. gęsta, zakwaszana zupa na wywarze z mięsa z dodatkiem krwi zwierzęcej; i w Encyklopedii staropolskiej
Wiktionary
Cz
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛrʲˈɲĩna, AS: čerʹńĩna
Wiktionary
rzecz. czarny mos./mrz., czernica ż.
przym. czarny
przysł. czarno
Wiktionary
(1.1) czarna polewka, juszka, kresy|jusznik., reg. pozn. czarnina, gwara. czarna zupa, czarny żur, szwarc
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto na Ukrainie;
Wiktionary
Dom Polski, Żydowski, Niemiecki
Ratusz, kinoteatr, teatr, dworzec, kamienica
Czerniowce ( Чернівці, Cernăuți, Черновцы, טשערנאָוויץ, Չերնովեց, Czernowitz/Tschernowitz) – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy na Bukowinie północnej nad Prutem. Siedziba obwodu czerniowieckiego.
Wikipedia
(1.1) Czerniowce to miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy w Bukowinie północnej nad Prutem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrʲˈɲɔft͡sɛ, AS: čerʹńofce
Wiktionary
przym. czerniowiecki
Wiktionary
1. → Czerniowce;
2. obwód czerniowiecki - jeden z 24 obwodów Ukrainy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerniowcami, dotyczący Czerniowców
Wiktionary
rzecz. Czerniowce nmos.
Wiktionary
czynić jakąś powierzchnię czarną
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) czynić czarnym, nadawać czarną barwę
Wiktionary
rzecz. czarnuch mzw./mos., czarniak mzw., czarnulka ż., czarnuszka ż.
przym. czarny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
miasto na Ukrainie, w którym w 1986 roku doszło do wybuchu w elektrowni jądrowej; Czarnobyl
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko, np.
1. Karel (Carl) Czerny (1791 - 1857), austriacki pianista, kompozytor i pedagog;
2. Halina Czerny-Stefańska (1922 - 2001), polska pianistka, chopinistka, pedagog
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czerokezów; Czirokez
SJP.pl
północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czerokezów; Czirokez
SJP.pl
Indianka Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czirokezka
SJP.pl
siatka na kiju do wyciągania ryb z akwarium itp.
SJP.pl
zdrobnienie od: czerpak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czerpak
Wiktionary
rzecz. czerpak m., czerpanie n., czerpnia ż.
czas. czerpać
Wiktionary
1. maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; bagier, bagrownica, czerparka, draga, pogłębiarka, szlamownik;
2. łyżka wazowa; czerpak
SJP.pl
Czerpadło – rodzaj przenośnika cieczy, stosowany m.in. w pogłębiarkach. Czerpadła były stosowane już w starożytności.
Czerpadła dzielą się na czerpadła pojemnikowe i śrubowe (zwane również śrubą Archimedesa).
Wikipedia
1. naczynie z trzonkiem lub uchem, służące do czerpania cieczy lub ciał sypkich;
2. robocza część koparki, służąca do nabierania i przenoszenia materiałów sypkich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) narzędzie do czerpania płynów lub materiałów sypkich, zwykle w formie naczynia z trzonkiem lub uchwytem
(1.2) część robocza maszyny lub urządzenia, która służy do czerpania, zagarniania
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Pasterze górscy ornamentowali czerpaki, które nie tylko służyły do picia żętycy, ale i odmierzały ilość mleka.
(1.2) Maszyna podjeżdżała, opuszczała czerpak i „bagrowała” ziemię.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛrpak, AS: čerpak
Wiktionary
rzecz. czerpnia ż., czerparka ż., czerpaczka ż., czerpacz m., czerp m., czerpanie n.
:: zdrobn. czerpaczek m.
czas. czerpać ndk.
przym. czerpakowy
Wiktionary
związany z czerpakiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący czerpaka
Wiktionary
rzecz. czerpak mrz., czerpanie n., czerpnia ż.
czas. czerpać
Wiktionary
związany z czerpaniem (papieru)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czerpać.
Wiktionary
(1.1) Stacja benzynowa to swego rodzaju miejsce czerpania energii dla pojazdów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrˈpãɲɛ, AS: čerpãńe
Wiktionary
rzecz. zaczerpnięcie n., czerpnia ż., czerpalnia ż., czerpak m., czerpaczek m., czerpacz m., czerparka ż., czerpatka ż.
czas. czerpać ndk., zaczerpnąć dk.
przym. czerpalny, czerpalniczy, czerpakowy
Wiktionary
1. maszyna do pogłębiania rzeki, kanału itp. poprzez wydobywanie gruntu z dna wód; czerpaczka, bagier, bagrownica, draga, szlamownik, pogłębiarka;
2. maszyna do urabiania i czerpania sypkich materiałów skalnych; zgłębiarka
SJP.pl
roślina z rodziny czerpatkowatych, kwitnąca pod woda i zapylana za pomocą wody
SJP.pl
rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych
SJP.pl
o cechach czerpatkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem
(1.2) przen. korzystać z czegoś
Wiktionary
(1.1) Wodę do picia czerpano z licznych studni i źródeł kopanych na terasie dolnej.
(1.2) Z powodu karnizmu większość społeczeństwa tkwi w mentalnym paradoksie: unikamy konfrontacji z cierpieniem zwierząt, ale jednocześnie czerpiemy przyjemność z ich spożywania.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛrpat͡ɕ, AS: čerpać
Wiktionary
rzecz. czerpnia ż., czerpalnia ż., czerpak m., czerpaczek m., czerpacz m., czerparka ż., czerpatka ż., czerpanie n., zaczerpnięcie n.
czas. zaczerpnąć dk., wyczerpać dk., wyczerpywać ndk.
przym. czerpalny, czerpalniczy, czerpakowy
Wiktionary
1. czerpnia powietrza - obudowany otwór do pobierania powietrza atmosferycznego w celach wentylacyjnych lub technologicznych;
2. czerpnia wody - kryte ujęcie wody na brzegu rzeki lub zbiornika; ujęcie wody
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. miejsce czerpania czegoś
Wiktionary
rzecz. czerpak m., czerpaczek m., czerpadło n., czerpacz m., czerparka ż., czerpalnia ż., czerpatka ż., czerpanie n., zaczerpnięcie n., wyczerpywanie n., wyczerpanie n.
czas. czerpać ndk., zaczerpnąć dk., wyczerpywać ndk., wyczerpać dk.
przym. czerpakowy, czerpalny, czerpalniczy
Wiktionary
1. miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce;
3. wieś na Ukrainie;
4. wieś na Białorusi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Czersk – miasto w południowej części województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czersk. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.
Czersk uzyskał lokację miejską w 1382, zdegradowany w 1772. Miasto królewskie położone było w II połowie XVI wieku w powiecie tucholskim województwa pomorskiego. Prawa miejskie od 1 lipca 1926.
Wikipedia
IPA: t͡ʃɛrsk, AS: čersk
Wiktionary
przym. czerski
rzecz. fm. Czerski m., fż. Czerska ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Czersk
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerskiem, dotyczący Czerska
(1.2) związany z Czerskim, dotyczący Czerskiego (osiedla w Rosji)
Wiktionary
Czerski ( Черский, "Czerskij") – osiedle typu miejskiego w Rosji, w Jakucji, siedziba administracyjna ułusu niżniekołymskiego.
Leży na prawym brzegu Kołymy, około 80 km powyżej jej ujścia; około 1500 km na północny wschód od Jakucka; 7 tys. mieszkańców (2005). Ośrodek regionu hodowli reniferów; przemysł spożywczy; elektrownia cieplna; port rzeczny. Administracyjnie w skład osiedla Czerski wchodzi także osiedle Zielony Przylądek.
Wikipedia
(1.1)
:: rzecz. Czersk mrz.
(1.2)
:: rzecz. Czerski n.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czerstwo
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czerstwy
SJP.pl
o pieczywie: stawać się czerstwym; zsychać się
SJP.pl
suchość; twardość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czerstwe; cecha tych, którzy są czerstwi
Wiktionary
przym. czerstwy
przysł. czerstwo
Wiktionary
1. zdrowy, krzepki;
2. o chlebie: nieświeży, stary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o chlebie nieświeży, suchy
(1.2) o chlebie daw. gw-pl|Poznań. świeży
(1.3) o człowieku krzepki, zdrowy, gw-pl|Poznań. zdrowy, żwawy, młody
Wiktionary
(1.3) Nie bardzo już młoda, ale czerstwa i żwawa, trochę, zanadto otyła, jednak zgrabna […]
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛrstfɨ, AS: čerstfy
Wiktionary
rzecz. czerstwość ż.
przysł. czerstwo
Wiktionary
mieszkaniec Czerska
SJP.pl
mieszkanka Czerska
SJP.pl
osadowa skała krzemionkowa, np. jaspis, agat, chalcedon czy krzemień
SJP.pl
Cz
Wikipedia
dawny sposób zbiorowego polowania na dziki z nagonką
SJP.pl
wyręb, wypalanie i karczowanie terenów zalesionych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
beznoga larwa robakowatego kształtu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pszcz. stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy
(2.2) zbiorowisko owadów we wczesnych fazach rozwojowych
Wiktionary
Czerw – typ larwy apodialnej (beznogiej) błonkówek i muchówek, bez wyraźnej puszki głowowej.
W pszczelarstwie jest to nazwa wszystkich stadiów rozwojowych pszczoły miodnej przed wygryzieniem z komórki.
Czerw to również potoczna nazwa poczwarki owada barwnikowego czerwca polskiego (Porphyrophora polonica).
Wikipedia
(1.1) Larwy muszki owocowej mają postać czerwia.
(2.1) W miarę wygryzania się czerwiu pszczoły zalewają miodem opróżnione plasterastry.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrf, AS: čerf
Wiktionary
czas. czerwieć, czerwić ndk.
przym. czerwcowy, czerwony
rzecz. czerwone n., czerwony mos., czerwończyk mzw., czerwienica ż.
temsłow. czerwono-
Wiktionary
(1.1) larwa
Wiktionary
związany z czerwcem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) od: czerwiec
Wiktionary
(1.1) Kto to widział, żeby w czerwcowy wieczór trzeba było chodzić w kurtce.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrfˈt͡sɔvɨ, AS: čerfcovy
Wiktionary
rzecz. czerwiec ż., czerwcówka ż., czerw m., zaczerwienienie n.
Wiktionary
chrząszcz z rodziny żukowatych; guniak czerwczyk
SJP.pl
1. dni wolne od pracy w okresie Bożego Ciała;
2. wycieczka za miasto w czerwcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) turyst. przest. wycieczka za miasto w czerwcu
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrfˈt͡sufka, AS: čerfcufka
Wiktionary
rzecz. czerwiec m.
przym. czerwcowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
trociniarka czerwica: motyl nocny z rodziny trociniarek, szkodnik drzew liściastych; drzewojad
SJP.pl
1. szósty miesiąc roku kalendarzowego
2. roślina zielna z rodziny goździkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
(1.2) bot. roślina z rodziny goździkowatych;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ent. owad z nadrodziny pluskwiaków;
Wiktionary
Czerwiec – szósty miesiąc w roku, według kalendarza gregoriańskiego ma 30 dni.
Wikipedia
(1.1) W czerwcu kończy się rok szkolny.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛrvʲjɛt͡s, AS: červʹi ̯ec
Wiktionary
rzecz. czerwcówka ż.
przym. czerwcowy
Wiktionary
gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych
SJP.pl
nadmierne stężenie erytrocytów we krwi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. grupa chorób o różnej etiologii związanych z nadmierną ilością lub masą krwinek czerwonych
(1.2) icht. pot. ryba z gatunku nazwa systematyczna|Limanda aspera., limanda żółtopłetwa
(1.3) bot. nazwa systematyczna|Alkanna|ref=tak., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych
(1.4) bot. roślina z rodzaju czerwienica (1.3)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. czerwony mos., czerwonak mzw., zaczerwienienie n., czerw mzw., czerwień ż., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwienienie n., czerwone n., czerwoność ż., czerwieniak m., czerwończyk m., czerwończyki nmos., Czerwienica ż., czerwiennik m.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy, czerwoniutki
przysł. czerwonawo, czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
(1.1) nadkrwistość
(1.3) alkanna
(1.4) alkanna
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pszcz. składanie jaj przez matkę pszczelą
forma rzeczownika.
(2.1) M. B. W. lm. rzeczownika czerwień
Wiktionary
(1.1) czas. czerwieć
Wiktionary
dawniej: moneta, złoty dukat
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: czerwono
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czerwienić.
Wiktionary
czas. czerwienić, czerwienieć
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwień ż., czerwone n., czerwony mos., zaczerwienienie n.
przym. czerwony
temsłow. czerwono-
Wiktionary
zmieniać kolor na czerwony
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) stawać się bardziej czerwonym
(1.2) zaczerwieniać się na twarzy
Wiktionary
(1.1) Azalie, hortensje i irysy kwitną wiosną, a chryzantemy jesienią, wtedy także czerwienieją klony.
(1.1) Pewnego razu (Dorian Gray) rozpoczął studia nad klejnotami (…) Posiadał znaczne zbiory: oliwkowy aleksandryt, czerwieniejący w świetle lampy, chryzoberyle, o cienkich jak niteczki srebrnych żyłkach, perydoty, koloru pistacji, różowe i winnożółte topazy, karbunkuły z płomiennego szkarłatu o drżących czteropromiennych gwiazdach, purpurowe granaty, zielone hiacynty…
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwony mos., czerwonka ż., czerwone n., czerwienienie n., czerwień ż., zaczerwienienie n., czerwoność ż.
czas. poczerwienieć dk., sczerwienieć dk.
temsłow. czerwono-
przym. czerwony
Wiktionary
(1.1) czerwienić się, kraśnieć, krwawić się, zaczerwieniać się
(1.2) pąsowieć, rumienić się
Wiktionary
zdrobnienie od: czerwony; czerwoniutki
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pokrywać coś czerwoną farbą lub farbować barwnikiem
czasownik zwrotny niedokonany czerwienić się
(2.1) stawać się czerwonym, nabierać czerwonego koloru
(2.2) oblewać się rumieńcem na twarzy, np. ze wstydu lub złości
(2.3) wyróżniać się czerwoną barwą
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrˈvʲjɛ̇̃ɲit͡ɕ, AS: červʹi ̯ė̃ńić
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwony mos., czerwień ż., czerwonka ż., czerwone n., czerwoność ż., czerwienienie n., zaczerwienienie n.
czas. poczerwienieć
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwono, czerwonawo
temsłow. czerwono-
Wiktionary
(2.1) czerwienieć
(2.2) pąsowieć, rumienić się
Wiktionary
przymiotnik od: czerwień (kolor w kartach); kierowy
SJP.pl
czasownik
(1.1) pszcz. o matce pszczelej: składać jaja
Wiktionary
rzecz. czerwienie n., czerw m.
Wiktionary
1. czerwony kolor;
2. barwnik, farba koloru czerwonego;
3. tkanina, przędza, ubranie w kolorze czerwonym;
4. potocznie: kier - kolor w kartach;
5. potocznie: czerwona kartka w piłce nożnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kolor czerwony
(1.2) czerwony barwnik, farba
(1.3) karta (do gry) koloru kier
(1.4) czerwone ubranie
(1.5) karc. kier (kolor w kartach)
forma czasownika.
(2.1) 2. os. lp. rozk. od: czerwienić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ta pomadka podkreśli czerwień pani ust.
(1.2) Anna zmieszała czerwień z błękitem.
(1.4) Przy barze pojawiła się kobieta w czerwieni.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲ, AS: červʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwoność ż., czerwone n., czerwonak mzw., czerwienica ż., zaczerwienienie n., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwienienie n., czerwony mos.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwonawo, czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
(1.3) kier
(1.5) kier
Wiktionary
Czerwieńczyce ( "Rothwaltersdorf") – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Czerwieńsk ("Czerwieńsk Odrzański", niem. "Rothenburg an der Oder") – miasto położone na Wysoczyźnie Czerwieńskiej, w powiecie zielonogórskim, w województwie lubuskim, siedziba gminy Czerwieńsk.
W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa zielonogórskiego.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃j̃sk, AS: červʹi ̯ė̃ĩ ̯sk
Wiktionary
przym. czerwieński
Wiktionary
przymiotnik od: Czerwieńsk
SJP.pl
mieszkaniec Czerwieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czerwieńska (miasta w Polsce)
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czerwony; bardziej czerwony
SJP.pl
1. południowoamerykański krzew przypominający tarninę, w którego liściach znajduje się kokaina; krasnodrzew pospolity, krzew kokainowy, krasnosok;
2. zdrobnienie od: czerw
SJP.pl
rodzina roślin dwuliściennych występujących w Ameryce; krasnosokowate
SJP.pl
Czerwikowate (Ciidae) – rodzina owadów z rzędu chrząszczy.
Wikipedia
o cechach czerwikowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czerwin – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie ostrołęckim, w gminie Czerwin.
Wikipedia
zabijający czerwie
SJP.pl
przednia część ciała tasiemca; skoleks, główka
SJP.pl
niszczący czerwie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Czerwionka (śl. "Czyrwjůnka") – dzielnica Czerwionki-Leszczyn, położona w jego centralnej oraz południowej części, dawna samodzielna miejscowość.
Według danych z września 2012 r. liczy ona 8281 mieszkańców.
W latach 1945–1954 miejscowość była siedzibą gminy Czerwionka. W 1954 utworzono gromadę Czerwionka, ale zanim zaczęła funkcjonować, przekształcono ją na osiedle.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|
Wikipedia
(1.1) Babcia Józia urodziła się w Rybniku, ale teraz mieszka w Czerwionce-Leszczynach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvʲjɔ̃ŋka‿lɛʃˈt͡ʃɨ̃nɨ, AS: červʹi ̯õŋka‿leščỹny
Wiktionary
mający postać czerwia
SJP.pl
związany z czerwiem
SJP.pl
pasożytnicza choroba wywołana przez robaki; robaczyca; helmintoza
SJP.pl
o matkach pszczół: składać jaja do komórek plastra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w województwie śląskim, powiecie raciborskim, gminie Rudnik;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) W Czerwięcicach znajduje się pałac z 1892 roku.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕit͡sɛ, AS: červʹi ̯ė̃ńćice
Wiktionary
przym. czerwięcicki
Wiktionary
1. Czerwińsk nad Wisłą - miasto w Polsce;
2. wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czerwin, Czerwińsk nad Wisłą
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Czerwińska nad Wisłą (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czerwińska nad Wisłą (miasta w Polsce)
SJP.pl
wada drewna polegająca na uszkodzeniu tkanki drzewnej przez pasożytujące owady
SJP.pl
o drewnie: zniszczony przez żerujące czerwie lub larwy
SJP.pl
potocznie: kier; czerwień
SJP.pl
potocznie: kobieta o poglądach, zapatrywaniach lewicowych; socjalistka, komunistka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: Czerwonak
SJP.pl
duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; flaming
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Phoenicopterus ruber|ref=tak., flaming karmazynowy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. czerwony
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwonka ż., czerwony mos., czerwień ż.
Wiktionary
(1.1) flaming, flaming amerykański, flaming karaibski, czerwonak różowy
Wiktionary
duży ptak o długim dziobie zgiętym w połowie ku dołowi, wysokich nogach, długiej szyi oraz białym upierzeniu z różowym nalotem; flaming
SJP.pl
rodzina ptaków z rzędu flamingowych; flamingi, flamingowate, czerwonaki
SJP.pl
brunatny o odcieniu czerwonawym, mahoniowy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) brunatny o czerwonawym odcieniu
Wiktionary
brązowy o czerwonawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) brązowy o czerwonawym odcieniu
Wiktionary
1. lila o czerwonawym odcieniu; czerwonawoliliowy;
2. czerwonawoliliowo
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) lila o czerwonawym odcieniu
Wiktionary
liliowy o czerwonawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) liliowy o czerwonawym odcieniu
Wiktionary
purpurowy o czerwonawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) purpurowy o czerwonawym odcieniu
Wiktionary
zielony o czerwonawym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) zielony o odcieniu czerwonawym
Wiktionary
złoty o odcieniu czerwonawym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) złoty o odcieniu czerwonawym
Wiktionary
zbliżony do czerwonego, nie do końca czerwony, prawie czerwony; czerwonkawy (rzadziej)
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym
Wiktionary
(1.1) Pomarańczowe lub nawet czerwonawe refleksy oznaczają, że pod wpływem światła produkt uległ utlenieniu i nie powinien być spożywany.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃ˈnavɨ, AS: červõnavy
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwony mos., zaczerwienienie n., czerwone n., czerwień ż., czerwoność ż.
czas. czerwienić
przym. czerwony
przysł. czerwonawo, czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. mot. czerwone światło sygnalizacyjne
forma przymiotnika.
(2.1) n. lp., nmos. od: czerwony
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: czerwona
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Nie przechodź na czerwonym!
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwony m., czerwona ż., czerwień ż., czerw m., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwienienie n.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., zczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
1. lewicowiec, osoba związana z komunistycznymi partiami lewicowymi i popierająca idee głoszone przez te partie;
2. człowiek rasy czerwonej
SJP.pl
1. w latach 60. XX wieku w Polsce: banknot stuzłotowy;
2. w latach międzywojennych: gazeta publikująca sensacyjne artykuły;
3. potocznie:
a) autobus miejski (malowany w okresie PRL na czerwono);
b) budynek o nieotynkowanych ścianach z czerwonej cegły;
4. dawniej: czerwonak (flaming)
SJP.pl
Czerwoniak ( "Rubro monte", "Roten Berg, Roter Berg, Rotheberg", po 1945 "Czerwona Góra") – szczyt położony w południowo zachodniej Polsce, na granicy Kotliny Kłodzkiej i Rowu Górnej Nysy, w pobliżu wsi Stary Wielisław, Gorzanów i Krosnowice, góra ze szczytem na wysokości 399 m n.p.m., stanowiąca wyraźnie oddzielony, samodzielny masyw o charakterystycznym kształcie.
Wikipedia
1. złota trzyrublowa moneta, używana w Rosji w XVIII-XIX wieku;
2. banknot dziesięciorublowy, używany w ZSRR w latach 1922-47;
3. dawna złota moneta obiegowa o charakterze międzynarodowym, bita w Europie od XIII wieku;
4. środowiskowo: kara dziesięciu lat robót w sowieckich łagrach
SJP.pl
Cz
Wikipedia
zdrobnienie od: czerwony; czerwieniutki
SJP.pl
bakteryjna choroba zakaźna, charakteryzująca się krwistą biegunką; dyzenteria
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. ostra choroba zakaźna, której objawem jest krwawa biegunka
Wiktionary
(1.1) Czerwonka to powodująca krwawienia infekcja jelita.
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwień ż., czerwonak mrz., Czerwonka ż., czerwoność ż., czerwone n., czerwony mos.
czas. czerwienić, czerwienieć
przym. czerwienny, czerwonkowy, czerwony
przysł. czerwono
przedr. czerwono-
Wiktionary
(1.1) dyzenteria
Wiktionary
zbliżony do czerwonego, nie do końca czerwony, prawie czerwony; czerwonawy (częściej)
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni
Wiktionary
(1.1) No to jesteśmy w domu – powiedział na głos, gdy dostrzegł czerwono zabarwiony ślad na wgnieceniu. Rower, który znaleźli, był właśnie koloru czerwonego.
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., zaczerwienienie n., czerwień ż., czerwoność ż., czerwone n., czerwony mos., czerwonka ż.
czas. czerwienić ndk.
przym. czerwonawy, czerwony
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwony odcień barwy określonej przez drugi człon złożenia
(1.2) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwoną barwę jednej lub wielu części wielobarwnej całości
(1.3) pierwszy człon przymiotników złożonych wskazujący na czerwoną barwę tego, co nazywa drugi, rzeczownikowy człon złożenia
(1.4) pierwszy człon rzeczowników złożonych wskazujący na czerwony kolor tego, co nazywa drugi człon złożenia
Wiktionary
(1.1) czerwonobrązowy • czerwonoróżowy • czerwonofioletowy
(1.2) czerwono-biały • czerwono-niebieski • czerwono-żółty
(1.3) czerwonoskóry • czerwonooki • czerwononogi
(1.4) czerwonoziem • czerwononóżka • czerwonokrzew
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwony mos., czerw mzw., czerwień ż., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwone n., czerwienienie n., zaczerwienienie n., sczerwienienie n., poczerwienienie n.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwonawo
Wiktionary
w części czerwony, w części biały; biało-czerwony
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i biały
Wiktionary
(1.1) Czerwono-białe witryny wszystkich sklepów drażnią singli w walentynki.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿ˈbʲjawɨ, AS: červõno‿bʹi ̯au̯y
Wiktionary
(1.1) biało-czerwony
Wiktionary
w części czerwony, w części brunatny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony i brunatny
Wiktionary
(1.1) Do tej sukienki będą pasować czerwono-brunatne dodatki.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿brũˈnatnɨ, AS: červõno‿brũnatny
Wiktionary
w części czerwony, w części brązowy
SJP.pl
w części czerwony, w części czarny; czarno-czerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony i czarny
Wiktionary
(1.1) czarno-czerwony
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i niebieski
Wiktionary
(1.1) Widok czerwono-niebieskiego plecaczekecaczka z lichutkiego materiału przypominającego ortalion z koszmarnie pstrokatymi naszywkami na chwilę odebrał mnie i żonie mowę.
Wiktionary
(1.1) niebiesko-czerwony
Wiktionary
w części czerwony, w części zielony; zielono-czerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony i zielony
Wiktionary
(1.1) Mam wrażenie, że wszystkie czerwono-zielone jabłka są kwaśne.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿ʑɛˈlɔ̃nɨ, AS: červõno‿źelõny
Wiktionary
(1.1) zielono-czerwony
Wiktionary
w części czerwony, w części złoty; złoto-czerwony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) czerwony i złoty
Wiktionary
(1.1) Miała słabość do czerwono-złotych tkanin.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔ‿ˈzwɔtɨ, AS: červõno‿zu̯oty
Wiktionary
(1.1) złoto-czerwony
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma dwa kolory: czerwony i żółty
Wiktionary
(1.1) Miał na sobie bluzkę w czerwono-żółte pasy i ciemne szorty.
(1.1) O poranku pętlę autobusową przy ul. Woronicza opuściło kilkanaście czerwono-żółtych solarisów.
Wiktionary
(1.1) żółto-czerwony
Wiktionary
żołnierz Armii Czerwonej (wojsk lądowych Sił Zbrojnych ZSRR); krasnoarmiejec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz Armii Czerwonej
Wiktionary
rzecz. Armia Czerwona ż., czerwonoarmista mos.
przym. czerwonoarmijny
Wiktionary
(1.1) krasnoarmiejec, czerwonoarmista
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. wojsk. związany z Armią Czerwoną, dotyczący Armii Czerwonej
Wiktionary
rzecz. Armia Czerwona ż., czerwonoarmista mos., czerwonoarmiejec mos.
Wiktionary
żołnierz Armii Czerwonej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. wojsk. żołnierz Armii Czerwonej
Wiktionary
Czerwonoarmista ( Красноармеец, trans. "Krasnoarmiejec") – bazowy stopień wojskowy i podstawowe stanowisko personelu wojskowego Armii Czerwonej w latach 1918–1946. W tym czasie używane również jako synonim słowa „żołnierz”, które wyszło z oficjalnego użycia po rewolucji październikowej jako kontrrewolucyjne.
Wikipedia
(1.1) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach.
Wiktionary
rzecz. Armia Czerwona ż., czerwonoarmiejec mos.
:: fż. czerwonoarmistka ż.
przym. czerwonoarmijny
Wiktionary
(1.1) czerwonoarmiejec, krasnoarmiejec
Wiktionary
dzięcioł czerwonobrody - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
brunatny o odcieniu czerwonym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor brunatny o odcieniu czerwonym
Wiktionary
(1.1) Czerwonobrunatnej papryki nie kupuj, chyba jest z Chin. Lepsza jest ta czerwona z Peru.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔbrũˈnatnɨ, AS: červõnobrũnatny
Wiktionary
przym. brunatnoczerwony
Wiktionary
1. tamaryna czerwonobrzucha, koczkodan czerwonobrzuchy - gatunki małp;
2. żółw czerwonobrzuchy - gatunek gada;
3. owocożer czerwonobrzuchy, trogon czerwonobrzuchy - gatunki ptaków
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwony brzuch
Wiktionary
brązowy o czerwonym odcieniu
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor brązowy o odcieniu czerwonym
Wiktionary
(1.1) Gdzieś kupiła te czerwonobrązowe pantofle, psiapsiółko?
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ, AS: červõnobrõũ̯zovy
Wiktionary
zbudowany z czerwonej cegły
SJP.pl
czarny o odcieniu czerwonym
SJP.pl
kormoran czerwonoczelny, nierozłączka czerwonoczelna - gatunki ptaków
SJP.pl
dzięcioł czerwonoczuby - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
1. mający czerwony dziób;
2. wikłacz czerwonodzioby - gatunek małego ptaka z rodziny wikłaczowatych;
3. pilik czerwonodzioby - gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny trogonów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwony dziób
Wiktionary
(1.1) (…) „bocian” w języku jakiegoś domorosłego ornitologa znaczy tyle, co „ptak przelotny, czerwonodzioby, żabożerny” (…)
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈd͡ʑɔbɨ, AS: červõnoʒ́oby
Wiktionary
(1.1) krasnonodzioby
Wiktionary
styl czerwonofigurowy – sposób malowania naczyń w starożytnej Grecji, polegający na malowaniu czerwonych sylwetek na czarnym tle; technika czerwonofigurowa, malarstwo czerwonofigurowe
SJP.pl
fioletowy o odcieniu czerwonym
SJP.pl
oskomik czerwonogardły - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
granatowy o odcieniu czerwonym
SJP.pl
dotyczący Czerwonogrodu (miasta na Ukrainie)
SJP.pl
siodłówka czerwonogrzbieta - gatunek muchówki z rodziny lwinkowatych
SJP.pl
miejsowość położona na Podolu, w zachodniej Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. Szeptycki, miasto na Ukrainie (polski egzonim w latach 1951-2024);
Wiktionary
przym. czerwonogrodzki
Wiktionary
(1.1) Szeptycki, Krystynopol
Wiktionary
związany z Czerwoną Gwardią
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z komunistyczną Czerwoną Gwardią, dotyczący Czerwonej Gwardii
Wiktionary
rzecz. Czerwona Gwardia ż., czerwonogwardzista mos.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) członek Czerwonej Gwardii
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔɡvarʲˈd͡ʑista, AS: červõnogvarʹʒ́ista
Wiktionary
przym. czerwonogwardyjski
Wiktionary
1. mający czerwona głowę;
2. osnuja czerwonogłowa - gatunek błonkówki z rodziny osnujowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwoną głowę
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈɡwɔvɨ, AS: červõnogu̯ovy
Wiktionary
kasztanowy o czerwonym odcieniu
SJP.pl
związany z czerwonymi krwinkami, np. układ czerwonokrwinkowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony
Wiktionary
(1.1) Dziewczynka trzymała kilka czerwonokrwistych liści.
Wiktionary
(1.1) czerwony
Wiktionary
południowoafrykański krzew z rodziny bobowatych, osiągający wysokość dwóch metrów; rooibos
SJP.pl
przymiotnik od: Czerwony Krzyż
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czerwonym Krzyżem, dotyczący Czerwonego Krzyża
Wiktionary
(1.1) – Bardzo duży wkład w jej przygotowanie włożyła także czerwonokrzyska młodzież, która kwestowała przed świętami na ulicach Słupska.
Wiktionary
rzecz. Czerwony Krzyż m.
Wiktionary
1. mający czerwone lica;
2. żółw czerwonolicy - podgatunek żółwia błotnego; żółw czerwonouchy;
3. gil czerwonolicy, warzęcha czerwonolica - gatunki ptaków
SJP.pl
lila o czerwonym odcieniu
SJP.pl
liliowy o czerwonym odcieniu
SJP.pl
mający czerwone liście
SJP.pl
mający kolor czerwonych malin
SJP.pl
związany z Morzem Czerwonym
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Morzem Czerwonym, dotyczący Morza Czerwonego
Wiktionary
rzecz. Morze Czerwone n.
Wiktionary
niebieski o odcieniu czerwonym
SJP.pl
mający czerwone nogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwone nogi
Wiktionary
mający czerwony nos
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma czerwony nos
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔ̃ˈnɔsɨ, AS: červõnõnosy
Wiktionary
zwierzę mające czerwone nogi
SJP.pl
1. myszowór czerwonoogonowy - gatunek torbacza;
2. sum czerwonoogonowy - gatunek ryby;
3. boa czerwonoogonowy - gatunek węża
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma czerwony ogon
Wiktionary
mający czerwone oczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwone oczy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwone pióra
Wiktionary
(1.1) Kardynał wirgiński to taki czerwonopióry ptaszek, nieco większy od naszego wróbla.
(1.1) A najpiękniejsza czerwonopióra strzała • Głęboko się w serce wsała, • głęboko się w serce wbiła • I piła… piła… piła… sic.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈpʲjurɨ, AS: červõnopʹi ̯ury
Wiktionary
rzecz. czerwonopiór m.
Wiktionary
(1.1) krasnopióry, czerwono upierzony
Wiktionary
gnilik czerwonoplamy - gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych
SJP.pl
pomarańczowy o odcieniu czerwonym
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający kolor pomarańczowy o odcieniu czerwonym
Wiktionary
(1.1) Z wolna czerwonopomarańczowy krąg słońca chował się za horyzontem.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ, AS: červõnopõmarãĩ ̯ṇčovy
Wiktionary
przym. pomarańczowoczerwony
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Prądnikiem Czerwonym, dotyczący Czerwonego Prądnika
Wiktionary
rzecz. Czerwony Prądnik m.
Wiktionary
purpurowy o odcieniu czerwonym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) purpurowy z czerwonym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Podoba ci się ta czerwonopurpurowa chustka?
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔpurpuˈrɔvɨ, AS: červõnopurpurovy
Wiktionary
rudy o czerwonym odcieniu
SJP.pl
różowy o odcieniu czerwonym
SJP.pl
siny o odcieniu czerwonym
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwone skrzydła
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈskʃɨdwɨ, AS: červõnoskšydu̯y
Wiktionary
książkowo: Indianka
SJP.pl
sposób garbowania skór preparatami roślinnymi
SJP.pl
Czerwonoskórnictwo – gałąź garbarstwa, zajmująca się garbowaniem skór miękkich: wołowych, krowich, cielęcych, baranich i końskich na różne kolory.
Wykorzystywano garbniki roślinne (kora dębowa lub inne garbniki nadające czerwony odcień skórze), w zależności od koloru, jaki chciano uzyskać. Skóra po wyprawie czerwonoskórniczej przeznaczona była na obuwie z cholewami, wyroby siodlarskie i dodatki.
Wikipedia
specjalista w garbowaniu skór preparatami roślinnymi
SJP.pl
mający czerwoną skórę
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający czerwonawy kolor skóry
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) książk. Indianin
Wiktionary
(2.1) Od czasu do czasu zapuszczałem wzrok w głąb kraju, ciekawy, czy nie ujrzę gdzie czerwonoskórych, których liczne pokolenia żyły jeszcze niedawno koło jeziora, a jedne z nich zostawiło w nazwie Huron wieczną po sobie pamiątkę; ale znikły nawet ich ślady.
Wiktionary
rzecz. czerwonoskórnictwo n.
:: fż. czerwonoskóra ż.
Wiktionary
(2.1) Indianin; pogard. indianiec
Wiktionary
faeton czerwonosterny - gatunek ptaka z rodziny faetonów
SJP.pl
1. pademelon czerwonoszyi - gatunek kangura;
2. dzięcioł czerwonoszyi - gatunek ptaka z rodziny dzięciołowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma czerwoną szyję
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈʃɨji, AS: červõnošyi ̯i
Wiktionary
1. żółw czerwonouchy - podgatunek żółwia błotnego; żółw czerwonolicy;
2. koczkodan czerwonouchy - gatunek ssaka z rodziny koczkodanowatych
SJP.pl
1. mający rude włosy; rudowłosy, ryżowłosy;
2. mający włosy zafarbowane na czerwono
SJP.pl
rodzaj mało urodzajnej gleby występującej w strefie okołorównikowej
SJP.pl
złocisty o czerwonym odcieniu; czerwonozłoty
SJP.pl
złoty o czerwonym odcieniu; czerwonozłocisty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) złoty z czerwonym odcieniem
Wiktionary
(1.1) Czerwonozłotych guzików nie odcinaj! Tylko czerwonopomarańczowe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛrvɔ̃nɔˈzwɔtɨ, AS: červõnozu̯oty
Wiktionary
(1.1) miedziany
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. rzad. med. niezdolność rozpoznawania barwy czerwonej
Wiktionary
przym. czerwonoślepy
rzecz. czerwonoślepiec mos.
Wiktionary
→ czerwony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czerwone
Wiktionary
rzecz. czerwończyk mzw., czerwienica ż., czerwień ż., czerwonka ż., zaczerwienienie n., czerwony mos.
czas. czerwienić, czerwienieć, zaczerwienić
przym. czerwony, czerwonawy
przysł. czerwono
Wiktionary
nieco żółty o czerwonym odcieniu
SJP.pl
żółty o czerwonym odcieniu
SJP.pl
1. mający kolor krwi;
2. komunistyczny, lewicowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
(1.2) pot. pogard. polit. komunistyczny, lewicowy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. pogard. polit. komunista, socjalista
Wiktionary
(1.1) W sklepie widziałem paprykę zieloną, czerwoną i żółtą.
(1.2) Ja jeszcze raz do tego wrócę, bo to czerwona propaganda jest, więc do wątku pasuje. To nieprawda, że kapitaliści doprowadzili do takiej sytuacji, tylko CWANI SOCJALIŚCI, którzy celowo podawali się za kapitalistów.
(2.1) Uważam, że wszystkich czerwonych trzeba powsadzać do kryminału.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ, AS: červõny
Wiktionary
rzecz. czerwonak mzw., zaczerwienienie n., czerw mzw., czerwień ż., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwienienie n., czerwone n., czerwoność ż., czerwieniak m., czerwończyk m., czerwończyki nmos., Czerwienica ż., czerwienica ż., czerwiennik m.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwonawy, czerwoniutki
przysł. czerwonawo, czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
(2.1) bolszewik, lewak
Wiktionary
choroba drzew będąca rezultatem toczenia drewna przez pasożyty, czerwie
SJP.pl
rodzaj motyli z rodziny modraszkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ent. motyl z podrodziny nazwa systematyczna|Lycaeninae|ref=tak., czerwończyków;
Wiktionary
rzecz. czerwony mos., czerwienica ż., czerwonak mzw., zaczerwienienie n., czerw mzw., czerwień ż., czerwieniec m., czerwonka ż., czerwienienie n., czerwone n., czerwoność ż., czerwieniak m., czerwończyki nmos.
czas. czerwienić ndk., czerwienieć ndk., zaczerwienić dk., sczerwienieć dk., poczerwienieć dk.
przym. czerwony, czerwonawy, czerwoniutki
przysł. czerwonawo, czerwono
temsłow. czerwono-
Wiktionary
1. niewielkie drzewo z rodziny flaszowcowatych, o dużych jadalnych owocach; flaszowiec peruwiański;
2. owoc tego drzewa
SJP.pl
1. czarny kolor; czarność;
2. czarne ubranie, czarna tkanina;
3. ciemność;
4. w chemii: czarny barwnik;
5. pogardliwie; tłuszcza, motłoch, hałastra;
6. czerń rzepakowa - choroba roślin powodująca niedokształcenie ziarna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czarny kolor
(1.2) czarny barwnik, pigment lub farba
(1.3) czarny strój, zwłaszcza żałobny
(1.4) przen. głęboka ciemność
(1.5) biol. nazwa kilku chorób grzybowych roślin
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Malarze impresjonistyczni stronili od czerni.
(1.2) Czerń żelazowa występuje w stanie naturalnym, jak również otrzymywana jest na drodze syntetycznej.
(1.3) Po śmierci męża, Janina przez długi czas chodziła w czerni.
(1.4) Niestrudzony wędrowiec wyruszył w czerń nocy.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛrʲɲ, AS: čerʹń
Wiktionary
rzecz. czarny mos./mrz., czarnucha ż., czernidło n., Czarny m., Czarna ż., czarnuch m., czarnulka ż., czarnuszek m., czernina ż., czernienie n., poczernienie n., oczernienie n., oczernianie n., czarniak mzw., czarnuszka ż., czerniak mrz., czarność ż., czarnek m.
czas. czernieć ndk., poczernieć dk., oczerniać ndk., oczernić dk.
przym. czarny, czarnawy, czarniawy, czarniutki
przysł. czarno, czarniutko, czarnawo
Wiktionary
(1.4) ciemność
Wiktionary
skrót od: czeski
SJP.pl
skrót
(1.1) = czeski
Wiktionary
robotnik zatrudniony przy czesaniu lnu, konopi, wełny lub bawełny; robotnik obsługujący czesarkę
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) daw. narzędzie służące do czesania
Wiktionary
rzecz. czesać ndk.
czas. czesać
Wiktionary
wałek opatrzony szczotkami, stanowiący część składową maszyny do czesania (gręplarki, czesarki)
SJP.pl
część zakładu przemysłowego, w której odbywa się czesanie włókien roślinnych
SJP.pl
związany z czesaniem lnu, konopi itp.
SJP.pl
układać włosy, formować fryzurę za pomocą grzebienia lub szczotki do włosów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czesać.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛˈsãɲɛ, AS: česãńe
Wiktionary
czas. czesać, przeczesywać
rzecz. zaczeska ż., uczesanie n.
Wiktionary
taśma czesankowa i taśma będąca produktem końcowym czesalni, stanowiąca materiał wyjściowy w przędzalnictwie czesankowym wełny (i w pokrewnych systemach), uzyskiwana zazwyczaj w procesie czesania.
SJP.pl
maszyna służąca do czesania surowców włókienniczych
SJP.pl
układać włosy, formować fryzurę za pomocą grzebienia lub szczotki do włosów
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) fryz. układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki
(1.2) fryz. robić komuś fryzurę poprzez ondulowanie, układanie, tapirowanie, lakierowanie itp.
(1.3) włók. oddzielać włókno lnu lub konopi od paździerzy przy użyciu szczotki
(1.4) pot. kontrolować, sprawdzać, wprowadzać porządki
(1.5) pot. przeszukiwać
(1.6) pot. zdobywać rynek
(1.7) pot. pić, zwykle alkohol
czasownik nieprzechodni niedokonany
(2.1) pot. o alkoholu i narkotykach: działać zgodnie z przeznaczeniem, powodować stan odurzenia
czasownik zwrotny niedokonany czesać się
(3.1) układać sobie włosy przy pomocy grzebienia lub szczotki
(3.2) poddawać swoje włosy zabiegom, najczęściej w salonie fryzjerskim
(3.3) pot. nosić jakąś fryzurę
Wiktionary
(1.2) Kryśka zawsze świetnie wygląda. Nie wiesz, kto ją czesze?
(1.5) Nurkowie od dwóch godzin czesali rzekę w poszukiwaniu ciała.
(3.1) Czesz się, Jerzy, jak należy! (J. Brzechwa: Grzebień i szczotka)
(3.2) Kryśka zawsze świetnie wygląda. Nie wiesz, u kogo ona się czesze?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛsat͡ɕ, AS: česać
Wiktionary
rzecz. czesadło n., czesacz m., czesaczka ż., uczesanie n., czesanie n., podczesywanie n., poczesanie n., przeczesywanie n., przeczesanie n., rozczesywanie n., rozczesanie n., wyczesywanie n., wyczesanie n., sczesywanie n., sczesanie n., czesanka ż.
czas. uczesać dk., poczesywać ndk., poczesać dk., przeczesywać ndk., przeczesać dk., rozczesywać ndk., rozczesać dk., wyczesywać ndk., wyczesać dk., sczesywać ndk., sczesać dk.
przym. czesankowy
Wiktionary
(1.2) fryzować
(1.3) sczesywać, wyczesywać
(1.5) przeczesywać
(2.1) kopać
(3.1) fryzować się
Wiktionary
zdrobnienie od: Czesława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Czesława
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp. od: Czesio
(2.2) D. B. lp. od: Czesiu
(2.3) D. B. lp. od: Cześ
Wiktionary
(1.1) Mam na imię Czesia i będę waszą przewodniczką.
Wiktionary
rzecz. Cześka ż., Czesiek mos., Czesio mos., Czesław mos., Czesława ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Cześka
Wiktionary
zdrobnienie od: Czesław (imię męskie); Czesio
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|m. Czesław
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Cześka
Wiktionary
(1.1) Mówiłem już panu Cześkowi o cieknącym kaloryferze.
Wiktionary
rzecz. Czesław mos., Czesława ż., Czesia ż., Czesio mos., Czesiu mos., Cześka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Czesio, Czesiu
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesi lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Czesław (imię męskie); Czesiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. pieszcz. od Czesław
Wiktionary
(1.1) Masz rację, Czesiu, nie zadawaj się z dziewczynami, bo one tylko lecą na kasę! – Wszystkie? – spytałem zdziwiony. – Większość! — Ale numer! – roześmiałem się.
Wiktionary
rzecz. Czesiek mos., Czesław m., Czesława ż., Czesia ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) gwara. zdrobn. od: Czesław
forma rzeczownika.
(2.1) W. lp. od: Czesio
Wiktionary
(1.1) Michał i pan Czesiu przyjadą dopiero wieczorem.
Wiktionary
rzecz. Czesław m., Czesiek mos.
Wiktionary
(1.1) Czesio
Wiktionary
dotyczący Czechów, związany z Czechami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
(1.2) związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język urzędowy Republiki Czeskiej;
Wiktionary
(1.1) Wypiłem z kolegami oryginalne czeskie piwo.
(2.1) Uczę się czeskiego od kilku lat.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛsʲci, AS: česʹḱi
Wiktionary
rzecz. Czechy nmos., Czech mos., Czeszka ż., czeszczyzna ż., czechizm mrz., czeskość ż., czeszki nmos., czeszka ż.
przym. antyczeski, proczeski, czecho-słowacki
przysł. czesko
Wiktionary
(2.1) czeszczyzna
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób czeski, po czesku
Wiktionary
(1.1) W spisie znalazły się czesko brzmiące nazwiska.
Wiktionary
rzecz. czeski mrz., Czech mos., Czechy lm nm., Czeszka ż., czeskość ż., czeszka ż., czeszczyzna ż.
czas. czechizować ndk., sczechizować dk.
przym. czeski
Wiktionary
w części czeski, w części morawski; dotyczący Czech i Moraw
SJP.pl
przymiotnik od: Czeskie Budziejowice
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czeskimi Budziejowicami, dotyczący z Czeskich Budziejowic
Wiktionary
rzecz. Czeskie Budziejowice nmos.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czeskiego Cieszyna, związany z Czeskim Cieszynem
Wiktionary
(1.1) Pociąg zatrzymał się na czeskocieszyńskim dworcu.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) posługujący się językiem czeskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeskim
(1.3) spisany, stworzony w języku czeskim
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: českoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
język czeskomorawski - wariant języka słowiańskiego, w którym zostały napisane urywki głagolickie, kijowskie i praskie
SJP.pl
zespół cech charakterystycznych dla Czech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czeskie; czeski charakter czegoś
Wiktionary
(1.1) Co, według ciebie, decyduje o czeskości tego piwa?
Wiktionary
czas. sczechizować, czechizować ndk.
rzecz. czeski mrz., czechizm mrz., Czech mos., Czechy lm nm., Czeszka ż., czeszka ż., czeszczyzna ż.
przym. czeski
przysł. czesko
Wiktionary
1. opłata pobierana za naukę w prywatnych i społecznych szkołach podstawowych, średnich i wyższych;
2. opłata za określony typ studiów (zaoczne, wieczorowe) w uczelniach państwowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opłata za naukę
Wiktionary
Cz
Wikipedia
rzecz. cześć ż.
wykrz. cześć
przym. czestny
Wiktionary
ser podobny do czedara; chester
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) stpol. dostojnik, urzędnik
Wiktionary
(1.1) war. cześnik
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) daw. dający zaszczyt, honor; pełen cnót
Wiktionary
(1.1) – Ja was nie ciągnę – podjął prędkim głosem. – Ja czestny człowiek i co postawiłem, zapłacę, niech wam idzie na zdrowie. Nie usłuchacie rady, wasza wola! Ale mnie was serdecznie żal.
Wiktionary
rzecz. cześć ż., czczenie n., czciciel m., czcicielka ż., uczczenie n., uczta ż., czestne n., czesne n., uczciwość ż.
czas. czcić ndk., uczcić dk., poczcić dk.
przym. uczciwy, poczciwy
wykrz. cześć
Wiktionary
(1.1) zaszczytny, poczesny, honorowy, cnotliwy, prawy
Wiktionary
tkanina jedwabna
SJP.pl
związany z czesuczą
SJP.pl
1. język czeski;
2. to, co jest charakterystyczne dla Czech lub stamtąd pochodzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jęz. język czeski
(1.2) przest. zbiór cech typowych dla kultury i obyczajów czeskich
Wiktionary
(1.1) Na to odmienne rozwarstwienie polszczyzny i czeszczyzny wpłynęła inna historia obu języków.
Wiktionary
rzecz. Czechy nmos., Czech m., Czeszka ż., czeszka ż., czechizm mrz., czeski m., czeskość ż.
przym. czeski
przysł. czesko
Wiktionary
(1.1) czeski
Wiktionary
poddawać wpływom czeskim, rozszerzać wpływy czeskie; czechizować
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: rodzaj płóciennego buta sportowego na gumowej podeszwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. obuw. rodzaj wkładanej tenisówki czy baletki z gumowym paskiem, najczęściej w kolorze białym
Wiktionary
(1.1) Połowa klasy chodziła po szkole w czeszkach.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛʃka, AS: češka
Wiktionary
rzecz. Czech mos., Czeszka ż., Czechy nmos., czeskość ż., czeszczyzna ż., czechizm mrz., czeski mrz.
przym. czeski
przysł. czesko
Wiktionary
(1.1) jarmiłka, flaga
Wiktionary
Czeszów (niem. "Deutsch Hammer") – wieś w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Zawonia. Leży na Równinie Czeszowskiej, na prawym brzegu rzeki Sąsiecznicy.
Wikipedia
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Czesław od lat był wielką szychą w ministerstwie.
(1.1) Długo klęczał przed sarkofagiem błogosławionego Czesława u wrocławskich dominikanów.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛswaf, AS: česu̯af
Wiktionary
rzecz. Czesławowa ż., Czesławówna ż.
:: fż. Czesława ż.
:: zdrobn. Czesławek mos., Czesiek mos., Czesio mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Czesław
Wiktionary
Czasława, Czesława – staropolskie imię żeńskie, w czasach staropolskich notowane wyłącznie w formie Czasława. Składa się z członu "Cza-" („spodziewać się, oczekiwać”) i "-sława" („sława”). Mogło oznaczać „tę, która oczekuje sławy”. Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu "Cza-" w wyniku skrócenia członu "Czści-". Byłby to wówczas wariant nienotowanego imienia Czcisława. Jej męskie odpowiedniki to Czasław i Czesław.
Wikipedia
(1.1) Czesława to żeńska forma imienia Czesław.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛsˈwava, AS: česu̯ava
Wiktionary
rzecz. Czesław m.
:: zdrobn. Czesia, Cześka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesławy lub z nią związany
SJP.pl
Czesław z małżonką; Czesławowie
SJP.pl
Czesław z małżonką; Czesławostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Czesława (Czesławy) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
dawny, serbski oddział wojska złożony ze stu ludzi
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. wojsk. mniej więcej stuosobowy bałkański oddział;
Wiktionary
Czeta (bułg., serb. i mac. "чета") – w okresie panowania osmańskiego oddział uzbrojonych powstańców na Bałkanach, liczący zwykle około stu ludzi. Czety były podstawową powstańczą jednostką wojskową w czasie powstania kwietniowego 1876. W latach międzywojennych nazywano tak oddziały partyzanckie w Macedonii i Bułgarii. Od słowa "czeta" wywodzi się też określenie "Czetnicy".
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛta, AS: četa
Wiktionary
rzecz. czetnik
Wiktionary
w czasie II wojny światowej: uczestnik monarchistycznej partyzantki jugosłowiańskiej, uznającej zwierzchnictwo rządu emigracyjnego w Londynie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojownik serbski
Wiktionary
rzecz. czeta ż.
Wiktionary
1/100 ngultruma, bhutańskiej jednostki monetarnej
SJP.pl
Czetrum (ang. od 1974 do 1979 "chetrum", od 1979 "chhetrum") – moneta zdawkowa używana w Bhutanie, stanowiąca 1/100 część ngultruma. Po wprowadzeniu sztywnego kursu w 1979 stanowi równowartość 1 pajsy, czyli 1/100 rupii indyjskiej (wcześniej była to ½ rupii). W obiegu są monety 5, 10, 25 i 50 czetrumów oraz 1 ngultrum. Została wprowadzona w 1974, wcześniej walutą była rupia bhutańska, dzieląca się na 100 nyen pajs. W 2006 nieco zmieniono wygląd monet.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś, a dawniej miasteczko, na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie maniewickim;
Wiktionary
Czetwertnia (ukr. "Четвертня") – miejscowość na Ukrainie, w obwodzie wołyńskim, w rejonie łuckim.
Wikipedia
przym. czetwertyński
Wiktionary
(1.1) hist. war. Czetwiertnia
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. choina
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. gałązki drzew iglastych
Wiktionary
rzecz. czetyniok mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. opadłe igliwie
Wiktionary
rzecz. czetyna ż.
Wiktionary
język urzędowy Malawi; chewa
SJP.pl
[czytaj: cieWAPcici] danie kuchni bałkańskiej w postaci podłużnego kotleta z mielonego mięsa; cevapcici, ćevapčići
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. bałkańskie kotleciki z mięsa mielonego;
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛvapˈt͡ʃʲit͡ʃʲi, AS: čevapčʹičʹi
Wiktionary
dawniej: ginąć, niknąć, marnieć
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. sczeznąć)
(1.1) książk. ulegać marnowaniu, odchodzeniu, zamieraniu, znikaniu
Wiktionary
rzecz. czeznięcie n., czeźnięcie n.
czas. sczeznąć dk.
Wiktionary
(1.1) ginąć, umierać, zanikać, znikać
Wiktionary
zdrobnienie od: Czesława (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. imię|polski|ż. Czesława
forma rzeczownika.
(2.1) D. B. lp. od: Czesiek
Wiktionary
(1.1) Wczoraj spotkałam Cześkę na mieście.
Wiktionary
rzecz. Czesiek mos., Czesław mos., Czesława ż., Czesia ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Czesia
Wiktionary
Czesiek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Cześka lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czereśnia
Wiktionary
(1.1) Idymy na chaby do Ynsta na cześnie
Wiktionary
w dawnej Polsce: urzędnik dworski usługujący królowi w czasie uczt przy stole (podający kielich z winem), mający pod opieką piwnicę panującego; później urząd tylko tytularny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. urzędnik nadworny opiekujący się królewską piwnicą i usługujący przy dworskich ucztach, podający władcy do stołu;
(1.2) hist. później, od XIV wieku, jedynie ziemski urząd tytularny z imiennie przysługującym tytułem honorowym
Wiktionary
Cześnik – urzędnik nadworny w średniowiecznej Polsce (XIII wiek), dbający o „piwnicę” monarchy, a podczas biesiady podający mu puchary z winem. Od XIV w. urząd ten stał się honorowy (na przykład cześnik koronny), a więc niepociągający za sobą żadnych obowiązków. W Rzeczypospolitej Szlacheckiej był niższym urzędem ziemskim (w hierarchii urzędów (1768) w Koronie przed łowczym i za podstolim, na Litwie przed horodniczym i za podczaszym).
Wikipedia
rzecz. cześnikostwo n., cześnikiewicz mos., cześnikowic / cześnikowicz mos.; Cześnikowicz, Cześnikowski, geogr. Cześniki
:: fż. cześnikowa, cześnikówna
czas. cześnikować ndk.
Wiktionary
dawniej: żona cześnika
SJP.pl
dawniej: córka cześnika
SJP.pl
1. szacunek, chwała, uznanie, poważanie, kult;
2. dobre imię, godność, honor
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) poważanie
(1.2) stpol. stan cywilny
wykrzyknik
(2.1) pot. pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
(2.2) pot. pożegnanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Prezydent oddał cześć poległym żołnierzom.
(1.2) Zakonnicy to usłyszawszy, a temu sie – iż ta rzecz, acz dobrego umysłu, wszakże niesłychana i zakonowi Mojżeszowemu przeciwna była – zumiawszy, to sobie umyślili, iżby sie Pana Boga – przyprawiwszy sie na to czujnościami, postami i modlitwami – poradzili i jego sie wolej, ktorą by sobie cześć obrać miała, dowiedzieli.
(2.1) Cześć, druhu!
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛɕt͡ɕ, AS: čeść
Wiktionary
rzecz. czczenie n., czciciel m., czcicielka ż., uczczenie n., uczta ż., czestne n., czesne n., uczciwość ż.
czas. czcić ndk., uczcić dk., poczcić dk.
przym. czestny, uczciwy, poczciwy
Wiktionary
(1.1) szacunek, honor, hołd
(2.1) ofic. neutr. dzień dobry; środ. młodz. hej; slang. siema, siemka, siemasz; czołem, witaj
(2.2) ofic. neutr. do widzenia; pa; slang. nara, narka, siema
Wiktionary
miasto w Korei Północnej
SJP.pl
miasto w Korei Południowej
SJP.pl
chińska jednostka długości odpowiadająca 32 cm; cze; chi
SJP.pl
rodzaj roślinożernego dinozaura z rodziny stegozaurów
SJP.pl
Czialingozaur – rodzaj wymarłych dinozaurów ptasiomiednicznych z rodziny stegozaurów zamieszkujących tereny dzisiejszych Chin w epoce jury późnej. Czialingozaur jest pierwszym opisanym stegozaurem z Chin.
Wikipedia
język z rodziny bantu używany w południowo-środkowej Afryce, język urzędowy Malawi; chichewa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w północno-zachodniej Słowacji
Wiktionary
główny mechanik na statku; chief
SJP.pl
dotyczący Chicago (miasto w Stanach Zjednoczonych); chicagowski, chicagoski
SJP.pl
wiewiórka czikari - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych; sosnowiórka szara
SJP.pl
czikosz;
1. pasterz koni na stepach węgierskich;
2. lekceważąco: mieszkaniec bałkańskich rejonów pasterskich
SJP.pl
czikos;
1. pasterz koni na stepach węgierskich;
2. lekceważąco: mieszkaniec bałkańskich rejonów pasterskich
SJP.pl
tropikalna choroba wirusowa przenoszona przez komary, objawiająca się gorączką i bólem mięśni; chikungunya
SJP.pl
chili, chilli, chile;
1. ogół gatunków papryki, których owoce mają bardzo ostry smak;
2. owoc czili - rośliny;
3. przyprawa ze sproszkowanych owoców czili - rośliny;
4. ostry sos z dodatkiem czili - przyprawy lub strączków rośliny
SJP.pl
potocznie: odpoczywanie, relaksowanie się, odprężanie się; chillowanko
SJP.pl
młodzieżowo: czilować się - odpoczywać, relaksować się; chillować się
SJP.pl
rodzaj kwefu noszonego przez kobiety muzułmańskie, zrobionego z siatki włosianej
SJP.pl
wojna wyzwoleńcza w Afryce, zwłaszcza taka, której celem jest ustanowienie władzy Murzynów
SJP.pl
rodzaj złącza elektronicznego; cinch, chinch
SJP.pl
gryzoń z rodziny szynszylowatych o srebrzystoszarej sierści, podobny do wiewiórki, żyjący gromadnie w Ameryce Południowej, ceniony ze względu na futro; szynszyla
SJP.pl
układ scalony wyprodukowany w jednym krysztale krzemu; chip
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. zob. chip.
Wiktionary
(1.1) Lutowanie czipów jest bardzo trudne.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲip, AS: čʹip
Wiktionary
rzecz. chips / czips m.
przym. czipowy
Wiktionary
(1.1) kość, kostka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) techn. wet. zaopatrywanie w czip
Wiktionary
(1.1) Rozpoczęto już w Polsce czipowanie psów na koszt gmin.
Wiktionary
rzecz. czip mrz., chip mrz.
czas. czipować ndk., zaczipować dk.
przym. chipowy, czipowy
Wiktionary
zakładać lub wszczepiać chipy, oznaczać coś, zwłaszcza zwierzęta, za pomocą specjalnych układów scalonych; chipować
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zaczipować)
(1.1) techn. wet. wyposażać w czip
Wiktionary
(1.1) Weterynarz pojechał czipować psy do sąsiedniej wsi.
Wiktionary
rzecz. czip mrz., czipowanie n., chip mrz.
przym. czipowy, chipowy
Wiktionary
→ czip; chipowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) elektron. związany z czipem, dotyczący czipu, wyposażony w czip
Wiktionary
(1.1) Odkąd zmienili karty magnetyczne na czipowe, pani Leokadia nie potrafiła korzystać z aparatu, zresztą z kartami magnetycznymi też nie dawała sobie rady.
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲiˈpɔvɨ, AS: čʹipovy
Wiktionary
rzecz. chip m., czip m., chipowanie ndk., czipowanie ndk., zachipowanie dk., zaczipowanie dk.
czas. chipować ndk., czipować ndk., zachipować dk., zaczipować dk.
przym. chipowy
Wiktionary
(1.1) chipowy
Wiktionary
cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; chips
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kulin. cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska;
Wiktionary
(1.1) Chłopaki, mamy piwo, czipsy i fajki, możemy zaczynać imprezę.
Wiktionary
rzecz. chip mrz., czip mrz.
Wiktionary
(1.1) chips
Wiktionary
zdrobnienie od: chips; chipsik
SJP.pl
cienki, smażony plasterek ziemniaczany, jedzony na zimno; chips
SJP.pl
[czytaj: czirlider] mężczyzna wykonujący w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; cheerleader
SJP.pl
kobieta wykonująca w przerwach meczów dynamiczne układy taneczne mające zachęcić drużynę do walki; cheerleaderka, pomponiarka
SJP.pl
zagrzewanie drużyny sportowej do walki przez cheerleaderki; cheerleading
SJP.pl
dotyczący Czirokezów, charakterystyczny dla Czirokezów; czerokeski
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czirokeski;
Wiktionary
rzecz. Czirokez mos., Czirokezka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem czirokeskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czirokeskim
(1.3) spisany, stworzony w języku czirokeskim
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃʲirɔˈkɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: čʹirokeskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
północnoamerykański Indianin, członek plemienia Czirokezów; Czerokez
SJP.pl
plemię Indian Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czerokezi
SJP.pl
Czirokezi, Czerokezi (nazwa własna "Tsalagi", Cherokee) – plemię Indian Ameryki Północnej, pierwotnie wywodzące się od Irokezów i zamieszkujące podgórskie, zachodnie obszary Karoliny Południowej i Północnej, północną Georgię i wschodnie Tennessee. Później większość jego członków została przymusowo przesiedlona na tereny płaskowyżu Ozark. Byli jednym z plemion wliczanych w skład grupy Pięciu Cywilizowanych Plemion. Posługują się językiem czirokeskim.
Wikipedia
Indianka Ameryki Północnej z grupy Irokezów; Czerokezka
SJP.pl
rodzaj antylopy z plemienia koziorożców
SJP.pl
dawne miasto obwodowe w południowej Syberii; Czyta
SJP.pl
osoba oszukująca w grze komputerowej; cheater
SJP.pl
kobieta oszukująca w grze komputerowej; cheaterka
SJP.pl
środowiskowo: oszukiwać w grze komputerowej; cheatować
SJP.pl
skrótowiec w funkcji rzeczownika rodzaju nijakiego
(1.1) = centrum zarządzania kryzysowego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡sɛ‿zɛt‿ˈka, AS: ce‿zet‿ka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czkać.
Wiktionary
rzecz. czkawka ż.
czas. czkać ndk., czknąć dk.
Wiktionary
charakterystyczne odgłosy w następstwie wdechów spowodowanych okresowymi, nagłymi skurczami przepony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;
Wiktionary
Czkawka (łac. "singultus") – objaw chorobowy polegający na rytmicznie powtarzających się, mimowolnych skurczach przepony i mięśni oddechowych klatki piersiowej powodujących wdech z równoczesnym zamknięciem głośni, co wywołuje charakterystyczny odgłos.
Wikipedia
(1.1) Najczęstszą przyczyną czkawki u szczeniąt jest to, że łapczywie jedzą i połykają przy tym powietrze.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃkafka, AS: čkafka
Wiktionary
czas. czkać ndk., czknąć dk.
rzecz. czkanie ndk., czknięcie dk.
Wiktionary
wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę
Wiktionary
IPA: t͡ʃkat͡ɕ, AS: čkać
Wiktionary
rzecz. czkanie n., czkawka ż.
czas. czknąć dk.
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. wiukać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. Orenburg, nazwa oficjalna w latach 1938-1957
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. czkałowski
Wiktionary
wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony brzusznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czknąć.
Wiktionary
czas. czknąć
rzecz. czkawka ż.
Wiktionary
wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony brzusznej
SJP.pl
czasownik dokonany
(1.1) wydać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczu przepony; dokonany od|czkać.
Wiktionary
IPA: t͡ʃknɔ̃ɲt͡ɕ, AS: čknõńć
Wiktionary
czas. czkać
rzecz. czknięcie n., czkawka, czkanie
Wiktionary
skrót od: Centrum Zdrowia Matki Polki
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Augustów, Łomża, Litwa, Wileńszczyzna, Supraśl. wprowadzać w błąd, oszukiwać, zwodzić, mamić, bałamucić
(1.2) gw-pl|Litwa. pobolewać
(1.3) gw-pl|Supraśl. czarować
Wiktionary
(1.1) I cóż pan powiesz, panie dobrodzieju, o lekarzach? Ja sądzę, że oni, poprostu, tumanią i czmucą nas: czasami jak jaka baba, to o dwadzieścia razy lepiej zna się na rzeczy, aniżeli wszyscy doktorowie
(1.1) W stolicy narobiwszy długów, […] popasać dłużej nie mógł i wysunął się na prowincję czmucić poczciwych wieśniaków, którzy święcie wierzą w słowa, a jeszcze bardziej w rzeczy drukowane.
(1.1) Więc mów jasno i nie czmuć nas. Co znaczą twe skrzydła? Poznaj siebie samego, czyniąc mnie twym spowiednikiem.
(1.1) Literatura przeszłych okresów długo utrzymywała ogół w błędzie: nasycała go albo strawą zamorską, […] utopiczną, utworzoną wyobraźnią, albo do takiego stopnia przekształconą i uidealizowaną, że pierwowzór stawał się do niepoznania, w obłęd wprowadzał, czmucił i od prawdy odciągał.
Wiktionary
rzecz. czmuciciel mos., czmucicielka ż., czmut mos./mrz., czmutnik mos., czmuta ż.
czas. wyczmucić dk.
Wiktionary
(1.1) war. gw. Drohiczyn cmucić; gw-pl|Supraśl. czmonić; bałamucić, durzyć, mamić, oszukiwać, tumanić, zwodzić
(1.3) gw-pl|Supraśl. czmonić
Wiktionary
wykrzyknik oznaczający nagłą ucieczkę
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) onomatopeja imitująca szybkie ucieknięcie
Wiktionary
rzecz. czmychanie n., czmychnięcie n.
czas. czmychać ndk., czmychnąć dk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) uciekanie skądś w pośpiechu
Wiktionary
rzecz. czmychnięcie n.
czas. czmychać ndk., czmychnąć dk.
wykrz. czmych
Wiktionary
(1.1) uciekanie, umykanie; książk. pierzchanie; pot. podawanie tyłów, dawanie drapaka, zmiatanie, zwiewanie, zmykanie
Wiktionary
uciekać po kryjomu; opuszczać jakieś miejsce szybko, nagle, niepostrzeżenie
SJP.pl
czasownik
(1.1) pot. uciekać
Wiktionary
wykrz. czmych
rzecz. czmychanie n., czmychnięcie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czmychnąć.
Wiktionary
rzecz. czmychanie n.
czas. chmychnąć dk., czmychać ndk.
wykrz. czmych
Wiktionary
uciec skądś nagle, w pośpiechu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czniać.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃʲɲä̃ɲɛ, AS: čʹńä̃ńe
Wiktionary
czas. czniać
Wiktionary
potocznie: lekceważyć kogoś lub coś; trzniać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) posp. lekceważyć kogoś lub coś
Wiktionary
IPA: t͡ʃʲɲät͡ɕ, AS: čʹńäć
Wiktionary
rzecz. cznianie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czochać.
Wiktionary
czas. czochać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
trzeć, ocierać, drapać
SJP.pl
ławka z grzebieniem o stalowych zębach, służąca do odziarniania łodyg lnu; dziergaczka, dzierlica
SJP.pl
w zootechnice: urządzenie umożliwiające zwierzętom ocieranie się i usuwanie łuszczącego się nabłonka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czochrać.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔxˈrãɲɛ, AS: čoχrãńe
Wiktionary
czas. czochrać
Wiktionary
1. targać, splątywać włosy, sierść; wichrzyć, mierzwić;
2. trzeć o coś twardego;
3. regionalnie: oddzielać czochrami główki lnu i konopi od łodyg;
4. czochrać się -
a) o włosach: splątywać się, targać się; wichrzyć się, mierzwić się, zmierzwiać się;
b) ocierać się o coś twardego
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) targać, wichrzyć włosy lub sierść
(1.2) ocierać ciało, lub jego część, o coś twardego
(1.3) reg. roln. oddzielać główki lnu i konopii od łodyg przy pomocy czocher
czasownik zwrotny niedokonany czochrać się
(2.1) targać, wichrzyć sobie włosy
(2.2) o zwierzętach: trzeć się, ocierać swoje ciało o coś twardego
Wiktionary
(1.1) Chłopak czochrał ręką swoją bujną czuprynę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔxrat͡ɕ, AS: čoχrać
Wiktionary
rzecz. czochranie n.
czas. rozczochrać, rozczochrany
przym. rozczochrany
Wiktionary
(1.1) targać, wichrzyć, mierzwić
Wiktionary
wieś w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim
SJP.pl
Czochryń – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, w gminie Borne Sulinowo. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Starowice.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. spoż. soczewica
Wiktionary
rzecz. czoczkula ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. kulin. zupa z soczewicy
Wiktionary
rzecz. czoczka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
K2; najwyższy szczyt Karakorum
SJP.pl
zwężona przednia część lufy w broni myśliwskiej
SJP.pl
Czok ( choke – ‘dławić’), dławik – część śrutowej broni strzeleckiej (przede wszystkim strzelb) montowana u wylotu lufy. Ma on za zadanie zmniejszyć rozrzut śrutu, a co za tym idzie poprawić celność i zasięg broni. Czoki mogą być wymienne lub stałe.
Wielkość czoku (stopień przewężenia lufy) może wynosić:
Wikipedia
naszyjnik mocno przylegający do szyi; choker, dusik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. czekolada
Wiktionary
rzecz. czekolada ż., czekoladka ż.
przym. czekoladowy
przysł. czekoladowo
Wiktionary
Czoktawowie – grupa etniczna północnoamerykańskich Indian posługujących się językiem czoktawskim, największe wśród południowych plemion z językowej rodziny muskogejskiej. Zamieszkiwali środkowe i południowe połacie stanu Missisipi, gdzie zajmowali się uprawą ziemi. Ich nazwa pochodzi prawdopodobnie od hiszpańskiego słowa "chato" („płaski”), jako że spłaszczali sobie głowy.
Wikipedia
południowoindyjska dynastia panująca od ok. III w. p.n.e. do końca XII wieku na terenach Tamilnadu; Ćolowie
SJP.pl
najwyższy szczyt Ziemi w Himalajach Centralnych; Mount Everest
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach
Wiktionary
(1.1) Wanda zdobyła Czomolungmę jesienią.
Wiktionary
(1.1) Mount Everest, Qomolangma, Sagarmatha, Szczyt XV
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;
Wiktionary
Czona (ros. Чона) – rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja. Długość 802 km; powierzchnia dorzecza 40,6 tys. km².
Źródła na Płaskowyżu Nadleńskim; płynie w kierunku północnym po Wyżynie Środkowosyberyjskiej; dolina na przemian zwężająca się i rozszerzająca, liczne progi. Po wybudowaniu zapory Wilujskiej Elektrowni Wodnej na Wiluju ostatnie 250 km biegu rzeki stało się częścią Wilujskiego Zbiornika Wodnego.
Wikipedia
1. zatyczka w kształcie stożka; szpunt;
2. każdy stożkowaty przedmiot;
3. stożek ropny w uchyłkach migdałków (angina);
4. część jednego przedmiotu wkładana do pasującego kształtem wgłębienia w innym, pozwalająca na ich połączenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. w budowie maszyn: część osi lub wału, na której osadzone jest łożysko lub sprzęgło
(1.2) techn. w ciesielstwie: klin stanowiący rodzaj połączenia
(1.3) techn. w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) icht. nazwa systematyczna|Zingel|ref=tak., rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny okoniowatych;
(2.2) icht. ryba z rodzaju czop (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(3.1) daw. pot. obraź. niezdara, niedołęga, gapa, głupi człowiek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) A w końcu zręcznie połączył obie części kilkoma czopami.
(3.1) Bylibyśmy czopami, gdybyśmy go tak pozostawili na łasce losu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔp, AS: čop
Wiktionary
rzecz. czopowanie n., czopkowanie n., zaczopowanie n., zaczopkowanie n., czopuch m., Czopowice nmos., Czop m.
:: zdrobn. czopek m.
czas. czopować ndk., zaczopować dk., czopkować ndk., zaczopkować dk.
przym. czopowy, czopkowy
Wiktionary
(1.3) szpunt, zatyczka
Wiktionary
1. mały czop (stożkowata zatyczka)
2. postać leku w kształcie stożka
3. każdy niewielki przedmiot mający stożkowaty kształt
4. typ komórki światłoczułej tworzącej siatkówkę oka
5. mały ropiejący stożek tworzący się na migdałkach w czasie anginy
6. mały bolec łączący dwa przedmioty lub części urządzeń
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: czop
(1.2) mały czop
(1.3) med. farm. lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;
(1.4) anat. światłoczuły receptor siatkówki oka;
(1.5) przen. grub. o kimś, kto bezceremonialnie podlizuje się – „włazi w dupę”
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) To lekarstwo przyjmuje się w formie czopka.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔpɛk, AS: čopek
Wiktionary
rzecz. czop m., czopowanie n., czopkowanie n., zaczopowanie n., zaczopkowanie n., czopuch m., Czopowice nmos., Czop m.
czas. czopować ndk., zaczopować dk., czopkować ndk., zaczopkować dk.
przym. czopowy, czopkowy
Wiktionary
(1.2) szpuncik, zatyczka
Wiktionary
maszyna służąca do robienia czopów
SJP.pl
Czopiarka – urządzenie zegarmistrzowskie służące do polerowania czopów kół zębatych zegarków. W skład wyposażenia czopiarki wchodzą wkładki do czopów o różnej długości i grubości.
Czopiarka może być napędzana silnikiem elektrycznym, korbką ręczną lub smykiem.
Wikipedia
mały czop (zatyczka); czopek
SJP.pl
→ czopek
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący czopka
Wiktionary
rzecz. czop mzw./mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czopować.
Wiktionary
rzecz. zaczopowanie n., czop m., czopek m., czopownica ż., czopnica ż.
czas. czopować ndk., zaczopować dk.
Wiktionary
zatykać czopem
SJP.pl
dawniej: podatek płacony przez mieszczan od wyrobu piwa, gorzałki, miodu i wina
SJP.pl
Czopowe – wprowadzony w Polsce w drugiej połowie XV wieku podatek od wyrobu, importu oraz sprzedaży piwa, wódki, miodu i wina. Obecnie jego odpowiednikiem jest podatek akcyzowy na alkohol.
Wikipedia
piła do wycinania czopów z drewna; piła czopowa
SJP.pl
związany z czopem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czopem, dotyczący czopu
Wiktionary
rzecz. czop mrz., czopek mrz.
Wiktionary
w dawnych piecach staropolskich otwór odprowadzający dym do komina; cepuch
SJP.pl
Czopuch – element stanowiący połączenie otworów wylotowych spalin z paleniska pieca lub kotła z kanałami kominowymi. Powinien być prowadzony jak najkrótszą drogą, najlepiej po linii prostej.
Jeśli to konieczne czopuch wyposażony jest w:
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czarny
(1.2) gw-pl|Górny Śląsk. brudny
Wiktionary
(1.1) Takigo czornego psa to żech jeszcze nie widzioł
(1.2) Justa mo zawsze czorne pazury.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim;
Wiktionary
Czorsztyn – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Czorsztyn.
Wikipedia
(1.1) Pan Jan przeprowadził się do Czorsztyna latem zeszłego roku.
Wiktionary
rzecz. czorsztynianin mos., czorsztynianka ż.
przym. czorsztyński
Wiktionary
mieszkaniec Czorsztyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Czorsztyna
(1.2) osoba pochodząca z Czorsztyna, urodzona w Czorsztynie
Wiktionary
(1.1) Żadnemu z czorsztynian nie przypadł do gustu pomysł wójta.
(1.2) Wychodząc za rodowitego czorsztynianina, marzyła o zamieszkaniu w Pieninach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɔrʃtɨ̃ˈɲä̃ɲĩn, AS: čorštỹńä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Czorsztyn mrz.
:: fż. czorsztynianka ż.
przym. czorsztyński
Wiktionary
mieszkanka Czorsztyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Czorsztyna
(1.2) kobieta pochodząca z Czorsztyna, urodzona w Czorsztynie
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɔrʃtɨ̃ˈɲãnka, AS: čorštỹńãnka
Wiktionary
rzecz. Czorsztyn mrz.
:: fm. czorsztynianin mos.
przym. czorsztyński
Wiktionary
przymiotnik od: Czorsztyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do Czorsztyna, związany z Czorsztynem
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Czorsztyna lub czorsztynian, mający cechy lub właściwości przypisywane Czorsztynowi lub czorsztynianom
Wiktionary
(1.1) Szlak biegnie grzbietem Pienin Czorsztyńskich.
Wiktionary
rzecz. Czorsztyn mrz., czorsztynianin mos., czorsztynianka ż.
Wiktionary
potocznie:
1. szatan, bies, diabeł; czart;
2. osoba dokuczająca innym, nieprzyjemna dla innych;
3. osoba ruchliwa, żywotna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) diabeł, czart
(1.2) przen. o człowieku złym
(1.3) żart. o człowieku pełnym energii, sprytnym
Wiktionary
rzecz. czart mzw./mos.
przym. czarci
Wiktionary
miasto na Ukrainie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto wydzielone z rejonu na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, siedziba rejonu czortkowskiego, położone nad Seretem;
Wiktionary
Galeria: cerkwie
Wikipedia
przym. czortkowski
Wiktionary
(1.1) hist. war. Czartków
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) reg. środ. slang. stary, zniszczony samochód
Wiktionary
(1.1) Jego samochód to wielka klekocząca czortopchajka.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɔrtɔpˈxajka, AS: čortopχai ̯ka
Wiktionary
(1.1) dezel, fajans, grat, gruchot, klamot, klekot, obdrapaniec, próchno, przeżytek, relikt, rupieć, rzęch, skansen, starocie, staroć, szmelc, śmieć, wrak, zabytek, złom
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim;
Wiktionary
przym. czortowiecki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czoszą, dotyczący Czoszy
Wiktionary
rzecz. Czosza ż.
Wiktionary
dwuletnia roślina z rodziny krzyżowych, o białych, pachnących czosnkiem kwiatach, stosowana w medycynie ludowej
SJP.pl
Czosnaczek ("Alliaria" Heist. ex Fabr.) – rodzaj roślin należący do rodziny kapustowatych. Obejmuje dwa gatunki występujące w Europie, północno-zachodniej Afryce i zachodniej Azji. W całym zasięgu rodzaju, także w Polsce, występuje czosnaczek pospolity "A. petiolata". Jako gatunek zawleczony i inwazyjny obecny jest także w USA, Kanadzie i Argentynie. W rejonie Kaukazu rośnie "Alliaria taurica".
Wikipedia
dwuletnia, cebulkowa roślina warzywna, używana jako przyprawa kuchenna oraz środek leczniczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Allium|L.|ref=tak., rodzaj roślin z podrodziny czosnkowych obejmujący około siedmiuset gatunków;
(1.2) bot. roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
(1.3) spoż. jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.2) Czosnek zwyczajny i czosnek niedźwiedzi to dwa gatunki z rodzaju Allium. Obydwa gatunki czosnku mają znaczenie w zielarstwie.
(1.2) Na tej grządce rośnie czosnek.
(1.2) Czosnki ozdobne polecam do każdego ogrodu, ładnie się prezentują w każdym towarzystwie.
(1.3) Czosnek jest szeroko stosowany jako przyprawa.
(1.3) Czosnek był znany już w starożytności jako artykuł spożywczy i środek leczniczy.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔsnɛk, AS: čosnek
Wiktionary
rzecz. czosnkówka ż., czosnkowe nmos., czosnkowanie n., poczosnkowanie n., czosnkowate nmos.
:: zdrobn. czosneczek m.
czas. czosnkować ndk., poczosnkować dk.
przym. czosnkowy
przysł. czosnkowo
Wiktionary
(1.3) gw. Górny Śląsk knoblech, knobloch
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czosnkować.
Wiktionary
rzecz. nieczosnkowanie n., czosnek mrz.
czas. czosnkować ndk.
Wiktionary
rodzina obejmująca około 700 gatunków roślin zielnych z klasy jednoliściennych, występujących w strefie umiarkowanej na całej kuli ziemskiej (z wyjątkiem Australii i Nowej Zelandii); należą do niej między innymi: czosnek, cebula zwyczajna, agapant
SJP.pl
podobny do czosnku
SJP.pl
podrodzina roślin zielnych z rodziny amarylkowatych; czosnkowe
SJP.pl
podrodzina roślin zielnych z rodziny amarylkowatych; czosnkowce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. bot. nazwa systematyczna|Allioideae|Herb.|ref=tak., podrodzina roślin zielnych zaliczana do rodziny amarylkowatych;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Liczne gatunki czosnkowych uprawiane są jako rośliny ozdobne.
Wiktionary
przym. czosnkowy
rzecz. czosnek mrz.
Wiktionary
przedstawiciel podrodziny roślin zielnych z rodziny amarylkowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od: czosnek
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔsn̥ˈkɔvɨ, AS: čosn̦kovy
Wiktionary
rzecz. czosnek m., czosnkowe nmos.
Wiktionary
błotniszka czosnkówka - gatunek owada z rodziny błotniszkowatych
SJP.pl
przymiotnik od: Czosnów
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Czosnów (do 1 stycznia 1997 nosiła nazwę Czosnów Pierwszy) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie nowodworskim, w gminie Czosnów. Siedziba gminy Czosnów.
Do 1954 roku siedziba gminy Cząstków. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czosnów. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa warszawskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w północnej Rosji europejskiej, w obwodzie archangielskim, uchodzi do Zatoki Czoskiej Morza Barentsa
Wiktionary
przym. czoski
Wiktionary
dawniej: ozdobne przykrycie na konia; czaprak
SJP.pl
Czołdar (osm.-tur. "czułtar") – długie, wykonane z wełny okrycie konia, które zakrywa jego przód, barki i częściowo szyję.
Wikipedia
pozdrowienie, przywitanie popularne w wojsku oraz pomiędzy osobami o większej zażyłości
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) wojsk. służy do pozdrowienia (przywitania) przełożonych oraz zwierzchników
(1.2) wojsk. służy do pozdrowienia (pożegnania) przełożonych oraz zwierzchników
forma rzeczownika.
(2.1) N. lp. zobacz. czoło
Wiktionary
(1.1) Czołem Panie Prezydencie!
(1.2) Czołem Dowódco! Jadę na interwencję.
(2.1) Nie wal czołem w mur!
Wiktionary
rzecz. czoło n., czółko n.
Wiktionary
(1.1) witam
(1.2) żegnam, pozdrawiam
(2.1) głową
Wiktionary
rodzaj silnie uzbrojonego i opancerzonego wozu bojowego na zawieszeniu gąsienicowym, przystosowanego do poruszania się w trudnym terenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wojsk. pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;
Wiktionary
Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą ognia płaskotorowego. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.
Wikipedia
(1.1) Współczesne działo, szczególnie działo bezodrzutowe, musi trafić w czołg od pierwszego strzału.
(1.1) Nasi rozbili w Poznańskiem sto czołgów, siedemdziesiąt samolotów strącono.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔwk, AS: čou̯k
Wiktionary
rzecz. czołgista m., czołgistka ż., czołgowisko n., czołganie n., przeczołganie n., wyczołganie n.
:: zgrub. czołgisko n.
czas. czołgać ndk., przeczołgać dk., wyczołgać dk.
przym. czołgowy
Wiktionary
(1.1) przest. tank
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czołgać.
Wiktionary
(1.1) Ogromna część polskich firm to poligony czołgania pracowników.
Wiktionary
rzecz. czołg m., czołgista m., przeczołganie n., czołgisko n.
czas. czołgać się, czołgać ndk., przeczołgać dk.
przym. czołgowy
Wiktionary
narożna ozdoba kamienna bazy kolumny romańskiej; żabka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) archit. element zdobniczy w architekturze, najczęściej występujący w większej ilości
Wiktionary
(1.1) żabka
Wiktionary
1. poniżać kogoś;
2. zmuszać kogoś do poruszania się na czworakach
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) pot. pejor. powodować czyjeś upokorzenie lub poniżenie
(1.2) zmuszać kogoś do czołgania się (2.1)
(2.2) przen. poniżać się przed kimś
(2.3) przen. książk. o mgle lub dymie: snuć się nisko, tuż nad ziemią
Wiktionary
(1.2) Po co czołgać ludzi po lesie?
(2.1) Od rana na poligonie czołgamy się na zmianę z okopywaniem się.
(2.2) Nie ma mowy, nie będę czołgał się przed dyrektorem skamlając o podwyżkę.
(2.3) Dziś wśród zgliszczów leżą pomięte winnice, a z nich dym czołga się w niebo nie już kłębami, ale niciami (…) sic.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔwɡat͡ɕ, AS: čou̯gać
Wiktionary
rzecz. czołgisko n., przeczołganie n., czołganie n., czołg m., czołgista m., czołgistka ż.
czas. przeczołgać dk., przeczołgiwać ndk., wyczołgać dk., wyczołgiwać ndk., odczołgać dk., odczołgiwać ndk.
przym. czołgowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzad. pot. zgrub. od: czołg
(1.2) rzad. pot. duży czołg
Wiktionary
(1.1) Tak się czepiacie T-34, może to i faktycznie zawodne czołgisko było ale przyzwoite jeśli chodzi o parametry jezdne i uzbrojenie i oczywiście nadające się do MASOWEJ produkcji. sic.
Wiktionary
rzecz. czołg mrz., czołgista m., czołgistka ż., czołgowisko n., czołganie n., przeczołganie n., wyczołganie n.
czas. czołgać ndk., przeczołgać dk., wyczołgać dk.
przym. czołgowy
Wiktionary
żołnierz z formacji pancernej czołgów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wojsk. żołnierz obsługujący czołg
Wiktionary
(1.1) Pijani czołgiści w kącie ryczeli na całe gardło bawarskie piosenki.
(1.1) Kiedyś wszyscy czołgiści używali hełmofonów ze słuchawkami i laryngofonami.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔwʲˈɟista, AS: čou̯ʹǵista
Wiktionary
rzecz. czołg m., czołganie n., czołgowisko n., przeczołganie n., czołgisko n.
przym. czołgowy
czas. czołgać się, czołgać
Wiktionary
(1.1) pot. pancerniak
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ornit. dzięcioł
Wiktionary
ćwiczebny poligon z torem przeszkód dla czołgów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wojsk. miejsce (poligon) przeznaczone na ćwiczenia czołgów
Wiktionary
(1.1) Brygada Pancerna odbyła ćwiczenia na moskiewskim czołgowisku.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɔwɡɔˈvʲiskɔ, AS: čou̯govʹisko
Wiktionary
rzecz. czołg m., czołgista m., czołgisko n.
przym. czołgowy
Wiktionary
związany z czołgiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czołgiem; składający się z czołgów
Wiktionary
(1.1) Zaraz po wejściu na teren posesji odkryli arsenał, którego się nie spodziewali… Przy bramie wjazdowej leżała zabytkowa gąsienica czołgowa i koło, których szukano.
Wiktionary
rzecz. czołgisko n., czołg mrz., czołgista mos., czołgistka ż., czołgowisko n., czołganie n., przeczołganie n., wyczołganie n.
czas. czołgać ndk., przeczołgać dk., wyczołgać dk.
Wiktionary
1. część twarzy człowieka nad brwiami i nosem;
2. część przednia czegoś; przód, front, fasada;
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) anat. część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi
(1.2) początek, przednia część czegoś rozciągniętego
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój tato ma wysokie czoło.
(1.2) Lance Armstrong wysuwa się na czoło peletonu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔwɔ, AS: čou̯o
Wiktionary
rzecz. czołówka ż., czelność ż., czołowanie n.
:: zdrobn. czółko n.
czas. czołować ndk.
przym. czołowy, czelny
przysł. czołowo
wykrz. czołem
Wiktionary
(1.2) początek, awangarda
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czołobitnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czołobitny
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czołobitne; cecha tych, którzy są czołobitni
Wiktionary
przym. czołobitny
przysł. czołobitnie
Wiktionary
(1.1) hołdownictwo
Wiktionary
uniżony, pełen pokory, służalczy, hołdowniczy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pełen pokory i szacunku wobec kogoś, w sposób aż służalczy
Wiktionary
(1.1) Na uwagę, że warto byłoby propagandę uczynić mniej czołobitną wobec ZSRR i bardziej strawną dla Polaków, premier odpowiada: "Wszystko, co zrobicie w tej dziedzinie, będzie rozumiane w Moskwie jako propaganda antyradziecka".
(1.1) Kiedy Aleksander zaczął wprowadzać perski ceremoniał, Kallistenes buntował się przeciwko czołobitnym obyczajom i został stracony za udział w spisku.
(1.1) Otóż, Wysoka Izbo, ja nie pisałem i nie będę pisał czołobitnych listów do kogokolwiek.
(1.1) W końcu nie od parady “drogi Aleksander” jest najwierniejszym w tej części Europy przyjacielem prezydenta Busha, a premier Miller jednym z ośmiu czołobitnych “ministrantów”, żeby jeden z drugim kanclerz, czy inny Chirac wypominali nam serwilizm.
Wiktionary
rzecz. czołobitność ż.
przysł. czołobitnie
Wiktionary
(1.1) służalczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodzaju nazwa systematyczna|Prionops|ref=tak.;
Wiktionary
1. związany z czołem (częścią głowy);
2. jeden z pierwszych, wysuwający się na pierwszy plan; przodujący, wybitny, główny;
3. znajdujący się na przedzie; przedni, frontowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) anat. dotyczący czoła
(1.2) główny, wiodący
(1.3) frontowy, przedni
Wiktionary
(1.2) Generał Eugeniusz Kuszko w imieniu naczelnego dowódcy WP odczytał rozkaz o odznaczeniu pośmiertnym czołowych bohaterów powstania w getcie.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔˈwɔvɨ, AS: čou̯ovy
Wiktionary
rzecz. czółko n., czołówka ż., czoło
Wiktionary
1. pierwsze szeregi, front;
2. wysunięta na czoło grupa zawodników w biegu lub rajdzie;
3. grupa ludzi wybitnych, elita;
4. wstępna część filmu;
5. najważniejsza wiadomość lub artykuł w gazecie, zamieszczone na czołowym miejscu;
6. potocznie: zderzenie czołowe samochodów;
7. latarka noszona na czole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. początkowa część poruszającej się grupy
(1.2) latarka noszona na głowie
(1.3) telew. planszaansze początkowe filmu
(1.4) streszczenie informacji prasowej na jej początku
(1.5) grupa jednostek najlepszych w danej klasyfikacji
(1.6) pot. zderzenie czołowe pojazdów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Biegacze czołówki mają kadencję na poziomie 90-100 k/min, podczas gdy średnia biegających niezawodowo to coś pomiędzy 80 a 85 k/min. (z [http://www.napieraj.pl/xoops/modules/newbb/viewtopic.php?post_id=17377 Internetu])
(1.5) W rankingu ta firma jest w samej czołówce.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔˈwufka, AS: čou̯ufka
Wiktionary
rzecz. czoło n., czółko n., czelność ż., naczelny m., naczelna ż.
przym. czołowy, czołówkowy, naczelny
Wiktionary
związany z czołówką
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
potoczna nazwa WCzK, czyli organizacji poprzedzającej NKWD i KGB w Rosji sowieckiej; czerezwyczajka
SJP.pl
zgrubienie od: czterdziestka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od czterdziestka (wszystkie znaczenia, zwykle czterdzieści lat)
Wiktionary
(1.1) Na parkiecie szalały same czterdziechy.
(1.1) Markowi stuknęła czterdziecha i nagle zaczął się oglądać za małolatami.
Wiktionary
rzecz. czterdziestka ż.
licz. czterdzieści, czterdziesty
przym. czterdziesty
Wiktionary
coś, co zajmuje czterdzieste miejsce lub jest związane z liczbą 40, np. pokój
SJP.pl
1. liczba czterdzieści;
2. wiek czterdziestu lat;
3. pokój, autobus, dom itp. oznaczony numerem 40;
4. to, co się składa z czterdziestu jednostek, części, np. grupa czterdziestoosobowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 40
(1.2) całość składająca się z czterdziestu części, elementów lub jednostek
(1.3) wiek 40 lat
(1.4) pot. kobieta w wieku 40 lat
(1.5) coś określone liczbą lub numerem 40
Wiktionary
Czterdziestka – część wsi Sipiory w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Kcynia.
Z dniem 1.12.2009 Czterdziestka została wyodrębniona jako część wsi Sipiory.
Wikipedia
(1.1) PIN do drzwi składnicy to po prostu dwie czterdziestki, to bardzo proste, nie sposób nie zapamiętać.
(1.2) Kapitan z pompą zameldował, że cała czterdziestka marynarzy jest gotowa do rejsu.
(1.3) Mój profesor jest gdzieś koło czterdziestki.
(1.3) Singielka, dawniej stara panna, może być młoda, co oznacza w dzisiejszych czasach, że ma około czterdziestki.
(1.5) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem czterdziestkę.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstka, AS: čterʹʒ́estka
Wiktionary
rzecz. czterdziecha ż.
przym. czterdziesty
licz. czterdzieści, czterdzieścioro
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 44
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 44
(1.3) całość składająca się z czterdziestu czterech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną czterdziestkęczwórkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym czterdziestkaczwórka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała czterdziestkaczwórka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaˈt͡ʃfurka, AS: čterʹʒ́estkačfurka
Wiktionary
przym. czterdziesty czwarty
liczgł. czterdzieści cztery
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 42
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 42
(1.3) całość składająca się z czterdziestu dwóch części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Na tablicy wyników pojawiła się czterdziestkadwójka.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to czterdziestkadwójka szwankuje.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą czterdziestkędwójkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaˈdvujka, AS: čterʹʒ́estkadvui ̯ka
Wiktionary
przym. czterdziesty drugi
liczgł. czterdzieści dwa
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 49
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 49
(1.3) całość składająca się z czterdziestu dziewięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) PIN do drzwi składnicy to po prostu dwie czterdziestkidziewiątki, to bardzo proste, nie sposób nie zapamiętać.
(1.2) Do centrum miała nas zabrać czterdziestkadziewiątka, a tymczasem okazało się, że po sezonie zmieniono trasy i rozkłady jazdy.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą czterdziestkędziewiątkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkad͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntka, AS: čterʹʒ́estkaʒ́evʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. czterdziesty dziewiąty
liczgł. czterdzieści dziewięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 41
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 41
(1.3) całość składająca się z czterdziestu jeden części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest czterdziestkajedynka.
(1.2) Z urny pełnej ponumerowanych kul wylosowałem czterdziestkęjedynkę.
(1.3) Muzealnik z pietyzmem rozłożył w nowej podświetlanej gablocie całą czterdziestkęjedynkę średniowiecznych artefaktów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkajɛˈdɨ̃nka, AS: čterʹʒ́estkai ̯edỹnka
Wiktionary
przym. czterdziesty pierwszy
liczgł. czterdzieści jeden
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 45
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 45
(1.3) całość składająca się z czterdziestu pięciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Osoby mające w dacie urodzenia numerologiczną czterdziestkępiątkę wyróżniają się odwagą i poczuciem humoru.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to czterdziestkapiątka szwankuje.
(1.3) W kolekcji średniowiecznych monet do pełnej czterdziestkipiątki brakuje mi jeszcze ośmiu unikatów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaˈpʲjɔ̃ntka, AS: čterʹʒ́estkapʹi ̯õntka
Wiktionary
przym. czterdziesty piąty
liczgł. czterdzieści pięć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 47
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 47
(1.3) całość składająca się z czterdziestu siedmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Gość przy stole z ruletką z niedowierzaniem patrzył, jak kula zatrzymuje się na czterdziestcesiódemce.
(1.2) Na odświeżanym w czasie rzeczywistym podglądzie zaworów wyraźnie widać, że to czterdziestkasiódemka szwankuje.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała czterdziestkasiódemka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaɕuˈdɛ̃mka, AS: čterʹʒ́estkaśudẽmka
Wiktionary
przym. czterdziesty siódmy
liczgł. czterdzieści siedem
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 46
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 46
(1.3) całość składająca się z czterdziestu sześciu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest czterdziestkaszóstka.
(1.2) Muszę nauczyć się na pamięć stu sutr, a ciągle mam problemy z czterdziestkąszóstką.
(1.3) Kapitan z pompą zameldował, że cała czterdziestkaszóstka marynarzy jest gotowa do rejsu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaˈʃustka, AS: čterʹʒ́estkašustka
Wiktionary
przym. czterdziesty szósty
liczgł. czterdzieści sześć
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 43
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 43
(1.3) całość składająca się z czterdziestu trzech części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Jego szczęśliwą liczbą jest czterdziestkatrójka.
(1.2) W serii komiksów o Eryku Krwawym czterdziestkatrójka była pozycją najtrudniejszą do zdobycia.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała czterdziestkatrójka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkaˈtrujka, AS: čterʹʒ́estkatrui ̯ka
Wiktionary
przym. czterdziesty trzeci
liczgł. czterdzieści trzy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 48
(1.2) coś określone liczbą lub numerem 48
(1.3) całość składająca się z czterdziestu ośmiu części, elementów lub jednostek
Wiktionary
(1.1) Na tablicy wyników pojawiła się czterdziestkaósemka.
(1.2) Do centrum miała nas zabrać czterdziestkaósemka, a tymczasem okazało się, że po sezonie zmieniono trasy i rozkłady jazdy.
(1.3) Po udanej misji na Ziemię powróciła cała czterdziestkaósemka kosmonautów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstkauˈsɛ̃mka, AS: čterʹʒ́estkausẽmka
Wiktionary
przym. czterdziesty ósmy
liczgł. czterdzieści osiem
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą czterdzieści, dotyczący liczby czterdzieści
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści cztery lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści cztery lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestoczterolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estočterolatek
Wiktionary
przym. czterdziestoczteroletni
rzecz. czterdziestoczterolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści cztery lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści cztery lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestoczterolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estočterolatka
Wiktionary
przym. czterdziestoczteroletni
rzecz. czterdziestoczterolatek m.
Wiktionary
mający czterdzieści cztery lata, trwający czterdzieści cztery lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści cztery lata
(1.2) trwający czterdzieści cztery lata
Wiktionary
(1.1) Jej porywacz, czterdziestoczteroletni technik, w obawie przed zdemaskowaniem popełnił samobójstwo, rzucając się pod pociąg.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estočteroletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestoczterolatek m., czterdziestoczterolatka ż.
Wiktionary
mający czterdzieści dni, trwający czterdzieści dni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający czterdzieści dni
Wiktionary
(1.1) Deszcze na lipca pierwszego, drugiego, zapowiedzią deszczu czterdziestodniowego.
(1.1) Właśnie rozpoczęliśmy czterdziestodniowy post.
Wiktionary
trwający czterdzieści dwie godziny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści dwa lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści dwa lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestodwulatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔdvuˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estodvulatek
Wiktionary
przym. czterdziestodwuletni
rzecz. czterdziestodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści dwa lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści dwa lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestodwulatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔdvuˈlatka, AS: čterʹʒ́estodvulatka
Wiktionary
przym. czterdziestodwuletni
rzecz. czterdziestodwulatek m.
Wiktionary
mający czterdzieści dwa lata, trwający czterdzieści dwa lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści dwa lata
(1.2) trwający czterdzieści dwa lata
Wiktionary
(1.1) Wyjaśniona została sprawa przemytu do Włoch zabytkowych przedmiotów, jakiego próbował dokonać w marcu czterdziestodwuletni rencista z Kielc.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔdvuˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estodvuletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestodwulatek m., czterdziestodwulatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści dziewięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestodziewięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estoʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. czterdziestodziewięcioletni
rzecz. czterdziestodziewięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści dziewięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści dziewięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestodziewięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estoʒ́evʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. czterdziestodziewięcioletni
rzecz. czterdziestodziewięciolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści dziewięć lat
(1.2) trwający czterdzieści dziewięć lat
Wiktionary
(1.1) Czterdziestodziewięcioletni mieszkaniec Poręby Wielkiej wpadł w ręce oświęcimskiej policji, którą próbował przekupić.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoʒ́evʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestodziewięciolatek m., czterdziestodziewięciolatka ż.
Wiktionary
trwający czterdzieści godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który trwa czterdzieści godzin
Wiktionary
trwający 41 godzin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści jeden lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści jeden lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestojednolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estoi ̯ednolatek
Wiktionary
przym. czterdziestojednoletni
rzecz. czterdziestojednolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści jeden lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści jeden lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestojednolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estoi ̯ednolatka
Wiktionary
przym. czterdziestojednoletni
rzecz. czterdziestojednolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści jeden lat
(1.2) trwający czterdzieści jeden lat
Wiktionary
(1.1) Czterdziestojednoletni mieszkaniec Leszna wsiadł do samochodu i pojechał do miasta.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoi ̯ednoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestojednolatek m., czterdziestojednolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający czterdzieści kilka lat
Wiktionary
(1.1) Na trzy miesiące trafił do aresztu czterdziestokilkuletni mężczyzna, mieszkaniec Dąbrowy Tarnowskiej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔcilkuˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoḱilkuletʹńi
Wiktionary
(1.1) czterdziestoparoletni
Wiktionary
powtarzający się czterdzieści razy
SJP.pl
mężczyzna czterdziestoletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba w wieku 40-49 lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca 40-49 lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestolatka
Wiktionary
Czterdziestolatek (także 40-latek) – polski serial komediowy w reżyserii Jerzego Gruzy, emitowany przez Telewizję Polską od 16 maja 1975 do 19 lutego 1978. Tytułową rolę zagrał Andrzej Kopiczyński.
Wikipedia
(1.1) Dobrze wyglądasz, jak na czterdziestolatka.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estolatek
Wiktionary
rzecz. czterdziestolecie n.
:: fż. czterdziestolatka ż.
przym. czterdziestoletni
Wiktionary
1. kobieta albo samica zwierząt mająca czterdzieści lat;
2. okres obejmujący czterdzieści lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestolatek
Wiktionary
(1.1) Dziadek poznał jakąś energiczną czterdziestolatkę i wyraźnie odżył.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estolatka
Wiktionary
rzecz. czterdziestolecie n.
:: fm. czterdziestolatek m.
przym. czterdziestoletni
Wiktionary
osoby różnej płci mające od czterdziestu do pięćdziesięciu lat
SJP.pl
1. okres czterdziestu lat;
2. czterdziesta rocznica czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres czterdziestu lat
(1.2) czterdziesta rocznica
Wiktionary
(1.2) Wczoraj obchodziliśmy czterdziestolecie zawarcia związku małżeńskiego.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlɛt͡ɕɛ, AS: čterʹʒ́estoleće
Wiktionary
rzecz. czterdziestolatek m., czterdziestolatka ż.
przym. czterdziestoletni
Wiktionary
mający czterdzieści lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści lat
(1.2) trwający czterdzieści lat
Wiktionary
(1.1) Pracy szukała cały czas ale kto dziś zatrudni kobietę ponad czterdziestoletnią, niezbyt efektowną i w dodatku bez specjalistycznego wykształcenia.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestolatek m., czterdziestolatka ż., czterdziestolecie n., czterdziestoletniość ż.
Wiktionary
liczący czterdzieści milionów czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający czterdzieści minut
Wiktionary
1. składający się z czterdziestu osób;
2. przeznaczony dla czterdziestu osób
SJP.pl
trwający czterdzieści osiem godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który trwa czterdzieści osiem godzin, trwający pełne dwie doby
Wiktionary
(1.1) Zapis z dwunastego czerwca, kiedy zaprzestano restrykcyjnej czterdziestoośmiogodzinnej obserwacji, wskazuje na powrót do normy.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści osiem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści osiem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestoośmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́est•ośmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. czterdziestoośmioletni
rzecz. czterdziestoośmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści osiem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści osiem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestoośmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlatka, AS: čterʹʒ́est•ośmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. czterdziestoośmioletni
rzecz. czterdziestoośmiolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści osiem lat
(1.2) trwający czterdzieści osiem lat
Wiktionary
(1.1) Czterdziestoośmioletni mieszkaniec Nowego Sącza będzie nadzorował służby kryminalne.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́est•ośmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestoośmiolatek m., czterdziestoośmiolatka ż.
Wiktionary
jedna z prostych postaci krystalograficznych, o największej możliwej liczbie ścian w kształcie trójkątów różnobocznych
SJP.pl
mający czterdzieści parę lat, trwający czterdzieści parę lat itp.; czterdziestokilkoletni, czterdziestokilkuletni
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający lub trwający czterdzieści kilka lat
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔparɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoparoletʹńi
Wiktionary
(1.1) czterdziestokilkuletni
Wiktionary
a) będący wielkości czterdziestu pięciu hektarów;
b) posiadający czterdzieści pięć hektarów ziemi (np. rolnik czterdziestopięciohektarowy)
SJP.pl
mający czterdzieści pięć lat i pół roku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści pięć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści pięć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestopięciolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estopʹi ̯ė̃ńćolatek
Wiktionary
przym. czterdziestopięcioletni
rzecz. czterdziestopięciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści pięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści pięć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestopięciolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estopʹi ̯ė̃ńćolatka
Wiktionary
przym. czterdziestopięcioletni
rzecz. czterdziestopięciolatek m.
Wiktionary
1. okres czterdziestu pięciu lat;
2. czterdziesta piąta rocznica czegoś
SJP.pl
mający czterdzieści pięć lat, trwający czterdzieści pięć lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści pięć lat
(1.2) trwający czterdzieści pięć lat
Wiktionary
(1.1) Czterdziestopięcioletni Józef F., pseudonim Beretta, powtórnie trafi przed sąd pod zarzutem usiłowania rozboju.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estopʹi ̯ė̃ńćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestopięciolatek m., czterdziestopięciolatka ż.
Wiktionary
trwający czterdzieści pięć minut
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający czterdzieści pięć minut
Wiktionary
mający wartość czterdziestu rubli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści siedem lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści siedem lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestosiedmiolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estośedmʹi ̯olatek
Wiktionary
przym. czterdziestosiedmioletni
rzecz. czterdziestosiedmiolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści siedem lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści siedem lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestosiedmiolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estośedmʹi ̯olatka
Wiktionary
przym. czterdziestosiedmioletni
rzecz. czterdziestosiedmiolatek m.
Wiktionary
mający czterdzieści siedem lat, trwający czterdzieści siedem lat itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści siedem lat
(1.2) trwający czterdzieści siedem lat
Wiktionary
(1.1) Niestety, ten zaledwie czterdziestosiedmioletni biskup Wiecznego Miasta umarł niecałe czternaście miesięcy później, a Kościół pogrążył się na wiele lat w jeszcze głębszym kryzysie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estośedmʹi ̯oletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestosiedmiolatek m., czterdziestosiedmiolatka ż.
Wiktionary
trwający czterdzieści siedem minut
SJP.pl
1. mający czterdzieści stopni (w jakiejś skali);
2. mający czterdzieści stopni, etapów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści sześć lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści sześć lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestosześciolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estošeśćolatek
Wiktionary
przym. czterdziestosześcioletni
rzecz. czterdziestosześciolatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści sześć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści sześć lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestosześciolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatka, AS: čterʹʒ́estošeśćolatka
Wiktionary
przym. czterdziestosześcioletni
rzecz. czterdziestosześciolatek m.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści sześć lat
(1.2) trwający czterdzieści sześć lat
Wiktionary
(1.1) Uczestniczący w niej czterdziestosześcioletni mężczyzna zbliżył się do księdza Edwarda Janiaka, biskupa pomocniczego Archidiecezji Wrocławskiej i wyciągnął zapalniczkę gazową w kształcie pistoletu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estošeśćoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestosześciolatek m., czterdziestosześciolatka ż.
Wiktionary
mający czterdzieści trzy lata i pół roku, trwający czterdzieści trzy lata i pół roku itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna mający czterdzieści trzy lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czterdzieści trzy lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterdziestotrzylatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatɛk, AS: čterʹʒ́estoṭšylatek
Wiktionary
przym. czterdziestotrzyletni
rzecz. czterdziestotrzylatka ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta mająca czterdzieści trzy lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czterdzieści trzy lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterdziestotrzylatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatka, AS: čterʹʒ́estoṭšylatka
Wiktionary
przym. czterdziestotrzyletni
rzecz. czterdziestotrzylatek m.
Wiktionary
mający czterdzieści trzy lata, trwający czterdzieści trzy lata itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czterdzieści trzy lata
(1.2) trwający czterdzieści trzy lata
Wiktionary
(1.1) Czterdziestotrzyletni pacjent trafił do poradni alergologicznej z powodu całorocznego kataru i zapalenia spojówek.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi, AS: čterʹʒ́estoṭšyletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterdziestotrzylatek m., czterdziestotrzylatka ż.
Wiktionary
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 40 000
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔtɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: čterʹʒ́estotyśẽṇčny
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 40
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 40
Wiktionary
(1.1) Podstawą prawną zatrzymania podejrzanego przez Policję jest art. 244 kpk (= artykuł dwieście czterdziesty czwarty kodeksu postępowania karnego).
(1.1) Kauczukowe przewody od tych masek nawlekali później w roku czterdziestym, czterdziestym pierwszym, drugim na kierownice wózków rowerowych: miasto zapełniło się tłumem bezrobotnych kulisów i w użycie weszła trójkołowa riksza.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ, AS: čterʹʒ́esty
Wiktionary
rzecz. czterdziecha ż., czterdziestka ż.
licz. czterdzieści, czterdzieścioro
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 40
SJP.pl
liczebnik główny (zbiorowy: czterdzieścioro)
(1.1) liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;
Wiktionary
(1.1) W przyszłym tygodniu będzie miał czterdzieści lat.
(1.1) To kosztuje czterdzieści koron i pięć øre.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi, AS: čterʹʒ́ėśći
Wiktionary
rzecz. czterdziestka ż., czterdziecha ż.
przym. czterdziesty
licz. czterdzieścioro
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 40, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 40
Wiktionary
(1.1) W tym roku stypendia otrzymało czterdzieścioro uczniów.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛ̇ɕˈt͡ɕɔrɔ, AS: čterʹʒ́ėśćoro
Wiktionary
rzecz. czterdziestka ż.
przym. czterdziesty
licz. czterdzieści
Wiktionary
1. okres czterystu lat;
2. czterechsetna rocznica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) okres czterystu lat
(1.2) czterechsetna rocznica
Wiktionary
(1.2) Wczoraj obchodziliśmy czterechsetlecie nadania praw miejskich.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɛxsɛˈtlɛt͡ɕɛ, AS: čtereχsetleće
Wiktionary
przym. czterechsetletni, czterystoletni, czterystuletni
Wiktionary
mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.
SJP.pl
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 400
SJP.pl
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 400
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od czterysta
Wiktionary
(1.1) W kioskach ukazał się czterechsetny numer naszego miesięcznika .
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɛxˈsɛtnɨ, AS: čtereχsetny
Wiktionary
rzecz. czterysetka ż.
licz. czterysta
przym. czterysetny
Wiktionary
(1.1) czterysetny
Wiktionary
godzina czternasta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 14, godzina druga po południu
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: czternasty
Wiktionary
(1.1) (…) mój samolot odlatuje mniej więcej o trzynastej albo o czternastej, albo o piętnastej, albo coś koło tego.
Wiktionary
licz. czternaście
przym. czternasty
rzecz. czternastak mzw.
Wiktionary
byk jelenia o czternastu końcach w wieńcu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) łow. jeleń o potężnym wieńcu z czternastoma odnogami (razem na obu tykach)
Wiktionary
rzecz. czternastka ż., czternasta ż.
przym. czternasty
licz. czternaście, czternaścioro
Wiktionary
1. liczba czternaście;
2. wiek czternastu lat;
3. pokój, autobus, szkoła, dom itp. oznaczony numerem 14;
4. to, co się składa z czternastu jednostek, części, np. grupa czternastoosobowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 14
(1.2) coś, co oznaczone jest liczbą 14
(1.3) całość składająca się z czternastu części, elementów lub jednostek
(1.4) pot. dziewczyna w wieku czternastu lat
(1.5) pot. dodatkowa, czternasta pensja
(1.6) pot. wiek czternastu lat
Wiktionary
(1.1) Na następnych drzwiach zobaczył czternastkę.
(1.2) W którym bloku mieszka Paweł? W czternastce.
(1.3) Remiza wyposażyła całą czternastkę w ubrania ognioodporne i toporki.
(1.4) Na parkiecie szalała jakaś jasnowłosa czternastka, zapewne córka właścicieli.
(1.5) Jeszcze wam nie wypłacili zaległej czternastki?
(1.6) Kończąc czternastkę, myślałem tylko o grach komputerowych.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrˈnastka, AS: čternastka
Wiktionary
rzecz. czternastak mzw.
przym. czternasty
licz. czternaście, czternaścioro
Wiktionary
(1.4) czternastolatka
(1.5) czternasta pensja
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą czternaście, dotyczący liczby czternaście
Wiktionary
mający czternaście dni (dwa tygodnie), trwający czternaście dni (dwa tygodnie) itp.; dwutygodniowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający czternaście dni
(1.2) będący w wieku czternastu dni
Wiktionary
(1.1) W przypadku opłat zależnych od spółdzielni zachowany zostanie czternastodniowy okres powiadamiania.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈdʲɲɔvɨ, AS: čternastodʹńovy
Wiktionary
trwający czternaście godzin
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający czternaście godzin
(1.2) będący w wieku czternastu godzin
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: čternastogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
będący w wieku czternastu lat i pół roku
SJP.pl
mający długość czternastu kilometrów, wynoszący czternaście kilometrów
SJP.pl
biedronka czternastokropka - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych; gielas czternastoplamek
SJP.pl
przysłówek
(1.1) czternaście razy
Wiktionary
(1.1) - Mamy tutaj Ormianina, który przez nas i policję zatrzymywany był już czternastokrotnie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: čternastokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. czternastokrotność ż.
przym. czternastokrotny
Wiktionary
powtarzający się czternaście razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się/powtarzający się czternaście razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś czternaście razy
(1.3) czternaście razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
(1.3) Silva i Andrew (1987) akcentują możliwość wystąpienia różnic w plonie tej samej odmiany aż do czternastokrotnych.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈkrɔtnɨ, AS: čternastokrotny
Wiktionary
rzecz. czternastokrotność ż.
przysł. czternastokrotnie
Wiktionary
figura płaska mająca 14 kątów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych
Wiktionary
Czternastokąt foremny – wielokąt wypukły, który ma 14 równych boków oraz 14 kątów o równej mierze. Każdy z nich ma miarę formula_1 zaś ich suma wynosi 2160°.
Pole powierzchni czternastokąta foremnego o boku długości formula_2 wyraża się wzorem:
Wikipedia
(1.1) Bo tak w ogóle to Warszawa na mazowieckiej równinie rozcapierzona jest jak czternastokąt.
Wiktionary
(1.1) czternastobok
Wiktionary
chłopiec czternastoletni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopak mający czternaście lat
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca czternaście lat
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czternastolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈlatɛk, AS: čternastolatek
Wiktionary
przym. czternastoletni
rzecz.
:: fż. czternastolatka ż.
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca czternaście lat;
2. okres obejmujący czternaście lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczyna mająca czternaście lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca czternaście lat
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czternastolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈlatka, AS: čternastolatka
Wiktionary
przym. czternastoletni
rzecz. czternastolatek m.
Wiktionary
chłopiec czternastoletni
SJP.pl
1. okres czternastu lat;
2. czternasta rocznica czegoś
SJP.pl
1. trwający czternaście lat; przypadający za czternaście lat;
2. będący w wieku czternastu lat, mający czternaście lat
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czternaście lat
(1.2) trwający czternaście lat
Wiktionary
(1.1) Zaledwie czternastoletni osioł wcale nie musi czuć się stary.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈlɛtʲɲi, AS: čternastoletʹńi
Wiktionary
rzecz. czternastolecie n., czternastolatek m., czternastolatka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z czternastu liter
Wiktionary
(1.1) Słowo „fundamentalizm” jest czternastoliterowe.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrˈnastɔˌlʲitɛˈrɔvɨ, AS: čternastolʹiterovy
Wiktionary
mający czternaście miesięcy, trwający czternaście miesięcy itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający czternaście minut
Wiktionary
1. składający się z czternastu osób;
2. przeznaczony dla czternastu osób
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla czternastu osób, mogący pomieścić czternaście osób
(1.2) złożony z czternastu osób, wykonywany przez czternaście osób
Wiktionary
(1.2) W szpitalu spotkałam pielęgniarkę, która straciła całą czternastoosobową, najbliższą rodzinę.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔːsɔˈbɔvɨ, AS: čternast•osobovy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i czternastu kondygnacji położonych nad nim
Wiktionary
gielas czternastoplamek - gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych; biedronka czternastokropka
SJP.pl
1. mający czternaście stopni (w jakiejś skali);
2. mający czternaście stopni, etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z czternastu tomów, zawarty w czternastu tomach, wydany w czternastu tomach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: čternastotõmovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) trwający czternaście tygodni
(1.2) będący w wieku czternastu tygodni
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: čternastotygodʹńovy
Wiktionary
dotyczący czternastego wieku, pochodzący z czternastego wieku, żyjący w czternastym wieku, dziejący się w czternastym wieku itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który wydarzył się lub żył w czternastym wieku; taki, który pochodzi z czternastego wieku
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnastɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ, AS: čternastovʹi ̯ečny
Wiktionary
rzecz. czternastowiecze n.
Wiktionary
składający się z czternastu wierszy
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czternastu zgłosek
SJP.pl
Czternastozgłoskowiec – rozmiar wiersza sylabicznego, składający się z czternastu sylab i występujący w różnych formatach średniówkowych.
Podstawowe odmiany czternastozgłoskowca to czternastozgłoskowiec symetryczny 14 (7 + 7) i czternastozgłoskowiec asymetryczny 14 (8 + 6).
Wikipedia
złożony z czternastu zgłosek (sylab); czternastosylabowy
SJP.pl
wielościan o 14 ścianach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o czternastu ścianach
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 14
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 14
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po trzynastym
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) czternasta: godzina czternasta
Wiktionary
Czternasty – śródpuszczańska część wsi Topiło w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie hajnowskim, w gminie Hajnówka.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Orzeszkowie.
Wikipedia
(1.1) O (godzinie) czternastej mamy ważne spotkanie.
(2.1) Przyśpieszony kurs bycia Polakiem zaczął się czternastego lutego, gdy do ich mieszkania wpadło czterech czerwonoarmistów z karabinami i długimi spiczastymi bagnetami na lufach.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrˈnastɨ, AS: čternasty
Wiktionary
przedr. czternasto-
rzecz. czternastka ż., czternastak mzw., czternasta ż.
liczgł. czternaście
licz. czternaścioro
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 14
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) 14
Wiktionary
(1.1) Z moich obliczeń wynika, że osiemdziesiąt pięć plus czternaście równa się dziewięćdziesiąt dziewięć.
(1.1) Zgodnie z regułami gry w golfa, w torbie golfowej można mieć maksymalnie czternaście kijów.
(1.1) Nie jestem zmęczona, mimo że pracuję już od czternastu godzin.
Wiktionary
IPA: t͡ʃtɛrˈnaɕt͡ɕɛ, AS: čternaśće
Wiktionary
przym. czternasty
licz. czternaścioro
rzecz. czternasta ż., czternastak mzw., czternastka ż.
Wiktionary
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 14, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) …odpowiadający liczbie 14
Wiktionary
(1.1) Czternaścioro uczniów z naszej klasy (sześciu chłopców i osiem dziewczynek) zakwalifikowało się do finału konkursu.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrnaɕˈt͡ɕɔrɔ, AS: čternaśćoro
Wiktionary
rzecz. czternastka ż., czternastak mzw.
przym. czternasty
licz. czternaście
Wiktionary
przedrostek
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających czterokrotne wystąpienie czegoś
(1.2) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających całość składającą się z czterech części
Wiktionary
licz. cztery
Wiktionary
o utworze scenicznym: mający cztery akty
SJP.pl
sztuka teatralna lub inny utwór sceniczny składający się z czterech aktów
SJP.pl
składający się z czterech arkuszy
SJP.pl
mający powierzchnię czterech arów
SJP.pl
złożony z czterech atomów, np. cząsteczka czteroatomowa
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. chem. złożony z czterech atomów
Wiktionary
mający cztery barwy (kolory); czterokolorowy
SJP.pl
1. o mechanizmie napędowym: mający cztery biegi;
2. o pojeździe: wyposażony w mechanizm napędowy o czterech biegach
SJP.pl
mający cztery bieguny
SJP.pl
1. zawierający cztery bity;
2. działający w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości czterech bitów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) inform. taki, który zawiera cztery bity
(1.2) inform. taki, który działa w oparciu o słowa (rozkazy, dane) długości czterech bitów
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔbʲiˈtɔvɨ, AS: čterobʹitovy
Wiktionary
mający cztery boki; czworoboczny
SJP.pl
charakteryzujący się strzeleniem czterech bramek
SJP.pl
system organizacji pracy stosowany w zakładach pracy funkcjonujących w sposób ciągły (24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu), polegający na podziale załogi na 4 brygady, pracujące na 3 zmiany
SJP.pl
mający długość czterech cali
SJP.pl
chemiczny związek dwuskładnikowy, w którego cząsteczce występują cztery atomy chloru
SJP.pl
złożony z czterech cyfr
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry
Wiktionary
(1.1) Jakie jest prawdopodobieństwo tego, że losowo wybrana liczba całkowita dodatnia mniejsza od 10000 jest czterocyfrowa?
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔt͡sɨfˈrɔvɨ, AS: čterocyfrovy
Wiktionary
mający cztery cylindry, np. samochód czterocylindrowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) techn. mający cztery cylindry
Wiktionary
składający się z czterech części
SJP.pl
składający się z czterech członów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący cztery człony, składający się z czterech członów
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔt͡ʃwɔ̃ˈnɔvɨ, AS: čteroču̯õnovy
Wiktionary
składający się z czterech dań
SJP.pl
mający cztery dni, trwający cztery dni itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cztery dni
(1.2) będący w wieku czterech dni
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈdʲɲɔvɨ, AS: čterodʹńovy
Wiktionary
okres czterodniowy; coś, co trwa cztery dni
SJP.pl
mający wartość czterech dolarów
SJP.pl
mający czworo drzwi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający czworo drzwi
Wiktionary
(1.1) Samochód jest czterodrzwiowy, z dość szerokimi drzwiami przednimi.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈḍʒvʲjɔvɨ, AS: čteroḍžvʹi ̯ovy
Wiktionary
zwykle o kalkulatorze - wykonujący cztery typy działań: dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie
SJP.pl
1. o instytucji: mający cztery działy;
2. czteroczęściowy, czterodzielny
SJP.pl
złożony z czterech części, dzielący się na cztery części; czwórdzielny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który jest podzielony na cztery części
Wiktionary
akord składający się z czterech różnych dźwięków
SJP.pl
Czterodźwięk – akord złożony z czterech dźwięków. Jego bazą jest trójdźwięk, do którego dodany jest interwał liczony od prymy tego akordu – od tego interwału akord bierze swoją nazwę. Najczęściej spotykanymi interwałami które można dodać do akordu są seksta lub septyma.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech elementów
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w czterech etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔɛtaˈpɔvɔ, AS: čteroetapovo
Wiktionary
przym. czteroetapowy
Wiktionary
(1.1) czterofazowo, czterostopniowo
Wiktionary
składający się z czterech etapów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech etapów
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔɛtaˈpɔvɨ, AS: čteroetapovy
Wiktionary
przysł. czteroetapowo
Wiktionary
(1.1) czterostopniowy, czterofazowy
Wiktionary
związek chemiczny używany jako środek przeciwstukowy do benzyn; tetraetyloołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb;
Wiktionary
(1.1) Czteroetyloołów oraz czterometyloołów są używane jako środki przeciwstukowe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔɛtɨlɔˈːwuf, AS: čteroetyl•ou̯uf
Wiktionary
(1.1) tetraetyloołów, czteroetylek ołowiu (IV), tetraetylek ołowiu (IV)
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w czterech fazach, etapach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔfaˈzɔvɔ, AS: čterofazovo
Wiktionary
przym. czterofazowy
Wiktionary
(1.1) czteroetapowo, czterostopniowo
Wiktionary
1. składający się z czterech faz, etapów;
2. działający w układzie odpowiednich czterech prądów przemiennych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech faz, etapów
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔfaˈzɔvɨ, AS: čterofazovy
Wiktionary
przysł. czterofazowo
Wiktionary
(1.1) czterostopniowy, czteroetapowy
Wiktionary
związek chemiczny z cząsteczką zawierającą cztery atomy fluoru; tetrafluorek
SJP.pl
fluoropochodna etylenu; bezbarwny gaz palny, nierozpuszczalny w wodzie
SJP.pl
mający wartość czterech franków
SJP.pl
mający cztery funkcje
SJP.pl
mający wartość czterech funtów
SJP.pl
trwający cztery godziny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cztery godziny
(1.2) będący w wieku czterech godzin
Wiktionary
(1.1) Druga tura plebiscytu polegać będzie na wybraniu najlepszego utworu, który 1 stycznia 2004 roku po godzinie 18, podczas czterogodzinnej, finałowej audycji, zostanie ogłoszony Przebojem Roku 2003.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔɡɔˈd͡ʑĩnːɨ, AS: čterogoʒ́ĩ•ny
Wiktionary
ważący cztery gramy
SJP.pl
mający cztery granie (krawędzie, kanty); czworokanciasty, czworograniasty, czterokanciasty
SJP.pl
mający wartość czterech groszy
SJP.pl
utwór na cztery głosy
SJP.pl
złożony z czterech głosów, skomponowany na cztery głosy, wykonywany przez cztery głosy itp.
SJP.pl
mający cztery głowy; czworogłowy, czwórgłowy
SJP.pl
a) będący wielkości czterech hektarów;
b) posiadający cztery hektary ziemi (np. rolnik czterohektarowy)
SJP.pl
węglowodór aromatyczny powstający przez uwodornienie naftalenu pod ciśnieniem, stosowany jako rozpuszczalnik i dodatek do paliwa w silnikach spalinowych; tetrahydronaftalen, czterowodoronaftalen, tetralina
SJP.pl
trwający cztery i pół godziny
SJP.pl
powtarzający się cztery i pół raza
SJP.pl
mający lub trwający cztery lata i pół roku; czteryipółletni (przestarzałe)
SJP.pl
mający cztery i pół miesiąca; trwający cztery i pół miesiąca
SJP.pl
liczący cztery i pół miliona czegoś
SJP.pl
mający cztery izby
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z czterech izb, pomieszczeń
Wiktionary
(1.1) Na stoku wybudowano dziesięć czteroizbowych domków letniskowych.
Wiktionary
przyrządzony z czterech jajek, np. czterojajeczny makaron
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który zawiera cztery jajka (na pewną porcję)
Wiktionary
(1.1) Starczało na produkty codziennego użytku – na chleb, mleko, twaróg półtłusty, czterojajeczny makaron.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔjäˈjɛt͡ʃnɨ, AS: čteroi ̯äi ̯ečny
Wiktionary
przym. czterojajowy
Wiktionary
1. posługujący się czterema językami;
2. napisany w czterech językach;
3. o jakimś terenie: zamieszkany przez ludność posługującą się czterema językami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posługujący się czterema językami
(1.2) napisany w czterech językach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: čteroi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
o urządzeniu elektronicznym: mający cztery kanały umożliwiające przekaz sygnałów elektrycznych
SJP.pl
ważący cztery karaty
SJP.pl
mający cztery kartki
SJP.pl
1. ważący 4 kilogramy;
2. przeznaczony na 4 kilogramy czegoś
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający masę równą czterem kilogramom
Wiktionary
(1.1) pot. Celina zaprezentowała nam swoje czterokilogramowe bobo.
Wiktionary
(1.1) pot. czterokilowy
Wiktionary
mający długość czterech kilometrów, wynoszący cztery kilometry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma wielkość (długość) czterech kilometrów
Wiktionary
potocznie: czterokilogramowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) pot. czterokilogramowy
Wiktionary
(1.1) pot. Marysia przywiozła ze sobą swoje czterokilowe bobo.
Wiktionary
(1.1) czterokilogramowy
Wiktionary
mający cztery klamry
SJP.pl
cyprzyk czteroklapowy - drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych; żywiczlin, sandarak
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. eduk. absolwent szkoły czteroklasowej
Wiktionary
(1.1) Nikt nie zabraniał czteroklasistom kontynuowania nauki.
Wiktionary
obejmujący cztery klasy, mający cztery klasy
SJP.pl
potocznie: szkoła czteroklasowa
SJP.pl
mający cztery kolory (barwy); czterobarwny
SJP.pl
mający cztery kolumny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który składa się z czterech kolumn
Wiktionary
mający cztery komory
SJP.pl
potocznie: kąpiel czterokomorowa
SJP.pl
złożony z czterech komórek
SJP.pl
mający cztery kondygnacje
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma cztery kondygnacje
Wiktionary
(1.1) Z trzech budynków, które są właśnie w trakcie realizacji, dwa będą czterokondygnacyjne, a jeden ośmiopiętrowy.
Wiktionary
1. o pojeździe: zaprzężony w cztery konie;
2. o silniku: mający moc czterech koni mechanicznych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) o pojazdach: taki, który jest zaprzęgany do czterech koni
(1.2) składający się z czterech koni
(1.3) techn. mot. mający moc czterech koni mechanicznych
Wiktionary
(1.1) Czterokonny, czarny powóz ruszył na południe, wzbijając w gorące powietrze tumany kurzu.
Wiktionary
mający cztery kopyta
SJP.pl
pojazd o czterech kołach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) mot. pojazd poruszający się na czterech kołach
Wiktionary
(1.1) Młodzi zmotoryzowani dosiedli czterokołowców i pojechali rozjeżdżać leśne ścieżyny.
Wiktionary
mający cztery koła
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który ma cztery koła
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔkɔˈwɔvɨ, AS: čterokou̯ovy
Wiktionary
środowiskowo: występujący w czterech kończynach, np. porażenie czterokończynowe
SJP.pl
oktawa czterokreślna - rodzaj oktawy muzycznej
SJP.pl
porostnica czterokropka - gatunek motyla z rodziny niedźwiedziówkowatych
SJP.pl
1. mający cztery kropki;
2. omarlica czterokropkowa - gatunek chrząszcza z rodziny omarlicowatych; nadrzewka czterokropkowa
SJP.pl
przysłówek
(1.1) cztery razy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈkrɔtʲɲɛ, AS: čterokrotʹńe
Wiktionary
rzecz. czterokrotność ż.
przym. czterokrotny
przysł. czterykroć
Wiktionary
(1.1) czterykroć
Wiktionary
powtarzający się cztery razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się / powtarzający się cztery razy
(1.2) taki, który osiągnął / zdobył / robił coś cztery razy
(1.3) cztery razy większy bądź mniejszy od czegoś
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈkrɔtnɨ, AS: čterokrotny
Wiktionary
rzecz. czterokrotność ż.
przysł. czterokrotnie, czterykroć
Wiktionary
cykl czterech utworów literackich stworzonych przez jednego autora i odpowiednio powiązanych ze sobą tematycznie, np. czteroksiąg konfucjański - zbiór czterech najważniejszych ksiąg filozofii konfucjańskiej; tetralogia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. dzieło literackie składające się z czterech części
Wiktionary
(1.1) Swoistym czteroksięgiem jest dzieło ewangelistów nowotestamentalnych.
Wiktionary
(1.1) tetralogia
Wiktionary
mający cztery kwiaty
SJP.pl
wyposażony w cztery lampy
SJP.pl
dziecko czteroletnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) chłopiec mający cztery lata
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zwierzę, roślina lub rzecz mająca cztery lata
forma rzeczownika.
(3.1) D. lm. od czterolatka
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈlatɛk, AS: čterolatek
Wiktionary
przym. czteroletni
rzecz. czterolatka ż.
Wiktionary
1. dziewczynka albo samica zwierząt mająca cztery lata;
2. okres obejmujący cztery lata
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziewczynka mająca cztery lata
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca cztery lata
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od czterolatek
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈlatka, AS: čterolatka
Wiktionary
przym. czteroletni
rzecz. czterolatek m.
Wiktionary
dziecko czteroletnie
SJP.pl
okres czterech lat
SJP.pl
1. trwający cztery lata; przypadający za cztery lata;
2. będący w wieku czterech lat, mający cztery lata
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery lata
(1.2) trwający cztery lata
Wiktionary
(1.1) Za tym potokiem rośnie czteroletnia sosenka.
(1.2) Parlament w tym kraju wybierany jest na czteroletnią kadencję.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi, AS: čteroletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterolecie n., czterolatek m., czterolatka ż.
Wiktionary
składający się z czterech linijek; czterowersowy, czterowierszowy
SJP.pl
mający cztery linie
SJP.pl
mający cztery listki
SJP.pl
1. mający cztery liście;
2. mający liść składający się z czterech części przypominających małe listki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający liść złożony z czterech części w kształcie małych listków
Wiktionary
(1.1) Znalezienie czterolistnej koniczyny przynosi podobno szczęście.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈlʲistnɨ, AS: čterolʹistny
Wiktionary
złożony z czterech liter
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który składa się z czterech liter
Wiktionary
(1.1) Moje imię jest czteroliterowe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔlʲitɛˈrɔvɨ, AS: čterolʹiterovy
Wiktionary
mający objętość czterech litrów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający pojemność czterech litrów, zawierający cztery litry czegoś
Wiktionary
składający się z czterech lokali
SJP.pl
mający cztery lufy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wojsk. mający cztery lufy
Wiktionary
(1.1) Łamana broń czterolufowa, nazywana czwórlufką (…), jest spotykana niezwykle rzadko.
Wiktionary
czteromandatowy okręg wyborczy - okręg, w którym do objęcia są cztery mandaty poselskie
SJP.pl
statek czteromasztowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) żegl. statek mający cztery maszty (nie licząc bukszprytu)
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s, AS: čterõmaštovʹi ̯ec
Wiktionary
przym. czteromasztowy
Wiktionary
mający cztery maszty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) o żaglowcu: mający cztery maszty
Wiktionary
(1.1) Największy klasyczny żaglowiec na świecie, czteromasztowy bark rosyjski „Siedow”, wpłynął do Gdyni.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔ̃maˈʃtɔvɨ, AS: čterõmaštovy
Wiktionary
rzecz. czteromasztowiec
Wiktionary
składający się z czterech meczów
SJP.pl
mający długość czterech metrów, wynoszący cztery metry
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mierzący cztery metry albo cztery metry kwadratowe
Wiktionary
o takcie: dzielący się na cztery jednostki rytmiczne
SJP.pl
mający cztery miejsca siedzące, mieszczący cztery osoby
SJP.pl
mający cztery miesiące, trwający cztery miesiące itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cztery miesiące
(1.2) będący w wieku czterech miesięcy
Wiktionary
(1.1) Nase, pies Pjetera, rasowy wilk, został w Sztokholmie, unikając czteromiesięcznej kwarantanny przy powrocie z wakacji do Szwecji.
(1.2) Trochę mało na utrzymanie żony i czteromiesięcznego dziecka.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ, AS: čterõmʹi ̯ėśẽṇčny
Wiktionary
liczący cztery miliony czegoś
SJP.pl
mierzący cztery mile
SJP.pl
trwający cztery minuty
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) trwający cztery minuty
Wiktionary
tworzony przez cztery mocarstwa
SJP.pl
zbudowany z czterech modułów
SJP.pl
mający powierzchnię czterech mórg
SJP.pl
obejmujący cztery mory, trwający cztery mory
SJP.pl
pojazd napędzany czterema motorami
SJP.pl
napędzany czterema motorami; mający cztery motory
SJP.pl
odnoszący się do czterech narodów
SJP.pl
wyka czteronasienna - gatunek wyki
SJP.pl
o kościele: mający cztery nawy
SJP.pl
mający cztery nitki
SJP.pl
oleista ciecz używana jako nośnik tlenu w bardzo silnych mieszaninach wybuchowych
SJP.pl
zwykle o przedmiotach: mający cztery nogi; czteronożny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. mający cztery nogi
Wiktionary
(1.1) Tydzień rozpoczął się od spotkania z lekarzem weterynarii, który udzielał wskazówek jak dbać o swoich czteronogich przyjaciół.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔ̃ˈnɔɟi, AS: čterõnoǵi
Wiktionary
rzecz. czworonóg
przym. czworonożny
Wiktionary
(1.1) neutr. czteronożny, czworonożny; książk. czworonogi
Wiktionary
zwykle o przedmiotach: mający cztery nogi; czteronogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający cztery nogi
Wiktionary
(1.1) Strażnicy miejscy z Nakła znaleźli dwa szczeniaki, koloru czarnego. Czteronożne zguby na razie znajdują się w siedzibie straży.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔ̃ˈnɔʒnɨ, AS: čterõnožny
Wiktionary
rzecz. czworonóg
przym. czworonożny
Wiktionary
(1.1) czworonożny, czworonogi, czteronogi
Wiktionary
wyposażony w cztery noże
SJP.pl
mający cztery obwody
SJP.pl
czterooczak świerkowiec - gatunek kornika
SJP.pl
składający się z czterech odcinków
SJP.pl
mający czworo oczu
SJP.pl
mający rozpiętość czterech oktaw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. odznaczający się czterema oktawami
Wiktionary
(1.1) Posiada czterooktawową skalę głosu oraz osiąga rejestr gwizdkowy.
Wiktionary
1. składający się z czterech osób (np. drużyna czteroosobowa);
2. przeznaczony dla czterech osób (np. czteroosobowy pojazd)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla czterech osób, mogący pomieścić cztery osoby
(1.2) złożony z czterech osób, wykonywany przez cztery osoby
Wiktionary
(1.1) W czasie pierwszej rozmowy, na początku kwietnia, sprawia wrażenie, jakby nie wierzył, że zamienia rezydencję w podwarszawskim Konstancinie na czteroosobową celę mokotowskiego więzienia.
(1.2) Tymczasem znamy już skład czteroosobowej drużyny, która będzie nas reprezentować w Brnie.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔːsɔˈbɔvɨ, AS: čter•osobovy
Wiktionary
mający cztery ostrza
SJP.pl
mający cztery otwory
SJP.pl
zgrzewka zawierająca cztery butelki, puszki napoju
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hand. paczka zbiorcza po cztery sztuki towaru
Wiktionary
(1.1) Jak będziesz w pawilonie, to weź mi dwa czteropaki piwa bezalkoholowego.
Wiktionary
mający cztery palce
SJP.pl
zwykle o zwierzęciu (jego odnóżach, kończynach) lub przedmiocie: mający cztery palce
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery palce
Wiktionary
rzecz. czteropalczastość ż.
Wiktionary
mający cztery palniki
SJP.pl
składający się z czterech partii
SJP.pl
pętlak czteropaskowy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych; baldurek pręgowany
SJP.pl
składający się z czterech pasm (np. o drodze, jezdni), działający w czterech pasmach itp.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który posiada cztery pasma
Wiktionary
rzecz. czteropasmówka ż.
Wiktionary
droga z czterema pasami ruchu w tym samym kierunku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) droga, która ma cztery pasy ruchu w jednym kierunku
Wiktionary
przym. czteropasmowy
Wiktionary
o drzewie: rozgałęziony w cztery pnie
SJP.pl
składający się z czterech pierścieni, np. lek czteropierścieniowy, układ czteropierścieniowy
SJP.pl
potocznie: budynek czteropiętrowy
SJP.pl
mający cztery piętra
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) złożony z parteru i czterech wyższych kondygnacji
Wiktionary
rzecz. czteropiętrowiec mrz.
Wiktionary
nadrzewnica czteroplamka - gatunek mrówki
SJP.pl
nadrzewnica czteroplamka - gatunek mrówki
SJP.pl
podkamieniak czteroplamkowy - gatunek pająka z rodziny podkamieniakowatych; wapniuch
SJP.pl
1. gnilik czteroplamy - gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych;
2. kwiatomir czteroplamy - gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych
SJP.pl
składający się z czterech pojazdów; taki, w którego skład wchodzą cztery pojazdy
SJP.pl
złożony z czterech pokojów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) z czterema pokojami
Wiktionary
(1.1) - Gdybym miała duże mieszkanie, na przykład czteropokojowe, jeden pokój mogłabym pożyczyć jakiejś pani - sublokatorce.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔpɔkɔˈjɔvɨ, AS: čteropokoi ̯ovy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech pokoleń
Wiktionary
(1.1) Kiedy dołączyli do naszej rodziny teściowie, dom zrobił się czteropokoleniowy.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔpɔkɔlɛ̃ˈɲɔvɨ, AS: čteropokolẽńovy
Wiktionary
mający cztery pokłady
SJP.pl
odnoszący się do czteropolówki
SJP.pl
typ gospodarki rolnej polegający na stosowaniu czteroletniego cyklu płodozmianu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. sposób uprawy roli stosujący czteroletni cykl uprawy oraz podział gruntu na cztery części na których kolejno uprawia się zboża jare i ozime oraz rośliny okopowe i motylkowe;
Wiktionary
Czteropolówka jest nieco bardziej skomplikowaną formą płodozmianu trójpolowego, ponieważ tereny uprawne dzieli się tu na cztery pola i kolejno uprawia na nich poszczególne gatunki lub grupy roślin w czteroletniej rotacji. Klasyczna czteropolówka powstała w Anglii w XVIII wieku, obejmowała rośliny okopowe, zboża jare, rośliny motylkowe oraz zboża ozime. Stopniowo rozprzestrzeniła się w Europie zastępując dawny system uprawy.
Wikipedia
przym. czteropolówkowy
Wiktionary
potencjał pola elektrycznego φ oraz potencjał pola magnetycznego A łączący się w czterowektor Aμ
SJP.pl
Czteropotencjał – potencjał pola elektrycznego φ oraz potencjał pola magnetycznego A łączy się w czterowektor Aμ zwany czteropotencjałem. Wektory pól E i B są opisywane przez tensor pola elektromagnetycznego, które są opisywane w metryce w szczególnej teorii względności o sygnaturze (+,-,-,-).
Wikipedia
mający cztery poziomy
SJP.pl
mający cztery połacie dachowe
SJP.pl
stanowiący cztery procent czegoś
SJP.pl
mający cztery promienie
SJP.pl
mający cztery promile
SJP.pl
np. karnet czteroprzejazdowy: uprawniający do czterech przejazdów
SJP.pl
(o wyborach, prawie wyborczym) charakteryzujący się czterema zasadami: tajnością, bezpośredniością, równością i powszechnością
SJP.pl
mający cztery przęsła
SJP.pl
1. o kwiecie: mający cztery pręciki;
2. o roślinie: mający kwiaty o czterech pręcikach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bot. posiadający cztery pręciki
Wiktionary
1. składający się z czterech punktów;
2. mający wymiar czterech punktów (np. czcionka)
SJP.pl
wektor czterowymiarowy, którego składową czasową (zerową) jest całkowita energia obiektu fizycznego, składowymi przestrzennymi pęd tego obiektu, a wartością bezwzględną jego masa spoczynkowa
SJP.pl
Czteropęd, czterowektor energii-pędu – wektor czterowymiarowy, którego składową czasową (zerową) jest całkowita energia obiektu fizycznego, składowymi przestrzennymi pęd tego obiektu, a wartością bezwzględną jego masa spoczynkowa. Jest to czterowymiarowe uogólnienie wektora pędu.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) rozmieszczony na czterech płaszczyznach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔpwaʃt͡ʃɨzˈnɔvɨ, AS: čteropu̯aščyznovy
Wiktionary
mający cztery płatki
SJP.pl
składający się z czterech płyt
SJP.pl
mający cztery ramiona, odnogi itp.
SJP.pl
potocznie: procesor czterordzeniowy
SJP.pl
mający cztery rdzenie, np. czterordzeniowy procesor
SJP.pl
przeznaczony dla czterech rodzin, mieszczący cztery rodziny
SJP.pl
1. owca czteroroga - rasa owcy;
2. kur czterorogi - gatunek skorpeny; kur rogacz;
3. kameleon czterorogi - gatunek jaszczurki;
4. antylopa czteroroga - gatunek bawoła; czykara dekańska
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający cztery rogi
Wiktionary
mający cztery rogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery rogi
Wiktionary
(1.1) Jeden z częstochowskich kapeluszników robi trójrożne i czterorożne birety księżowskie.
Wiktionary
trwający cztery rundy
SJP.pl
starożytny okręt z czterema rzędami wioseł po każdej stronie
SJP.pl
mający cztery rzędy
SJP.pl
mający cztery ręce
SJP.pl
mający cztery sale
SJP.pl
mający cztery sekcje
SJP.pl
składający się z czterech sektorów
SJP.pl
trwający cztery sekundy
SJP.pl
składający się z czterech semestrów, podzielony na cztery semestry
SJP.pl
składający się z czterech sesji
SJP.pl
składający się z 4 setów
SJP.pl
o serialu: mający cztery sezony
SJP.pl
rząd roślinożernych ssaków łożyskowych; zajęczaki, zającokształtne
SJP.pl
przedstawiciel rzędu roślinożernych ssaków łożyskowych; zajęczak
SJP.pl
statek z czterema silnikami
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest wyposażony w cztery silniki
Wiktionary
rzecz. czterosilnikowiec m.
Wiktionary
typ pługa odkładającego jednocześnie cztery skiby
SJP.pl
odkładający jednocześnie cztery skiby; mający cztery skiby
SJP.pl
mający cztery skrzydła
SJP.pl
złożony z czterech składników
SJP.pl
mający cztery spadki, np. dach czterospadkowy
SJP.pl
dach czterospadowy - dach mający cztery spady (pochyłe płaszczyzny)
SJP.pl
mający cztery stanowiska
SJP.pl
złożony z czterech stanów, związany z czterema stanami
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. taki, który może pracować w czterech ustawieniach
Wiktionary
(1.1) czterostanowy, czteropołożeniowy
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w czterech etapach, fazach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔstɔpʲˈɲɔvɔ, AS: čterostopʹńovo
Wiktionary
przym. czterostopniowy
Wiktionary
(1.1) czteroetapowo, czterofazowo
Wiktionary
1. mający cztery stopnie (w jakiejś skali);
2. mający cztery stopnie, etapy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z czterech stopni, schodków
(1.2) składający się z czterech stopni, etapów
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔstɔpʲˈɲɔvɨ, AS: čterostopʹńovy
Wiktionary
(1.2) przysł. czterostopniowo
Wiktionary
(1.2) czteroetapowy, czterofazowy
Wiktionary
wiersz czterostopowy; tetrapodia
SJP.pl
1. wiersz czterostopowy - wiersz składający się z czterech stóp; czterostopowiec;
2. rzadko: mający długość czterech stóp
SJP.pl
związany z czterema strefami
SJP.pl
składający się z czterech strof; czterozwrotkowy
SJP.pl
składający się z czterech stronic
SJP.pl
mający cztery struny; czterostrunowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) muz. posiadający cztery struny
Wiktionary
(1.1) Używali do tego celu czterostrunnych lutni.
Wiktionary
(1.1) czterostrunowy
Wiktionary
mający cztery struny; czterostrunny
SJP.pl
mogący oddać cztery strzały
SJP.pl
1. silnik czterosuwowy;
2. pojazd z silnikiem czterosuwowym
SJP.pl
o silniku spalinowym: pracujący w cyklu czterech kolejnych suwów tłoka; czterotaktowy
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czterech sylab; czterozgłoskowiec
SJP.pl
złożony z czterech sylab (zgłosek); czterozgłoskowy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab
Wiktionary
(1.1) Zastosowali trzy rodzaje ideogramów różniące się długością artykulacji: nazwy jednosylabowe, słowa dwusylabowe i idiomy czterosylabowe.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔsɨlaˈbɔvɨ, AS: čterosylabovy
Wiktionary
mający cztery szczęki, np. uchwyt czteroszczękowy
SJP.pl
drukowany w formacie czterech szpalt
SJP.pl
składający się z czterech szyn
SJP.pl
mający cztery słupki
SJP.pl
silnik czterotaktowy
SJP.pl
1. złożony z czterech taktów;
2. o silniku spalinowym: pracujący w cyklu czterech kolejnych suwów tłoka; czterosuwowy
SJP.pl
składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach, wydany w czterech tomach
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔtɔ̃ˈmɔvɨ, AS: čterotõmovy
Wiktionary
1. złożony z czterech tonów muzycznych;
2. ważący cztery tony;
3. mieszczący cztery tony czegoś;
4. mogący unieść cztery tony
SJP.pl
mający cztery tygodnie, trwający cztery tygodnie itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) trwający cztery tygodnie
(1.2) będący w wieku czterech tygodni
Wiktionary
(1.1) W trakcie nauki musi odbyć czterotygodniową, obowiązkową praktykę zagraniczną w agendach Unii Europejskiej.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ, AS: čterotygodʹńovy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczyt o wysokości 4000 metrów
Wiktionary
(1.1) Ile czterotysięczników jest w Dolomitach?
Wiktionary
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od cztery tysiące
Wiktionary
(1.1) W roku 639 wraz z czterotysięcznym oddziałem samowolnie wyruszył na Egipt, zdobywając twierdzę Rhinocolura.
Wiktionary
rzecz. cztery tysiące mrz.
Wiktionary
mający cztery tłoki, np. kompresor czterotłokowy
SJP.pl
o cząsteczce: mający cztery atomy wapnia
SJP.pl
składający się z czterech warstw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liczący cztery warstwy, składający się z czterech warstw
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔvarˈstfɔvɨ, AS: čterovarstfovy
Wiktionary
o pierwiastku: zawierający atomy tworzące cztery wiązania chemiczne z innymi atomami
SJP.pl
mający moc czterech watów
SJP.pl
wektor o czterech współrzędnych należący do czasoprzestrzeni jako przestrzeni czterowymiarowej
SJP.pl
W tym artykule obowiązuje konwencja sumacyjna Einsteina.
Czterowektor – wektor o czterech współrzędnych formula_1 należący do czasoprzestrzeni, która jest przestrzenią 4-wymiarową (dokładniej przestrzenią wektorową pseudoeuklidesową).
Archetypem wszystkich 4-wektorów jest 4-wektor położenia. Na jego podstawie definiuje się wszystkie inne 4-wektory.
Wikipedia
składający się z czterech wersów; czterowierszowy, czterolinijkowy
SJP.pl
mający cztery wieki, trwający cztery wieki
SJP.pl
strofa czterowierszowa lub utwór czterowierszowy; tetrastych; kwartyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liter. utwór poetycki lub jego wyodrębniona część złożona z czterech wersów;
Wiktionary
(1.1) tetrastych
Wiktionary
składający się z czterech wierszy
SJP.pl
łódź o czterech wiosłach; czwórka
SJP.pl
maszyna latająca z czterema śmigłami; quadrokopter, kwadrokopter
SJP.pl
mający cztery wirniki
SJP.pl
składający się z czterech wiązek
SJP.pl
mający cztery wloty (drogi, ulice)
SJP.pl
w chemii: zawierający 4 cząsteczki wody
SJP.pl
węglowodór aromatyczny powstający przez uwodornienie naftalenu pod ciśnieniem, stosowany jako rozpuszczalnik i dodatek do paliwa w silnikach spalinowych; tetrahydronaftalen, czterohydronaftalen, tetralina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czterowymiarowe; cecha tych, którzy są czterowymiarowi
Wiktionary
Czterowymiarowość ( four dimensionalism) – pogląd, że przeszłość, teraźniejszość i przyszłość są jednakowo realne. Przykładem obecności czterowymiarowości w literaturze jest książka Kurta Vonneguta "Rzeźnia numer pięć".
Wikipedia
przym. czterowymiarowy
przysł. czterowymiarowo
Wiktionary
mający cztery wymiary
SJP.pl
składający się z czterech wyrazów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czterowątkowe
Wiktionary
przym. czterowątkowy
Wiktionary
mający cztery atomy węgla w cząsteczce
SJP.pl
obejmujący cztery zakresy, działający w czterech zakresach
SJP.pl
składający się z czterech zdań, np. czterozdaniowa notatka
SJP.pl
rodzaj utworu poetyckiego, w którym każdy wers składa się z czterech zgłosek
SJP.pl
Czterozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z czterech sylab.
W wersyfikacji polskiej czterozgłoskowiec daje kilka możliwości kształtowania rozkładów akcentowych, chociaż najczęściej bywa paroksytoniczny. Występuje jako samodzielny wers w wierszach izosylabicznych. Bywa także wykorzystywany w wierszach różnowersowych lub stanowi człon dłuższych wersów sylabicznych.
Wikipedia
złożony z czterech zgłosek (sylab); czterosylabowy
SJP.pl
przebiegający na cztery zmiany, wykonywany na cztery zmiany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czteroznaczne; cecha tych, którzy są czteroznaczni
Wiktionary
przym. czteroznaczny
przysł. czteroznacznie
Wiktionary
składający się z czterech znaków
SJP.pl
mający cztery zwrotki; czterostrofowy
SJP.pl
mający cztery zęby
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) książk. o osobach mający cztery zęby
(1.2) książk. o przedmiotach mający cztery zęby (ostrza)
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɔˈzɛ̃mbnɨ, AS: čterozẽmbny
Wiktionary
mający cztery zęby
SJP.pl
mający wartość czterech złotych
SJP.pl
wyposażony w cztery łóżka, mieszczący cztery łóżka (np. apartament czterołóżkowy)
SJP.pl
mający cztery ściany
SJP.pl
pojazd czterośladowy - pojazd kołowy pozostawiający cztery ślady
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) techn. skręcany za pomocą czterech śrub
(1.2) mot. wyposażony w cztery śruby napędowe
Wiktionary
(1.1) Łożyska kasetowe z czterośrubowym kołnierzem stosuje się w maszynach rolniczych.
(1.2) W okrętach tego typu zastosowano czterośrubowy układ napędowy.
Wiktionary
mający cztery świece, np. lichtarz czteroświecowy
SJP.pl
mający cztery żagle
SJP.pl
o kablu: mający cztery żyły
SJP.pl
liczebnik główny oznaczający liczbę 4
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 4
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) cyfra 4
Wiktionary
(1.1) Przy stole stoją cztery krzesła. Na tych krzesłach siedzi czterech panów.
(1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów.
(2.1) Czterdzieści jest zapisywane jako cztery-zero.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃtɛrɨ, AS: čtery
Wiktionary
rzecz. czwórka ż., czwartek m., czwartak m., czwarta ż., czworaczek mzw./mrz.
przym. czwarty, poczwórny
licz. czworo
czas. poczworzyć
Wiktionary
(1.1) zapis arabski: 4; zapis rzymski: IV; zapis grecki: δ'; reg. śl. sztyry
Wiktionary
przestarzałe: mający lub trwający cztery lata i pół roku; czteroipółletni
SJP.pl
cztery razy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) przest. dziś książk. cztery razy
Wiktionary
rzecz. czterokrotność ż.
przym. czterokrotny
przysł. czterokrotnie
Wiktionary
(1.1) czterokrotnie
Wiktionary
1. liczba 400;
2. całość składająca się z czterystu części lub jednostek;
3. to, co jest oznaczone liczbą 400
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa liczby 400
Wiktionary
przym. czterechsetny, czterysetny
liczgł. czterysta
Wiktionary
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od czterysta
Wiktionary
rzecz. czterysetka ż.
licz. czterysta
przym. czterechsetny
Wiktionary
(1.1) czterechsetny
Wiktionary
liczebnik oznaczający liczbę 400
SJP.pl
liczebnik główny
(1.1) liczba 400
Wiktionary
(1.1) Na czele czterystu wojowników ruszył natychmiast w drogę, by zuchwalcowi dać nauczkę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃtɛrɨsta, AS: čterysta
Wiktionary
rzecz. czterysetka ż.
przym. czterechsetny, czterysetny
licz. cztery
Wiktionary
mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.; czterystuletni
SJP.pl
mający czterysta koni, np. silnik czterystukonny
SJP.pl
mający czterysta lat, trwający czterysta lat itp.; czterystoletni
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) mający czterysta lat
(1.2) trwający czterysta lat
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃtɛrɨstuˈlɛtʲɲi, AS: čterystuletʹńi
Wiktionary
rzecz. czterechsetlecie n.
przym. czterystoletni, czterechsetletni
Wiktionary
(1.1) czterystoletni, czterechsetletni
Wiktionary
biegacz specjalizujący się w biegach na dystansie czterystu metrów
SJP.pl
mający długość czterystu metrów, wynoszący czterysta metrów
SJP.pl
dystans o długości 400 metrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) srom
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃtɔta, AS: čtota
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łódź. gęsta zupa
Wiktionary
Cz
Wikipedia
język z rodziny austronezyjskiej, jedyny z wielkich języków chińskich pisany alfabetem łacińskim; zhuang
SJP.pl
chiński filozof i pisarz (369-298 p.n.e.); Czuang-cy, Zhuangzi
SJP.pl
naród zamieszkujący południowe Chiny; Zhuang
SJP.pl
1. upięte wysoko, sterczące na głowie włosy;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; czubek; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szpiczasty koniec czegoś
(1.2) fryzura z uniesionymi włosami
(1.3) zool. kępka piór lub sierści na głowie
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pejor. osoba psychicznie chora
forma czasownika.
(3.1) 2. os. lp. rozk. od: czubić
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(2.1) Ten facet to totalny czub, lepiej się z nim nie zadawać.
Wiktionary
rzecz. czubacz mzw., czubatka ż., czubek mos./mrz.
przym. czubaty
Wiktionary
(1.1) szpic
(1.3) grzebień
Wiktionary
1. upięte wysoko, sterczące na głowie włosy;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; czubek; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś
SJP.pl
Czuba (546 m) – miejsce na północno-zachodnim grzbiecie Gronia Jana Pawła II w Beskidzie Małym, pomiędzy przełęczą Sosina a Gancarzem. Nie jest to szczyt, a tylko miejsce, w którym następuje załamanie grani. Miejsce to ma jednak znaczenie topograficzne, gdyż na Czubie znajduje się skrzyżowanie dróg leśnych i szlaków turystycznych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
ptak z rodziny czubaczy, z rzędu grzebiących, zamieszkujący tropikalne i subtropikalne lasy Ameryki Południowej i Środkowej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. ptak z rodziny czubacze, nazwa systematyczna|Cracidae|ref=tak.;
Wiktionary
Zobacz też: Czubacz w innych znaczeniach tego słowa.
Czubacz (nazwa oboczna: Pod Czubaczem) – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Łopuszno.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Wikipedia
rzecz. czub m., czubek m., czubeczek m., czubienie n., czubatość ż., czubacze nmos., czubajka ż., czubatka ż., czubajeczka ż.
czas. czubić ndk.
przym. czubaty
przysł. czubato
Wiktionary
o cechach czubaczowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
o cechach czubaczowatych (rodzina ptaków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
grzyb z rodziny bedłkowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mykol. grzyb kapeluszowy, pospolicie rosnący na pastwiskach i rzadkich lasach sosnowych
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Będąc na łące, nazbierajcie czubajek, podamy na kolację.
Wiktionary
rzecz. czub m., czuba ż., czubek mos./mrz., czubajeczka ż.
czas. czubić ndk.
przym. czubaty
przysł. czubato
Wiktionary
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny jastrzębiowatych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. środ. przestęp. zob. stójkowy.
Wiktionary
(1.1) Ani kwacz, ani gemza [= giemza] nam nie straszna, ani gwardjan z luśnią — ani skowron — ani czubarik, co cię lewiruje — ani szulawa, ani nawet sam felek! Bo i to się może zmodnić. Żyje się mokro.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pejor. osoba psychicznie chora
Wiktionary
(1.1) Ten facet to jakiś czubas, lepiej się do niego nie zbliżać.
Wiktionary
(1.1) czub, czubek, debil, imbecyl, kretyn, nienormalny, oszołom, pomyleniec, pomylony, psychiczny, psychol, szajbus, świr, świrus, wariat; wulg. pojeb, pojebaniec, pojebus
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. kura należąca do rasy charakteryzującej się ozdobnym czubem z piór;
2. potocznie: kura;
3. sikorka czubatka - gatunek sikorki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Lophophanes cristatus|ref=tak., sikora czubata;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czubatki zamieszkują lasy iglaste.
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈbatka, AS: čubatka
Wiktionary
rzecz. czub m., czubacz mzw.
przym. czubaty
przysł. czubato
Wiktionary
(1.1) czubatka europejska, sikora czubata
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w formie czuba
Wiktionary
(1.1) Stojąc na peronie, widzieliśmy przejeżdżające, wypełnione czubato węglem wagony.
Wiktionary
rzecz. czub m., czuba ż., czubek m., czubajka ż., czubatka ż., czubacz mzw.
czas. czubić ndk.
przym. czubaty
Wiktionary
1. mający na głowie czub;
2. ostro zakończony;
3. napełniony z czubem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na głowie czub
(1.2) zakończony czubem, ostro zakończony, sterczący
(1.3) napełniony z naddatkiem, z czubem
Wiktionary
(1.3) Czy mam wziąć czubatą czy płaską łyżeczkę proszku do pieczenia?
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈbatɨ, AS: čubaty
Wiktionary
rzecz. czub m., czubek mos./mrz.
Wiktionary
zdrobnienie od: czubek
SJP.pl
1. nastroszona fryzura;
2. kępka sterczących na głowie piór, sierści; grzebień;
3. najwyższy punkt; wierzchołek; szczyt;
4. szpiczaste zakończenie czegoś;
5. potocznie: chory psychicznie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szpiczaste, ostre zakończenie czegoś
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) pot. osoba chora psychicznie
(2.2) środ. młodz. punk
(2.3) daw. żart. bonifrater; zakonnik z zakonu założonego przez św. Jana Bożego dla opieki nad chorymi, szczególnie umysłowo
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) (On) dosięga sufitu czubkami palców.
(2.1) Ten gość to jakiś czubek, lepiej trzymać się od niego z daleka.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃubɛk, AS: čubek
Wiktionary
rzecz. czub m., czubajka ż., czubacz mzw.
przym. czubkowy, czubaty
przysł. czubato
Wiktionary
(2.1) czub, czubas, debil, imbecyl, kretyn, nienormalny, oszołom, pomyleniec, pomylony, psychiczny, psychol, szajbus, świr, świrus, wariat
Wiktionary
mający czub; nastroszony
SJP.pl
rodzaj ptaków z rodziny jerzykowatych
SJP.pl
Czubik (1845 m) – niewybitny szczyt w Tatrach Zachodnich. Znajduje się na bocznym, północnym grzbiecie Kończystego Wierchu. Grzbiet ten oddziela Dolinę Starorobociańską od Doliny Jarząbczej. Czubik znajduje się pomiędzy Kończystym Wierchem (2002 m), oddzielony od niego Dudową Przełęczą (1815 m) i Trzydniowiańskim Wierchem (1768 m), od którego oddzielony jest Przełęczą nad Szyją (1754 m).
Wikipedia
czubić się - kłócić się, sprzeczać, bić się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie: szpital dla chorych psychicznie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny pieczarkowatych
SJP.pl
gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych; kaczka czubata
SJP.pl
Czubokaczka, kaczka czubata ("Lophonetta specularioides") – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Zasiedla zachodnią i południową część Ameryki Południowej. Nie jest zagrożony.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego, używana głównie do zup, mięs, fasoli i serów, charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej; czubryca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kulin. bułgarska przyprawa z cząbru górskiego (nazwa systematyczna|Satureja montana|ref=tak.);
Wiktionary
rzecz. czubryca ż.
Wiktionary
(1.1) czubryca
Wiktionary
przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego, używana głównie do zup, mięs, fasoli i serów, charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej; czubrica
SJP.pl
Czubryca (bułg. чубрица czubrica) – przyprawa uzyskiwana z cząbru górskiego ("Satureia montana"), gatunku spokrewnionego z cząbrem ogrodowym. Przyprawa charakterystyczna dla kuchni bułgarskiej.
Czubrycy używa się głównie do zup, mięs, fasoli i serów, a także do kanapek. Pod nazwą "trapezna czubrica" można kupić w Bułgarii także tradycyjną mieszankę przypraw bułgarskich, składającą się zazwyczaj z soli, sproszkowanej papryki i czubricy. W kuchni ormiańskiej pije się herbatę z czubrycy.
Wikipedia
w gwarze łowieckiej: powonienie u psa; węch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) łow. zdolność psa myśliwskiego do wyczuwania zapachu zwierzyny; powonienie u psa
Wiktionary
wełniana kurtka góralska ozdobiona haftem; cucha, czuha, gunia, guńka
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
dawniej: Fin z okolic Leningradu, Dietskawo Sieła (dawne Carskie Sioło), Peterhofu i Schlisselburga
SJP.pl
w gwarze łowieckiej: powonienie u psa; węch
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdolność odbierania bodźców dotykowych; wrażenie;
2. dawniej: odczuwanie albo przeczuwanie, przewidywanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości
(1.2) odczasownikowy od|czuć.
Wiktionary
(1.1) Czucie i wiara silniej mówi do mnie niż mędrca szkiełko i oko.
(1.1) Po wypadku Jacek stracił czucie w lewej ręce.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃut͡ɕɛ, AS: čuće
Wiktionary
rzecz. uczucie n., poczucie n., wyczucie n., przeczucie n., odczucie n., uczulenie n., czuwak mrz., nieczucie n.
czas. czuły, czuć ndk., odczuwać ndk., poczuć dk., uczuć dk., wyczuwać ndk., wyczuć dk., przeczuwać ndk., przeczuć dk., odczuć dk.
przym. czuły, czuciowy
przysł. czuciowo, czule
Wiktionary
(1.1) zmysł
Wiktionary
1. osoba najlepiej zapamiętująca bodźce czuciowe;
2. osoba kierująca się uczuciami, ulegający emocjom; uczuciowiec, emocjonalista
SJP.pl
1. cecha tego, co związane z odbiorem bodźców dzięki zmysłowi dotyku;
2. zespół cech, które wskazują na wrażliwość danej osoby; kierowanie się emocjami, uleganie uczuciom; uczuciowość
SJP.pl
dotyczący czucia jako zdolności odbierania bodźców dotykowych, np. nerwy czuciowe
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czuciem, dotyczący czucia
Wiktionary
rzecz. czucie n.
czas. czuć ndk.
przym. czuły
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) gw-pl|Kresy. straszydło
Wiktionary
(1.1) To tak bywa często, że jakieś czuczeło w spódniczce opanuje człowieka silnego i amen!
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Czudec – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Czudec. Ma status sołectwa.
Czudec uzyskał lokację miejską w 1427 roku. Prawa miejskie do 1784, następnie miasteczko 1784–1934. Położony jest na skraju Pogórza Strzyżowskiego, przy drodze wojewódzkiej nr 988. Miejscowość jest siedzibą parafii Świętej Trójcy, należącej do dekanatu Czudec, diecezji rzeszowskiej.
Wikipedia
przymiotnik od: Czudec, wieś w województwie podkarpackim
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) jęz. język z rodziny języków majańskich;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: czuha
Wiktionary
(1.1) Język czuh jest używany przez niektórych mieszkańców Meksyku i Gwatemali.
Wiktionary
IPA: t͡ʃux, AS: čuχ
Wiktionary
(1.1) chuj
Wiktionary
wełniana kurtka góralska ozdobiona haftem; cucha, czucha, gunia, guńka
SJP.pl
Czuha, węg. szűr, cuha, gunia (inaczej: "czuhania", "czucha", "czuchunia", "cucha", "guńka") – męska kurta z wełnianego, samodziałowego sukna, ozdobiona haftem i obszyciami, noszona przez węgierskich, rumuńskich, morawskich, polskich górali, Łemków, Bojków i Hucułów.
Wikipedia
potocznie: umiejętność przewidzenia czegoś; zwykle w związku frazeologicznym: mieć czuja - mieć wyczucie, intuicję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny;
(1.2) geogr. rzeka w Rosji, na Ałtaju, prawy dopływ Katuni;
Wiktionary
Czuja – rzeka w Rosji, w Buriacji i obwodzie irkuckim; prawy dopływ Leny. Długość 512 km (od źródeł rzeki Wielka Czuja); powierzchnia dorzecza 18 400 km².
Wielka Czuja ma źródła w górach Synnyr; płynie wąską doliną w kierunku północnym przez Wyżynę Północnobajkalską; liczne progi; ok. 60 km przed ujściem łączy się z Małą Czują, od tego momentu nazywa się Czuja; uchodzi do Leny 25 km powyżej ujścia Witimu.
Wikipedia
przym. czujski
Wiktionary
dawniej: czasownik "czuć" w formie osobowej połączony z partykułą pytającą "-li" (= czy); czy czujesz
SJP.pl
1. urządzenie ostrzegające, działające automatycznie, czułe na zmiany określonych parametrów fizycznych;
2. straż ubezpieczająca wojska na postoju; warta, czaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wojsk. żołnierz lub oddział na wysuniętym stanowisku wartowniczym lub podczas zwiadu;
(1.2) techn. urządzenie wykrywające zmianę jakiejś wielkości fizycznej
(1.3) zdrobn. od: czuja (okrycie wierzchnie)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃujka, AS: čui ̯ka
Wiktionary
(1.1-2)
rzecz. czujek m., czujnik m., czujność ż., czucie n., poczucie n.
czas. czuć, poczuć
przym. czujny, czujnikowy
przysł. czujnie
(1.3)
rzecz. czuja ż.
Wiktionary
(1.1) warta, czaty, rzad. czujek
(1.2) czujnik, sensor, detektor, wykrywacz
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób czujny, uważny
Wiktionary
(1.1) Moje dzieci są czujnie obserwowane podczas zabawy w ogrodzie.
Wiktionary
rzecz. czujność ż., czuwanie n., czuwak mrz.
czas. czuć, czuwać ndk.
przym. czujny
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czujnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czujny
SJP.pl
część urządzenia pomiarowego reagująca na zmiany mierzonej wielkości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;
(1.2) więz. nos
Wiktionary
Czujnik, sensor – fizyczne bądź biologiczne narzędzie będące najczęściej elementem składowym większego układu, którego zadaniem jest wychwytywanie sygnałów z otaczającego środowiska, rozpoznawanie i rejestrowanie ich.
Wikipedia
(1.1) Nowoczesne dyski twarde mają czujniki temperatury i samoregulują się, aby osiągnąć optymalną wydajność w danej temperaturze.
(1.1) Czujniki dymu są zainstalowane zarówno w przedniej, jak i tylnej przestrzeni ładunkowej.
Wiktionary
czas. czuć
Wiktionary
(1.1) czujka, sensor, detektor, wykrywacz, przetwornik pomiarowy
Wiktionary
związany z czujnikiem
SJP.pl
związany z czujnością
SJP.pl
zwracanie bacznej uwagi na wszystko; ostrożność, przezorność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo
Wiktionary
(1.1) Takie nieoczekiwane odświeżania załogi statku zdarzały się widocznie zbyt często, aby jeszcze wzmóc czujność.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃujnɔɕt͡ɕ, AS: čui ̯ność
Wiktionary
rzecz. czuwanie n., czuwak mrz.
czas. czuć, czuwać ndk.
przym. czujny
przysł. czujnie
Wiktionary
(1.1) baczność, uwaga; przest. baczenie, przytomność
Wiktionary
zwracający baczną uwagę na wszystko; ostrożny, przezorny, uważny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały
(1.2) gwara. śmierdzący, odczuwany
Wiktionary
(1.1) Dzieci bawiły się pod czujnym okiem piastunki.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃujnɨ, AS: čui ̯ny
Wiktionary
rzecz. czuwak mrz., czuwanie n., czujność
czas. czuć, wyczuć, odczuć, przeczuć
przysł. czujnie
Wiktionary
(1.1) uważny, baczny
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czują (dopływem Leny)
(1.2) związany z Czują (rzeką na Ałtaju w Rosji)
(1.3) związany z Czu (rzeką w Kazachstanie i Tadżykistanie)
Wiktionary
rzecz. Czuja ż.
Wiktionary
członek ludu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) etn. rdzenny mieszkaniec Czukotki;
Wiktionary
rzecz. Czukotka ż., czukocki m.
:: fż. Czukczyjka ż.
przym. czukocki, proczukocki, antyczukocki
Wiktionary
grupa etniczna zamieszkująca północną Azję (Czukotkę); Czukczowie
SJP.pl
Czukcze, Czukczowie (nazwa własna ԓыгъоравэтԓьэт lub оравэтԓьэт, чукчи) – paleoazjatycki lud syberyjskich autochtonów zamieszkujący północno-wschodnią Rosję.
Wikipedia
grupa etniczna zamieszkująca północną Azję (Czukotkę); Czukcze
SJP.pl
członkini ludu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Czukiew (ukr. Чуква, "Czukwa") – wieś na Ukrainie w rejonie samborskim obwodu lwowskiego.
W miejscowości znajduje się parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, w której proboszczami byli ks. Franciszek Salezy Matwijkiewicz (1881–1894) i ks. Maurycy Turkowski (1899).
Wikipedia
przym. czukiewski
Wiktionary
1. przymiotnik od: Czukotka;
2. przymiotnik od: Czukcze, Czukczowie
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czukotką, dotyczący Czukotki lub Czukczów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język używany przez Czukczów, Kerków i Czuwańców;
Wiktionary
rzecz. Czukcza m., Czukczyjka ż., Czukotka ż.
Wiktionary
półwysep w Azji; Półwysep Czukocki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. pot. półwysep w północno wschodniej Azji;
(1.2) geogr. adm. Czukocki Okręg Autonomiczny (krótka nazwa)
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈkɔtka, AS: čukotka
Wiktionary
rzecz. Czukcza mos., Czukczyjka ż., czukocki mrz.
przym. czukocki
Wiktionary
(1.1) Półwysep Czukocki
(1.1) adm. urz. Czukocki Okręg Autonomiczny
Wiktionary
czukuczan chiński - gatunek słodkowodnej ryby z rzędu karpiokształtnych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób czuły, przepełniony czułością
Wiktionary
(1.1) Wiatr muskał jej twarz, ciepłe, słoneczne promienie czule pieściły skórę.
Wiktionary
rzecz. czułość ż., czucie n., czułości nmos.
czas. czuły, czuć ndk.
przym. czuły
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: czuło, czule
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czulent
Wiktionary
rzecz. czulent m.
Wiktionary
żydowskie danie szabasowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kulin. etn. potrawa kuchni żydowskiej, przyrządzana z wolno duszonego mięsa wołowego, fasoli, kaszy, ziemniaków, czasem jajek, spożywana w szabas;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) To było na Starowiślnej, i tam chodziliśmy na czulent. Krakowski czulent to nie jest dokładnie to, co grodzieński. Moja żona ma, że tak powiem, inne pojęcie o czulencie. W każdym miejscu na świecie czulent ma inne składniki.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃulɛ̃nt, AS: čulẽnt
Wiktionary
przym. czulentowy
rzecz. czulencik mrz.
Wiktionary
czulić się - okazywać czułość, tkliwość; przymilać się
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czuły
SJP.pl
przenośny namiot u Mongołów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) przenośny namiot, tradycyjne mieszkanie ludów rdzennych Syberii, hodujących renifery
Wiktionary
(1.1) Tradycyjnym mieszkaniem Nieńców jest czum, stożkowy namiot o owalnej podstawie.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik od: czumak
SJP.pl
ukraiński chłop, trudniący się przeważnie przewozem towarów, głównie soli na wozach zaprzęgniętych w woły
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. ukraiński chłop zajmujący się przewozem towarów, przede wszystkim soli, na wozach zaprzężonych w woły;
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃũmak, AS: čũmak
Wiktionary
rzecz. czumactwo n.
przym. czumacki
Wiktionary
jednoroczna roślina zbożowa i pastewna z rodziny wiechlinowatych; włośnica; ber
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. włośnica ber
Wiktionary
(1.1) ber, proso włoskie, włośnica ber
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;
Wiktionary
Czumysz (ros. " Чумыш ") – rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu. Długość rzeki wynosi 644 km, powierzchnia zlewni 23900 km².
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;
Wiktionary
Czuna (w górnym biegu zwana Uda) − rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim. Długość rzeki wynosi 1203 km, powierzchnia dorzecza 56,8 tys. km². W dolnym biegu rzeka przepływa przez Wyżynę Środkowosyberyjską. Głównym miastem nad Czuną jest Niżnieudinsk. Źródła w Sajanie Wschodnim. Łączy się z Biriusą, tworząc Tasiejewę (dopływ Angary).
Wikipedia
(1.1) Uda (w górnym biegu)
Wiktionary
miasto w Chinach; Chongqing
SJP.pl
rodzaj czworonożnego, roślinożernego dinozaura
SJP.pl
Czungkingozaur – rodzaj wymarłych dinozaurów ptasiomiednicznych z rodziny stegozaurów zamieszkujących tereny obecnych Chin w epoce jury późnej.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Podkamiennej Tunguzki
Wiktionary
zdrobnienie od: czupiradło
SJP.pl
ktoś o zmierzwionych włosach, nieuczesany
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. osoba śmiesznie wyglądająca, mająca dziwaczną fryzurę
Wiktionary
(1.1) W kolejce do kasy stało za mną jakieś czupiradło i popychało mnie wózkiem.
Wiktionary
rzecz. czupryna ż.
:: zdrobn. czupiradełko n.
czas. czupirzyć ndk.
Wiktionary
(1.1) straszydło
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
bujne, niezbyt długie włosy układające się swobodnie na głowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) krótkie, bujne włosy
(1.2) rodzaj fryzury charakteryzujący się podgoleniem na równej wysokości;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Profesor z rozwichrzoną czupryną przelewał z retorty do retorty mętną białawą ciecz, mieszał ją z substancjami, zawartymi w szeregach probówek, przygotowując jakąś reakcję.
(1.1) Nie umiem się do Maćka przyzwyczaić bez jego czupryny.
(1.2) Jan III nosił czuprynę staropolską.
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈprɨ̃na, AS: čuprỹna
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czuprynka ż.
przym. czupryniasty
Wiktionary
(1.1) kędziory
(1.2) podgolony łeb
Wiktionary
zdrobnienie od: czupryna
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mający czuprynę
SJP.pl
zdrobnienie od: czupryna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czupryna
Wiktionary
Czuprynka ("Mareca falcata") – gatunek wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych (Anatidae), zamieszkujący głównie wschodnią część Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wikipedia
rzecz. czupryna ż.
Wiktionary
Czuprynowo – wieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie sokólskim, w gminie Kuźnica.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czuprynowo, po jej zniesieniu w gromadzie Kuźnica. W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa białostockiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny skarpiowatych
SJP.pl
Czupurka, arnoglosa czupurka ("Arnoglossus imperialis") – gatunek morskiej ryby flądrokształtnej z rodziny skarpiowatych (Bothidae).
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: czupurnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czupurny
SJP.pl
buńczuczność, zadziorność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest czupurne; cecha tych, którzy są czupurni
Wiktionary
przym. czupurny
przysł. czupurnie
Wiktionary
zawadiacki; wojowniczy
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) skory do śmiałego i buntowniczego okazywania swojego sprzeciwu lub niezadowolenia
(1.2) fryz. o włosach lub zaroście: sterczący i odstający od skóry w różnych kierunkach
Wiktionary
(1.1) Kilka razy w tygodniu do lokalu Związku wpadał jak burza Juliusz Wirski. Niski, czupurny i zawzięty. Przy każdej okazji demonstrował swe komunistyczne przekonania i żądał z tego tytułu należnych mu, jego zdaniem, przywilejów.
Wiktionary
rzecz. czupurność ż.
przysł. czupurnie
Wiktionary
(1.1) zawadiacki, buńczuczny, zadziorny, krewki, zaczepny, napastliwy, hardy, rogaty, junacki, przekorny, zadzierzysty, impertynencki, wyzywający, wojowniczy, bojowy, niepokorny, awanturniczy, chwacki
Wiktionary
przestarzałe: zachowywać się czupurnie; stawiać się, rzucać się
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przedmiot kultowy plemion australijskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. płaski kamień ozdobiony rytem lub rysunkiem, obiekt kultu plemięemion australijskich;
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.1) Każdemu nowo narodzonemu dziecku przydziela się czuringę odpowiedniego totemu, która wcześniej należała do jakiegoś zmarłego.
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈrʲĩŋɡa, AS: čurʹĩŋga
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;
Wiktionary
Czusowaja (ros. Чусовая) – rzeka w Rosji. Uchodzi do Zbiornika Kamskiego.
Długość – 592 km, powierzchnia zlewni – 23 tys. km²
Częste powodzie w okresie od połowy kwietnia do połowy czerwca. Zamarza w okresie między końcem października a przełomem kwietnia i maja.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;
Wiktionary
Czusowoj (ros. "Чусовой") – miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową (dopływ Kamy). Około 44 000 mieszkańców (2024).
Z Czusowoju pochodzi Tatjana Iwanowa, rosyjska saneczkarka.
W mieście rozwinął się przemysł drzewny, materiałów budowlanych, spożywczy oraz hutniczy.
Wikipedia
spójnik
(1.1) stpol. mianowicie
Wiktionary
IPA: t͡ʃuʃ, AS: čuš
Wiktionary
1. roślina z rodziny psiankowatych o wydłużonych, czerwonych owocach, jedna z odmian papryki;
2. przyprawa z owoców tej rośliny, bardzo ostra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. odmiana papryki drobnoowocowej o jajowatych liściach i wydłużonych owocach
(1.2) kulin. owoc czuszki (1.1)
(1.3) kulin. ostra przyprawa, proszek sporządzany z czuszek (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃuʃka, AS: čuška
Wiktionary
w łowiectwie o cietrzewiu: wydawać głos podczas toków
SJP.pl
Czuszów – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Pałecznica.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.
Integralne części miejscowości: Folwark, Kresy, Parcelacja, Stara Wieś.
Wikipedia
młodzieżowo: przeczucie
SJP.pl
czuwacz słowacki - rasa psa
SJP.pl
okrzyk, zawołanie harcerzy
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) pozdrowienie harcerskie;
forma czasownika.
(2.1) tryb rozkazujący 2 os. lp. czasownika czuwać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) — Druhny i druhowie, czuwaj! — Czuwaj!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃuvaj, AS: čuvai ̯
Wiktionary
rzecz. czuwak mrz.
czas. czuwać ndk.
Wiktionary
urządzenie w postaci przycisku, znajdującego się w główce korby nastawnika pojazdów trakcji elektrycznej, powodujące samoczynne zatrzymywanie się pociągu w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kolej. urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;
Wiktionary
Czuwak (w USA: ang. "Deadman control") – w transporcie szynowym jeden z elementów automatyki bezpieczeństwa pociągu[], którego celem jest minimalizowanie zagrożeń wynikających z kierowania pojazdem przez człowieka. Nazwa została bezpośrednio zaczerpnięta od czasownika "czuwać", ponieważ jego podstawowym zadaniem jest sprawdzenie przytomności prowadzącego pojazd.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃuvak, AS: čuvak
Wiktionary
rzecz. czuwanie n., czujność ż., czuwajka ż., czujka ż., czucie n., poczucie n., czuwanie n., poczucie n., poczuwanie n., wyczucie n., wyczuwanie n., przeczucie n., przeczuwanie n.
czas. czuwać ndk., czuć ndk., poczuć dk., poczuwać ndk., wyczuwać ndk., wyczuć dk., poczuwać się ndk., poczuć dk., przeczuwać ndk., przeczuć dk.
przym. czujny, czujkowy, wyczuwalny
przysł. czujnie
wykrz. czuwaj, czuj
Wiktionary
czuwaliczka jadalna - krzew z rodziny dławiszowatych o liściach zawierających alkaloidy; khat, katu, kata jadalna
SJP.pl
Czuwaliczka ("Catha" Forssk. ex Schreb.) – rodzaj roślin należący do rodziny dławiszowatych ("Celastraceae" R. Br.). Obejmuje co najmniej 3 gatunki występujące naturalnie w Afryce i na Bliskim Wschodzie.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czuwać.
Wiktionary
Czuwanie – stan aktywności układu somatycznego, będący przeciwieństwem snu, który jest spoczynkiem dla tego układu. U ludzi dorosłych czuwanie i sen to dwa podstawowe stany fizjologiczne występujące cyklicznie, gdzie około 2/3 doby przypada na czuwanie.
Stan czuwania, podobnie jak sen, można zbadać obiektywnie, rejestrując czynność bioelektryczną mózgu. Czuwanie charakteryzuje się występowaniem w EEG fal alfa i beta.
Wikipedia
IPA: t͡ʃuˈvãɲɛ, AS: čuvãńe
Wiktionary
rzecz. czujność ż., czuwak mrz.
czas. czuć, wyczuwać, czuwać ndk.
przym. czujny
przysł. czujnie
Wiktionary
przymiotnik od: Czuwaszja (republika należąca do Federacji Rosyjskiej)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czuwaski;
Wiktionary
rzecz. Czuwaszja ż., Czuwasz mos., Czuwaszka ż.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem czuwaskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czuwaskim
(1.3) spisany, stworzony w języku czuwaskim
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈvaskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: čuvaskoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. być czujnym, pilnować kogoś, czegoś;
2. nie spać w nocy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. przedstawiciel ludu czuwaskiego; mieszkaniec Czuwaszji
Wiktionary
(1.1) Czuwasze wyznają tradycyjne wierzenia.
Wiktionary
rzecz. Czuwaszja ż., czuwaszczyzna ż.
:: fż. Czuwaszka ż.
przym. czuwaski
Wiktionary
autonomiczna republika w Rosji; Republika Czuwaska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Wiktionary
Czuwaszja ( Чӑваш Ен, Чувашия), Republika Czuwaska (czuw. Чӑваш Республики, ros. Чувашская Республика) – republika w europejskiej części Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
rzecz. czuwaski mrz., Czuwasz mos., Czuwaszka ż.
przym. czuwaski
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Czuwaska
Wiktionary
członkini narodu zamieszkującego głównie Czuwaszję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. kobieta z ludu Czuwaszów, rdzennych mieszkańców Czuwaszji, regionu środkowej Wołgi
Wiktionary
rzecz. Czuwaszja ż., czuwaski mrz., czuwaszczyzna ż.
:: fm. Czuwasz mos.
przym. czuwaski
Wiktionary
1. być czujnym, pilnować kogoś, czegoś;
2. nie spać w nocy
SJP.pl
czasownik
(1.1) być czujnym, mieć się na baczności
(1.2) strzec, pilnować kogoś lub czegoś
(1.3) nie spać
Wiktionary
(1.1) Kierownik czuwał, aby wszystko odbyło się zgodnie z harmonogramem.
(1.2) Matka czuwa nad swym dzieckiem przez całe życie.
(1.3) Dziecko czuwało do rana, aby zobaczyć się ze świętym mikołajem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃuvat͡ɕ, AS: čuvać
Wiktionary
rzecz. czuwanie n., czujność ż., czuwajka ż., czujka ż., czuwak mrz.
czas. czuć
wykrz. czuwaj
przysł. czujnie
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czuwańcami, dotyczący Czuwańców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język czuwański
Wiktionary
rzecz. Czuwaniec mos., Czuwanka ż.
Wiktionary
1. doznawać wrażeń zmysłowych;
2. doznawać uczuć, przeżywać coś wewnętrznie;
3. przewidywać, domyślać się, przeczuwać;
4. czuć się - być w pewnym stanie fizycznym lub psychicznym (np. czuć się dobrze); mieć świadomość tego stanu (np. czuć się silnym)
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. poczuć)
(1.1) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
(1.2) odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu
(1.3) odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
(1.4) lwów. słyszeć
(1.5) stpol. czuwać, pilnować
(1.6) gw-pl|Bukowina. śmierdzieć
czasownik zwrotny niedokonany czuć się
(2.1) mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie
Wiktionary
(1.1) Kiedy się zbudziłem, to poczułem mrowienie na karku.
(1.2) Gotujesz coś? Bo czuję spaleniznę…
(1.3) Wyczuliśmy wroga znajdującego się w pobliżu – to te dudnienia bębnów go zdradziły.
(2.1) Kiedy wstałem z łóżka, czułem się jak nowo narodzony.
(2.1) Przy nim czuję się jak idiota.
(2.1) Źle się czuję, boli mnie głowa. Chyba będę chory.
(2.1) Nie czuję się dobrze z tym, że mu to powiedziałem.
Wiktionary
IPA: t͡ʃut͡ɕ, AS: čuć
Wiktionary
rzecz. wyczuwanie n., odczucie n., poczucie n., czucie n., uczucie n., przeczuwanie n., przeczucie n., wyczucie n., czułość ż., czuwak m., czułek m., czujność ż., czuwanie n., poczuwanie n., czujka ż., czujnik m.
czas. poczuć dk., uczuć dk., czuwać ndk., poczuwać dk., odczuwać ndk., odczuć dk., wyczuwać ndk., wyczuć dk., przeczuwać ndk., przeczuć dk.
przym. czuły, czujny, czuciowy, czułkowy, uczuciowy, przeczuwalny, czujkowy, czujnikowy
przysł. czule, czujnie, czuciowo, uczuciowo
Wiktionary
Czułczyce – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie chełmskim, w gminie Sawin. Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 812.
W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czułczyce, po jej zniesieniu w gromadzie Staw. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego.
Wikipedia
1. ozdobny półkrzew o drobnych kwiatach; liście niektórych gatunków składają się przy dotknięciu; mimoza;
2. (zwykle w l.mn.) wyrostek ciała u niektórych zwierząt bezkręgowych znajdujący się w okolicy otworu gębowego, służący jako narząd chwytny;
3. (zwykle w l.mn.) wyrostek na głowie stawonogów i owadów odbierający wrażenia węchowe i dotykowe
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zool. wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;
(1.2) bot. mimoza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. czuły
czas. czuły, czuć
rzecz. poczucie n.
Wiktionary
rodzina roślin kwiatowych dwuliściennych z krajów zwrotnikowych i podzwrotnikowych
SJP.pl
o cechach czułkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
związany z czułkiem
SJP.pl
drobny przejaw czułości, czułe słówko lub gest
SJP.pl
skłonny do przesadnego rozczulania się, sentymentalizmu
SJP.pl
pieszczoty, miłe słowa, okazywanie tkliwości, serdeczności
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zachowanie, w którym objawia się miłość
forma rzeczownika.
(2.1) M., D., B. i W. lm. od: czułość
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈwɔɕt͡ɕi, AS: čuu̯ośći
Wiktionary
rzecz. czułość ż.
przym. czuły
przysł. czule
czas. czuły
Wiktionary
1. bycie czułym, tkliwość;
2. zdolność precyzyjnego (właściwego) reagowania na bodźce zewnętrzne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha kogoś, kto jest czuły
(1.2) uczuciowość, wrażliwość
(1.3) cecha mechanizmów polegająca na ich precyzyjnym działaniu
(1.4) fot. wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Potem sięgała po pomarszczoną rączkę i z czułością oglądała każdy z osobna mikroskopijny paznokietek.
(1.2) Pogłaskała włosy swego syna z czułością.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃuwɔɕt͡ɕ, AS: čuu̯ość
Wiktionary
rzecz. lm. czułości nmos., czułostkowość ż.
przym. czuły
przysł. czule
czas. czuły, czuć
Wiktionary
(1.1-2) pieszczotliwość, tkliwość
(1.3) precyzja, precyzyjność
Wiktionary
1. odnoszący się do kogoś z miłością, delikatnością; tkliwy, kochający (np. czułe spojrzenie);
2. wrażliwy, odczuwający (np. czuły na piękno);
3. precyzyjnie (właściwie) reagujący na bodźce zewnętrzne (np. czułe ucho)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością
(1.2) o urządzeniach: łatwo reagujący, potrzebujący niewielkiego impulsu do zareagowania
(1.3) o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne
(1.4) o osobie: wrażliwy na punkcie czegoś, silnie na coś wyczulony
czasownik
(2.1) przesz. 3 os. lm. nmos. zob. czuć.
Wiktionary
(1.2) Uczeń dowie się, że komputer to czułe urządzenie elektroniczne i należy się z nim obchodzić ostrożnie.
(1.4) Jest bardzo czuły na punkcie swojej męskości, łatwo go urazić.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃuwɨ, AS: čuu̯y
Wiktionary
rzecz. czułość ż., czułostkowość ż., czułostka ż., czułek m., uczucie n., wyczucie n., uczulenie n., czucie n., czułości nmos.
czas. czuć, uczulić, odczuwać, przeczuwać
przym. czułostkowy, czuciowy
przysł. czule, czułostkowo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;
Wiktionary
Czułym (ros. Чулым) – rzeka w azjatyckiej części Rosji. Przepływa przez Kraj Krasnojarski i obwód tomski. Powstaje z połączenia dwóch rzek: Biełyj Ijus i Cziornyj Ijus. Jest prawym dopływem rzeki Ob.
Długość: 1799 km, powierzchnia dorzecza: 134,1 tys. km². Spławna. Żeglowna na odcinku 1173 km.
Wikipedia
przym. czułymski
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czułymem, dotyczący Czułymu
Wiktionary
rzecz. Czułym mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. hydron. rzeka w Rosji w Republice Ałtaju, uchodzi do Jeziora Teleckiego;
Wiktionary
Czułyszman (ros. Чулышман) – rzeka w Rosji w Republice Ałtaju.
Wikipedia
przym. czułyszmański
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Czułyszmanem (rzeką na Ałtaju w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Czułyszman mrz.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów;
Wiktionary
Czułówek – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Czernichów.
Wieś położona jest w mezoregionie zwanym Obniżeniem Cholerzyńskim w obrębie makroregionu Brama Krakowska.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Czułówek, po jej zniesieniu w gromadzie Rybna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Wikipedia
skrót od: czwartek
SJP.pl
skrót
(1.1) = czwartek
Wiktionary
godzina czwarta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) godzina 4 w nocy lub po południu
forma przymiotnika.
(2.1) M. i W. ż. lp. od: czwarty
Wiktionary
(1.1) Zjadł obiad mięsny, wypił później w cukierni filiżankę kawy czarnej z likierem, około godziny czwartej znowu się posilił i już o szóstej był na dworcu.
Wiktionary
licz. cztery, czworo
przym. czwarty
rzecz. cztery n.
Wiktionary
zimnica, malaria czterodniowa, postać malarii charakteryzująca się występowaniem napadów gorączki, dreszczy i potów co 72 godziny
SJP.pl
1. potocznie: uczeń czwartej klasy;
2. potocznie: żołnierz czwartego pułku piechoty Królestwa Polskiego, znanego z udziału w powstaniu listopadowym;
3. w czasie powstania warszawskiego: żołnierz batalionu im. Czwartaków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. żołnierz czwartego pułku piechoty Królestwa Polskiego biorącego udział w walce o Arsenał w czasie powstania listopadowego;
(1.2) pot. hist. żołnierz oddziału szturmowego Gwardii Ludowej, a następnie Armiii Ludowej, noszącego imię Czwartaków (1.1);
(1.3) środ. uczn. uczeń czwartej klasy, zwłaszcza szkoły podstawowej, rzadziej szkoły średniej
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) pot. czwarte piętro
(2.2) daw. kwartnik (moneta)
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfartak, AS: čfartak
Wiktionary
rzecz. cztery n., czwartek mrz., czwórka ż.
przym. czwarty, czwórkowy
licz. cztery, czworo
czas. poczworzyć
Wiktionary
czwarty dzień tygodnia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) czwarty dzień tygodnia
Wiktionary
Czwartek (skrót czw.) – dzień tygodnia między środą a piątkiem.
Według normy ISO-8601 jest czwartym dniem tygodnia. Niegdyś był to dzień wolny od zajęć dla żaków. W kulturze ludowej ziem Polski czwartek obwarowany jest zakazami dotyczącymi sprzątania oraz przędzenia, których egzekutorką miała być bogini Marzanna.
Wikipedia
(1.1) W czwartek biuro jest czynne do godziny 18.
(1.1) Pamiętaj, by zamknąć konto przed czwartkiem.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfartɛk, AS: čfartek
Wiktionary
rzecz. cztery n., czwórka ż., czwartak mos./mrz., czwóreczka ż.
:: zdrobn. czwarteczek m.
czas. czworzyć ndk., poczworzyć dk.
przym. czwartkowy, poczwórny
licz. cztery, czworo, czwarty
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk czwortek; żart. wicepiątek
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Nidzica,Olsztyn,Giżycko,Olecko,Szczytno. ćwiartka
(1.2) gw-pl|Nidzica,Dąbrówno,Ostródzkie. ćwiartka zabitej zwierzyny
(1.3) gw-pl|Olsztyn,Giżycko,Szczytno,Giżycko,Ełk. wąski sierp Księżyca
Wiktionary
związany z czwartkiem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czwartkiem; dziejący się w czwartek
Wiktionary
(1.1) Każde czwartkowe popołudnia spędzamy razem z wnukami.
Wiktionary
IPA: t͡ʃfartˈkɔvɨ, AS: čfartkovy
Wiktionary
rzecz. czwartek m.
przym. czwarty
czas. poczworzyć
Wiktionary
drobny materiał justunkowy, charakteryzujący się szerokością równą stopniowi pisma, stosowany w typografii do oddzielania czcionek; firet
SJP.pl
uczeń czwartej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) eduk. uczeń czwartej klasy
Wiktionary
rzecz. czwartoklasistka ż.
Wiktionary
uczennica czwartej klasy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) eduk. uczennica czwartej klasy
Wiktionary
rzecz.
:: fm. czwartoklasista m.
Wiktionary
zawodnik grający w czwartej lidze
SJP.pl
należący do czwartej ligi, rozgrywany przez tę ligę
SJP.pl
okres ery kenozoicznej trwający od ok. 1,9 miliona lat lub 2,59 miliona lat (w zależności od poglądu; ponadto samo wyodrębnianie czwartorzędu zostało zakwestionowane)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geol. okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;
Wiktionary
Czwartorzęd (Q) – najmłodszy okres ery kenozoicznej, który zaczął się 2,58 mln lat temu z końcem neogenu i wciąż trwa. Dzieli się na:
Wikipedia
(1.1) Za początek czwartorzędu uważa się pierwsze spośród kilku silnych ochłodzeń klimatu, które bardzo wyraźnie zaznaczyły się na naszym kontynencie.
Wiktionary
IPA: t͡ʃfarˈtɔʒɛ̃nt, AS: čfartožẽnt
Wiktionary
rzecz. czwórrząd m., czterorzęd m.
przym. czwartorzędowy, czterorzędowy, czwartorzędny, przedczwartorzędowy
Wiktionary
(1.1) Q
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co czwartorzędne
Wiktionary
przym. czwartorzędny
Wiktionary
1. bardzo podrzędny, mało ważny na tle innych;
2. mający bardzo małą jakość lub wartość na tle innych; pięciorzędny
SJP.pl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) geol. dotyczący czwartorzędu, występujący, powstały w czwartorzędzie
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃfartɔʒɛ̃nˈdɔvɨ, AS: čfartožẽndovy
Wiktionary
rzecz. czwartorzęd mrz.
przym. przedczwartorzędowy
Wiktionary
liczebnik porządkowy odpowiadający liczbie 4
SJP.pl
przymiotnik odliczebnikowy
(1.1) od 4
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) dzień miesiąca po trzecim
rzeczownik, rodzaj żeński
(3.1) czwarta: godzina czwarta
Wiktionary
(1.1) Kwiecień to czwarty miesiąc roku w kalendarzu gregoriańskim.
(1.1) Jak wykazuje badanie, w ciągu ostatniego pół roku co czwarty pasażer czuł się niepewnie na stacji kolejowej.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfartɨ, AS: čfarty
Wiktionary
rzecz. czwarta ż., czwartek m., czwartak m., czworak m., czworaczek mzw./mrz.
licz. cztery
przedr. czwarto-
Wiktionary
(1.1) 4.
Wiktionary
1. jedno z czworga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: czworak;
3. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczki, czworak;
4. bakteria chorobotwórcza złożona z czterech komórek połączonych wspólną otoczką
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) zdrobn. od czworak
Wiktionary
(1.1) Michał jest czworaczkiem.
Wiktionary
rzecz. czworak m., czwórka ż., cztery n.
licz. cztery, czwarty, czworo
przym. czwarty
Wiktionary
1. jedno z czworga dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. zdrobnienie od: czworak;
3. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczki, czworak;
4. bakteria chorobotwórcza złożona z czterech komórek połączonych wspólną otoczką
SJP.pl
1. czworo dzieci urodzonych podczas jednego porodu;
2. potocznie: pozycja, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu; czworaczek, czworak
SJP.pl
1. → czworaczki;
2. dotyczący pozycji ciała człowieka, w której kolana i dłonie opierają się na podłożu
SJP.pl
mieszkający w czworakach
SJP.pl
dotyczący czworaczków
SJP.pl
1. dawniej: folwarczny budynek z czterema mieszkaniami dla służby dworskiej;
2. stawonóg z sekcji krabów;
3. nietypowa broń myśliwska, mająca cztery lufy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) archit. budynek folwarczny mieszczący cztery mieszkania dla służby;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz.
:: zdrobn. czworaczek m.
licz. czworaki
przym. czwarty
Wiktionary
będący czterech różnych rodzajów, gatunków, odmian
SJP.pl
liczebnik wieloraki
(1.1) dotyczący czterech typów, rodzajów
forma rzeczownika.
(2.1) M. lm. czworak
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃfɔˈraci, AS: čforaḱi
Wiktionary
rzecz. czworak
przysł. czworako
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) przysł. od przymiotnika → czworaki
Wiktionary
IPA: t͡ʃfɔˈrakɔ, AS: čforako
Wiktionary
przym. czworaki
licz. czworaki
Wiktionary
dawniej: robić coś czworako
SJP.pl
przymiotnik od: czworak
SJP.pl
liczebnik zbiorowy odpowiadający liczbie 4, używany w odniesieniu do osób różnej płci, dzieci i młodych zwierząt oraz do przedmiotów o nazwie występującej tylko w liczbie mnogiej
SJP.pl
liczebnik zbiorowy
(1.1) 4
Wiktionary
(1.1) Dzieci w Bronowie było czworo: Tadzio, Staś, Janek i Helenka.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfɔrɔ, AS: čforo
Wiktionary
rzecz. czwarta ż., czwartek mrz., czwartak mos./mzw./mrz., czworaczek mzw./mrz.
przym. czwarty
licz. cztery
Wiktionary
dotyczący czworoboku, mający cztery boki, ograniczony czterema płaszczyznami itp.
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery boki
(1.2) hist. wojsk. ustawiony w formacji czworoboku
Wiktionary
rzecz. czworobok mrz.
Wiktionary
1. wielobok płaski o czterech bokach; czworokąt;
2. coś przypominającego kształtem czworobok; czworokąt;
3. cztery elementy składające się na coś; czworokąt;
4. cztery osoby zaangażowane seksualnie lub emocjonalnie w związek; czworokąt;
5. zamknięty teren, na którym przeprowadza się konkursy w ujeżdżaniu; maneż, ujeżdżalnia, kierat;
6. zwarty szyk bojowy dawnych oddziałów piechoty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielobok płaski o czterech bokach
(1.2) wojsk. hist. czworokątny szyk bojowy piechoty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: t͡ʃfɔˈrɔbɔk, AS: čforobok
Wiktionary
przym. czworoboczny
Wiktionary
(1.1) czworokąt
Wiktionary
dyscyplina sportowa złożona z czterech konkurencji; czwórbój
SJP.pl
dawniej: czworobok
SJP.pl
mający cztery granie (krawędzie, kanty); czworokanciasty, czterograniasty, czterokanciasty
SJP.pl
1. mający cztery głowy; czterogłowy, czwórgłowy;
2. mięsień czworogłowy uda - duży, gruby mięsień w przedniej części uda, najsilniejszy prostownik stawu kolanowego
SJP.pl
mający cztery kanty (krawędzie, granie); czworokanciasty
SJP.pl
zdrobnienie od: czworokąt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czworokąt
Wiktionary
(1.1) To nie czworokąt, lecz tylko mały czworokącik.
Wiktionary
rzecz. czworokąt m.
Wiktionary
czworobok;
1. wielokąt płaski o czterech kątach;
2. coś przypominającego kształtem czworokąt;
3. cztery elementy składające się na coś;
4. cztery osoby zaangażowane seksualnie lub emocjonalnie w związek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;
Wiktionary
Czworokąt, czworobok – wielokąt płaski o czterech bokach. Każdy czworokąt ma dwie przekątne – odcinki łączące dwa niesąsiednie wierzchołki.
Wikipedia
(1.1) W dowolnym czworokącie wpisanym w okrąg iloczyn długości przekątnych równy jest sumie iloczynów długości przeciwległych boków. (twierdzenie Ptolemeusza)
(1.1) Czworokąt z tak wpisanymi trójkątami jest obrazem kręgu ziemskiego we wszechświecie, dwunastu domów zodiaku, bóstw, które w nich mieszkają i całego bytu, treści wszystkich rzeczy, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Wiktionary
IPA: t͡ʃfɔˈrɔkɔ̃nt, AS: čforokõnt
Wiktionary
przym. czworokątny
rzecz. czworokącik mrz.
Wiktionary
(1.1) czworobok
Wiktionary
mający cztery kąty; tetragonalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery kąty
Wiktionary
rzecz. czworokąt mrz.
Wiktionary
bylina z rodziny liliowatych o trującym owocu i czterech liściach
SJP.pl
Cz
Wikipedia
w matematyce: wielomian złożony z czterech wyrazów
SJP.pl
zwykle o zwierzętach: mający cztery nogi; czworonożny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) książk. mający cztery nogi
forma rzeczownika.
(2.1) M. B. W. lm. od: czworonóg
Wiktionary
Cz
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃfɔrɔ̃ˈnɔɟi, AS: čforõnoǵi
Wiktionary
rzecz. czworonóg mrz.
przym. czworonożny
Wiktionary
(1.1) czteronożny, czworonożny; książk. czteronogi
Wiktionary
zwykle o zwierzętach: mający cztery nogi; czworonogi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cztery nogi
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃfɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ, AS: čforõnožny
Wiktionary
rzecz. czworonóg m.
przym. czworonogi, czteronożny, czteronogi
Wiktionary
(1.1) czworonogi, czteronożny, czteronogi
Wiktionary
zwierzę czworonożne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zwierzę czworonożne
Wiktionary
(1.1) Krowa, słoń i kot są czworonogami.
Wiktionary
IPA: t͡ʃfɔˈrɔ̃nuk, AS: čforõnuk
Wiktionary
przym. czteronożny, czworonożny, czteronogi, czworonogi
Wiktionary
gatunek ryby z rzędu karpieńcokształtnych
SJP.pl
Czworook, argusek ("Anableps anableps") – gatunek ryby karpieńcokształtnej z rodziny czworookowatych (Anablepidae). Jest hodowana w akwariach.
Wikipedia
mający cztery ręce
SJP.pl
wielościan o czterech trójkątnych ścianach; ostrosłup trójkątny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) geom. wielościan o czterech trójkątnych ścianach;
Wiktionary
Czworościan – wielościan o czterech trójkątnych ścianach, równoważnie definiowany jako ostrosłup trójkątny. Każda czworościan ma 6 krawędzi i 4 wierzchołki.
Wikipedia
(1.1) Głównym motywem strukturalnym krzemianów są czworościany zbudowane z krzemu znajdującego się w środku i otoczonego czterema atomami tlenu umieszczonymi na wierzchołkach.
Wiktionary
przym. czworościenny, czworościanowy
Wiktionary
(1.1) tetraedr
Wiktionary
mający kształt czworościanu; czworościenny
SJP.pl
mający kształt czworościanu; czworościanowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. czwartek
Wiktionary
czworzyć się:
1. powiększać się czterokrotnie;
2. rzadko: ukazywać się, być widzianym w poczwórnej postaci;
3. potocznie: starać się być wszędzie, w wielu miejscach; uwijać się, dwoić się i troić
SJP.pl
zgrubienie od: czwórka (ocena szkolna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uczn. zgrub. od: czwórka
Wiktionary
(1.1) Moja nauczycielka z angielskiego to straszna piła. Nawet dziewczyna, która jest zawsze przygotowana, ma u niej czwórę.
Wiktionary
rzecz. czwórka ż.
Wiktionary
sportowiec biorący udział w zawodach sportowych składających się z czterech konkurencji
SJP.pl
dyscyplina sportowa złożona z czterech konkurencji; czworobój
SJP.pl
podzielony lub dający się podzielić na cztery części; czterodzielny
SJP.pl
zdrobniale o czwórce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. zdrobn. od: czwórka
Wiktionary
IPA: t͡ʃfurˈɛt͡ʃka, AS: čfurečka
Wiktionary
rzecz. czwartek mrz., czwórka ż.
Wiktionary
mający cztery głowy; czterogłowy, czworogłowy
SJP.pl
1. cyfra oznaczająca liczbę cztery;
2. ocena szkolna;
3. autobus, budynek itp. oznaczone numerem cztery;
4. grupa czterech osób, zwierząt itp.;
5. osada czteroosobowej łodzi lub bobsleja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nazwa cyfry 4
(1.2) ocena w szkole oznaczona cyfrą 4
(1.3) czwarta rzecz lub osoba spośród wielu ponumerowanych (np. tramwaj, bila, zawodnik na boisku, pokój w hotelu)
(1.4) grupa czterech osób, zbiór czterech rzeczy lub pojęć abstrakcyjnych
(1.5) rzecz, która może pomieścić cztery osoby (np. pokój, kabina, pojazd, łódź)
(1.6) sport. wiośl. czteroosobowa osada wioślarska
(1.7) zaprzęg składający się z czterech koni
(1.8) środ. żegl. siła wiatru cztery w skali Beauforta
(1.9) pot. muz. epka zawierająca cztery utwory (po 2 na stronie A i B)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Na pewno trafisz – nad wejściem do mojego domu wymalowana jest duża, biała czwórka.
(1.2) Dostałem jedynkę ze sprawdzianu, ale dzisiaj poprawiłem ją na czwórkę.
(1.3) Jednym uderzeniem kija bilardowego posłałem do łozy czwórkę i siódemkę.
(1.4) Kiedy się wypełniły dni / i przyszło zginąć latem, / prosto do nieba czwórkami szli / żołnierze z Westerplatte.
(1.5) Za późno dokonaliśmy rezerwację w hostelu, bo nie było już dwójek, a zostały same czwórki.
(1.6) Na olimpiadzie w Pekinie złoto przypadło polskiej czwórce podwójnej bez sternika.
(1.7) Wszelako najciekawsze i najbardziej znamienne dla Panatenajów były zawody w biegu czwórek z tzw. apobatami.
(1.8) Wyszliśmy z portu przy czwórce z południowego zachodu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfurka, AS: čfurka
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czwóreczka ż.
:: zgrub. czwóra ż.
czas. poczworzyć
przym. poczwórny, czwórkowy
licz. cztery
Wiktionary
(1.2) dobry, ocena dobra
(1.2) kwartet
(1.7) kwadryga
Wiktionary
potocznie: uczeń o dobrych ocenach, mający przeważnie czwórki jako oceny z przedmiotów szkolnych
SJP.pl
przymiotnik od: czwórka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z liczbą cztery, dotyczący liczby cztery
Wiktionary
rzecz. czwórka ż., czwartak mos./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) łow. łamana myśliwska broń czterolufowa
Wiktionary
(1.1) vierling, firling
Wiktionary
1. zawody składające się z czterech meczów;
2. zawody, w których bierze udział czterech zawodników (cztery drużyny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) byt poczwórny, o poczwórnej naturze
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czwórniak
Wiktionary
rzecz. czwórniak m.
Wiktionary
gatunek miodu pitnego, w którym na jedną część miodu dodano trzy części wody lub moszczu owocowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miód pitny powstały z fermentacji brzeczki, w której stosunek objętości miodu do wody wynosi 1:3
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃfurʲɲak, AS: čfurʹńak
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. czwórniaczek m.
Wiktionary
1. przyrząd elektryczny (np. transformator, wzmacniacz) o dwóch parach końcówek;
2. łącznik rurowy w formie prostego odcinka rury z dwiema odnogami bocznymi; krzyżak
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wieża wiertnicza zbudowana z czterech dłużyc
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
wyślepek czwórpasy - gatunek muchówki z rodziny wyślepkowatych
SJP.pl
przymierze czterech państw
SJP.pl
cztery szeregi ustawione jeden za drugim
SJP.pl
partykuła lub spójnik
SJP.pl
partykuła
(1.1) słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”
spójnik
(2.1) łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym
(2.2) łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
Wiktionary
(1.1) Czy chcesz oglądać telewizję?
(2.1) Naprawdę nie wiem, czy to wypada…
(2.2) Czwartek czy piątek, (ty) musisz wstać i iść do pracy!
(2.2) Chcesz iść do pracy w czwartek czy w piątek? (pytający chce widzieć pytanego raz w pracy)
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨ, AS: čy
Wiktionary
partyk. czyżby
wykrz. czyżby
Wiktionary
(2.1) reg. śl. jesi
(2.2) albo
Wiktionary
"czy" połączone z "by", partykułą trybu przypuszczającego
SJP.pl
rodzaj pająka z rodziny czyhakowatych, występujący w około 20 gatunkach
SJP.pl
Czyhak ("Segestria") – rodzaj pająków z rodziny czyhakowatych. Kosmopolityczny. Obejmuje 41 opisanych gatunków.
Wikipedia
o cechach czyhakowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
o cechach czyhakowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czyhać.
Wiktionary
czas. czyhać
Wiktionary
1. czekać na kogoś z celem napaści
2. zagrażać
3. wyczekiwać czegoś z chęcią nieprzeoczenia tego
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) wyczekiwać z zamiarem napaści
(1.2) zagrażać
(1.3) przen. czekać na coś niecierpliwie, by tego nie przegapić
Wiktionary
(1.1) W kolejnej części powieści na niziołków będzie czyhać wielka pajęczyca.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨxat͡ɕ, AS: čyχać
Wiktionary
rzecz. czyhanie n.
Wiktionary
(1.1) czaić się
(1.2) dybać, grozić, zagrażać
Wiktionary
o głuszcu: wydawać głos w czasie toków
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) białystok. kolej
(1.2) białystok. tor kolejowy
Wiktionary
zaimek pytajny albo względny zawierający treść dzierżawczą, używany w pytaniach (np. "Czyj to kompas?") oraz w pytaniach zależnych rozwijających dany człon zdania nadrzędnego (np. "Pytał, czyj to piórnik.")
SJP.pl
zaimek przymiotny o znaczeniu dzierżawczym
(1.1) używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy
(1.2) używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
Wiktionary
(1.1) Czyj jest ten długopis? Tego długopisu ostatnio używał Kazimierz, ale to chyba nie jego.
(1.2) Ja również nie wiem, czyj jest ten długopis.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨj, AS: čyi ̯
Wiktionary
zaim. czyjś
Wiktionary
zaimek nieokreślony
SJP.pl
zaimek przymiotny dzierżawczy
(1.1) obojętnie czyj
Wiktionary
(1.1) Czyjkolwiek to pomysł, był naprawdę znakomity.
Wiktionary
należący do kogoś
SJP.pl
zaimek dzierżawczy, nieokreślony
(1.1) należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi
Wiktionary
(1.1) Usiadłem na czyimś miejscu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨjɕ, AS: čyi ̯ś
Wiktionary
zaim. czyj
Wiktionary
wzmocniony zaimek "czyj"
SJP.pl
wzmocnione "czyjże"
SJP.pl
antylopa z rodziny krętorogich, występująca na Półwyspie Iberyjskim
SJP.pl
1. partykuła przyłączająca człon wyjaśniający;
2. dawniej: partykuła wyrażająca wzmocnione pytanie, na ogół o zabarwieniu retorycznym; czyliż
SJP.pl
spójnik
(1.1) …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających
Wiktionary
(1.1) Pociąg się nie spóźnił, czyli przyjechał o czasie.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨlʲi, AS: čylʹi
Wiktionary
partykuła czyliż
Wiktionary
(1.1) to znaczy, to jest, innymi słowy
Wiktionary
spójnik "czyli" wraz z cząstką trybu przypuszczającego
SJP.pl
dawniej: partykuła wyrażająca wzmocnione pytanie, na ogół o charakterze retorycznym; partykuła "czyli" z partykułą wzmacniającą "-ż"
SJP.pl
partykuła "czyliż" z dołączoną końcówką "by"; wzmocnione "czyliby"
SJP.pl
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.
Wiktionary
postępek, uczynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) działanie, postępek, akt;
Wiktionary
Czyn – zachowanie się podmiotu prawa, które rodzi skutki prawne, nawet wówczas, gdy do wywołania tych skutków podmiot swym zachowaniem nie zmierzał.
Czyn można popełnić przez świadome działanie (sterowane wolą zachowanie przejawiające się w formie kompleksu ruchów) lub zaniechanie ("„bezczynność kierunkowa”" - powstrzymanie się od działania). Nie należą do czynów w rozumieniu prawniczym zachowania człowieka w stanie wyłączającym świadomość, np. podczas snu.
Wikipedia
(1.1) Każda osoba, która dopuści się czynu okrucieństwa na zwierzęciu jest winna przestępstwa.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨ̃n, AS: čỹn
Wiktionary
rzecz. czynnik m.
czas. począć, czynić ndk.
przym. czynny
przysł. czynnie
Wiktionary
(1.1) uczynek
Wiktionary
jedna z dwóch płyt czyneli (żeli), na której można grać; talerz, żel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;
Wiktionary
(1.1) Dziewczyna delikatnie uderzała czynelem o czynel.
Wiktionary
(1.1) talerz, żel
Wiktionary
instrument perkusyjny zbudowany z dwóch okrągłych, metalowych płyt; talerze, żele
SJP.pl
(ok. 1155-1227) władca mongolski; Dżyngis-chan
SJP.pl
Czyngis-chan, Dżyngis-chan, do 1206 Temudżyn (Чингис хаан, Czingis chaan, IPA: [], Тэмүжин, Temudżin, IPA: []) (ur. według źródeł muzułmańskich w 1155, według źródeł chińskich i mongolskich w 1162 w Deliün Bołdak, w rejonie obecnej Czyty w Rosji, zm. 18 sierpnia 1227) – chan Mongołów i założyciel imperium mongolskiego.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czynić.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ, AS: čỹńė̃ńe
Wiktionary
czas. czynić ndk., uczynić dk.
rzecz. czynność ż.
przym. czynny, nieczynny
przysł. czynnie
Wiktionary
wykonywać określoną czynność
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. uczynić)
(1.1) robić coś, wykonywać
(1.2) postępować, zachowywać się
(1.3) wywoływać coś, być przyczyną
(1.4) być częścią czegoś, składać się na coś
czasownik zwrotny niedokonany czynić się (dk. uczynić się)
(2.1) przest. czynić (1.1) samego siebie czymś lub jakimś
(2.2) przest. dokonywać się, stawać się
(2.3) przest. być czynionym (1.1)
Wiktionary
(1.1) Tomek czyni duże postępy w nauce.
(1.2) Siostra zakonna przez całe życie czyniła dobro.
(1.3) Kolejne sukcesy czyniły ją coraz bardziej butną.
(1.4) Wydatki na żywność czynią dużą pozycję w budżecie domowym.
(2.1) (…) zdecydowaliśmy w końcu oskarżyć staruchę, że czarami swymi przywodziła mnichów do grzechu, czyniąc się w ich oczach młodą, powabną, i uprawiała z nimi jawny nierząd.
(2.2) Zgasiła świece. Czyniło się coraz ciemniej.
(2.3) Pod niskim sklepieniem piwnicy czyni się gwar piekielny wśród poszczekiwania psów rozbieganych, gdakania kur, budzonych raz po raz na kominie, i głuchego pomruku niedźwiedzia.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨ̃ɲit͡ɕ, AS: čỹńić
Wiktionary
rzecz. czyn m., czynnik m., czynienie n., uczynek mrz.
przym. czynny
czas. począć
przysł. czynnie
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) na sposób czynny
(1.2) angażując się fizycznie
(1.3) jęz. władając dobrze językiem
(1.4) będąc stale aktywnym w jakimś zajęciu
Wiktionary
(1.1) Borys nie działał czynnie w podziemiu.
(1.2) Michał nadal uprawia czynnie piłkę nożną.
(1.3) Misjonarka władała czynnie sango.
(1.4) Ilu więźniów czynnie wykonuje swój wyuczony zawód?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʂɨn.ɲɛ
Wiktionary
rzecz. czyn mrz., czynienie n., czynnik mrz., czynność ż., uczynienie n.
czas. czynić ndk., uczynić dk., poczynać ndk., począć dk.
przym. czynnościowy, czynny
Wiktionary
(1.1) aktywnie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czynnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czynny
SJP.pl
1. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek;
2. każda z liczb, które mnożymy przez siebie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek
(1.2) mat. każda z liczb, które mnożymy przez siebie
(1.3) mat. stat. każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czynniki zwiększające ryzyko powikłań po tracheotomii to: otyłość, palenie tytoniu, niedożywienie, zażywanie niektórych leków.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨ̃ɲːik, AS: čỹ•ńik
Wiktionary
rzecz. czyn m., czynność ż.
czas. począć, czynić ndk.
przym. czynnikowy, czynny
przysł. czynnie
Wiktionary
1. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek;
2. każda z liczb, które mnożymy przez siebie
SJP.pl
→ czynnik
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z jakimś czynnikiem; odnoszący się do czynników
Wiktionary
rzecz. czynnik mrz.
Wiktionary
funkcjonowanie, działalność
SJP.pl
1. dotyczący czynności, ruchu, działania;
2. dotyczący funkcjonowania kogoś lub czegoś; funkcjonalny
SJP.pl
1. wykonywanie czegoś; praca;
2. działanie, funkcjonowanie czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wykonywanie, robienie czegoś
(1.2) działanie, funkcjonowanie
Wiktionary
(1.1) Prokurator rozpoczął czynności wyjaśniające.
(1.2) Lekarz zauważył ustanie czynności serca i rozpoczął reanimację.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ, AS: čỹ•ność
Wiktionary
rzecz. czynienie n., czynnik m.
przym. czynny
przysł. czynnie
Wiktionary
(1.2) akcja
Wiktionary
działający, aktywny, sprawny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wykonujący jakąś czynność
(1.2) funkcjonujący, uruchomiony
(1.3) skłonny do działania, aktywny
Wiktionary
(1.2) Ten sklep jest czynny 24 godziny na dobę.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨ̃nːɨ, AS: čỹ•ny
Wiktionary
rzecz. czynienie n., czyn m., czynnik m., czynność ż.
przym. czynnościowy
przysł. czynnie
czas. czynić, począć
Wiktionary
(1.2) otwarty (o sklepie, barze itp.)
(1.3) aktywny
Wiktionary
dawniej: urzędnik państwowy w Rosji carskiej
SJP.pl
Czynownik (z чиновник – urzędnik) – urzędnik w Rosji.
W czasach cara Piotra I byli to urzędnicy państwowi w Rosji, wywodzący się ze szlachty. Wszyscy obywatele tego stanu byli zobowiązani do dożywotniej służby w administracji, która obejmowała 14 stopni (ros. czynów, stąd nazwa „czynownicy”) awansu cywilnego i wojskowego.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. często
Wiktionary
(1.1) Na cybuchu fajczyska czynsto był wymalowany cysorz austryjacki.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Częstochowa
Wiktionary
stała opłata za lokal mieszkaniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) terminowa opłata za wynajem
(1.2) daw. świadczenie chłopów za użytkowanie ziemi
Wiktionary
Czynsz ( Zins – ‘podatek’, ‘dzierżawa’, od census – ‘wycena’) – prawna nazwa świadczenia należnego z tytułu najmu lub dzierżawy. Wartość czynszu może być ustalona w pieniądzu lub naturze (np. owoce z sadu). Czynsz z założenia jest świadczeniem okresowym. Dawniej, i obecnie w niektórych znaczeniach, nazywany tenutą.
Wikipedia
(1.1) […] zalegałem […] w opłaceniu czynszu mieszkalnego, więc nasza gospodyni słuchać nie raczyła o reperacji dachu […]
(1.2) Z tej liczby włók wyłączyliśmy 14 włók wolnych od czynszu na wspólny wypas bydła obywateli.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨ̃w̃ʃ, AS: čỹũ̯š
Wiktionary
rzecz. czynszownik mos., czynszówka ż.
przym. czynszowy
Wiktionary
(1.1) komorne
(1.2) gw. Śląsk Cieszyński nojem, nojym
Wiktionary
lekceważąco: osoba wynajmująca nieruchomości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) żart. lub pogard. osoba wynajmująca komuś mieszkanie lub jego część, zwłaszcza pobierając za nie zbyt wysoką opłatę
Wiktionary
(1.1) 600 złotych dopłaty do najmu? To kasa, która trafi do czynszojada jako ekstra zysk.
Wiktionary
dawniej: płacić czynsz na użytkowanie ziemi
SJP.pl
dawniej: system opłat czynszowych zamiast odrabiania pańszczyzny
SJP.pl
1. przestarzale: osoba płacąca czynsz;
2. dawniej:
a) chłop zwolniony od odrabiania pańszczyzny za roczną opłatą;
b) dzierżawca gruntu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. chłop dzierżawca gruntu
(1.2) daw. opłacający czynsz
(1.3) daw. właściciel budynku czynszowego
Wiktionary
rzecz. czynsz mrz., czynszówka ż.
przym. czynszowy
Wiktionary
związany z czynszem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący czynszu, związany z czynszem
Wiktionary
rzecz. czynsz m., czynszówka ż., czynszownictwo n., czynszownik m., czynszowanie n.
czas. czynszować
przym. czynszowny
Wiktionary
(1.1) daw. czynszowny
Wiktionary
dom, kamienica z samodzielnymi mieszkaniami, wynajmowanymi w zamian za opłatę czynszu; dom czynszowy, kamienica czynszowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. kamienica czynszowa
Wiktionary
(1.1) Ile wyciągacie ze Zbyszkiem z tych czynszówek w Cieszynie na rok?
Wiktionary
rzecz. czynsz mrz., czynszownik mos.
przym. czynszowy
Wiktionary
gatunek ryby z rodziny łososiowatych; sieja ostronosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) icht. nazwa systematyczna|Coregonus nasus|ref=tak., gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych;
(1.2) icht. ryba z gatunku czyrów (1.1)
(1.3) daw. hubka
Wiktionary
Czyr, sieja ostronosa, szczokur ("Coregonus nasus") – gatunek ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae).
Wikipedia
(1.2) Czyr jest srebrny, a grzbiet ma jasnozielony.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨr, AS: čyr
Wiktionary
rzecz. Czyżyny nmos., czyra
Wiktionary
(1.1) sieja ostronosa, szczokur
(1.3) czyra
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od czyrak
Wiktionary
rzecz. czyrak m.
Wiktionary
rozsianie się czyraka na większej powierzchni ciała, będące wynikiem osłabionej odporności organizmu lub braku higieny; furunkuloza
SJP.pl
przymiotnik od: czyrak
SJP.pl
ropne zapalenie mieszka włosowego i przylegającego do niego gruczołu łojowego, spowodowane przez zakażenie gronkowcami lub paciorkowcami; furunkuł
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) med. ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;
Wiktionary
Czyrak, dawniej furunkuł ( furunculus) – ropne zapalenie okołomieszkowe z wytworzeniem czopa martwiczego, mające postać z początku guzka, potem guzka z krostą, spowodowane zakażeniem gronkowcowym. W przypadku licznych czyraków stosuje się termin czyraczność lub czyrak mnogi (łac. "furunculosis"), a jeśli znajdują się one blisko siebie i łączą w jedną zmianę, nazywa się je karbunkułem lub czyrakiem gromadnym (łac. "carbunculus"). Karbunkuł występuje najczęściej na karku.
Wikipedia
(1.1) Traktują Boga jak przekupnego urzędnika, a modlitwę jak koniak dla lekarza, żeby uważnie przeciął czyrak na tyłku.
Wiktionary
rzecz. czyraczność ż.
:: zdrobn. czyraczek m.
przym. cyraczny, czyrakowy
Wiktionary
(1.1) furunkuł
Wiktionary
wyglądający jak czyrak; pokryty czyrakami
SJP.pl
związany z czyrakiem
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych
SJP.pl
nadrzewny grzyb z rodziny szczecinkowcowatych
SJP.pl
rodzaj grzybów z rodziny szczeciniakowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. czerwiec
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨrvʲjɛt͡s, AS: čyrvʹi ̯ec
Wiktionary
(1.1) czyrwień, zok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) stpol. materiał szkarłatny
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨrˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s, AS: čyrvʹi ̯ė̃ńec
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stpol. czerwiec
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨrvʲjɛ̇̃ɲ, AS: čyrvʹi ̯ė̃ń
Wiktionary
(1.1) czyrwiec, zok
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. geogr. Czerwionka
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) rzad. o ptakach: ćwierkać, świergotać
Wiktionary
(1.1) […] ptaki tutejsze inaczej śpiewają od naszych. […] Inne śpiewają i czyrykają dość wdzięcznie, najpiękniej jednak ze wszystkich tak zwany przedrzeźniacz, albo jeszcze inaczej drozd żartowniś.
(1.1) Ruch się zrobił wśród ptactwa. […] Przekrzykiwały się […] krakwy, donośnym piskiem wtórowały zwinne czajki […]. Cyranki czyrykały zawzięcie […].
Wiktionary
(1.1) ćwierkać, świergotać
Wiktionary
potocznie: wódka czysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. wódka bez aromatów smakowych
forma przymiotnika.
(2.1) ż. lp. od: czysty
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Chryzantemy złociste / W półlitrówce po czystej / Stoją na fortepianie / I nie podlewa ich (…) nikt.
(1.1) Boczarska woli pić czystą.
Wiktionary
usuwanie osób z jakichś środowisk, zwykle metodami nacisków, szantażu itp.; odsiew, eliminacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Cistus|ref=tak., krzew z rodziny czystkowatych, liczący kilkanaście gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: czystka
Wiktionary
Czystek ("Cistus" L.) – rodzaj krzewów należący do rodziny czystkowatych (posłonkowatych). Obejmuje 29–36 gatunków i liczne mieszańce międzygatunkowe. Większość z nich rośnie w basenie Morza Śródziemnego, zwłaszcza w jego części zachodniej, przy czym cały zasięg rodzaju obejmuje obszar od Wysp Kanaryjskich po Iran. Czystki stanowią ważny składnik formacji zaroślowych i widnych lasów. W Polsce rosną tylko w uprawie.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɨstɛk, AS: čystek
Wiktionary
rzecz. czystkowate lm.
Wiktionary
usuwanie osób z jakichś środowisk, zwykle metodami nacisków, szantażu itp.; odsiew, eliminacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych
(1.2) polit. usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: czystek
Wiktionary
Czystka – w polityce – potoczne określenie oznaczające usunięcie niepożądanych osób z zajmowanych przez nie stanowisk.
Czystki to usuwanie części elit rządzących lub kierujących różnymi strukturami państwa (wojsko, policja, rząd) przez monarchów lub dyktatorów. Charakteryzuje je masowość oraz bezwzględność. Najczęstszą motywacją do ich przeprowadzania jest obsesyjna podejrzliwość władcy czy przywódcy i chęć wyeliminowania domniemanych wrogów.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɨstka, AS: čystka
Wiktionary
rzecz. czyściciel mos., czyścioch mos., czyściocha ż. , czyścik m., czyszczacz mos./mrz., czystość ż., czyszczenie n., wyczystka ż.
czas. czyścić ndk., wyczyścić dk.
przysł. czysto, czyściuchno, czyściusieńko, czyściuteńko, czyściutko
przym. czystościowy
Wiktionary
(1.1) ludobójstwo
Wiktionary
o cechach czystkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
Cz
Wikipedia
o cechach czystkowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
przysłówek
(1.1) w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń
(1.2) bez domieszek
(1.3) zupełnie, w całości, wyłącznie
Wiktionary
(1.1) Każdy polityk obiecuje wyborcom, że będzie ciszej, czyściej, że trawa będzie zielona, a niebo niebieskie.
(1.3) Racjonaliści przyjmują tylko te spośród elementów wiedzy i wierzeń, które dają się uzasadnić na podstawie czysto logicznego myślenia oraz empirycznego poznania.
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyszczenie n., czyścioch m., oczyszczenie n., oczyszczanie n., czyściciel m., czystka ż., wyczystka ż., czyszczacz mos./mrz.
czas. czyścić ndk., wyczyścić dk., oczyszczać ndk., oczyścić dk.
przym. czysty, czystościowy
Wiktionary
(1.1) chędogo
Wiktionary
pierwszy arkusz wydrukowany na maszynie drukarskiej do sprawdzenia przez wydawnictwo
SJP.pl
Czystodruk – pierwszy arkusz papieru po zejściu z maszyny drukarskiej, przesłany do wydawcy do akceptacji i rozpoczęcia druku nakładu.
Wikipedia
poprawiony tekst, przepisany na czysto
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) tekst po poprawkach, przepisany na czysto
(1.2) miejsce (najczęściej zeszyt), gdzie się wpisuje czystopis (1.1)
Wiktionary
Czystopis – gotowy tekst przygotowany do łamania lub druku, który jest po wszystkich korektach i jednocześnie nie zawiera śladów poprawek.
Wikipedia
IPA: t͡ʃɨˈstɔpʲis, AS: čystopʹis
Wiktionary
przym. czystopisowy
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czystopisem, dotyczący czystopisu
Wiktionary
rzecz. czystopis m.
Wiktionary
finalna forma opracowania kartograficznego mapy; czystorys mapy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. czystość fizyczna
(1.2) stpol. i śrpol. czystość od strony moralnej
(1.3) stpol. szczerość
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈstɔta, AS: čystota
Wiktionary
związany z czystością
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czystością, dotyczący czystości
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyścioch m., czyścioszek m., czyścioszka ż., czyszczacz m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n., czyścik m., czyściocha ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyśćcowy
przysł. czysto
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
(1.2) przen. cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
(1.3) wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna
Wiktionary
Czystość – w licznych systemach religijnych i obyczajowych cnota, dzięki której człowiek jest zdolny kontrolować swoje pragnienia seksualne i mądrze nimi zarządzać. Wymaga ona panowania nad sobą, formacji charakteru i ducha poświęcenia.
Wikipedia
(1.1) Staram się utrzymywać kuchnię i łazienkę w czystości.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ, AS: čystość
Wiktionary
rzecz. czyszczacz mos./mrz., czyszczenie n., oczyszczanie n., oczyszczenie n.
czas. czyścić ndk., wyczyścić dk., oczyścić dk., sczyścić dk., oczyszczać ndk.
przym. czysty, czystościowy
przysł. czysto
Wiktionary
(1.1) stpol. czystota
(1.3) niewinność, cnota
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: czysty; czyściejszy
SJP.pl
niezabrudzony
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pozbawiony brudu
(1.2) przejrzysty, klarowny
(1.3) zupełny
(1.4) bez dodatków, domieszek
(1.5) legalnie przeprowadzony
(1.6) moralnie bez skazy
(1.7) prawnie bez winy
(1.8) niezapisany
(1.9) bez przeszkód
Wiktionary
(1.1) Włóż czystą marynarkę na dzisiejszy egzamin.
(1.1) Ten pokój nie jest zbyt czysty.
(1.2) Nad nami tylko piękne słońce i czyste niebo.
(1.3) To czyste szaleństwo.
(1.4) Najdroższe na licytacji są araby czystej krwi.
(1.5) Dla nas to czysty zysk.
(1.6) Moje intencje są czyste.
(1.8) Możesz mi pożyczyć czystą kartkę? Zapomniałem dziś zeszytu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨstɨ, AS: čysty
Wiktionary
rzecz. czystość ż., oczyszczenie n.
czas. oczyszczać, czyścić ndk., wyczyścić dk., oczyścić dk., przeczyścić dk.
przysł. czysto
Wiktionary
(1.6) moralny, porządny, cnotliwy
(1.7) niewinny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. element wentylacji lub klimatyzacji, który oczyszcza powietrze
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) rzad. ktoś, kto wykonuje czyszczenie, usuwanie nieczystości
(2.2) rzad. ktoś, kto wykonuje czyszczenie, kastrowanie zwierząt
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyścioch m., czyścioszek m., czyścioszka ż., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyściocha ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto
Wiktionary
(2.1) czyściciel
(2.2) kastrator
Wiktionary
element przewodu kanalizacyjnego umożliwiający sprawdzanie stanu rur i ich czyszczenie
SJP.pl
1. zakład, w którym się oczyszcza nasiona; czyszczarnia;
2. maszyna do czyszczenia nasion; czyszczarnia;
3. zakład, w którym czyści się chemicznie ubrania; czyszczarnia;
4. zakład lub urządzenie, w którym oczyszcza się ścieki; oczyszczalnia
SJP.pl
przyrząd służący do oczyszczania czegoś; oczyszczarka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Mazury, Warmia. roln. wialnia
Wiktionary
czas. oczyszczać
rzecz. czyściciel mos.
Wiktionary
czyszczalnia;
1. zakład, w którym się oczyszcza nasiona;
2. maszyna do czyszczenia nasion;
3. zakład, w którym czyści się chemicznie ubrania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. basen z wodą wokół fontanny lub dyszy z tryskającą wodą
Wiktionary
rzecz. czyściciel mos.
czas. oczyszczać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|czyścić.
Wiktionary
(1.1) Do czyszczenia tej powierzchni należy używać suchej szmatki.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ, AS: čyščẽńe
Wiktionary
czas. czyścić ndk.
rzecz. czystość ż., czyściciel mos., czyszczacz mos./mrz.
przym. czystościowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pozbywać się zanieczyszczeń lub brudu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. liczba
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨswɔ, AS: čysu̯o
Wiktionary
skrót od: czytaj
SJP.pl
skrót
(1.1) = czytaj (pouczenie)
(1.2) = czytaj (ironicznie)
Wiktionary
(1.1) Nivernais (czyt. niwerné) – kraina historyczna w środkowej Francji.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨtaj, AS: čytai ̯
Wiktionary
wym.
Wiktionary
patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;
(1.2) geogr. hydron. rzeka w Rosji na Syberii, w Kraju Zabajkalskim, dopływ Ingody
Wiktionary
Czyta ( Чита, "Czita") – miasto, dawniej obwodowe, w obwodzie czytyjskim w azjatyckiej części Rosji, położone w południowej Syberii, obecnie miasto w Kraju Zabajkalskim.
Miasto położone nad rzekami Czytą i Ingodą na trasie kolei transsyberyjskiej – 52°03′N 113°28′E.
Wikipedia
rzecz. czytyjczyk mos., czytyjka ż.
przym. czytyjski
Wiktionary
żartobliwie lub potocznie: czytelnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. (czasem żart.) czytelnik
Wiktionary
czas. czytać, obczytać
rzecz. czytadło n.
Wiktionary
żartobliwie lub potocznie: czytelniczka
SJP.pl
potocznie, żartobliwie: książka, którą się łatwo, przyjemnie czyta, ale zwykle o niewielkiej wartości literackiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. żart. lektura poczytna, ale niskiego lotu
Wiktionary
Czytadło – powieść Tadeusza Konwickiego, opublikowana w 1992 roku, operująca konwencjami powieści kryminalnej i romansu. Utwór spotkał się z dość nieprzychylnymi reakcjami krytyki.
Wikipedia
(1.1) Nie trać czasu na czytadła, poczytaj trochę ambitnej literatury.
Wiktionary
rzecz. przeczytanie n., czytnik mrz., czytelnik mos., czytelniczka ż., czytelnia ż., czytacz mos., czytanie n., czytanka ż.
czas. obczytać, czytać ndk.
przym. czytelny, poczytny
Wiktionary
patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu
SJP.pl
ssak z rodziny jeleniowatych; aksis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czytanka
Wiktionary
rzecz. czytanka ż.
Wiktionary
patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane
(1.2) polit. w parlamencie: przedstawianie projektu ustawy w celu dyskusji nad nią
(1.3) rel. odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
(1.4) fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin
Wiktionary
Czytanie, lektura (łac. "lectura") – proces poznawczy, jedna z umiejętności nabywanych przez człowieka w procesie edukacji, która umożliwia odbiór informacji przekazywanych za pomocą języka pisanego. Współcześnie wciąż jedną z podstawowych form komunikowania się jest mowa pisana, dlatego czytanie jest jedną z najważniejszych umiejętności każdego człowieka.
Wikipedia
(1.1) Częste czytanie przy świeczce może niszczyć wzrok.
(1.2) Projekt ustawy przepadł w drugim czytaniu.
(1.3) Po drugim czytaniu ministranci podchodzą do celebransa z kadzielnicą.
(1.4) Lekcjonarz w tym dniu przewiduje dziewięć czytań biblijnych: siedem starotestamentalnych, epistołę oraz ewangelię.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈtãɲɛ, AS: čytãńe
Wiktionary
rzecz. czytywanie n., czytelnia ż., czytelnik m., czytelniczka ż., czytelnictwo n., czytadło n., czytnik m., czytanka ż., przeczytanie n., czytelność ż., poczytność ż.
czas. obczytać, czytać ndk., czytywać ndk.
przym. czytelny, oczytany, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
(1.1) lektura
(1.3) lekcja
Wiktionary
1. krótki tekst z podręcznika szkolnego;
2. książka zawierająca krótkie teksty do wykorzystania w szkole
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) tekst do nauki czytania, umieszczony w podręczniku do nauki danego języka
(1.2) podręcznik zawierający czytanki (1.1)
(1.3) stpol. książka do czytania
Wiktionary
(1.1) W tej książce do angielskiego są naprawdę ciekawe czytanki.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈtãnka, AS: čytãnka
Wiktionary
rzecz. czytelnik m., czytelniczka ż., czytelnictwo n., czytelnia ż., czytelność ż., czytadło n., czytnik m., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n.
:: zdrobn. czytaneczka ż.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk., odczytać dk.
przym. czytelniczy, czytelniany, czytelny, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
zdrobnienie od: czytanie
SJP.pl
patrząc na litery lub symbole formułować odpowiadające im dźwięki językowe, zapoznawać się z treścią tekstu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. przeczytać)
(1.1) przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
(1.2) mieć umiejętność rozumienia treści zawartych w rysunkach technicznych, schematach, mapach, nutach
(1.3) czynność urządzenia technicznego polegająca na odkodowywaniu informacji
(1.4) wypowiadać na głos zapisane słowa
Wiktionary
(1.1) Codziennie rano czytam gazetę.
(1.2) Nie zabłądzimy, Damian umie czytać mapy i ma kompas.
(1.3) Przeczytać taką dyskietkę może tylko bardzo archaiczny komputer.
(1.4) W dzieciństwie babcia czytała mi bajki na dobranoc.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨtat͡ɕ, AS: čytać
Wiktionary
rzecz. czytelnictwo n., czytelnia ż., czytelnik m., czytelniczka ż., czytacz mos., czytanka ż., czytadło n., czytelność ż., czytnik m., czytanina ż., czytanie n., odczyt m., odczytanie n., odczytywanie n., rozczytanie n., wyczytanie n., wczytywanie n., zaczytanie n., zaczytywanie n., czytywanie n., przeczytanie n., poczytność ż.
czas. czytywać ndk., odczytać dk., odczytywać ndk., przeczytać dk., rozczytać dk., rozczytywać ndk., wyczytywać ndk., wyczytać dk., zaczytać dk., zaczytywać ndk.
przym. czytelny, czytelniczy, czytankowy, czytnikowy, oczytany
przysł. czytelnie
Wiktionary
miejsce wydzielone w bibliotece, przeznaczone do czytania książek, czasopism itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece
(1.2) przest. biblioteka, wypożyczalnia książek
Wiktionary
Czytelnia, lektorium – sala, stanowiąca zwykle część biblioteki, przeznaczona do czytania książek i innych zbiorów na miejscu oraz do nauki.
Czytelnia stanowi ważne miejsce w szkołach i na uczelniach: uczniom pozwala wykorzystać czas na naukę i odrabianie lekcji, a studentom zapoznać się z treścią podręczników i książek stanowiących literaturę do ich zajęć. Czytelnie są szczególnie popularne na zachodnich uczelniach, gdzie kładzie się wysoki nacisk na samodzielną pracę studenta.
Wikipedia
(1.1) To co, idziemy do czytelni?
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈtɛlʲɲa, AS: čytelʹńa
Wiktionary
rzecz. czytelnictwo n., czytelnik m., czytelniczka ż., czytanka ż., czytelność ż., czytadło n., czytnik m., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n., poczytność ż.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk.
przym. czytelny, czytelniany, czytelniczy, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) przym. od czytelnia
Wiktionary
(1.1) Wystawa „Bez tytułu” — to kolejna propozycja działającej od kilku lat czytelnianej galerii.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɨtɛlʲˈɲãnɨ, AS: čytelʹńãny
Wiktionary
rzecz. czytnik mrz., czytanka ż., przeczytanie n., czytelnik mos., czytelniczka ż., czytelnia
Wiktionary
czytanie drukowanych publikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) socjol. odczytywanie publikacji drukowanych (wymiar społeczny)
Wiktionary
Czytelnictwo – działalność człowieka związana z czytaniem publikacji. Obejmuje kręgi czytelników mających różne upodobania i kierujących się różnymi motywami skłaniającymi do sięgnięcia po wybrany tekst. Bibliolodzy rozróżniają ponadto różne szczegółowe definicje czytelnictwa:
Wikipedia
(1.1) Co zrobić, by poprawić czytelnictwo w naszej gminie?
Wiktionary
rzecz. czytelnik m., czytelniczka ż., czytanie n., czytelnia ż., czytelność ż., czytanka ż., czytnik mrz., przeczytanie n., poczytność ż.
czas. obczytać, czytać ndk.
przym. czytelniczy, czytelny, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
kobieta czytająca książki, pisma itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, która czyta książki, gazety, itp.
(1.2) kobieta lub dziewczyna, która korzysta z biblioteki lub czytelni
Wiktionary
(1.1) W dziale porad na listy czytelniczek odpowiada wróżka Hortensja.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɨtɛlʲˈɲit͡ʃka, AS: čytelʹńička
Wiktionary
rzecz. czytelnictwo n., czytelnia ż., czytanka ż., czytelność ż., czytadło n., czytnik m., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n.
:: fm. czytelnik m.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk.
przym. czytelniczy, czytelniany, czytelny, oczytany, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
dotyczący czytelnictwa, czytelnika
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) bibliot. związany z czytelnikiem, czytelnictwem
Wiktionary
rzecz. przeczytanie n., poczytność ż., czytnik mrz., czytelność ż., czytelnik mos., czytelniczka ż., czytelnictwo n., czytelnia ż., czytanka ż.
czas. czytać, obczytać
przym. oczytany, poczytny
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób czytelny, łatwy do przeczytania
forma rzeczownika.
(2.1) plural|czytelnia.
Wiktionary
rzecz. czytelność ż., przeczytanie n., czytanie n., czytanka ż., czytelnia ż., czytelniczka ż., czytelnik mos., czytnik mrz., czytelnictwo n., poczytność ż.
przym. czytelny, oczytany, poczytny
czas. obczytać, czytać ndk.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czytelnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czytelny
SJP.pl
ten, kto czyta pisma, książki itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba, która czyta książki, gazety itp.
(1.2) osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jedni, fałszywej modestii pełni, zwierzają się czytelnikowi (choć ich o to nie prosił), jako pełni wielkiej dystynkcji i niemniejszej doskonałości przyjaciele przymusili ich do wydania na świat tego, co dla własnej satysfakcji napisawszy, chcieli mieć w ukryciu.
(1.2) Czytelnicy mogą u nas wypożyczać książki na jeden miesiąc.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈtɛlʲɲik, AS: čytelʹńik
Wiktionary
rzecz. czytelnictwo n., czytelnia ż., czytanka ż., czytelność ż., czytadło n., czytnik m., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n.
:: fż. czytelniczka ż.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk.
przym. czytelniczy, czytelniany, czytelny, oczytany, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
(1.1) reg. śl. czytmorz
(1.2) reg. śl. czytmorz
Wiktionary
związany z wydawnictwem Czytelnik
SJP.pl
→ czytelny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest czytelne, łatwe do przeczytania
(1.2) przen. cecha tego, co jest jasne, zrozumiałe i łatwe do odczytania
Wiktionary
Czytelność – to termin oznaczający jednocześnie łatwość w odczytaniu oraz zrozumiałość tekstu. Stanowi jeden z podstawowych elementów opracowania tekstu drukowanego.
W języku polskim istnieje jedno słowo na oddanie dwóch ważnych w typografii terminów angielskich:
Wikipedia
(1.1) W celu zachowania czytelności mapy przyjęto jeden schemat nanoszenia wartości elementów pogody…
Wiktionary
rzecz. czytelnik m., czytelniczka ż., czytelnia ż., czytelnictwo n., czytnik m., poczytność ż., czytanie n., przeczytanie n., wyczytywanie n., wyczytanie n., odczytywanie n., odczytanie n., czytanka ż.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk., wyczytywać ndk., wyczytać dk., odczytywać ndk., odczytać dk.
przym. czytelny, czytelniczy, poczytny, oczytany
przysł. czytelnie
Wiktionary
(1.2) jasność, zrozumiałość, klarowność
Wiktionary
dający się odczytać, jasno widoczny, zrozumiały
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który daje się odczytać, przeczytać
(1.2) przen. zrozumiały, sformułowany w przejrzysty sposób
Wiktionary
(1.1) Czcionka była ledwo czytelna.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨˈtɛlnɨ, AS: čytelny
Wiktionary
rzecz. czytelność ż., czytelnia ż., czytelnik m., czytelniczka ż., czytelnictwo n., czytadło n., czytnik m., czytanka ż., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n., poczytność ż.
czas. obczytać, czytać ndk., czytywać ndk.
przysł. czytelnie
przym. oczytany, poczytny
Wiktionary
(1.1) wyraźny
(1.2) zrozumiały, jasny, oczywisty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Zaolzie. czytelnik
Wiktionary
1. urządzenie odczytujące;
2. nadajnik sygnałów dalekopisowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. urządzenie odczytujące dane zapisane na karcie pamięci (magnetycznej lub elektronicznej)
(1.2) inform. urządzenie fotooptyczne odczytujące dane zakodowane kodem kreskowym, np. cenę towaru w sklepie
(1.3) inform. urządzenie elektroniczne potrafiące rozpoznawać znaki
(1.4) inform. urządzenie, z którego można czytać teksty jak z książki
(1.5) inform. program komputerowy, dzięki któremu można czytać informacje z określonych kanałów informacji, np. RSS, IRC
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Coraz popularniejsze elektroniczne karty pamięci stosowane powszechnie w aparatach i kamerach cyfrowych czy telefonach komórkowych można odczytywać m.in. za pomocą zewnętrznych i wewnętrznych czytników kart podłączanych do komputera przez port USB.
(1.2) W jednej z kas zepsuł się czytnik.
Wiktionary
rzecz. czytelnik m., czytelniczka ż., czytelnictwo n., czytelnia ż., czytanka ż., czytelność ż., czytadło n., czytanie n., czytywanie n., przeczytanie n., poczytność ż.
czas. obczytać, czytać ndk., przeczytać dk.
przym. czytelniczy, czytelniany, czytelny, czytnikowy, poczytny
przysł. czytelnie
Wiktionary
(1.2) skaner
(1.3) skaner
(1.4) książk. opton
Wiktionary
→ czytnik
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z czytnikiem, dotyczący czytnika
Wiktionary
rzecz. czytnik m.
czas. czytać, obczytać
przym. poczytny
Wiktionary
kobieta nałogowo czytająca książki
SJP.pl
osoba nałogowo czytająca książki
SJP.pl
indywidualizm: pulpit do czytania
SJP.pl
przymiotnik od: Czyta (miasto w Rosji)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z Czytą (miastem na Zabajkalu w Rosji)
Wiktionary
rzecz. Czyta ż.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) czytanie czegoś od czasu do czasu
Wiktionary
rzecz. czytanie n., czytanka ż., czytelniczka ż., czytelnik mos., przeczytanie n., czytelnia ż., czytnik mrz.
czas. czytywać, czytać, obczytać
przym. czytelny, poczytny
Wiktionary
czytać od czasu do czasu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) czytać od czasu do czasu pewien tekst lub publikację
Wiktionary
(1.1) Czytując relacje na temat jego działalności, trudno w istocie uwierzyć, iż był to człowiek, który trząsł przez kilka lat Ameryką.
Wiktionary
czas. obczytać, czytać ndk.
rzecz. czytanie n., czytywanie n.
przym. czytelny
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
potocznie:
1. partykuła "czy" połączona z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Czyś wreszcie zrozumiał ZDS?", "Czyś ty oszalał?");
2. spójnik "czy" połączony z końcówką czasownikową "-ś" (np. "Mam wątpliwości, czyś faktycznie zrozumiał ZDS.")
SJP.pl
kobieta pracująca w fabryce włókienniczej przy czyszczeniu bawełny
SJP.pl
robotnik fabryki włókienniczej zatrudniony przy czyszczeniu bawełny
SJP.pl
potocznie: osoba trudniącej się odpłatnym czyszczeniem butów przypadkowym ludziom na ulicy; pucybut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. ten, kto czyści ludziom buty na ulicy w celach zarobkowych
Wiktionary
(1.1) Pracowałem jako czyścibut na jednym z głównych placów stolicy.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨɕˈt͡ɕibut, AS: čyśćibut
Wiktionary
(1.1) pucybut
Wiktionary
roczna lub trwała roślina zielna z rodziny wargowych
SJP.pl
Cz
Wikipedia
1. osoba zajmująca się czyszczeniem czegoś;
2. osoba zajmująca się kastrowaniem zwierząt; kastrator;
3. dawniej:
a) hycel, rakarz;
b) osoba uprzątająca padlinę;
4. wargatek czyściciel - gatunek ryby z rodziny wargaczowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto coś czyści
(1.2) ktoś, kto łapie bezdomne psy
(1.3) ktoś, kto uprząta padlinę
(1.4) ktoś, kto kastruje zwierzęta
Wiktionary
Czyściciel ( Code Name: The Cleaner) – amerykańska komedia sensacyjna z 2007 r. w reżyserii Lesa Mayfielda.
Wikipedia
(1.1) Czyściciel okien w Nowym Jorku przeżył upadek z 47 piętra.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨɕˈt͡ɕit͡ɕɛl, AS: čyśćićel
Wiktionary
rzecz. czyszczacz mos./mrz., czyszczenie n., czyszczak, czyszczalnia, czyszczarka ż., czyszczarnia ż., czyściarz, czyściec mrz., czyścina, czyścioch mos., czyściocha ż., czystka ż., czyścik mrz., czyścioszek mos., czyścioszka ż., czyściwo n., oczyszczacz mos./mrz., oczyszczak, oczyszczalnia ż., oczyszczalnik, oczyszczanie n., oczyszczarka, oczyszczenie n., przeczystość ż., przeczyszczanie, przeczyszczenie
czas. czyścić, czyścieć, oczyszczać, oczyścić, przeczyszczać, przeczyścić
przym. czysty, czyściuchny, czyściusieńki, czyściuteńki, czyściutki, czyśćcowy, czyscowy, czyścowy, oczyszczalny, przeczysty, czystościowy
przysł. czysto, czyściuchno, czyściusieńko, czyściuteńko, czyściutko
Wiktionary
(1.1) oczyszczacz
(1.2) hycel
(1.4) kastrator
Wiktionary
kobieta, która czyści coś, usuwa brud
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, która coś czyści
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyszczacz m., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n., czyściocha ż., czyścioszka ż., czyścioch m., czyścioszek m.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyściutki, czyściusieńki, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto, czyściutko, czyściuteńko
Wiktionary
środek czyszczący, substancja umożliwiająca oczyszczanie czegoś z brudu, osadu, rdzy itp.
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) stpol. pięknie
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨɕt͡ɕɛ, AS: čyśće
Wiktionary
1. w religii katolickiej: miejsce, w którym dusze zmarłych odbywają pokutę przed pójściem do nieba;
2. przenośnie: stan dotkliwych przykrości, męczarni;
3. roślina zielna rosnąca głównie w strefie umiarkowanej, stosowana jako lek przeciw biegunce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;
(1.2) książk. przen. stan dotkliwych przykrości, cierpień, męczarni
(1.3) gw-pl|Bukowina. bot. piołun
Wiktionary
Czyściec (łac. "purgatorium") – dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia nieba, występuje wyłącznie w teologii katolickiej. Termin "purgatorium" zdefiniowany został w XII wieku, a potwierdzony przez Kościół katolicki w 1438 podczas soboru we Florencji.
Wikipedia
(1.1) Nasza babcia modli się za wszystkie dusze cierpiące w czyśćcu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨɕt͡ɕɛt͡s, AS: čyśćec
Wiktionary
rzecz. czyściciel m., czyszczacz mos./mrz.
czas. czyścić ndk.
przym. czyśćcowy, czystościowy
Wiktionary
(1.1) purgatorium
(1.2) koszmar
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: czysto
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: czysty; czystszy
SJP.pl
preparat albo przyrząd przeznaczony do czyszczenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) specyfik lub przedmiot służący do czyszczenia
Wiktionary
Czyścik – dawna leśniczówka. Tereny, na których była położona, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Dalekie.
Wikipedia
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyścioch m., czyścioszek m., czyścioszka ż., czyszczacz m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n., czyściocha ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto
Wiktionary
osoba bardzo dbająca o czystość; czyścioszek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ktoś, kto lubi wyjątkową czystość i porządek wokół siebie
(1.2) ktoś, kto skrupulatnie dba o własną higienę
forma rzeczownika|rodzaj=żeński.
(2.1) D. lm. od: czyściocha
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyszczacz m., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n.
:: zdrobn. czyścioszek m.
:: fż. czyściocha ż., czyścioszka ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyściutki, czyściusieńki, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto, czyściutko, czyściuteńko
Wiktionary
(1.2) higienista
Wiktionary
potocznie:
1. kobieta bardzo dbająca o czystość; czyścioszka;
2. wódka czysta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta lub dziewczyna, która lubi wyjątkową czystość i porządek wokół siebie
(1.2) kobieta lub dziewczyna, która skrupulatnie dba o własną higienę
(1.3) wódka czysta, bez dodatków smakowych
forma rzeczownika|rodzaj=męskoosobowy.
(2.1) D. i B. lp. od: czyścioch
Wiktionary
(1.1) A Krystyna, czyściocha jakich mało, w mig skorupy w misce wodą popłukała i na parapet odstawiła.
(1.2) Ta Zocha to czyściocha – kąpie się rano i wieczorem.
(1.3) W tej dużej butelce jest wino dla ciebie, w mniejszej czyściocha dla mnie na rozgrzewkę.
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyszczacz m., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n.
:: zdrobn. czyścioszka ż.
:: fm. czyścioch m., czyścioszek m.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyściutki, czyściusieńki, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto, czyściutko, czyściuteńko
Wiktionary
zdrobnienie od: czyścioch
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: czyścioch
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyszczacz m., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n., czyściocha ż., czyścioch m.
:: fż. czyścioszka ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyściutki, czyściusieńki, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto, czyściutko, czyściuteńko
Wiktionary
zdrobnienie od: czyściocha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: czyściocha
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel m., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz m., oczyszczenie n., czyszczacz m., czyścik m., czystka ż., czyściec m., czyścidło n., czyściocha ż., czyścioch m.
:: fm. czyścioszek m.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czyściutki, czyściusieńki, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto, czyściutko, czyściuteńko
Wiktionary
zdrobnienie od: czysty
SJP.pl
zdrobnienie od: czyściuchny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: czysty
Wiktionary
(1.1) Ten sorbet wkłada się prawie do pełna do czyściusieńkich słoików z białą zakręcaną pokrywką z napisem "Twist – Off" i po prostu tę pokrywkę mocno zakręca.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɨɕt͡ɕüˈɕɛ̇̃ɲci, AS: čyśćüśė̃ńḱi
Wiktionary
rzecz. czyściciel mos., czyścicielka ż., czyścioch mos., czyściocha ż., czyścioszek mos., czyścioszka ż., wyczystka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: czysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. zdrobn. od: czysty
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɨɕt͡ɕuˈtɛ̃ɲci, AS: čyśćutẽńḱi
Wiktionary
rzecz. czyściciel mos.
przym. czyściutki
Wiktionary
zdrobnienie od: czysty
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zdrobn. od: czysty
Wiktionary
(1.1) Miał porządny garnitur z jasnoszarej flaneli, czyściutką koszulę z białej popeliny i jedwabny krawat w ciapki.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨɕˈt͡ɕutʲci, AS: čyśćutʹḱi
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel mos., czyścicielka ż., czyścioch mos., czyściocha ż., czyścioszek mos., czyścioszka ż., wyczystka ż.
przym. czysty, czyściuteńki
Wiktionary
środki używane do czyszczenia narzędzi, obrabianych przedmiotów i stołów warsztatowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) wszelkiego rodzaju materiał używany do czyszczenia maszyn, narzędzi, broni
Wiktionary
Cz
Wikipedia
rzecz. czyściciel mos.
czas. czyścić
Wiktionary
pozbywać się zanieczyszczeń lub brudu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) usuwać brud, zanieczyszczenia
(1.2) eufem. pot. wymiotować
(1.3) daw. zootechn. kastrować
Wiktionary
(1.1) Tekla przy pomocy Jewdokii szorowała sprzęt kuchenny, garnki, rondle; czyściła samowary, "prymusy" i układała wszystko starannie w workach z grubego płótna.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨɕt͡ɕit͡ɕ, AS: čyśćić
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściec m., czyściwo n., czyszczenie n., czyściciel m., czyścicielka ż., czystka ż., czyszczacz m., wyczystka ż., czyścik mrz., czyścioch mos., czyściocha ż., czyścioszek mos., czyścioszka ż., oczyszczenie n., wyczyszczenie n.
czas. oczyszczać, oczyścić, wyczyścić, przeczyścić, sczyścić
przym. czysty, wyczystny, czystościowy, czyśćcowy
przysł. czysto
Wiktionary
(1.1) oczyszczać, myć, uporządkowywać, pucować, odświeżać
(1.2) grub. rzygać
(1.3) trzebić, kastrować
Wiktionary
związany z czyśćcem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z czyśćcem, dotyczący czyśćca
Wiktionary
(1.1) Dajemy również w parafii ofiary na tzw. wypominki, by zapewnić nieustanną modlitwę w intencji dusz czyśćcowych.
Wiktionary
rzecz. czystość ż., czyściciel mos., czyścicielka ż., oczyszczanie n., czyszczenie n., wyczyszczenie n., wyczystka ż., oczyszczacz mos./mzw., oczyszczenie n., czyścioch mos., czyścioszek mos., czyścioszka ż., czyszczacz mos./mrz., czystka ż., czyściec mrz., czyścidło n., czyścik mrz., czyściocha ż.
czas. oczyszczać ndk., oczyścić dk., czyścić ndk., wyczyścić dk.
przym. czysty, czystościowy
przysł. czysto
Wiktionary
słówko pytające "czy" wzmocnione partykułą
SJP.pl
partykuła
(1.1) książk. partykuła wprowadzająca pytanie retoryczne z sugestią zaprzeczenia
(1.2) książk. czyż nie: używana na końcu zdania partykuła wzmacniająca wypowiedź
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) ornit. czyżyk
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Czyż jestem stróżem brata mego?
(1.2) I tak byś nie przyszedł, nawet gdyby cię zaprosiła, czyż nie?
Wiktionary
IPA: t͡ʃɨʃ, AS: čyš
Wiktionary
(1.1-2) partyk. czy, czyżby
(3.1) rzecz. czyżyk mzw.
Wiktionary
(1.1) bo, czy aby, przest. albo, przest. alboż, przest. azali, przest. azaliż, przest. zali, stpol. izażem
(1.2) nieprawdaż
(2.1) czyżyk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wykrzyknik i partykuła - używany w pytaniach wprowadzających wątpliwość w prawdziwość
SJP.pl
partykuła
(1.1) …wprowadzająca pytanie, sugerująca niepewność lub przypuszczenie
wykrzyknik
(2.1) …używany samodzielnie do wyrażenia powątpiewania w prawdziwość tego, co było powiedziane
Wiktionary
(1.1) Czyżbyś zamierzał teraz zrezygnować?
(2.1) – Dzisiaj zjem tę pizzę, ale od jutra się odchudzam. – Czyżby?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨʒbɨ, AS: čyžby
Wiktionary
partyk. czy, czyż
Wiktionary
(1.1) czy, przest. azali, przest. azaliż
(2.1) doprawdy, naprawdę
Wiktionary
mały ptak leśny z rodziny łuszczakowatych; czyżyk
SJP.pl
Cz
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
Zobacz też: Czyżew w innych znaczeniach tej nazwy.
Czyżew (nazwa historyczna: Czyżew-Osada) – miasto w Polsce położone w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, nad rzeką Brok, oddalone o 2,5 km od granicy z województwem mazowieckim. Leży na Mazowszu, w dawnej ziemi nurskiej, siedziba gminy Czyżew.
Wikipedia
mieszkaniec Czyżewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Czyżewa (miasta w Polsce)
SJP.pl
przymiotnik od: Czyże, Czyżew-Osada
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
partykuła "czyż" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Czyżeś nie miłował ludzi?")
SJP.pl
partykuła "czyż" połączona z końcówką czasownikową drugiej osoby "-eś" (np. "Czyżeś nie miłował ludzi?")
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Czyżkówko (dawniej "Szuszkówka") – jednostka urbanistyczna (osiedle) położona w zachodniej części Bydgoszczy. Zachodnia granica Czyżkówka stanowi granicę miasta Bydgoszczy.
Wikipedia
wielogatunkowe zarośla składające się z niskich krzewów
SJP.pl
Czyżnie ("Rubo fruticosi-Prunetum spinosae") – syntakson w randze zespołu (fitocenoza), wielogatunkowe zarośla składające się z niskich krzewów. Głównymi gatunkami są tu głogi i śliwa tarnina, towarzyszą im zwykle leszczyna pospolita, odroślowe postacie grabu, dzikie czereśnie, różne gatunki jeżyn, róż, trzmielin,
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Prudnik;
(1.2) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie śląskim, w powiecie wodzisławskim, w gminie Gorzyce;
(1.3) geogr. adm. wieś w Polsce w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Bejsce;
(1.4) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie mościskim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1-4) kolokacje miejscowość|D=Czyżowic|Ms=Czyżowicach.
Wiktionary
przym. czyżowicki
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
mały ptak leśny z rodziny łuszczakowatych; czyż (zwyczajny)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) ornit. nazwa systematyczna|Carduelis spinus|L.|ref=tak., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) białystok. mały chłopiec
Wiktionary
(1.1) Jaki kolor ma dziób czyżyka?
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɨʒɨk, AS: čyžyk
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś na Ukrainie w rejonie pustomyckim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Zobacz też: Czyżyków (Ukraina).
Czyżyków – kolonia w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie brzezińskim, w gminie Brzeziny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa skierniewickiego.
Wikipedia
przym. czyżykowski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. ryb. sak
Wiktionary
dzielnica Krakowa, dawniej wieś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. dawna wieś, współcześnie dzielnica Krakowa;
Wiktionary
Czyżyny – obszar Krakowa wchodzący w skład Dzielnicy XIV Czyżyny, dawna wieś.
Na terenie Czyżyn znajdują się bloki mieszkalne wielorodzinne 5-15-kondygnacyjne wraz z infrastrukturą społeczną (przedszkole, szkoła, plac zabaw, przychodnie lekarska, park), jak i Muzeum Lotnictwa Polskiego z czynnym od 2003 r. lądowiskiem Kraków-Czyżyny z betonową drogą startową o wymiarach 720 × 60 m, które powstało na byłym lotnisku Kraków-Rakowice-Czyżyny.
Wikipedia
rzecz. czyr m., czyra ż.
przym. czyżyński
Wiktionary
(1.1) daw. Czyrzyny, Czyszyny
Wiktionary
przymiotnik od: Czyżyny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Czyżynami, dotyczący Czyżyn
Wiktionary
rzecz. Czyżyny nmos.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.
Wiktionary
zdrobnienie od: czółko
SJP.pl
rodzaj niskiego obuwia damskiego, głęboko wycięte pantofle
SJP.pl
1. małe czółno;
2. pantofel damski;
3. element krosna tkackiego;
4. przyrząd do robienia ręcznych koronek;
5. część czółenkowej maszyny do szycia, na której mieści się szpulka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. czółno
(1.2) włók. techn. element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;
(1.3) włók. techn. element maszyny do szycia mieszczący szpulkę z nićmi
(1.4) pot. obuw. but damski w kształcie wyciętego, niesznurowanego pantofla
Wiktionary
Cz
Wikipedia
(1.4) Kupiłam prześliczne czółenka do tej mojej nowej sukienki.
Wiktionary
IPA: t͡ʃuˈwɛ̃nkɔ, AS: čuu̯ẽnko
Wiktionary
rzecz. czółno m.
Wiktionary
(1.1) łódeczka
Wiktionary
podobny kształtem do czółenka
SJP.pl
zdrobnienie od: czoło
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) zdrobn. od czoło
(1.2) małe czoło
(1.3) daw. odzież. dawna dziewczęca opaska noszona na głowie;
(1.4) lud. odzież. ozdobna opaska noszona na głowie przez dziewczęta, element stroju ludowego lub regionalnego
(1.5) wojsk. przednia część naboju kulowego
Wiktionary
Czółko (albo czółenko, stroik, podwstążnik) – dziewczęca opaska ozdobna noszona na głowie do chwili zamążpójścia w Europie od czasów średniowiecza.
Czółka zdobione były motywami roślinnymi. W krajach słowiańskich czółko zachowało się jako element odświętnego stroju ludowego albo regionalnego.
Wikipedia
(1.1) Póki tej ozdoby swojej / Nie uroni dumna Polka, / Póty małe czółko stroi / Wszechpotęgi aureolka (…)
Wiktionary
rzecz. czoło n., czołówka ż., czelność ż., czołowanie n.
czas. czołować ndk.
przym. czołowy, czelny
przysł. czołowo
wykrz. czołem
Wiktionary
(1.3) podwstążnik, stroik
Wiktionary
1. rodzaj łódki wydrążonej z jednego pnia;
2. część maszyny do szycia zawierająca szpulkę z nićmi; czółenko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) płaskodenna łódź, dłubaniem lub wypalaniem uzyskana z jednego pnia drzewa, napędzana wiosłami a z rzadka także drągami;
(1.2) hist. część hełmu okrywająca szyję z tyłu
(1.3) czółenko tkackie
Wiktionary
Czółno – bezsterowa łódź wykonana z jednego pnia drzewa; wypalona lub wydłubana, płaskodenna, poruszana wiosłami lub drągiem.
Wikipedia
rzecz. czółenko n.
Wiktionary
(1.1) dłubanka, piroga, kanoe
Wiktionary
przymiotnik od: czółno
SJP.pl
1. roślina zielna z rodziny jasnotowatych;
2. cząber ogrodowy - gatunek cząbru o aromatycznych liściach;
3. przyprawa z tej rośliny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Satureja|ref=tak., rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
(1.2) kulin. przyprawa z cząbru ogrodowego
(1.3) stpol. zob. comber. (mięso z części grzbietowej)
(1.4) reg. zob. babski comber.
Wiktionary
Cząber ("Satureja" L.) – rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych ("Lamiaceae"). Obejmuje ok. 38–50 gatunków. Występują one w basenie Morza Śródziemnego (w tym 12 gatunków w Europie) oraz w południowo-zachodniej Azji, sięgając na wschodzie po Iran. Rośliny te zasiedlają miejsca suche i słoneczne, w tym także klify nadmorskie. Aromatyczne liście używane są jako przyprawy, w szczególności wykorzystuje się w tym zakresie cząber ogrodowy, w mniejszym stopniu cząber górski o słabszym aromacie.
Wikipedia
(1.2) Cząber bez wątpienia jest jedną z bardziej przydatnych w kuchni przypraw.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔ̃mbɛr, AS: čõmber
Wiktionary
(1.4) przym. cząbrowy
Wiktionary
(1.1) ośli pieprz (oksytański/prowansalski: pèbre d'aï; francuski: poivre d'âne)
Wiktionary
wieloletnia roślina z rodziny jasnotowatych, stosowana w przemyśle kosmetycznym, ziołolecznictwie i jako przyprawa; macierzanka piaskowa, tymianek wąskolistny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od cząber
Wiktionary
dawniej: cząber (roślina zielna)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cząpać.
Wiktionary
czas. cząpać ndk.
Wiktionary
czasownik niedokonany (dk. cząpnąć)
(1.1) gw-pl|Poznań. kucać
Wiktionary
aspekt dokonany cząpnąć
rzecz. cząpanie n.
Wiktionary
czasownik dokonany (ndk. cząpać)
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpać.
Wiktionary
czas. cząpać
Wiktionary
1. zdrobnienie od: cząstka;
2. molekuła, drobina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. fiz. indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;
Wiktionary
Nie mylić z: cząstka.
Cząsteczka, molekuła – neutralna elektrycznie grupa dwóch lub więcej atomów utrzymywanych razem kowalencyjnym wiązaniem chemicznym.
Cząsteczki różnią się od innych indywiduów chemicznych (np. jonów) brakiem ładunku elektrycznego.
Wikipedia
(1.1) Na cząsteczkę wody składa się jeden atom tlenu i dwa wodoru.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɔ̃w̃ˈstɛt͡ʃka, AS: čõũ̯stečka
Wiktionary
rzecz. cząstka ż.
przym. cząstkowy, cząsteczkowy
Wiktionary
(1.1) molekuła
Wiktionary
związany z cząsteczką
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) chem. odnoszący się do cząsteczki
Wiktionary
(1.1) Na lekcji chemii omawialiśmy cząsteczkowe modele gazów.
Wiktionary
rzecz. cząstka ż., cząsteczka ż.
Wiktionary
(1.1) molekularny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od część
(1.2) fiz. fragment materii niewidoczny dla oka;
(1.3) kawałek obranego cytrusa
Wiktionary
Ni
Wikipedia
(1.1) Każdy z nas uniósł za góry, za rzeki cząstkę ojczyzny w sercu w świat daleki.
(1.2) Jak płomień gazowy, który dla oczu naszych trwa, mimo że składają się nań coraz inne cząstki węgla z tlenem się łączące!
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɔ̃w̃stka, AS: čõũ̯stka
Wiktionary
rzecz. część ż., cząsteczka ż.
przym. cząstkowy, cząsteczkowy, częściowy
przysł. cząstkowo, cząsteczkowo, częściowo
Wiktionary
(1.1) fragment, element, część
Wiktionary
wynik podzielenia czegoś na części, odłączenia czegoś od całości; parcjalność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co cząstkowe
Wiktionary
przym. cząstkowy
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) fragmentaryczny, niecałkowity
(1.2) daw. szczegółowy
(1.3) daw. niehurtowy
(1.4) daw. dzielnicowy
Wiktionary
(1.1) Za odmówienie „Aniele Boży” można uzyskać odpust cząstkowy.
Wiktionary
rzecz. cząstka ż., cząsteczka ż., cząstkowość ż.
Wiktionary
(1.1) częściowy, fragmentaryczny, niekompletny
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) stpol. dziecko (córka lub syn)
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃ndɔ, AS: čẽndo
Wiktionary
(1.1) dziecię
Wiktionary
czasownik
(1.1) gw-pl|Poznań. zob. cząpnąć.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) zob. częsty.
Wiktionary
(1.1) Jurek często spóźnia się do pracy.
(1.1) Często sugeruję się reklamami mailowymi przy zakupach.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔ, AS: čẽũ̯sto
Wiktionary
rzecz. częstość ż.
przym. częsty
Wiktionary
(1.1) do stopnia najwyższego zwykle, zawsze, zazwyczaj, przeważnie
Wiktionary
fraza przysłówkowa sposobu
(1.1) pot. żart. bardzo często
Wiktionary
(1.1) Często-gęsto u niej nocował.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔ‿ˈɡɛ̃w̃stɔ, AS: čẽũ̯sto‿gẽũ̯sto
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Częstobor, Częsbor – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Częs(to)-" („często”) i "-bor" („walka”). Mogło oznaczać „tego, który często walczy”.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) stpol. imię|polski|m.
Wiktionary
Częstoch (łac. "Chestoch") – postać występująca w podaniach jako rycerz i założyciel Częstochowy.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔx, AS: čẽũ̯stoχ
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w południowej części Polski;
(1.2) rel. sanktuarium zlokalizowane w Częstochowie (1.1)
Wiktionary
Częstochowa – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, siedziba powiatu częstochowskiego. Położona nad Wartą, na styku Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej i Wyżyny Woźnicko-Wieluńskiej. Pomimo administracyjnej przynależności do województwa śląskiego, pod względem historycznym i kulturowym stanowi część Małopolski.
Wikipedia
(1.1) Ostatnio będąc w podróży, zwiedziłem Częstochowę.
(1.2) Każdego roku w sierpniu pielgrzymuję do Częstochowy.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈxɔva, AS: čẽũ̯stoχova
Wiktionary
rzecz. Częstochowskie n., częstochowianin mos., częstochowianka ż.
przym. częstochowski, podczęstochowski
Wiktionary
(1.1) gw. Górny Śląsk Czynstochowa
(1.2) Jasna Góra
Wiktionary
potocznie: częstochowianin (mieszkaniec Częstochowy)
SJP.pl
mieszkaniec Częstochowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Częstochowy
Wiktionary
(1.1) Mateusz Pospieszalski jest częstochowianinem.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔxɔˈvʲjä̃ɲĩn, AS: čẽũ̯stoχovʹi ̯ä̃ńĩn
Wiktionary
rzecz. Częstochowa ż.
:: fż. częstochowianka ż.
przym. częstochowski
Wiktionary
(1.1) pot. medalikarz
Wiktionary
mieszkanka Częstochowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Częstochowy
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔxɔˈvʲjãnka, AS: čẽũ̯stoχovʹi ̯ãnka
Wiktionary
rzecz. Częstochowa ż., Częstochowskie n.
:: fm. częstochowianin mos.
przym. częstochowski
Wiktionary
→ Częstochowa (miasto); → Częstochowskie (region)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Częstochową, dotyczący Częstochowy
przymiotnik jakościowy
(2.1) charakterystyczny dla Częstochowy
Wiktionary
(1.1) (…) ciężkie działa z Krakowa, a między nimi taką kolubrynę, której nie tylko częstochowskie, ale żadne w świecie mury oprzeć się nie mogły (…)
(2.1) A cała wieś odprowadzała ich z płaczem i lamentem aż pod figurę Częstochowskiej, która stojała przy drodze na rozstajach.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈxɔfsʲci, AS: čẽũ̯stoχofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Częstochowa ż., Częstochowskie n., częstochowianin m., częstochowianka ż.
przym. podczęstochowski
Wiktionary
→ Częstochowa (miasto); → Częstochowskie (region)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. region w południowej Polsce
Wiktionary
(1.1) Częstochowskie jutro przyłączy się do protestu.
(1.1) W Częstochowskiem rozpoczęto elektroniczny nabór do gimnazjów.
Wiktionary
rzecz. Częstochowa ż., częstochowianin mos., częstochowianka ż.
przym. częstochowski, podczęstochowski
Wiktionary
(1.1) powiat częstochowski
Wiktionary
Częstocice (do 1945 r. niem. "Günthersdorf") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie strzelińskim, w gminie Wiązów.
Wikipedia
staropolskie imię męskie
SJP.pl
przestarzałe: powtarzający się często, częsty
SJP.pl
często, wiele razy
SJP.pl
przysłówek
(1.1) często, niejednokrotnie
Wiktionary
(1.1) (…) chcąc utrzymać się na pograniczu legalności musiał częstokroć stawiać ograniczenia charakterystycznej niepokorności swych wyznawców.
Wiktionary
przysł. częstokrotnie
Wiktionary
(1.1) częstokrotnie, niejednokrotnie, nieraz, nie raz, nie dwa
Wiktionary
ogrodzenie z drewnianych, ostro zakończonych pali, wbitych jeden przy drugim
SJP.pl
dawne imię męskie
SJP.pl
Częstomir – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Często-" („często”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „tego, który zapewnia pokój”.
Wikipedia
częste oddawanie moczu, poprzedzane parciem; objaw chorób pęcherza moczowego, niekiedy występujący też na tle nerwowym; urorrhoea
SJP.pl
Częstomocz (pollakisuria) – objaw chorobowy, polegający na częstym oddawaniu moczu, zwykle małymi porcjami.
Wikipedia
w medycynie: znaczne przyśpieszenie pracy serca; tachykardia, tachikardia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca
Wiktionary
(1.1) Po joggingu wystąpił u mnie taki częstoskurcz, że myślałem, że zemdleję.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛ̃w̃ˈstɔskurt͡ʃ, AS: čẽũ̯stoskurč
Wiktionary
(1.1) tachykardia, pot. kołatanie serca, palpitacja
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: częstotliwie
SJP.pl
miernik częstotliwości drgań; częstościomierz
SJP.pl
związany z częstotliwością
SJP.pl
1. częste występowanie jakiejś czynności, jakiegoś zjawiska; częstość;
2. w fizyce: liczba czynności lub zjawisk powtarzających się okresowo w jednostce czasu; częstość
3. długość fal elektromagnetycznych wyzyskiwanych w telekomunikacji oraz radiokomunikacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fiz. liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;
Wiktionary
Częstotliwość, częstość – wielkość fizyczna określająca liczbę cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu. W układzie SI jednostką częstotliwości jest herc [Hz]. Częstotliwość 1 herca odpowiada występowaniu jednego zdarzenia (cyklu) w ciągu 1 sekundy. Najczęściej rozważa się częstotliwość w ruchu obrotowym, częstotliwość drgań, napięcia, fali.
Wikipedia
(1.1) Częstotliwość jest ściśle związana z okresem.
(1.1) Te procesory mają porównywalne częstotliwości zegarów, ale całkiem inną prędkość.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕt͡ɕ, AS: čẽũ̯stotlʹivość
Wiktionary
przym. częstotliwościowy, częsty, częstotliwy
Wiktionary
rzadki stopień wyższy od przymiotnika: częstotliwy; bardziej częstotliwy
SJP.pl
następujący często; wielokrotny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) wielokrotny
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔtˈlʲivɨ, AS: čẽũ̯stotlʹivy
Wiktionary
rzecz. częstotliwość ż.
przysł. częstotliwie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) dzielenie się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność
(1.2) iron. czynienie komuś czegoś złego
(1.3) pot. opowiadanie historyjek, plotkaotek, przekazywanie mniej istotnych wiadomości
Wiktionary
czas. częstować ndk.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. poczęstować)
(1.1) dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem
(1.2) iron. robić komuś coś złego
(1.3) pot. opowiadać historyjki, plotkaotki, mniej istotne wieści
czasownik zwrotny niedokonany częstować się (dk. poczęstować się)
(2.1) korzystać z poczęstunku
(2.2) częstować (1.1) siebie wzajemnie
(2.3) iron. robić sobie nawzajem przykrości
(2.4) pot. wzajemnie przekazywać sobie mało istotne treści, np. plotkaotki
Wiktionary
rzecz. częstowanie n.
czas. rozczęstować
Wiktionary
(1.1) dawać, raczyć, ugaszczać
(1.3) sprzedawać
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Częstowoj – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Często-" („często”) i "-woj" („wojownik”). Oznacza ono „tego, który będzie często wojował”.
Częstowoj imieniny obchodzi 2 maja i 30 sierpnia.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Częstowoja lub z nim związany
SJP.pl
miernik częstotliwości drgań; częstotliwościomierz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd wykorzystywany do mierzenia częstości;
Wiktionary
(1.1) Do pomiarów częstotliwości akustycznych stosuje się obecnie różne odmiany elektronicznych częstościomierzy analogowych oraz cyfrowych.
Wiktionary
częstotliwość;
1. częste występowanie jakiejś czynności, jakiegoś zjawiska;
2. w fizyce: liczba czynności lub zjawisk powtarzających się okresowo w jednostce czasu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest częste
(1.2) stat. stosunek liczby obserwacji mających określoną właściwość do liczebności całej próby;
(1.3) fiz. częstotliwość pomnożona przez 2π
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Polsce jej rozprzestrzenienie i częstość występowania nie są znane.
(1.1) Liczba osób zaangażowanych w sadomasochistyczne praktyki nie może być mała, lecz rzeczywista częstość występowania jest trudna do określenia.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔɕt͡ɕ, AS: čẽũ̯stość
Wiktionary
przym. częsty
przysł. często
Wiktionary
(1.1) częstotliwość
(1.3) pulsacja, częstość kątowa, częstość kołowa
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: częsty
SJP.pl
bywający; zdarzający się; powtarzający się wiele razy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami
Wiktionary
(1.1) Sąsiad jest u nas częstym gościem.
(1.1) Mama zrobiła dzieciom awanturę i zapowiedziała częste inspekcje.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃɛ̃w̃stɨ, AS: čẽũ̯sty
Wiktionary
rzecz. częstość ż., częstotliwość ż.
przysł. często
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: często
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w jakiejś części, nie w całości
(1.2) daw. w częściach, kawałkach
Wiktionary
(1.1) Za rebeliantami opowiedzieli się wodzowie Onejdów, Tuskarorów i częściowo Seneków.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɔ, AS: čẽũ̯śćovo
Wiktionary
rzecz. częściowość ż., cząstka ż., część
przym. częściowy
Wiktionary
(1.1) po części, w części
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest częściowe; cecha tych, którzy są częściowi
Wiktionary
przym. częściowy
przysł. częściowo
Wiktionary
dotyczący części czegoś, obejmujący część czegoś; niezupełny, niecałkowity
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś
Wiktionary
(1.1) To, że w Norwegii jest bardzo zimno, to tylko częściowa prawda.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ, AS: čẽũ̯śćovy
Wiktionary
rzecz. część ż., cząstka ż., częściowość ż.
przysł. częściowo
Wiktionary
(1.1) cząstkowy, niecałkowity, niepełny, niezupełny
Wiktionary
element całości
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fragment jakiejś całości
(1.2) mech. urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
Wiktionary
(1.1) Panie dyrektorze, część dzieci nie przyszła dziś do szkoły!
(1.2) Niestety, nie mamy części do pana samochodu.
Wiktionary
IPA: t͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ, AS: čẽũ̯ść
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. cząstka ż.
przym. częściowy
przysł. częściowo
Wiktionary
(1.1) fragment, element, cząstka
(1.2) składnik, komponent
Wiktionary
zwykle w wyrażeniu "człap, człap" - wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człap-człap; człapu, człapu; człapu-człapu
SJP.pl
wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człap, człap; człapu-człapu; człapu, człapu
SJP.pl
1. koń poruszający się w wolnym tempie; stępak;
2. potocznie:
a) obszerny but nieprzylegający do stopy;
b) osoba poruszająca się bardzo powoli
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) klapanie obuwiem podczas chodzenia
(1.2) chodzenie w bardzo wolnym tempie
Wiktionary
rzecz. człapak m.
czas. człapać
wykrz. człap, człap
Wiktionary
(1.1) klapanie
(1.2) ciapanie
Wiktionary
iść z trudem, wlec się
SJP.pl
czasownik
(1.1) iść w sposób powodujący hałas obuwiem
Wiktionary
rzecz. człapanie n.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zwykle w wyrażeniach "człapu, człapu" i "człapu, człap" - wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człapu-człapu; człap, człap; człap-człap
SJP.pl
wykrzyknik naśladujący dźwięki powstające podczas chodzenia w zbyt luźnym, spadającym z nóg obuwiu albo podczas stawiania powolnych, ciężkich kroków; człapu, człapu; człap-człap; człap, człap
SJP.pl
potocznie: stare, zniszczone obuwie
SJP.pl
człowieczy, ludzki
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) książk. W. od: człek, używany w stosunku do mężczyzny, nacechowany tonem parenetycznym
Wiktionary
(1.1) Myślałeś, człecze, że Cię los nie doświadczy?
Wiktionary
rzecz. człek mos.
Wiktionary
(1.1) człeku
Wiktionary
z politowaniem o człowieku mizernym, małym, niepozornym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mizerny, godny politowania
Wiktionary
(1.1) Zza firanki siwy człeczek przyglądał się jej z wielkim zainteresowaniem.
Wiktionary
rzecz. człeczę n., człeczyna mos., człeczysko n., człek mos.
przym. człeczy
Wiktionary
człowieczy, ludzki
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) książk. należący do człeka
przymiotnik relacyjny
(2.1) książk. dotyczący człeka, określający człeka, używany przy człeku
przymiotnik jakościowy
(3.1) książk. charakterystyczny dla człeka, mający cechy człeka
Wiktionary
(1.1) Żywot człeczy jest krótki.
Wiktionary
rzecz. człeczek mos., człeczę n., człeczyna mos., człeczysko n., człek mos., człowieczek mos., człowieki mos.
Wiktionary
(1.1) człowieczy
(2.1) ludzki
Wiktionary
człowiek przeciętny, mały, wątły, mizerny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek mizerny, godny politowania
Wiktionary
(1.1) Ten sam pan, nie najgorszy nawet człeczyna, tylko taki sobie totumfacki, który często na dworze królowej siostry przebywając i od szwagra pożyczek pieniężnych potrzebując, rad był choć facecjami wywdzięczać się dobrodziejom (…)
Wiktionary
rzecz. człeczek mos., człeczę n., człeczysko n., człek mos., człowieczek mos., człowiek mos., człowieki mos.
przym. człeczy
Wiktionary
ze współczuciem lub poufale o człowieku; człowieczysko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskoosobowy
(1.1) człowiek mizerny, godny politowania
Wiktionary
rzecz. człeczek mos., człeczę n., człeczyna mos., człek mos.
przym. człeczy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. rzad. człowiek mizerny, godny politowania
Wiktionary
(1.1) Pod sklepem siedziało przemoczone człeczę, a obok niego lizał się pies.
Wiktionary
rzecz. człeczek mos., człeczyna mos., człeczysko n., człek mos.
przym. człeczy
Wiktionary
potocznie o człowieku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. lub żart. człowiek
Wiktionary
rzecz. człowieczek mos., człowiek mos., człeczek mos., człeczę n., człeczyna mos., człeczysko n./mos.
wykrz. człecze
przym. człeczy
Wiktionary
(1.1) neutr. człowiek, osoba; przest. persona, człeczyna; podn. gość
Wiktionary
nadrodzina małp naczelnych, w skład której wchodzi rodzina gibonów, goryle, orangutany, szympansy i ludzie
SJP.pl
Człekokształtne (Hominoidea) – nadrodzina ssaków naczelnych z podrzędu wyższych naczelnych (Haplorrhini), w której skład wchodzą człowiekowate (hominidy) oraz gibbonowate. Według obecnych przypuszczeń ostatni wspólny przodek tej grupy żył 15–20 mln lat temu, a linia ewolucyjna prowadząca do gibonowatych oddzieliła się od linii człowiekowatych około 5–7 mln lat temu.
Wikipedia
podobny do człowieka, kształtem, rysami, sylwetką przypominający ludzi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do człowieka, kształtem, rysami, sylwetką; przypominający ludzi
Wiktionary
(1.1) Bonobo to małpa człekokształtna najbliższa człowiekowi.
Wiktionary
IPA: ˌt͡ʃwɛkɔˈkʃtawtnɨ, AS: ču̯ekokštau̯tny
Wiktionary
(1.1) człekopodobny, antropoidalny, antropomorficzny
Wiktionary
podobny do człowieka; człowiekopodobny, humanoidalny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do człowieka, przypominający człowieka
Wiktionary
(1.1) człekokształtny, antropomorficzny, antropoidalny
Wiktionary
potocznie o człowieku
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) książk. W. od: człek, używany w stosunku do mężczyzny, nacechowany tonem parenetycznym
Wiktionary
(1.1) Myślałeś, człeku, że Cię choroba ominie?
Wiktionary
(1.1) człecze
Wiktionary
jedna z jednostek składających się na całość
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) część jakiejś całości połączona z nią przy pomocy widocznych elementów spajających
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Aby w prosty sposób rozsadzić zygokaktusa należy uciąć minimum dwa człony łodygi, następnie otrzymaną tym sposobem szczepkę zanurzyć w ukorzeniaczu, a potem wsadzić do ziemi.
(1.1) Odnóża stawonogów składają się z członów połączonych ze sobą przy pomocy stawów.
Wiktionary
IPA: t͡ʃwɔ̃n, AS: ču̯õn
Wiktionary
rzecz. członkostwo n., członek m., członkini ż., członowanie n., rozczłonowanie n.
czas. rozczłonować dk.
przym. członkowkski, członkowski, członkowaty
Wiktionary
człowiek (rzadziej jednostka prawna, np. instytucja, kraj) należący do jakiejś organizacji politycznej, naukowej, społecznej itp.; osoba wchodząca w skład jakiejś większej grupy społecznej, politycznej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(3.1) anat. penis;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dyrektor zwrócił się do członków spółdzielni.
(2.1) Rycerz odrąbał przeciwnikowi wszystkie członki.
(3.1) Na wykładzie z anatomii studentka zawstydzona patrzyła na rysunek członka.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃwɔ̃nɛk, AS: ču̯õnek
Wiktionary
rzecz. człon m., członkostwo n., członowanie n., rozczłonowanie n.
:: fż. członkini
czas. rozczłonować dk.
przym. członkowski, członkowaty
Wiktionary
(1.1) towarzysz
(2.1) kończyna
(3.1) zob. penis.
Wiktionary
składający się z członów
SJP.pl
człowiek (rzadziej jednostka prawna, np. instytucja, kraj) należący do jakiejś organizacji politycznej, naukowej, społecznej itp.; osoba wchodząca w skład jakiejś większej grupy społecznej, politycznej itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kobieta przynależąca do jakiejś grupy, organizacji
Wiktionary
(1.1) Członkini Kongresu pojechała do Korei Południowej.
Wiktionary
IPA: t͡ʃwɔ̃ŋʲˈcĩɲi, AS: ču̯õŋʹḱĩńi
Wiktionary
rzecz. człon mos./mrz., członkostwo n.
:: fm. członek mos.
przym. członkowski
przysł. członkowsko
Wiktionary
najliczniejszy typ zwierząt z ciałem pokrytym chitynowym oskórkiem, podzielonym na segmenty, o członowanych odnóżach, połączonych stawowo; stawonogi
SJP.pl
bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów i odnóża członowane połączone stawowo; stawonóg
SJP.pl
o cechach członkopromiennych (rząd ryb)
SJP.pl
o cechach członkopromiennych (rząd ryb)
SJP.pl
przynależność do danej grupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej
Wiktionary
(1.1) Parlament czeski ratyfikował umowę w sprawie członkostwa tego kraju w NATO.
Wiktionary
rzecz. człon m., członek m., członkini ż., członowanie n., członkowanie n.
czas. członować ndk., członkować ndk.
przym. członkowski
Wiktionary
(1.1) przynależność, uczestnictwo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|członkować.
Wiktionary
czas. członkować
rzecz. członkostwo n.
Wiktionary
złożony z członów; członowany, członkowany
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) posiadający wiele członków
Wiktionary
rzecz. człon, członek
Wiktionary
książkowo: dzielić na części; członować
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący członków organizacji
(1.2) dotyczący członkostwa
Wiktionary
(1.1) Łotwa stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej 1 maja 2004 r.
(1.2) Nie zostałem członkiem klubu akwarystycznego tylko z powodu zaporowo wysokiej składki członkowskiej.
Wiktionary
rzecz. człon m., członek m., członkini ż., członkostwo n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|członować.
Wiktionary
czas. członować
rzecz. człon m., członek mrz./mos./mzw.
Wiktionary
książkowo: dzielić na części; członkować
SJP.pl
podgrupa drobnych skorupiaków; skorupiaki niższe, podraczki
SJP.pl
1. skorupiak niższy; podraczek;
2. zestaw barek połączonych przegubowo z pchaczem na końcu zestawu, zdolny do żeglugi morskiej;
3. potocznie: pojazd, np. tramwaj lub autobus, składający się z kilku części połączonych elastycznymi przegubami; przegubowiec
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Człopa ( Schloppe) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Człopa. Położone na Pojezierzu Południowopomorskim, nad rzeką Cieszynką, na terenie Puszczy Drawskiej.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃwɔpa, AS: ču̯opa
Wiktionary
mieszkaniec Człopy
SJP.pl
mieszkanka Człopy
SJP.pl
przymiotnik od: Człopa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) śrpol. człowieczeństwo, ludzkość
Wiktionary
IPA: t͡ʃwɔˈvʲjɛt͡stfɔ, AS: ču̯ovʹi ̯ectfo
Wiktionary
istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego
SJP.pl
zdrobnienie od: człowiek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zdrobn. od: człowiek
(1.2) mały człowiek, np. dziecko lub karzeł
(1.3) daw. reg-pl|Kresy. źrenica oka
Wiktionary
(1.2) Ten delikatny człowieczek ze słabym głosikiem musiał wygłosić mszę żałobną.
Wiktionary
rzecz. człowiek m., człek m., człeczyna m., odczłowieczanie n., odczłowieczenie n., uczłowieczanie n., uczłowieczenie n., człowieczeństwo n., człowiekowate nmos., człowiekowaty mzw.
czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk., odczłowieczać ndk., odczłowieczyć dk.
przym. człowieczy, człeczy, człowiekowaty
przysł. człowieczo, człeczo
Wiktionary
(1.1-2) ludzik
Wiktionary
natura ludzka, godność ludzka; bycie człowiekiem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) bycie człowiekiem
(1.2) przest. rodzaj ludzki
Wiktionary
Człowieczeństwo – zbiór cech uważanych za charakterystyczne dla gatunku ludzkiego, do których zaliczamy między innymi: sposób formułowania myśli, język, uczucia i zachowanie. Wszystkie te cechy są wspólne dla większości ludzi i kształtowały się w wyniku ewolucji człowieka.
Wikipedia
(1.1) W umiłowaniu maluczkich przejawiało się jego człowieczeństwo.
Wiktionary
rzecz. człowieki mos., człowieczątko n., człowiek mos., człowieczek mos., człowiekowate lm nm.
przym. człowieczy
Wiktionary
(1.1) humanitaryzm, humanitarność; przest. człowieczość
(1.2) ludzkość
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób ludzki
Wiktionary
rzecz. człowieczysko n./mos., człowiek mos., nadczłowiek mos., człowieczek mos., człowieczość ż.
przym. człowieczy
Wiktionary
(1.1) ludzko, po ludzku
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przest. człowieczeństwo
Wiktionary
rzecz. człowiek mos.
przym. człowieczy
przysł. człowieczo
Wiktionary
(1.1) człowieczeństwo
Wiktionary
1. związany z człowiekiem, o ludzkich cechach;
2. w teologii chrześcijańskiej: Syn Człowieczy - określenie Jezusa Chrystusa, podkreślające jego ludzką naturę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przest. dotyczący człowieka, należący do człowieka
Wiktionary
(1.1) Taki to człowieczy los, taka jego dola.
Wiktionary
IPA: t͡ʃwɔˈvʲjɛt͡ʃɨ, AS: ču̯ovʹi ̯ečy
Wiktionary
rzecz. człowieczysko n./mos., człowiek mos., człowiekowate mos., człowieczek mos., człowieczeństwo n., nadczłowiek mos., człowieczątko n., człowieczość ż.
przysł. człowieczo
Wiktionary
(1.1) ludzki
Wiktionary
z politowaniem lub żartobliwie o człowieku małym, wątłym
SJP.pl
ze współczuciem lub poufale o człowieku; człeczysko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub nijaki
(1.1) rub. o człowieku
Wiktionary
(1.1) Ile takie człowieczysko się musi w życiu natrudzić, nachodzić, nazałatwiać.
Wiktionary
rzecz. człowiek mos.
przym. człowieczy
przysł. człowieczo
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) człowiek mizerny, godny politowania
(1.2) z litością lub sympatią o dziecku
Wiktionary
rzecz. człowiek mos., człowieczeństwo n.
przym. człowieczy
przysł. człowieczo
Wiktionary
(1.1) człeczek, człeczę, człeczyna, człeczysko
(1.2) człowieczek
Wiktionary
istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) antrop. nazwa systematyczna|Homo sapiens|Linnaeus|ref=tak., istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
(1.2) ktoś, jakaś osoba
(1.3) pracownik, podwładny, członek
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt, bo wszystko jest marnością.
(1.2) Ten człowiek ucieka! Łapcie tego człowieka!
(1.3) Major cieszył się szacunkiem wśród swoich ludzi.
Wiktionary
IPA: ˈt͡ʃwɔvʲjɛk, AS: ču̯ovʹi ̯ek
Wiktionary
rzecz. człek mos., człowieczeństwo n., człowieczość ż., człowieki nmos., uczłowieczanie n., uczłowieczenie n., odczłowieczanie n., odczłowieczenie n.
:: zdrobn. człowieczek mos.
:: zgrub. człowieczysko n., człeczyna mos.
czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk., odczłowieczać ndk., odczłowieczyć dk.
przym. człowieczy, uczłowieczony, człowiekowaty, odczłowieczony, ludzki
przysł. człowieczo, po ludzku
Wiktionary
(1.2) osoba, persona; przen. śmiertelnik, śmiertelny; pot. gość; przest. lub żart. człek, człeczyna
(1.3) pracownik, robotnik, podwładny, swój
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) przest. żart. ludzie
Wiktionary
rzecz. człowiek m., człeczyna m., człek m., człowieczeństwo n., człowiekowate nmos., uczłowieczanie n., uczłowieczenie n., odczłowieczanie n., odczłowieczenie n., człowiekowaty mzw.
czas. uczłowieczać ndk., uczłowieczyć dk., odczłowieczać ndk., odczłowieczyć dk.
przym. człowieczy, człeczy, człowiekowaty, człowieczeński
Wiktionary
podobny do człowieka; człekopodobny, humanoidalny
SJP.pl
rodzina rzędu naczelnych, obejmująca formy kopalne: australopiteka, pitekantropa i człowieka neandertalskiego oraz gatunek żyjący: człowieka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) biol. rodzina ssaków naczelnych obejmująca największe wśród naczelnych gatunki, które wykazują dużą inteligencję, przyjmowanie wyprostowanej, dwunożnej postawy oraz zdolność do wytwarzania i używania narzędzi
Wiktionary
Człowiekowate (Hominidae) – rodzina ssaków naczelnych z nadrodziny człekokształtnych (Hominoidea) obejmująca największe wśród naczelnych gatunki wykazujące dużą inteligencję, skłonność do przyjmowania dwunożnej i spionizowanej postawy oraz zdolność do wytwarzania i używania narzędzi.
Wikipedia
IPA: ˌt͡ʃwɔvʲjɛkɔˈvatɛ, AS: ču̯ovʹi ̯ekovate
Wiktionary
rzecz. człowiek m., człowieczeństwo n., człowieczek mos., człowieki mos.
przym. człowieczy
Wiktionary
(1.1) hominidy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co jest człowiekowate
Wiktionary
rzecz. człowiek mos., człowiekowaty mzw.
przym. człowiekowaty
Wiktionary
o cechach człowiekowatych
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) podobny do człowieka; taki jak człowiek
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(2.1) zool. zwykle w lm. człowiekowate: przedstawiciel rodziny ssaków naczelnych z nadrodziny człekokształtnych
Wiktionary
rzecz. człowieki mos., człowieczek mos., człowiek mos., człowiekowatość ż.
Wiktionary
(2.1) hominid
Wiktionary
istota żywa, która wyróżnia się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego
SJP.pl
mieszkaniec Człuchowa
SJP.pl
mieszkanka Człuchowa
SJP.pl
przymiotnik od: Człuchów
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Człuchowa, związany z Człuchowem
Wiktionary
rzecz. Człuchów m., Człuchowianin m., Człuchowianka ż.
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Człuchów (dawniej Słuchów, 1945 "Człochów", Człuchòwò lub też Człochòwò, Schlochau) – miasto w województwie pomorskim, siedziba gminy miejskiej Człuchów, powiatu człuchowskiego oraz gminy wiejskiej Człuchów.
Według danych Głównego Urzędu Statystycznego z 30 czerwca 2021 r., Człuchów liczył 13 386 mieszkańców i był pod względem liczby ludności dziewiętnastym miastem w województwie pomorskim.
Wikipedia
IPA: ˈt͡ʃwuxuf, AS: ču̯uχuf
Wiktionary
rzecz. Człuchowianin mos., Człuchowianka ż.
przym. człuchowski
Wiktionary
[czytaj: seLIN] francuskie imię żeńskie
SJP.pl
[czytaj: seZAR] nagroda francuskiej Akademii Sztuki i Techniki Filmowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
książkowo: córka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców), córka
Wiktionary
(1.1) Spojrzał z dumą na córę – w tej młodej kobiecie było tyle godności.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sura, AS: cura
Wiktionary
rzecz. cora ż., córka, córeczka, córunia, córuś, córusia, córcia, córeńka, córuchna, córuńcia, córczątko
przym. córczyny
Wiktionary
(1.1) córka, córeczka; stpol. pot. dziewka
Wiktionary
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córuchna, córunia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od córka
Wiktionary
rzecz. córka ż., córuś ż., córunia ż., córeczka ż., córa ż., przest. cora ż.
przym. córczany
Wiktionary
(1.1) córuś, córunia, córeczka
Wiktionary
należący do córki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ze współczuciem lub sympatią córka
Wiktionary
(1.1) Moje ukochane córczysko!
Wiktionary
IPA: t͡surˈt͡ʃɨskɔ, AS: curčysko
Wiktionary
(1.1) córeczka, córunia
Wiktionary
pieszczotliwie o córce; córcia, córeńka, córuchna, córunia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
[czytaj: kordoba]
1. miasto w Hiszpanii; Kordoba, Kordowa;
2. prowincja w Argentynie;
3. miasto w Argentynie;
4. miasto w Meksyku
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zdrobnienie od: córka;
2. poufale lub protekcjonalnie o młodej kobiecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: córka
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Córeczka Marty i Mariana wygląda naprawdę słodko.
(1.1) Moja córeczka Hania właśnie ujawniła talent muzyczny.
Wiktionary
IPA: t͡suˈrɛt͡ʃka, AS: curečka
Wiktionary
rzecz. córa ż., córka ż., córuś ż., córunia ż., cora ż., córcia ż.
Wiktionary
(1.1) córuś
Wiktionary
pieszczotliwie o córce; córczątko, córcia, córuchna, córunia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od córka
Wiktionary
(1.1) - Ubieraj się, córeńko - woła słodkim głosem, odchylając kotarę, za którą mieści się wnęka z łóżkiem, stoi w niej mały stolik, jedno krzesło, szafka i regał z książkami.
Wiktionary
rzecz. córuś ż., córunia ż., córa ż., cora ż., córka ż.
przym. córczyny
Wiktionary
(1.1) córeczka, córusia, córuś, córcia, córunia, córuchna, córuńcia
Wiktionary
dziecko płci żeńskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)
(1.2) pot. poufale lub protekcjonalnie do dziewczyny lub kobiety
Wiktionary
Córka – dziecko płci żeńskiej; krewna pierwszego stopnia w linii prostej (zstępny) w stosunku do swoich rodziców.
W opinii publicznej funkcjonują stereotypy dotyczące relacji rodzinnych. Według jednego z nich córka ma nawiązywać lepsze porozumienie i utrzymywać lepsze kontakty z ojcem niż z matką[].
Wikipedia
(1.1) Wpadł w szał, gdy córka nie wróciła na noc do domu.
Wiktionary
IPA: ˈt͡surka, AS: curka
Wiktionary
rzecz. cora ż.
:: zgrub. córa ż.
:: zdrobn. córeczka ż., córunia ż., córuś ż., córusia ż., córcia ż., córeńka ż., córuchna ż., córuńcia ż., córczątko ż.
przym. córczyny, córczyn
Wiktionary
(1.1) córa, przest. dziewka, reg. śl. cera, reg. śl. dziywcze, reg. śl. dziywczyn
Wiktionary
dziecko płci żeńskiej
SJP.pl
zabicie swojej córki
SJP.pl
środowiskowo: żona lub partnerka życiowa córki
SJP.pl
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córcia, córunia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
pieszczotliwie o córce; córcia, córeńka, córuchna, córunia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córuchna, córcia, córuńcia, córusia, córuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. zdrobn. od córka
Wiktionary
IPA: t͡suˈrũɲa, AS: curũńa
Wiktionary
rzecz. cora ż., córa, córka, córeczka, córusia, córuś, córcia, córeńka, córuchna, córuńcia, córczątko
przym. córczyny
Wiktionary
(1.1) córeczka, córusia, córuś, córcia, córeńka, córuchna, córuńcia
Wiktionary
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córuchna, córunia, córuńcia, córcia, córuś
SJP.pl
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córuchna, córunia, córcia, córusia, córuś
SJP.pl
pieszczotliwie o córce; córczątko, córeńka, córuchna, córunia, córuńcia, córusia, córcia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pieszcz. córka
Wiktionary
IPA: ˈt͡suruɕ, AS: curuś
Wiktionary
rzecz. cora ż., córa, córka, córeczka, córunia, córusia, córcia, córeńka, córuchna, córuńcia, córczątko
przym. córczyny
Wiktionary
(1.1) córeczka, córunia, córusia, córcia, córeńka, córuchna, córuńcia
Wiktionary
wzmocniony zaimek pytajny "co", wprowadzający pytanie uzupełnienia lub pytanie retoryczne
SJP.pl
zaimek rzeczowny pytajny
(1.1) Wprowadza pytania o orzeczniki. W porównaniu z zaimkiem co dodatkowo wyraża silne emocje, zwykle zniecierpliwienie lub zdziwienie.
(1.2) Tworzy pytania retoryczne. Znamionuje silne emocje, zwykle zniecierpliwienie lub zdziwienie.
(3.2) Wzmocnienie następującego komunikatu, zwykle negatywnego.
wykrzyknik
(4.1) rzad. książk. Wyrażający zdziwienie, zaskoczenie
Wiktionary
(1.1) Cóż nam dzisiaj przyniosłeś?
(1.1) Cóżeś ty uczynił?
(1.1) Czegóż wam więcej trzeba?
(1.2) Cóż było robić…
(1.2) Czegoż tam nie było!
(2.1) Na cóż nam to było?
(2.1) Czemuż tego nie powiedziałeś?
(3.1) Cóż tak biegasz dookoła?
(3.1) Cóżeście tacy zdziwieni?
(3.2) Cóż… Nie mam wyjścia.
(3.2) Cóż. Nie wyszło, ale świat się nie skończył.
(3.2) Cóż… To nie była jego żona.
(3.2) Franek dostał celujący z matmy. Cóż, to do niego podobne.
(4.1) Posłuchaj, ojcze. – Cóż? (Henryk Ibsen, Wróg ludu)
Wiktionary
IPA: t͡suʃ, AS: cuš
Wiktionary
wzmocnione "cóż"; cóżże
SJP.pl
wzmocnione "cóż"; cóżeż
SJP.pl
dawniej: targać, szarpać; combrzyć
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. małe cęgi; obcążki;
2. mały przyrząd do obcinania skórek przy paznokciach; kleszczyki
SJP.pl
rzeczownik, liczba mnoga, rodzaj niemęskoosobowy
(1.1) techn. małe narzędzie ręczne służące do obcinania drobnych rzeczy
Wiktionary
(1.1) Potrzebuję cążków, żeby przyciąć końcówki drutu.
Wiktionary
1. ręczne narzędzie metalowe do chwytania przedmiotów, wyciągania gwoździ, cięcia drutu itp.; obcęgi;
2. środkowa para zębów siecznych u niektórych zwierząt
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) zob. obcęgi.
(1.2) zool. środkowa para siekaczy u niektórych ssaków
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ŋʲɟi, AS: cẽŋʹǵi
Wiktionary
rzecz. obcęgi nmos.
Wiktionary
(1.1) obcęgi, kleszcze
Wiktionary
przedstawiciel rzędu niewielkich owadów z podgromady uskrzydlonych; skorek
SJP.pl
przedstawiciel rzędu niewielkich owadów z podgromady uskrzydlonych; skorek
SJP.pl
związany z ręcznym narzędziem metalowym do chwytania przedmiotów, wyciągania gwoździ, cięcia drutu itp.; obcęgowy
SJP.pl
drobna podłużna plamka znajdująca się na jednolitym tle
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mała plamka na tle o jednolitej barwie
(1.2) stpol. blaszka ozdobna
Wiktionary
(1.1) Futro w cętki jest cechą recesywną, kiedy cętki i paski kota krzyżują się, młode mają futro w paski.
Wiktionary
IPA: ˈt͡sɛ̃ntka, AS: cẽntka
Wiktionary
rzecz. cętkowanie n., cętkowaność ż., cętkowatość ż.
czas. cętkować ndk.
przym. cętkowany, cętkowaty
Wiktionary
drobna podłużna plamka znajdująca się na jednolitym tle
SJP.pl
pokrywać cętkami; nakrapiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|cętkować.
Wiktionary
czas. cętkować
przym. cętkowany
rzecz. cętka ż.
Wiktionary
pokryty cętkami, mający cętki; nakrapiany, cętkowaty
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) taki, który ma cętki
Wiktionary
rzecz. cętka ż., cętkowanie n.
czas. cętkować ndk.
Wiktionary
podłużne plamki widoczne na określonym tle; cętkowość, cętkowanie
SJP.pl
pokryty cętkami, nakrapiany; cętkowany
SJP.pl
pokrywać cętkami; nakrapiać
SJP.pl
pułapka na drobną zwierzynę w kształcie wydłużonego prostokąta z urządzeniem chwytnym
SJP.pl
opłata pobierana od towarów przy przekroczeniu granicy celnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;
(1.2) daw. myto
Wiktionary
Cł
Wikipedia
(1.1) Przy wjeździe do Szwecji musiałam zapłacić cło za papierosy, a alkohol celnicy mi skonfiskowali.
(1.1) Cła owszem, ale tylko w jedną stronę, Bank Światowy i MFW, tak, to pożyteczne instytucje, gdy rozdają pieniądze, ale przecież nie mogą nam dyktować swoich warunków.
Wiktionary
IPA: t͡swɔ, AS: cu̯o
Wiktionary
rzecz. celnik m., celniczka ż., clenie n., oclenie n., Cło n.
czas. clić ndk., oclić dk.
przym. celny, celniczy, bezcłowy, cłowy
Wiktionary
forma przymiotnika.
(1.1) M. i W. mos. lm. od: cłowy
Wiktionary
IPA: ˈt͡swɔvʲi, AS: cu̯ovʹi
Wiktionary
dawniej: celny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) przest. związany z cłem, dotyczący cła
Wiktionary
rzecz. cło n.
przym. celny
czas. clić, oclić
Wiktionary
(1.1) celny
Wiktionary
1. szósta litera alfabetu polskiego;
2. spółgłoska twarda, dźwięczna, zwarta;
3. drugi dźwięk gamy C-dur
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. szósta litera polskiego alfabetu;
skrót
(2.1) d… zob. dupa.
Wiktionary
D (wymowa: "de", minuskuła: d) – czwarta litera alfabetu łacińskiego, szósta litera alfabetu polskiego, w którym służy do oznaczania spółgłoski zwartej dziąsłowej dźwięcznej.
Wikipedia
składnia.
kolokacje.
synonimy.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
(1.1) dź, dż
frazeologia.
etymologia.
(1.1) litera łacińska D, wymowa etym|niem|D.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
(1.1) występuje w dwuznakach dź i dż
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|D.}}
źródła.
== d (język afar.) ==
wymowa.
IPA|d.
znaczenia.
litera
(1.1) da, minuskuła dziesiątej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: dɛ, AS: de
Wiktionary
(1.1) dź, dż
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
(1.1) dź, dż
frazeologia.
etymologia.
(1.1) litera łacińska D, wymowa etym|niem|D.
uwagi.
(1.1) alfabet polski.
(1.1) występuje w dwuznakach dź i dż
tłumaczenia.
* amerykański język migowy: (1.1) 30px
* polski język migowy: PJM-ukryj| (1.1) {{PJM|D.}}
źródła.
== d (język afar.) ==
wymowa.
IPA|d.
znaczenia.
litera
(1.1) da, minuskuła dziesiątej litery alfabetu afarskiego
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) majuskuła: D
Wiktionary
[czytaj: dark] nazwisko, m.in.: Joanna d'Arc, bohaterka narodowa Francji, święta Kościoła katolickiego
SJP.pl
[czytaj: desTĘ] nazwisko francuskie, np. Valéry Giscard d'Estaing, prezydent Francji w latach 1974-1981
SJP.pl
skrót od: dowódca (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); dca, dow.
SJP.pl
skrót w funkcji rzeczownika rodzaju męskoosobowego
(1.1) = dowódca
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali durowej, rozpoczynająca się od dźwięku "d"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord durowy oparty na tonice tonacji D-dur (1.1)
Wiktionary
D-dur – majorowa skala muzyczna, której toniką jest dźwięk d. Jej dźwięki to: d, e, fis, g, a, h, cis. Tonacja D-dur zawiera dwa krzyżyki.
Równoległą tonacją molową/minorową jest h-moll, jednoimienną molową – d-moll.
D-dur to również akord, zbudowany z pierwszego (d), trzeciego (fis) i piątego (a) stopnia gamy D-dur.
Wikipedia
(1.1) Koncert D-dur na gitarę i smyczki
(2.1) Aby zagrać tę piosenkę, wystarczy znać trzy akordy – A-dur, D-dur i E-dur.
Wiktionary
skrót od: dowództwo; dtwo, dow.
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który ma kształt litery D
Wiktionary
w muzyce: gama lub tonacja muzyczna oparta na skali molowej, rozpoczynająca się od dźwięku "d"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) muz. akord molowy oparty na tonice tonacji d-moll (1.1)
Wiktionary
d-moll – molowa gama muzyczna, której toniką jest d. Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: d, e, f, g, a, b, c.
Wikipedia
skrót od:
1. dopełniacz; dpn.;
2. don (tytuł grzecznościowy); Dn.
SJP.pl
skrót
(1.1) = dawny, dawniej
Wiktionary
składnia.
kolokacje.
synonimy.
(1.1) daw.
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
frazeologia.
etymologia.
uwagi.
tłumaczenia.
(1.1) zobtłum|daw..
źródła.
== d. (język angielski.) ==
wymowa.
znaczenia.
skrót
(1.1) = died → zmarły
odmiana.
przykłady.
Wiktionary
IPA: ˈdavnɨ|ˈdavʲɲɛ̇j, AS: davny|davʹńėi ̯
Wiktionary
(1.1) daw.
Wiktionary
skrót od: dolnoniemiecki
SJP.pl
skrót od: dolnołużycki
SJP.pl
[czytaj: di-S-I] Dystrykt Kolumbii
SJP.pl
skrót od: dokończenie nastąpi; dok. nast.
SJP.pl
z łaciny: umieszczany na nagrobkach akronim słów Deo Optimo Maximo, Bogu Największemu Najlepszemu
SJP.pl
D.O.M. (łac. "Deo Optimo Maximo", „Bogu Najlepszemu, Największemu”) – akronim umieszczany na nagrobkach i kościołach chrześcijańskich. Na nagrobkach napis D.O.M znaczy "Domus Omnium Mortuorum": „dom wszystkich zmarłych” względnie „dom wszystkich śmiertelników”.
Wikipedia
1. przekazać coś komuś, ofiarować, wręczyć, powierzyć itp.;
2. dać się:
a) pozwolić się oszukać, pokonać itp.;
b) być możliwym; można
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. przysz. od: dać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: da, AS: da
Wiktionary
rodzaj ruchu tanecznego z użyciem głowy i obu rąk; dabbing
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dabing]
1. rodzaj ruchu tanecznego z użyciem głowy i obu rąk; dab;
2. wdychanie dymu powstałego wskutek podgrzewania koncentratu marihuany do bardzo wysokiej temperatury
SJP.pl
krzew z rodziny wrzosowatych
SJP.pl
Da
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) farm. lek przeciwkrzepliwy stosowany doustnie; odwracalny, bezpośredni inhibitor trombiny
Wiktionary
Dabigatran ( dabigatranum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy, bezpośredni i odwracalny inhibitor trombiny, stosowany w zapobieganiu zakrzepom u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.
Wikipedia
(1.1) nazwy handlowe: Pradaxa
Wiktionary
rodzaj jadowitego węża z rodziny żmijowatych, zamieszkującego tereny południowo-wschodniej Europy, południowej Azji aż po północno-wschodnią Afrykę, o długości do 2 metrów
SJP.pl
1. wykonywać specyficzny ruch taneczny z użyciem głowy i obu rąk;
2. wdychać dym powstały wskutek podgrzewania koncentratu marihuany do bardzo wysokiej temperatury
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
buddyjska świątynia i klasztor w Rosji
SJP.pl
Dacan – termin oznaczający buddyjskie uczelnie-klasztory w tybetańskiej tradycji Gelukpy położone w Rosji, szczególnie w Syberii Wschodniej. Z zasady, dacan posiada wydział filozoficzny oraz medyczny. Przed XX w. dacany istniały tylko w Buriacji i na Zabajkalu.
Wikipedia
rodzaj dinozaura z infrarzędu stegozaurów; omozaur
SJP.pl
Da
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
1. konstrukcja chroniąca budynek przed opadami atmosferycznymi;
2. górna część pojazdu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;
(1.2) przen. dom, mieszkanie
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) Świt był dość chłodny, pnie jabłoni jeszcze otulone mgłą, ale słońce stało już na wschodniej stronie nieba i dzień zapowiadał się upalny. Brzęczały pierwsze owady, a ponad dachami szybowały jaskółki.
Wiktionary
IPA: dax, AS: daχ
Wiktionary
rzecz. dachowiec m., dachówka ż., zadaszenie n., dachowanie n., zadaszanie n., poddasze n., dachówczarnia ż.
:: zdrobn. daszek m.
czas. zadaszać ndk., zadaszyć dk., dachować ndk., wydaszyć dk.
przym. dachowy, dachówkowy, dachowaty, daszkowaty, zadaszony
Wiktionary
potocznie: dekarz
SJP.pl
miasto w Niemczech
SJP.pl
Dachau – miasto powiatowe w południowych Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, w rejencji Górna Bawaria, w regionie Monachium, siedziba powiatu Dachau. Leży ok. 20 km w kierunku północno-zachodnim od Monachium. Zamieszkane przez 43 255 mieszkańców (31 grudnia 2011). Przez miasto przepływa rzeka Amper.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) narzędzie dekarskie służące do zaginania blachy, mające spłaszczone końcówki, które umożliwiają zaginanie
Wiktionary
(1.1) Podaj mi dachcęgi — krzyknął majster.
Wiktionary
IPA: daxˈt͡sɛ̃ŋʲɟi, AS: daχcẽŋʹǵi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. dekarz
Wiktionary
materiał do pokrywania dachów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) o pojeździe przewrócenie się na dach w trakcie wypadku
Wiktionary
rzecz. dachówczarnia ż., dach m., dachowiec m., dachówka ż.
czas. dachować ndk.
przym. dachowy, dachówkowy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) podobny do dachu
Wiktionary
rzecz. dach mrz., dachówczarnia ż.
Wiktionary
o samochodzie: przewrócić się, przewracać się na dach podczas jazdy; kapotować, kapotażować
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) przewracać się na dach
(1.2) mieć wypadek samochodowy z wywrotką na dach
Wiktionary
rzecz. dach mrz., dachowanie n., dachowiec mzw., dachówczarnia ż.
przym. dachowy
Wiktionary
1. potocznie: kot bezpański;
2. nierasowy kot domowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pot. nierasowy kot
(1.2) pot. zdziczały, bezpański kot
Wiktionary
(1.1) Maminy dachowiec spał całymi dniami.
(1.2) Rzymskim dachowcom nie jest źle, dobrzy ludzie je dokarmiają.
Wiktionary
rzecz. dachówczarnia ż., dach mrz., daszek mrz., dachówka ż., zadaszanie n., zadaszenie n., dachowanie n.
czas. zadaszać ndk., zadaszyć dk., dachować ndk.
przym. dachowy, dachówkowy, dachówkowaty
przysł. dachówkowato
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik od: dach
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący dachu, związany z dachem
Wiktionary
(1.1) W połaci dachowej znajdowały się lukarnowe okna.
Wiktionary
IPA: daˈxɔvɨ, AS: daχovy
Wiktionary
rzecz. dachówczarnia ż., dach mrz., dachówka ż., dachowiec mzw., daszek mrz., dachowanie n., zadaszenie n.
czas. zadaszyć dk., dachować ndk.
przysł. dachówkowato
przym. zadaszony
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) pejor. kot
Wiktionary
(1.1) sierściuch, futrzak
Wiktionary
[czytaj: dachsztajn]
1. masyw górski w Alpach;
2. grupa górska w Alpach Salzburskich;
3. lodowiec w Austrii;
4. miejscowość i gmina we Francji
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
maszyna do wyrobu dachówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) techn. maszyna do formowania dachówek
Wiktionary
IPA: ˌdaxufˈt͡ʃarka, AS: daχufčarka
Wiktionary
rzecz. dachówka ż.
Wiktionary
fabryka dachówek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zakład wytwarzający dachówki
Wiktionary
(1.1) Aktualnie firma ma zakłady w Stanach Zjednoczonych oraz dziewięć w Europie, z czego trzy znajdują się w Polsce – klinkiernia oraz dwie dachówczarnie.
(1.1) Terenowy przemysł materiałów budowlanych skupia obecnie 25 cegielń i 2 dachówczarnie.
Wiktionary
rzecz. dach m., dachowiec m., dachówka ż., dachowanie n., daszek m.
czas. dachować ndk.
przym. dachowy, dachówkowy, dachowaty, daszkowaty
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zdrobn. od: dachówka
Wiktionary
rzecz. dachówka ż.
przysł. dachówkowato
Wiktionary
wyrób budowlany używany do wykonywania pokryć dachowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bud. ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;
Wiktionary
Dachówka – wyrób budowlany o różnych kształtach i wymiarach, używany do wykonywania pokryć dachowych. Do krycia kalenic i szczytów dachów stosuje się dachówki o odpowiednim kształcie, zwane "gąsiorami".
Ze względu na rodzaj materiału użytego do produkcji dachówki dzielą się na:
Wikipedia
(1.1) Za oknem dał się słyszeć świst wichury i grzechot spadających dachówek.
Wiktionary
IPA: daˈxufka, AS: daχufka
Wiktionary
rzecz. dach m., daszek m., dachówczarka ż.
:: zdrobn. dachóweczka ż.
przym. dachówkowy, dachowy, dachówkowaty
przysł. dachówkowato
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) nachodząc na siebie jak dachówki
Wiktionary
(1.1) Listki perygonialne torfowca nastroszonego zachodzą dachówkowato na siebie.
Wiktionary
rzecz. dachowiec mzw., dachóweczka ż., dachówka ż.
przym. dachowy, dachówkowaty
Wiktionary
przypominający dachówkę lub ułożenie dachówki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rozmieszczeniem, ułożeniem przypominający dachówkę
Wiktionary
rzecz. dachowiec mzw., dachówka ż.
przysł. dachówkowato
Wiktionary
przymiotnik od: dachówka
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dachówkami; wykonany z dachówek
Wiktionary
rzecz. dachówczarnia ż., dach mrz., dachowanie n., dachowiec mzw., dachówka ż.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) stpol. bezok. od: dać
Wiktionary
IPA: ˈdat͡ɕi, AS: daći
Wiktionary
[czytaj: daczja] marka samochodów
SJP.pl
S.C. Automobile Dacia S.A. – rumuński producent samochodów osobowych i dostawczych powstały w 1966 roku pod nazwą Uzina de Autoturisme Pitești w mieście Mioveni.
Przedsiębiorstwo od początku współpracowało z koncernem Renault. Nazwa pochodzi od Dacji – historycznej rzymskiej krainy na terenie obecnej Rumunii. Dacia jest filią francuskiego koncernu Renault oraz największym rumuńskim eksporterem.
Wikipedia
prowincja rzymska podbita przez Rzymian za panowania Trajana; obecnie Rumunia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna w Europie południowo-wschodniej;
Wiktionary
Dacja (rumuński "Dacia") – kraina historyczna w Europie południowo-wschodniej (w przybliżeniu na obszarze dzisiejszej Rumunii). Od północy była ograniczona Karpatami, od wschodu Prutem, od południa dolnym Dunajem, od zachodu początkowo środkowym biegiem Dunaju, a od I wieku naszej ery – Cisą.
Wikipedia
(1.1) Historycy wiedzą, że Rzymianie nadali miano Dacji krajowi, leżącemu między Cisą, Dunajem, Dniestrem i Karpatami, a lud jej nazwali Trako-Gotami.
Wiktionary
rzecz. Dak mos., dacki mrz.
przym. dacki
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
Wiktionary
Dacjusz – imię pochodzenia łacińskiego.
Imię Dacjusz, podobnie jak Dacjan, oznacza pochodzącego z Dacji.
Wśród patronów tego imienia – św. Dacjusz, biskup Mediolanu (zm. w 552 roku).
Wikipedia
(1.1) Uciekając przed Gotami Dacjusz schronił się w Konstantynopolu.
Wiktionary
Dacjusz z małżonką; Dacjuszowie
SJP.pl
Dacjusz z małżonką; Dacjuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dacjusza lub z nim związany
SJP.pl
1. → Dacja;
2. fiołek dacki - gatunek rośliny z rodziny fiołkowatych;
3. język dacki - wymarły język indoeuropejski starożytnej Dacji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) hist. związany z Dacją, dotyczący Dacji
(1.2) hist. związany z Dakami, dotyczący Daków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język dacki;
Wiktionary
Dacki ( Дацьки, "Daćky") – wieś na Ukrainie, w rejonie jaworowskim obwodu lwowskiego.
Wikipedia
rzecz. Dacja ż., Dak mos.
Wiktionary
[czytaj: dakron] włókno syntetyczne poliestrowe, służące do wyrobu tkanin; dakron
SJP.pl
magmowa skała wylewna
SJP.pl
Dacyt – skała magmowa, obojętna, wylewna lub subwulkaniczna. Jego plutonicznym odpowiednikiem jest tonalit.
Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF dacyt zajmuje pola 4 i 5.
W klasyfikacji TAS dacyt zajmuje pole O3 (dacyty).
Wikipedia
podmiejska willa lub domek letniskowy mieszkańców miasta, wybudowany na działce rekreacyjnej; domek letni (podmiejski, letniskowy), willa podmiejska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) domek letniskowy
Wiktionary
Dacza (z да́ча), domek letniskowy, dom wakacyjny – dom, zwykle nieduży i otoczony działką, znajdujący się poza miastem, ale najczęściej w jego pobliżu, służący celom wypoczynkowym.
Dacze są bardzo popularne na terenie dawnych republik radzieckich, gdzie były swoistym symbolem pozycji społecznej. W przeszłości wydzielano specjalne tereny dla dacz prominentów: polityków, artystów, naukowców.
Wikipedia
(1.1) Moskwianie weekendy najchętniej spędzają na daczy.
Wiktionary
(1.1) letniak
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
potocznie: właściciel daczy - willi podmiejskiej lub domku letniskowego
SJP.pl
właściciel daczy
SJP.pl
potocznie: teren zabudowany daczami (domkami letniskowymi)
SJP.pl
rzadko: związany z daczą - willą podmiejską lub domkiem letniskowym, np. daczowi turyści
SJP.pl
1. awangardowy ruch artystyczny i literacki rozwijający się w latach 1916-23 w Europie i Ameryce, będący anarchiczną negacją dziedzictwa kulturalnego Europy; dadaizm;
2. związany z dadaizmem; dadaistyczny
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przedstawiciel dadaizmu (kierunku artystycznego XX wieku)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. liter. artysta działający w nurcie dadaizmu
Wiktionary
(1.1) Dadaiści odrzucali tradycyjne normy estetyczne.
Wiktionary
IPA: ˌdadaˈjista, AS: dadai ̯ista
Wiktionary
rzecz. dadaizm mrz.
przym. dadaistyczny
Wiktionary
zwolenniczka dadaizmu
SJP.pl
związany z dadaizmem, charakterystyczny dla dadaizmu (awangardowego ruchu artystycznego z początków XX wieku)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szt. związany z dadaizmem lub dadaistami
przymiotnik jakościowy
(2.1) szt. charakterystyczny dla dadaizmu
Wiktionary
(2.1) Nie lubił również twórczości artystycznej opartej na teoriach nieświadomości czy podświadomości lub na dadaistycznej anarchii.
Wiktionary
rzecz. dadaizm m., dadaista m., dadaistka ż.
Wiktionary
awangardowy ruch artystyczny i literacki rozwijający się w latach 1916-23 w Europie i Ameryce, będący anarchiczną negacją dziedzictwa kulturalnego Europy; dada
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;
Wiktionary
Dadaizm (dada) – międzynarodowy ruch artystyczno-literacki w sztuce XX wieku, którego głównymi hasłami były dowolność wyrazu artystycznego, zerwanie z wszelką tradycją i swoboda twórcza odrzucająca istniejące kanony. Jego członkowie, będący świadkami I wojny światowej, w poczuciu rozpadu cywilizacji negowali powszechnie przyjęte ideały estetyczne i wartości. Nie wytworzyli jednolitego stylu czy programu, które spójnie łączyłyby ich dzieła – jednoczyła ich raczej wspólna postawa niż styl.
Wikipedia
IPA: daˈdajism̥, AS: dadai ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. dadaista m.
przym. dadaistyczny
Wiktionary
(1.1) dada
Wiktionary
jezioro w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
bóg słowiański; Dadźbóg
SJP.pl
bóg słowiański; Dadźbog
SJP.pl
Da
Wikipedia
[czytaj: dełU] marka samochodów i firma wielobranżowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) mot. samochód marki Daewoo
(1.2) produkt marki Daewoo
Wiktionary
Daewoo Group (hangul: 대우, hancha: 大宇, transkrypcja poprawiona: "Daeu" czyt. "Deu") – południowokoreański wielobranżowy koncern działający w wielu gałęziach przemysłu, m.in. w okrętownictwie, produkcji sprzętu elektronicznego, nieruchomościach, budownictwie, produkcji sprzętu budowlanego, a także w motoryzacji. Został założony w 1967 roku w Seulu. W 1999 roku koncern ogłosił bankructwo.
Wikipedia
(1.1) Dziadkowie pojechali na wczasy swoim daewoo.
Wiktionary
rzecz. Daewoo mzw.
Wiktionary
marka samochodu ciężarowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) muz. duży bęben obręczowy używany w tradycyjnej muzyce Bliskiego Wschodu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: daf, AS: daf
Wiktionary
niski krzew z rodziny wawrzynkowatych, o trwałych lub opadających liściach, wonnych kwiatach i trujących owocach, rosnący w Europie i Azji; wawrzynek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mit. postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;
(1.2) imię|polski|ż.
(1.3) geogr. hist. starożytne miasto w północno-wschodnim Egipcie;
(1.4) geogr. hist. starożytne miasto w pobliżu Antiochii Syryjskiej
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdafnɛ, AS: dafne
Wiktionary
planktonowy skorupiak słodkowodny; rozwielitka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zob. rozwielitka.
Wiktionary
Dafnia, rozwielitka ("Daphnia") – rodzaj słodkowodnych stawonogów zaliczanych do grupy wioślarek. Mają 2 pary czułków: pierwsza pełni rolę narządu czuciowego, druga stanowi główny narząd ruchu (rozwielitki poruszają się skokami) oraz 5 par odnóży tułowiowych, pełniących funkcje filtracyjne. Rozmiary ich ciała wahają się od 1 do 6 mm, samce są znacznie mniejsze od samic. Żywią się glonami, bakteriami i zawiesiną organiczną, którą odfiltrowują z wody.
Wikipedia
(1.1) Naturalnie suszona dafnia odpowiednia jest dla wszystkich ryb akwariowych.
Wiktionary
IPA: ˈdafʲɲa, AS: dafʹńa
Wiktionary
(1.1) rozwielitka
Wiktionary
średniowieczna broń sieczna, rodzaj sztyletu; deka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
średniowieczna broń sieczna, rodzaj sztyletu; deka
SJP.pl
Daga, deka – sztylet o długiej (40–60 cm), szerokiej u nasady i zwężającej się ku sztychowi głowni. Służyła do rozdzierania kolczugi przeciwnika lub do pchnięcia w miejsca nie osłonięte zbroją. Używany w Europie Zachodniej od wczesnego średniowiecza do XVII wieku. W Polsce mało popularny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitcelt. główne bóstwo celtyckie występujące w mitologii iryjskiej;
(1.2) geogr. miasto na Łotwie;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdaɡda, AS: dagda
Wiktionary
obraz otrzymany metodą dagerotypii, najdawniejszą techniką fotograficzną
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fot. fotografia wykonana za pomocą dagerotypii
Wiktionary
(1.1) Pierwsze dagerotypy dalekie były od wyrazistości.
Wiktionary
rzecz. dagerotypia ż., dagerotypowanie n.
czas. dagerotypować ndk.
przym. dagerotypowy
Wiktionary
najstarsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fot. hist. pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych;
Wiktionary
Da
Wikipedia
rzecz. dagerotyp m.
czas. dagerotypować ndk.
przym. dagerotypowy
Wiktionary
wykonany techniką dagerotypii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dagerotypować.
Wiktionary
czas. dagerotypować
rzecz. dagerotyp mrz.
Wiktionary
sporządzać obraz metodą dagerotypii, najdawniejszą techniką fotograficzną
SJP.pl
przymiotnik od: dagerotyp
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dagerotypią, dotyczący dagerotypii
(1.2) wykonany w technice dagerotypii
Wiktionary
rzecz. dagerotyp mrz., dagerotypia ż.
Wiktionary
republika w Rosji; Republika Dagestanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;
Wiktionary
Dagestan ( Дагестан, "Dagestan"), Republika Dagestanu (ros. Респу́блика Дагеста́н, "Riespublika Dagiestan") – autonomiczna, wieloetniczna republika wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej.
Wikipedia
(1.1) Wania pochodzi z Dagestanu.
Wiktionary
IPA: daˈɡɛstãn, AS: dagestãn
Wiktionary
rzecz. Dagestańczyk mos., Dagestanka ż.
przym. dagestański
Wiktionary
(1.1) ofic. Republika Dagestanu
Wiktionary
mieszkanka Dagestanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. obywatelka Dagestanu
Wiktionary
(1.1) Kilka Dagestanek stało na poboczu.
Wiktionary
rzecz. Dagestan mrz.
:: fm. Dagestańczyk mos.
przym. dagestański
Wiktionary
mieszkaniec Dagestanu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) etn. mieszkaniec Dagestanu
Wiktionary
rzecz. Dagestan mrz.
:: fż. Dagestanka ż.
przym. dagestański
Wiktionary
przymiotnik od: Dagestan (republika rosyjska)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Dagestanu lub Dagestańczyków; związany lub wywodzący się z Dagestanu
Wiktionary
(1.1) Występował później na deskach scen w Norylsku (daleko na północy Rosji), dagestańskiej Machaczkale, nadwołżańskim Stalingradzie, Leningradzie i Moskwie.
Wiktionary
rzecz. Dagestan mrz., Dagestańczyk mos., Dagestanka ż.
Wiktionary
drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, występuje głównie w Ameryce Północnej; jedlica
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dendr. nazwa systematyczna|Pseudotsuga|ref=tak., rodzaj drzew iglastych z rodziny sosnowatych;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju daglezji (1.1)
Wiktionary
Na
Wikipedia
(1.2) W tym roku na Boże Narodzenie zamiast świerka kupiliśmy daglezję.
Wiktionary
IPA: daɡˈlɛzʲja, AS: daglezʹi ̯a
Wiktionary
przym. daglezjowy
Wiktionary
(1.1) jedlica
Wiktionary
przymiotnik od: daglezja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) składający się z daglezji
(1.2) wykonany z drewna lub innej części daglezji
(1.3) będący częścią daglezji
Wiktionary
(1.1) Poznali też drzewostan daglezjowy i przyjrzeli się pracy niemieckiego tartaku.
Wiktionary
IPA: ˌdaɡlɛˈzʲjɔvɨ, AS: daglezʹi ̯ovy
Wiktionary
rzecz. daglezja
Wiktionary
(1.1-3) jedlicowy
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Dagmara – imię żeńskie pochodzenia skandynawskiego. Wywodzi się być może z połączenia słów "dag" „dzień” i "mar" „dziewica”, „panna”, albo też "mari" „sławny”. Możliwe, że jest to duńska wersja słowiańskiego imienia Drogomira, które nosiła czeska księżniczka, żona Waldemara II Zwycięskiego.
Wikipedia
IPA: daɡˈmara, AS: dagmara
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Dagmarka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od Dagmara
Wiktionary
rzecz. Dagmara ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dagmary lub z nią związany
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Dagna – imię żeńskie pochodzenia skandynawskiego. Spolszczona forma imienia "Dagny" wywodzącego się z połączenia słów "dag" – „dzień” i "ny" – „nowy”.
Dagna imieniny obchodzi 11 września i 16 października.
Wikipedia
IPA: ˈdaɡna, AS: dagna
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dagny lub z nią związany
SJP.pl
typ sakralnej budowli buddyjskiej pełniącej funkcję relikwiarza, budowanej z cegły i ubitej ziemi
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Dagobert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się z połączenia słów "degr" - "dzień" i "beracht" "jasny". Istnieje teoria, jakoby Dagobert był imieniem chrzestnym Mieszka I.
Dagobert imieniny obchodzi 23 grudnia, jako wspomnienie św. Dagoberta, króla Austrazji.
Wikipedia
(1.1) Śmierć Dagoberta I stanowiła początek rządów majordomów władających w imieniu królów, którzy rzadko dożywali pełnoletniości.
Wiktionary
IPA: daˈɡɔbɛrt, AS: dagobert
Wiktionary
bóg czczony przez północno-zachodnie ludy semickie; Dagan
SJP.pl
Dagan, hebrajski Dagon ( דגון) – główny bóg czczony przez północno-zachodnie ludy semickie. Prawdopodobnie opiekował się on rolnictwem i zbożem. Był czczony na całym Bliskim Wschodzie z Mezopotamią włącznie (czcili go m.in. Fenicjanie, Amoryci). Pierwotne znaczenie imienia nie jest znane. Słowo "dagán" w języku hebrajskim i ugaryckim określa „ziarno” a słowo "dag" oznacza „rybę”. Według jednego z przekazów bóg Dagan był wynalazcą pługa.
Wikipedia
grupa etniczna w północno-wschodnich Chinach; Dahurowie
SJP.pl
Da
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dagurów, dotyczący Dagurami
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język dagurski;
Wiktionary
rzecz. Dagurowie lm m.
Wiktionary
(2.1) daurski
Wiktionary
zdrobnienie od: Dagmara (imię żeńskie)
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dagusi lub z nią związany
SJP.pl
Da
Wikipedia
długi, wąski statek żaglowy, używany w żegludze na Nilu
SJP.pl
Da
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dolberi] nazwisko
SJP.pl
dawne państwo afrykańskie
SJP.pl
Da
Wikipedia
obywatel Dahomeju (dawnego państwa afrykańskiego)
SJP.pl
obywatelka Dahomeju (dawnego państwa afrykańskiego)
SJP.pl
przymiotnik od: Dahomej (dawne państwo w Afryce)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) hist. związany z Dahomejem
Wiktionary
rzecz. Dahomej m., Dahomejczyk mos., Dahomejka ż.
Wiktionary
grupa etniczna w północno-wschodnich Chinach; Dagurowie
SJP.pl
1. → Dahurowie;
2. brzoza dahurska - gatunek drzewa z rodziny brzozowatych
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z plemięemieniem Dahurów
Wiktionary
[czytaj: dajhatsu albo dajhacu] marka samochodów i firma
SJP.pl
Daihatsu (jap. ダイハツ工業株式会社 Daihatsu Kōgyō Kabushiki-gaisha) – japoński producent samochodów.
Wikipedia
odmiana rzodkwi popularna w krajach Dalekiego Wschodu; rzodkiew japońska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Raphanus sativus acanthiformis., rzodkiew japońska;
Wiktionary
(1.1) rzodkiew japońska, sopel
Wiktionary
[czytaj: dajmler] marka samochodów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dajmler benc] firma produkująca samochody
SJP.pl
Daimler-Benz AG – byłe niemieckie przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją samochodów oraz silników, istniejące w latach 1926–1998.
Pierwsza umowa o wspólnym działaniu pomiędzy Benz & Cie. Carla Benza a Daimler-Motoren-Gesellschaft założoną przez Gottlieba Daimlera i Wilhelma Maybacha podpisana została 1 maja 1924 roku.
Wikipedia
[czytaj: dajmler-krajzler] firma samochodowa
SJP.pl
w filozofii starożytnej: ostrzegawczy głos wewnętrzny powstrzymujący przed czynieniem zła, sumienie; dajmonion
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) mitgr. półboska istota duchowa, która pośredniczy między światami bogów a ludzi
(1.2) filoz. staroż. głos ducha opiekuńczego, ostrzegawczy głos wewnętrzny człowieka, który odradzał czynienia złych czynów i popełniania błędów;
Wiktionary
Daimonion (gr. δαιμονιον zdrobnienie od "δαίμων, daimōn" "Bóg; bóstwo; demon") – w filozofii starożytnej – głos bóstwa, sumienie, ostrzegawczy głos wewnętrzny. Jego działanie sprowadzało się wyłącznie do odradzania czynienia złych rzeczy i podejmowania błędnych decyzji, nigdy natomiast nie doradzał ani nie sugerował niczego.
Wikipedia
rzecz. demon m.
Wiktionary
tytuł japońskich książąt feudalnych; dajmio
SJP.pl
litewska pieśń ludowa opisująca życie codzienne ludu; dajna
SJP.pl
Da
Wikipedia
odmiana bydła mlecznego, wyhodowana w Anglii
SJP.pl
[czytaj: dejzi] imię angielskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
forma czasownika.
(1.1) rozk. 2. os. lp., zob. dać.
partykuła
(2.1) stpol. śrpol. bodaj, oby, niech
Wiktionary
Daj – trzeci longplay polskiego piosenkarza Jerzego Połomskiego, wydany w 1969 roku nakładem wydawnictwa muzycznego Polskie Nagrania „Muza”. Album zawiera 11 utworów wokalisty, w tym festiwalowe przeboje „Daj” oraz „Cała sala śpiewa”.
W 2001 roku wydano na płycie kompaktowej reedycję albumu, poszerzoną o utwory „Jeśli chcesz, podaruję Ci księżyc”, „To ten walczyk nasz”, „Warszawskie dziewczyny” oraz „Przyszłaś do mnie jak piosenka”. Album ukazał się nakładem tej samej wytwórni płytowej.
Wikipedia
IPA: daj, AS: dai ̯
Wiktionary
mieszkanka Borneo (wyspy w Archipelagu Malajskim)
SJP.pl
mieszkaniec Borneo (wyspy w Archipelagu Malajskim)
SJP.pl
nazwa ludów mieszkających w środkowej części wyspy Borneo
SJP.pl
Da
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) stpol., także. gw-pl|Podhale,Brzeziny,Pysznica,Stala,Żupawa,Jeziórko,Mikołowice,Warmia,Lubelskie,księstwo łowickie,Kieleckie,Pińczów,Sandomierz,Kalisz. dawać
(1.2) gw-pl|Rzeszów,Jastarnia,Słupsk. doić od czasu do czasu
czasownik zwrotny niedokonany dajać się
(2.1) gw-pl|Stawiguda. dawać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. przekazywać coś, obdarzać czymś;
2. użyczyć, zapewnić;
3. powierzać coś (funkcję, stanowisko);
4. kierować, wysyłać;
5. przekazywać do wykonania;
6. występować z czymś, wystawiać na scenie
SJP.pl
żyła skał magmowych przecinająca skały starsze niezgodnie z ich warstwowaniem
SJP.pl
Dajka (żyła niezgodna) – ciało skalne powstałe przez intruzję magmy niezgodnie z układem starszych warstw skalnych i przecinające te warstwy. Może mieć grubość od kilku milimetrów do kilkuset metrów, a długość do kilkuset kilometrów. Na pewnej przestrzeni dajka może przebiegać zgodnie z otaczającymi skałami osadowymi i wtedy przypomina sill, z którym może być mylona.
Wikipedia
tytuł japońskich książąt feudalnych; daimyo
SJP.pl
manifestacja duszy świadomych istot
SJP.pl
w filozofii starożytnej: ostrzegawczy głos wewnętrzny powstrzymujący przed czynieniem zła, sumienie; daimonion
SJP.pl
litewska pieśń ludowa opisująca życie codzienne ludu; daina
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. szczodry
Wiktionary
Dajny (niem. "Deunen") – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Zalewo.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Nazwa wsi prawdopodobnie pochodzenia staropruskiego, na co wskazuje słowo "dajny" w języku litewskim, oznaczające pieśni ludowe.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. etn. członek ludu pochodzenia trackiego zajmującego tereny starożytnej Dacji;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Fortece (cytadele), nazywane przez Rzymian podczas wojen z Dakami „ufortyfikowanymi górami”, były szczytowym osiągnięciem dackiej architektury, łączącym budowle drewniane i murowane.
Wiktionary
rzecz. Dacja ż., dacki mrz.
przym. dacki
Wiktionary
1. stolica Senegalu;
2. długodystansowy rajd terenowy rozgrywany na wymagających trasach pustynnych i bezdrożach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. stolica Senegalu;
Wiktionary
Dakar (wolof: "Ndakaaru") – stolica i największe miasto Senegalu. Położone w zachodniej części kraju, nad wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego, na Półwyspie Zielonego Przylądka, naprzeciw wysepki Gorée. Ludność: 2,4 mln (2006).
Wikipedia
(1.1) W miarę jak zbliżaliśmy się do Dakaru, napływały obłoki; zakryły nam cały widok i ostatecznie spadliśmy na lotnisko dakarskie razem z gęstym, tropikalnym, bardzo gorącym deszczem.
Wiktionary
IPA: ˈdakar, AS: dakar
Wiktionary
rzecz. dakarczyk mos., dakarka ż.
przym. dakarski
Wiktionary
mieszkaniec Dakaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Dakaru
Wiktionary
IPA: daˈkart͡ʃɨk, AS: dakarčyk
Wiktionary
rzecz. Dakar mrz.
:: fż. dakarka ż.
przym. dakarski
Wiktionary
mieszkanka Dakaru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Dakaru
Wiktionary
IPA: daˈkarka, AS: dakarka
Wiktionary
rzecz. Dakar mrz.
:: fm. dakarczyk mos.
przym. dakarski
Wiktionary
przymiotnik od: Dakar (stolica Senegalu)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Dakaru, miasta w Senegalu
Wiktionary
(1.1) W miarę jak zbliżaliśmy się do Dakaru, napływały obłoki; zakryły nam cały widok i ostatecznie spadliśmy na lotnisko dakarskie razem z gęstym, tropikalnym, bardzo gorącym deszczem.
Wiktionary
IPA: daˈkarsʲci, AS: dakarsʹḱi
Wiktionary
rzecz. dakarka ż., dakarczyk mos., Dakar mrz.
Wiktionary
mieszkaniec Dakki, stolicy Bangladeszu; Dakkijczyk
SJP.pl
mieszkanka Dakki, stolicy Bangladeszu; Dakkijka
SJP.pl
w buddyzmie tybetańskim: żeńska istota oświecona, personifikacja mądrości i energii duchowej
SJP.pl
Dakini (sanskryt डाकिनी, trl. "ḍākinī"; tyb. མཁའ་འགྲོ་མ་, Wylie: "mKha'-'gro-ma", ZWPY: "kanzhoima", wymowa: khandroma, dosł. "posłanka niebios") – w buddyzmie tybetańskim istota personifikująca żeńskie aspekty oświecenia. W tantrze personifikuje żeńską energię seksualną stanowiącą archetyp stworzenia.
Wikipedia
podium w meczecie dla czytającego głośno Koran; dikka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
mieszkaniec Dakki, stolicy Bangladeszu; Dakijczyk
SJP.pl
mieszkanka Dakki, stolicy Bangladeszu; Dakijka
SJP.pl
1. model samochodu marki Dodge;
2. model amerykańskiego samolotu transportowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) etn. północnoamerykańskie plemię indiańskie
(1.2) geogr. rzeka w Ameryce Północnej
(1.3) geogr. adm. nazwa miast, gmin i hrabstw w Stanach Zjednoczonych
(1.4) geogr. zob. Dakota Południowa., zob. Dakota Północna.
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) etn. członek plemięemienia Dakota (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Lud Dakota zamieszkiwał tereny ewangelizowane przez francuskich misjonarzy.
(1.2) Mamy łąkę nad Dakotą.
(1.3) W Dakocie sprzedali samochód dziadków i dalej podróżowali autobusem.
(2.1) Ziemie za rzeką należą do Dakotów.
Wiktionary
IPA: daˈkɔta, AS: dakota
Wiktionary
przym. dakotyjski
rzecz. Dakotyjczyk mos., Dakotyjka ż.
Wiktionary
Indianin Ameryki Północnej; Siuks
SJP.pl
Siuksowie (wymowa: ["sjuksowie"]; dakota i lakota: "Očhéthi Šakówiŋ"; ang. "Sioux", "Oceti Sakowin") – siedem plemion Indian Ameryki Północnej z obszaru Wielkich Równin. Dzielą się na trzy grupy: wschodnią Santee, środkową Yankton i zachodnią Teton. Wyróżnia się także podział na dwie grupy lingwistyczne: Dakotowie (także "Dakoci"; dakota: "Dakȟóta", "Dakhóta"; ang. "Dakota") i Lakoci (lakota: "Lakȟóta", "Lakhóta"; ang. "Lakota"), które posługują się odpowiednio językami dakota i lakota.
Wikipedia
mieszkaniec Dakoty Południowej lub Dakoty Północnej (stanów w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Dakoty
Wiktionary
rzecz. Dakota ż.
:: fż. Dakotyjka ż.
przym. dakotyjski
Wiktionary
mieszkanka Dakoty Południowej lub Dakoty Północnej (stanów w USA)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Dakoty
Wiktionary
rzecz. Dakota ż.
:: fm. Dakotyjczyk mos.
przym. dakotyjski
Wiktionary
dotyczący Dakotów (plemiona indiańskiego), charakterystyczny dla Dakotów
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Dakoty, związany z Dakotą
Wiktionary
rzecz. Dakotyjka ż., Dakotyjczyk mos., Dakota ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Da
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
włókno syntetyczne poliestrowe, służące do wyrobu tkanin; dacron
SJP.pl
1. owoc palmy daktylowej;
2. stopa wierszowana złożona z trzech sylab: długiej i dwóch krótkich w metryce antycznej, bądź z akcentowanej i dwóch nieakcentowanych w wierszu sylabotonicznym;
3. grecka miara długości wynosząca dawniej 1,78 cm (7/10 cala), obecnie 1 cm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. spoż. owoc daktylowca
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) liter. w poezji antycznej: stopa wierszowa składająca się z sylaby długiej i dwóch krótkich;
(2.2) metrol. miar. współczesna grecka miara długości, równa 1 cm
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do keksu można dodać trochę suszonych daktyli.
Wiktionary
IPA: ˈdaktɨl, AS: daktyl
Wiktionary
(1.1) przym. daktylowy
(2.1) przym. daktyliczny
Wiktionary
przymiotnik od: daktyl (w znaczeniu: stopa wierszowana), np. wiersz daktyliczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) liter. związany z daktylem (metrycznym)
Wiktionary
1. specjalnie przystosowana szkatułka do przechowywania klejnotów, używana w antycznej Grecji;
2. kolekcja kamei, gemm i pierścieni, od XVIII w. również kolekcja ich gipsowych odlewów i woskowych odcisków
SJP.pl
Da
Wikipedia
sposób porozumiewania się na migi, stosowany wśród głuchoniemych; chirologia
SJP.pl
odcisk linii papilarnych palca utrwalony na papierze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) odcisk/odbitka linii papilarnych palca
Wiktionary
Daktylogram – odbitka linii papilarnych palca na papierze.
Wikipedia
choroba pasożytnicza niektórych ryb
SJP.pl
system porozumiewania się za pomocą alfabetu palcowego, stosowany przez głuchych; mowa palcowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przekazywanie słów za pomocą ruchów palców
Wiktionary
(1.1) mowa palcowa, palcówka
Wiktionary
metoda ustalania tożsamości osoby na podstawie badania odcisków linii papilarnych palców dłoni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych
Wiktionary
Daktyloskopia (gr. dáktylos ‘palec’, skopeín ‘oglądać’) – technika śledcza zajmująca się badaniami porównawczymi linii papilarnych dłoni w celu ustalenia sprawcy czynu zabronionego. Opiera się ona na trzech podstawowych zasadach dotyczących linii papilarnych:
Wikipedia
przym. daktyloskopijny
Wiktionary
przymiotnik od: daktyloskopia; daktyloskopowy
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z daktyloskopią, dotyczący daktyloskopii
Wiktionary
rzecz. daktyloskopia ż., daktyloskop m.
czas. daktyloskopować ndk.
przym. daktyloskopowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|daktyloskopować.
Wiktionary
czas. daktyloskopować
Wiktionary
dokonywać daktyloskopii
SJP.pl
przymiotnik od: daktyloskopia; daktyloskopijny
SJP.pl
przypominający kształtem daktyl
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) podobny do daktyla
Wiktionary
rzecz. daktyl mrz.
Wiktionary
palma tropikalna rosnąca w Afryce i Azji; palma daktylowa, feniks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
(1.1) bot. dendr. nazwa systematyczna|Phoenix|L.|ref=tak., drzewo z rodziny arekowatych, o pierzastych liściach;
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) Liście daktylowców są sztywne.
Wiktionary
rzecz. daktyl mrz.
przym. daktylowy
Wiktionary
przymiotnik od: daktyl (w znaczeniu: owoc palmy daktylowej), np. olejek daktylowy; palma daktylowa - daktylowiec, palma o długich liściach, jadalnych owocach, hodowana w tropikach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z daktylami
(1.2) zawierający daktyle; mający smak daktyli
Wiktionary
rzecz. daktylowiec mzw./mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. antybiotyk z grupy cytostatyków;
Wiktionary
Daktynomycyna ( dactinomycinum), aktynomycyna D – organiczny związek chemiczny, antybiotyk z grupy cytostatyków; hamuje syntezę DNA, RNA i białek; stosowany w leczeniu nowotworów wieku dziecięcego (guz Wilmsa, mięsak Ewinga), mięsaków tkanek miękkich, nowotworów zarodkowych jajników i jądra oraz ciążowej choroby trofoblastycznej.
Wikipedia
(1.1) aktynomycyna
Wiktionary
duża odległość, oddalenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. przestrzeń znajdująca się daleko
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) kulin. hinduska zupa z soczewicy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W dali widzimy góry…
Wiktionary
IPA: dal, AS: dal
Wiktionary
(1.1)
rzecz. oddalenie n., oddalanie n.
czas. oddalać ndk., oddalić dk.
przym. daleki
przysł. daleko
Wiktionary
(2.1) dahl
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Dalachów – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie oleskim, w gminie Rudniki.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dalachów, po jej zniesieniu w gromadzie Rudniki. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie częstochowskim.
Wikipedia
zwierzchnik Kościoła lamaickiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rel. tytuł duchownego zwierzchnika kościoła lamaickiego (buddyzmu tybetańskiego) i do 1959 roku najwyższego świeckiego zwierzchnika politycznego w Tybecie;
Wiktionary
Dalajlama (tyb. ཏཱ་ལའི་བླ་མ་, Wylie: "taa-la’i bla-ma", ZWPY: "Dalai Lama") – przedstawiciel szkoły gelug – jednej z czterech największych szkół buddyzmu tybetańskiego. Buddyści tybetańscy uważają Dalajlamę za manifestację bodhisattwy współczucia Awalokiteśwary, który odradza się, aby udostępniać wyzwalające z cierpienia nauki innym czującym istotom.
Wikipedia
IPA: ˌdalajˈlãma, AS: dalai ̯lãma
Wiktionary
operator różniczkowy
SJP.pl
stolica Wysp Marshalla
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) gw-pl|Poznań. nędza
(1.2) gw-pl|Poznań. rzad. biedak, nędzarz
Wiktionary
rzecz. dalaśnica, dalaśnik
przym. zdalasiały
Wiktionary
(1.1) neutr. bieda, ubóstwo
(1.2) gw. Poznań dalaśnik; neutr. biedak, nędzarz
Wiktionary
[czytaj: dalas-i] waluta Gambii (1 dalasi = 100 bututów), wprowadzona w 1971 r. na miejsce gambijskiego funta
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) monet. waluta Gambii;
Wiktionary
Dalasi (kod ISO 4217: GMD) – jednostka monetarna Gambii. Dzieli się na 100 bututów.
W 1971 dalasi zastąpiło funta gambijskiego jako oficjalną walutę Gambii. Kursie wymiany ustalony został na poziomie: 1 GMD = 0,4 funta = 4 szylingi. Obecnie w obiegu znajdują się monety o nominale 25 i 50 bututów oraz 1 dalasi. Banknoty: 5, 10, 20, 25, 50, 100, 200 GMD.
Wikipedia
IPA: daˈlaɕi, AS: dalaśi
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. nędzarka
Wiktionary
rzecz. dalas, dalaśnik
przym. zdalasiały
Wiktionary
(1.1) biedaczka, łachmaniarka
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Poznań. biedak, nędzarz
Wiktionary
rzecz. dalas m.
:: fż. dalaśnica ż.
przym. zdalasiały
Wiktionary
(1.1) reg. pozn. dalas
Wiktionary
pale drewniane wbite w dno przy brzegu służące do cumowania barek lub ochrony nadbrzeża
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) żegl. pale wbite w dno morza, służące do cumowania lub celów nawigacyjnych
Wiktionary
Dalba – gruby pal (wiązka pali lub rura) wbity w dno akwenu i wystający ponad powierzchnię wody, wykorzystywany w różnych celach:
Wikipedia
IPA: ˈdalba, AS: dalba
Wiktionary
przym. dalbowy
Wiktionary
(1.1) stawa
Wiktionary
rodzaj tropikalnych drzew, ceniony przez producentów mebli i instrumentów muzycznych; drzewo palisandrowe
SJP.pl
Da
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
Dalebor, Dalibor, Dalibór, Dalbor, Daleborz – starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów "Dale-" ("daleko", może też "oddalać") i "-bor" ("walka"). Oznaczałoby więc "tego, który pozostaje daleko od walki" bądź "tego, który walczy daleko".
Obecnie używane głównie na terenie Bałkanów.
Wikipedia
książkowo: bardzo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bardzo
Wiktionary
(1.1) Światło tak dalece się już rozszerzyło, że wybuch, nastąpi przy pierwszem lepszem wydarzeniu, a wówczas będzie to harmider i skweres nielada.
Wiktionary
rzecz. dal ż., daleczyzna ż.
przym. daleki
przysł. daleko
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzad. odległa i rozległa przestrzeń
Wiktionary
rzecz. dal ż.
przym. daleki
przysł. daleko, dalece
Wiktionary
dawne imię męskie
SJP.pl
Dalegor – staropolskie imię męskie. Składa się z członu "Dale-" ("daleki, odległy"; może też "oddalać, odsuwać") i "-gor" ("goreć, palić się"). Mogło oznaczać "tego, który oddala pożogę".
Wikipedia
stopień wyższy od przysłówka: daleko
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) stopień wyższy od daleko
(1.2) nie przerywając, ciągle, wciąż
przysłówek czasu
(2.1) później
wykrzyknik
(3.1) wezwanie do rozpoczęcia czynności
w funkcji czasownika
(4.1) o nagłym rozpoczęciu czynności
Wiktionary
Dalej – piosenka będąca balladą popową i drugi singel Marcina Sójki promujący jego debiutancki album "Kilka prawd". Universal Music Polska wydała singel 5 kwietnia 2019.
Wikipedia
(1.2) Prosiłam go, żeby przestał, ale on nie posłuchał i dalej głośno rozmawiał.
(1.2) Eksperci twierdzą, że ceny benzyny będą dalej rosły i mogą wkrótce pobić kolejny rekord.
(1.2) Przeczytałem ten tekst trzy razy, ale dalej go nie rozumiem.
(2.1) Wykonałem pierwszy punkt instrukcji, co dalej?
(3.1) Dalej, chłopaki, kto pierwszy poprosi do tańca?
(4.1) Kapela zagrała, a my dalej w tany!
Wiktionary
IPA: ˈdalɛj, AS: dalei ̯
Wiktionary
przysł. daleko
przym. dalszy
Wiktionary
(1.2) nadal, ciągle, wciąż, w dalszym ciągu
Wiktionary
forma wzmocniona od dalej
SJP.pl
znajdujący się w dużej odległości
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który jest w dużej odległości
(1.2) taki, który dopiero się wydarzy
(1.3) spokrewniony, ale nie z najbliższej rodziny
(1.4) niedorównujący, niepodobny
Wiktionary
(1.1) Tu umilkł i podniósłszy twarz zdawał się wpatrywać w coś dalekiego i strasznego.
(1.3) Anna była daleką kuzynką Andrzeja.
(1.4) Jego twarz była daleka od ideału.
Wiktionary
IPA: daˈlɛci, AS: daleḱi
Wiktionary
rzecz. dal ż., daleczyzna ż.
przysł. daleko, dalece
czas. oddalać się
Wiktionary
(1.1) odległy, oddalony
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) w znacznej odległości
(1.2) na znaczną odległość
(1.3) o dużej odległości
(1.4) w długim odstępie czasowym od jakiegoś momentu
(1.5) o wiele, znacząco
(1.6) nadal, później
(1.7) najpóźniej
Wiktionary
(1.1) Mieszkam daleko od Poznania.
(1.2) Jedziemy dosyć daleko.
Wiktionary
IPA: daˈlɛkɔ, AS: daleko
Wiktionary
przym. daleki, dalszy
przysł. dalej, dalece
rzecz. dal ż., daleczyzna ż.
wykrz. dalej
temsłow. daleko-
Wiktionary
temat słowotwórczy
(1.1) w złożeniach wskazuje na daleki zasięg czegoś
Wiktionary
(1.1) dalekobieżny, dalekowzroczny, dalekowidz
Wiktionary
IPA: daˈlɛkɔ, AS: daleko
Wiktionary
przysł. daleko
Wiktionary
taki, który kursuje na długiej trasie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kursujący na długiej trasie, przebywający duże odległości
Wiktionary
(1.1) W dziedzinie komunikacji modele prywatnego gospodarowania wedle ustawy o prywatnym finansowaniu budowy dróg dalekobieżnych z roku 1994 są w Niemczech jak dotychczas rzadkie.
Wiktionary
osoba pokonująca dalekie dystanse pieszo albo za pomocą środków lokomocji
SJP.pl
odbywający się na długich dystansach, pokonujący duże odległości
SJP.pl
przyrząd mierzący odległość przedmiotu od miejsca obserwacji; dalmierz, dalomierz, odległościomierz
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odbywający się na pełnym morzu, z dala od lądu
(1.2) zdolny do pracy, przebywania na pełnym morzu
Wiktionary
zdolność do przenoszenie pocisków na znaczną odległość
SJP.pl
przenoszący pociski na znaczną odległość
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) wojsk. przest. służący do niszczenia obiektów znajdujących się w znacznej odległości
(1.2) przen. rzad. przest. sięgający daleko w przyszłość
Wiktionary
(1.1) dalekosiężny
(1.2) dalekowzroczny, dalekosiężny
Wiktionary
telex; teleks;
1. wyposażony w nadajnik, odbiornik i maszynę do pisania aparat telegraficzny, drukujący nadawane i odbierane teksty;
2. tekst przesyłany urządzeniem o tej samej nazwie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) telekom. aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej
(1.2) pot. telekom. wiadomość przekazywana dalekopisem (1.1)
(1.3) daw. telekom. telegraf
Wiktionary
Da
Wikipedia
przym. dalekopisowy
Wiktionary
przymiotnik od: dalekopis
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący dalekopisu
Wiktionary
rzecz. dalekopis m.
Wiktionary
1. znajdujący się na dalszym planie; drugoplanowy;
2. mający mniejsze znaczenie; drugoplanowy, drugorzędny, epizodyczny, dalszoplanowy;
3. zaplanowany na później; dalszoplanowy
SJP.pl
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest dalekosiężne; cecha tych, którzy są dalekosiężni
Wiktionary
przym. dalekosiężny
przysł. dalekosiężnie
Wiktionary
mający daleki zasięg, daleko sięgający
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) sięgający dalekiej przyszłości; wybiegający daleko w przód
(1.2) mający daleki zasięg
Wiktionary
(1.1) Poczyniłem dalekosiężne działania.
Wiktionary
IPA: ˌdalɛkɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ, AS: dalekośẽũ̯žny
Wiktionary
rzecz. dalekosiężność ż.
przysł. dalekosiężnie
Wiktionary
(1.1) perspektywiczny, przyszłościowy, rozwojowy; rzad. dalekonośny
(1.2) przest. dalekonośny
Wiktionary
osoba źle widząca z bliska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba źle widząca obiekty znajdujące się blisko
Wiktionary
rzecz. dalekowidzenie n.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. zob. dalekowzroczność.
Wiktionary
rzecz. dalekowidz m.
Wiktionary
rzadko: wada wzroku powodująca słabe widzenie z bliska; nadwzroczność, dalekowzroczność, hipermetropia
SJP.pl
przymiotnik od: Daleki Wschód
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Dalekiego Wschodu, wywodzący się z Dalekiego Wschodu
Wiktionary
(1.1) Niestety ma ona sporo konkurencji, gdyż pojawiły się znacznie tańsze firmy dalekowschodnie, które oferują towar o porównywalnej jakości wykonania.
Wiktionary
IPA: ˌdalɛkɔˈfsxɔdʲɲi, AS: dalekofsχodʹńi
Wiktionary
rzecz. dalekowschodniość ż.
Wiktionary
kobieta dalekowzroczna
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: dalekowzrocznie
SJP.pl
1. wada wzroku powodująca słabe widzenie z bliska; dalekowidztwo, nadwzroczność, hipermetropia;
2. przenośnie: umiejętność przewidywania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zob. nadwzroczność.
(1.2) przen. przewidywanie tego, co może się zdarzyć
Wiktionary
przym. dalekowzroczny
przysł. dalekowzrocznie
Wiktionary
(1.1) nadwzroczność
Wiktionary
1. taki, który źle widzi z bliska
2. przewidujący, patrzący perspektywicznie na sprawy
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dobrze widzący na dużą odległość
(1.2) przen. przewidujący
Wiktionary
rzecz. dalekowzroczność ż.
Wiktionary
(1.2) rzad. dalekonośny; dalekosiężny
Wiktionary
1. znaczna odległość, duże oddalenie; dal;
2. przenośnie: obcość, obojętność;
3. brak powiązania lub luźny związek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozległa przestrzeń
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Dalemir, Dalimir, Dalemiar, Dalimiar – staropolskie imię męskie, złożone z członów "Dale-" („daleko”, może też „oddalać”) i "-mir" („pokój, spokój, dobro”). Mogło oznaczać „tego, który rozciąga pokój daleko”. Wystąpiło od XIII wieku.
Dalemir imieniny obchodzi 15 stycznia[], 29 października, 5 listopada.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Daleszewo (do 1945 niem. "Ferdinandstein") – wieś położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Gryfino.
Wikipedia
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Daleszyce – miasto w południowej Polsce, położone w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, siedziba gminy wiejsko-miejskiej Daleszyce. Ośrodek miejski aglomeracji kieleckiej.
Według danych z 1 stycznia 2018 Daleszyce liczyły 2 914 mieszkańców.
Były miastem biskupstwa krakowskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku. Miasto rządowe Królestwa Kongresowego położone było w 1827 roku w powiecie kieleckim, obwodzie kieleckim województwa krakowskiego.
Wikipedia
(1.1) Najwięcej szkół chcą zlikwidować podkieleckie Daleszyce i Chęciny.
Wiktionary
IPA: ˌdalɛˈʃɨt͡sɛ, AS: dalešyce
Wiktionary
przym. daleszycki
Wiktionary
przymiotnik od miasta: Daleszyce
SJP.pl
mieszkaniec Daleszyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
mieszkanka Daleszyc (miasta w Polsce)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Daleszyn – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Gostyń.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
duża odległość, oddalenie
SJP.pl
forma rzeczownika.
(1.1) D., C., Ms., W. lp. oraz D. lm. od: dal
forma czasownika.
(2.1) 3. os. lm. przesz. od: dać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
roślina ozdobna z rodziny astrowatych; georginia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. nazwa systematyczna|Dahlia|ref=Dahlia (Asteraceae)., rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;
(1.2) icht. nazwa systematyczna|Dallia pectoralis|ref=tak., słodkowodna ryba z rodziny muławkowatych występująca w niewielkich rzekach, jeziorach i bagnach tundry na Alasce i Syberii;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdalʲja, AS: dalʹi ̯a
Wiktionary
przym. daliowy
Wiktionary
(1.1) georginia
(1.2) czarna ryba
Wiktionary
[czytaj: TALjen] miasto w Chinach
SJP.pl
Dalian (chiń. upr. 大连; chiń. trad. 大連; pinyin "Dàlián"; だいれん "Dairen"; ) – miasto w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, położone nad Morzem Żółtym, na półwyspie Liaotung. W 2020 roku liczyło 4 913 879 mieszkańców, a jego aglomeracja – 7 450 785. Należy do największych portów morskich świata.
Wikipedia
dawne imię męskie
SJP.pl
wykrzyknik podkreślający pewność tego, co się mówi
SJP.pl
przysłówek
(1.1) doprawdy
(1.2) dial. jeżeli Bóg da
Wiktionary
(1.1) jak Boga kocham, słowo daję, rzad. dalipan
Wiktionary
przymiotnik od: Dalików
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Dalikowa
Wiktionary
(1.1) Potem Sąd Okręgowy w Łodzi wezwał do udziału w sprawie dalikowską parafię.
(1.1) Za sprawą poddębickich i dalikowskich wolontariuszy odwiedzą ich bajkowe postacie.
Wiktionary
przym. Dalików m.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Dalików – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Dalików. Położona 10 km na wschód od Poddębic i 28 km na północny zachód od Łodzi.
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.
Miejscowość jest siedzibą gminy Dalików.
Wikipedia
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Zobacz też: Dalila (imię).
Dalila – postać biblijna występująca w Księdze Sędziów. Była kochanką Samsona, pogromcy Filistynów, przyczyniła się do jego zguby.
Wikipedia
(1.1) Jest to pałac, w którym mieszka piękna i wabna filistynka (=Filistynka), Dalila sic..
Wiktionary
IPA: daˈlʲila, AS: dalʹila
Wiktionary
dawniej: wykrzyknik używany w celu potwierdzenia tego, co się mówi; doprawdy, słowo daję
SJP.pl
przysłówek
(1.1) dalibóg
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dalisławy lub z nią związany
SJP.pl
w Indiach: człowiek z najniższej grupy społecznej; parias
SJP.pl
Da
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. odległość
Wiktionary
Dalka (lit. "Dalka") – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Maguny.
Wikipedia
przymiotnik od: Dalkowo, Dalków
SJP.pl
miasto w Stanach Zjednoczonych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w stanie Teksas w USA;
Wiktionary
Dallas – miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, siedziba hrabstwa Dallas, nad rzeką Trinity. Z populacją 1,3 mln mieszkańców, jest dziewiątym co do wielkości miastem w kraju. Stanowi rdzeń konurbacji Dallas–Fort Worth obejmującej 8,1 mln mieszkańców – czwartej pod względem ludności i najszybciej rozwijającej się aglomeracji w Stanach Zjednoczonych.
Wikipedia
przym. dallaski
Wiktionary
→ Dallas (nazwa wielu miejscowości w USA)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dallas, dotyczący Dallas
Wiktionary
rzecz. Dallas n.
Wiktionary
mieszkaniec Dallas
SJP.pl
mieszkanka Dallas
SJP.pl
dekalumen
SJP.pl
kraina historyczna w Chorwacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. hist. kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;
Wiktionary
Dalmacja ( Dalmacija, Dalmazia, Далмација) – kraina historyczna w Chorwacji, Bośni i Hercegowinie oraz Czarnogórze na wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Wchodzi w skład Bałkanów.
Rozciąga się wzdłuż wybrzeża Adriatyku, od wyspy Pag na północy, aż po Zatokę Kotorską na południu, tworząc pas o szerokości do 50 km i długości około 400 km. Obejmuje również około 1000 przybrzeżnych wysp (o łącznej powierzchni ok. 13 tys. km²).
Wikipedia
(1.1) Głównym miastem rzymskiej Dalmacji była przez długi czas Salona.
(1.1) Dubrownik jest głównym ośrodkiem turystycznym Dalmacji.
Wiktionary
IPA: dalˈmat͡sʲja, AS: dalmacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dalmatyński mrz., Dalmacjusz mos., Dalmatyńczyk m., Dalmata m., Dalmatynka ż., Dalmatka ż., dalmatyńczyk m., dalmatyka ż.
przym. dalmatyński, dalmacki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Delmacjusz (lub Dalmacjusz), "Flavius Iulius Delmatius" (ur. ok. 315, zm. 337) – bratanek Konstantyna Wielkiego, wielkorządca z tytułem cezara od 18 września 335 do 9 września 337 roku n.e.
Wikipedia
(1.1) Wspomnienie liturgiczne świętego Dalmacjusza z Konstantynopola obchodzone jest 3 sierpnia.
Wiktionary
rzecz. Dalmacja ż.
Wiktionary
przymiotnik od: Dalmacja; dalmatyński
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców
Wiktionary
rzecz. dalmatyński mrz., Dalmatyńczyk mos., Dalmatynka ż., dalmatyka ż., dalmatyńczyk mzw., Dalmacja ż.
przym. dalmatyński
Wiktionary
(1.1) dalmatyński
Wiktionary
dawniej: mieszkaniec Dalmacji (krainy historycznej); Dalmatyńczyk
SJP.pl
dawniej: mieszkanka Dalmacji (krainy historycznej); Dalmatynka
SJP.pl
szata liturgiczna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kośc. wierzchnia szata liturgiczna diakonów;
Wiktionary
Dalmatyka – szata liturgiczna diakona w Kościele rzymskokatolickim.
Wikipedia
(1.1) Diakoni nie noszą ornatów, ich strojem jest dalmatyka.
(1.1) Szafa była wypełniona barokowymi dalmatykami, ornatami i kapami.
Wiktionary
rzecz. dalmatyński mrz., Dalmacja ż., Dalmatyńczyk m., Dalmata m., Dalmatynka ż., Dalmatka ż., dalmatyńczyk m.
przym. dalmatyński, dalmacki
Wiktionary
samica dalmatyńczyka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Dalmacji
Wiktionary
IPA: ˌdalmaˈtɨ̃nka, AS: dalmatỹnka
Wiktionary
rzecz. dalmatyński mrz., dalmatyka ż., Dalmacja, Dalmata, Dalmatka, dalmatyńczyk
:: fm. Dalmatyńczyk
przym. dalmatyński, dalmacki
Wiktionary
(1.1) Dalmatka
Wiktionary
pies średniej wielkości, o muskularnej i proporcjonalnej sylwetce, krótkiej sierści koloru białego w czekoladowe lub czarne cętki; wyżeł dalmatyński
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) kynol. rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;
Wiktionary
Dalmatyńczyk (wyżeł dalmatyński, "dalmatinac") – jedna z ras psów należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, zaklasyfikowana wraz z rodezjanem do sekcji ras pokrewnych. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską należy do grupy psów użytkowych. Typ wyżłowaty. Nie podlega próbom pracy.
Wikipedia
(1.1) Dalmatyńczyki rodzą się prawie zupełnie białe.
Wiktionary
IPA: ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: dalmatỹĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. dalmatyński mrz., dalmatyka ż., Dalmacja ż., Dalmatyńczyk m., Dalmata m., Dalmatynka ż., Dalmatka ż.
przym. dalmatyński, dalmacki
Wiktionary
przymiotnik od: Dalmacja; dalmacki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język dalmatyński;
Wiktionary
(1.1) Najważniejsze miasto na wyspie również nazywające się Korčula, jest typowym dalmatyńskim miastem otoczonym przez wieże obronne, z morzem czerwonych dachów, znajdujących się pomiędzy nimi.
Wiktionary
IPA: ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci, AS: dalmatỹĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Dalmacja ż., Dalmatyńczyk m., Dalmata m., Dalmatynka ż., Dalmatka ż., dalmatyńczyk m., dalmatyka ż.
przym. dalmacki
Wiktionary
(1.1) przest. dalmacki
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) taki, który posługuje się językiem dalmatyńskim
(1.2) taki, którego mieszkańcy posługują się językiem dalmatyńskim
(1.3) spisany, stworzony w języku dalmatyńskim
Wiktionary
IPA: ˌdalmaˈtɨ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ, AS: dalmatỹĩ ̯skoi ̯ẽũ̯zyčny
Wiktionary
1. przyrząd do pomiaru odległości; dalomierz, dalekomierz, odległościomierz;
2. dalmierz laserowy - laserowy przyrząd do lokalizacji obiektów w kosmosie; kolidar, colidar
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;
Wiktionary
Dalmierz (odległościomierz) – przyrząd służący do pomiaru odległości bez potrzeby jej przebywania.
Wikipedia
(1.1) Działanie dalmierza optycznego polega na obserwacji przedmiotu za pomocą dwu prawie równoległych obiektywów, umieszczonych na tzw. bazie i pomiarze kąta paralaksy osi optycznych obu obiektywów.
Wiktionary
(1.1) dalekomierz, odległościomierz
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Dalno (niem. "Lindenfelde") – osada sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Łobez. Osada jest siedzibą sołectwa Dalno, do którego należą także Trzeszczyna i Przyborze.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wikipedia
w wojskowości: przyrząd optyczny służący do namierzania celu, ustalania parametrów jego pozycji i ruchu a następnie przekazywania ich do układu sterowania ogniem
SJP.pl
Dalcelownik – przyrząd optyczny umożliwiający obserwację otoczenia, poszukiwanie i wykrywanie celów, wyznaczenie kąta kursowego, kąta przechyłu i przybliżonego kąta biegu, a następnie przekazanie wypracowanych danych o celu do układu kontroli ognia.
Wikipedia
przyrząd do pomiaru odległości; dalmierz, dalekomierz, odległościomierz
SJP.pl
dawniej: przesuwanie przedmiotów za pomocą mocy psychicznych; telekineza
SJP.pl
książkowo:
1. zaplanowany na później;
2. mniej ważny; epizodyczny
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: daleki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który nastąpi jako kolejny; późniejszy
(1.2) odległy, niebędący najbliższym
Wiktionary
(1.1) W sądzie ważą się dalsze losy mężczyzny, który zabił we własnej obronie.
(1.2) Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.
Wiktionary
IPA: ˈdalʃɨ, AS: dalšy
Wiktionary
rzecz. dal m., oddalenie n.
czas. oddalać ndk., oddalić dk.
przysł. dalej, daleko
wykrz. dalej
Wiktionary
jednostka masy atomowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związek chemiczny spełniający prawo stałości składu; związek stechiometryczny
SJP.pl
związany z daltonidem
SJP.pl
osoba nierozróżniająca niektórych kolorów, zwłaszcza czerwonego i zielonego; dyschromatop, achromatop
SJP.pl
dotyczący daltonisty lub jego choroby - daltonizmu; czyli nierozróżniania niektórych barw
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z daltonizmem
Wiktionary
rzecz. daltonizm m., daltonista m., daltonistka ż.
Wiktionary
wada wzroku polegająca na nierozpoznawaniu kolorów, przede wszystkim zielonego i czerwonego; ślepota barwna, dyschromatopsja, achromatopsja, barwoślepota
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. nierozróżnianie kolorów
Wiktionary
(1.1) U psów daltonizm występuje znacznie częściej niż u ludzi.
Wiktionary
rzecz. daltonista m., daltonistka ż.
przym. daltonistyczny
Wiktionary
(1.1) ślepota barw, deuteranopia
Wiktionary
1. wytworna, elegancka kobieta;
2. w dawnych wiekach: kobieta z wyższych sfer;
3. z szacunkiem o kobiecie;
4. żartobliwie: żona lub kochanka;
5. figura w kartach;
6. figura w szachach; królowa, hetman, królówka;
7. pionek w warcabach; damka;
8. przedstawiciel podrodziny papug wschodnich
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) 1. os. lp. przysz. od: dać
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: dama
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: dãm, AS: dãm
Wiktionary
1. wytworna, elegancka kobieta;
2. w dawnych wiekach: kobieta z wyższych sfer;
3. z szacunkiem o kobiecie;
4. żartobliwie: żona lub kochanka;
5. figura w kartach;
6. figura w szachach; królowa, hetman, królówka;
7. pionek w warcabach; damka;
8. przedstawiciel podrodziny papug wschodnich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dystyngowana kobieta
(1.2) karc. figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
(1.3) szach. zob. hetman.
(1.4) kobieta, która otrzymała dany order
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W tym stroju wyglądasz jak prawdziwa dama.
(1.2) Dołożyłem damę kier.
(1.3) Zbiję twoją damę i wygram tę partię.
Wiktionary
IPA: ˈdãma, AS: dãma
Wiktionary
rzecz. damka ż.
:: zdrobn. damula ż., damulka ż., damusia ż., damuleńka ż.
przym. damski
Wiktionary
(1.2) królowa
(1.3) hetman
Wiktionary
naturalna żywica kopalna lub uzyskiwana z drzew, używana do wyrobu lakierów artystycznych i farb graficznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
związany z damarą
SJP.pl
1. zebra damarska - podgatunek zebry stepowej;
2. afrowiórka damarska - gatunek ssaka z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
roślina występująca na południowych stokach Himalajów
SJP.pl
Da
Wikipedia
ostra szabla lub myśliwska broń śrutowa wytwarzana ze stali damasceńskiej; damascenka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Poznań. śliwka węgierka
Wiktionary
ostra szabla lub myśliwska broń śrutowa wytwarzana ze stali damasceńskiej; damascena
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Damaszku
(1.2) hand. spoż. rodzaj dużej jasnej rodzynki
(1.3) hist. wojsk. szabla ze stali damasceńskiej
(1.4) hist. ceniona strzelba wschodnia z wytrzymałej stali dziwerowanej
(1.5) ogrod. reg-pl|Poznań. odmiana śliwy węgierki
Wiktionary
(1.1) Za przewodnika miał młodą, ładną i wykształconą damascenkę.
(1.2) Zważy mi pani tak z pół kilo damascenek?
(1.3) Wskazał na szablę, którą miał z sobą: turecką, mocno zakrzywioną na końcu damascenkę.
(1.5) Marmelada ze śliwek: najładniejsza jest z renklodów i damascenek, gdyż ma śliczny, złocisty kolor.
Wiktionary
IPA: ˌdãmaˈst͡sɛ̃nka, AS: dãmascẽnka
Wiktionary
rzecz. Damaszek mrz., adamaszek mrz., demeszka ż., damaszek mrz.
:: fm. damasceńczyk mos.
przym. damasceński, adamaszkowy
Wiktionary
(1.3) stpol. demeszka
Wiktionary
mieszkaniec Damaszku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Damaszku
Wiktionary
IPA: ˌdãmaˈst͡sɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk, AS: dãmascẽĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Damaszek mrz., adamaszek mrz.
:: fż. damascenka ż.
przym. damasceński, adamaszkowy
Wiktionary
związany z Damaszkiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Damaszku, odnoszący się do Damaszku, pochodzący z Damaszku
Wiktionary
(1.1) Najpopularniejsze u nas węgierki w innych krajach nazywane są damasceńskimi.
Wiktionary
IPA: ˌdãmaˈst͡sɛ̃j̃sʲci, AS: dãmascẽĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. damascenka ż., damasceńczyk m., Damaszek m., demeszka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
inkrustowanie w metalu drucikami innego metalu; damaskinaż
SJP.pl
Damaskinaż (fr. "damasquinage" z łac. "Damascus" ‘Damaszek’) – technika zdobienia wyrobów metalowych, gł. żelaznych, brązowych i miedzianych oraz wykonanych z oksydowanej stali, przez inkrustowanie ich złotem lub srebrem, miedzią lub mosiądzem, w efekcie czego uzyskuje się surowy i szlachetny kontrast.
Wikipedia
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. adamaszkowy
Wiktionary
potocznie: stal damasceńska
SJP.pl
w mitologii greckiej: rozbójnik, który napadał na podróżnych i torturował ich, dopasowując do wymiarów specjalnego łoża: obcinając im nogi albo rozciągając ich; Prokrustes
SJP.pl
odmiana śliwy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Syrii;
(1.2) geogr. adm. muhafaza w Syrii wokół stolicy;
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) Jan urodził się w bogatej rodzinie mającej ogromne wpływy w Damaszku.
(1.2) Muhafaza Damaszek graniczy od wschodu z Jordanią a od zachodu z Libanem.
Wiktionary
IPA: dãˈmaʃɛk, AS: dãmašek
Wiktionary
rzecz. damasceńczyk mos., damascenka ż.
przym. damasceński
Wiktionary
odmiana śliwy
SJP.pl
Damaszka – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie tczewskim, w gminie Tczew. Wieś wchodzi w skład sołectwa Boroszewo.
Wikipedia
przymiotnik od: Damasławek
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Damasławek (niem. "Elsenau") – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wągrowieckim, siedziba gminy Damasławek, w regionie Pałuki, na Pojezierzu Chodzieskim.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. mężczyzna, który wszedł do dynastii osmańskiej poprzez małżeństwo, zięć lub szwagier sułtana;
Wiktionary
Damat (tur. "damat" – „pan młody”, z pers. داماد "dāmād" – „zięć”) – oficjalny tytuł osmański, oznaczający mężczyznę, który wszedł do dynastii osmańskiej poprzez małżeństwo, stając się zięciem lub szwagrem sułtana.
Wikipedia
Damazy z małżonką; Damazowie
SJP.pl
Damazy z małżonką; Damazostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Damazego lub z nim związany
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Damazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego „zdobywać”. Damazy – gr. "łagodny, oswojony, ujarzmiony".
Damazy imieniny obchodzi: 26 września, 27 września, 26 października, 14 listopada, 27 listopada i 11 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Pod celą ojca Damazego stoi blaszany parasolnik.
(1.1) Chodziliśmy z Damazym po rynku do godziny dwudziestej.
Wiktionary
[czytaj: dejm] angielski tytuł przyznawany kobietom
SJP.pl
Dame – żeński ekwiwalent angielskiego tytułu honorowego Sir, który otrzymuje kobieta uhonorowana Orderem Łaźni, Orderem św. Michała i św. Jerzego, Orderem Wiktoriańskim lub Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie „Dama Krzyża Wielkiego” lub „Dama Komandor”.
Wikipedia
1. w warcabach: pionek, który doszedł do ostatniego rzędu pól i może poruszać się we wszystkich kierunkach bez ograniczenia odległości; dama;
2. rower damski
SJP.pl
Damek (nep. दमेक) – gaun wikas samiti w zachodniej części Nepalu w strefie Dhawalagiri w dystrykcie Baglung. Według nepalskiego spisu powszechnego z 2011 roku liczył on 1206 gospodarstw domowych i 5746 mieszkańców (3297 kobiet i 2449 mężczyzn).
Wikipedia
w muzyce: opracowany w XVIII wieku system alternatywnego nazewnictwa nut i stopni gamy, gdzie zamiast tradycyjnych do, re, mi, fa, sol, la, si wprowadzono da, me, ni, po, tu, la, be; odpowiednik solmizacji
SJP.pl
ironicznie o kobiecie starającej się uchodzić za damę
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. o parze buchać
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) daw. gw-pl|Śląsk Cieszyński. maszyna parowa
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Damian – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia bogini Damii czczonej w Epidaurze, od słowa "dámios", "démios", oznaczającego: „lekarz ludowy” oraz od δαμάω, oznaczającego: „poskromiciel, pogromca” lub „uzdrowiciel”.
W chrześcijaństwie jego patronem jest męczennik, brat Kosmy (zob. Kosma i Damian). Są też inni święci o tym imieniu – Damian Nam Myŏng-hyŏg (†1839), koreański męczennik, a także Damian De Veuster, belgijski misjonarz.
Wikipedia
(1.1) Nie zabłądzimy, Damian umie czytać mapy i ma kompas.
(1.1) Anka chyba czuje miętę do Damiana.
Wiktionary
IPA: ˈdãmʲjãn, AS: dãmʹi ̯ãn
Wiktionary
rzecz. Damianowa ż., Damianówna ż., Damianostwo lm m.
:: zdrobn. Damianek mos.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Damianek
Wiktionary
zdrobnienie od: Damian (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Damian
Wiktionary
(1.1) Dlaczego nie pozwoliłaś Damiankowi oglądać transmisji z olimpiady?
Wiktionary
rzecz. Damian mos., Damianowa ż., Damianówna ż., Damianostwo lm m.
Wiktionary
Damianek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Damianka lub z nim związany
SJP.pl
Damian z małżonką; Damianowie
SJP.pl
Damian z małżonką; Damianostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Damiana lub z nim związany
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
Da
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Damienice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie bocheńskim, w gminie Bochnia. Damienice leżą na Podgórzu Bocheńskim, na lewym brzegu Raby, a od północy graniczą z Puszczą Niepołomicką.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego.
Wikipedia
miasto w Egipcie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Damietta, port nad Damiettą (1.2);
(1.2) geogr. wschodnie ramię Nilu
Wiktionary
Damietta (arab. دمياط = "Dimyāţ") – miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Damietta, port nad Damiettą (wschodnie ramię Nilu), w pobliżu jej ujścia do Morza Śródziemnego. Miasto liczy ponad 200 tysięcy mieszkańców, jest ośrodkiem przemysłowym i ważnym portem rybackim.
Wikipedia
(1.1) Wojska zostały rozgromione pod Damiettą.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. w warcabach: pionek, który doszedł do ostatniego rzędu pól i może poruszać się we wszystkich kierunkach bez ograniczenia odległości; dama;
2. rower damski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rower z obniżonym górnym pałąkiem ramy, pozwalający m.in. wygodnie jeździć kobietom w spódnicy oraz szybciej zsiadać
(1.2) uprzywilejowany pionek w warcabach
(1.3) rzad. zdrobn. od: dama
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. dama ż.
przym. damski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Damnica (kaszb. "Damnica" lub też "Dãbnica", Hebrondamnitz) – wieś o charakterze małomiasteczkowym w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Miejscowość jest siedzibą gminy Damnica i sołectwa "Damnica".
Wikipedia
przymiotnik od: Damnica
SJP.pl
strata na kursie w przypadku sprzedaży poniżej ceny nominalnej
SJP.pl
Damno (kaszb. "Damno" lub "Dãbno", Dammen) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Damnica. Leży na Pobrzeżu Słowińskim. Od 2026 roku w okolicach wsi przebiega droga ekspresowa S6 z węzłem drogowym "Bobrowniki."
Wieś jest siedzibą sołectwa "Damno" w którego skład wchodzi również miejscowość Głodowo..
Wikipedia
forma rzeczownika.
(1.1) W. lp. od: dama
Wiktionary
Damo (gr. Δαμώ) Żyła w VI wieku p.n.e. Pitagorejka, córka Pitagorasa i Teano.
Według tradycji to jej właśnie Pitagoras powierzył swoje najcenniejsze prace. Po śmierci Pitagorasa rozruchy polityczne w południowej Italii doprowadziły do zniszczenia szkoły pitagorejskiej i zmusiły jego uczniów do ucieczki. Damo, po utracie majątku mogła sprzedać niezwykle cenne wtedy pisma sławnego ojca. Nie zrobiła jednak tego. Po jej śmierci przekazane one zostały jej córce Bitale.
Wikipedia
dworzanin Dionizjusza I Starszego (IV w. p.n.e.)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Damoklesa, charakterystyczny dla Damoklesa
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Damon – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Teksas, w hrabstwie Brazoria.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Damroka (Damroca, Dąbroca) – imię żeńskie pochodzenia słowiańskiego. Czasami uznawane za wariant imienia: Dąbrówka. Występuje na Pomorzu Wschodnim u Kaszubów.
Według "Bedekera kaszubskiego" autorstwa Tadeusza Bolduana Damroka obchodzi imieniny 30 sierpnia.
Wikipedia
IPA: dãmˈrɔka, AS: dãmroka
Wiktionary
kobiecy, żeński
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przeznaczony dla kobiet
(1.2) złożony z kobiet
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Majtki kupiłam w dziale odzieży damskiej.
(1.2) Co miesiąc spotykam się w damskim towarzystwie na plotkaotki.
Wiktionary
IPA: ˈdãmsʲci, AS: dãmsʹḱi
Wiktionary
rzecz. dama ż., damka ż., damula ż.
przysł. po damsku
Wiktionary
(1.1) żeński, kobiecy; pot. babski
(1.2) żeński, kobiecy; pot. babski
Wiktionary
dotyczący kobiet i mężczyzn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) zachodzący między kobietą a mężczyzną, zwykle dotyczący sfery seksualnej
Wiktionary
(1.1) Poezja dworska (…) pozostawiła dziedzictwo w postaci wzorców zachowań miłosnych. Chociaż tworzona była w czasach, gdy małżeństwo oznaczało koniec miłości, to z czasem damsko-męski kodeks z niej zaczerpnięty zaczął obowiązywać w małżeństwie chrześcijańskim.
(1.1) Damsko-męska pirotechnika. Mężczyzna wybucha, kiedy kobieta z pojedynczego przypadku robi regułę. A robi. Raz lub dwa zamyślisz się, kiedy ona opowiada ci o dniu w pracy, usłyszysz „ty nigdy mnie nie słuchasz”.
Wiktionary
lekceważąco: kobieta elegancka lub pozująca na taką; damusia, damulka
SJP.pl
zdrobnienie od: damula
SJP.pl
zdrobnienie od: damula
SJP.pl
potocznie: przypominający zachowaniem damulkę
SJP.pl
lekceważąco: kobieta elegancka lub pozująca na taką; damula, damulka
SJP.pl
dawniej:
1. kobieta lekkich obyczajów lub kobieta mająca przygodne kontakty seksualne z mężczyznami; lafirynda;
2. z niechęcią o eleganckiej kobiecie lub pozującej na taką; damula
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) syst. ornit. nazwa systematyczna|Loriinae|Selby|ref=tak., podrodzina ptaków z rodziny papug wschodnich;
forma rzeczownika.
(2.1) M., B. i W. lm. od: dama
forma czasownika.
(3.1) 1. os. lm. przysz. od: dać
Wiktionary
Damy, lory (Loriinae) – podrodzina ptaków z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae).
Wikipedia
(1.1) Podrodzina dam obejmuje gatunki występujące w Australazji.
Wiktionary
rzecz. dama ż.
Wiktionary
(1.1) lory
Wiktionary
stopień mistrzowskiego wyszkolenia w sztukach walki (judo, karate, aikido)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) sport. jeden z dziesięciu stopni mistrzowskich we wschodnich systemach walki (dżudo, karate) oznaczających poziom wtajemniczenia i opanowania technik walki i dający prawo do noszenia czarnego pasa
(1.2) stopień mistrzowski w grach: go i shogi
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Maciek zadziwił wszystkich, gdy już po roku gry zdobył pierwszy dan.
Wiktionary
IPA: dãn, AS: dãn
Wiktionary
rzecz. danowiec
Wiktionary
antonimy.
hiperonimy.
hiponimy.
holonimy.
meronimy.
pokrewne.
rzecz. danowiec
frazeologia.
etymologia.
etym|japońskie|段. (dan)
uwagi.
tłumaczenia.
* angielski: (1.1) dan
* esperanto: (1.2) danno
źródła.
== dan (język angielski.) ==
wymowa.
audioUS|En-us-dan.ogg.
audio|LL-Q1860 (eng)-Wodencafe-dan.wav.
znaczenia.
rzeczownik
(1.1) sport. dan
odmiana.
przykłady.
składnia.
kolokacje.
synonimy.
Wiktionary
wyraz występujący w przyśpiewach ludowych (oj, dana, dana!)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pojedyncza wiadomość, porcja informacji
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: dan
forma przymiotnika.
(3.1) M. i W. ż. lp. od: dany
wykrzyknik
(4.1) etn. ludowy zaśpiew zachęcający do tańca
forma czasownika.
(5.1) ims. przym. bierny ż. od: dać
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Spośród przekazanych informacji tylko jedna dana mijała się z prawdą.
(2.1) Po zawodach mój syn stał się szczęśliwym posiadaczem trzeciego dana.
(3.1) Żadna rzecz nie jest nam dana raz na zawsze.
(4.1) Oj dana, dana, gorzałko kochana!
Wiktionary
IPA: ˈdãna, AS: dãna
Wiktionary
w mitologii greckiej: córka Akrisiosa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. królewna z Argos, córka Akrizjosa i Eurydyki oraz matka Perseusza;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przyrząd do pomiaru natężenia przepływu cieczy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. każda z pięćdziesięciu królewien z Argos, córek Danaosa; za zamordowanie (z wyjątkiem jednej) swych mężów zostały skazane w Tartarze na napełnianie dziurawej beczki wodą noszoną w sitach albo dziurawych dzbanach;
(1.2) mitgr. jedna z nimf
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌdãnaˈjida, AS: dãnai ̯ida
Wiktionary
rzecz. danaida ż.
przym. danaidowy
Wiktionary
(1.2) Danais
Wiktionary
podrodzina motyli
SJP.pl
Danaidowate (Danainae) – podrodzina owadów z rzędu motyli. Występują one w lasach Azji, Ameryki Północnej oraz Afryki, czyli terenach tropikalnych i subtropikalnych.
Wikipedia
daremny, bezowocny
SJP.pl
1. związany z Danajami, Grekami, którzy podstępnym darem w postaci konia trojańskiego zdobyli Troję;
2. danajski dar - nieszczery dar, ofiarowany w złej intencji
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Danajami, dotyczący Danajów (jedna z nazw Achajów u Homera)
Wiktionary
rzecz. Danajowie lm m.
Wiktionary
(1.1) achajski
Wiktionary
Danaos (gr. Δαναός "Danaós", łac. "Danaus") – w mitologii greckiej syn Belosa i Anchinoe, brat króla Egiptu Ajgyptosa, ojciec pięćdziesięciu córek Danaid. Uciekł z Egiptu w obawie przed bratem Ajgyptosem wraz z córkami i osiedlił się w Argos, gdzie wkrótce został obwołany królem. Z jego rozkazu córki zamordowały swych mężów podczas nocy poślubnej.
Wikipedia
rzadki minerał o dużej twardości i słabej łupliwości
SJP.pl
Danburyt – rzadki minerał z gromady krzemianów, będący borokrzemianem wapnia. Nazwa jest związana z miejscem występowania – Danbury w Connecticut, USA; gdzie został odkryty w 1839 r. w zmetamorfizowanych dolomitach.
Wikipedia
[czytaj: dens lub dans] muzyka popularna przeznaczona do tańca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pot. wspólna nazwa kilku spokrewnionych gatunków elektronicznej muzyki tanecznej
Wiktionary
Dance (ang. "taniec") – termin wieloznaczny, w najszerszym sensie oznaczający każdy rodzaj muzyki tanecznej, niezależnie od jej charakteru.
Wikipedia
IPA: dãw̃s, AS: dãũ̯s
Wiktionary
[czytaj: densflor] miejsce do tańczenia w dyskotece lub klubie
SJP.pl
[czytaj: denshol] taniec i gatunek muzyczny pochodzący z Jamajki
SJP.pl
Dancehall – gatunek muzyczny wywodzący się z Jamajki, powstały pod koniec lat siedemdziesiątych z klasycznego reggae. Jest jednak od niego o wiele szybszy i żywszy, a artyści śpiewają do podkładów zwanych riddimami, granych przez selektorów. Najbardziej erotycznym rodzajem tańca do tej muzyki jest daggering.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Dancewicz – polskie nazwisko. Na początku lat 90. XX wieku w Polsce nosiło je 516 osób.
Wikipedia
[czytaj: dans-ing] dansing;
1. kawiarnia lub restauracja ze specjalnym miejscem i muzyką do tańca
2. tańce w lokalu publicznym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabawa z tańcami organizowana w lokalu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Poznałam Waldemara na dancingu w Cieszynie latem 57. roku.
(1.1) Złapali go, gdy rozprowadzał dragi po dancingach w śródmieściu Wrocławia.
Wiktionary
przym. dancingowy
Wiktionary
związany z dancingiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dancingiem, dotyczący dancingu
Wiktionary
(1.1) Przyłapał ją z obcym facetem w jednym z klubów dancingowych w śródmieściu.
Wiktionary
rzecz. dancing mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) jedna z asan; pozycja siedząca, w której nogi są wyprostowane, leżą na podłożu, plecy wyprostowane prostopadle do podłoża, ręce wzdłuż tułowia
Wiktionary
(1.1) pozycja kija, kij
Wiktionary
miasto w Chinach; Tantung
SJP.pl
Dandong (chiń. upr. 丹东; pinyin "Dāndōng") – miasto o statusie prefektury miejskiej w północno-wschodnich Chinach, w prowincji Liaoning, port morski i śródlądowy nad rzeką Jalu, w pobliżu jej ujścia do Morza Żółtego, na granicy z Koreą Północną.
W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 673 737. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 405 302 mieszkańców. Ośrodek przemysłu drzewnego, jedwabniczego, chemicznego, papierniczego i metalurgicznego.
Wikipedia
[czytaj: dandi] mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd i dobre maniery; dandys, elegancik, modniś, goguś, laluś, strojniś, piękniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich
Wiktionary
(1.1) Karol, nasz klasowy dandy, wciąż robi wrażenie na chemicy.
Wiktionary
rzecz. dandys mos., dandyzm mrz.
przym. dandysowaty, dandysowski
Wiktionary
(1.1) dandys, elegant, goguś, modniś, laluś
Wiktionary
mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd; dandy, goguś, laluś, strojniś, piękniś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich
Wiktionary
IPA: ˈdãndɨs, AS: dãndys
Wiktionary
rzecz. dandy mos., dandyzm mrz.
przym. dandysowaty, dandysowski
Wiktionary
(1.1) elegant, modniś, strojniś, goguś; środ. dandy metroseksualny
Wiktionary
mający cechy dandysa, właściwy dandysowi
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający cechy dandysa
Wiktionary
(1.1) Jego dandysowate zachowania denerwują kolegów z pracy.
Wiktionary
rzecz. dandy mos., dandys mos., dandyzm mrz.
przym. dandysowski
Wiktionary
(1.1) gogusiowaty, lalusiowaty
Wiktionary
→ dandys
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dandysem, dotyczący dandysa
Wiktionary
rzecz. dandy mos., dandys mos., dandyzm mrz.
przym. dandysowaty
Wiktionary
wyszukana elegancja w stroju i sposobie bycia, często przesadna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) skrupulatne dbanie o ubiór i o zachowywanie form towarzyskich przez mężczyzn
Wiktionary
Dandyzm – wyszukana, niekiedy przesadna, elegancja w sposobie bycia. Charakteryzuje się szczegółową dbałością o strój w najmodniejszym fasonie i nienaganne maniery. Często przesadną kurtuazją. Dandysów wyrożniała oryginalność zarówno w wyglądzie, jak i zachowaniu.
Wikipedia
rzecz. dandy mos., dandys mos.
przym. dandysowaty, dandysowski
Wiktionary
1. fakty, na których można się oprzeć w wywodach; informacje;
2. szanse powodzenia;
3. dowolne informacje przetwarzane przez komputer
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków
(1.2) informacje na temat jakiejś osoby
(1.3) zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
forma czasownika.
(2.1) ims. przym. bierny n. i nmos. od: dać
forma rzeczownika.
(3.1) M., B. i W. lm. od: dana
forma przymiotnika.
(4.1) M., B. i W. n. lp. oraz nmos. lm. od: dany
Wiktionary
Uj
Wikipedia
(1.2) Pisząc list na kopercie musisz podać dane odbiorcy.
Wiktionary
IPA: ˈdãnɛ, AS: dãne
Wiktionary
(1.1) źródła
(1.3) informacje
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobniale o daniu (w znaczeniu potrawy)
SJP.pl
Danek (niem. "Dangelshübel", 755 m n.p.m.) – wzniesienie w Karkonoszach, w obrębie Pogórza Karkonoskiego.
Położony jest w zachodniej części Pogórza Karkonoskiego, nad Szklarską Porębą Górną i Marysinem.
Zbudowany z granitu karkonoskiego. Pod szczytem i na zboczach pojedyncze skałki.
Wikipedia
dziedzina wiedzy zajmująca się analizą danych; data science, danologia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. tradycyjne japońskie kluski z mąki ryżowej;
Wiktionary
Dango (jap. 団子) – tradycyjne japońskie kluski robione z mochiko, czyli mąki ryżowej, zbliżone do mochi. Często podaje się je do zielonej herbaty.
Dango są jadane przez cały rok, na różne sposoby, zależnie od pory roku. Zazwyczaj podaje się po trzy-cztery sztuki nabite na szpadkę.
Wikipedia
1. potrawa podawana do spożycia;
2. danie firmowe - potrawa będąca specjalnością restauracji;
3. danie barowe - prosta, tania potrawa serwowana w barach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. polit. państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;
Wiktionary
Dania ( Danmark) – państwo położone w Europie Północnej (Skandynawia), najmniejsze z państw nordyckich. Wraz z Grenlandią oraz Wyspami Owczymi tworzy Wspólnotowe Królestwo Danii. Kontynentalna Dania graniczy od południa z Niemcami, zaś przez cieśninę Sund sąsiaduje ze Szwecją. Posiada też granicę z Kanadą na wyspie Hansa. Dania jest członkiem Unii Europejskiej, NATO oraz ONZ.
Wikipedia
(1.1) Dania jest krajem europejskim położonym w Skandynawii.
Wiktionary
IPA: ˈdãɲja, AS: dãńi ̯a
Wiktionary
rzecz. duński mrz., Duńczyk mos., Dunka ż.
przym. duński
Wiktionary
1. potrawa podawana do spożycia;
2. danie firmowe - potrawa będąca specjalnością restauracji;
3. danie barowe - prosta, tania potrawa serwowana w barach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pojedyncza potrawa składająca się na posiłek
(1.2) odczasownikowy od|dać.
Wiktionary
(1.1) Ta restauracja podaje tylko dania wegetariańskie.
(1.2) Danie komuś łapówki jest tak samo złe jak jej przyjęcie.
Wiktionary
IPA: ˈdãɲɛ, AS: dãńe
Wiktionary
rzecz. dawanie n., dawca m., dawczyni ż., dawstwo n., danina ż., podawanie n., rozdanie n.
czas. dać dk., dawać ndk., podawać ndk.
temsłow. -daniowy
Wiktionary
(1.1) potrawa
(1.2) wręczenie
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Daniec (dodatkowa nazwa w j. niem. Danietz) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Chrząstowice.
Wikipedia
ssak z rodziny jeleniowatych o charakterystycznym, łopatowatym porożu u samców, spotykany niemal w całej Europie, także w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) zool. nazwa systematyczna|Dama dama|ref=tak., gatunek roślinożernego ssaka z rodziny jeleniowatych;
(1.2) zool. ssak należący do gatunku danieli (1.1)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdãɲɛl, AS: dãńel
Wiktionary
przym. danieli
rzecz. Daniel mos.
Wiktionary
ssak z rodziny jeleniowatych o charakterystycznym, łopatowatym porożu u samców, spotykany niemal w całej Europie, także w Azji Mniejszej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Daniel
Wiktionary
Daniela – żeński odpowiednik imienia Daniel.
Wikipedia
(1.1) Nie ma Danieli, wyszła z psem na spacer.
Wiktionary
IPA: dãˈɲɛla, AS: dãńela
Wiktionary
rzecz. Daniel m., Dana ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Daniel (imię męskie); Danuś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Daniel
Wiktionary
(1.1) Danielku, pomóż mamusi wnieść sprawunki.
Wiktionary
rzecz. Daniel mos.
przym. Danielowy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
ssak z rodziny jeleniowatych o charakterystycznym, łopatowatym porożu u samców, spotykany niemal w całej Europie, także w Azji Mniejszej
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zool. związany z danielem
Wiktionary
rzecz. daniel mzw.
Wiktionary
samica daniela
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Danieli lub z nią związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Danielka lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: deniyl] nazwisko
SJP.pl
Daniel z małżonką; Danielowie
SJP.pl
Daniel z małżonką; Danielostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Daniela (Danieli) lub z nim (z nią) związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Daniela
Wiktionary
(1.1) Znalazła swój klaser w Danielowym tornistrze.
Wiktionary
rzecz. Daniel mos., Danielek mos.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Daniel (imię męskie); Danielek
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. obowiązkowe świadczenie w naturze lub w pieniądzach na rzecz panującego, państwa lub gminy;
2. dawniej: opłata nakładana przez władcę na kraj przez niego podbity; kontrybucja, trybut, podatek, haracz;
3. przenośnie: coś, co zostało poświęcone, ofiarowane; trybut
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu
(1.2) coś składanego w ofierze
Wiktionary
Danina (trybut z łac. "tributum") – świadczenie o charakterze przymusowym, funkcjonujące w starożytności oraz średniowieczu, uiszczane monarsze przez poddanych lub władcy silniejszemu przez władcę słabszego jako wyraz uznania jego zwierzchności. W przypadku chłopów zastąpiona przez pańszczyznę lub czynsz.
Wikipedia
rzecz. danie n., dannik mos.
Wiktionary
(1.1) dań, haracz, podatek
(1.2) trybut
Wiktionary
rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) syst. icht. nazwa systematyczna|Danio|Hamilton|ref=tak., rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych;
(1.2) icht. ryba z rodzaju danio (1.1)
Wiktionary
Zobacz też: Danio (marka).
Danio – rodzaj słodkowodnych ryb z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Popularne w akwarystyce z uwagi na jaskrawe ubarwienie i łatwe rozmnażanie. Danio pręgowany jest wykorzystywany jako organizm modelowy.
Wikipedia
(1.1) W hodowli gatunki z rodzaju danio są podatne na oodinozę.
Wiktionary
1. imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Danisław
Wiktionary
IPA: dãɲiˈswava, AS: dãńisu̯ava
Wiktionary
rzecz. Danisław m.
:: zdrobn. Dana, Danka, Danusia, Danuśka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. nagroda
(1.2) daw. podziękowanie, hołd
Wiktionary
(1.1) Oto tam nasz najwyższy wódz i ja pierwszy dank i władzę swą mu oddawam!
(1.2) Wciąż się kłaniając i cofając tyłem, dank czynił mu wielki.
Wiktionary
IPA: dãŋk, AS: dãŋk
Wiktionary
zdrobniale o daniu (w znaczeniu potrawy)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. od: Danuta
(1.2) imię|polski|ż.
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Danek
Wiktionary
(1.1) Danko, co dzisiaj mamy na obiad?
(2.1) Wczoraj znów nie było Danka w szkole.
Wiktionary
IPA: ˈdãnka, AS: dãnka
Wiktionary
rzecz. Danuta ż.
:: zdrobn. Dana ż., Danusia ż., Danuśka ż.
Wiktionary
(1.1) Danuta, Dana, Danusia, Danuśka
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobniale o daniu (w znaczeniu potrawy)
SJP.pl
wieś w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w Polsce;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in. Karol Dankwart, szwedzki malarz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. hist. ten, kto płacił dań, daninę
Wiktionary
rzecz. dań ż., danina ż.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dziedzina wiedzy zajmująca się analizą danych; data science, danetyka
SJP.pl
[czytaj: danon] marka nabiału i firma
SJP.pl
Danone S.A. – międzynarodowe przedsiębiorstwo spożywcze z siedzibą w Paryżu, zajmujące się produkcją produktów spożywczych mlecznych i pochodzenia roślinnego, wody i napojów oraz żywienia specjalistycznego.
Wikipedia
osoba, która zdobyła jeden ze stopni dan w jakiejś dziedzinie
SJP.pl
Danowiec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kaliskim, w gminie Mycielin.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kaliskiego.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
pieśń taneczna o korzeniach ludowych, składająca się z trzech strof oddzielonych od siebie refrenem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) liter. prowansalski utwór poetycki, tworzony przez trubadurów, zwykle w formie trzech równych zwrotek i jednej krótszej
Wiktionary
IPA: ˈdãw̃sa, AS: dãũ̯sa
Wiktionary
dawniej: partner w tańcu, tancerz
SJP.pl
partnerka w tańcu; tancerka
SJP.pl
[czytaj: dans-ing] dancing;
1. lokal (np. restauracja) z wydzielonym miejscem do tańca i odpowiednią muzyką;
2. zabawa, impreza, tańce w takim lokalu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zabawa z tańcami organizowana w lokalu
Wiktionary
(1.1) Poznałam Józka na dansingu w Kudowie latem 68. roku.
(1.1) Złapali go, gdy rozprowadzał dragi po dansingach w śródmieściu Moskwy.
Wiktionary
przym. dansingowy
Wiktionary
→ dansing
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dansingiem, dotyczący dansingu
Wiktionary
(1.1) Przyłapała go z obcą kobietą w jednym z klubów dansingowych w śródmieściu.
Wiktionary
rzecz. dansing mrz.
Wiktionary
wieża stojąca poza murami obronnymi, pełniąca oprócz funkcji obronnych również funkcje sanitarne; gdanisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dansować.
Wiktionary
czas. dansować
Wiktionary
tańczyć na zabawie
SJP.pl
nazwisko włoskie, np. Dante Alighieri (1265 - 1321), włoski poeta, autor "Boskiej komedii"
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.
(1.2) liter. Dante Alighieri, pisarz włoski doby średniowiecza
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) Wielki poeta Dante wspaniale je wyraził w duchu św. Bernarda: „Pani, tej jesteś mocy i szczodroty, że kto chcąc łaski do Cię nie ucieka, taki bez skrzydeł waży się na loty”.
Wiktionary
przym. dantejski
Wiktionary
1. straszny, budzący grozę, piekielny;
2. dantejskie sceny - sceny makabryczne, przerażające
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z twórczością pisarza Dantego Alighieri, taki jak w jego twórczości
(1.2) taki, który budzi grozę, przeraża piekielnym widokiem
Wiktionary
IPA: dãnˈtɛjsʲci, AS: dãntei ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. Dante mos.
Wiktionary
(1.2) koszmarny, makabryczny
Wiktionary
badacz, naukowiec zajmujący się dziełem Dantego; przedstawiciel dantologii
SJP.pl
badania nad twórczością Dantego
SJP.pl
nazwisko francuskie, m.in. Georges Danton [czytaj: żorż daTĄ albo danTON] - jeden z przywódców rewolucji francuskiej, żyjący w latach 1759-1794
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Zobacz też: Jan Dantyszek (1485–1548) – polski podróżnik i duchowny oraz Poema Piasta Dantyszka herbu Leliwa o piekle.
Dantyszek – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Danuta
Wiktionary
(1.1) Wyślemy Danuchnie kartkę z Pyzdr.
(1.1) Pies Danuchny zerwał się z łańcucha.
Wiktionary
rzecz. Danuta ż., Danusia ż., Danuśka ż., Danka ż.
Wiktionary
(1.1) Danusia, Danuśka
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Danuty lub z nią związany
SJP.pl
zdrobnienie od: Danuta (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Danuta
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) Dopisałam Danusię na naszą listę.
Wiktionary
rzecz. Danuśka ż., Danuchna ż., Danuta ż., Dana ż., Danisława ż., Danka ż.
przym. Danusiny
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Danusi lub z nią związany; Danusin
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Danusi
Wiktionary
(1.1) Znalazła klucz do komórki w Danusinym fartuchu.
Wiktionary
rzecz. Danusia ż.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Danuta – imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia litewskiego, od słowa „danutie” (będące połączeniem znaczeń niebo i córka) lub łacińskiego, od słowa „donata” (darowana przez Boga). Może również wywodzić się z południowosłowiańskich imion Dana, Danka, Danica. Oznacza dziecko darowane przez Boga. W Polsce to imię notuje się od XIV w.
Wikipedia
(1.1) Pisząca te słowa Danuta Filipiak wtrąciła, że to jeszcze nie dowodzi, iż A. Kowalik powinna bezustannie pretendować do tak odpowiedzialnego stanowiska, lecz wypowiedź ta została zlekceważona i odparta przez osoby z kręgu znajdującego się w sferze wpływów A. Kowalik.
(1.1) Wawrzyniec podarował Danucie bursztynową broszkę.
Wiktionary
IPA: dãˈnuta, AS: dãnuta
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. Danusia ż., Danuśka ż., Dana ż., Danka ż.
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Danuchna, Danusia, Danuśka, Dana, Danka
Wiktionary
zdrobnienie od: Danuta (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m. zdrobn. Daniel
forma rzeczownika.
(2.1) imię|polski|ż., char. D. lm. Danusia (zdrobn. Danuta; neutr. rzad. Danusi)
Wiktionary
(2.1) Są Danusie i nie ma Danuś.
Wiktionary
IPA: ˈdãnuɕ, AS: dãnuś
Wiktionary
rzecz. Danuśka ż.
Wiktionary
zdrobnienie od: Danuta (imię żeńskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż. zdrobn. od: Danuta
Wiktionary
(1.1) Rybak popatrzył na rybkę, pogłaskał sumiastego wąsa, palnął się dłonią w czoło, siatkę z rybą zarzucił na plecy i poszedł do domu. Bo tam czekała na niego kochana Danuśka i sześcioro potomstwa.
(1.1) Dla aktorów przygotowano również inscenizację pojedynku Zbyszka z bratem Rotgierem. Jednak w tej wersji pojedynku zginął Polak, zaś Rotgier pojął za żonę Danuśkę i żył z nią długo i szczęśliwie.
Wiktionary
rzecz. Danuta ż., Danusia ż., Dana ż., Danka ż., Danula ż., Danuchna ż., Danuś mos.
przym. Danutowy, przest. gwara. Danucin
Wiktionary
(1.1) Danuchna, Danusia, Dana, Danka
Wiktionary
ten, o którym wiadomo, ten, o którym mowa; przytoczony, aktualny, odnośny, odpowiedni
SJP.pl
forma czasownika.
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od czasownika: dać
przymiotnik
(2.1) ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa
forma rzeczownika.
(3.1) M. lm. od: dan
Wiktionary
(1.1) Żadna rzecz nie jest nam dana raz na zawsze.
(2.1) Piotr często pisze recenzje różnych sztuk teatralnych, ale nigdy nie przychodzi na dane przedstawienie.
(3.1) A w karate to ja mam już cztery dany.
Wiktionary
IPA: ˈdãnɨ, AS: dãny
Wiktionary
(2.1) rzecz. dane
Wiktionary
(2.1) omawiany, znany, wiadomy
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Danzel, właśc. Johan Waem (ur. 9 listopada 1976 w Beveren) – belgijski piosenkarz, wykonujący muzykę taneczną.
Wikipedia
wieloznaczne, różnie tłumaczone główne pojęcie taoizmu; tao
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) filoz. podstawowe pojęcie filozofii chińskiej, któremu przypisywane są bardzo różne znaczenia;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdaɔ, AS: dao
Wiktionary
(1.1) tao
Wiktionary
zwolennik daoizmu (taoizmu); taoista
SJP.pl
wyznawczyni daoizmu (taoizmu); taoistka
SJP.pl
chiński kierunek filozoficzno-religijny; przekształcony później w zbiór praktyk magicznych mających zapewnić nieśmiertelność lub długowieczność; taoizm (częściej)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. to, co się komuś ofiaruje;
2. talent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) to, co się komuś ofiaruje
(1.2) wrodzona zdolność do czegoś
(1.3) rel. kośc. łaska
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Delegacja ofiarowała prezydentowi cenny obraz w darze.
(1.2) Mój kolega twierdzi, że ma dar uzdrawiania.
Wiktionary
IPA: dar, AS: dar
Wiktionary
czas. darować, podarować, darzyć, darowywać
przym. darowany
rzecz. podarek mrz., darowizna ż., obdarzanie n., darowywanie n., darowanie n., podarunek, darczyńca
Wiktionary
(1.1) prezent, podarunek, podarek
(1.2) umiejętność, dryg, smykałka, talent, zdolność, żyłka
Wiktionary
bęben uderzany oburącz palcami, używany w północnej Afryce; darbuka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie trembowelskim obwodu tarnopolskiego;
Wiktionary
Darachów (ukr. Дарахів, "Darachiw") – wieś w rejonie tarnopolskim obwodu tarnopolskiego, założona w 1564 r. W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Darachów w powiecie trembowelskim województwa tarnopolskiego.
Wikipedia
przym. darachowski
Wiktionary
bęben uderzany oburącz palcami, używany w północnej Afryce; darbuka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu;
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) rzad. darbukka
Wiktionary
członek protestanckiej grupy wyznaniowej założonej na początku XIX wieku w Wielkiej Brytanii, głoszącej rychłe przyjście Jezusa oraz surowy ascetyzm, odrzucającej obrzędy i organizację kościelną
SJP.pl
miasto w północnej Mongolii
SJP.pl
Darchan ( Дархан) – miasto w Mongolii, stolica administracyjna ajmaku darchańskiego, położone 230 km na północ od stolicy kraju Ułan Bator.
W 2010 roku liczyło 74,7 tys. mieszkańców. Trzecie co do wielkości miasto kraju. W 1963 liczba ludności wynosiła – 8180, w 1968 – 16 tys., w 1981 – 56,4 tys. osób.
Wikipedia
→ Darchan
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Darchanem, dotyczący Darchanu
Wiktionary
rzecz. Darchan mrz.
Wiktionary
potocznie: ból, bóle reumatyczne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rwanie na części, strzępy
(1.2) nieostrożne ciągnięcie, targanie
(1.3) zdzieranie czegoś skądś
(1.4) pot. ból reumatyczny
forma rzeczownika.
(2.1) Ms. i W. lp. od: dart
Wiktionary
rzecz. dodarcie n., dodzieranie n., naddarcie n., naddzieranie n., nadarcie n., obdarcie n., obdzieranie n., oddarcie n., oddzieranie n., odarcie n., odzieranie n., poddarcie n., poddzieranie n., podarcie n., przedarcie n., przedzieranie n., rozdarcie n., rozdzieranie n., udarcie n., udzieranie n., wdarcie n., wdzieranie n., wydarcie n., wydzieranie n., zadarcie n., zadzieranie n., zdarcie n., zdzieranie n.
czas. drzeć ndk., dodrzeć dk., dodzierać ndk., nadedrzeć dk., naddzierać ndk., nadrzeć dk., obedrzeć dk., obdzierać ndk., odedrzeć dk., oddzierać ndk., odrzeć dk., odzierać ndk., podedrzeć dk., poddzierać ndk., podrzeć dk., przedrzeć dk., przedzierać ndk., rozedrzeć dk., rozdzierać ndk., udrzeć dk., udzierać ndk., wedrzeć dk., wdzierać ndk., wydrzeć dk., wydzierać ndk., zadrzeć dk., zadzierać ndk., zedrzeć dk., zdzierać ndk.
przym. obdarty, podarty, rozdarty, zadarty
Wiktionary
(1.1) oddzieranie, przedzieranie, przepoławianie, rozdzieranie, rozrywanie, rozszarpywanie, szarpanie, urywanie
(1.2) dygowanie, dźwiganie, taszczenie
Wiktionary
osoba, która składa dar na jakiś cel; ofiarodawca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. osoba obdarowująca, ofiarodawca
Wiktionary
IPA: darˈt͡ʃɨ̃j̃nt͡sa, AS: darčỹĩ ̯nca
Wiktionary
rzecz. dar m., darowywanie n., darowanie n.
czas. darować dk., darowywać ndk.
Wiktionary
(1.1) ofiarodawca, donator
Wiktionary
rodzaj broni białej w formie piki
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
w ekonomii: niszczenie produktów żywnościowych w celu utrzymania wysokich cen
SJP.pl
cieśnina pomiędzy Półwyspem Bałkańskim a półwyspem Azja Mniejsza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) geogr. cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;
Wiktionary
Dardanele ( Çanakkale Boğazı) – cieśnina między Półwyspem Bałkańskim w Europie a Azją Mniejszą, łącząca Morze Egejskie z Morzem Marmara. Długość 61 km, szerokość 1,3–18,5 km. Głównymi portami są Gallipoli i Çanakkale. W starożytności znana jako Hellespont.
Wikipedia
IPA: ˌdardãˈnɛlɛ, AS: dardãnele
Wiktionary
przym. dardanelski
Wiktionary
1. → Dardanele;
2. osioł dardanelski - wielki głupiec; osioł dardański
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dotyczący Dardaneli
Wiktionary
IPA: ˌdardãˈnɛlsʲci, AS: dardãnelsʹḱi
Wiktionary
rzecz. Dardanele
Wiktionary
prowincja starożytnego Rzymu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) etn. przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej głównie północny Pakistan, Kaszmir i Afganistan
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Darda mos.
przym. dardyjski
Wiktionary
języki dardyjskie - grupa około 20 języków indoeuropejskich obejmująca języki indoaryjskie i irańskie; języki aryjskie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach;
(1.2) geogr. dystrykt w północno-wschodnich Indiach, którego stolicą jest Dardżyling (1.1)
Wiktionary
Dardżyling (ang. "Darjiling", dawniej stosowano zapis "Darjeeling"; beng. দার্জিলিং; hindi दार्जिलिंग, trl. "Dārjiliṁg", trb. "Dardźiling"; nep. दार्जलिङ) – miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach, położone na wysokości 2140 m n.p.m., stolica dystryktu o tej samej nazwie.
Wikipedia
(1.1) Jej filmowy brat postanowił ją odszukać. W tym celu przetrząsnął niemal każdy zakątek Indii i dopiero gdzieś w pobliżu Dardżyling, po wielu perypetiach i zwrotach akcji, udało mu się namierzyć siostrę.
(1.1) Takim chłodnym oddechem dla kolonizatorskiej administracji stołecznej był właśnie Dardżyling.
Wiktionary
rzecz. darjeeling
Wiktionary
(1.1) war. Dardźiling (transkrypcja z hindi)
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
złota moneta perska równa 20 drachmom attyckim, wybita po raz pierwszy za Dariusza I; darejka
SJP.pl
Darejek (darejka, gr. δαρεικός dareikos, prawdopodobnie od pers. "dara" – król) – złota perska moneta Achemenidów o wadze ok. 8,4 g, wprowadzona przez króla Dariusza I i będąca w obiegu do czasów Aleksandra Wielkiego (tj. do schyłku IV wieku p.n.e.).
Wikipedia
złota moneta perska równa 20 drachmom attyckim, wybita po raz pierwszy za Dariusza I; darejek
SJP.pl
zdrobnienie od: Dariusz (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. podarek, podarunek
Wiktionary
(1.1) To był rychtyk piekny darek na świynta.
Wiktionary
przysłówek sposobu
(1.1) stpol. darmo
Wiktionary
IPA: ˈdarɛ̃m, AS: darẽm
Wiktionary
przym. daremny, darmowy
przysł. daremnie
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań
Wiktionary
czas. udaremniać ndk. / udaremnić dk.
przym. daremny
Wiktionary
(1.1) bezskutecznie
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówków: daremnie, daremno
SJP.pl
brak wyniku, brak rezultatu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co daremne
Wiktionary
rzecz. daremnik m., darmówka ż.
przym. daremny
przysł. daremnie, daremno
Wiktionary
(1.1) bezskuteczność, nieskuteczność, bezpłodność, bezowocność, bezcelowość
Wiktionary
niedający wyników, nieprzynoszący rezultatów; nadaremny, bezskuteczny, próżny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niedający żadnych wyników
(1.2) daw. bezpłatny, nieodpłatny
(1.3) daw. bez przyczyny, nieuzasadniony
Wiktionary
(1.1) Daremne żale – próżny trud, / Bezsilne złorzeczenia! / Przeżytych kształtów żaden cud / Nie wróci do istnienia.
Wiktionary
IPA: daˈrɛ̃mnɨ, AS: darẽmny
Wiktionary
rzecz. darmówka ż., daremność ż., daremnik mos., daremniak mos.
czas. udaremnić dk., udaremniać ndk.
przym. nadaremny, darmy
przysł. daremnie, nadaremno, darem
Wiktionary
(1.1) bezcelowy, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, bezskuteczny, czczy, nadaremny, nieskuteczny, płonny, próżny, syzyfowy; stpol. darmy
Wiktionary
region Sudanu
SJP.pl
Darfur ( دار فور trb. "Dār Fūr", ‛kraj Furów’) – region leżący w zachodniej części Sudanu, mający około 6 milionów mieszkańców.
Wikipedia
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Darfurem, dotyczący Darfuru
Wiktionary
rzecz. Darfur mrz.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Dargacz (kaszb. "Dargaczewò", Dargatzhof) – osada w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska. Leży na obszarze Parku Krajobrazowego Dolina Słupi. Miejscowość wchodzi w skład sołectwa Dębnica Kaszubska.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dargijczykami, dotyczący Dargijczyków
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język dargijski
Wiktionary
rzecz. Dargijczyk mos., Dargijka ż.
Wiktionary
imię męskie
SJP.pl
Dargorad – staropolskie imię męskie złożone z członów "Dargo-" ("drogi") i "-rad" ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się").
Dargorad imieniny obchodzi 24 listopada.
Wikipedia
jeden z dwóch języków urzędowych Afganistanu, wariant języka perskiego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) jęz. używany w Afganistanie język z grupy irańskiej języków indoeuropejskich, traktowany niekiedy jako dialekt języka perskiego;
(1.2) jęz. hist. środkowoperski język dworski Sasanidów
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Daria – imię pochodzące najprawdopodobniej z języka perskiego, gdzie podobnie jak jego męski odpowiednik Dariusz, oznacza „tę, która zachowuje” lub „ta, która dzierży dobro” (na zasadzie porównania z perskim "daraya", czyli „posiadać”).
Popularne głównie w Rosji i Ukrainie. W Polsce, według danych rejestru PESEL ze stycznia 2026 roku, imię Daria nosi 89 850 osób.
Wikipedia
(1.1) Występ Darii spodobał się kolonistom.
Wiktionary
IPA: ˈdarʲja, AS: darʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. Darek mos., Dariusz mos.
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
Wiktionary
Dariusz – imię męskie pochodzące z języka perskiego, gdzie miało formę "Dārayavahuš", a zostało utworzone z elementów "daraya" – „posiadać” i "vahu" – „dobro” (w związku z tym pierwotne znaczenie imienia można objaśnić jako „ten, który jest dobry”) poprzez Δαρείος i następnie Darius. Było to imię królów perskich. Według innych źródeł imię oznacza „posiadający bogactwa”.
Wikipedia
(1.1) Dariusz miał kłopot z wygenerowaniem raportu dla centrali.
(1.1) Firma pana Dariusza zmieniła ostatnio nazwę na brzmiącą lepiej.
(1.1) Powiedziała Dariuszowi o wypadkach w Zamościu i Zielonej Górze.
Wiktionary
IPA: ˈdarʲjuʃ, AS: darʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. Dariuszowa ż., Dariuszówna ż., Dariuszostwo lm m., Darkowa ż., Darkówna ż., Dareczkowa ż., Dareczkówna ż., Darusia ż., Dareczka ż.
:: zdrobn. Darek m., Daruś m., Dareczek m., Darunio m.
:: fż. Daria ż.
przym. Dariuszowy, Dariowy, Darusiowy, Dareczkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Darek, Daruś, Dareczek
Wiktionary
Dariusz z małżonką; Dariuszowie
SJP.pl
Dariusz z małżonką; Dariuszostwo
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dariusza lub z nim związany
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) spoż. rodzaj czarnej herbaty pochodzącącej z Indii, z regionu Dardżyling;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Do czarnych herbat zaliczamy między innymi yunnan, assam, cejlon czy darjeeling.
Wiktionary
rzecz. Dardżyling mrz.
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Darkiejmami, dotyczący Darkiejm
Wiktionary
rzecz. Darkiejmy nmos.
Wiktionary
miasto w Rosji; Oziorsk
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. Oziorsk (historyczna nazwa miasta w Prusach Wschodnich, obecnie egzonim wariantowy);
Wiktionary
przym. darkiejmski
Wiktionary
ukryta sieć internetowa, dostępna przez specjalne oprogramowanie, używana często do nielegalnych zastosowań i anonimowej komunikacji w państwach z cenzurą; darkweb
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. sieć komputerowa, z którą można połączyć się wyłącznie za pomocą specjalnego oprogramowania, zwykle oferująca anonimizację danych przesyłanych przez użytkowników
Wiktionary
(1.1) Z reguły darknety to sieci małe i zarezerwowane dla ściśle określonej grupy osób (np. hackerów wymieniających się informacjami o lukach w oprogramowaniu).
Wiktionary
przym. darknetowy
Wiktionary
Darek z małżonką
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Darka lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: darkrum] zaciemnione pomieszczenie do uprawiania seksu, zazwyczaj w klubach erotycznych i dyskotekach; dark room
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;
Wiktionary
Darkroom (backroom) (z ang. "ciemny pokój") – częściowo lub całkowicie zaciemnione pomieszczenie, znajdujące się najczęściej w lokalach erotycznych oraz podczas fetyszystowskich wydarzeń tematycznych, przeznaczone do uprawiania seksu z nieznanymi osobami, w tym do praktyk BDSM, a także pettingu, seksu oralnego i penetracji seksualnej.
Wikipedia
IPA: ˈdarkrũm, AS: darkrũm
Wiktionary
[czytaj: darkłeb] ukryta sieć internetowa, dostępna przez specjalne oprogramowanie, używana często do nielegalnych zastosowań i anonimowej komunikacji w państwach z cenzurą; darknet
SJP.pl
1. rzeka w Australii;
2. pasmo górskie w Australii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Darlington – miasto w północno-wschodniej Anglii, w hrabstwie Durham, w dystrykcie (unitary authority) Darlington, położone tuż nad Morzem Północnym. W 2021 roku miasto liczyło 93 015 mieszkańców. W Darlington istnieje klub piłkarski o nazwie Darlington Football Club. W 1825 roku z Darlington poprowadzono pierwszą na świecie trasę kolejową (znajduje się tam muzeum kolei m.in. z najstarszymi z parowozów na świecie).
Wikipedia
owadożerna bylina z rodziny kapturnicowatych; przyszczetka
SJP.pl
dotyczący Darlingtonu, miasta w Wielkiej Brytanii
SJP.pl
bez opłaty
SJP.pl
przysłówek sposobu
(1.1) bezpłatnie
(1.2) na próżno
Wiktionary
(1.1) Piwo było (za) darmo, ale za wejście trzeba było zapłacić.
(1.2) (Na) darmo wzywała pomocy, nikt nie zareagował.
Wiktionary
IPA: ˈdarmɔ, AS: darmo
Wiktionary
rzecz. darmozjad mos., darmocha ż., darmowość ż., darmówka ż.
przym. darmowy, darmy
Wiktionary
(1.1) bezpłatnie, darmowo, gratis, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; pot. na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko
(1.2) próżno, daremnie
Wiktionary
potocznie: darmowy autobus
SJP.pl
darmoszka; potocznie:
1. coś darmowego lub bardzo taniego;
2. korzystanie z czegoś za darmo
SJP.pl
Darmocha, daremszczyzna – przymusowa i darmowa praca wykonywana przez chłopów na rzecz właściciela ziemskiego, niewliczana do zasadniczego wymiaru pańszczyzny.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) grub. prostytutka
Wiktionary
IPA: ˌdarmɔˈdajka, AS: darmodai ̯ka
Wiktionary
(1.1) zob. prostytutka.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) stpol. zarozumiały
Wiktionary
IPA: ˌdarmɔˈxardɨ, AS: darmoχardy
Wiktionary
darmocha; potocznie:
1. coś darmowego lub bardzo taniego;
2. korzystanie z czegoś za darmo
SJP.pl
przysłówek
(1.1) bezpłatnie, za darmo
Wiktionary
(1.1) Możecie zabrać darmowo jeszcze po jednej butelce promocyjnego szamponu.
Wiktionary
rzecz. darmowość ż.
przym. darmowy
Wiktionary
(1.1) bezpłatnie, darmo, gratis, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; pot. za darmochę, za friko, za frajer, na ładne oczy; reg. śl. za facke
Wiktionary
bezpłatność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest darmowe; cecha tych, którzy są darmowi
Wiktionary
przym. darmowy, darmy
przysł. darmowo, darmo
rzecz. darmówka ż.
Wiktionary
bezpłatny;
1. taki, za który nie trzeba płacić;
2. taki, któremu nie płaci się za pracę, np. darmowy pracownik;
3. taki, za który nie dostaje się wynagrodzenia, np. darmowy staż
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) dany za darmo, bezpłatny
Wiktionary
(1.1) Wstęp na wszystkie koncerty trzydniowej imprezy jest darmowy.
Wiktionary
IPA: darˈmɔvɨ, AS: darmovy
Wiktionary
rzecz. darmozjad mos., darmówka ż., darmowość ż., darmocha ż., daremszczyzna ż.
przysł. darmowo, darmo, darem
przym. darmy
Wiktionary
(1.1) bezpłatny, gratisowy, nieodpłatny, niepłatny
Wiktionary
ten, kto żyje na cudzy koszt, z cudzej pracy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) pot. ktoś, kto żyje na cudzy koszt
(1.2) pot. leniwa osoba
Wiktionary
Zobacz też: Darmozjad – album jazzowej formacji Graal.
Darmozjad – pejoratywne określenie człowieka, który nie pracuje i żyje na koszt innej osoby.
Wikipedia
(1.2) Przestań się obijać, darmozjadzie, i bierz się wreszcie do roboty!
Wiktionary
rzecz. darmostój m., darmocha ż.
przym. darmowy
przysł. darmo
Wiktionary
(1.1) niebieski ptak, pasożyt, pieczeniarz, truteń, przest. darmojad, daw. łuszczybochenek
(1.2) obibok, nierób, próżniak, wałkoń
Wiktionary
życie na cudzy koszt, z cudzej pracy; pasożytnictwo, pieczeniarstwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. darmozjad
Wiktionary
[czytaj: darmsztad] miasto w Niemczech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Niemczech, w Hesji;
(1.2) geogr. miasto w USA, w stanie Indiana
(1.3) geogr. jednostka osadnicza w USA, w stanie Illinois
(1.4) geogr. adm. rejencja w Niemczech, w kraju związkowym Hesja
(1.5) astr. asteroida o numerze 241418 z głównego pasa planetoid
Wiktionary
Darmstadt – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, siedziba rejencji Darmstadt oraz powiatu Darmstadt-Dieburg, Liczy 153,166 mieszkańców (stan na 30 września 2015).
W mieście ma swoją siedzibę Niemiecki Instytut Spraw Polskich "(Deutsches Polen-Institut)".
Wikipedia
przym. darmsztadzki, darmstadzki, poddarmsztadzki
Wiktionary
→ Darmstadt; darmsztadzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Darmstadtem, dotyczący Darmstadtu
Wiktionary
rzecz. Darmstadt mrz.
Wiktionary
(1.1) darmsztadzki
Wiktionary
pierwiastek chemiczny o symbolu Ds
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;
Wiktionary
Darmsztadt (Ds, łac. "darmstadtium") – pierwiastek chemiczny, przypuszczalnie z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Po raz pierwszy darmsztadt uzyskano w Instytucie Badań Ciężkich Jonów w Darmstadt 9 listopada 1994 roku w ilości zaledwie kilku atomów w wyniku fuzji izotopów ołowiu i niklu w akceleratorze ciężkich jonów.
Wikipedia
(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma darmsztadt?
Wiktionary
IPA: ˈdarm̥ʃtat, AS: darm̦štat
Wiktionary
przym. darmsztadtowy
Wiktionary
(1.1) symbol. Ds; stara nazwa ununnilium (Uun)
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący darmsztadtu
Wiktionary
rzecz. darmsztadt mrz.
Wiktionary
→ Darmstadt; darmstadzki
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Darmstadtem, dotyczący Darmstadtu
Wiktionary
rzecz. Darmstadt mrz.
Wiktionary
(1.1) darmstadzki
Wiktionary
przymiotnik jakościowy
(1.1) stpol. daremny; taki, który nie daje oczekiwanego efektu; bezskuteczny
(1.2) stpol. bez nagrody; taki, który nie wynagradza
Wiktionary
rzecz. darmowość ż.
przym. darmowy, daremny
przysł. darmo
Wiktionary
potocznie: rzecz za darmo, gratis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. coś bezpłatnego w ofercie handlowej
Wiktionary
(1.1) Jacek ma darmówki w swojej sieci telefonicznej, a ja nie.
Wiktionary
rzecz. darmowość ż., daremność ż.
przym. darmowy, daremny
przysł. darmo, darmowy
Wiktionary
(1.1) gratis, bonus
Wiktionary
kozioł sarny
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
gęsty, zwarty splot traw wraz z ziemią; darń
SJP.pl
Darnina – częściej darń; płat wierzchniej warstwy gleby, przerośniętej i związanej korzeniami roślinności trawiastej, roślin motylkowych, ziół i innych drobnych roślin.
Wikipedia
zdrobnienie od: darnina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|darniować.
Wiktionary
czas. darniować
Wiktionary
pokrywać darnią - płatami gleby przerośniętej trawą
SJP.pl
murawka darniowiec - gatunek mrówki
SJP.pl
1. taki, który dotyczy darni - zwartego kobierca traw wraz z warstwą gleby gęsto przerośniętej ich korzeniami;
2. rzadko: dotycząc darniny - odkrojonych płatów splotu traw z ziemią;
3. w botanice: rośliny darniowe - trwałe rośliny zielne (np. trawy, mchy, widłaki), tworzące niskie, zwarte kobierce;
4. w geologii: ruda darniowa - osadowa skała żelazista pochodzenia biochemicznego, składająca się głównie z limonitu, powstając na bagnach, jeziorach i torfowiskach; ruda łąkowa;
5. śmiałek darniowy - gatunek byliny z rodziny wiechlinowatych (traw), uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na swój atrakcyjny gęstokępkowy pokrój
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z darnią
Wiktionary
(1.1) Wieża, zwana gichtą, służyła do wyciągania za pomocą ręcznego dźwigu wsadu – czyli darniowej rudy żelaza, węgla drzewnego i topników – na sporą wysokość, aby zasypać nim zbudowany w pobliżu cylindryczny wielki piec.
Wiktionary
rzecz. darń ż., darniówka ż.
Wiktionary
1. gryzoń z rodziny nornikowatych, podgryzający korzenie warzyw;
2. motyka do wyrywania darni
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zool. niewielki eurazjatycki gryzoń z podrodziny karczowników
(1.2) leśn. motyka do wyrywania darni
Wiktionary
(1.1) Niewielkie darniówki nie zapadają w sen zimowy.
Wiktionary
rzecz. darń ż.
przym. darniowy
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Darnków (dawniej czes. "Drnkow", "Drukow", "Divinka", "Dernka", niem. "Trnckau", "Dörnickau", "Dörnikau", po 1945 również "Tarnówka") – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki, w dolinie Dańczówka. W obręb Darnkowa wliczony jest przysiółek Kociołek, obecnie wyludniony, dawniej stanowiący samodzielną wieś.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
automat do wpłacania datków przy użyciu płatności elektronicznych; datkomat; donacjomat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.
Wiktionary
(1.1) Miała na imię Daromiła i uczyła nas matematyki w szkole średniej.
Wiktionary
(1.1) Miła
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|darować.
Wiktionary
rzecz. darowywanie n., dar m., darczyńca m.
czas. darować dk./ndk., darowywać ndk.
Wiktionary
1. dawać (dać) na własność; ofiarować (ofiarowywać), podarować;
2. rezygnować (zrezygnować) z odebrania, wzięcia czegoś;
3. przebaczać (przebaczyć), odpuszczać (odpuścić)
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. darowywać)
(1.1) dać komuś coś na własność
(1.2) zrezygnować z wzięcia, odebrania, wyegzekwowania czegoś
(1.3) przebaczyć
Wiktionary
(1.3) Drobnomieszczaństwo rzymskie z okolic placu Hiszpańskiego nie mogło darować cudzoziemskiemu księciu porwania żony szewca.
Wiktionary
IPA: daˈrɔvat͡ɕ, AS: darovać
Wiktionary
czas. podarować dk., darzyć ndk., darowywać ndk.
przym. darowany
rzecz. podarek mrz., dar m., podarunek m., darczyńca m., darowanie n., darowywanie n., darowizna ż.
Wiktionary
(1.1) podarować, przeznaczyć
(1.2) odpuścić
(1.3) przebaczyć, wybaczyć
Wiktionary
1. to, co zostało podarowane; dar;
2. umowa, na mocy której właściciel oddaje coś drugiej stronie dobrowolnie i bezpłatnie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) coś podarowanego bez zobowiązań
(1.2) praw. prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie
Wiktionary
(1.1) Darowizna od sponsora zza oceanu trafiła do nas w maju.
(1.2) Odprawiający mszę ojciec Dobromił miał obarczyć winą rodziców, a jako pokutę dla nich nakazał, by wpłacili darowiznę na rzecz osób poszkodowanych w wypadkach samochodowych.
Wiktionary
rzecz. dar mrz.
czas. darować ndk.
Wiktionary
(1.1) dar, donacja, podarunek
Wiktionary
darownik przedziwny - gatunek pająka z rodziny darownikowatych
SJP.pl
o cechach darownikowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
Darownikowate (Pisauridae) – rodzina pająków z infrarzędu wyższych i parworzędu płytkowców. Kosmopolityczna. Obejmuje około 240 opisanych gatunków sklasyfikowanych w 47 rodzajach. W zapisie kopalnym znane są od eocenu.
Wikipedia
o cechach darownikowatych (rodzina pająków)
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|darowywać.
Wiktionary
czas. darowanie n., dar m., darczyńca m.
czas. darowywać ndk., darować dk.
rzecz. darowanie n., dar mrz., darczyńca mos.
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany (dk. darować)
(1.1) niedokonany od|darować.
Wiktionary
(1.1) Jezu, który litujesz się nad nami i darowujesz nam cały dług…
Wiktionary
IPA: ˌdarɔˈvɨvat͡ɕ, AS: darovyvać
Wiktionary
czas. podarować dk., darzyć ndk., darować dk.
przym. darowany
rzecz. dar m., podarunek m., darczyńca m., darowanie n., darowywanie n.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Hayes Darren, australijski piosenkarz
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) stpol. śrpol. śmiały, odważny, mężny, dzielny
(1.2) śrpol. żwawy, rześki, pełen życia, szybki, prędki
Wiktionary
IPA: ˈdarsʲci, AS: darsʹḱi
Wiktionary
jedna z metod leczenia prądami wielkiej częstotliwości; arsonwalizacja
SJP.pl
Darsonwalizacja, arsonwalizacja (fr. darsonvalisation)- w medycynie – jedna z metod przy leczeniu chorób za pomocą prądów o wielkiej częstotliwości. Nazwana tak została na cześć francuskiego lekarza Jacques'a Arsène'a d'Arsonvala, wynalazcy tej metody.
Metoda ta jest wykorzystywana w przypadku masażu ciała. Obecnie jest ona wypierana przez inną dziedzinę – diatermię.
Wikipedia
wieś w Polsce
SJP.pl
Darszyce ( Buchwald; dawn. pol. Darzin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfickim, w gminie Płoty.
W 1874 roku Buchwald był kolonią na ziemie "Pinnow A i C". Z kolonią Curtshagen Buchwald liczył 23 budynków mieszkalnych.
Wikipedia
1. gra polegająca na rzucaniu lotkami do tarczy; lotki, rzutki, strzałki;
2. potocznie: lotka używana do gry w darta; rzutka, strzałka
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) gra polegająca na rzucaniu lotkami do tarczy;
(1.2) lotka do darta (1.1)
Wiktionary
Dart ( Darts) – sport, w którym celem jest trafianie niewielkimi lotkami w tarczę zawieszoną na ścianie. Przez lata korzystano z różnych tarcz i różnych zasad. Dziś określenie „dart” kojarzone jest głównie ze standaryzowaną grą, mającą specyficzną tarczę i ustalone zasady.
Wikipedia
IPA: dart, AS: dart
Wiktionary
przym. dartowy
Wiktionary
(1.1) lotki, rzutki
(1.2) lotka, strzałka, rzutka
Wiktionary
sztuczna przynęta używana przez wędkarzy
SJP.pl
kobieta grająca w darta, rzucająca lotkami do tarczy
SJP.pl
[czytaj: datmo] rasa kuców pochodząca z Anglii
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
→ dart
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dartem, dotyczący darta
Wiktionary
rzecz. dart m.
Wiktionary
1. dawać (dać) na własność; ofiarować (ofiarowywać), podarować;
2. rezygnować (zrezygnować) z odebrania, wzięcia czegoś;
3. przebaczać (przebaczyć), odpuszczać (odpuścić)
SJP.pl
1. japoński odpowiednik terminu występującego w buddyzmie i hinduizmie: dharma;
2. japońska lalka traktowana jako talizman przynoszący szczęście, o ciężkiej podstawie, ustawiająca się zawsze w pozycji pionowej
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawniej: prezent, upominek
SJP.pl
[czytaj: darłin albo darwin] miasto w Australii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Australii, stolica Terytorium Północnego
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński, nazwa własna
(2.1) angielskie nazwisko
Wiktionary
Darwin (wym.) – miasto w Australii, leżące w środkowej części północnego wybrzeża Australii, stolica Terytorium Północnego. Położone jest nad cieśniną Clarence (Morze Timor, Ocean Indyjski). Miasto zamieszkane jest przez 147 231 osób. W mieście działa polski konsulat honorowy. Jego współrzędne geograficzne to 12° 25′ S 130° 48′ E. Miasto leży w strefie tropikalnego klimatu sawann (klasyfikacja Köppena – "Aw").
Wikipedia
rzecz. darwinizm m., darwinista m., darwinistka ż.
Wiktionary
zwolennik poglądów Darwina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) zwolennik darwinizmu
Wiktionary
IPA: ˌdarvʲĩˈɲista, AS: darvʹĩńista
Wiktionary
rzecz. darwinizm m., neodarwinizm m., darwinius m.
:: fż. darwinistka ż.
przym. darwinowski, Darwinowski, darwinistyczny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: darwinista
Wiktionary
IPA: ˌdarvʲĩˈɲistka, AS: darvʹĩńistka
Wiktionary
rzecz. darwinizm m., Darwin m.
:: fm. darwinista m.
przym. Darwinowski, darwinowski, darwinistyczny
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z darwinizmem, teoriami Karola Darwina
Wiktionary
(1.1) Konwencjonalne i atypowe toczą ze sobą prawdziwą darwinistyczną walkę.
Wiktionary
rzecz. darwinizm mrz., darwinista mos., darwinistka ż.
Wiktionary
(1.1) darwinowski
Wiktionary
1. teoria ewolucji stworzona przez Darwina, tłumacząca powstawanie gatunków doborem naturalnym, walką o byt oraz dostosowywaniem się do środowiska;
2. nauka o ogólnych prawach historycznego rozwoju organizmów, wywodząca się z tej teorii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) nauk. biol. stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt;
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) Ideą przewodnią darwinizmu jest koncepcja doboru naturalnego, nazywana walką o byt.
Wiktionary
rzecz. darwinista mos., darwinistka ż., Darwin n./m./ż.
przym. darwinistyczny, darwinowski
Wiktionary
rodzaj ptaków z rodziny tanagrowatych
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy - należący do Darwina lub z nim związany
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. próżnować
Wiktionary
rzecz. darybok mos.
czas. darybokować ndk.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. leń
Wiktionary
czas. darybaczyć ndk., darybokować ndk.
Wiktionary
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. próżnować
Wiktionary
rzecz. darybok mos.
czas. darybaczyć ndk.
Wiktionary
przysłówek
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. na próżno, daremnie
Wiktionary
rzecz. darymnina ż.
przym. darymny
przysł. po darymnicy
Wiktionary
(1.1) po darmu, po darymnicy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. rzecz niepotrzebna
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. niepotrzebna praca
Wiktionary
przym. darymny
przysł. darymnie, po darymnicy
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. bezsensowny
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński. osłabiony, chory
Wiktionary
rzecz. darymnina ż.
przysł. darymnie, po darymnicy
Wiktionary
okrzyk, zawołanie myśliwych i leśników przy powitaniu lub przy winszowaniu sobie powodzenia
SJP.pl
wykrzyknik
(1.1) łow. pozdrowienie myśliwskie
Wiktionary
Da
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|darzyć.
Wiktionary
IPA: daˈʒɛ̃ɲɛ, AS: dažẽńe
Wiktionary
czas. darzyć
Wiktionary
drzewo o mlecznym soku, rosnące w Ameryce
SJP.pl
przestarzałe: obdarowywać; obecnie w różnych zwrotach, np.:
a) darzyć kogoś zaufaniem - mieć do kogoś zaufanie;
b) darzyć kogoś uczuciem - kochać, lubić kogoś;
c) darzyć kogoś szacunkiem - mieć do kogoś szacunek
SJP.pl
czasownik przechodni
(1.1) czuć do kogoś coś, mieć w stosunku do kogoś jakieś uczucie lub przekonanie
(1.2) przest. obdarowywać kogoś czymś
Wiktionary
(1.1) Darzę ją wielkim szacunkiem.
(1.1) Darzy go umiarkowanym zaufaniem.
Wiktionary
IPA: ˈdaʒɨt͡ɕ, AS: dažyć
Wiktionary
czas. nadarzyć, przydarzyć, darować, darowywać
rzecz. darzenie n., dar
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
mieszkaniec Darłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Darłowa
Wiktionary
rzecz. Darłowo n., Darłówko n.
:: fż. darłowianka ż.
przym. darłowski
Wiktionary
mieszkanka Darłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Darłowa
Wiktionary
rzecz. Darłowo n., Darłówko n.
:: fm. darłowianin mos.
przym. darłowski
Wiktionary
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
Darłowo ( Rügenwalde) – miasto nadmorskie w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, siedziba gminy wiejskiej Darłowo, największe miasto powiatu sławieńskiego. Położone nad Morzem Bałtyckim, w dolinie rzek Wieprzy i Grabowej, na Pobrzeżu Koszalińskim, na Pomorzu Zachodnim.
Wikipedia
IPA: darˈwɔvɔ, AS: daru̯ovo
Wiktionary
rzecz. darłowianin mos., darłowianka ż., Darłówko n.
przym. darłowski
Wiktionary
przymiotnik od: Darłowo
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) geogr. związany z Darłowem, dotyczący Darłowa, pochodzący z Darłowa, znajdujący się w Darłowie
Wiktionary
rzecz. darłowianin mos., darłowianka ż., Darłowo n., Darłówko n.
Wiktionary
przymiotnik od: Darłówko
SJP.pl
dzielnica miasta Darłowo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) geogr. turystyczna dzielnica miasta Darłowa;
Wiktionary
Darłówko (nazwa oboczna: Darłówek, Rügenwaldermünde) – nadmorska część miasta Darłowa i osiedle (jednostka pomocnicza gminy) u ujścia rzeki Wieprzy do Bałtyku, na Wybrzeżu Słowińskim. Darłówko pełni w sezonie letnim funkcję turystyczno-wypoczynkową.
Wikipedia
rzecz. darłowianin mos., darłowianka ż., Darłowo n.
przym. darłowski
Wiktionary
gęsty, zwarty splot traw wraz z ziemią; darnina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;
(1.2) splot korzeni oraz pędów roślin (nie traw) tworzących ścisłą powierzchnię na ziemi lub wodzie
Wiktionary
Darń – rzadziej darnina; zwarta okrywa m.in. łąk i pastwisk, składająca się głównie z trawy i roślin motylkowatych lub też z samej trawy i tworząca trawnik. Poprzez gęsty system korzeni roślin silnie wiąże się z wierzchnią warstwą gleby. Darń pocięta na płaty służy do zabezpieczania przed erozją skarp, grobli, nasypów i stromych zboczy (tzw. "darniowanie").
Wikipedia
(1.1) Oprócz tego szczątka budowli sczerniałego na horodyszczu nie było nic: ani drzewa, ani kamienia, pokrywała je darń, skąpe zioła i stare kretowiny.
Wiktionary
IPA: darʲɲ, AS: darʹń
Wiktionary
rzecz. darniówka ż.
czas. drzeć ndk.
przym. darniowy
Wiktionary
(1.1) darnina
Wiktionary
doktryna filozoficzna, która uznaje autorytet świętych ksiąg hinduizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) filoz. nazwa hinduskich systemów filozoficznych
(1.2) rel. w hinduizmie: obcowanie lub kontakt z bóstwem;
Wiktionary
(1.1) (…) przy omawianiu fenomenu religijnego jakim jest hinduizm, nie możemy pominąć choćby bardzo zewnętrznej charakterystyki poszczególnych darśan.
Wiktionary
termin z filozofii niemieckiej oznaczający egzystencję człowieka albo człowieka jako istotę próbującą zrozumieć swoją egzystencję
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) filoz. osoba pragnąca zrozumieć sens egzystencji
rzeczownik, rodzaj nijaki
(2.1) filoz. egzystencja ludzka
Wiktionary
Dasein (niem. "dasein" – dosł. "tu-bycie") – w filozofii niemieckiej rzeczywiste, realne istnienie dowolnego bytu.
Wikipedia
[czytaj: DAszi] japoński bulion z ryby i wodorostów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) kulin. koncentrat bulionu rybnego wykorzystywany w kuchni japońskiej;
Wiktionary
Dashi (jap. だし, 出し) — bulion rybny wykorzystywany w kuchni japońskiej do przygotowywania zup.
Sporządza się go z wiórków suszonej i wędzonej ryby bonito, zwanych "katsuobushi" oraz wodorostów kombu. Dashi wykorzystuje się m.in. do przygotowywania zupy miso-shiru.
Wikipedia
rodzaj dużego dinozaura z rodziny tyranozaurów
SJP.pl
Da
Wikipedia
[czytaj: daSĘ] nazwisko, m.in. Joe Dassin, amerykański piosenkarz i kompozytor
SJP.pl
epika wierszem i prozą nawiązująca do dawnych legend, podań, baśni oraz klasycznej, heroicznej poezji irańskiej; destan
SJP.pl
Zo
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego Ukrainy;
Wiktionary
Daszawa (ukr. Дашава) – osiedle typu miejskiego w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego Ukrainy.
Wikipedia
przym. daszawski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. niewielki dach
2. usztywniona, przednia część czapki, chroniąca czoło i oczy
3. znak graficzny: ^ (używany w ortografii niektórych języków); cyrkumfleks
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: dach
(1.2) mały dach
(1.3) wystająca nad twarz część nakrycia głowy, np. czapki, hełmu, kasku
(1.4) typogr. akcent przeciągły, cyrkumfleks;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.3) Generał był Polakiem i ostentacyjnie zawsze mówił po polsku, nawet w urzędach. Znać było w jego wymowie pewne zacięcie i akcent rosyjski, ale ów akcent pasował jakoś do jego wyniosłej figury, do grubej kurty szczególnego kroju, okrągłej czapki z czerwonym lampasem i niebywałej wielkości daszkiem, do sukiennych kamaszów i siwych podkręconych wąsów.
Wiktionary
IPA: ˈdaʃɛk, AS: dašek
Wiktionary
rzecz. dachówczarnia ż., zadaszenie n., dach m., dachówka ż., dachowiec mzw.
przym. dachowy, daszkowaty
czas. zadaszyć
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|daszkować.
Wiktionary
czas. daszkować
Wiktionary
przypominający wyglądem mały dach
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przypominający daszek (dach)
(1.2) daw. gram. o literze opatrzony daszkiem, reprezentujący długą samogłoskę
Wiktionary
rzecz. dach mrz., daszek mrz., dachówczarnia ż.
Wiktionary
w budownictwie: budować dwuspadowy daszek na górnej części słupa telekomunikacyjnych linii napowietrznych
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
związany z daszkiem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Daszoguzem, dotyczący Daszoguzu
Wiktionary
rzecz. Daszoguz mrz.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. adm. miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;
Wiktionary
Daszoguz ( Daşoguz, dawniej Taszauz) – miasto w północnym Turkmenistanie, przy granicy z Uzbekistanem, siedziba wilajetu daszoguskiego. Położone jest na Nizinie Turańskiej, na obszarze tzw. Oazy Chorezmijskiej na wysokości 88 m n.p.m. Znajduje się w odległości około 460 km na północ od stolicy kraju – Aszchabadu. W 2022 roku liczyło ok. 201,1 tys. mieszkańców. Daszoguz jest trzecim pod względem liczby ludności miastem kraju. Położone przy kanale Şabat.
Wikipedia
przym. daszoguski
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Daszyna – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie łęczyckim, w gminie Daszyna.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Daszyna. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Wikipedia
potocznie: przykrywać dachem; zadaszać
SJP.pl
przymiotnik od: Daszyna
SJP.pl
oznaczenie czegoś w czasie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od:
1. datowany;
2. datiwus, dativus
SJP.pl
oznaczenie czegoś w czasie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;
(1.2) przest. czas, epoka, era, okres
Wiktionary
Da
Wikipedia
(1.1) W formularzu brakuje daty urodzenia.
(1.2) Był to typowy człowiek daty renesansu.
Wiktionary
IPA: ˈdata, AS: data
Wiktionary
rzecz. datowanie n., datacja ż., datownik m.
czas. datować ndk.
przym. datowalny
Wiktionary
(1.2) doba (doby / w dobie)
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. bank danych, baza danych
Wiktionary
(1.1) Nie będzie tolerować Imperium litości, a nasze databanki nie zdradzą słabości.
Wiktionary
określenie czasu jakiegoś wydarzenia; datowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ustalenie daty, przypisanie daty zdarzeniu
Wiktionary
rzecz. data ż., datowanie n.
czas. datować ndk.
Wiktionary
(1.1) datowanie
Wiktionary
komunikat sieciowy przesyłany stosownie do protokołu bezpołączeniowego; komunikat bezpołączeniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) telekom. inform. samodzielna, niezależna jednostka danych, przesyłana przez sieć komputerową i nietworząca w danej warstwie OSI strumienia z innymi jednostkami
Wiktionary
Datagram – podstawowa jednostka przekazu powiązana z siecią komutacyjną pakietów. Datagramy zwykle są zbudowane z sekcji nagłówka i ładunku.
Datagramy dostarczają możliwość bezpołączeniowej komunikacji w sieci komutacyjnej pakietów. Dostarczenie, czas dostarczenia i kolejność datagramów nie musi być gwarantowana przez sieć.
Wikipedia
(1.1) W warstwie internetowej wszystkie jednostki danych protokołu IP są niezależne, są więc datagramami. Mogą one jednak w warstwie transportowej łączyć się w strumień TCP, wówczas w tej warstwie OSI nazywane są już pakietami, albo (np. w protokole UDP) nadal stanowić niezależne od siebie datagramy.
Wiktionary
uzależnienie od zdobywania nowych danych i informacji, głównie z internetu; infoholizm, cyberholizm, internetoholizm, netoholizm, siecioholizm
SJP.pl
ideologia, według której przepływ informacji jest najwyższą wartością
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sf. elektroniczne urządzenie przenośne do wprowadzania, przetwarzania i prezentacji danych
Wiktionary
(1.1) Wstał z datapadem w ręku i skierował się ku drzwiom, ale przed wyjściem na korytarz się odwrócił.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przewodniczący datarii
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
1. ofiara na cele społeczne, filantropijne
2. jałmużna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne
(1.2) drobna kwota za wyświadczoną przysługę
Wiktionary
(1.1) Według ukazującego się w Waszyngtonie periodyku prawniczego „Legal Times” prezydentostwo nie podjęli jeszcze ostatecznej decyzji o górnym limicie wysokości datków.
(1.1) Na krakowskim rynku stoi skarbonka na datki na rewaloryzację zabytków miasta.
Wiktionary
(1.1) jałmużna, ofiara, składka
Wiktionary
datyw, datiwus, celownik; w językoznawstwie:
1. trzeci przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: komu? czemu?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja dopełnienia dalszego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
datyw, dativus, celownik; w językoznawstwie:
1. trzeci przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: komu? czemu?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja dopełnienia dalszego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
automat do wpłacania datków przy użyciu płatności elektronicznych; daromat; donacjomat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie elektroniczne do przyjmowania datków na cele sakralne lub charytatywne
Wiktionary
dawać datek
SJP.pl
minerał, hydroksykrzemian wapnia i boru
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miner. minerał z grupy krzemianów, zasadowy borokrzemian wapnia;
Wiktionary
Datolit – minerał należący do gromady krzemianów boru. Jest zasadowym krzemianem wapnia i boru. Nazwa pochodzi od greckich słów "dateomai" oznaczającego dzielenie się oraz "lithos," czyli kamień.
Wikipedia
(1.1) Z powodu wysokiej przejrzystości i ładnych kryształów datolit bywa kamieniem kolekcjonerskim.
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dający się wydatować
Wiktionary
rzecz. datować ndk., datowalność ż., data ż.
czas. datować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|datować.
Wiktionary
Datowanie – proces przypisywania zdarzeniom czasu (daty) z przeszłości, w którym mogło się ono wydarzyć. Znane jest wiele metod datowania, opierają się na różnych zmianach zachodzących z upływem czasu, bądź charakterystycznych dla danego czasu.
Metody datowania dzieli się na datowanie bezwzględne, określające czas wystąpienia zdarzenia, oraz datowanie względne spośród dwóch zdarzeń określa, które było wcześniej, a które później.
Wikipedia
rzecz. data ż., datacja ż., datownik m.
czas. datować ndk.
Wiktionary
(1.1) datacja
Wiktionary
1. opatrywać datą;
2. określać datę jakiegoś faktu
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) określać wiek obiektu
(1.2) opatrywać datą
Wiktionary
(1.1) Te cenne znaleziska datuje się na wczesny brąz.
(1.2) Pismo datowane jest na 1974 r.
(1.2) Zachował się protokół z 8 i 9 stycznia 1941 r. (błędnie datowany w maszynopisie na rok 1940).
Wiktionary
rzecz. data ż., datacja ż., datownik m., datowanie n.
przym. datowalny
Wiktionary
przyrząd do oznaczania daty na różnego rodzaju dokumentach lub biletach
SJP.pl
Datownik – rodzaj stempla skonstruowanego w ten sposób, aby możliwe było w nim takie ustawienie czcionek, aby odcisk tego stempla pokazywał datę. Datownik to także, oprócz samego stempla, jego odcisk na papierze.
Wikipedia
marka samochodów
SJP.pl
Datsun – japoński producent samochodów należący do koncernu Nissan Motor Co. Ltd.
Oryginalna produkcja rozpoczęła się w roku 1931. W latach 1958–1986 pojazdy eksportowane przez Nissana nosiły nazwę Datsun. W marcu 1986 roku Nissan wycofał nazwę Datsun z obiegu, aby ponownie ją wprowadzić w 2013 r. jako nazwę dla samochodów niskobudżetowych, przeznaczonych dla rynków rozwijających się.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitind. trójgłowy bóg z mitologii indyjskiej;
Wiktionary
Dattatreja (sanskryt दत्तात्रेय, trl. "dattātreja", ang. "Dattatreya") – postać męska z mitologii indyjskiej czczona w tradycjach wisznuickich i siwaickich. Uważany jest za bóstwo, w tym też za awatarę (bogów Wisznu lub Kryszny), za starożytnego mędrca (rysziiego) i muniego, za szalonego ascetę awadhutę i historyczną postać jogina, a także za autora pism filozoficznych (w tym "Adwahutagita") i hedonistycznego idola hinduizmu ludowego.
Wikipedia
silnie trująca roślina jednoroczna z rodziny psiankowatych, stosowana w lecznictwie; bieluń dziędzierzawa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) bot. pot. bieluń (rodzaj)
(1.2) bot. pot. roślina z rodzaju datura (1.1)
(1.3) pot. brugmansja (niewłaściwie)
Wiktionary
IPA: daˈtura, AS: datura
Wiktionary
(1.1) bieluń
(1.2) bieluń
(1.3) brugmansja
Wiktionary
datiwus, dativus, celownik; w językoznawstwie:
1. trzeci przypadek w polskiej deklinacji, odpowiadający na pytania: komu? czemu?, którego podstawową funkcją składniową jest funkcja dopełnienia dalszego;
2. forma wyrazowa tego przypadka
SJP.pl
Datyw – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które oznacza „prezent, upominek, dar”. W Polsce imię nie jest używane. Pospolity rzeczownik "datyw" oznacza przypadek gramatyczny, celownik.
W styczniu 2025 i w styczniu 2024 w rejestrze PESEL,wśród publicznie dostępnych danych dotyczących osób żyjących, nie było osób o imieniu Datyw ani Dativus.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) żegl. tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim
Wiktionary
Dau ("dāwa") – tradycyjny arabski statek żaglowy, z jednym lub kilkoma żaglami. Pierwotnie używany był u wybrzeży Półwyspu Arabskiego, Indii i wschodniej Afryki. Duże dau mogą mieć około trzydziestu osób załogi, na mniejszych liczy ona zazwyczaj 12 osób.
Często nazwa jest zapisywana w sposób zaczerpnięty z angielskiego jako "dhow".
Wikipedia
(1.1) Kolejnymi dau można podróżować od Morza Czerwonego po Kanał Mozambicki.
Wiktionary
IPA: daw, AS: dau̯
Wiktionary
[czytaj: doDE] nazwisko, m.in. Alphonse Daudet (1840-1897), francuski pisarz
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący Daugów
Wiktionary
rzecz. Daugi lm.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Litwie, w okręgu olickim;
Wiktionary
Daugi ( Daugai) – miasto na Litwie, w okręgu olickim, w rejonie olickim, siedziba administracyjna gminy Daugi. W 2011 roku liczyło 1170 mieszkańców.
Wikipedia
(1.1) kolokacje miejscowość|D=Skaudwili|Ms=Daugach.
Wiktionary
przym. daugański
Wiktionary
[czytaj: dałha] stolica Kataru; Ad-Dauha
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto, stolica Kataru;
Wiktionary
(1.1) Longin pracuje teraz w Dauże.
(1.1) Po powrocie z Dauhy mówił wspaniale po arabsku.
Wiktionary
rzecz. dauhańczyk m., dauhanka ż.
przym. dauhański
Wiktionary
(1.1) Ad-Dauha, Doha; hist. Al-Bida
Wiktionary
[czytaj: dałhanka] mieszkanka Dauhy (stolicy Kataru)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Ad-Dauhy
Wiktionary
IPA: dawˈxãnka, AS: dau̯χãnka
Wiktionary
rzecz. Dauha ż., Ad-Dauha, dauhańczyk
przym. dauhański
Wiktionary
[czytaj: dałhańczyk] mieszkaniec Dauhy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Ad-Dauhy
Wiktionary
IPA: dawˈxãj̃n͇t͡ʃɨk, AS: dau̯χãĩ ̯ṇčyk
Wiktionary
rzecz. Dauha ż., Ad-Dauha, dauhanka
przym. dauhański
Wiktionary
→ Dauha (stolica Kataru)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) odnoszący się do Ad-Dauhy, stolicy Kataru
Wiktionary
(1.1) Prezydent nie ratyfikował poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto.
Wiktionary
IPA: dawˈxãj̃sʲci, AS: dau̯χãĩ ̯sʹḱi
Wiktionary
rzecz. dauhańczyk m., dauhanka ż., Ad-Dauha ż., Dauha ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: doMIE] nazwisko, m.in. Honoré Daumier (1808-1879), francuski malarz
SJP.pl
[czytaj: doMĄ] francuski reprezentacyjny pojazd czterokołowy
SJP.pl
kraina historyczna na Syberii
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) hist. geogr. kraina historyczna Rosji na wschodniej Syberii, południowa część Zabajkala;
Wiktionary
Da
Wikipedia
przym. dauryjski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) związany z Daurią (krainą na Zabajkalu w Azji)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(2.1) jęz. język daurski;
Wiktionary
(2.1) dagurski
Wiktionary
1. → Dauria (kraina historyczna na Syberii);
2. suseł dauryjski - gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Daurią, dotyczący Daurii
Wiktionary
rzecz. Dauria ż.
Wiktionary
[czytaj: dejf] obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dejwit]
1. obce imię męskie;
2. nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. nazwisko amerykańskie, m.in. Miles Davis [czytaj: majls dejwis] - amer. trębacz jazzowy (1926-1991);
2. Puchar Davisa - turniej tenisowy, w którym systemem pucharowym rywalizują ze sobą reprezentacje państw (mecz m-państw. to 4 single i 1 debel)
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dejwiskapowy] związany z Pucharem Davisa - największymi na świecie rozgrywkami tenisowymi drużyn męskich
SJP.pl
miasto w Szwajcarii
SJP.pl
Da
Wikipedia
skrót od: dawny, dawniej (czytany jako cały, odmienny wyraz); d.
SJP.pl
skrót
(1.1) = dawny, dawniej
Wiktionary
IPA: ˈdavnɨ|ˈdavʲɲɛ̇j, AS: davny|davʹńėi ̯
Wiktionary
(1.1) d.
Wiktionary
1. przekazywać coś, obdarzać czymś;
2. użyczyć, zapewnić;
3. powierzać coś (funkcję, stanowisko);
4. kierować, wysyłać;
5. przekazywać do wykonania;
6. występować z czymś, wystawiać na scenie
SJP.pl
paproć o delikatnych, pierzastych liściach
SJP.pl
Da
Wikipedia
o cechach dawaliowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
o cechach dawaliowatych (rodzina paproci)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dawać.
Wiktionary
(1.1) Dawanie łapówek jest tak samo złe jak ich branie.
Wiktionary
IPA: daˈvãɲɛ, AS: davãńe
Wiktionary
rzecz. danie n., dawca m., dawczyni ż., dawstwo n., rozdanie n.
czas. dawać ndk., dać dk.
Wiktionary
1. przekazywać coś, obdarzać czymś;
2. użyczyć, zapewnić;
3. powierzać coś (funkcję, stanowisko);
4. kierować, wysyłać;
5. przekazywać do wykonania;
6. występować z czymś, wystawiać na scenie
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. dać)
(1.1) niedokonany od|dać.
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dać)
(2.1) niedokonany od|dać.
czasownik zwrotny niedokonany dawać się (dk. dać się)
(3.1) niedokonany od|dać się.
Wiktionary
(1.1) Mieliśmy krowę, która dawała dużo mleka.
Wiktionary
IPA: ˈdavat͡ɕ, AS: davać
Wiktionary
rzecz. dawca m., dawczyni ż., dawka ż., danie n., dawanie n., podanie n., wydawka ż., podawanie n., rozdanie n.
czas. dać, podać, podawać, dawkować
przysł. zdawkowo
Wiktionary
(1.1) wręczać, darowywać, użyczać, przekazywać, obdarowywać; gw. Górny Śląsk, Śląsk Cieszyński dować
(1.1) pozwalać, zezwalać, umożliwiać
(2.1) puszczać się
Wiktionary
osoba, która daje
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten, który daje
(1.2) med. osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ksiądz podziękował wszystkim dawcom datków na sierociniec.
(1.2) Po wielu perypetiach udało się znaleźć dawcę szpiku.
Wiktionary
IPA: ˈdaft͡sa, AS: dafca
Wiktionary
czas. dawać ndk., dać dk.
:: fż. dawczyni ż.
rzecz. danie n., dawanie n., rozdanie n., dawka ż.
przysł. zdawkowo
Wiktionary
(1.1) ims. dający
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
kobieta dająca coś, użyczająca czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: dawca
Wiktionary
IPA: dafˈt͡ʃɨ̃ɲi, AS: dafčỹńi
Wiktionary
zob. dawca.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
imię męskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) imię|polski|m.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: Dawida
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dawid kupił sobie nowy samochód.
(1.1) Ja jestem Dawid, jam jest pasterz – / Błagalną wiodę pieśń, / byś się zmiłować chciał nad Piastem, / byś żniwo zwolił zwieść.
Wiktionary
IPA: ˈdavʲit, AS: davʹit
Wiktionary
rzecz. Dawidowa ż., Dawidówna ż., Dawidostwo lm m.
:: fż. Dawida ż.
:: zdrobn. Dawidek mos.
przym. Dawidowy, Dawidkowy
Wiktionary
(1.1) zdrobn. Dawidek
Wiktionary
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) imię|polski|ż.;
forma rzeczownika.
(2.1) D. i B. lp. od: Dawid
Wiktionary
Dawida – żeński odpowiednik imienia Dawid.
Dawida imieniny obchodzi: 15 lipca i 29 grudnia.
Wikipedia
(1.1) Nazywam się Dawida i przyjechałam z Grodna.
Wiktionary
rzecz.
:: fm. Dawid mos.
:: zdrobn. Dawidka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
zdrobnienie od: Dawid (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Dawid
forma rzeczownika.
(2.1) D., lm. od: Dawidka
Wiktionary
(1.1) Zaszczepiliśmy Dawidka na odrę.
Wiktionary
IPA: daˈvʲidɛk, AS: davʹidek
Wiktionary
rzecz. Dawid mos., Dawida ż., Dawidka ż.
przym. Dawidowy, Dawidkowy
Wiktionary
dawidia chińska - drzewo ozdobne pochodzące z Chin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) syst. dendr. nazwa systematyczna|Davidia|Baill.|ref=tak., monotypowy rodzaj drzewa z rodziny błotniowatych, z rzędu dereniowców;
(1.2) dendr. drzewo z rodzaju dawidia (1.1)
Wiktionary
(1.2) Wzdłuż parkanu posadzono dawidie i robinie.
Wiktionary
(1.2) dawidia chińska; pot. drzewo chusteczkowe
Wiktionary
zdrobnienie od: Dawid (imię męskie)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) zdrobn. Dawida
forma rzeczownika.
(2.1) D., B. lp. od: Dawidek
Wiktionary
(1.1) Podwieźliśmy Dawidkę do szkoły.
Wiktionary
rzecz. Dawidek mos., Dawid mos., Dawida ż.
przym. Dawidowy, Dawidkowy
Wiktionary
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dawidka lub z nim związany
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) taki, który należy do Dawidka
Wiktionary
(1.1) Przynieś, proszę, Dawidkowe rękawiczki.
Wiktionary
rzecz. Dawid mos., Dawidek mos., Dawidka ż.
Wiktionary
Dawid z małżonką; Dawidowie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
Dawid z małżonką; Dawidostwo
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
taki jak u Dawida, charakterystyczny dla Dawida
SJP.pl
przymiotnik dzierżawczy
(1.1) przest. gwara. taki, który należy do Dawida
Wiktionary
rzecz. Dawid m., Dawidek m., Dawidka ż.
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. wieś w rejonie pustomyckim obwodu lwowskiego;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przym. dawidowski
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. żuraw spuszczający szalupy na wodę
Wiktionary
IPA: ˈdavʲis, AS: davʹis
Wiktionary
czasownik
(1.1) stpol. gnieść
Wiktionary
IPA: ˈdavʲit͡ɕ, AS: davʹić
Wiktionary
rzecz. udawca
Wiktionary
pewna porcja czegoś; doza
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. chem. pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;
Wiktionary
Dawka – ilość substancji chemicznej lub promieniowania podana, pobrana lub wchłonięta do organizmu określoną drogą, warunkująca wystąpienie określonych efektów biologicznych, wyrażonych odsetkiem organizmów odpowiadających na tę dawkę.
Dawka wyrażana jest w jednostkach wagowych na masę lub powierzchnię ciała, niekiedy dodatkowo na dobę.
Wikipedia
(1.1) Lekarstwo należy podawać dwa razy dziennie w małych dawkach.
(1.1) Taka dawka promieniowania okaże się śmiertelna.
Wiktionary
IPA: ˈdafka, AS: dafka
Wiktionary
rzecz. dawkowanie n., przedawkowanie n., dawca m., dawczyni ż., wydawka ż.
czas. dawkować ndk., dawać ndk., przedawkować dk.
przym. zdawkowy, dawkowy
przysł. zdawkowo
temsłow. -dawkowy
Wiktionary
(1.1) doza
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) gw-pl|Degucie,Litwa. trudny do przełknięcia, dławiący
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp. od: dawka
(2.2) M., B. i W. lm. od: dawka
Wiktionary
[czytaj: dołkins] nazwisko
SJP.pl
urządzenie służące do pomiaru i obliczania dawek promieniowania jonizującego oraz pomiaru aktywności promieniotwórczej preparatów; dozymetr
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. zob. dozymetr.
Wiktionary
(1.1) dozymetr, rentgenometr
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odmierzanie i podawanie dawek czegoś, zwłaszcza leku
(1.2) książk. przen. zwiększanie stopniowo nasilenia czegoś
Wiktionary
rzecz. dawka ż., dawkownik m.
czas. dawkować
przysł. zdawkowo
Wiktionary
(1.1) dozowanie
Wiktionary
dozować;
1. odmierzać i podawać coś w określonych ilościach;
2. stopniować nasilenie czegoś
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) odmierzać i podawać w dawkach
(1.2) stopniowo zwiększać nasilenie czegoś
Wiktionary
(1.1) Specjalnie przeszkolony personel będzie uczył chorych, jak prawidłowo dokonywać pomiarów ciśnienia oraz dawkować leki w miarę potrzeb organizmu.
Wiktionary
IPA: dafˈkɔvat͡ɕ, AS: dafkovać
Wiktionary
rzecz. dawka ż., dawkowanie n., przedawkowanie n., dawca m., dawczyni ż., wydawka ż.
czas. dawać ndk., przedawkować dk.
przym. zdawkowy, dawkowy
przysł. zdawkowo
temsłow. -dawkowy
Wiktionary
urządzenie odmierzające dawkę czegoś
SJP.pl
skrót od: dawniej
SJP.pl
stopień wyższy od przysłówka: dawno
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) poprzednio, przedtem
Wiktionary
(1.1) Jak dawniej w całym tym pokoju unosiła się trwoga śmierci i nieszczęścia, tak teraz często radość rozświecała go jak słońce.
Wiktionary
IPA: ˈdavʲɲɛ̇j, AS: davʹńėi ̯
Wiktionary
rzecz. dawność ż.
przym. dawny
przysł. dawno
Wiktionary
(1.1) w przeszłości, przedtem, niegdyś; przest. drzewiej; książk. onegdaj, ongi, ongiś; gw. Śląsk Cieszyński downij
Wiktionary
stopień wyższy od przymiotnika: dawny
SJP.pl
przysłówek czasu
(1.1) w odległych czasach
(1.2) od dłuższego czasu
Wiktionary
(1.1) […] tak dawniej jak i dzisiaj u ludu, który tej nazwy w wielu stronach używa, świekier, świokier, świekra, świokra, świekrucha oznacza tylko rodziców męża, a teść i teścia – rodziców żony.
(1.1) Dinozaury żyły dawno temu.
(1.1) Dawno, dawno temu, za siedmioma górami, za siedmioma rzekami…
(1.2) On już dawno u nas pracuje.
Wiktionary
IPA: ˈdavnɔ, AS: davno
Wiktionary
rzecz. dawność ż.
przym. dawny
przysł. dawniej
Wiktionary
związany z dawnym chrześcijaństwem, dotyczący dawnego chrześcijaństwa
SJP.pl
potocznie: przysłówek "dawno" połączony z końcówką czasownikową "-śmy" (np. "Dawnośmy się nie widzieli.")
SJP.pl
1. pochodzenie z dawnych czasów; starość;
2. książkowo: odległa przeszłość, staroświeckość, starożytność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co było w odległym czasie
Wiktionary
Dawność – zbiorcza nazwa dla instytucji prawa cywilnego polegających na utracie, osłabieniu bądź nabyciu prawa wskutek
Na dawność w aktualnym polskim prawie składają się:
Przedawnienie i prekluzja wiążą się odpowiednio z osłabieniem i wygaśnięciem prawa. Przemilczenie i zasiedzenie powodują nabycie własności i niektórych innych praw rzeczowych w następstwie upływu czasu.
Wikipedia
przysł. dawniej, dawno
przym. dawny
Wiktionary
1. odległy w czasie, sięgający dalekiej przeszłości
2. trwający długo, od dawna; stary, zastarzały
3. taki, jak poprzednio, dotychczasowy, poprzedni
SJP.pl
przymiotnik jakościowy
(1.1) mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości
(1.2) taki jak poprzednio; poprzedni
Wiktionary
(1.1) Za dawnych dni było inaczej. Teraz już nie obcinacie nam głów, a my nie robimy bębnów z waszej skóry. Wszystko jest poukładane.
(1.2) Dzisiejsza ulica Piłsudskiego to dawna ulica Lenina; nazwę zmieniono wkrótce po upadku komunizmu.
(1.2) Po odebraniu dyplomu uznania od prezesa, wróciłem na swoje dawne miejsce w kącie sali.
Wiktionary
IPA: ˈdavnɨ, AS: davny
Wiktionary
rzecz. dawność ż.
przysł. dawno, dawniej
Wiktionary
(1.1) skrót daw., d.
(1.2) poprzedni
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dawstwo krwi - oddawanie krwi w celach leczniczych; krwiodawstwo
SJP.pl
[czytaj: dejtn] miasto w USA
SJP.pl
Dayton – miasto w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w stanie Ohio. Siedziba hrabstwa Montgomery i szóste co do wielkości miasto stanu. Według danych z 2022 roku liczy 135,9 tys. mieszkańców, oraz 812,6 tys. w obszarze metropolitalnym, który współtworzy razem z miastem Kettering.
Wikipedia
przyrząd do mierzenia gęstości gazów
SJP.pl
służący do pomiaru gęstości gazu
SJP.pl
1. przekazać coś komuś, ofiarować, wręczyć, powierzyć itp.;
2. dać się:
a) pozwolić się oszukać, pokonać itp.;
b) być możliwym; można
SJP.pl
czasownik przechodni dokonany (ndk. dawać)
(1.1) wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
(1.2) pozwolić, umożliwić coś
czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. dawać)
(2.1) pot. o kobiecie: umożliwić odbycie z sobą stosunku seksualnego, por|dać dupy.
czasownik zwrotny dokonany dać się (ndk. dawać się)
(3.1) umożliwić komuś pokonanie się lub oszukanie
(3.2) być możliwym do wykonania
Wiktionary
(1.1) Tata dał mi na urodziny kolejkę elektryczną.
(1.2) Poszedłem do urzędu, ale nie dali mi nic powiedzieć, tylko od razu wysłali do innego biura.
(2.1) Wszyscy we wsi wiedzą, że Czesia chętnie da każdemu.
(3.1) Było ciężko, ale nie daliśmy się.
(3.2) Zobaczę, co się da z tym zrobić.
(3.2) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć.
Wiktionary
IPA: dat͡ɕ, AS: dać
Wiktionary
rzecz. podanie n., danie n., dawanie n., dawca m., dawczyni ż., wydawka ż., podawanie n., rozdanie n.
czas. dawać, zdawać, dodać dk., dodawać ndk., oddać dk., oddawać ndk., podać dk., podawać ndk.
przym. podawczy
Wiktionary
(1.1) wręczyć, darować, użyczyć, przekazać, obdarować
(1.2) pozwolić, zezwolić, umożliwić
(2.1) puścić się
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) zob. dać.
Wiktionary
forma czasownika.
(1.1) 3. os. lp. ż. przesz. od: dać
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Górny Śląsk. trwała ondulacja
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
należność uiszczana w pieniądzach lub w naturze; danina
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. czynsz, danina, podatek
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od: danie
Wiktionary
Dań ( Дань) – rosyjski bezzałogowy statek powietrzny pełniący rolę ćwiczebnego celu powietrznego.
Wikipedia
(2.1) Zaplanowałem na to przyjęcie sześć dań.
Wiktionary
rzecz. dannik mos.
Wiktionary
wieś w Polsce
SJP.pl
Dańczów – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Lewin Kłodzki, we Wzgórzach Lewińskich, w dolinie Dańczówki.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: de-be] dobry, dobrze (ocena szkolna); db. (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
skrót
(1.1) = eduk. dobry (ocena)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdɔbrɨ, AS: dobry
Wiktionary
[skrót czytany jako całe, odmienne wyrażenie lub potocznie: de-be] dobry, dobrze (ocena szkolna); db (skrót może być zakończony kropką - zgodnie z regułą, lub nie - zgodnie ze zwyczajem)
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: dbały; bardziej dbały
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dbać.
Wiktionary
(1.1) Dentyści rekomendują stosowanie nici dentystycznej do dbania o higienę jamy ustnej.
Wiktionary
IPA: ˈdbãɲɛ, AS: dbãńe
Wiktionary
czas. dbać
przym. dbały
rzecz. niedbalstwo n.
Wiktionary
[czytaj: dibejs] w informatyce: pierwszy powszechny system baz danych; dBase
SJP.pl
dBASE – pierwszy powszechnie stosowany system baz danych dla mikrokomputerów, opracowany przez firmę Ashton-Tate dla systemu operacyjnego CP/M, a później dla maszyn Apple II, Apple Macintosh i IBM PC z DOS, gdzie stał się jednym z najlepiej sprzedających się przez lata narzędzi.
Wikipedia
troszczyć się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zadbać)
(1.1) troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem
(1.2) interesować się czymś, przywiązywać wagę do czegoś
Wiktionary
(1.1) Marysia bardzo dba o swoje kwiaty.
(1.2) Nie dbam o to, co myślisz o moim postępowaniu.
Wiktionary
IPA: dbat͡ɕ, AS: dbać
Wiktionary
rzecz. niedbalstwo n., dbanie n., dbałość ż.
czas. zadbać dk.
przym. dbały, zadbany
Wiktionary
(1.1) troszczyć się, szanować, opiekować się
Wiktionary
1. troska o kogoś lub o coś; troskliwość, pieczołowitość, staranność;
2. traktowanie czegoś w sposób bardzo poważny
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) cecha tego, co dbałe
Wiktionary
(1.1) Na szczególne uznanie zasługuje dbałość autorek o to, by teksty podręcznikowe odpowiadały zainteresowaniom studentów.
Wiktionary
czas. dbać
przym. dbały
przysł. dbale
Wiktionary
taki, który dba, troszczy się; troskliwy, pieczołowity
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki, który dba o coś lub kogoś
(1.2) wynikający z czyjejś dbałości o kogoś lub o coś
forma czasownika.
(2.1) 3 os. lm., nmos., przesz. od: dbać
Wiktionary
(1.1) On jest bardzo dbałym ojcem.
(1.2) W tej firmie jest mało dbała opieka nad nowicjuszami.
(2.1) Matka i córka dbały o swój wygląd.
Wiktionary
IPA: ˈdbawɨ, AS: dbau̯y
Wiktionary
rzecz. dbałość ż., dbanie n.
czas. dbać ndk.
przysł. dbale
Wiktionary
(1.1-2) pieczołowity, staranny, troskliwy
Wiktionary
skrót od: Dolnośląski Bank Gospodarczy
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) muz. dzieło bez opusu
Wiktionary
(1.1) dzieło nieopusowane, utwór nieopusowany
Wiktionary
[czytaj: de be TE] skrót od: Deutsche Bank Polska
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: di s-i] skrót od angielskiego: direct current, prąd stały
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: dowódca (czytany jako całe, odmienne wyrażenie); d-ca, dow.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) stpol. córka
Wiktionary
(1.1) Jimię żony Abramowy było Saraj, a Nachorowy żony jimię było Melcha, dca Aaronowa oćca Malche.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
dg; decygram
SJP.pl
dl; decylitr
SJP.pl
dm; decymetr
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
skrót od: dalszy ciąg nastąpi
SJP.pl
skrót
(1.1) = dalszy ciąg nastąpi
Wiktionary
(1.1) Słuchano go z najwyższem uszanowaniem, jak gdyby on tu był prawdziwym panem. DCN.
Wiktionary
(1.1) cdn.
Wiktionary
[czytaj: de-DE-a]
1. zaburzenia psychiczne dotykające osoby dorosłe, których co najmniej jeden rodzic był alkoholikiem; syndrom DDA;
2. osoba z takimi zaburzeniami
SJP.pl
skrótowiec
(1.1) = psych. dorosłe dziecko alkoholika
(1.2) = psych. Dorosłe Dzieci Alkoholików;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Jestem DDA i uczęszczam na terapię.
(1.2) W naszym mieście działa grupa wsparcia DDA.
Wiktionary
IPA: dɛ‿dɛ‿ˈa, AS: de‿de‿a
Wiktionary
[czytaj: de-DE-de]
1. zaburzenia psychiczne dotykające osoby dorosłe, których rodzice byli poważnie uzależnieni lub chorzy psychicznie; syndrom DDD;
2. osoba z takimi zaburzeniami
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik
(1.1) = psych. dorosłe dziecko z rodziny dysfunkcyjnej
(1.2) = dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. rozproszona odmowa usługi, forma ataku na system komputerowy lub usługę sieciową w celu uniemożliwienia działania poprzez zajęcie wszystkich wolnych zasobów i przeciążenie serwerów;
Wiktionary
DDoS ( distributed denial of service, rozproszona odmowa usługi) – atak na system komputerowy lub usługę sieciową w celu uniemożliwienia działania poprzez zajęcie wszystkich wolnych zasobów, przeprowadzany równocześnie z wielu komputerów (np. zombie).
Wikipedia
1. skrót od: Deutsche Demokratische Republik (Niemiecka Republika Demokratyczna), byłe państwo w Europie Środkowej;
2. skrót od: Dance Dance Revolution, muzyczna gra komputerowa firmy Konami;
3. skrót od: Double Data Rate, typ pamięci komputerowej
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) = hist. geogr. polit. niem. Deutsche Demokratische Republik → NRD, Niemiecka Republika Demokratyczna
(1.2) = inform. rodzaj układów pamięci operacyjnej o podwójnej prędkości przesyłu
(1.3) = transp. droga dla rowerów
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Mój tata w latach osiemdziesiątych pracował w DDR-ze.
(1.2) W pececie spaliły mi się oba DDR-y i zasilacz.
(1.3) Jezdnia nie jest dla rowerzysty gdy ma DDR.
Wiktionary
przym. dedeerowski, DDR-owski
Wiktionary
(1.1) NRD
Wiktionary
[czytaj: de-DE-er-er]
1. zaburzenia psychiczne dotykające osoby dorosłe, które w dzieciństwie doświadczyły rozwodu rodziców; syndrom DDRR;
2. osoba z takimi zaburzeniami
SJP.pl
[czytaj: de-de-TE] owadobójczy środek ochrony roślin, obecnie w wielu krajach wycofany z użycia ze względu na wysoką toksyczność; azotoks, azotox
SJP.pl
skrótowiec, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) dichlorodifenylotrichloroetan
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Według norm światowych WHO woda w ogóle nie może zawierać DDT, natomiast polskie normy dopuszczają 0,03 mg/dm³.
Wiktionary
Delivered Duty Unpaid - dostarczone, cło nie opłacone
SJP.pl
DD
Wikipedia
1. nazwa litery D;
2. eufemistycznie: dupa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) nazwa litery d / D
(1.2) eufem. dupa
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: dɛ, AS: de
Wiktionary
przedrostek
(1.1) …tworzący / modyfikujący czasowniki; dodaje znaczenie odwracania czynności wcześniej wykonanej
(1.2) …przymiotników, przysłówków i rzeczowników; odwraca znaczenie wyrazu pierwotnego
Wiktionary
IPA: ˌdɛ, AS: de
Wiktionary
[czytaj: dedlajn] ostateczny termin na realizację czegoś; dead line
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś
Wiktionary
Deadline – angielski termin oznaczający cezurę bądź granicę czasową, przed jaką dana czynność ma zostać wykonana. W teorii zarządzania projektami określenie to pojawia się najczęściej w kontekście kamieni milowych projektu.
Wikipedia
(1.1) Jedni planowaćanują rzucić nałóg, inni zacząć się odchudzać, ktoś chce mniej czasu w pracy spędzać na plotkach, a inny odsyłać teksty do redaktora wydania najpóźniej w dzień deadline’u.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki
(1.1) imię nadane osobie, która okazała się być transpłciowa lub niebinarna, po jej narodzinach, a którego ta osoba przestała używać
Wiktionary
(1.1) Nie piszemy o Caitlyn Jenner w formie męskiej i używając jej deadname'u, czyli imienia, którego używała przed tranzycją, nie piszemy o siostrach Wachowskich per „bracia” i nie piszemy o Annie Grodzkiej, używając jej dawnych danych. O Margot piszmy zgodnie z jej identyfikacją.
Wiktionary
rzecz. deadnaming m., deadname'owanie n.
Wiktionary
(1.1) nekronim
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) psych. społ. pozbawione szacunku odrzucenie czyjejś transpłciowej lub niebinarnej tożsamości płciowej przez celowe stosowanie imienia lub nazwiska, którego ktoś sobie nie życzy
Wiktionary
rzecz. deadname m. lub n., deadnaming m.
Wiktionary
(1.1) deadnaming
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) psych. społ. pozbawione szacunku odrzucenie czyjejś transpłciowej lub niebinarnej tożsamości płciowej przez celowe stosowanie imienia lub nazwiska, którego ktoś sobie nie życzy
Wiktionary
Deadnaming – użycie imienia nadanego przy urodzeniu lub innego poprzedniego imienia (które jest „martwe” – dead) osoby transpłciowej lub niebinarnej bez jej zgody. Deadnaming może być przypadkowy; jednak może być transfobicznie użyty do celowego odrzucenia lub zaprzeczenia tożsamości płciowej danej osoby. Deadnaming jest uznawany za krzywdzący i obraźliwy, a także za formę przemocy.
Wikipedia
rzecz. deadname m. lub n., deadname'owanie n.
Wiktionary
(1.1) deadname'owanie
Wiktionary
[czytaj: defizm] dyskryminowanie słyszących przez osoby z niepełnosprawnością słuchu
SJP.pl
usuwanie tajnych agentów z urzędów, wojska itp.; dezagenturyzacja
SJP.pl
pozbawiać aktualności, czynić nieaktualnym; dezaktualizować
SJP.pl
dezaktywizacja, dezaktywacja;
1. oczyszczanie z elementów radioaktywnych;
2. pozbawienie czegoś aktywności
SJP.pl
dezaktywować;
1. czynić nieaktywnym, wyłączać;
2. usuwać skażenie promieniotwórcze
SJP.pl
[czytaj: dil] potocznie: ubity interes, zawarta umowa; dil
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: diler] diler;
1. osoba lub firma pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich;
2. osoba zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków
SJP.pl
[czytaj: dilerka] dealerka;
1. kobieta pośrednicząca w sprzedaży towarów, zwłaszcza drogich;
2. kobieta zajmująca się rozprowadzaniem narkotyków;
3. potocznie: zajęcie, praca dilera, dilerki; dilerstwo, dealerstwo
SJP.pl
[czytaj: dilerstwo] dilerstwo;
1. pośredniczenie w sprzedaży produktów określonej firmy, zwłaszcza drogich, np. samochodów;
2. rozprowadzanie narkotyków
SJP.pl
proces eliminacji grupy alkilowej z cząsteczki związku organicznego
SJP.pl
[czytaj: dilować] potocznie: rozprowadzać narkotyki; dilować
SJP.pl
reakcja chemiczna polegająca na wyeliminowaniu z cząsteczki grupy aminowej; dezaminacja
SJP.pl
Deaminacja (dezaminacja) - reakcja chemiczna polegająca na eliminacji z cząsteczki związku chemicznego grupy aminowej (-NH2), najczęściej z wydzieleniem amoniaku.
W wielu przypadkach deaminacji towarzyszą reakcje następcze, prowadzące do zastąpienia grupy aminowej inną grupą organiczną. Bardzo częstą formą deaminacji jest przekształcenie grupy aminowej do ketonowej w cyklicznych związkach organicznych. Przykładem może być deaminacja cytozyny, w wyniku której powstaje uracyl.
Wikipedia
[czytaj: di:n]
1. nazwisko angielskie, m.in. James Dean (1931-1955) - amerykański aktor filmowy i teatralny;
2. obce imię męskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
pozbawienie czucia oraz odruchów z mózgu
SJP.pl
przypisanie danych osobowych do anonimowych informacji
SJP.pl
w informatyce: odtworzenie kodu źródłowego z programu zapisanego w kodzie maszynowym; dezasemblacja
SJP.pl
w informatyce: program komputerowy tłumaczący język maszynowy na język asemblera; dezasembler
SJP.pl
De
Wikipedia
[czytaj: defkor] gatunek muzyki ekstremalnej łączący death metal z hardcore'em
SJP.pl
De
Wikipedia
w fizyce: jednostka momentu dipolowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. chem. jednostka miary momentu dipolowego
Wiktionary
Debaj (D) – jednostka miary elektrycznego momentu dipolowego nienależąca do układu SI stosowana w fizyce atomowej i chemii do opisu momentów dipolowych cząsteczek.
Wikipedia
(1.1) Zdający poprawnie oblicza moment dipolowy w C∙m, ale błędnie przelicza go na debaje.
Wiktionary
(1.1) symbol. D
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Debalcewem, dotyczący Debalcewa
Wiktionary
(1.1) – Debalcewski kocioł zamknięty – ogłosił zastępca dowódcy „armii Donieckiej Republiki Ludowej” Eduard Basurin. Według niego okrążonych jest 5-6 tys. ukraińskich żołnierzy.
Wiktionary
rzecz. Debalcewo n., Debalcewe
Wiktionary
opuszczanie przez pasażerów statku lub wyładowywanie towarów ze statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mors. uwalnianie statku z ładunku – towaru, pasażerów
Wiktionary
rzecz. debarkowanie n., debarkader m.
czas. debarkować ndk.
Wiktionary
dawniej: budynek pływający na barce lub pontonie zamocowanym do brzegu, przeznaczony na wyładunek towarów ze statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|debarkować.
Wiktionary
rzecz. debarkacja ż., debarkader m.
czas. debarkować ndk.
Wiktionary
wysiadać lub wyładowywać towary ze środków komunikacji wodnej
SJP.pl
dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) W Sejmie wciąż trwa debata na temat prezydenckiego weta w sprawie ustawy oświatowej.
Wiktionary
IPA: dɛˈbata, AS: debata
Wiktionary
czas. debatować ndk.
rzecz. debatant mos., debatowanie n., debatantka ż.
przym. debatancki
Wiktionary
(1.1) dyskusja, dyskurs, dysputa, wymiana zdań
Wiktionary
→ debatant
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z debatą
Wiktionary
czas. debatować ndk.
rzecz. debata ż., debatant mos., debatantka ż., debatowanie n.
Wiktionary
uczestnik debaty
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) czynny uczestnik debaty
Wiktionary
czas. debatować ndk.
rzecz. debata ż., debatowanie n., debatantka ż.
przym. debatancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) czynna uczestniczka debaty
Wiktionary
czas. debatować ndk.
rzecz. debata ż., debatowanie n., debatant mos.
przym. debatancki
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|debatować.
Wiktionary
czas. debatować ndk.
rzecz. debata ż., debatant mos., debatantka ż.
przym. debatancki
Wiktionary
(1.1) dyskutowanie; przest. dysputowanie
Wiktionary
dyskutować, rozprawiać, radzić nad czymś, dysputować
SJP.pl
czasownik
(1.1) prowadzić debatę
Wiktionary
(1.1) Rajcy debatować będą między innymi nad podwyżkami cen wody i biletów MZK.
(1.1) Podczas zmiany opatrunku cała trójka debatowała, co by tu zjeść.
Wiktionary
IPA: ˌdɛbaˈtɔvat͡ɕ, AS: debatovać
Wiktionary
rzecz. debata ż., debatant mos., debatantka ż., debatowanie n.
przym. debatancki
Wiktionary
(1.1) dyskutować; przest. dysputować
Wiktionary
nazwa handlowa antybiotyku zawierającego penicylinę benzatynową
SJP.pl
1. w tenisie ziemnym, stołowym i badmintonie:
a) gra dwóch zawodników jednej płci przeciwko dwóm rywalom tej samej płci; gra podwójna;
b) każdy z zespołów grających w meczu deblowym;
2. łódź dwuosobowa na cztery wiosła
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. gra parami;
(1.2) karc. kontra w brydżu
(1.3) sport. żegl. typ dwuosobowej łodzi z czterema wiosłami
Wiktionary
Debel (z ang. "doubles") – inna nazwa: gra podwójna. W grze deblowej zawodnicy tej samej płci rywalizują w dwuosobowych zespołach.
Sporty, w których zawodnicy rywalizują również w deblu: Tenis ziemny, tenis stołowy, teqball, badminton, speed-ball.
Wikipedia
(1.1) W styczniu w Australii odpadł w pierwszej rundzie singla i w ćwierćfinale debla.
Wiktionary
IPA: ˈdɛbɛl, AS: debel
Wiktionary
podbój terytorium nieprzyjaciela w wyniku zwycięskiej wojny
SJP.pl
1. księgowy zapis po lewej stronie rachunków obejmujący aktywa, "winien";
2. potocznie: ujemny stan konta bankowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bank. ujemne saldo na koncie;
(1.2) księg. lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˈdɛbɛt, AS: debet
Wiktionary
przym. debetowy
Wiktionary
(1.2) winien
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|debetować.
Wiktionary
czas. debetować
Wiktionary
obciążać czyjś rachunek, zapisywać w debet
SJP.pl
cecha czegoś mającego możliwość doprowadzenia do ujemnego stanu konta w banku
SJP.pl
związany z debetem
SJP.pl
potocznie: karta debetowa
SJP.pl
potocznie: najlepszy pod jakimś względem, doskonały; debeściarski
SJP.pl
potocznie, żartobliwie: ktoś, kto jest najlepszy w czymś; mistrz
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) slang. młodz. ktoś dobry w jakiejś dziedzinie, godny podziwu
Wiktionary
(1.1) Moje najserdeczniejsze gratulacje dla największego debeściaka od grafiki komputerowej.
Wiktionary
IPA: dɛˈbɛɕt͡ɕak, AS: debeśćak
Wiktionary
rzecz. debeściarstwo n.
:: fż. debeściara ż.
przym. debeściarski
przysł. debeściarsko
Wiktionary
(1.1) mistrz, mistrzu, gość, gościu, mistrzunio, fachura
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) slang. młodz. kobieta, dziewczyna doskonała w jakiejś dziedzinie, godna podziwu
Wiktionary
(1.1) Sandra to debeściara: wytrzymała dwadzieścia minut w tym stojącym solarium!
Wiktionary
IPA: ˌdɛbɛɕˈt͡ɕara, AS: debeśćara
Wiktionary
rzecz. debeściarstwo n.
:: fm. debeściak m.
przym. debeściarski
przym. debeściarsko
przysł. debeściarsko
Wiktionary
(1.1) mistrzyni
Wiktionary
potocznie: najlepszy pod jakimś względem, doskonały; debeściacki
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) pot. taki, który jest „the best”
Wiktionary
rzecz. debeściak m., debeściara ż., debeściarstwo n.
przysł. debeściarsko
Wiktionary
przysłówek
(1.1) na sposób debeściarski, po debeściarsku
Wiktionary
(1.1) No załatwiłeś to debeściarsko, wszyscy są happy.
Wiktionary
rzecz. debeściak mos., debeściara ż., debeściarstwo n.
przym. debeściarski
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) pot. to co jest debeściarskie
Wiktionary
rzecz. debeściak mos., debeściara ż.
przym. debeściarski
przysł. debeściarsko
Wiktionary
Debian (wym.) – projekt wolnej dystrybucji systemu operacyjnego GNU/Linux oraz GNU/kFreeBSD realizowany przez ochotników na całym świecie. Wewnątrz Debiana istnieją również projekty, mające na celu stworzenie dystrybucji systemu GNU/Hurd, inne odmiany BSD, a nawet dystrybucji wolnego oprogramowania na platformę Windows.
Wikipedia
osoba o niskim ilorazie inteligencji; człowiek umysłowo upośledzony
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. med. osoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim;
(1.2) pot. obraź. osoba mało inteligentna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) We współczesnej terminologii naukowej nie używa się określenia „debil” w stosunku do osoby niepełnosprawnej intelektualnie.
(1.2) Co za debil to pisał?!
Wiktionary
IPA: ˈdɛbʲil, AS: debʹil
Wiktionary
rzecz. debilizm mrz., debilność ż.
:: fż. debilka ż.
przym. debilny, debilowaty, debilski
Wiktionary
(1.2) kretyn, idiota, imbecyl
Wiktionary
określenie wykonawcze: słabo
SJP.pl
rzeczownik
(1.1) M. W. lm. zob. debil.
Wiktionary
IPA: dɛˈbʲilɛ, AS: debʹile
Wiktionary
dawniej: czynić słabym; osłabiać
SJP.pl
ociężałość umysłowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) obraź. coś absurdalnego, bez rozsądku
(1.2) przest. psych. najłagodniejszy stopień niepełnosprawności intelektualnej, dotyczący osób o ilorazie inteligencji w przybliżeniu 50–69, mogących uczyć się podstawowych umiejętności (czytanie, pisanie, proste liczenie), prowadzić samodzielne życie przy wsparciu, wykonywać nieskomplikowane prace
Wiktionary
rzecz. debilność ż., debil mrz., debilka ż.
przym. debilny
Wiktionary
(1.1) głupota, idiotyzm
(1.2) niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim
Wiktionary
1. kobieta cierpiąca na debilizm;
2. obraźliwe określenie kobiety, dziewczyny o niskim ilorazie inteligencji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) forma żeńska od: debil
Wiktionary
IPA: dɛˈbʲilka, AS: debʹilka
Wiktionary
zob. debil.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: debilnie
SJP.pl
→ debilny; durność, idiotyczność
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest debilne; cecha tych, którzy są debilni
Wiktionary
rzecz. debil m., debilka ż., debilizm m.
przym. debilny
przysł. debilnie
Wiktionary
idiotowaty, debilowaty, idiotyczny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy debila, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) niemądry
Wiktionary
rzecz. debil mos., debilizm mrz., debilność ż.
Wiktionary
idiotowaty, idiotyczny, debilny;
1. w medycynie: taki, który ma cechy debila, czyli osoby niedorozwiniętej umysłowo; chory psychicznie, chory umysłowo;
2. potocznie: głupi, bezmyślny, bezsensowny; kretyński, imbecylny, durny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający cechy debila
Wiktionary
rzecz. debil mos.
Wiktionary
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z debilem, dotyczący debila
Wiktionary
rzecz. debil m.
Wiktionary
1. pozwolenie na rozpowszechnianie zagranicznych czasopism na terenie innego państwa;
2. w geologii: natężenie wypływu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urz. zezwolenie na sprowadzanie lub rozpowszechnianie wydawnictw
Wiktionary
Debit – zezwolenie urzędu cenzury na rozpowszechnianie wydawnictwa. Także zezwolenie na sprowadzanie wydawnictw zagranicznych (tzw. debit pocztowy albo komunikacyjny).
Słowo pochodzi od francuskiego wyrazu "débit", oznaczającego „sprzedaż”, „zbyt”, „miejsce sprzedaży”. To określenie wywodzi się z kolei z łacińskiego źródłosłowu "debēre" („być [komuś] winnym”), podobnie jak wyraz debet.
Wikipedia
IPA: ˈdɛbʲit, AS: debʹit
Wiktionary
przym. debitowy
Wiktionary
związany z debitem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) sprowadzany lub rozprowadzany na podstawie debitu
Wiktionary
IPA: ˌdɛbʲiˈtɔvɨ, AS: debʹitovy
Wiktionary
rzecz. debit m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od debiut
Wiktionary
rzecz. debiut m., debiutant m., debiutantka ż., debiutowanie n.
przym. debiutancki, debiutowy
Wiktionary
1. pierwsze publiczne wystąpienie, rozpoczynające działalność artystyczną, literacką, karierę sportową itp.
2. w szachach: ruchy rozpoczynające partię
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie
(1.2) szach. początkowa faza partii szachów;
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Ten piłkarz strzelił w swoim reprezentacyjnym debiucie dwie bramki.
(1.2) On gra w szachy jak amator, bo nie zna żadnych debiutów.
Wiktionary
IPA: ˈdɛbʲjut, AS: debʹi ̯ut
Wiktionary
rzecz. debiutant m., debiutantka ż., debiutowanie n., debiucik mrz.
przym. debiutancki, debiutowy
czas. debiutować
Wiktionary
(1.2) otwarcie
Wiktionary
odnoszący się do debiutanta lub debiutu, właściwy debiutantowi
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z osobą debiutanta
Wiktionary
rzecz. debiucik mrz., debiut mrz., debiutant mos., debiutantka ż., debiutowanie n.
czas. debiutować
przym. debiutowy
Wiktionary
osoba występująca gdzieś pierwszy raz, zwłaszcza artysta lub sportowiec
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. debiut mrz., debiutowanie n., zadebiutowanie n., debiutanckość ż.
:: fż. debiutantka ż.
przym. debiutancki, debiutowy
czas. debiutować ndk., zadebiutować dk.
Wiktionary
(1.1) początkujący, nowicjusz, pot. zielony, żółtodziób; daw. nowak, fryc
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ta która debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji
Wiktionary
Debiutantka – polski film obyczajowy z 1981 roku.
Wikipedia
(1.1) Czy mówić o tremie, jakiej doznaje młoda i piękna debiutantka przy pierwszym występie?
Wiktionary
rzecz. debiut m.
:: fm. debiutant m.
czas. debiutować ndk.
przym. debiutancki, debiutowy
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) występowanie gdzieś po raz pierwszy, robienie czegoś po raz pierwszy
Wiktionary
rzecz. debiucik mrz., debiut m., debiutant m., debiutantka ż., debiutanckość ż.
czas. debiutować ndk., zadebiutować dk.
przym. debiutancki, debiutowy
Wiktionary
występować (wystąpić) gdzieś po raz pierwszy, rozpoczynając działalność artystyczną, literacką, karierę sportową itp.
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zadebiutować)
(1.1) zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę
Wiktionary
(1.1) Klaudia przemyślała dokładnie, jak będzie debiutować jako muzyk na rynku włoskim.
Wiktionary
rzecz. debiut mrz., debiutanckość ż., debiutant mos., debiutantka ż., debiutowanie n., zadebiutowanie n.
czas. zadebiutować
przym. debiutancki, debiutowy
Wiktionary
(1.1) startować, zaczynać
Wiktionary
związany z debiutem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) szach. związany z debiutem, otwarciem
Wiktionary
(1.1) Przygotowanie repertuaru debiutowego jest bardzo czasochłonnym zadaniem, trzeba znaleźć debiuty, które pasują do naszego stylu, przekopać się przez tony materiałów i partii.
Wiktionary
rzecz. debiut m., debiucik m., debiutant m., debiutantka ż., debiutowanie n.
czas. debiutować ndk.
przym. debiutancki
Wiktionary
debel (częściej); w tenisie ziemnym, stołowym i badmintonie:
1. gra dwóch zawodników jednej płci przeciwko dwóm rywalom tej samej płci; gra podwójna;
2. każdy z zespołów grających w meczu deblowym
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) sport. gra parami
Wiktionary
(1.1) W styczniu w Australii odpadł w pierwszej rundzie singla i w ćwierćfinale debla.
Wiktionary
rzecz. deblista mos., deblistka ż.
przym. deblowy
Wiktionary
zawodnik grający w grze podwójnej (w deblu)
SJP.pl
→ deblista
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) sport. zawodniczka występująca w parze z drugą osobą w deblu
Wiktionary
rzecz.
:: fm. deblista
Wiktionary
odblokowanie (zwłaszcza w brydżu, w celu uniknięcia wpustki)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|deblokować.
Wiktionary
czas. deblokować
Wiktionary
w drukarstwie: wstawiać właściwy znak graficzny (literę, cyfrę) w miejsce uprzednio zablokowane czcionką przypadkową, dowolną
SJP.pl
związany z deblem, dotyczący debla
SJP.pl
imię żeńskie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) bibl. starotestamentowa prorokini z plemięemienia Naftalego;
(1.2) imię|polski|ż.;
Wiktionary
Debora ( דְּבוֹרָה; żyła []) – postać ze Starego Testamentu, żona Lappidota, pochodząca z plemienia Naftalego.
Prorokini Izraelitów, a zarazem jedyna kobieta-sędzia Izraela. Zachęcała Baraka do walki przeciw Siserze, dowódcy armii kananejskiego króla Jabina. Zwycięstwo Izraelitów nad Kananejczykami opisane jest w Księdze Sędziów jako "Pieśń Debory i Baraka" (Sdz 5,1-31), której autorstwo tradycja przypisuje samej prorokini.
Wikipedia
(1.1) Debora, niewiasta prorokini, żona Lapidotowa, sądziła Izraela na on czas. I mieszkała pod palmą Debora między Rama i między Betel na górze Efraim, i chodzili do niej synowie Izraelscy na sąd.
(1.2) Nazywam się Debora.
Wiktionary
[czytaj: debora] angielskie imię żeńskie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Debory lub z nią związany
SJP.pl
dawniej: prowadzić życie lekkie, awanturnicze, hulaszcze; hulać, lumpować, knajpować, bumblować, bumlować, bomblować
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. diabeł
Wiktionary
czas. debłować ndk.
Wiktionary
(1.1) dioboł
Wiktionary
sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debrza, debrze
SJP.pl
pasyn debrak - gatunek motyla z rodziny rusałkowatych
SJP.pl
usuwać dodatki zainstalowane na telefonie przez operatorów komórkowych i pozostawiać czyste oprogramowanie producenta
SJP.pl
miasto na Węgrzech
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto we wschodnich Węgrzech;
Wiktionary
Debreczyn ( Debrecen, Debreczin, Debrezin, Debrecín) – drugie co do wielkości miasto Węgier, największe miasto we wschodniej części kraju. W 2011 liczba mieszkańców Debreczyna wynosiła 208,02 tys. Stolica komitatu Hajdú-Bihar. Miasto to jest jednym z siedmiu centrów regionalnych kraju oraz największym miastem krainy historycznej Kriszana (większa jej część położona jest obecnie w Rumunii).
Wikipedia
(1.1) Obecnie Debreczyn jest największym miastem wschodnich Węgier i jednym z największych centrów kultury w kraju.
Wiktionary
IPA: dɛˈbrɛt͡ʃɨ̃n, AS: debrečỹn
Wiktionary
rzecz. debreczynianin mos., debreczynianka ż.
przym. debreczyński
Wiktionary
mieszkaniec Debreczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) mieszkaniec Debreczyna; osoba z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Debreczyn mrz.
:: fż. debreczynianka ż.
przym. debreczyński
Wiktionary
mieszkanka Debreczyna
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) mieszkanka Debreczyna; kobieta z tego miasta
Wiktionary
rzecz. Debreczyn mrz.
:: fm. debreczynianin mos.
przym. debreczyński
Wiktionary
przymiotnik od: Debreczyn
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Debreczyna, dotyczący Debreczynu
Wiktionary
rzecz. Debreczyn mrz., debreczynianin mos., debreczynianka ż.
Wiktionary
sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debra, debrze
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) geogr. głęboka, wąska dolina lub jar o stromych zboczach, z mocno zarośniętym terenem, powstałe na skutek erozyjnego działania wód
Wiktionary
Debrza lub debra – forma ukształtowania powierzchni ziemi: wąska, płytka, V-kształtna dolina sucha o znacznym i niewyrównanym spadku.
Samuel Linde w "Słowniku języka polskiego" podaje, że debrza to "dolina wązka między górami, obrosła drzewami, wodą oblana"
Wikipedia
(1.1) war. debra, debrze
Wiktionary
sucha dolina o stromych zboczach i wąskim dnie; debrza, debra
SJP.pl
przymiotnik od: Debrzno
SJP.pl
mieszkaniec Debrzna
SJP.pl
mieszkanka Debrzna
SJP.pl
miasto w Polsce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna
(1.1) geogr. miasto w Polsce;
Wiktionary
}|-
Debrzno (tuż po wojnie "Frydląd Pomorski", kaszub. "Frédląd", niem. "Preußisch Friedland") – miasto w województwie pomorskim, w powiecie człuchowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Debrzno.
Według danych z 1 stycznia 2018 Debrzno liczyło 5152 mieszkańców.
Wikipedia
IPA: ˈdɛbʒnɔ, AS: debžno
Wiktionary
w informatyce: narzędzie do wykrywania i analizowania błędów programie; debugger
SJP.pl
[czytaj: dibager] w informatyce: narzędzie do wykrywania i analizowania błędów programie; debuger
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. narzędzie do analizy pracy programów i identyfikacji w nich błędów;
Wiktionary
Debugger albo debuger – program komputerowy służący do dynamicznej analizy innych programów, w celu odnalezienia i identyfikacji zawartych w nich błędów, zwanych z angielskiego bugami (robakami). Proces nadzorowania wykonania programu za pomocą debuggera określa się mianem debugowania.
Wikipedia
czas. debugować ndk.
rzecz. debugowanie n., bug mzw.
Wiktionary
(1.1) odpluskwiacz
Wiktionary
[czytaj: dibaging] wykrywanie i poprawianie błędów w kodzie źródłowym programu komputerowego; debugowanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|debugować.
Wiktionary
Debugowanie (z debugging) – proces systematycznego redukowania liczby błędów w oprogramowaniu bądź systemie mikroprocesorowym, który zazwyczaj polega na kontrolowanym wykonaniu programu pod nadzorem debuggera.
Wikipedia
czas. debugować
rzecz. bug mzw., debugger mrz.
Wiktionary
[czytaj: debagować] wykrywać i usuwać błędy z kodu źródłowego programu
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) inform. identyfikować i usuwać przyczyny błędów (bugów) z oprogramowania komputerowego
Wiktionary
(1.1) W przeciwieństwie do wersji udostępnianej klientom, debugowany program nie jest zaciemniony, sprawdza asercje oraz loguje najważniejsze zdarzenia i działania.
Wiktionary
rzecz. debugger mrz., bug mzw./mrz.
Wiktionary
[czytaj: debiS-I] nazwisko francuskie, m.in. Klaudiusz (Claude) Debussy (1862-1918) - kompozytor francuski
SJP.pl
dawniej: przechodzić w rozwiniętym szyku do walki po przebyciu gór, lasów itp.
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. dokazywać
Wiktionary
rzecz. deboł mzw.
Wiktionary
nazwisko, m.in. Władysław Dec (1898-1965) - polski wojskowy, uczestnik I powstania śląskiego, walk we wrześniu 1939 roku, dowódca batalionu w bitwie pod Narvik, dowódca brygady w 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
nazwisko, m.in. Władysław Dec (1898-1965) - polski wojskowy, uczestnik I powstania śląskiego, walk we wrześniu 1939 roku, dowódca batalionu w bitwie pod Narvik, dowódca brygady w 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka
SJP.pl
[czytaj: dekatlon] wielobojowa dyscyplina lekkoatletyczna złożona z dziesięciu konkurencji, rzadziej o innej podobnej dyscyplinie; dziesięciobój (częściej)
SJP.pl
De
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) daw. hist. zwolennik Napoleona III i jego zamachu stanu z 1851 roku
(1.2) daw. rzad. hist. dekabrysta
Wiktionary
(1.1) Decembryści nie wahają się roznosić podobnych petycji nawet po najnędzniejszych i podejrzanych szynkach, gdzie za pomocą licznych kieliszków werbują hurtem na nie podpisy, których legalizacja nie z łatwością zapewne przyjdzie.
(1.2) Wiadomo, że Decembrystami zowią się ci, co w r. 1825 do grudniowego spisku należeli (…)
Wiktionary
urzędnik rzymski powoływany do kodyfikacji (spisania) prawa zwyczajowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek decemwiratu
Wiktionary
rzecz. decemwirat mrz.
Wiktionary
1. grupa dziesięciu urzędników, decemwirów, sprawująca rządy;
2. okres rządów takiej grupy;
3. urząd, stanowisko decemwira
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. kolegium rządzące Rzymem zamiast konsulów 451-449 p.n.e.
Wiktionary
rzecz. decemwir mos.
Wiktionary
urzędnik rzymski powoływany do kodyfikacji (spisania) prawa zwyczajowego
SJP.pl
dziesięciolecie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przest. rzad. dziesięciolecie
Wiktionary
(1.1) W ostatnich dziesiątkach lat wieku ubiegłego i w pierwszych decenniach wieku bieżącego wzrosła pokaźnie literatura, dotycząca kwestii, która nas zajmuje, zabierali głos wybitni filologowie.
(1.1) Sen mój przeniósł mię tedy o całe decennium w przyszłość, i mogłem, skonstatować, że plac Gołuchowskich przezwano placem Demokratycznym (…)
Wiktionary
IPA: dɛˈt͡sɛ̃ɲːũm, AS: decẽ•ńũm
Wiktionary
1. w psychologii: umiejętność wyobrażenia sobie sposobu widzenia rzeczy przez inną osobę, przyjęcia czyjegoś punktu widzenia rzeczy, spraw;
2. w optyce: rozbieżność osi soczewek tworzących układ optyczny
SJP.pl
W psychologii decentracja to umiejętność wyobrażenia sobie formy przedmiotów z punktu widzenia osoby siedzącej naprzeciwko (eksperyment z górami u Piageta). Przeciwieństwo centracji myślenia – tj. koncentracja na swoim stanowisku, ujmowanie wszystkiego z własnego punktu widzenia.
Wikipedia
proces lub zjawisko przekazywania kompetencji organom niższej instancji; decentralizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,
Wiktionary
Decentralizacja – ustawowe, trwałe, chronione prawem przekazywanie organom decentralizowanej władzy publicznej (gminom, powiatom, województwom) zadań, kompetencji, środków i odpowiedzialności, w które do tej pory były wyposażone organy władzy centralnej.
Decentralizacja władzy publicznej to przeniesienie części uprawnień i odpowiedzialności władzy publicznej z organów władzy państwowej na organy władzy samorządowej możliwie najniższego szczebla.
Wikipedia
rzecz. decentralizowanie n.
czas. decentralizować ndk.
przym. decentralizacyjny, decentralistyczny
Wiktionary
przymiotnik od: decentralizacja
SJP.pl
proces lub zjawisko przekazywania kompetencji organom niższej instancji; decentralizacja
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) polit. adm. delegowanie uprawnień i władzy na rzecz niższych szczebli administracji
Wiktionary
rzecz. zdecentralizowanie n., decentralizacja ż.
czas. decentralizować ndk., zdecentralizować dk.
przym. decentralizacyjny
Wiktionary
ograniczać lub likwidować centralizację czegoś; przekazywać "na dół" większe uprawnienia
SJP.pl
bez centralnego ośrodka, rozproszony
SJP.pl
wprowadzanie w błąd, podstęp
SJP.pl
cięcie wzdłuż pnia mózgu w części powyżej rdzenia przedłużonego, które czasowo obniża aktywność spoczynkową nerwowego układu współczulnego
SJP.pl
dawniej: dział instytucji zajmujący się określonym rodzajem spraw
SJP.pl
urzędnik wydający decyzje administracyjne; decydent
SJP.pl
Decernent (z łac. "decernens" – "decydujący", "rozstrzygający", od "decernere") – określenie urzędników administracji publicznej, do których zadań należy wydawanie decyzji administracyjnych.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
tchnienie; oddech; oddychanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. oddech
(1.2) przen. powiew, podmuch
forma rzeczownika.
(2.1) D. lm. od decha
Wiktionary
(1.1) Oficer skoczył, ile tchu w koniu; hetman zaś posunął się dalej, gdzie pod wierzbiną na łące stała chorągiew laudańska, i zatrzymał się tuż przed nią.
Wiktionary
IPA: dɛx, AS: deχ
Wiktionary
rzecz. bezdech m., oddech mrz.
Wiktionary
(1.1) tchnienie
Wiktionary
mocna, gruba lub długa deska
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zgrub. od: deska
(1.2) gwara. muz. gitara elektryczna bez pudła rezonansowego
Wiktionary
IPA: ˈdɛxa, AS: deχa
Wiktionary
rzecz. deskarka ż., deskowiec mrz., deska ż., dechy nmos.
przym. deskowaty
Wiktionary
(1.2) deska
Wiktionary
rzadki minerał
SJP.pl
w rzemieślnictwie: wiązka dziesięciu wyprawionych skórek zwierzęcych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) daw. med. przyrząd służący do mierzenia ilość powietrza wdychanego i wydychanego
Wiktionary
(1.1) spirometr, oddechomierz
Wiktionary
zastępowanie chromowanych elementów matowymi
SJP.pl
działanie mające na celu zmniejszenie wpływów religii chrześcijańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
(1.2) proces odchodzenia od chrześcijaństwa
Wiktionary
IPA: ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzat͡sʲja, AS: deχrystʹi ̯ä̃ńizacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dechrystianizowanie n., zdechrystianizowanie n.
czas. dechrystianizować ndk.
Wiktionary
osoba podejmująca działania prowadzące do zmniejszenia wpływów religii chrześcijańskiej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) ograniczanie lub zniesienie wpływów chrześcijaństwa na danym terenie
Wiktionary
(1.1) Zakrojone na szeroką skalę dechrystianizowanie społeczeństwa cieszyło aparatczyków.
Wiktionary
rzecz. zdechrystianizowanie n., dechrystianizacja ż.
przym. dechrystianizacyjny
czas. dechrystianizować ndk., zdechrystianizować dk.
Wiktionary
(1.1) dechrystianizacja
Wiktionary
działać tak, aby pozbawić coś cech chrześcijańskich
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) teol. zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) Czy hollywoodzkie kino dechrystianizuje Amerykę?
Wiktionary
rzecz. zdechrystianizowanie n., dechrystianizacja ż., dechrystianizowanie n.
przym. dechrystianizacyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) gwara. więzienna: kara polegająca na spaniu na twardym łożu
forma rzeczownika.
(2.1) D. lp., M., B. i W. lm. od: decha
Wiktionary
Dechy: miejscowość i gmina we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Nord.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwały 5464 osoby, a gęstość zaludnienia wynosiła 589 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Dechy plasuje się na 159. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 368). Liczne skupisko Polaków.
Wikipedia
rzecz. deska ż., decha ż.
Wiktionary
[czytaj: dec-ize] określenie wykonawcze: stanowczo, zdecydowanie
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dek]
1. magnetofon lub gramofon bez wzmacniacza
2. część magnetofonów, wież, odtwarzaczy płyt kompaktowych; kieszeń
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: dekorum] dekorum;
1. zasada literacka układu i wyglądu dzieła;
2. przestarzale: należyty wygląd
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) liter. antyczna zasada właściwego zharmonizowania poszczególnych elementów dzieła literackiego, doboru formy do treści;
(1.2) przen. właściwość zachowania się lub wyglądu w określonych okolicznościach
Wiktionary
Decorum – zasada zgodności treści z formą, inaczej jednorodność stylistyczna. Sformułowana przez Arystotelesa, rozwijana przez Cycerona i Horacego. Była stosowana do każdego gatunku literackiego. Polegała na odpowiednim dobraniu stylu pisania, słownictwa i składni do gatunku oraz tematyki dzieła. Ściśle związana z Arystotelesem i jego sposobem ukształtowania starożytnej tragedii.
Wikipedia
IPA: dɛˈkɔrũm, AS: dekorũm
Wiktionary
(1.1) dekorum, jednorodność stylistyczna
(1.2) dekorum, stosowność
Wiktionary
dekupaż; [czytaj: dekuPAŻ] z francuskiego:
1. metoda zdobienia przedmiotów kawałkami wycinanego papieru i lakierów;
2. technologia tłoczenia płaskich kształtów, zwłaszcza w kartonie lub warstwie plastiku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) technika zdobienia przedmiotów wzorami wyciętymi z papieru lub papierowych serwetek;
Wiktionary
Dekupaż, Decoupage (fr., []) — technika zdobnicza polegająca na przyklejaniu na odpowiednio spreparowaną powierzchnię (np. drewno, metal, szkło, tkanina, plastik, ceramika) wzoru wyciętego z papieru lub serwetki papierowej (technika serwetkowa).
Decoupage klasyczny polega na naklejaniu wzoru z papieru i pokryciu go wieloma warstwami lakieru tak, aby wtopił się całkowicie i nie był wyczuwalny przy dotknięciu. W zamyśle ma on wyglądać jak namalowany.
Wikipedia
(1.1) Żeby mówić o historii decoupage'u, musimy się cofnąć na początek XII w., kiedy to chińscy wieśniacy tworzyli papierowe wycinanki w żywych kolorach, aby zdobić nimi okna, latarnie, pudełka z prezentami i inne przedmioty.
Wiktionary
[czytaj: dekreszendo] określenie wykonawcze: coraz ciszej; diminuendo
SJP.pl
Decumanus (właśc. "decumanus maximus") – jedna z dwóch głównych ulic przecinająca rzymskie miasto lub umocniony obóz wojskowy na osi wschód-zachód. Druga, prostopadła do niej "cardo maximus", przebiegała na linii północ-południe. W punkcie ich przecięcia sytuowane było forum, ponadto w rzymskiej urbanistyce ich przebieg wyznaczał ukierunkowanie (siatkę) innych równoległych ulic w centurialnym podziale obszaru miasta: "decumani minores" i "cardines minores".
Wikipedia
jednostka równa 1/10 bela
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze, jednostka równa 1/10 bela;
(1.2) decybele: pot. coś głośnego
Wiktionary
Zasugerowano, aby "bel (jednostka)"
Decybel – logarytmiczna jednostka miary równa formula_1 bela, oznaczana symbolem dB. Używana jest ona w sytuacji, gdy należy porównywać wielkości zmieniające się liniowo w bardzo szerokim zakresie, a najbardziej interesujące są zmiany względne (np. procentowe). Przykładem takiej sytuacji jest pomiar wielkości, których zmiany ludzkie zmysły rejestrują zgodnie z prawem Webera-Fechnera (np. głośność dźwięku, wrażenia węchowe).
Wikipedia
(1.1) Na plac zabawacu zabaw poziom ten osiągnął 115 decybeli, podobnie jak hałas w hałaśliwym metrze lub muzyka rockowa
Wiktionary
IPA: dɛˈt͡sɨbɛl, AS: decybel
Wiktionary
jednostka równa 1/10 bela
SJP.pl
miernik natężenia dźwięku
SJP.pl
związany z decybelem
SJP.pl
urzędowo: odnoszący się do decydenta - osoby mającej prawo lub obowiązek postanawiania w jakiejś sprawie z racji piastowanego urzędu, pełnionej funkcji
SJP.pl
urzędowo: osoba mająca prawo lub obowiązek decydować o czymś z racji piastowanego urzędu, pełnionej funkcji; decernent, referent, dysponent, prominent
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. osoba mająca prawo i obowiązek do podejmowania decyzji z racji pełnionych funkcji
Wiktionary
Decydent – pojęcie z zakresu teorii decyzji, oznaczające podmiot procesu decyzyjnego, czyli podmiot dokonujący wyboru ostatecznego wariantu decyzji.
Wikipedia
(1.1) Decydenci z Warszawy planowaćanują budowę nowych stadionów piłkarskich. (z Wikipedii)
Wiktionary
IPA: dɛˈt͡sɨdɛ̃nt, AS: decydẽnt
Wiktionary
przym. decydencki
czas. decydować
rzecz. decydowanie n., zadecydowanie n., zdecydowanie n.
przysł. zdecydowanie
Wiktionary
(1.1) mocodawca
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) podejmowanie decyzji
Wiktionary
(1.1) Podczas pełnienia obowiązków dyrektora spodobało mu się decydowanie o zarobkach innych, dawał i odbierał premie według własnego widzimisię.
Wiktionary
IPA: ˌdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ, AS: decydovãńe
Wiktionary
czas. decydować ndk., zdecydować dk.
rzecz. decyzja ż., decydent m., zdecydowanie n., zadecydowanie n.
przym. decyzyjny, decydujący
przysł. zdecydowanie
Wiktionary
1. podejmować decyzję; postanawiać, rozstrzygać, wyrokować;
2. przesądzać o czymś, odgrywać zasadniczą rolę;
3. decydować się:
a) postanawiać coś po rozważeniu innych możliwości;
b) o losie kogoś lub czegoś: rozstrzygać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdecydować/zadecydować)
(1.1) podejmować decyzję, postanawiać o czymś
(1.2) mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę
czasownik zwrotny niedokonany decydować się (dk. zdecydować się)
(2.1) postanawiać coś zrobić
Wiktionary
(1.1) Dyrektor decydował o wszystkich zakupach.
(1.2) O wyborze oferty w przetargu najczęściej decyduje cena.
(2.1) Długo decydował się, czy do niej zatelefonować.
Wiktionary
IPA: ˌdɛt͡sɨˈdɔvat͡ɕ, AS: decydovać
Wiktionary
rzecz. decyzja ż., decydowanie n., decydent m., decyzyjność ż., zdecydowanie n., zadecydowanie n.
czas. zdecydować dk., zadecydować dk.
przym. decyzyjny, zdecydowany, decydujący
przysł. zdecydowanie
Wiktionary
(1.2) rozstrzygać, przesądzać
Wiktionary
przesądzający o czymś; rozstrzygający
SJP.pl
przymiotnik odczasownikowy
(1.1) przesądzający o czymś, przełomowy
forma czasownika.
(2.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od decydować
Wiktionary
czas. decydować, zdecydować
rzecz. decyzja ż., decydowanie n.
Wiktionary
(1.1) rozstrzygający
Wiktionary
jednostka masy równa 1/10 grama (skrót: dm)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) fiz. metrol. dziesiąta część henra
Wiktionary
(1.1) skr. dH
Wiktionary
parametr charakteryzujący rozkład zmiennej losowej w rachunku prawdopodobieństwa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) stat. kwantyl rzędu 1/10, 2/10, 3/10, …, 9/10
Wiktionary
Decyl – kwantyl rzędu k/10, gdzie k=1...,9.
Niekiedy używa się średniej decylowej – średniej po usunięciu obserwacji mniejszych od pierwszego oraz większych od dziewiątego decylu:
Wikipedia
liczba wynosząca 10^63
SJP.pl
liczebnik główny rzeczowny
(1.1) mat. termin w systemie długiej skali oznaczający liczbę równą 10⁶³; tysiąc decylionów
Wiktionary
(1.1) w skali krótkiej: wigintylion
Wiktionary
liczba odpowiadająca jedynce z sześćdziesięcioma zerami (10^60)
SJP.pl
liczebnik, opcjonalnie rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) liczba 10⁶⁰
Wiktionary
Decylion – liczba 1060, czyli jeden i sześćdziesiąt zer w zapisie dziesiętnym. W krajach byłego ZSRR i Stanach Zjednoczonych, decylion oznacza 1033.
Wikipedia
jednostka objętości równa 1/10 litra
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka objętości równa jednej dziesiątej litra, czyli stu mililitrom albo 100 centymetrom sześciennym
Wiktionary
(1.1) Potrzebujesz dwa decylitry mleka do tego przepisu.
Wiktionary
(1.1) skr. dl
Wiktionary
związany z decylitrem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający objętość jednego decylitra
Wiktionary
związany z decylem
SJP.pl
interwał muzyczny złożony z oktawy i tercji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) muz. interwał
(1.2) liter. zwrotka złożona z dziesięciu wersów
Wiktionary
Decyma – interwał złożony zawarty między dziesięcioma kolejnymi stopniami skali muzycznej. W szeregu zasadniczym naturalnie występuje decyma mała i decyma wielka. Zastosowanie znaków chromatycznych pozwala zmienić jej rozmiar.
Wikipedia
IPA: dɛˈt͡sɨ̃ma, AS: decỹma
Wiktionary
kara polegająca na zabiciu co dziesiątej osoby
SJP.pl
Decymacja ( decimatio – dziesiątkowanie) – kara stosowana w armiach starożytnych oraz w niektórych wojskach nowożytnych państw autorytarnych, polegająca na zabiciu (ścięciu lub rozstrzelaniu) co dziesiątego żołnierza ukaranego oddziału.
Wikipedia
wprowadzanie systemu dziesiętnego
SJP.pl
Decymalizacja (fr. "décimalisation" ze ś.łc. "decimalis" „dziesiętny”) – reforma walutowa, polegająca na zastąpieniu dotychczasowej waluty kraju (opartej na systemie innym niż dziesiętny) nową, opartą na systemie dziesiętnym, bez ingerencji w kurs walutowy.
Wikipedia
w odniesieniu do sposobu zapisu liczb: dziesiętny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) zob. dziesiętny.
Wiktionary
jednostka długości równa m.in. 0,1 metra, 10 centymetrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka długości równa dziesiątej części metra;
Wiktionary
Decymetr (symbol: dm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden decymetr równa się 10 centymetrom (0,1 metra). W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-1 m oznaczający 0,1 × 1 m.
Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Decymetrów używa się w geodezji do skalowania łat niwelacyjnych.
Wikipedia
przym. decymetrowy
Wiktionary
(1.1) symbol. dm
Wiktionary
związany z decymetrem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. mający długość bliską jednej dziesiątej metra
(1.2) fiz. związany z długością rzędu jednej dziesiątej metra
Wiktionary
rzecz. decymetr mrz.
Wiktionary
1. karać przez zabijanie co dziesiątej osoby; dziesiątkować;
2. dawniej: składać dziesięcinę - dawny podatek na rzecz Kościoła
SJP.pl
jednostka miary równa 1/10 teksa
SJP.pl
jednostka masy używana w rolnictwie, równa 100 kilogramom; kwintal
SJP.pl
postanowienie, orzeczenie w danej sprawie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle
Wiktionary
Decyzja (z decisio – ugoda, postanowienie, rozstrzygnięcie) – wynik wyboru mający prowadzić do celu.
Stanowi pojęcie z języka naturalnego, kluczowe we wszystkich naukach i jest wynikiem „podjęcia decyzji”.
Subtelna różnica między podjęciem decyzji a procesem decyzyjnym jest tylko ta, że proces decyzyjny nie zawsze doprowadza do decyzji.
Wikipedia
(1.1) Mam nadzieję, że podjęliśmy słuszną decyzję.
Wiktionary
IPA: dɛˈt͡sɨzʲja, AS: decyzʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. decyzyjność ż., zdecydowanie n., zadecydowanie n., decydowanie n.
czas. decydować, zdecydować
ims. decydujący
przym. decyzyjny, decydujący, zdecydowany
przysł. zdecydowanie
Wiktionary
(1.1) postanowienie
Wiktionary
prawo albo możliwość decydowania o czymś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) prawo lub możliwość decydowania o czymś
Wiktionary
IPA: ˌdɛt͡sɨˈzɨjnɔɕt͡ɕ, AS: decyzyi ̯ność
Wiktionary
rzecz. decyzja ż., zadecydowanie n., zdecydowanie n.
przym. decyzyjny
czas. decydować
przysł. zdecydowanie
Wiktionary
→ decyzja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) dotyczący decyzji, związany z decyzją
Wiktionary
(1.1) Jakie czynniki wpływają na proces decyzyjny?
Wiktionary
rzecz. decyzja ż., decyzyjność ż., zadecydowanie n., decydowanie n.
czas. decydować
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński. makatka
(1.2) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Poznań. serwetka
(1.3) gw-pl|Śląsk Cieszyński. przykrycie na becik chrzcielny
(1.4) gw-pl|Poznań. kocyk, kołderka, narzutka
Wiktionary
potocznie: troszkę, odrobinkę; z deka, z deczka, kapkę
SJP.pl
liczebnik nieokreślony
(1.1) pot. trochę, niewiele
Wiktionary
skrót od: dedykacja, dedykować, dedykowany; dedyk.
SJP.pl
skrót
(1.1) = dedykacja, dedykować, dedykowany
Wiktionary
IPA: ˌdɛdɨˈkat͡sʲja|ˌdɛdɨˈkɔvat͡ɕ|ˌdɛdɨkɔˈvãnɨ, AS: dedykacʹi ̯a|dedykovać|dedykovãny
Wiktionary
(1.1) dedyk.
Wiktionary
mit. gr. ateński architekt i wynalazca, ojciec Ikara
SJP.pl
Dedal (gr. Δαίδαλος "Daídalos", łac. "Daedalus") – w mitologii greckiej architekt i wynalazca. Ojciec Ikara żonaty z Naukrate (niewolnicą Minosa).
Syn Metiona (lub Palamona), wnuk Eupalamosa, prawnuk ateńskiego króla Erechteusza.
Według innych źródeł był synem Eupalamosa i Alkippe, Merope albo Ifinoe.
Wikipedia
przymiotnik dzierżawczy - należący do Dedala lub z nim związany
SJP.pl
[czytaj: dedecjus] nazwisko
SJP.pl
miejscowość i okręg administracyjny Guamu
SJP.pl
Dededo (czamorro: "Dededou") – okręg administracyjny Guamu i jednocześnie jedna z miejscowości. Okręg ma powierzchnię 78 km², a zamieszkany jest przez 44 943 osób (dane spisowe z 2010), co czyni go największym okręgiem Guamu pod względem liczby ludności.
Wikipedia
przymiotnik od: DDR (niem. (Die) Deutsche Demokratische Republik - Niemiecka Republika Demokratyczna); dederowski, DDR-owski, enerdowski, NRD-owski
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
tworzywo sztuczne produkowane w NRD, używane m.in. do szycia ubrań
SJP.pl
związany z dederonem
SJP.pl
przymiotnik od: DDR (niem. (Die) Deutsche Demokratische Republik - Niemiecka Republika Demokratyczna); dedeerowski, DDR-owski, enerdowski, NRD-owski
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Zaolzie. rodzaj koszuli męskiej
Wiktionary
ograniczanie użycia dolara w handlu i finansach międzynarodowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. polit. hand. proces mający na celu zmniejszenie istotności dolara amerykańskiego w transakcjach międzynarodowych;
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Chiny, które do niedawna niespecjalnie przejmowały się kwestią środowiska i transformacji energetycznej, chcą ją teraz wykorzystać do wzmocnienia juana i dedolaryzacji głównych rynków.
Wiktionary
model samochodu marki Lancia
SJP.pl
forma wnioskowania opartego na zbiorze przesłanek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) log. filoz. wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków;
(1.2) wnioskowanie, rozumowanie, wywód
(1.3) daw. odejmowanie, potrącenie z sumy
(1.4) hist. praw. w Polsce przedrozbiorowej: publiczne przedstawienie rodowodu osoby, której szlachectwo jest kwestionowane
Wiktionary
rzecz. dedukowanie n.
czas. dedukować ndk., wydedukować dk.
przym. dedukcyjny
przysł. dedukcyjnie
Wiktionary
pogląd w metodologii nauk empirycznych zakładający m.in., że rozwój wiedzy polega na stawianiu hipotez; hipotetyzm
SJP.pl
Dedukcjonizm – w nauce prąd myślowy odrzucający znaczenie indukcji logicznej, a podkreślający wagę dedukcji, czyli logicznego rozważania teorii naukowych oraz wypływających z nich wniosków dających się obserwować eksperymentalnie. Przeciwieństwem dedukcjonizmu jest indukcjonizm.
Wikipedia
przymiotnik od: dedukcja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dedukcją; oparty na dedukcji
Wiktionary
(1.1) Z prawa podstawowego (systemu aksjomatów) wyprowadza on jak najpełniejsze konsekwencje na drodze czysto logiczno-dedukcyjnej.
Wiktionary
rzecz. dedukcja ż.
czas. dedukować
Wiktionary
wyciągać wnioski z przesłanek za pomocą logicznego ciągu powiązań przyczynowo-skutkowych
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. wydedukować)
(1.1) log. wyprowadzać logiczne wnioski (sądy szczegółowe) z założeń uznanych za prawdziwe, teorii lub sądów ogólnych; dowodzić metodą dedukcji
(1.2) książk. wnioskować; rozumować i wyciągać wnioski na podstawie znanych danych, faktów, twierdzeń lub przesłanek
(1.3) daw. wyprowadzać, wywodzić (np. pochodzenie rodu)
Wiktionary
(1.1) Popper zaproponował hipotetyczno-dedukcyjny model uprawiania nauki, w którym w punkcie wyjścia tworzy się hipotezy, następnie dedukuje się z nich konsekwencje logiczne [...].
(1.3) Nobilitację swoją i z miecza, i z kądzieli, i przez dziady, i przez baby [...] publicznie dedukował i dowiódł.
Wiktionary
rzecz. dedukcja ż., dedukowanie n., wydedukowanie n., dedukcjonizm mrz.
czas. wydedukować dk.
przym. dedukcyjny
przysł. dedukcyjnie
Wiktionary
(1.1) wnioskować
(1.2) wnioskować, konkludować, domyślać się, rozumować
(1.3) wywodzić
Wiktionary
eliminowanie powtarzających się części w zbiorze danych
SJP.pl
Deduplikacja – eliminowanie powtarzających się części w zbiorze danych. Jest to proces stosowany przy okazji tworzenia kopii zapasowych danych (tzw. backup). Celem procesu deduplikacji jest ograniczanie ilości miejsca potrzebnego do przechowywania kopii zapasowych.
Wikipedia
eliminować powtarzające się części w zbiorze danych
SJP.pl
u dawnych Rzymian: poddanie się wroga, oddanie się w niewolę
SJP.pl
skrót od: dedykacja, dedykować, dedykowany; ded.
SJP.pl
skrót
(1.1) = dedykacja, dedykować, dedykowany
Wiktionary
IPA: ˌdɛdɨˈkat͡sʲja|ˌdɛdɨˈkɔvat͡ɕ|ˌdɛdɨkɔˈvãnɨ, AS: dedykacʹi ̯a|dedykovać|dedykovãny
Wiktionary
(1.1) ded.
Wiktionary
1. krótki tekst o charakterze osobistym, pisany ręcznie na fotografii, egzemplarzu książki lub innym przedmiocie, skierowany do obdarowanego przez ofiarodawcę;
2. w literaturoznawstwie: krótki tekst poprzedzający dzieło, w którym autor informuje, że poświęca je jakiejś osobie;
3. u dawnych Rzymian: poświęcenie przez konsula lub dwóch wybranych przez lud przedstawicieli jakiegoś przedmiotu bogom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pamiątkowy wpis przeznaczony dla konkretnej osoby;
(1.2) daw. poświęcenie, konsekracja
(1.3) daw. święto obchodzone w rocznicę dedykacji kościoła (1.2)
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌdɛdɨˈkat͡sʲja, AS: dedykacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dedykata ż., dedykowanie n., zadedykowanie n.
czas. dedykować ndk., zadedykować dk.
przym. dedykacyjny
Wiktionary
(1.1) autograf; przest. dedykata
Wiktionary
1. taki, który ma charakter dedykacji - krótkiego tekstu o charakterze osobistym, pisanego ręcznie na fotografii, egzemplarzu książki lub innym przedmiocie, skierowanego do obdarowanego przez ofiarodawcę;
2. w literaturoznawstwie: taki, który dotyczy dedykacji - krótkiego tekstu poprzedzającego dzieło, w którym autor informuje, że poświęca je jakiejś osobie
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z dedykacją; będący dedykacją
Wiktionary
rzecz. dedykacja ż., dedykowanie n., zadedykowanie n.
czas. dedykować, zadedykować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dedykować.
Wiktionary
IPA: ˌdɛdɨkɔˈvãɲɛ, AS: dedykovãńe
Wiktionary
rzecz. zadedykowanie n., dedykacja ż., dedykata ż.
czas. dedykować ndk., zadedykować dk.
przym. dedykacyjny
Wiktionary
poświęcić, poświęcać coś komuś (np. piosenkę, film, powieść); ofiarować (ofiarowywać)
SJP.pl
poświęcić, poświęcać coś komuś (np. piosenkę, film, powieść); ofiarować (ofiarowywać)
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zadedykować)
(1.1) dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.)
(1.2) inform. przeznaczać (np. serwer, łącze) do użycia wyłącznie w jednym celu
Wiktionary
(1.1) Jan Kochanowski napisał treny dedykowane zmarłej córce Urszuli.
Wiktionary
IPA: ˌdɛdɨˈkɔvat͡ɕ, AS: dedykovać
Wiktionary
rzecz. dedykacja ż., dedykata ż., dedykowanie n., zadedykowanie n.
czas. zadedykować dk.
przym. dedykacyjny
Wiktionary
(1.2) wydzielić
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) gw-pl|Januszkowice (powiat krapkowicki). mówić dużo i niepotrzebnie
(1.2) gw-pl|Spisz. mówić niewyraźnie
Wiktionary
(1.1) paplać, pleść, nawijać, trajkotać
(1.2) mamrotać, bąkać, bełkotać, stękać, dukać
Wiktionary
proces odwrotny do emulgacji polegający na rozdzieleniu emulsji poprzez łączenie się drobnych cząsteczek jednego ze składników; demulgacja
SJP.pl
substancja, która dodana do emulsji powoduje rozdzielenie wchodzących w jej skład faz ciekłych; demulgator
SJP.pl
powodować rozdzielenie faz ciekłych emulsji; demulgować
SJP.pl
[czytaj: dip fejk]
1. fałszywy, ale realistycznie wyglądający obraz, film wideo lub nagranie dźwiękowe, wygenerowane z użyciem sztucznej inteligencji
2. technika generowania takich materiałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. metoda cyfrowej manipulacji obrazem i filmem przy użyciu zaawansowanych technologii oraz sztucznej inteligencji;
(1.2) obraz lub film wykonany metodą deepfake (1.1)
Wiktionary
Deepfake (zbitka wyrazowa od ang. deep learning „głębokie uczenie” oraz fake „fałszywy”) – wygenerowane lub zmanipulowane przez sztuczną inteligencję obrazy, treści dźwiękowe lub treści wideo, które przypominają istniejące osoby, przedmioty, miejsca, podmioty lub zdarzenia, które odbiorca mógłby niesłusznie uznać za autentyczne lub prawdziwe.
Wikipedia
typ ikonograficzny przedstawiający Chrystusa na tronie jako Zbawiciela i Sędziego; deisis
SJP.pl
De
Wikipedia
zmniejszanie, ograniczanie czegoś, zwłaszcza dotyczy to działań wojennych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) polit. wojsk. ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych
Wiktionary
stopniowo zmniejszać intensywność czegoś, wygaszać (np. konflikt)
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) chem. dietylotoluamid, N,N-dietylo-m-toluamid;
Wiktionary
ograniczenie wpływu władz państwowych na gospodarkę, usamodzielnienie i prywatyzacja przedsiębiorstw; dezetatyzacja
SJP.pl
o gospodarce: uniezależniać od decyzji władz państwowych, zwykle przez usamodzielnienie i prywatyzację przedsiębiorstw; odpaństwawiać
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) teol. działalność prowadząca do zmniejszenia wpływu doktryny chrześcijańskiej
Wiktionary
(1.1) Zmasowana deewangelizacja doprowadziła do odejścia od Kościoła armii ludzi.
Wiktionary
rzecz. deewangelizowanie n.
czas. deewangelizować
Wiktionary
(1.1) deewangelizowanie, dechrystianizacja, dechrystianizowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) teol. zmniejszanie się gdzieś wpływów chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) W tamtym czasie trwało w najlepsze deewangelizowanie Czech.
Wiktionary
rzecz. deewangelizacja ż.
czas. deewangelizować ndk.
Wiktionary
(1.1) deewangelizacja
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) teol. zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa
Wiktionary
(1.1) Gazecie coraz trudniej deewangelizować i odmóżdżać społeczeństwo, a jednak nie ustaje w wysiłkach.
(1.1) Czy ta zbrodnicza ideologia przypadkiem nie deewangelizowała całych narodów.
Wiktionary
rzecz. deewangelizacja ż., deewangelizowanie n.
Wiktionary
(1.1) dechrystianizować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. med. defibrylator
Wiktionary
(1.1) Być może doczekamy czasów, kiedy defy będą dostarczać wyładowania wielofazowe.
Wiktionary
(1.1) defibrylator, AED
Wiktionary
skrót
(1.1) = definicja
Wiktionary
potocznie:
1. definicja;
2. defensywa
SJP.pl
Deutsche Film AG, DEFA – państwowa wytwórnia filmowa w NRD, w Poczdamie – Babelsbergu.
Wytwórnia DEFA wyprodukowała około 700 filmów fabularnych, 750 filmów animowanych oraz 2250 filmów dokumentalnych i krótkometrażowych. Udźwiękowiono około 8000 filmów, głównie dla potrzeb telewizji NRD Deutscher Fernsehfunk.
Wikipedia
pozbawiać właściwego fasonu, kształtu; deformować
SJP.pl
działania podjęte po II wojnie światowej w celu oczyszczenia życia politycznego, społecznego i kulturalnego w Niemczech i Włoszech z faszyzmu
SJP.pl
[czytaj: diFOLT] w informatyce: odgórnie ustalona wartość lub rodzaj przyjętego ustawienia w programie komputerowym
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
[czytaj: difoltowy] w informatyce o wartościach lub ustawieniach: odgórnie ustalony lub przyjęty; standardowy, domyślny
SJP.pl
[czytaj: defektiwum] rzeczownik, zaimek lub czasownik defektywny, niemający pewnych form fleksyjnych
SJP.pl
1. wydalanie kału; wypróżnianie (się)
2. oczyszczanie soku buraczanego za pomocą wapna niegaszonego lub mleka wapiennego; nawapnianie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) fizj. wydalanie kału;
(1.2) oczyszczanie soku z buraków cukrowych;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W procesie defekacji następuje wydalenie niestrawionych resztek pokarmu z organizmu.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɛˈkat͡sʲja, AS: defekacʹi ̯a
Wiktionary
czas. defekować ndk.
przym. defekacyjny
Wiktionary
(1.1) wypróżnianie; pot. wulg. sranie
Wiktionary
przymiotnik od: defekacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z defekacją, wydalaniem; służący do defekacji, wydalania
(1.2) związany z defekacją (procesem w cukrownictwie)
Wiktionary
rzecz. defekacja ż.
Wiktionary
urządzenie do oczyszczania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od defekt
Wiktionary
(1.1) To nie defekt, lecz tylko mały defekcik.
Wiktionary
rzecz. defekt m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) książk. fizj. wydalanie kału
Wiktionary
(1.1) Zabrania się defekowania na trotuarze!
(1.1) Przy hemoroidach pożądane jest defekowanie miękkim kałem.
(1.1) Ludzie myślą, że życie to jedzenie, defekowanie, pracowanie, czynienie zadość popędom, organizowanie przyjemności, dbanie o zdrowie.
Wiktionary
czas. defekować ndk., zdefekować dk.
Wiktionary
(1.1) defekacja
Wiktionary
oddawać kał; wypróżniać się, załatwiać się
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. zdefekować)
(1.1) książk. fizj. wydalać kał
Wiktionary
(1.1) Nie wolno defekować gdzie popadnie!
(1.1) Ojciec wziął gazetę do kibla – prawdopodobnie będzie defekował, bo czytać nie umie.
Wiktionary
rzecz. defekowanie n., defekacja ż.
czas. zdefekować dk.
Wiktionary
(1.1) oddawać stolec, wydalać, wypróżniać się; pot. kasztanić, kupkać, robić kupę, robić kupkę; gw. Górny Śląsk yać; wulg. pejor. srać
Wiktionary
wada lub uszkodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny
(1.2) fiz. biol. niedobór, brak;
(1.3) ułomność moralna
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Ten samochód ma chyba jakiś defekt.
(1.2) Defekt masy to zjawisko fizyczne.
(1.1) Grudy ni żadnego defektu na zdrowiu konie nie mają: podkute są dziś wszystkie.
(1.3) Pokuta za popełnione przez pięć lat defekty.
Wiktionary
IPA: ˈdɛfɛkt, AS: defekt
Wiktionary
rzecz. defektariusz m., defektywność ż., defekcik mrz.
przym. defektowy, defektowny, defektywny, zdefektowany
czas. defektować się ndk., zdefektować dk.
Wiktionary
(1.1) mankament
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) przest. farmaceuta uzupełniający braki leków w aptece
Wiktionary
(1.1) Poszukuję defektariusza do mojej apteki.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɛkˈtarʲjuʃ, AS: defektarʹi ̯uš
Wiktionary
rzecz. defekt m.
Wiktionary
zapis badania wad w strukturze ciała stałego za pomocą defektogramu
SJP.pl
specjalista w dziedzinie defektologii
SJP.pl
umiejętność lub nauka o przywracaniu ludzi przewlekle chorych do zdrowia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) nauka o formach opieki nad osobami upośledzonymi;
Wiktionary
Defektologia, pedagogika defektologiczna – dział pedagogiki specjalnej zajmujący się nauczaniem i wychowaniem dzieci z niepełnosprawnościami, w tym niepełnosprawnościami intelektualnymi. Defektologia może być również rozumiana jako synonim pedagogiki specjalnej lub szersza nauka interdyscyplinarna o defektach fizycznych, psychicznych i umysłowych człowieka, nauka o człowieku defektywnym (posiadającym wadę fizyczną, psychiczną lub umysłową). Określenie to traktowane jest niekiedy jako przestarzale.
Wikipedia
IPA: ˌdɛfɛktɔˈlɔɟja, AS: defektoloǵi ̯a
Wiktionary
rzecz. defektolog m.
przym. defektologiczny
Wiktionary
urządzenie do ultradźwiękowego badania wad materiałów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) techn. aparat służący do wykrywania wad w strukturze metalu
Wiktionary
(1.1) Otwarcie lub uszkodzenie metalowej osłony oraz uruchomienie defektoskopu przez osoby do tego niepowołane grozi silnym napromieniowaniem promieniami gamma.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɛkˈtɔskɔp, AS: defektoskop
Wiktionary
rzecz. defektoskopia ż.
przym. defektoskopowy
Wiktionary
badania wykrywające wewnętrzne wady materiału
SJP.pl
Defektoskopia – dział badań nieniszczących (NDT) zmierzających do wykrycia nieciągłości materiału. Wykrywane są wady materiału takie jak: wtrącenia, ubytki korozyjne, pustki, pęknięcia, odwarstwienia, łuski, szczeliny, braki przetopu itp.
Wikipedia
związany z defektoskopem
SJP.pl
powodować defekt (wadę, uszkodzenie)
SJP.pl
dawniej: taki, który ma defekt, usterkę; defektowy, defektywny, uszkodzony
SJP.pl
rzadko: taki, który ma defekt, usterkę; defektowny, defektywny, uszkodzony
SJP.pl
ułomny;
1. mający defekt, usterkę; uszkodzony, defektowy, defektowny;
2. w językoznawstwie: niemający pewnych form fleksyjnych typowych dla danej części mowy (np. czasownik "słychać" występujący tylko w bezokoliczniku i w formach nieosobowych)
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający defekty, wady, braki
(1.2) jęz. nieposiadający niektórych form fleksyjnych
(1.3) biol. mający wadę fizyczną lub genetyczną uniemożliwiającą prawidłowy rozwój
Wiktionary
rzecz. defekt mrz., defektywność ż.
czas. defektować
przym. defektowy
Wiktionary
(1.1) ułomny
(1.2) ułomny
Wiktionary
1. zmniejszenie się stosunku liczby kobiet do liczby mężczyzn zajmujących się jakąś dziedziną życia;
2. zaburzenia w organizmie kobiety, powodujące zanik typowo kobiecych cech a także pojawienie się cech męskich
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) socjol. proces zmniejszania się liczby kobiet względem mężczyzn w określonym obszarze
(1.2) med. zanik cech samiczych w organizmie
Wiktionary
model samochodu marki Land Rover
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
śmierć spowodowana wyrzuceniem lub wypadnięciem przez okno
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;
(1.2) książk. przen. śmierć poprzez wyrzucenie przez okno bądź wypadnięcie przez nie
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Defenestracja w Pradze w 1618 roku była bezpośrednim powodem wojny trzydziestoletniej.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɛ̃nɛˈstrat͡sʲja, AS: defẽnestracʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. autodefenestracja ż.
Wiktionary
wyrzucić kogoś przez okno, zwykle powodując jego śmierć
SJP.pl
dawniej: obrona
SJP.pl
gracz broniący bramki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. białko kationowe będące elementem układu immunologicznego posiadające właściwości antybakteryjne, antywirusowe i antygrzybiczne
Wiktionary
obrona
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) działania mające na celu obronę przed atakiem
(1.2) wojsk. obronne działania wojskowe
(1.3) sport. część drużyny piłkarskiej przeznaczona do zadań obronnych
(1.4) hist. w Polsce międzywojennej kontrwywiad
Wiktionary
Defensywa (łac. "defensivus", obronny) – niewłaściwy termin z zakresu wojskowości, używany potocznie zamiast określenia obrona. Termin ten używany był w Polsce w okresie międzywojennym na określenie Oddziału II Sztabu Generalnego/Głównego Wojska Polskiego, zajmującego się wywiadem i kontrwywiadem.
Wikipedia
(1.2) Rebelianci z Misraty przeszli do defensywy.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɛ̃w̃ˈsɨva, AS: defẽũ̯syva
Wiktionary
rzecz. defensor m., defensywność ż.
przym. defensywny
przysł. defensywnie
Wiktionary
(1.1-3) obrona
(1.4) kontrwywiad
Wiktionary
przysłówek
(1.1) w sposób defensywny
Wiktionary
rzecz. defensywność ż., defensywa ż.
Wiktionary
stopień wyższy od przysłówka: defensywnie
SJP.pl
stopień wyższy od przymiotnika: defensywny
SJP.pl
przyjmowanie postawy obronnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) odprzym. cecha tego, co jest defensywne; cecha tych, którzy są defensywni
Wiktionary
rzecz. defensywa ż.
przym. defensywny
przysł. defensywnie
Wiktionary
obronny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) mający na celu obronę przed atakiem
Wiktionary
rzecz. defensywność ż., defensywa ż.
Wiktionary
preparat antykorozyjny, ciekły roztwór żywic, poliolefin i stearynianów w benzynie lakowej
SJP.pl
dawniej: szacunek, poważanie, względy
SJP.pl
w geocentrycznej mechanice nieba: okrąg, po którym porusza się epicykl (mniejszy okrąg), po którym z kolei porusza się ciało niebieskie; deferent
SJP.pl
w geocentrycznej mechanice nieba: okrąg, po którym porusza się epicykl (mniejszy okrąg), po którym z kolei porusza się ciało niebieskie; deferens
SJP.pl
De
Wikipedia
ktoś niewierzący w powodzenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) osoba akceptująca porażkę bez walki
Wiktionary
przym. defetystyczny
rzecz. defetyzm mrz.
Wiktionary
(1.1) pesymista
Wiktionary
pozbawiony wiary w powodzenie, z góry zakładający klęskę
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) nacechowany defetyzmem, wyrażający opinię o nieuchronnej klęsce, niepowodzeniu
Wiktionary
rzecz. defetyzm mrz., defetysta mos., defetystka ż.
Wiktionary
brak wiary w zwycięstwo, w powodzenie jakiejś sprawy; pesymizm, czarnowidztwo
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką
Wiktionary
(1.1) Co wy mi tu, żołnierzu, defetyzm szerzycie? Posiłki nadejdą na czas, stulcie pysk i wracajcie kopać okopy!
Wiktionary
IPA: dɛˈfɛtɨsm̥, AS: defetysm̦
Wiktionary
rzecz. defetysta mos., defetystka ż.
przym. defetystyczny
Wiktionary
proces rozdrabniania drewna lub masy celulozowej podczas produkcji papieru
SJP.pl
dotyczący defibracji
SJP.pl
urządzenie do rozdrabniania materiałów włóknistych, np. drewna; rozwłókniarka
SJP.pl
dokonywać defibracji drewna; rozwłókniać
SJP.pl
pobudzenie serca do pracy za pomocą impulsów elektrycznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. zabieg medyczny, którego celem jest przywrócenie akcji serca, polegający na przystawieniu elektrod defibrylatora i krótkotrwałym działaniu na organizm chorego prądem stałym
Wiktionary
Defibrylacja, defibrylacja elektryczna – zabieg medyczny stosowany podczas reanimacji. Polega na zastosowaniu terapeutycznej dawki elektrycznej prądu stałego o określonej energii poprzez powierzchnię klatki piersiowej lub bezpośrednio na mięsień serca, w celu wygaszenia najpoważniejszych zaburzeń rytmu serca – migotania komór (łac. "fibrillatio ventriculorum") oraz częstoskurczu komorowego (łac. "tachycardia ventricularis") bez tętna. Energia defibrylatora wyrażana jest w dżulach.
Wikipedia
IPA: ˌdɛfʲibrɨˈlat͡sʲja, AS: defʹibrylacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. defibrylator m.
przym. defibrylacyjny
Wiktionary
urządzenie do pobudzania akcji serca, wykorzystujące działanie energii prądu elektrycznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) med. techn. urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;
Wiktionary
Defibrylator – urządzenie medyczne służące do przeprowadzania zabiegu defibrylacji serca. Może zakończyć zaburzenia rytmu serca takie jak migotanie komór lub częstoskurcz komorowy bez wyczuwalnego tętna. Defibrylatory są utrzymywane w gotowości do natychmiastowego użycia na oddziałach intensywnej terapii, na salach operacyjnych, w izbach przyjęć oraz w pojazdach służb ratowniczych.
Wikipedia
(1.1) A w karetce musieli użyć defibrylatora, bo chłopina z wrażenia stracił akcję serca na chwilę.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr, AS: defʹibrylator
Wiktionary
rzecz. defibrylacja ż.
czas. defibrylować ndk.
Wiktionary
pobudzać serce do pracy za pomocą impulsów elektrycznych
SJP.pl
wytrącać z krwi fibrynę; przeprowadzać defibrynację
SJP.pl
wybrakowanie
SJP.pl
Deficjencja – aberracja chromosomowa polegająca na delecji końcowego (dystalnego) odcinka chromosomu.
Zapis ISCN dla przykładowej delecji terminalnej chromosomu 5 od końca ramienia p do q10: codice_1
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od deficyt
Wiktionary
(1.1) To nie deficyt, lecz tylko mały deficycik.
Wiktionary
rzecz. deficyt m.
Wiktionary
niedobór;
1. w ekonomii: nadwyżka rozchodów nad przychodami, z czego wypływa brak w pokryciu wydatków; deficytowość;
2. niedostateczna ilość czegoś, niepokrywająca zapotrzebowania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) niedobór, brak;
(1.2) ekon. przewaga wydatków nad dochodami
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.2) W Polsce każdego roku występuje deficyt budżetowy.
Wiktionary
IPA: dɛˈfʲit͡sɨt, AS: defʹicyt
Wiktionary
rzecz. deficytowość ż.
:: zdrobn. deficycik mrz.
przym. deficytowy
Wiktionary
1. w ekonomii: stan charakteryzujący się nadwyżką rozchodów nad przychodami, z czego wypływa brak w pokryciu wydatków; deficyt, niedobór;
2. stan charakteryzujący się zbyt małą podażą wobec popytu, brakiem czegoś
SJP.pl
1. w ekonomii: taki, którego wydatki przewyższają dochody, przynoszący więcej strat niż zysków; niedochodowy, nieopłacalny, nierentowny, niezyskowny;
2. taki, którego jest za mało w stosunku do zapotrzebowania
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przynoszący większe straty niż zyski
(1.2) istniejący, występujący w zbyt małej ilości, by zaspokoić zapotrzebowanie
Wiktionary
(1.1) Ten towar zawsze był deficytowy.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲit͡sɨˈtɔvɨ, AS: defʹicytovy
Wiktionary
rzecz. deficyt m., deficytowość ż.
Wiktionary
deformacja przedmiotu lub postaci
SJP.pl
uroczysty przemarsz w szyku paradnym grupy wojsk, przejazd kolumny pojazdów lub przelot eskadry samolotów wojskowych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) uroczysty przemarsz wojska lub innej grupy, np. sportowców czy ludności cywilnej, przejazd pojazdów, przelot samolotów w szyku paradnym dla oddania honorów przedstawicielom władzy;
(1.2) pot. przen. ostentacyjne przechadzanie się
Wiktionary
Defilada (z fr. "défilé") – rodzaj parady wojskowej, przemarsz oddziałów wojska, a także przejazd pojazdów i broni zmechanizowanych, w szyku paradnym przed dowódcą lub ważnymi osobistościami. Defiladą nazywany bywa też przemarsz członków organizacji lub grup ludności przed przedstawicielami władz. Zwykle okazją do organizacji defilady jest święto lub uroczystość.
Wikipedia
(1.1) Wybuch spowodował panikę wśród publiczności obecnej na defiladzie.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲiˈlada, AS: defʹilada
Wiktionary
rzecz. defilowanie n., przedefilowanie n.
czas. defilować ndk., przedefilować dk.
przym. defiladowy
Wiktionary
(1.1) parada
(1.2) paradowanie
Wiktionary
przymiotnik od: defilada, np. szyk defiladowy
SJP.pl
zwierzę poruszające się równolegle do linii myśliwych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) maszerowanie, przejeżdżanie, przelatywanie w czasie defilady
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲilɔˈvãɲɛ, AS: defʹilovãńe
Wiktionary
rzecz. defilada ż.
czas. defilować ndk.
przym. defiladowy
Wiktionary
(1.1) paradowanie
Wiktionary
przechodzić, paradować przed kimś, w celu zwrócenia na siebie uwagi
SJP.pl
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) maszerować grupowo w defiladzie
(1.2) przen. przechadzać się ostentacyjnie, chcąc być zauważonym
Wiktionary
(1.1) Właśnie przed trybuną honorową defiluje korpus lotnictwa.
(1.2) Wiesiek już po raz piąty defiluje pod oknem Jadźki – chyba się zakochał.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲiˈlɔvat͡ɕ, AS: defʹilovać
Wiktionary
rzecz. defilada ż., defilowanie n., przedefilowanie n.
czas. przedefilować dk.
przym. defiladowy
Wiktionary
(1.1-2) paradować
Wiktionary
oddzielenie płynu przez sączenie; odsączenie
SJP.pl
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;
Wiktionary
Definicja ( definitio) – rodzaj wypowiedzi informującej o znaczeniu pewnego wyrażenia. Definicja osiąga to, wskazując inne wyrażenie oddające ten sam sens, np. odpowiedni zakres nazwy. Wyróżnia się kilkanaście rodzajów definicji:
Wikipedia
(1.1) Najprostsza definicja tej figury: prostokąt o równych bokach.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲĩˈɲit͡sʲja, AS: defʹĩńicʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. definiowanie n., zdefiniowanie n.
czas. definiować ndk., zdefiniować dk.
przym. definicyjny, definiowalny
przysł. definitywnie
Wiktionary
(1.1) wyjaśnienie, objaśnienie, określenie
Wiktionary
przymiotnik od: definicja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z definicją; stanowiący definicję
Wiktionary
rzecz. definicja ż., definiowanie n., zdefiniowanie n.
przym. definiowalny
Wiktionary
człon definiowany, to, czego znaczenie się określa (np. definiendum w tej definicji jest samo słowo "definiendum")
SJP.pl
człon definiujący, ta część definicji, w której określa się znaczenie członu definiowanego (np. w tej definicji definiensem jest: "człon definiujący, ta część definicji, w której określa się znaczenie członu definiowanego")
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) log. człon definiujący
Wiktionary
dający się zdefiniować, możliwy do zdefiniowania
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) możliwy do zdefiniowania, dający się zdefiniować
Wiktionary
rzecz. definicja ż., definiowanie n., zdefiniowanie n.
czas. definiować ndk., zdefiniować dk.
przym. definicyjny
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) formułowanie definicji
Wiktionary
De
Wikipedia
IPA: ˌdɛfʲĩɲɔˈvãɲɛ, AS: defʹĩńovãńe
Wiktionary
rzecz. zdefiniowanie n., definicja ż.
czas. definiować ndk., zdefiniować dk.
przym. definicyjny, definiowalny
Wiktionary
czasownik przechodni niedokonany
(1.1) objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję
Wiktionary
(1.1) Chorobę definiuje się jako jakiekolwiek odstępstwo od normalnego stanu fizjologicznego organizmu.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲĩˈɲɔvat͡ɕ, AS: defʹĩńovać
Wiktionary
rzecz. definiowanie n., definicja ż., zdefiniowanie n.
czas. zdefiniować dk.
przysł. definitywnie
przym. definiowalny
Wiktionary
doradca prowincjała
SJP.pl
Definitorium – doradcze kolegium ministra prowincjalnego (prowincjała) w niektórych zakonach męskich, np. u franciszkanów. Składa się zazwyczaj z kilku członów tej samej prowincji zakonnej, którzy złożyli profesję wieczystą. Członkowie definitorium zwykle nazywani są definitorami lub dyskretami. Tą samą nazwą bywa określane cykliczne zebranie członków rady.
Wikipedia
przysłówek sposobu
(1.1) w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany
Wiktionary
Definitywnie – trzeci album solowy polskiego rapera Te-Trisa. Wydawnictwo ukazało się 23 października 2015 roku nakładem wytwórni muzycznej Step Records. Album został wyprodukowany przez samego rapera przy współpracy z Sir Michem, Kacprem Winiarkiem oraz Nerwusem. Wśród gości pojawili się raperzy: Kuba Knap, Astek z zespołu Dwa Sławy i Ras z grupy Rasmentalism.
Wikipedia
(1.1) Ich związek, zawsze odległy od formy ustabilizowanej, został w końcu definitywnie zerwany.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ, AS: defʹĩńityvʹńe
Wiktionary
rzecz. definicja ż.
czas. definiować
przym. definitywny
Wiktionary
(1.1) stanowczo, ostatecznie
Wiktionary
kończący sprawę, roztrzygający, ostateczny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) kończący sprawę, rozstrzygający, ostateczny
Wiktionary
(1.1) Wicepremier i minister rolnictwa zarazem, Jarosław Kalinowski, uspokoił jednak społeczeństwo, zapowiadając rychły i definitywny koniec bałaganu.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvnɨ, AS: defʹĩńityvny
Wiktionary
przysł. definitywnie
Wiktionary
(1.1) nieodwołalny, ostateczny
Wiktionary
1. spadek ogólnego poziomu cen, przeciwieństwo inflacji;
2. w geologii: wywiewanie przez wiatr luźnego materiału skalnego z płaskich suchych powierzchni, np. obszarów pustynnych, wyschniętych jezior itp.
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki
(1.2) geol. wywiewanie przez wiatr luźnego materiału z płaskiej powierzchni suchego terenu
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) W Grecji zaobserwowano pierwszą deflację od 45 lat.
Wiktionary
IPA: dɛˈflat͡sʲja, AS: deflacʹi ̯a
Wiktionary
przym. deflacyjny
Wiktionary
→ deflacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) ekon. dotyczący deflacji
(1.2) w geomorfologii: dotyczący deflacji
Wiktionary
(1.2) Nieliczne zbiorniki naturalne (jeziora) mają najczęściej charakter starorzeczy oraz jeziorek w zagłębieniach deflacyjnych.
Wiktionary
rzecz. deflacja ż.
Wiktionary
nieeksplozyjne, stosunkowo wolne spalanie się materiału wybuchowego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;
Wiktionary
Deflagracja (łac. "deflagratio" "de-" 'z, od, wy-' i "flagrare" 'płonąć') – rodzaj stosunkowo powolnego rozkładu materiałów wybuchowych, który rozprzestrzenia się z prędkością znacznie mniejszą niż prędkość dźwięku w tym materiale. Jest jednym z dwóch – obok detonacji – możliwych typów eksplozji materiałów wybuchowych i gazów palnych.
Wikipedia
(1.1) Wszystkie założone środki bezpieczeństwa uwzględniają możliwość przejścia procesu deflagracji w detonację.
Wiktionary
rzecz. konflagracja ż.
przym. deflagracyjny, konflagracyjny
przysł. deflagracyjnie, konflagracyjnie
Wiktionary
wskaźnik ekonomiczny, procentowy stosunek dochodu narodowego w ujęciu nominalnym do dochodu narodowego w ujęciu realnym
SJP.pl
w procesie destylacji: skraplanie się mniej lotnych składników mieszaniny, kiedy bardziej lotne pozostają jeszcze w postaci pary
SJP.pl
urządzenie zwiększające efektywność procesu destylacji
SJP.pl
Plik audio został utworzony na podstawie wersji z i nie obejmuje późniejszych edycji.
Deflegmator (skraplacz częściowy) – urządzenie działające podobnie do kolumny rektyfikacyjnej, zwiększające efektywność procesu destylacji (służącego rozdzielaniu mieszanin ciekłych).
Wikipedia
urządzenie redukujące odchylenia igły magnetycznej w kompasie pokładowym statku
SJP.pl
Deflektometr (deflektor) to przyrząd pomiarowy używany w żeglarstwie przy kompensacji dewiacji kompasu magnetycznego. Wyznacza on natężenie pola magnetycznego odchylającego igłę kompasu od kierunku południka.
Wikipedia
element zmieniający kierunek przepływu gazu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) element do zmiany kierunku strumienia gazów, cząstek, zanieczyszczeń, itp.;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. reflektor m.
Wiktionary
rozrywanie błony dziewiczej przy pierwszym stosunku płciowym; rozdziewiczenie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) med. przerwanie błony dziewiczej
Wiktionary
(1.1) Zasadniczo rzecz biorąc, mamy dwa sposoby defloracji: jednorazowy i stopniowy. Zwolennicy pierwszego sposobu twierdzą, że kobietę silną, zdrową i energiczną można deflorować za jednym razem.
Wiktionary
czas. deflorować
Wiktionary
pozbawiać dziewictwa; rozdziewiczać
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zdeflorować)
(1.1) daw. rzad. pozbawiać dziewictwa, rozdziewiczać
Wiktionary
(1.1) Ja bym chciał ich dziwki deflorować, dewergondować, nimi się delektować, jus primae noctis nad nimi sprawować (…).
(1.1) Zasadniczo rzecz biorąc, mamy dwa sposoby defloracji: jednorazowy i stopniowy. Zwolennicy pierwszego sposobu twierdzą, że kobietę silną, zdrową i energiczną można deflorować za jednym razem.
Wiktionary
rzecz. defloracja ż.
Wiktionary
[czytaj: diFOŁ albo diFO] nazwisko angielskie, m.in. Daniel Defoe (1660-1731) - pisarz angielski
SJP.pl
usuwanie liści z roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) roln. usuwanie liści rośliny za pomocą środków chemicznych
Wiktionary
Defoliacja – pozbawienie rośliny liści wskutek oddziaływania czynników zewnętrznych lub substancji chemicznych, będących zazwyczaj składnikiem pestycydów.
Wikipedia
przym. defoliacyjny, foliowy, foliarski
rzecz. defoliant mrz.
Wiktionary
przymiotnik od: defoliacja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) roln. związany z defoliacją
Wiktionary
rzecz. defoliacja ż., defoliant mrz.
Wiktionary
środek stosowany do usuwania liści z roślin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. biol. substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny;
Wiktionary
(1.1) W rolnictwie defolianty mają zastosowanie przy przyspieszeniu dojrzewania roślin i ułatwianiu zbioru.
Wiktionary
IPA: dɛˈfɔlʲjãnt, AS: defolʹi ̯ãnt
Wiktionary
rzecz. defoliacja ż.
czas. defoliować
przym. defoliacyjny, foliarski
Wiktionary
zanikanie różnicy w wymowie między dwiema głoskami
SJP.pl
niszczenie lasów; ogołacanie z lasów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów
Wiktionary
IPA: ˌdɛfɔrɛˈstat͡sʲja, AS: deforestacʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) wylesianie, wyręb
Wiktionary
lekceważąco: zła reforma
SJP.pl
niszczenie, zmiana kształtu czegoś
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zniekształcenie, pozbawienie czegoś jego pierwotnej formy
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
czas. deformować
Wiktionary
cecha czegoś, co łatwo ulega zniekształceniu
SJP.pl
1. łatwo ulegający zniekształceniu;
2. algorytm deformowalny - w kryptografii: taki, że adwersarz ma możliwość zmiany szyfrogramu bez znajomości tekstu jawnego
SJP.pl
wypaczać;
1. powodować zniekształcenia; zniekształcać, szpecić;
2. zmieniać pierwotny sens czegoś;
3. powodować zwyrodnienie, upadek moralny; degenerować, wynaturzać, demoralizować
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) pejor. pozbawiać pierwotnego kształtu lub sensu
Wiktionary
rzecz. deformacja ż., deformowanie n.
czas. zdeformować dk.
przym. zdeformowany
Wiktionary
(1.1) wypaczać
Wiktionary
procedura zapisu pliku znajdującego się na dysku twardym tak, aby wszystkie części danego pliku były zapisane w kolejnych sektorach
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) inform. proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Wczoraj podczas defragmentacji mój komputer wyłączył się.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtat͡sʲja, AS: defragmẽntacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. defragmentator m., defragmentowanie n., zdefragmentowanie n.
czas. defragmentować ndk., zdefragmentować dk.
przym. defragmentacyjny
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) dotyczący defragmentacji
Wiktionary
rzecz. defragmentowanie n., zdefragmentowanie n., defragmentacja ż.
czas. zdefragmentować, defragmentować
Wiktionary
narzędzie do defragmentacji dysków twardych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) inform. program komputerowy do defragmentowania plików
Wiktionary
(1.1) Uruchom defragmentator dysków, aby zdefragmentować system plików celem przyspieszenia otwierania plików.
Wiktionary
rzecz. defragmentacja ż., defragmentowanie n., zdefragmentowanie n.
czas. defragmentować, zdefragmentować
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) inform. wykonywanie defragmentacji, zachodzenie defragmentacji
Wiktionary
rzecz. defragmentacja ż., defragmentator m., zdefragmentowanie n.
czas. defragmentować ndk., zdefragmentować dk.
przym. defragmentacyjny
Wiktionary
czasownik
(1.1) inform. wykonywać defragmentację
Wiktionary
(1.1) Wczoraj defragmentowałem dysk twardy.
Wiktionary
IPA: ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ, AS: defragmẽntovać
Wiktionary
rzecz. defragmentacja ż., defragmentator m., defragmentowanie n., zdefragmentowanie n.
czas. zdefragmentować dk.
przym. defragmentacyjny
Wiktionary
przeznaczenie powierzonych publicznych pieniędzy lub majątku na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści i niezgodnie z prawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)
Wiktionary
De
Wikipedia
IPA: ˌdɛfrawˈdat͡sʲja, AS: defrau̯dacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. defraudant mos., defraudantka ż.
przym. defraudancki, defraudacyjny
czas. defraudować ndk., zdefraudować dk.
Wiktionary
(1.1) malwersacja, przywłaszczenie, sprzeniewierzenie, zabór
Wiktionary
związany z przeznaczeniem powierzonych publicznych pieniędzy lub majątku na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) rzad. związany z defraudacją
Wiktionary
rzecz. defraudacja ż.
Wiktionary
→ defraudacja; defraudacyjny, malwersacyjny
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) związany z defraudantami, tymi, którzy dopuszczają się defraudacji, taki jak oni
(1.2) służący do defraudacji
Wiktionary
rzecz. defraudacja ż.
Wiktionary
człowiek, który dopuścił się defraudacji; złodziej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) praw. człowiek, który dopuścił się defraudacji
Wiktionary
rzecz. defraudacja ż.
:: fż. defraudantka ż.
czas. defraudować ndk.
Wiktionary
przeznaczać powierzone publiczne pieniądze lub majątek na niewłaściwy cel, najczęściej dla osobistej korzyści i niezgodnie z prawem
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Warmia,Mrągowo. szabla
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) war. gw. Mrągowo deja
Wiktionary
[czyta: deGA] nazwisko francuskie, m.in. Edgar Dega (1834-1917) - malarz francuski
SJP.pl
DEGAS i DEGAS Elite (Design & Entertainment Graphic Arts System) – edytory grafiki rastrowej stworzone przez Toma Hudsona dla kanadyjskiej firmy Batteries Included, zajmującej się sprzętem i oprogramowaniem. Edytor wykorzystywany był przez użytkowników komputerów Atari ST.
Wikipedia
1. niszczenie gazów bojowych;
2. usuwanie pozostałości gazów używanych w procesach obróbki materiałów, np. przy sterylizacji gazowej
SJP.pl
środek do niszczenia bojowych substancji trujących
SJP.pl
podcinać, cieniować włosy specjalnymi nożyczkami (degażówkami)
SJP.pl
fryzjerskie nożyczki do degażowania (cieniowania włosów)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) fryzj. nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów;
Wiktionary
Degażówki – rodzaj nożyczek z ostrzami w kształcie zębów – na jednym lub na obu ostrzach. Używane we fryzjerstwie do przerzedzania (degażowania) włosów oraz występujące w odmianie do pielęgnacji sierści zwierząt (psów, kotów).
Ten typ nożyczek stosuje się do zmniejszania objętości włosów (przerzedzania), cieniowania, strzyżenia punktowego.
Wikipedia
(1.1) Proszę wycieniować mi grzywkę degażówkami.
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡaˈʒufʲci, AS: degažufʹḱi
Wiktionary
rzecz. degażowanie n.
czas. degażować ndk., wydegażować dk.
Wiktionary
1. zatracenie norm moralnych i poczucia godności; wyradzanie się, zwyrodnienie, wynaturzenie;
2. poważne zniekształcenie struktury, organizacji czegoś;
3. w medycynie:
a) nieodwracalne zmiany organiczne, utrudniające lub hamujące funkcje życiowe osobnika, prowadzące do jego wyginięcia;
b) patologiczne zmiany w komórkach, tkankach lub narządach, prowadzące do upośledzenia ich funkcji lub do zaniku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) postępowanie, zachowanie lub moralność niezgodne z powszechnie akceptowanymi normami
(1.2) biol. nieodwracalne zmiany patologiczne w komórkach, tkankach albo narządach
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
rzecz. degenerat m., degeneratka ż., degenerowanie n.
czas. degenerować się
Wiktionary
(1.1-1.2) zwyrodnienie, wynaturzenie
Wiktionary
przymiotnik od: degenerat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z degeneratem; taki jak degenerat
Wiktionary
rzecz. degenerat mos.
Wiktionary
(1.1) zwyrodniały
Wiktionary
cecha czegoś mającego tendencję do stopniowego pogarszania swojego stanu
SJP.pl
związany ze stopniowym pogarszaniem stanu czegoś
SJP.pl
1. człowiek, który trwale zatracił normy moralne i poczucie godności; zwyrodnialec;
2. potocznie: zboczeniec;
3. człowiek całkowicie zniszczony przez długotrwałe uzależnienie od środków chemicznych
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) książk. pejor. osoba, która przestała przestrzegać norm społecznych i moralnych
Wiktionary
(1.1) Wszyscy uważają nas tylko za łobuzów i degeneratów, a nikt nie może pojąć, że narkomania to po prostu straszliwa choroba.
Wiktionary
rzecz. degeneracja ż.
:: fż. degeneratka ż.
czas. degenerować ndk., zdegenerować dk.
przym. degeneracki, degeneratywny, regeneratywny
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. pejor. kobieta, która przestała przestrzegać norm społecznych i moralnych
Wiktionary
przym. regeneratywny
rzecz. degenerat mos., degeneracja ż.
Wiktionary
niewielkie drzewo z rodziny degeneriowatych, pochodzące z wyspy Fidżi
SJP.pl
o cechach degeneriowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
De
Wikipedia
o cechach degeneriowatych (rodzina roślin)
SJP.pl
wynaturzać, wyrodnieć, karłowacieć, cofać w rozwoju
SJP.pl
zespół procesów prowadzących do zaniku pokrywy lodowej
SJP.pl
Deglacjacja, cofanie się lodowca – proces polegający na stopniowym zaniku lub zmniejszaniu się powierzchni lodowca i odsłanianiu się zlodowaconego terenu, głównie wskutek zmian klimatu.
Wikipedia
proces polegający m.in. na zmniejszeniu obrotów handlu międzynarodowego oraz osłabieniu przepływu kapitału, ludzi i technologii
SJP.pl
proces hamujący wzrost zagęszczenia ludności, przez rozszerzanie się terenów przeznaczonych na budownictwo (zwłaszcza jednorodzinne) daleko poza centra miast
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) planowy lub samoczynny proces rozpraszania się skupisk ludności i jej działalności (firm, instytucji itp.);
Wiktionary
Deglomeracja (z łac. "de" – od, "glomerare" – skupiać) – proces mający na celu zahamowanie wzrostu zagęszczenia ludności. Wyróżnia się dwa typy deglomeracji: czynną (przenoszenie zakładów pracy poza granice aglomeracji) i bierną (niedopuszczanie do powstawania nowych miejsc zatrudnienia na terenie aglomeracji).
Wikipedia
IPA: ˌdɛɡlɔ̃mɛˈrat͡sʲja, AS: deglõmeracʹi ̯a
Wiktionary
czas. deglomerować
przym. deglomeracyjny
rzecz. deglomerowanie
Wiktionary
przymiotnik od: deglomeracja
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) przym. od deglomeracja
Wiktionary
(1.1) Szczególną rolę w procesie deglomeracyjnym miała odgrywać sieć miast nowych o satelitarnym charakterze.
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡlɔ̃mɛraˈt͡sɨjnɨ, AS: deglõmeracyi ̯ny
Wiktionary
czas. deglomerować
rzecz. deglomeracja, deglomerowanie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|deglomerować.
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡlɔ̃mɛrɔˈvãɲɛ, AS: deglõmerovãńe
Wiktionary
przym. deglomeracyjny
rzecz. deglomeracja
czas. deglomerować
Wiktionary
1. przeciwdziałać nadmiernemu rozrastaniu się wielkich miast;
2. rozpraszać wielkie skupiska ludności
SJP.pl
czasownik
(1.1) o skupiskach ludzi i ich działalności, zwłaszcza przemyśle: planowo lub samoczynnie rozpraszać się
Wiktionary
(1.1) Miasto postanowiło deglomerować wielki przemysł, który powodował przetłoczenie i zbytnio zanieczyszczał powietrze.
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡlɔ̃mɛˈrɔvat͡ɕ, AS: deglõmerovać
Wiktionary
przym. deglomeracyjny
rzecz. deglomeracja, deglomerowanie
Wiktionary
czapka kroju wojskowego kepi francuskiego, popularna wśród młodzieży w Polsce po wizycie de Gaulle'a (we wrześniu 1967 roku)
SJP.pl
usuwać osad drożdżowy z butelek szampana lub innego wina musującego, w których zakończyła się wtórna fermentacja
SJP.pl
1. obniżenie wartości, rangi, stanowiska;
2. niszczenie środowiska naturalnego;
3. utrata pozycji, przynależności do wyższej grupy klasowej; deklasacja;
4. rozpad lub rozkład związku chemicznego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zmiana czyjegoś stanowiska zawodowego na niższe
(1.2) obniżenie pozycji / rangi / wartości
(1.3) niszczenie środowiska i zasobów, jakimi ono dysponuje
(1.4) rozkład związku chemicznego na prostsze związki
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
IPA: ˌdɛɡraˈdat͡sʲja, AS: degradacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. degradowanie n., zdegradowanie n.
czas. degradować ndk., zdegradować dk.
przym. degradacyjny
Wiktionary
przymiotnik od: degradacja
SJP.pl
łatwo ulegający rozkładowi, degradacji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) obniżanie komuś stopnia wojskowego, zwykle karnie
(1.2) tracenie korzystnych cech
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡradɔˈvãɲɛ, AS: degradovãńe
Wiktionary
rzecz. degradacja ż., zdegradowanie n.
czas. degradować ndk., zdegradować dk.
przym. degradacyjny
Wiktionary
1. przenosić kogoś ze stanowiska wyższego na niższe;
2. w wojsku: karnie przenosić do stopnia szeregowca;
3. obniżać rolę, rangę, wartość czegoś;
4. powodować niszczenie środowiska naturalnego;
5. degradować się:
a) stawać się mniej wartościowym;
b) o środowisku, jego elementach: ulegać degradacji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)
(1.1) obniżać komuś stopień wojskowy, zwykle karnie
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)
(2.1) tracić korzystne cechy
czasownik zwrotny niedokonany degradować się (dk. brak)
(3.1) stawać się mniej wartościowym
(3.2) ulegać procesowi niszczenia
Wiktionary
(1.1) Ten kapral był już dwukrotnie degradowany.
(2.1) Poziom życia w naszym mieście degraduje z roku na rok.
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡraˈdɔvat͡ɕ, AS: degradovać
Wiktionary
rzecz. degradacja ż., degradowanie n., zdegradowanie n.
czas. zdegradować dk.
przym. degradacyjny
Wiktionary
(2.1) podupadać, degenerować się, nikczemnieć
Wiktionary
1. przenosić kogoś ze stanowiska wyższego na niższe;
2. w wojsku: karnie przenosić do stopnia szeregowca;
3. obniżać rolę, rangę, wartość czegoś;
4. powodować niszczenie środowiska naturalnego;
5. degradować się:
a) stawać się mniej wartościowym;
b) o środowisku, jego elementach: ulegać degradacji
SJP.pl
moellon; uboczny produkt utleniania tranu, do natłuszczania skór
SJP.pl
upadek moralny lub materialny; staczanie się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) książk. zanik wartości moralnych lub estetycznych
Wiktionary
Degrengolada – ósmy album studyjny polskiej piosenkarki Nosowskiej. Został wydany 19 maja 2023 nakładem wydawnictwa Kayax.
Wikipedia
(1.1) Nie mógł już patrzeć na postępującą degrengoladę swojej żony.
(1.1) Czuję w sobie okropną degrengoladę ducha… Prawdziwie i głęboko nieszczęśliwym jestem… Marnieję, ginę, wszystko, co jest we mnie wyższego, idealnego, przemienia się w żółć i tłuszcz!
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada, AS: degrẽŋgolada
Wiktionary
(1.1) upodlenie, staczanie się
Wiktionary
stopniowe zmniejszanie się; obniżanie się poziomu czegoś
SJP.pl
w ekonomii: cecha czegoś, czemu stopniowo jest zmniejszana wartość
SJP.pl
w ekonomii: związany ze stopniowym zmniejszeniem wartości czegoś
SJP.pl
1. ocena smaku produktów żywnościowych;
2. potocznie: poczęstunek
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ocena smaku produktów spożywczych
(1.2) pot. poczęstunek
Wiktionary
(1.2) O godzinie siódmej rozpoczniemy degustację.
Wiktionary
rzecz. degustator mos., degustowanie n.
przym. degustacyjny
czas. degustować
Wiktionary
przymiotnik od: degustacja
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z degustacją, dotyczący degustacji, służący do degustacji
Wiktionary
rzecz. degustator mos., degustacja ż.
czas. degustować
Wiktionary
specjalista określający jakość produktów żywnościowych (np. wina, herbaty) na podstawie ich smaku; kiper
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) uczestnik degustacji
(1.2) profesjonalista oceniający jakość żywności na podstawie smaku
Wiktionary
IPA: ˌdɛɡuˈstatɔr, AS: degustator
Wiktionary
rzecz. degustacja ż.
:: fż. degustatorka ż.
czas. degustować
przym. degustacyjny, degustatorski
Wiktionary
kobieta oceniająca jakość artykułów żywnościowych na podstawie smaku tych artykułów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) profesjonalistka oceniająca jakość żywności na podstawie smaku
Wiktionary
rzecz.
:: fm. degustator m.
przym. degustatorski
czas. degustować
Wiktionary
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) rzad. związany z pracą lub osobą degustatora, dotyczący degustatora
Wiktionary
rzecz. degustator mos., degustatorka ż.
Wiktionary
1. smakować potrawy i napoje;
2. oceniać jakość produktów spożywczych na podstawie ich smaku
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zdegustować)
(1.1) podn. próbować jedzenia lub napojów w sposób świadomy, z uwagą, aby docenić ich smak, aromat, teksturę i inne walory
(1.2) pot. przyprawiać o niesmak
czasownik zwrotny niedokonany degustować się (dk. zdegustować się)
(2.1) pot. czerpać przyjemność z długotrwałego czy bardzo szczegółowego zajmowania się czymś
(2.2) podn. być degustowanym
(2.3) pot. ulegać odrazie, zniesmaczeniu
Wiktionary
(1.1) Sommelier degustował wino, analizując jego bukiet i posmak.
Wiktionary
rzecz. degustacja ż., degustator mos., degustatorka ż., degustowanie n.
czas. zdegustować dk.
przym. degustacyjny
Wiktionary
(1.1) kosztować
(1.2) obrzydzać, zniechęcać, zniesmaczać
(2.1) rozkoszować się
(2.3) obrzydzać się, zniechęcać się, zniesmaczać się
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
wyzwalanie się spod wpływów kultury starożytnej Grecji
SJP.pl
uwalnianie organizmu od pasożytów przy użyciu odpowiednich środków; odrobaczanie
SJP.pl
rozszczelnienie
SJP.pl
przymiotnik od: dehermetyzacja
SJP.pl
powodować utratę szczelności
SJP.pl
pozbawianie kogoś lub czegoś cech heroicznych
SJP.pl
przymiotnik od: deheroizacja
SJP.pl
pozbawiać kogoś lub coś cech bohaterskich
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
1. pozbawianie cech ludzkich; odczłowieczenie;
2. proces zmian powodujących zanik wartości humanitarnych; dehumanizm
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pozbawienie czegoś cech właściwych człowiekowi
Wiktionary
De
Wikipedia
IPA: ˌdɛxũmãɲiˈzat͡sʲja, AS: deχũmãńizacʹi ̯a
Wiktionary
(1.1) odczłowieczenie
Wiktionary
przymiotnik od: dehumanizacja
SJP.pl
proces zmian powodujących zanik wartości humanitarnych; dehumanizacja
SJP.pl
1. pozbawiać cech ludzkich, właściwych człowiekowi; odczłowieczać;
2. dehumanizować się - tracić cechy ludzkie; odczłowieczać się
SJP.pl
czasownik
(1.1) pozbawiać cech ludzkich
Wiktionary
rzecz. humanitarysta mos.
Wiktionary
1. utrata wody przez komórki i tkanki organizmu; odwodnienie;
2. odszczepianie cząsteczek wody od uwodnionych związków chemicznych
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
odwilżacz, aparat do usuwania wody z czynnika chłodniczego
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) urządzenie do suszenia żywności
(1.2) techn. aparat do usuwania wody z ciekłego czynnika chłodniczego w układzie chłodniczym
Wiktionary
(1.1) Dehydratory swoją konstrukcją przypominają niewielki piekarnik (…).
Wiktionary
(1.1) suszarka
(1.2) odwilżacz
Wiktionary
próżniowe suszenie surowców w naturalnej temperaturze 4˚C
SJP.pl
prowitamina witaminy D3
SJP.pl
usuwanie atomów wodoru z cząsteczki związku chemicznego; odwodornianie; dehydrogenizacja
SJP.pl
enzym katalizujący odszczepianie atomów wodoru lub elektronów od niektórych substancji i przenoszenie ich na inne
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) biochem. enzym katalizujący odszczepianie atomów wodoru od metabolitów i przenoszenie ich na inne związki chemiczne;
Wiktionary
(1.1) W przypadku toluenu wydaje się, że główną reakcją, w której powstają RFT, jest reakcja utleniania aldehydu benzylowego, powstającego w wyniku metabolizmu tego związku, przez dehydrogenazę aldehydową.
Wiktionary
usuwanie atomów wodoru z cząsteczki związku chemicznego; odwodornianie; dehydrogenacja
SJP.pl
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) socjol. ekon. różnorodność, równość, inkluzywność
Wiktionary
DE
Wikipedia
(1.1) Firmy, które inwestują w DEI, wygrywają walkę o pracownika.
(1.1) Gale powołała się na ostatnie decyzje Sądu Najwyższego „sygnalizujące zmianę” w podejściu sądów amerykańskich do programów DEI w przyszłości.
(1.1) Po latach intensywnych wysiłków na rzecz różnorodności, wiele firm zmienia swoje podejście, ograniczając oficjalne cele DEI i przeglądając swoje programy.
Wiktionary
nazwa sieci sklepów obuwniczych
SJP.pl
Deichmann SE – międzynarodowa sieć sklepów obuwniczych, której placówki znajdują się w kilkudziesięciu krajach Europy, a także w Turcji oraz USA. W ofercie sklepów Deichmann poza obuwiem znajdują się akcesoria takie jak: torebki, paski, portfele, czapki itp.
Wikipedia
usuwanie lub przekształcanie danych pozwalających zidentyfikować konkretną osobę; dezidentyfikacja
SJP.pl
uznanie człowieka, innej istoty żywej lub przedmiotu za bóstwo; ubóstwienie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rel. przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;
Wiktionary
Deifikacja (łac. "deificatio"; "deus" „bóg”, "facere" „czynić”) – ubóstwienie, przypisanie cech boskich temu, co bogiem nie jest, a następnie uprawienie kultu ubóstwionej istoty lub rzeczy.
W mistycyzmie pojęcie to związane jest m.in. z przebóstwieniem.
Wikipedia
IPA: ˌdɛjifʲiˈkat͡sʲja, AS: dei ̯ifʹikacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. deifikowanie n.
czas. deifikować ndk.
przym. deifikacyjny
Wiktionary
(1.1) ubóstwienie
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) przypisywanie rangi lub cech boskich; uważanie za boga/bóstwo, oddawanie boskiej czczci
Wiktionary
rzecz. deifikacja ż.
czas. deifikować ndk.
Wiktionary
przypisywać komuś lub czemuś cechy boskie
SJP.pl
czasownik niedokonany
(1.1) przypisywać rangę lub cechy boskie; uważać za boga/bóstwo, oddawać boską cześć
Wiktionary
(1.1) Jednym z narzędzi pozostających w instrumentarium prawodawcy jest religia obywatelska (religion civile), mająca rodzić bezrefleksyjną miłość ojczyzny. Opierając się na swoistym „katechizmie obywatela”, ma ona deifikować instytucje państwa i jego praw, wymuszać internalizację nakazów woli powszechnej, przez to zaś ma stanowić gwarant trwałości i stabilności wspólnoty.
Wiktionary
rzecz. deifikacja ż., deifikowanie n.
Wiktionary
(1.1) apoteozować
Wiktionary
w językoznawstwie: gramatyczny morfem czasu, wskazujący element sytuacji, o której mowa
SJP.pl
partykuła deiktyczna - partykuła wskazująca
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. zob. Dejmos.
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa;
Wiktionary
(1.1) Deimos uchodził za syna Aresa i Afrodyty oraz brata Fobosa.
Wiktionary
IPA: dɛˈjĩmɔs, AS: dei ̯ĩmos
Wiktionary
rzecz. Dejmos mos./mzw.
przym. Deimosowy, Dejmosowy
Wiktionary
(1.1) war. Dejmos; rzad. Trwoga
(2.1) war. Dejmos
Wiktionary
drapieżny gad z rodziny dromeozaurów, występujący na terenie Ameryki Północnej w okresie kredy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) paleont. gatunek dinozaura z grupy teropodów;
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Deinonych żył 120 milionów lat temu.
Wiktionary
IPA: ˌdɛjĩˈnɔ̃nɨx, AS: dei ̯ĩnõnyχ
Wiktionary
(1.1) strasznyszpon
Wiktionary
przedstawiciel nadrodziny dinozaurów gadziomiednicznych z okresu kredy
SJP.pl
przedstawiciel nadrodziny dinozaurów gadziomiednicznych z okresu kredy
SJP.pl
Deinonychozaury ("Deinonychosauria") – grupa dinozaurów gadziomiednicznych; żyły w okresie kredy; długość ciała do 7 m, masa do 700 kg; stosunkowo duży mózg; przednie kończyny krótkie; ogon długi, smukły; szybkie i ruchliwe drapieżniki, atakowały za pomocą długich, ostrych pazurów.
Wikipedia
usunięcie zainstalowanego programu komputerowego; dezinstalacja, odinstalowanie
SJP.pl
program do odinstalowywania innych programów; dezinstalator
SJP.pl
usuwać zainstalowany program komputerowy; odinstalowywać, dezinstalować
SJP.pl
Deinstytucjonalizacja – proces rozwoju działań i usług świadczonych na poziomie i przez społeczności lokalne, którego celem jest jak najszersza eliminacja konieczności świadczenia działań i usług instytucjonalnych (zakładowych) – świadczonych przez państwo lub samorząd.
Wikipedia
typ ikonograficzny przedstawiający Chrystusa na tronie jako Zbawiciela i Sędziego; deesis
SJP.pl
zwolennik poglądu filozoficznego z okresu Oświecenia, według którego Bóg stworzył świat materialny i rządzące nim prawa, ale nie ma wpływu na jego działanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) wyznawca deizmu
Wiktionary
(1.1) Niektórzy z nich to ateiści, inni uważają się za agnostyków, a część pozostałych to deiści.
Wiktionary
IPA: dɛˈjista, AS: dei ̯ista
Wiktionary
rzecz. deizm m., deistka ż.
przym. deistyczny
Wiktionary
zwolenniczka deizmu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) zwolenniczka deizmu
Wiktionary
rzecz. deizm m.
:: fm. deista
przym. deistyczny
Wiktionary
przymiotnik od: deizm
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) filoz. związany z deizmem, dotyczący deizmu
Wiktionary
rzecz. deizm mrz., deista mos., deistka ż.
przysł. deistycznie
Wiktionary
pogląd filozoficzny z okresu Oświecenia, według którego Bóg stworzył świat materialny i rządzące nim prawa, ale nie ma wpływu na jego działanie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) rel. filoz. pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;
Wiktionary
Deizm – nurt religijno-filozoficzny, którego cechą wspólną jest przekonanie, że racjonalnie można uzasadnić istnienie jedynie Boga bezosobowego, będącego konstruktorem świata rozumianego jako mechanizm oraz źródłem praw, według których ten mechanizm świata działa. Tak rozumiany Bóg nie ingeruje w stworzony świat. Deizm nie jest zwartym systemem ani szkołą filozoficzną. Rozpowszechnił się w epoce Oświecenia głównie w Europie, a także w Ameryce Północnej.
Wikipedia
(1.1) Indyferentyzm o charakterze doktrynalnym występuje przynajmniej w dwóch formach: a) jako bezreligijny („naturalny"), b) jako religijny („nadprzyrodzony"). Indyferentyzm bezreligijny można odnaleźć w ateizmie i częściowo w deizmie.
Wiktionary
IPA: ˈdɛjism̥, AS: dei ̯ism̦
Wiktionary
rzecz. deista mos., deistka ż.
przym. deistyczny
przysł. deistycznie
Wiktionary
1. tytuł oficerski w wojskach janczarskich;
2. tytuł namiestników tureckich w Algierii i Tunisie
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. mitologiczna żona Heraklesa;
2. szata (koszula) Dejaniry - przedmiot przynoszący nieszczęście, źródło cierpień
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) mitgr. królewna kalidońska, córka Ojneusa, trzecia żona Heraklesa;
Wiktionary
Dejanira (gr. Δηιάνειρα, "Dēíaneira", łac. "Deianira") – w mitologii greckiej królewna kalidońska, córka Ojneusa, żona Heraklesa, który pokonał innych zalotników, ubiegających się o jej rękę; z zazdrości obdarzyła go zatrutą szatą, doprowadzając do jego śmierci.
Wikipedia
IPA: ˌdɛjä̃ˈɲira, AS: dei ̯ä̃ńira
Wiktionary
podwodna część statku; dejwud
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
jezioro w Polsce
SJP.pl
Dejguny – jezioro w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich, w dorzeczu Węgorapy w woj. warmińsko-mazurskim, w pow. giżyckim, w gminie Giżycko.
Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 762,5 ha do 765,3 ha.
Zwierciadło wody położone jest na wysokości 116,8 m n.p.m. lub 116,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 12,0 m, natomiast głębokość maksymalna 45,0 m.
Wikipedia
przymiotnik od: Dejguny (jezioro)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
(1.1) geogr. rzeka w Rosji (obwód królewiecki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
marynarz dorywczo zatrudniony na statku w czasie postoju w porcie, zastępujący członka załogi
SJP.pl
Dejman (od ang. "day man") – członek załogi (pokładowej oraz maszynowej) statku zatrudniony w systemie dniówkowym (tzw. "dejmanka"), czyli niezatrudnionych w systemie wachtowym; kierownicy działów oraz kapitan nie są dejmanami z uwagi na nienormowany czas pracy.
Wikipedia
nazwisko
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
(1.1) mitgr. bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy, nazwa własna
(2.1) astr. zob. Deimos.
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Dejmos uchodził za syna Aresa i Afrodyty oraz brata Fobosa.
Wiktionary
rzecz. Deimos mos./mzw.
przym. Dejmosowy
Wiktionary
(1.1) war. Deimos; rzad. Trwoga
(2.1) war. Deimos
Wiktionary
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
nazwisko
SJP.pl
proces redukcji jonów znajdujących się w cieczach lub gazach
SJP.pl
przyrząd zmniejszający stopień jonizacji cieczy lub gazów
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
usuwać jony z wody, gazu itp.
SJP.pl
podwodna część statku; dejdwud
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) żegl. podwodne trójkątne wzmocnienie szkieletu łodzi, na połączeniu stępki i tylnicy lub pawęży;
(1.2) żegl. podwodne trójkątne wzmocnienie szkieletu łodzi, na połączeniu stępki i dziobnicy
(1.3) mar. konstrukcja pochwy wału śrubowego
Wiktionary
(1.1) węzłówka rufowa, kolano rufowe
(1.2) węzłówka dziobowa, dejwud dziobowy
Wiktionary
pokład statku
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) żegl. pokład;
Wiktionary
IPA: dɛk, AS: dek
Wiktionary
1. ściana pudła rezonansowego instrumentu muzycznego;
2. przykrycie, pokrowiec;
3. średniowieczna broń sieczna, rodzaj sztyletu; daga
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) gw-pl|Śląsk Cieszyński,Poznań. koc, narzuta
(1.2) bud. gw-pl|Śląsk Cieszyński. międzykondygnacyjna płyta betonowa
Wiktionary
Deka (da) (z gr. "δέκα" [deka] oznaczającego "dziesięć") – przedrostek jednostki miary oznaczający mnożnik 10 = 101. Przed wprowadzeniem w Polsce układu SI w 1966 roku funkcjonował skrót "dk". Przedrostek ten (podobnie jak decy) jest stosowany dość rzadko w porównaniu z niektórymi innymi przedrostkami jednostek miary. Przykładowo, używany jest wraz z niutonem jako daN do oznaczania ciężaru z przyczyn praktycznych, bowiem 1 daN odpowiada w przybliżeniu 1 kG (kilogram-siła).
Wikipedia
temat słowotwórczy
(1.1) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć
(1.2) fiz. pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
Wiktionary
IPA: ˈdɛka, AS: deka
Wiktionary
(1.2) symbol. da
Wiktionary
rosyjski rewolucjonista szlachecki występujący zbrojnie w grudniu 1825 r. przeciwko samowładztwu carskiemu i stosunkom pańszczyźnianym w Rosji
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) hist. członek lub zwolennik szlacheckiego ruchu rewolucyjnego, działającego w latach 20. XIX w. w Rosji, dążącego do zniesienia jedynowładztwa cara i zatarcia różnic klasowych;
Wiktionary
(1.1) Dekabryści podzielili się na dwa obozy: jeden – dążący do obalenia caratu i utworzenia republiki, drugi, mniej radykalny, skłaniający się ku monarchii konstytucyjnej, opartej na trójpodziale władzy.
Wiktionary
IPA: ˌdɛkaˈbrɨsta, AS: dekabrysta
Wiktionary
rzecz. dekabryzm m.
:: fż. dekabrystka ż.
przym. dekabrystowski
Wiktionary
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) hist. forma żeńska od: dekabrysta
Wiktionary
IPA: ˌdɛkaˈbrɨstka, AS: dekabrystka
Wiktionary
rzecz. dekabryzm m.
:: fm. dekabrysta m.
przym. dekabrystowski
Wiktionary
przymiotnik
(1.1) hist. dotyczący dekabryzmu lub powstania dekabrystów
Wiktionary
(1.1) W Rosji wrzenie wśród inteligencji po roku 1812, którego wyrazem był ruch dekabrystowski, wytworzyło atmosferę sprzyjającą kształtowaniu się opinii niezależnej od rządu.
Wiktionary
IPA: ˌdɛkabrɨˈstɔfsʲci, AS: dekabrystofsʹḱi
Wiktionary
rzecz. dekabrysta m., dekabrystka ż., dekabryzm m.
Wiktionary
okres dziesięciu dni, miesięcy lub lat
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) dziesięć dni
(1.2) dziesięć tygodni
(1.3) dziesięć miesięcy
(1.4) dziesięć lat
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) Kontrolę zaplanowano na drugą dekadę miesiąca.
(1.4) Zniechęcił się, gdy usłyszał, że inwestycja zwróci się najwcześniej po trzech dekadach.
Wiktionary
IPA: dɛˈkada, AS: dekada
Wiktionary
rzecz. dekadówka ż.
przym. dekadowy
Wiktionary
(1.4) dziesięciolecie
Wiktionary
1. upadek dotychczasowych wartości moralnych, społecznych lub kulturowych;
2. ogół ruchów artystycznych i prądów myślowych reprezentujących schyłkową fazę danej epoki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chylenie się ku upadkowi
(1.2) rozkład wartości moralnych i kulturowych
(1.3) tendencja w sztuce europejskiej przełomu wieku XIX i XX
Wiktionary
Dekadencja ("decadence" – fr. z łac. "decadentia" – odpadnięcie, odstąpienie, zmarnienie) – rozkład wartości kulturowych, społecznych; chylenie się ku upadkowi; kryzys lub schyłek (literatury, sztuki itp.).
Wikipedia
(1.1) Coraz mniejsze zainteresowanie publiki dziełami tego autora wynikało z dekadencji jego warsztatu artystycznego.
(1.2) W dzisiejszych czasach sztuka jest przesiąknięta dekadencją.
(1.3) Dekadencja była odpowiedzią na rosnące niezadowolenie społeczeństw w krajach Europy i lęk przed postępem technicznym.
Wiktionary
rzecz. dekadent m., dekadentyzm mrz.
przym. dekadencki
Wiktionary
(1.1) schyłkowość, schyłek, rozkład
(1.2) zepsucie, zniszczenie
(1.3) dekadentyzm
Wiktionary
1. schyłkowy, zawierający elementy rozkładu dotychczasowych wartości moralnych, kulturalnych lub społecznych;
2. odnoszący się do dekadentyzmu, z epoki dekadentyzmu
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) taki który posiada cechy dekadencji
Wiktionary
rzecz. dekadentyzm mrz., dekadent mos., dekadencja ż.
Wiktionary
1. przedstawiciel dekadentyzmu; schyłkowiec;
2. człowiek mający pesymistyczne nastawienie do życia
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) szt. przedstawiciel dekadentyzmu
(1.2) osoba pesymistycznie nastawiona do życia, spodziewająca się rychłego końca
Wiktionary
IPA: dɛˈkadɛ̃nt, AS: dekadẽnt
Wiktionary
rzecz. dekadentyzm m.
:: fż. dekadentka ż.
przym. dekadencki
Wiktionary
(1.1) schyłkowiec
(1.2) schyłkowiec
Wiktionary
1. przedstawicielka dekadentyzmu;
2. kobieta o pesymistycznym nastawieniu do życia mająca świadomość upadku dotychczasowych wartości
SJP.pl
Dekadentka – minialbum polskiej raperki Fagaty, wydany 20 marca 2026 nakładem własnym za pośrednictwem Sony Music Entertainment Poland. Na płycie gościnnie ukazał się Szamz, slowez oraz Natalisa.
EP-ka była promowana dwoma singlami, pt. „Wyglądam dobrze” i „5 zegarków”, oraz zadebiutowała na 14. miejscu polskiej listy sprzedaży – OLiS.
Wikipedia
1. określenie wszelkich ruchów artystycznych i okresów, reprezentujących schyłkową fazę danej epoki;
2. prąd duchowy końca XIX w., wyrażający się w postawie pesymistycznej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szt. kierunek w sztuce przełomu XIX i XX wieku będący przejawem świadomości upadku cywilizacji zachodniej;
Wiktionary
Dekadentyzm (z fran. "décadence" – „chylenie się ku upadkowi”, „schyłek”) – nurt światopoglądowy i artystyczny funkcjonujący na przełomie drugiej połowy XIX i początku XX wieku, cechujący się przeświadczeniem o kryzysie i rychłym upadku tradycyjnych form kultury zachodniej. Jego podłożem były zjawiska związane z postępującym procesem urbanizacji i industrializacji objawiające się erozją dotychczasowych układów i więzi społecznych oraz kwestionowaniem tradycyjnych norm moralnych i obyczajowych.
Wikipedia
rzecz. dekadencja ż., dekadenckość ż., dekadent mos., dekadentka ż.
przym. dekadencki
Wiktionary
1. związany z dekadą - okresem dziesięciu dni, lat (rzadziej: tygodni, miesięcy);
2. w fizyce: związany z dekadą - zakresem wartości danej wielkości fizycznej od a do 10a (np. od 10 do 100 MHz);
3. związany z dekadą - dziesięciodniową częścią miesiąca w starożytnym kalendarzu egipskim i rewolucyjnym, wprowadzonym w czasach Wielkiej Rewolucji Francuskiej, kalendarzu francuskim
SJP.pl
potocznie: bilet dziesięciodniowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) pot. to co trwa, jest ważne lub jest związane z jakimiś dzięsięcioma jednostkami czasu
Wiktionary
(1.1) Obowiązuje tzw. dekadówka, która gwarantuje, że w ciągu 10 dni w jadłospisie nie powtórzy się żadne danie.
Wiktionary
rzecz. dekada ż.
przym. dekadowy
Wiktionary
bryła ograniczona dziesięcioma wielokątami regularnymi; dziesięciościan
SJP.pl
wielokąt mający 10 kątów; dziesięciokąt; dziesięciobok
SJP.pl
mający dziesięć kątów; dziesięciokątny
SJP.pl
jednostka masy równa 10 gramom (skrót: dag)
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) miar. fiz. jednostka masy równa dziesięciu gramom
Wiktionary
(1.1) Dziesięć dekagramów drożdży rozpuszczam w połowie szklanki mleka i dodaję do niej odrobinę cukru, soli i mąki tortowej.
Wiktionary
przym. dekagramowy
Wiktionary
(1.1) skr. dag, dkg; pot. deka
Wiktionary
związany z dekagramem
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) taki, który waży dekagram; wyrażany w dekagramach
Wiktionary
rzecz. dekagram m.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. fiz. rzad. jednostka częstotliwości równa dziesięciu hercom
Wiktionary
(1.1) oznaczenie daHz; rzad. dekacykl
Wiktionary
kalka ceramiczna
SJP.pl
utrata wapnia z kości i zębów; odwapnianie
SJP.pl
węglowodór wielopierścieniowy
SJP.pl
Dekalina – organiczny związek chemiczny, dwupierścieniowy węglowodór nasycony, produkt całkowitego uwodornienia naftalenu. Bezbarwna ciecz o słabym zapachu, stosowana jako rozpuszczalnik (np. żywic). Używana również jako składnik paliw do silników spalinowych, a także zamiast terpentyny w produkcji lakierów i pokostów.
Wikipedia
jednostka objętości równa 10 litrom
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. dziesięć litrów
Wiktionary
przym. dekalitrowy
Wiktionary
związany z dekalitrem
SJP.pl
1. metoda zdobienia ceramiki;
2. zdobienie wykonane tym sposobem
SJP.pl
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
1. zbiór dziesięciu przykazań objawionych wg Biblii Mojżeszowi na górze Synaj przez Boga, stanowiących podstawę moralności żydowskiej i chrześcijańskiej; Dekalog, dziesięcioro, dziesięć przykazań (Bożych);
2. przenośnie: zbiór podstawowych zasad postępowania w jakimś środowisku lub jakiejś dziedzinie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) przen. zbiór podstawowych zasad, instrukcji czegoś
(1.2) rel. praw. Dekalog (w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju);
Wiktionary
Dekalog ( δεκάλογος "dekalogos" – "dziesięć słów"), Dziesięcioro Przykazań, w tradycji żydowskiej Dziesięć Oświadczeń (עשרת הדיברות, "Aseret ha-Dibrot") – zbiór podstawowych nakazów moralnych obowiązujących wyznawców judaizmu, a następnie przyjęty w zmienionej formie przez Chrześcijan.
Wikipedia
(1.1) Ta książeczka zawiera cały dekalog inwestora giełdowego.
Wiktionary
IPA: dɛˈkalɔk, AS: dekalok
Wiktionary
przym. dekalogowy
Wiktionary
(1.2) dziesięć przykazań, dziesięć przykazań Bożych; książk. dziesięcioro przykazań
Wiktionary
związany z dekalogiem - zbiorem dziesięciu przykazań Bożych; dekalogiczny
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z dekalogiem, dotyczący dekalogu
Wiktionary
rzecz. dekalog mrz., Dekalog mrz.
Wiktionary
jednostka miary strumienia świetlnego, dekalumen = 10 lumenów
SJP.pl
Dekameron ("Il Decamerone"; „dziesięć dni” – z δέκα ημέρες [deka imeres]) – dzieło literackie Giovanniego Boccaccia, napisane w języku włoskim prawdopodobnie w latach 1350–1353, a po raz pierwszy wydane drukiem ok. 1470 roku. W 1559 roku Dekameron umieszczono w indeksie ksiąg zakazanych.
Wikipedia
jednostka długości równa 10 metrów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) metrol. jednostka długości równa dziesięciu metrom;
Wiktionary
Dekametr (symbol: dam) – wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jeden dekametr równa się 10 metrom. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E+1 m oznaczający 10 × 1 m.
Nie jest powszechnie używany jako jednostka odległości. Dekametrów używa się czasami w meteorologii do określenia wysokości geopotencjału.
Wikipedia
przym. dekametrowy
Wiktionary
(1.1) symbol. dam
Wiktionary
związany z dekametrem
SJP.pl
przymiotnik
(1.1) fiz. mający długość 10 metrów
(1.2) fiz. techn. związany z długością rzędu 10 metrów
Wiktionary
rzecz. dekametr mrz.
Wiktionary
węglowodór nasycony (alkan) z dziesięcioma atomami węgla w cząsteczce
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) chem. alkan zawierający dziesięć atomów węgla w łańcuchu;
Wiktionary
Hasło wieloznaczne. Możliwe znaczenia:
Wikipedia
(1.1) wzór chemiczny: wzór chemiczny|C10H22.
Wiktionary
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od dekanat
Wiktionary
rzecz. dekanat m.
Wiktionary
→ dekanat
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) odnoszący się do dekanatu, związany z dekanatem
Wiktionary
(1.1) Księdza Franciszka brakowało na spotkaniu dekanalnym w Goleszowie.
Wiktionary
rzecz. dekanat m.
Wiktionary
dziekanat;
1. w Kościele katolickim: jednostka administracyjna składająca się z kilku parafii, zarządzana przez dziekana;
2. urząd, funkcja dziekana katolickiego; dziekania
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) kośc. jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele;
(1.2) kośc. stanowisko, urząd dziekana, zarządcy dekanatu (1.1)
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Nasza parafia należy do dekanatu panewnickiego.
Wiktionary
IPA: dɛˈkãnat, AS: dekãnat
Wiktionary
przym. dekanalny
rzecz. dekanacik mrz.
Wiktionary
(1.1-2) dziekanat
Wiktionary
zabieg usunięcia rurki tracheostomijnej
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) środ. kosmet. zob. odlewka.
Wiktionary
(1.1) Przysięgam, dekanty lipnych zapachów zużywają się dwa razy wolniej niż dekanty ładnych zapachów.
Wiktionary
sposób oddzielania cieczy od osadu polegający na ostrożnym usunięciu jej znad osadu, np. poprzez zlanie
SJP.pl
Dekantacja – zlewanie cieczy znad osadu, który zalega pod cieczą w naczyniu. Jest to czynność laboratoryjna, gospodarcza lub przemysłowa wykonywana podczas procesu złączenia cieczy i ciał stałych dla skrócenia czasu trwania procesu filtracji fazy stałej w celu jej dalszego wykorzystania lub dla wstępnego oczyszczenia fazy ciekłej.
Wikipedia
urządzenie służące do dekantacji; odstojnik
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) naczynie szklane w kształcie szerokiej karafki, służące do dekantacji wina;
Wiktionary
De
Wikipedia
IPA: dɛˈkãntɛr, AS: dekãnter
Wiktionary
przelewać płyn po odstaniu z jednego naczynia do drugiego, w celu oddzielenia powstałego osadu
SJP.pl
aparat lub preparat służący do usuwania zbędnego owłosienia; depilator
SJP.pl
wykonanie wyroku śmierci przez ścięcie głowy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ucięcie głowy;
Wiktionary
(1.1) W dawnych czasach dekapitacja była często stosowaną karą śmierci.
Wiktionary
IPA: ˌdɛkapʲiˈtat͡sʲja, AS: dekapʹitacʹi ̯a
Wiktionary
rzecz. dekapitowanie n., zdekapitowanie n.
czas. dekapitować ndk., zdekapitować dk.
Wiktionary
(1.1) kęsim
Wiktionary
spadek wartości majątku trwałego, np. budynków, urządzeń technicznych, wskutek ich starzenia się i eksploatacji bez odpowiednich nakładów na ich odnawianie
SJP.pl
Dekapitalizacja – proces zmniejszania się wartości środków trwałych w sytuacji, gdy fizycznemu ich zużyciu nie towarzyszą dostatecznie duże inwestycje, uzupełniające na bieżąco ubytki.
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dekapitować.
Wiktionary
rzecz. zdekapitowanie n., dekapitacja ż.
czas. dekapitować ndk., zdekapitować dk.
Wiktionary
ścinać głowę; dokonywać dekapitacji
SJP.pl
czasownik przechodni niedokonany (dk. zdekapitować)
(1.1) niedokonany od|zdekapitować.
Wiktionary
rzecz. dekapitacja mrz., dekapitowanie n., zdekapitowanie n.
Wiktionary
liga 10 miast zawiązywana w różnych okresach historycznych; dekapolis
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) hist. liga dziesięciu miast
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Najbardziej znany z dekapoli istniał w Transjordanii.
Wiktionary
rzecz. Dekapol mrz.
Wiktionary
liga 10 miast zawiązywana w różnych okresach historycznych; dekapol
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński lub nijaki
(1.1) hist. liga dziesięciu miast
Wiktionary
(1.1) Najbardziej znane dekapolis w historii istniało w Transjordanii.
Wiktionary
rzecz. Dekapol mrz.
Wiktionary
proces odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli, odbywający się przy udziale dekarboksylazy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) chem. usunięcie grupy karboksylowej z cząsteczki;
Wiktionary
Dekarboksylacja, dekarboksylowanie – reakcja chemiczna, w której dochodzi do usunięcia grupy karboksylowej z kwasów karboksylowych lub ich soli i estrów. W wyniku tej reakcji następuje zazwyczaj wydzielenie dwutlenku węgla. W organizmie jest wywoływana najczęściej poprzez działanie enzymów.
Wikipedia
(1.1) W wyniku dekarboksylacji argininy powstaje agmatyna, a ta z kolei hydrolizowana jest do putrescyny.
Wiktionary
rzecz. dekarboksylator m., dekarboksylaza ż.
czas. dekarboksylować ndk.
przym. dekarboksylacyjny
Wiktionary
enzym katalizujący reakcję dekarboksylacji - odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli
SJP.pl
enzym katalizujący reakcję dekarboksylacji - odłączania molekuły dwutlenku węgla od kwasu karboksylowego lub jego soli
SJP.pl
usuwać grupę karboksylową z cząsteczki, uwalniając dwutlenek węgla
SJP.pl
usuwać grupę karboksylową z cząsteczki, uwalniając dwutlenek węgla
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ograniczenie lub całkowite wykluczenie produkcji wzór chemiczny|CO2.
Wiktionary
Dekarbonizacja – proces polegający na usuwaniu z wody uzdatnianej węglanów, czyli pozbycia się zasadowości.
Dekarbonizacja wody wapnem – jest to metoda zmiękczania wody polegająca na usuwaniu z niej twardości węglanowej w wyniku wytrącania trudno rozpuszczalnych związków wapnia oraz częściowo magnezu. Uzyskuje się to dawkując do wody wapno w postaci mleka lub wody wapiennej.
Wikipedia
1. usuwać z jakiegoś napoju dwutlenek węgla;
2. usuwać węglany wapnia i magnezu z wody w celu jej zmiękczenia;
3. uniezależniać od źródeł energii wydzielających dwutlenek węgla
SJP.pl
możny w starożytnej Grecji, sprawujący władzę najwyższą w państwie wspólnie z 9 innymi dekarchami
SJP.pl
w starożytnej Grecji:
1. grupa dekarchów - dziesięciu mężów stanu, którzy sprawowali najwyższą władzę;
2. okres rządów takiej grupy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) rzem. kobieta wykonująca pokrycia dachowe i naprawiająca dachy
Wiktionary
dotyczący dekarza, dekarstwa; związany z budową dachu
SJP.pl
rzemiosło polegające na kryciu lub remontowaniu dachów
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) rzemiosło, praca przy kryciu lub naprawie dachów
Wiktionary
IPA: dɛˈkarstfɔ, AS: dekarstfo
Wiktionary
rzecz. dekarz m.
przym. dekarski
Wiktionary
proces polegający na rozbiciu wielkich organizacji przemysłowych zwanych kartelami; pozbawienie czegoś cech kartelu
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekon. podział karteli na mniejsze jednostki gospodarcze;
Wiktionary
De
Wikipedia
(1.1) Choć większość jego aktywów po wojnie znalazła się w granicach NRD i uległa nacjonalizacji, koncern Flicka uniknął dekartelizacji dzięki parcelacji go między synów przemysłowego magnata.
Wiktionary
rzecz. kartel m., kartelik m.
czas. dekartelizować ndk., zdekartelizować dk.
Wiktionary
rzemieślnik kryjący lub remontujący dachy
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) rzem. wykonawca pokrycia dachowego;
Wiktionary
De
Wikipedia
IPA: ˈdɛkaʃ, AS: dekaš
Wiktionary
rzecz. dekarstwo n., dekarskość ż.
przym. dekarski
Wiktionary
w klasycznym stylu greckim: fronton mający dziesięć kolumn
SJP.pl
wieloelektronowa gazowana lampa elektronowa, używana w latach 50. i 60. XX wieku do pomiarów impulsów elektrycznych
SJP.pl
poddawanie tkaniny działaniu gorącej wody, pary i zimnej wody w celu uodpornienia tkaniny przed kurczeniem się
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) włók. jeden z ostatnich etapów produkcji tkaniny: naprzemienne poddawanie jej działaniu gorącej i zimnej wody;
Wiktionary
Dekatyzacja – poddawanie zawierającej włókna naturalne tkaniny lub dzianiny kolejno działaniu gorącej (ok. 60 °C) wody, pary wodnej i zimnej wody, mające doprowadzić do wykurczenia się włókien w kontrolowanych warunkach i stabilizacji ich wymiarów. Ma to na celu uniknięcie zbiegania się tkaniny w okresie użytkowania (przeciwdziała nadmiernej kurczliwości). Tkaniny i dzianiny niepoddane dekatyzacji mają tendencję do kurczenia się pod wpływem działania wilgoci oraz wysokiej temperatury.
Wikipedia
maszyna do dekatyzowania tkanin
SJP.pl
osoba zajmująca się zawodowo dekatyzacją tkanin
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj nijaki
(1.1) odczasownikowy od|dekatyzować.
Wiktionary
czas. dekatyzować ndk.
Wiktionary
poddawanie tkaniny działaniu nasyconej pary co zapobiega jej odkształcaniu
SJP.pl
dekatyzowane spodnie dżinsowe, charakteryzujące się marmurkowym wzorem; marmurki
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
(1.1) pot. dekatyzowane spodnie dżinsowe, w biało-granatowe wzorki
Wiktionary
(1.1) Pamiętam czasy, jak cała Polska chodziła w dekatyzach.
Wiktionary
IPA: ˌdɛkaˈtɨzɨ, AS: dekatyzy
Wiktionary
czas. dekatyzować
Wiktionary
(1.1) dekaty, marmurki
Wiktionary
potocznie: samochód marki DKW
SJP.pl
→ Dekan (wyżyna w Indiach)
SJP.pl
przymiotnik relacyjny
(1.1) związany z Dekanem, dotyczący Dekanu
Wiktionary
rzecz. Dekan mrz.
Wiktionary
alken o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
Deken – organiczny związek chemiczny z grupy alkenów o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce.
Wikipedia
nazwisko, m.in. Jan Dekert (1786-1861), biskup katolicki
SJP.pl
1. szczelnie dopasowana pokrywa, np. dekiel kotła, menażki, pojemnika;
2. pokrywa osłaniająca śruby, którymi przykręcone jest koło auta;
3. czapka korporancka z kolorowego sukna o okrągłym, haftowanym denku i małym daszku, noszona przez studentów w Niemczech i w Polsce w latach 1919-1939;
4. potocznie: głowa
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka
(1.2) daw. okrągła barwna czapka korporancka
(1.3) przen. slang. głowa
(1.4) mot. kołpak koła samochodowego
(1.5) obraź. ktoś głupi, irytujący
(1.6) gw-pl|Górny Śląsk. pokrywka na garnek
Wiktionary
Dekiel (z niem. "Deckel", m.in. „czapka”) – rodzaj czapki z daszkiem noszony przez członków korporacji akademickich.
Wikipedia
(1.1) Podaj mi dekiel od słoika.
(1.3) Chyba masz coś z deklem.
(1.5) Nie rozmawiaj z tym deklem.
Wiktionary
IPA: ˈdɛcɛl, AS: deḱel
Wiktionary
rzecz.
:: zdrobn. dekielek m.
Wiktionary
(1.1) pokrywka
(1.2) rondel
(1.3) czerep
(1.5) świr, palant
Wiktionary
zdrobnienie od: dekiel
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) zdrobn. od: dekiel
(1.2) fot. element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem
Wiktionary
(1.1) Najczęściej gubionymi przez fotografów elementami są dekielki i szybkozłączki.
Wiktionary
IPA: dɛˈcɛlɛk, AS: deḱelek
Wiktionary
rzecz. dekiel m.
Wiktionary
(1.1) reg. śl. deklik
Wiktionary
alkin o dziesięciu atomach węgla w cząsteczce
SJP.pl
Dekin – organiczny związek chemiczny z grupy alkinów, ciekły węglowodór nienasycony zawierający 10 atomów węgla i jedno wiązanie potrójne. Wzór sumaryczny: C10H18, masa molowa 138,25 g/mol. Izomer dekinu o szkielecie nierozgałęzionym występuje w postaci 5 izomerów funkcyjnych:
Wikipedia
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
(1.1) slang. osoba robiąca głupie rzeczy po pijaku
Wiktionary
(1.1) — O boże! Ty deklu! Nie rzygaj na dzieci w przedszkolu!
Wiktionary
skrót od: deklinacja
SJP.pl
skrót
(1.1) = gram. deklinacja
Wiktionary
(1.1) Moje pytanie dotyczy postaci narzędnika l. mnogiej rzeczowników rodz. męskiego I dekl. typu koń, słoń.
(1.1) Z rozpędu stworzyłem sobie błędną formę mianownika lp. nominum (z wygłosowym -um) per analogiam do proprium (lm. nomina propria), zapominając o tym, że brzmieniem właściwym jest łacińskie neutrum III dekl. nomen, -inis (‘imię’).
Wiktionary
IPA: ˌdɛklʲĩˈnat͡sʲja, AS: deklʹĩnacʹi ̯a
Wiktionary
1. wygłaszanie utworu literackiego w sposób artystyczny; recytacja;
2. przenośnie: mowa, przemówienie, tekst o nieszczerej treści, pełne przesady i sztuczności; frazes, banał, ogólnik, pustosłowie
SJP.pl
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego
(1.2) patetyczna i przesadzona wypowiedź, puste słowa
Wiktionary
Deklamacja ( dēclāmātiō) – publiczne wygłoszenie utworu literackiego z pamięci, najczęściej wierszowanego, jako sztuka interpretacji tekstu na głos. "Deklamatoryka" (lub "recytacja") to nauka o prawidłach deklamacji.
Wikipedia
(1.1) Po deklamacji Anity chór zaśpiewa pieśń legionową: „Wojenko, wojenko”.
(1.2) Jego deklamacjami się nie przejmuj, jest przecież mistrzem frazesu.
Wiktionary
rzecz. deklamacyjność ż., deklamator m., deklamatorka ż., deklamatoryka ż., deklamowanie n.
czas. deklamować ndk., wydeklamować dk., zadeklamować dk.
przym. deklamacyjny, deklamatorski
przysł. deklamatorsko
Wiktionary
(1.1) recytacja
(1.2) pustosłowie, puste słowa
Wiktionary